Home Blog Pagina 370

Game of the Week: Brady tegen Brees

0


Gekscherend noemden we het in de podcast al “Grandpa Bowl”. Ietwat denigrerend, maar uiteraard een verwijzing naar de leeftijd van de heren Tom Brady en Drew Brees. Week 1 heeft meteen een heerlijk affice voor ons in petto met het duel tussen twee van de beste QBs ooit. Lang hebben NFL fans moeten wachten tot de start van het seizoen. Ondanks het gebrek aan publiek zal menig fan aan de buis gekluisterd zitten voor deze pot. Geef op het werk maar vast aan dat je een uurtje later bent op maandagochtend. Deze zondagavond wedstrijd tussen de New Orleans Saints en Tampa Bay Buccaneers wil je niet missen!

KNOTSGEK OFF-SEASON

Wie vorig jaar had voorspeld dat de Bucs offense er dit seizoen zo uit zou zien, was direct afgevoerd naar de dichtsbijzijnde inrichting. Fans in Tampa konden hun geluk niet op toen bleek dat Tom Brady naar de westkust van Florida zou komen. Middels een megacontract en een karrevracht aan offensieve wapens werd hij naar Tampa gelokt. De Bucs waren offensief al sterk bezet met onder andere Mike Evans, Chris Godwin, O.J. Howard en Ronald Jones. Daar bleef het echter niet bij.


Rob Gronkowski wilde namelijk wel terugkomen van zijn pensioen om nog een keer met Brady samen te spelen. Alsof dat niet genoeg was, werd vorige week ook Leonard Fournette aan de selectie toegevoegd. Er is geen enkel excuus meer voor OC Byron Leftwich. Dit team, dat toch al sterk was in offensief opzicht, moet elke opponent het vuur aan de schenen kunnen leggen.

SAINTS GAAN ALL-IN

Er zijn maar weinig teams die een offense op kunnen stellen die op papier sterker is dan die van de Bucs. Laat de offense van de Saints er daar nou net één van zijn. De front office in New Orleans deed er werkelijk alles aan om een nieuwe Super Bowl-run mogelijk te maken. Eerst werd Drew Brees teruggehaald waardoor een mogelijk salary cap drama werd uitgesteld.
Vervolgens kwam bijna de voltallige o-line terug en werd deze zelfs versterkt met first round rookie Cesar Ruiz. Het enige zwakke punt, een tweede goede receiver naast Michael Thomas, werd opgelost door Emmanuel Sanders aan te trekken. Bovendien lijkt Alvin Kamara fit en lijken de moeizame contractonderhandelingen inmiddels voorspoedig te verlopen. New Orleans kan teren op een offense die al flink op elkaar is ingespeeld; een groot voordeel in dit gekke seizoen.

DE SECONDARY ALS ACHILLESHIEL VAN DE BUCS

Tot zover de offense van beide ploegen. Welke defense gaat een vuist kunnen maken tegen dit offensieve geweld? De Bucs hebben een heel aardige verdediging op de been weten te brengen, waarbij opvalt dat de kracht vooral voorin ligt. Met onder andere Ndamukong Suh en Vita Vea in de gelederen ziet de d-line er afschrikwekkend uit. De grote verrassing van vorig jaar was het aantal sacks (19,5) van Shaquil Barrett.


Daar houdt het goede nieuws echter wel op. Het probleem bij de Bucs ligt in de secondary. De PFF coverage grade van 70.1, 20e in de NFL, was vorig seizoen nog niet eens zo slecht, maar de Bucs waren sterk afhankelijk van cornerback Carlton Davis. Deze groep is niet of nauwelijk versterkt tijdens het offseason en dus is het aan DC Todd Bowles om een stap te maken met de huidige groep.

SAINTS DEFENSE KENT NAUWELIJKS ZWAKTES

Saints head coach Sean Payton heeft de luxe om ook nog eens over een geweldige defensie te beschikken. Van de d-line, waar onder andere Marcus Davenport terug keert na een blessure, wordt heel veel verwacht. In de secondary is ervaring toegevoegd met Malcolm Jenkins als vervanger van Vonn Bell. Met Marshon Lattimore hebben de Saints tevens één van de beste cornerbacks in hun gelederen. Voor het zoeken naar zwaktes in de Saints defensie is een vergrootglas nodig. Alleen bij de groep linebackers kunnen wat vraagtekens worden gezet. Weliswaar werd Zach Baun gedraft als vervanger van A.J. Klein, maar er zal wel wat druk op de schouders van de rookie komen te liggen.

SAINTS FAVORIET

Aan beide kanten van het veld hebben Brees en de Saints een licht voordeel. Wat betreft de namen ontlopen beide teams elkaar in offensief opzicht nauwelijks. Echter hebben de Saints een belangrijk voordeel. Door de gebrekkige voorbereiding hebben de Bucs hun nieuwe offense nog nauwelijks uit kunnen testen. Bij de Saints is dit niet zo’n probleem. Men kan eenvoudig voortborduren op het playbook van vorig jaar. Waar de ploeg van Sean Payton uit de startblokken zal schieten, zou het bij Tom Brady en co allemaal nog wat roestig kunnen zijn.
In defensief opzicht wijst alles erop dat de Saints de sterke performance van vorig jaar kunnen overtreffen. Op twee teams na had de ploeg uit New Orleans in 2019 de meeste sacks en ook de run defense was zeer sterk. Indien Marcus Davenport en Sheldon Rankins fit zijn, gaat de d-line er zelfs ten opzichte van 2019 op vooruit. Ook bij Tampa is de d-line op orde, maar ligt er een zwakte achterin. Een dergelijke zwakte is bij de Saints nauwelijks aan te wijzen.

Indien de wedstrijd ontaardt in een shootout zouden de Bucs wel eens lang mee kunnen gaan. Er zijn wapens genoeg om op een gevarieerde manier de hele wedstrijd gevaarlijk te zijn. Dat de aanval van Brees punten gaat scoren, lijkt evident. Daarom zal het aan de Saints defense liggen of deze wedstrijd spannend wordt of niet. Brees is favoriet in dit duel met Brady, maar gezien het offensieve geweld bij beide teams gaat het zeer de moeite waard zijn om wakker te blijven voor deze Game of the Week.
Voorspelling: Saints 35 – 25 Buccaneers
Lees de verwachtingen van dit seizoen van de New Orleans Saints hier en van de Tampa Bay Buccaneers hier.

Coverfoto: Bill Feig / AP

NHL play-offs: Islanders maken het spannend

0


Als de voortekenen niet bedriegen, dan mogen we ons opmaken voor twee geweldige Conference-finales. Van de vier series in de tweede ronde gingen er drie over de volle zeven wedstrijden. Alleen de Tampa Bay Lightning waren in vijf wedstrijden klaar met de Bruins. Vanaf nu worden alle wedstrijden in de bubbel van Edmonton afgewerkt. Daar staan Dallas en Vegas vanaf zondag 6 september tegenover elkaar in de finale van de Western Conference. Een dag later staat Game 1 tussen de Lightning en de New York Islanders op het programma. Natuurlijk lees je alles over de WCF, de ECF en straks de Stanley Cup Final bij SportAmerika.


EASTERN CONFERENCE


DE HEADLINES

Jon Cooper moest improviseren in Game 3. De Tampa Bay Lightning misten de geschorste Alex Killorn en achter de naam van Brayden Point stond heel lang een heel groot vraagteken. Cooper kon uiteindelijk geen beroep op zijn scherpschutter doen. Voor de New York Islanders was dit misschien wel de belangrijkste wedstrijd in deze serie. Ze hadden twee tikken op de kin gekregen en een derde kon wel eens een vroegtijdige knock-out betekenen.
De aanvallers kwamen maar niet los en de geroemde verdediging van de Isles was niet voldoende voor een zege in de eerste wedstrijden. Cal Clutterbuck schonk de ploeg van Barry Trotz wat vertrouwen door de score in de eerste periode te openen, maar nog in diezelfde periode kwam het antwoord van de Lightning. Mikhail Sergachev schoot zijn tweede van het postseason binnen en bracht Tampa Bay langszij. In de tweede periode sloegen de Islanders terug. Binnen twee minuten tilden Adam Pelech en Anthony Beauvillier de stand naar 3-1 en zorgden daarmee voor wat lucht.
Tegen een Lightning in vorm kun je niet de voet van het gaspedaal halen en dat weten de Isles nu ook. Op de powerplay deed Ondrej Palat weer iets terug en een tip-in van Tyler Johnson bracht de balans terug in het duel. Opnieuw moesten de Islanders een mentale dreun verwerken, maar Barry Trotz zag tevreden toe hoe zijn team dit oploste. Met zijn achtste van de play-offs hielp Brock Nelson de Isles weer aan een voorsprong. De empty-netter van Jean-Gabriel Pageau was alleen nog leuk voor de statistieken, maar zorgde nog wel voor wat wrijving tussen beide teams.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: Tampa Bay leidt met 2-1
De New York Islanders kunnen opgelucht ademhalen. Ze doen nog steeds mee in deze best-of-7, maar moeten wel erg hard werken voor de goals. New York weet nu dat de Lightning te kloppen zijn en dat ook Andrei Vasilevskiy zijn mindere momenten heeft. Voor Tampa Bay was het de eerste nederlaag na zes opeenvolgende overwinningen. Zondagavond (21.00 uur Nederlandse tijd) staat Game 4 op de planning en Jon Cooper kan dan weer beschikken over Alex Killorn. De aanvaller keert terug van een schorsing. Of Brayden Point zondag ook beschikbaar is, is zeer de vraag. Het is ook de vraag of de matpartij na de 5-3 van Pageau door de teams nog meegenomen wordt naar de volgende wedstrijd. De Islanders kunnen een gezonde portie agressie wel gebruiken in hun jacht op de 2-2.

Cover photo: Getty Images

Dutch Watch: Ozzie back with a bang!

0

Ozzie Albies is terug bij de Braves en dat zal de wereld weten! De kleine infielder maakte woensdag van dichtbij mee hoe zijn team talk of the town werd. Goed nieuws was er ook voor Chad Tromp. De catcher stond al enige tijd droog, maar liet deze week zien dat hij het slaan van homeruns nog altijd niet verleerd is. Natuurlijk vergeten we in deze Dutch Watch ook de overige landgenoten niet.

De Atlanta Braves moesten het een maand zonder hun vaste tweedehonkman stellen, maar afgelopen woensdag keerde Ozzie Albies terug in de line-up. Dat was ook geen moment te vroeg, want de koploper in de NL East was bezig met het verspelen van de voorsprong in de divisie en had vier van de laatste vijf wedstrijden verloren. Daaronder ook de eerste twee in de serie van drie tegen de Marlins.

TALISMAN OZZIE

Om een sweep af te wenden moesten de Braves woensdag dus winnen. Voor Albies zou dit ook een prettige rentree betekenen. Nou, gewonnen werd er door de Atlanta Braves. Op weg naar de 25e overwinning van het seizoen ging het ene na het andere record aan gruzelementen. De Braves luisterden de rentree van hun Nederlandse infielder op met maar liefst een 29-9 zege. De 29 runs betekenen een record in de National League, een franchiserecord en ze evenaarden bijna de 30 runs die Texas in 2007 scoorde tegen de Orioles. En dan te bedenken dat het in de tweede inning, waarin Atlanta 11 runs noteerde, zomaar anders had kunnen aflopen als de arbitrage bij een 2-1 tussenstand in het voordeel van de Marlins en twee uit de juiste beslissing had genomen…


Ozzie Albies liet zich ook niet onbetuigd. Z’n eerste slagbeurt terug van de IL resulteerde in een productieve ground out. Met die RBI in de tweede inning bracht hij (achteraf) het spel op de wagen. Later in diezelfde inning, die ruim 40 minuten duurde, timmerde Albies een bal de tribunes in. Voor de infielder was het zijn eerste homerun sinds 27 juli. In de vierde en de vijfde inning volgden ook nog twee singles, waardoor hij met 3-for-6 dit memorabele duel afsloot.

De Boston Red Sox begonnen hun homestand nog leuk door twee van de drie wedstrijden tegen Washington te winnen. Tegen de Braves en afgelopen weekend tegen de Blue Jays ging het minder voortvarend. Xander Bogaerts was in deze reeks thuiswedstrijden, die begon op 29 augustus tegen de Nationals, 12-for-41 met 4 homeruns en 9 RBIs. De kortestop zal zich de komende weken moeten richten op zijn persoonlijke statistieken en misschien hier en daar een winstpremie. Een rol van betekenis spelen zijn Red Sox namelijk al lang niet meer.
Na de sweep tegen Atlanta wilde het ook tegen Toronto niet vlotten voor Bogaerts en consorten. De Red Sox openden vorige week met een doubleheader en over die twee wedstrijden sloeg Xander Bogaerts 1-for-9. Zijn ploeggenoten verging het al niet veel beter. Beide duels werden door Boston verloren. De eerste, die pas werd beslist in de tiende inning, met 6-2. Ook deel twee van was spannend, maar na zeven innings gingen de Blue Jays er opnieuw met de zege vandoor: 8-7.
De zaterdag en de zondag verliepen voor Bogey stukken beter. Hij slaat het merendeel van zijn homeruns in het weekend en ook nu timmerde onze landgenoot er lustig op los. In de derde ontmoeting verliepen de eerste vier at-bats ronduit slecht. In de negende kwam Bogaerts echter op het juiste moment door met zijn negende homerun van dit jaar. Zijn klap betekende de gelijkmaker: 8-8. In diezelfde inning scoorde catcher Christian Vazquez de winnende run voor de BoSox. Na vijf nederlagen op rij was er eindelijk weer een zege.

DUBBELE CIJFERS</h4)

Dit kreeg geen vervolg in de vierde en laatste wedstrijd van deze serie. Dit lag overigens niet aan Xander Bogaerts. In z’n eerste vier at-bats was er alleen een single in de eerste inning, maar zijn vijfde slagbeurt zorgde opnieuw voor vuurwerk. Met Jonathan Arauz op de honken timmerde hij zijn tiende homerun weg, maar kon daarmee een 10-8 nederlaag niet voorkomen. Bogaerts sloot de serie af met twee homers, drie RBIs en een .281 batting average.


Na de serie tegen Toronto zat de homestand er voor de Red Sox op en zette het team koers naar Philadelphia voor een doubleheader tegen de Phillies. Bogaerts kwam al in de eerste inning van de eerste wedstrijd door met een single, maar zijn teamgenoten lieten hem achter op de honken. Voor de kortestop bleef het bij de ene hit in vier at-bats. Voor de zevende keer in negen duels gingen de Red Sox onderuit: 6-5. De kans op revanche kwam al snel en die greep Boston ook met beide handen aan. Na een single in de vijfde inning kreeg Bogaerts vier wijd in de zevende. Die walk kwam de Phillies duur te staan, want het leverde Boston een run op. Xander Bogaerts was 1-for-3 en zijn ploeg won met 5-2.

Het zijn belangrijke weken voor Didi Gregorius en de Philadelphia Phillies. Met series tegen zo’n beetje alle divisierivalen konden ze goede zaken doen in de NL East, maar helemaal naar wens verliep het niet. Ook vorig weekend niet tegen de New York Mets. Na allerlei series binnen de eigen divisie maakten de Phillies later deze week een uitstapje naar de AL East. In naam troffen ze een grote tegenstander, maar het is allang geen geheim meer dat de prestaties van de Red Sox nogal achterblijven.
Voor onze landgenoot begon het vorige week nog niet zo beroerd tegen de Mets. In de derde inning schreef hij zijn 21e RBI bij middels een fielder’s choice en een single in de achtste betekende zijn enige officiële hit. Ook wonnen de Phillies weer. Voor de tiende keer in elf wedstrijden. Met 5-3 werden de Mets opzij gezet. Het tweede duel ging grotendeels aan Gregorius voorbij. Zijn eerste en enige at-bat kreeg hij in de achtste inning, maar deze bleef zonder resultaat. Een resultaat zat er ook voor de Phillies niet in. Zij verloren, na vijf zeges op rij, met 5-1.
Die 5-1 nederlaag stelde niets voor met het pak slaag dat zondag volgde. Gregorius speelde niets klaar in vier slagbeurten, maar daarmee sloot hij aan in de rij. De Phillies kwamen gezamenlijk tot 4 hits en één run. De Mets daarentegen sloegen 17 hits en 14 runs bij elkaar voor een 14-1 zege. Tijdens de twee nederlagen zweeg de knuppel van Gregorius. Het gaat wat ver om te zeggen dat deze brulde tijdens de vierde en laatste ontmoeting, maar Sir Didi mocht wel weer een hit noteren. Na een strikeout en drie ground outs volgde deze in de tiende inning. Daarin beslisten de Phillies het duel in hun voordeel: 9-8.

DIDI GOES YARD

De brilstand stond nog op het bord toen Didi Gregorius in de tweede inning van de eerste wedstrijd verwoestend uithaalde. Helaas voor de kortestop waren de honken leeg, dus leverde zijn zesde homerun maar één run op. Na een walk in de derde inning kwam Gregorius in de zevende nog eens door met een single. Onbelangrijk was die tik niet, want even later zou de Amsterdammer scoren en daarmee het verschil maken in de met 6-5 gewonnen wedstrijd. In deel twee van de doubleheader was er opnieuw een RBI voor de international. Zijn RBI-single in de eerste liet JT Realmuto scoren. Daarna vielen de knuppels van Gregorius en de Phillies stil. De BoSox konden een 5-2 overwinning vieren.

De LA Dodgers liggen op koers voor hun achtste divisietitel op rij. In 2013 begonnen ze aan die reeks en voorlopig lijkt er nog geen einde aan te komen. Toch lopen zelfs de sterkste teams wel eens tegen een nederlaag aan en dat gebeurde de Dodgers afgelopen weekend tegen de Rockies. Veel zorgen hoeven Kenley Jansen en de Dodgers zich niet te maken. De serie tegen de Diamondbacks werd deze week “gewoon” weer gewonnen, al moest Jansen wel even flink aan de bak.
Veel kreeg Kenley Jansen niet te doen tijdens het drieluik tegen Colorado, maar dat wist hij nog niet toen hij tijdens de eerste wedstrijd de heuvel mocht bestijgen. Erg voortvarend verliep dit optreden niet. Kenley Jansen zag vijf batters tegenover zich. Zijn derde pitch van de dag werd door Garrett Hampson geraakt voor een single. Daarna volgden twee snelle outs, maar de volgende slagman werd door Jansen geraakt waardoor er twee honken bezet waren.
Met een flinke klap kon Trevor Story er in theorie 10-9 van maken, maar de kortestop kreeg de bal niet uit het infield. Een pop out betekende de derde nul en een 10-6 zege voor de Dodgers. Het bleef voor LA ook bij die ene overwinning. En voor Jansen bij dit ene optreden. Zijn ERA daalde van 1.13 naar 1.06 en onze landgenoot bleef op 10 saves staan.

DRUKKE WERKDAG

Op dat aantal stond hij ook nog na afloop van de wedstrijd tegen de D-backs. De Dodgers speelden deze week drie wedstrijden tegen Arizona en al tijdens de eerste werd de hulp van Jansen ingeroepen. In de negende inning moest hij een 6-6 verdedigen en dat ging hem uitstekend af. Zijn ploeggenoten zorgden in de tiende inning voor een 10-6 voorsprong. Die marge had Jansen wel nodig ook. Hij gaf een homerun op aan Christian Walker, waardoor twee runs de thuisplaat passeerden. Even later werd Eduardo Escobar vanaf het derde honk binnengeslagen en was de marge nog maar één run. Kenley Jansen stond 1.1 inning op de heuvel, had 31 pitches nodig, gaf 2 earned runs op, maar kreeg wel de win achter zijn naam: 10-9.

Tijdens de trade deadline werd duidelijk dat de San Diego Padres grootse plannen hebben. Om die plannen uit te voeren, zullen ze in de eigen divisie de druk op de ketel bij de Dodgers moeten houden. Afgelopen weekend kregen ze de kans om te sparren met die andere koploper in het westen. Ter afsluiting van de road trip moesten de Padres op bezoek bij de Oakland A’s en die club maakte ook kennis met de dadendrang van Jurickson Profar en de zijnen. Dit kon daarna ook gerust worden gezegd over de bezoekende Colorado Rockies.
Het gaat bij de international met horten en stoten. Dat werd vorige week vrijdag maar weer eens duidelijk in het eerste duel met de A’s. Vier keer verscheen Profar in het slagperk en even zo vaak keerde hij onverrichter zake terug naar de dug-out. Zijn ploeggenoten deden het beter, want de leider in de AL West werd met 7-0 geklopt.
Een dag later volgde de revanche al voor de Athletics. Zij wonnen de tweede ontmoeting met 8-4. Profar tekende in de derde inning voor een single en een run, maar werd ook twee keer met een strikeout weggezet. De linksvelder was zondag opnieuw goed voor een single, dit keer in de achtste inning. Het was zijn enige hit in vier at-bats en de Padres wonnen opnieuw: 5-3.

BELANGRIJK

Na de lange road trip mochten de Padres het deze week weer thuis proberen. Nog altijd zijn de tribunes leeg, maar Jurickson Profar zorgde maandag wel voor opwinding in de huiskamers van Padres-fans. De pitchers hadden het lang voor het zeggen in het duel tussen de Padres en de Rockies, maar in de negende inning maakte Profar abrupt een einde aan de wedstrijd. Zijn double stelde Jorge Mateo in staat te scoren, waardoor de thuisploeg met 1-0 won.
Een dag later mocht Profar opnieuw een RBI aan zijn totaal toevoegen, maar deze was minder heroïsch. In de zevende inning kwam de veelzijdige international door met zijn derde double van het jaar en deze liet Jason Castro de 13-5 scoren. Het zou uiteindelijk 14-5 in het voordeel van de Padres worden. Profar was inmiddels bezig aan een 4-game hitting streak en tekende voor 2 hits in elk van zijn laatste twee wedstrijden. Die reeks eindigde afgelopen woensdag in de derde ontmoeting met de Rockies. Jurickson Profar, opnieuw vanuit het linksveld opererend, was 0-for-2 met een walk. San Diego won wel weer, nu met 5-3.

Op enige regelmaat kunnen we de Detroit Tigers dit seizoen nog niet betrappen. Of het moet zijn dat ze mooie winning streaks afwisselen met minder aangename losing streaks. Vorige week konden we melden dat Jonathan Schoop met zijn nieuwe werkgever drie keer won van zijn oude. Deze week stond hij met de Tigers opnieuw tegenover de Twins en sloegen deze keihard terug. In de Milwaukee Brewers trof Schoop de afgelopen dagen een andere oud-werkgever. Dit weerzien resulteerde in een pak slaag dat Schoop en de Tigers niet licht zullen vergeten.
Met vijf wedstrijden in vier dagen was ’t een vol weekend voor de Tigers en de Twins. Jonathan Schoop zag zijn oude teamgenoten de laatste tijd vaker dan zijn eigen familie, maar in tegenstelling tot vorige week vielen de resultaten nogal tegen. Het begon vorige week vrijdag met een doubleheader. Schoop opende deze serie 1-for-3 waardoor hij voor de vierde wedstrijd op rij minimaal één hit noteerde. Zijn ploeg verloor echter wel: 2-0. Ook de tweede wedstrijd ging verloren (3-2), maar met zijn eerste triple van ’t seizoen was Schoop wel belangrijk voor de Tigers. Victor Reyes kon scoren na zijn klap en zelf liep hij de tweede run even later binnen.

PIJNLIJK

Met een 5-game hitting streak op zak begon Schoop aan de derde ontmoeting. Na twee nipte nederlagen werd het eens tijd voor een overwinning op de Twins, maar helaas. Het was opnieuw een close call (4-3) in het nadeel van Detroit. Onze landgenoot (0-for-3) zag zijn hitting streak eindigen, maar scoorde na vier wijd nog wel een run. Zondag was het eindelijk de dag van de Tigers. Zij wonnen met 10-8 en Schoop had een goede dag in het slagperk. Hij was 2-for-5 met een double en (alweer) een triple. Die triple in de achtste inning leverde hem zijn 22e RBI van 2020 op. De vijfde en laatste wedstrijd verliep teleurstellend. Detroit verloor met 6-2 en Jonathan Schoop eindigde de serie 0-for-4.


Zijn verblijf in Milwaukee was twee jaar geleden niet bijzonder succesvol. Dit kan ook worden gezegd over het tweeluik van deze week. Dinsdag werd Jonathan Schoop tijdens zijn tweede at-bat geraakt door werper Adrian Houser. Zijn pols speelde hem parten, waardoor hij snel van het strijdtoneel verdween. De Tigers versloegen de Brewers overigens met 8-3. Een dag later stond Schoop “gewoon” weer op het veld, maar opnieuw was zijn optreden van korte duur. Hij was 0-for-2 in zijn at-bats toen hij na de zevende inning gewisseld werd. Detroit keek toen al tegen een 15-0 achterstand aan en zou als team tot slechts 2 hits komen. Het bloeden stopte deze avond pas bij 19-0.

Het was toch even wennen voor de LA Angels. De ploeg die al een tijdje niet is weg te slaan uit de onderste regionen van de AL West noteerde zomaar opeens een winning streak. En als je weet dat ze vorige week tegen de Padres en de Astros speelden, is dat bijzonder knap. De ploeg volgde daarmee het voorbeeld van Andrelton Simmons. Vorige week meldden we al dat de kortestop bezig was aan een mooie hitting streak en we kunnen alvast verklappen dat deze verder werd uitgebreid.
In de eerste wedstrijd tegen de Astros bouwde Simmons niet alleen verder aan zijn hitting streak, maar voor de derde wedstrijd op rij kreeg de kortestop ook een RBI achter zijn naam. Een RBI-single in de zesde inning betekende op dat moment een 5-2 voorsprong voor de Halos. Luis Rengifo kon scoren op de tik van Simmons. In de negende vochten de Astros zich langszij, maar in de elfde trok LA alsnog aan het langste eind.


Deel één van de doubleheader verliep opnieuw succesvol voor zowel Simmons als de Angels. Met twee doubles en een RBI in de zesde inning deed de infielder het wederom prima aan slag. Zijn hitting streak tikte al bijna de dubbele cijfers aan en kwam na dit duel op negen te staan. De Angels wonnen voor de derde keer op rij, dit keer met 10-9. Er kwam ook een vierde zege op rij, maar hier had Simmons niets mee van doen.
In deel twee (7-6) van de doubleheader werd geen beroep op hem gedaan, maar in de vierde en laatste wedstrijd van deze serie mocht Simba wel weer opdraven. Zijn team won, opnieuw, maar voor Simmons kwam er een einde aan zijn hitting streak. De kortestop was 0-for-5 en zag de reeks eindigen bij negen wedstrijden. Met 9-5 werd wel voor de vijfde keer op rij gewonnen.

EINDE AAN ANDERE STREAK

Hoe wisselvallig de Angels zijn, bleek deze week tegen de Rangers. De sterke Astros werden vier keer op rij verslagen, maar het veel mindere Texas was juist weer een maatje te groot voor de Halos. Andrelton Simmons kon dinsdag, net als zijn ploeg, geen potten breken. De kortestop was 0-for-4 en met 7-1 kwam er een einde aan de zegereeks. Met 2-for-5, een double en een run ging het woensdag voor Simba al wat beter. Zijn run in de eerste inning kon de Angels echter niet aan de overwinning helpen. Opnieuw waren de Rangers te sterk: 7-3. In het laatste duel werd een sweep afgewend. Met 2-for-5 had Simmons een goede dag en zijn double in de zesde inning leverde LA een run op.
Met 6-2 vonden de Angels hun weg terug naar de winning ways. Simmons speelde donderdag zijn achtste wedstrijd in september en in zes daarvan kwam hij tot twee hits. Onze landgenoot staat nu dan ook niet voor niets op een slaggemiddelde van .317. Daarmee voert hij in Los Angeles voorlopig de troepen aan.

Chad Tromp moet er de laatste weken maar het beste van maken. Door de komst van prospect Joey Bart hoeft hij niet meer op veel speeltijd te rekenen, maar vorige week drukte de catcher toch weer zijn neus aan het venster. Zijn San Francisco Giants hebben de weg naar boven gevonden, maar de achterstand op Los Angeles en San Diego is nog wel groot.
Vorig weekend hadden de San Francisco Giants een uitgelezen mogelijkheid om hekkensluiter Arizona op een bijna onoverbrugbare achterstand in de divisie te zetten. Vier keer speelden de teams tegen elkaar in de Bay Area en al tijdens de eerste ontmoeting mocht Chad Tromp heel even opdraven. In de negende inning verving hij Bart achter de thuisplaat, maar aan slag kwam hij niet. Aan de 6-5 nederlaag kon hij dan ook niets veranderen.

EINDELIJK!!!

Zondag mocht hij starten in de derde wedstrijd en liet Tromp zich in de derde inning van zijn beste kant zien. Hij ramde de bal het stadion uit voor zijn derde homerun in de majors. Voor de Giants was het de eerste van vier runs in een duel dat met 4-2 gewonnen werd. De ploeg zegevierde in drie van de vier wedstrijden in deze serie. Voor Tromp was het zijn eerste homerun sinds 3 augustus en zijn eerste RBI sinds 17 augustus.
Die goede reeks zetten de Giants door tegen de Seattle Mariners. De bezoekers uit de AL West werden dinsdag met 6-5 verslagen en een dag later zegevierde de thuisclub uit San Francisco met 10-1. In dat duel mocht ook Tromp weer even opdraven. In de achtste inning deed de catcher even dienst als aangewezen slagman, maar zonder succes. De honken werden niet bereikt en zijn slaggemiddelde gaf na zijn 54e at-bat van dit seizoen .185 aan. Concullega Joey Bart noteert .283 in 60 at-bats.

Cover Photo: John Amis/AP Photo

Chiefs boeken sterke overwinning op Texans

0

Afgelopen nacht ging de NFL dan eindelijk van start. Het nu al bijzondere seizoen werd geopend door Super Bowl winnaar Kansas City en de Houston Texans. De laatste keer dat de teams elkaar ontmoetten was tijdens de play-offs. Toen leidde Patrick Mahomes de Chiefs met een imposante comeback langs de Texans. Gisteravond was de intentie van Mahomes en consorten duidelijk: de titel wordt geprolongeerd. Houston was de eerste horde en die werd met verve genomen: 34-20.

CEH doet Fantasy-harten sneller kloppen

Eén van de meest spraakmakende rookies legde een sterk debuut op de mat. Clyde Edwards-Helaire eindigde het duel met 138 yards en één touchdown met 25 carries. Hij kreeg niet per se de sterkste defensieve opstellingen te verduren, maar zijn talent was onmiskenbaar. Collega Mahomes was onder de indruk van de rookie. Tegenover NBC verklaarde hij dat ‘CEH’ een absolute ster is. “Hij werkt hard. Zijn inzicht is onvoorstelbaar en de offensive line creëerde goede gaten voor hem”. Het grootste voordeel voor Edwards-Helaire is dat hij zulke sterke aanvallende spelmakers om hem heen heeft. Tegenstanders kunnen het zich niet veroorloven om alleen op hem te focussen.


Wat verder opviel, was dat Andy Reid zijn minder prominente targets vaker gebruikte. Tyreek Hill en Mecole Hardman waren dikwijls de bliksemafleiders voor Sammy Watkins en Demarcus Robinson. Niet lekker voor Fantasy spelers, maar uiterst effectief voor de KC offense. Watkins eindigde het duel sterk met 82 yards en één touchdown uit zeven receptions (negen targets).

Texans komen offensief tekort

Niet alleen de Chiefs wisten aanvallend potten te breken. Ook de Texans lieten bij vlagen hun kwaliteit zien. Wide receiver Will Fuller speelde en belangrijke rol en ook David Johnson liet zich van zijn beste kant zien. Johnson wist zelfs te scoren. In zijn Texans debuut was hij goed voor 77 yards uit slechts 11 carries. Ondanks de goede optredens van Fuller en Johnson was het gemis van DeAndre Hopkins duidelijk voelbaar. Watson moest vaak de pocket ontvluchten en was op zichzelf aangewezen om er iets van te maken. Die tactiek zal niet voldoende zijn om de AFC South te winnen.


De wedstrijd zelf was een genot om te zien; voornamelijk de aanvallende creativiteit in de Chiefs offense. Echter, het feit dat we weer gewoon NFL kunnen kijken, is een nog groter genot. Maandenlang bestond er onzekerheid over de start, maar de afgelopen nacht maakte aan alle twijfel een eind. Overigens werd ook aandacht besteed aan het andere maatschappelijke item naast COVID-19: de strijd tegen sociale ongelijkheid en racisme. De teams kozen ervoor om voor het begin van het duel een moment van stilte in acht te nemen voor de “ongoing battle against social inequality”. Een prachtig symbool dat helaas op boe-geroep van fans kon rekenen. Het laat zien dat er nog een lange weg te gaan is.


Lees hier de verwachtingen van de NFL redactie voor week 1, onder andere over dit duel.

Coverfoto: Getty Images

NHL play-offs: Radulov pakt zijn moment in OT

0


Als de voortekenen niet bedriegen, dan mogen we ons opmaken voor twee geweldige Conference-finales. Van de vier series in de tweede ronde gingen er drie over de volle zeven wedstrijden. Alleen de Tampa Bay Lightning waren in vijf wedstrijden klaar met de Bruins. Vanaf nu worden alle wedstrijden in de bubbel van Edmonton afgewerkt. Daar staan Dallas en Vegas vanaf zondag 6 september tegenover elkaar in de finale van de Western Conference. Een dag later staat Game 1 tussen de Lightning en de New York Islanders op het programma. Natuurlijk lees je alles over de WCF, de ECF en straks de Stanley Cup Final bij SportAmerika.


WESTERN CONFERENCE


DE HEADLINES

Twee wedstrijden achter de rug en beide teams hebben zich nu één keer van hun beste kant laten zien. De Dallas Stars toonden in Game 1 akelig taai en solide te zijn. In Game 2 kwam de agressiviteit en de scoringsdrang van de Vegas Golden Knights naar boven. Dallas weet maar al te goed dat verdedigen alleen hen niet naar de Stanley Cup Final helpt. Tegen Calgary en Colorado lieten ze zien wel degelijk over scorend vermogen te beschikken en daar werd nu weer een beroep op gedaan. Overigens zal Peter DeBoer zijn Knights met een soortgelijke opdracht het ijs op hebben gestuurd.
In Game 3 waren het echter de blueliners en de goalies die de dienst uitmaakten. Doelpogingen waren er wel, maar grote kansen waren op de vingers van één hand te tellen. Dit kwam doordat beide teams met eenzelfde strijdplan het ijs in Edmonton betraden. Zowel de Stars als de Knights wilden er een fysiek gevecht van maken en gokten op de snelle mensen voorin. Van die snelheid maakte Jamie Oleksiak aan het einde van de tweede periode optimaal gebruik. De verdediger brak de ban, klopte Robin Lehner en zette Dallas op 1-0.
Die goal brak de wedstrijd open. Het was nu aan Vegas om te antwoorden en dit deed de ploeg in de persoon van Shea Theodore. Met zijn derde van de play-offs zette hij, op de powerplay, de Knights weer naast de Stars. Jamie Benn liet even later ook weer eens van zich horen. Dallas had de smaak te pakken en kwam dankzij de captain weer op voorsprong. Zoals zo vaak schoten de Knights vaker op goal dan de opponent en uit één van die schoten scoorde Mark Stone de 2-2. Het was de laatste treffer in regulation, maar OT duurde niet lang. Iets meer dan een halve minuut om precies te zijn. Alexander Radulov ontsnapte aan de aandacht van de verdedigers en schoot de Stars naar een 2-1 voorsprong in de serie.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: Dallas leidt met 2-1
Deze best-of-7 ontpopt zich als een duel der zwaargewichten. Muhammad Ali en Joe Frazier vochten vroeger de Thrilla in Manilla uit, maar deze serie tussen Dallas en Vegas heeft ook alles in zich om een thriller te worden. De Stars kunnen leunen op een meer dan solide verdediging, terwijl de Golden Knights vanuit alle hoeken en standen op goal schieten. Met fysiek geweld kan Vegas veel tegenstanders overpoweren, maar Dallas is er niet van onder de indruk. De Stars hebben veel spelers in de gelederen die al het een en ander hebben meegemaakt. In Game 2 leken ze de focus even kwijt, maar in Game 3 was die weer terug. In de nacht van zaterdag op zondag (02.00 uur Nederlandse tijd) is het aan de Knights om deze tik van Radulov te counteren. Een derde nederlaag kan Vegas zich niet veroorloven.

Cover photo: Matthew Pearce/Icon Sportswire via Getty Images

NFL 4-on-4: de blik op week 1

0

Eindelijk is het zover. Maandenlang hebben NFL fans in spanning gezeten of er een seizoen zou komen. Nu gaat het dan toch echt gebeuren. In de meeste stadions zal geen publiek zitten, maar de wedstrijden gaan door. Het vizier kan dus vol op week 1. Er staan direct een aantal zeer interessante wedstrijden op het programma. Vier daarvan worden voorbeschouwd in deze 4-on-4. De Bucs op bezoek bij de Saints is onze Game of the Week. Daar blijft het echter niet bij. De Cardinals, waarvan veel wordt verwacht, gaan op bezoek bij de 49ers. Verder start het seizoen met de Texans op bezoek bij regerend kampioen Patrick Mahomes. Tot slot is er in de NFC North meteen een kraker tussen de Packers en de Vikings. Hoe kijkt onze redactie naar deze match-ups? Ontdek de antwoorden in deze editie van de 4-on-4!

Coverfoto: Dirk Shadd/Times

NHL play-offs: late treffer Kucherov doet Islanders pijn

0


Als de voortekenen niet bedriegen, dan mogen we ons opmaken voor twee geweldige Conference-finales. Van de vier series in de tweede ronde gingen er drie over de volle zeven wedstrijden. Alleen de Tampa Bay Lightning waren in vijf wedstrijden klaar met de Bruins. Vanaf nu worden alle wedstrijden in de bubbel van Edmonton afgewerkt. Daar staan Dallas en Vegas vanaf zondag 6 september tegenover elkaar in de finale van de Western Conference. Een dag later staat Game 1 tussen de Lightning en de New York Islanders op het programma. Natuurlijk lees je alles over de WCF, de ECF en straks de Stanley Cup Final bij SportAmerika.


EASTERN CONFERENCE


DE HEADLINES

Dat was toch even schrikken voor de New York Islanders. Het keurkorps van Barry Trotz rekende in de tweede ronde af met de als eerste geplaatste Flyers, maar de Tampa Bay Lightning bleek, op z’n Vlaams, toch een ander paar mouwen. Brayden Point en Nikita Kucherov waren elk goed voor 5 punten in Game 1 en het zou al helpen als de Isles hen aan banden kon leggen. Voor de Lightning was het de vijfde overwinning op rij en in die reeks scoorden ze niet minder dan 25 goals. De Islanders wisten dus wat hen te doen stond. Sterk beginnen en niet meer loslaten.
Dat sterke begin kwam er ook. Met Semyon Varlamov terug onder de lat zorgde Matt Martin al na 84 seconden voor een pikstart. Na een major voor Alex Killorn kregen de Isles daarna vijf minuten de kans deze score uit te breiden, maar dat liet de ploeg na. De rekening daarvoor presenteerde Victor Hedman nog in de eerste periode. De Lightning hadden niets in te brengen, maar kwamen wel langszij. Hoewel de Islanders daarna de bovenliggende partij waren, bleef deze tussenstand lang op het bord staan.
New York kreeg de nodige kansen op de PP en stond in de derde periode zelfs even met vijf tegen drie op het ijs. Scoren deed de ploeg echter niet. Dit zou de Islanders laat in de derde periode opbreken. Heel laat in de derde periode. De aanvallers van de Lightning wisten niet te imponeren in dit duel, maar in de slotseconden liet Nikita Kucherov zijn aanwezigheid blijken. Heel even verloren de Isles hem uit het oog en meer had de Rus niet nodig. Een prachtige pass van Ryan McDonagh schoot hij achter Varlamov en zette daarmee de Lightning op een 2-0 voorsprong in de serie.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: Tampa Bay leidt met 2-0

De blowout in Game 1 deed pijn, maar de nederlaag in Game 2 zal zeker ook zijn sporen nalaten bij de New York Islanders. Eigenlijk was de ploeg beter en kreeg ook meer kansen, maar dankzij een bevlieging van McDonagh en Kucherov kijken ze nu aan tegen een 2-0 achterstand. Barry Trotz had zijn huiswerk gedaan en zijn mannen voerden dit prima uit. Het ontbrak alleen aan doelpunten. Die gemiste kansen braken de Islanders lelijk op en dat zal in de nacht van vrijdag op zaterdag beter moeten als Game 3 (02.00 uur Nederlandse tijd) op het programma staat. Jon Cooper hoopt dan weer over Brayden Point te kunnen beschikken. Zijn aanvaller kwam in Game 2 onaangenaam hard in aanraking met de boarding en verliet het ijs. In dit duel was het de tweede aanvaller die verdween, want eerder kreeg Killorn al een game misconduct.


Cover photo: Roy K. Miller/Icon Sportswire via Getty Images

Bucks uitgeschakeld, Billy Donovan en Thunder uit elkaar

0

De playoffs zijn dan eindelijk begonnen. Na elke game vatten we de belangrijkste wedstrijden samen. In dit artikel: Game 3 (Western Conference) en Game 5 (Eastern Conference) van de tweede ronde in de NBA Playoffs. De Milwaukee Bucks werden uitgeschakeld door de Miami Heat, terwijl de Celtics op een 3-2 voorsprong staan. In het westen staan de Lakers en Clippers na zeges op een 2-1 voorsprong.


EASTERN CONFERENCE


HEAT SCHAKELEN BUCKS NA VIJF DUELS UIT

De Bucks moesten afgelopen nacht zonder sterspeler Giannis Antetokounmpo proberen een Game 6 af te dwingen tegen de Miami Heat. Na de ontsnapping in Game 4 (dankzij Khris Middleton) bleek game 5 het eindstation te zijn van de grote favoriet in het oosten. In de eerste helft van Game 5 hadden beide teams hun goed en minder goede momenten. Met een nagenoeg gelijke stand werd de tweede helft vervolgens afgetrapt. In deze tweede helft bleken de Heat uiteindelijk iets te sterk te zijn: 103-94.
De Heat, die wederom aanvallend gezien goed voor de dag kwamen (48% FG en 36% 3PT), hadden maar liefst zes spelers met 10 of meer punten. Bij de Bucks waren de struggles vooral aan de aanvallende kant van de bal te merken. Zonder Antetokoumpo bleek het lastig om tot scoren te komen. Khris Middleton (23 PTS, 7 REB, 6 AST) deed zijn best, maar tevergeefs. De rest van het team (37% FG en 28% 3PT) kon hem gedurende het duel niet goed genoeg bijstaan. Zo komt er een einde aan de titeldroom van de Bucks. De Heat kunnen nu achterover leunen en afwachten wie de tegenstander wordt in de conference finals: de Raptors of de Celtics. Game 6 in die serie zal komende nacht gepeeld worden.

Overige duel: #2 Toronto Raptors 89 – 111 #3 Boston Celtics (Celtics staan 3-2 voor)


WESTERN CONFERENCE


CLIPPERS NA SPECTACULAIR DUEL OP 2-1 VOORSPRONG

De LA Clippers hebben na een fantastische Game 3 een 2-1 voorsprong gepakt op de Denver Nuggets. Gedurende het duel waren beide teams enorm aan elkaar gewaagd. Dit is iets wat we in de twee voorgaande games niet echt gezien hadden. Het was pas in het vierde kwart dat de LA Clippers wegliepen en niet meer terugkeken (29-19 4Q). Toch was de 113-107 zege niet per se het hoogtepunt van de wedstrijd. Dat was namelijk de dunk van Michael Porter Jr, die zijn vorm van voor de playoffs beetje bij beetje terug lijkt te vinden. Zijn dunk, waarin hij Montrezl Harrell voor schut zet, werd ook gewaardeerd door zijn aanwezige vader.
 
Toch wonnen de Clippers dus. Paul George, die steeds meer op ‘Playoff P’ begint te lijken, scoorde 32 punten. Kawhi Leonard, die een ietwat mindere serie speelt, kwam niet verder dan 23 punten en 14 rebounds. Als team schoten de Clippers echter zo goed (55% FG, 36% 3PT) dat een wereldprestatie van Leonard niet nodig was. De Nuggets deden aanvallend gezien weinig fout (47% FG, 33% 3PT), maar konden de Clippers in het beslissende vierde kwart niet bijhouden. Nikola Jokic was topscoorder met 32 punten, 12 rebounds en 8 assists. Zijn prestatie was echter, mede dankzij een matige wedstrijd van Jamal Murray (14 PTS, 9 AST), niet goed genoeg om een nederlaag te voorkomen. In de nacht van woensdag op donderdag zal game 4 gespeeld worden.

BILLY DONOVAN EN THUNDER NEMEN AFSCHEID VAN ELKAAR

Het was de laatste tijd opvallend rustig omtrent het ontslaan en aanstellen van head coaches in de NBA, maar die stilte werd afgelopen nacht doorbroken. De Oklahoma City Thunder en huidig head coach Billy Donovan gaan uit elkaar. Dit besluit is genomen na een gesprek tussen beide partijen over de toekomst. Donovan had een aflopend contract en er is gezamenlijk besloten dit contract niet te verlengen. Onder leiding van Donovan deden de Thunder het dit seizoen boven verwachting goed. Met de vijfde seed en een eerste ronde matchup vs de Rockets (4-3 verloren) werd het seizoen afgesloten. Toch eindigt het avontuur hier.
Billy Donovan schijnt nu de grote favoriet te zijn om de nieuwe head coach van de Chicago Bulls te worden, waar hij het zou overnemen van de eerder ontslagen Jim Boylen. De Thunder gaan nu op zoek naar een opvolger voor Donovan. Voor zijn opvolger is er meteen veel werk aan de winkel. Onder meer de contracten van Andre Robertson (unrestricted FA), Danilo Gallinari (unrestricted FA) en Nerlens Noel (unrestricted FA) zijn tijdens het komende offseason free agents. Daarnaast heeft Mike Muscala een $2.2 miljoen teamoptie en hebben Abdel Nader, Hamidou Diallo en Deonte Burton een spelersoptie. Zij bepalen dus hun eigen toekomst. Hoe dan ook: de basis (Chris Paul, Gilgeous-Alexander, Luguentz Dort en Steven Adams) blijft voor het merendeel bij elkaar. De bank heeft aandacht en een kwaliteitsinjectie nodig.
Overige duel: #1 LA Lakers 112 – 102 #4 Houston Rockets (LA leidt serie 2-1)

Photo: Mark J. Terrill/Associated Press

NFL 32-in-32 | Kansas City Chiefs: op naar Super Bowl prolongatie

0

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 32 de winnaar van de laatste Super Bowl, op zoek naar een repeat: Kansas City Chiefs.


FREE AGENCY


Voor de Chiefs was 2019 het seizoen dat elke NFL-volger zag aankomen. In 2018, Mahomes’ MVP-seizoen, stonden de Patriots een optreden in de Super Bowl in de weg. Een jaar later was het echter wel raak. De Chiefs bleken te sterk voor de San Francisco 49ers en pakten zo de tweede Super Bowl in de geschiedenis van de club. De eerste stap richting het volgende seizoen was dan ook een logische. Patrick Mahomes II tekende een contract ter waarde van 450 miljoen dollar. Dit kan nog oplopen tot boven de 500 miljoen dollar. Ook tight end Travis Kelce werd beloond met een nieuw contract, evenals defensive tackle Chris Jones.


Free agency was redelijk rustig voor de Chiefs. Het team zag met corner back Kendall Fuller en defensive end Emmanuel Ogbah wel twee waardevolle spelers vertrekken. Echter, op het eerste gezicht doet geen van de verliezen de Chiefs echt pijn. Kansas City versterkte zich onder meer met tight end Ricky Seals-Jones, die als back-up voor Kelce moet fungeren. Tevens kwam offensive tackle Mike Remmers naar de Chiefs. Met zijn ervaring en veelzijdigheid moet hij een grote rol gaan spelen in de Chiefs offense.


NFL DRAFT


Speel je Fantasy Football? Dan heb je inmiddels zeker van deze speler gehoord. Met de 32e pick kozen de Kansas City Chiefs Clyde Edwards-Helaire; een running back van LSU. Edwards-Helaire, ofwel ‘CEH’, is een multitalent. Hij kan als running back, maar ook als pass catching back uit de voeten. Dat is een profiel dat uitstekend past bij het systeem van Andy Reid.
Hoe gevaarlijk hij kan zijn, liet hij afgelopen seizoen zien in de National Championship Game. Tegen Clemson noteerde Edwards-Helaire 110 yards over de grond en 54 yards door de lucht. Opvallend genoeg zat daar geen touchdown tussen. Dat had echter vooral te maken met de vijf passing touchdowns én een running touchdown die zijn quarterback, ene Joe Burrow, die wedstrijd liet optekenen.

Niang is een Mahomes-verzekering voor de toekomst

Hoewel Edwards-Helaire logischerwijs in de spotlights staat, hadden de Chiefs nog meer interessante namen. Linebacker Willie Gay van Mississipi State heeft een goede kans in zijn eerste seizoen meteen productief te zijn. Dat zou ook gelden voor offensive tackle Lucas Niang van TCU.
Niang heeft zich in verband met COVID-19 echter afgemeld voor het komende seizoen. Ondanks dat is Niang een prima aanwinst. Niang werd lang gezien als een first-rounder. In late mock drafts zakte hij weg naar het einde van die eerste ronde. Dat de Chiefs hem echter laat in de derde ronde nog hebben kunnen oppikken, is een heuse steal. Dat hij komend seizoen uitzit lijkt geen ramp. De Chiefs hebben op die positie niet direct versterking nodig. Niang biedt dus vooral perspectief voor de toekomst. Dat is ook wel zo verstandig. Je kunt je peperdure quarterback immers beter achter een solide lijn hebben staan.
Later in de draft keken de Chiefs met name naar de verdediging. Safety L’Jarius Sneed (Louisiana Tech), defensive end Mike Danna (Michigan) en cornerback Thakarius Keyes (Tulane) completeerden de draft voor de Super Bowl champs.
Kansas City Chiefs preview


OFFENSE


“Juggernaut”, “Beste aanval van de league”, “Niet te stoppen”. Media komen nu al twee jaar op rij superlatieven tekort om de aanval van de Chiefs te omschrijven. Mede doordat hij week 8 en 9 moest missen door een knieblessure, kon Mahomes zijn MVP-seizoen niet herhalen. Dat was tegen de ontketende Lamar Jackson van de Baltimore Ravens waarschijnlijk ook mét die weken niet gelukt. Hoe dan ook: de aanvalskracht, was er, is er en zal nog wel even blijven. Met Mahomes under center weten de Chiefs zich verzekerd van de beste quarterback van dit moment. Mahomes weet zich gesteund door een aanval die minstens zo goed is als die van vorig jaar.
Dat begint met tight end Travis Kelce en wide receiver Tyreek Hill. Kelce geldt, net als zijn quarterback, als de beste speler op zijn positie. Hij haalde afgelopen jaar opnieuw 1.000 receiving yards. Daarmee werd hij de eerste tight end die dat vier jaar op rij lukte. Hill moet wel enkele receivers voor zich dulden als het gaat om wie echt de beste is, maar niet als het gaat om snelheid en gevaar in open field. Hill is nauwelijks één op één te dekken en daarom een nachtmerrie voor elke Defensive Coordinator. Achter het gouden duo vechten Mecole Hardman, Sammy Watkins en Demarcus Robinson om de targets.

Edwards-Helaire schudt de offense op

In de strijd om aandacht van Mahomes zullen de ballenvangers rekening moeten houden met de kwaliteiten van Clybe Edwards-Helaire. Zoals gezegd is de rookie gevaarlijk in de running game én in de passing game, hetgeen hij bij LSU veelvuldig liet zijn. ‘CEH’ heeft als bijkomend voordeel dat Damien Williams, die in de Super Bowl nog goed was voor twee touchdowns, het seizoen overslaat in verband met COVID-19. Dat betekent dat de veel minder prominente Darrel Williams en Darwin Tompson de enige concurrenten zijn. Hoewel de Chiefs de workload van de rookie scherp in de gaten zullen houden, is de verwachting dat Edwards-Helaire een three down back zal zijn voor de regerend kampioen.
Edwards-Helaire en Mahomes zullen vertrouwen kunnen putten uit de meest recente prestaties van de offensive line. De Chiefs kwamen daar in de play-offs bijzonder sterk voor de dag. Niet in de laatste plaats dankzij sterk spel van tackles Eric Fisher en Mitchell Schwartz. Vooral die laatste speelt al jaren sterk; het is niet overdreven om te stellen dat Kansas City op right tackle een elite level speler heeft. Het midden van de lijn mist Laurent Duvernay-Tardif, de derde speler die niet speelt vanwege COVID-19. Met guard Adrew Wylie en center Austin Reiter zijn de Chiefs echter in goede handen. De eerdergenoemde Mike Remmers brengt de nodige diepte en flexibiliteit voor een lijn die zich wellicht niet met de beste lines zal kunnen meten, maar zeker bovengemiddeld zal blijken.


DEFENSE


Dat vier van de zes picks in de draft defensief waren, zegt natuurlijk wel iets. Waar de Chiefs geroemd werden om hun aanvalsspel bleek de verdediging op sommige momenten kwetsbaar. Toch waren de 2019 Chiefs al een stuk beter dan wat we de jaren daarvoor zagen. Dat had voor een belangrijk deel te maken met Chris Jones. De defensive tackle tekende in juli een contract van vier jaar voor 80 miljoen dollar. Jones scoort over de laatste twee seizoenen een pass rush grade van 91,4. Dat getal zegt je waarschijnlijk niets, maar weet dit: alleen Aaron Donald (LA Rams) heeft over die periode een hogere waardering. Naast Jones heeft de lijn in Frank Clark nog wel een grote naam, maar niet een naam die vorig seizoen ook grote prestaties bracht. Clark viel tegen en moet in 2020 laten zien dat hij zijn salaris waard is.

Problemen op linebacker en cornerback

Kijken we dieper in de verdediging, dan worden de problemen groter. De linebackers van de Chiefs hoorden vorig jaar bij de slechtsten van de league. Of dat dit jaar weer zo is, zal voor een belangrijk deel afhangen van hoe snel Willie Gay op niveau is. De rookie moet vooral in coverage helpen. Dat was een zwakke plek voor de Chiefs. De secondary is een verhaal met twee gezichten. Op safety zien we Tyrann Mathieu en Juan Thornhill: helemaal prima.
Mathieu is na Jones de beste speler van de Chiefs-verdediging en is stiekem misschien wel belangrijker. Hij kan de slot oppakken en wordt veelvuldig gebruikt om de aanval van de tegenstander andere looks te geven en/of om extra druk op de quarterback te genereren. Dat is dus de positieve kant. De negatieve kant van de secondary zien we aan de zijkanten. Charvarius Ward en Rashad Fenton zullen het seizoen openen als starters. Bashaud Breeland begint het seizoen namelijk met een schorsing van vier wedstrijden. Ook als hij terug is, zullen de cornerbacks van de Chiefs niet tot de top van de NFL horen en zelfs de middenmoot is misschien al te veel eer.


CONCLUSIE


Defensief is het dus niet fantastisch wat Kansas City in huis heeft, maar wat maakt het uit? Als de ploeg van Andy Reid iets bewezen heeft, is het wel dat ze met elke shootout mee kunnen en in no-time een achterstand ongedaan kunnen maken. Stonden de Chiefs immers niet 21-0 achter tegen de Texans in de Divisional Round van de play-offs? Mahomes en zijn mannen rechtten hun rug en kwamen in recordtijd weer langszij, om vervolgens eenvoudig te winnen.
De basis is haast onveranderd en met elk jaar dat Mahomes ervaring opbouwt en zijn troepen beter leert gebruiken, worden de Chiefs sterker. Dan hebben we het nog niet eens over Edwards-Helaire, die belooft hetzelfde te kunnen brengen als wat Kareem Hunt bracht. Weet u het nog? Hunt pakte de rushing title met 1.327 yards en voegde daar nog 455 receiving yards aan toe. Lang verhaal kort: met Kelce, Hill, Edwards-Helaire, Hardman en Watkins heeft Mahomes opties te over, terwijl de verdediging over het algemeen goed genoeg zal zijn. Op dagen dat dat niet zo is, moeten Mahomes en kornuiten simpelweg net wat meer scoren, wat op voorhand geen probleem lijkt te zijn.
We weten het: de Super Bowl twee keer op rij winnen is ongelooflijk moeilijk en is niet meer voorgekomen sinds de Patriots het deden in seizoenen 2003 en 2004. Dat deze Chiefs het echter zouden kunnen, staat buiten kijf. Natuurlijk spelen blessures en geluk of pech altijd een rol, maar we zeggen niets geks als we stellen dat de kans op een ‘repeat’ zelden groter was dan met deze Kansas City Chiefs.
Voorspelling: 13-3


Lees hier alle NFL 32-in-32 previews voor het aankomende seizoen!

Cover foto: Steve Mitchell / USA TODAY Sports

NHL play-offs: Golden Knights komen tot leven in Game 2

0


Als de voortekenen niet bedriegen, dan mogen we ons opmaken voor twee geweldige Conference-finales. Van de vier series in de tweede ronde gingen er drie over de volle zeven wedstrijden. Alleen de Tampa Bay Lightning waren in vijf wedstrijden klaar met de Bruins. Vanaf nu worden alle wedstrijden in de bubbel van Edmonton afgewerkt. Daar staan Dallas en Vegas vanaf zondag 6 september tegenover elkaar in de finale van de Western Conference. Een dag later staat Game 1 tussen de Lightning en de New York Islanders op het programma. Natuurlijk lees je alles over de WCF, de ECF en straks de Stanley Cup Final bij SportAmerika.


WESTERN CONFERENCE


DE HEADLINES

Scoren. Het leek in de Round Robin en de eerste ronde zo eenvoudig voor de Vegas Golden Knights. De ploeg wervelde door Edmonton tijdens de eerste weken, maar nu het serieus om de knikkers gaat, valt de droogte in. Vier keer scoorden ze in de laatste vier wedstrijden, maar twee van die goals waren empty-netters in Game 7 tegen Vancouver. Daarbij treffen ze het ook niet met de tegenstander in deze WCF. De Stars pakten in Game 1 hun vertrouwde strijdplan er weer eens bij. Met een solide defensie en puik keeperswerk de vijandelijke aanval lamleggen en zelf net voldoende doen om te winnen.
Peter DeBoer besloot voor Game 2 weer een beroep te doen op Robin Lehner en de goalie zag zijn teamgenoten het initiatief nemen in het duel. Toch slaagden de Knights er opnieuw niet in de verdediging van Dallas te kraken. Tot de openingsfase van de tweede periode. Dankzij een pass op maat van Max Pacioretty kon Paul Stastny eenvoudig scoren. Het gaf Vegas vertrouwen, want de 2-0 liet niet lang op zich wachten. Opnieuw was het een aanvaller die Anton Khudobin klopte en dit keer luisterde hij naar de naam William Karlsson.
Voor de Golden Knights werd het nog mooier in de tweede periode. Een goal van Shea Theodore werd nog geannuleerd, maar de 3-0 van Tomas Nosek telde wel. De 28-jarige Tsjech stond aan het einde van een prachtige aanval en gooide dit duel al vroeg in het slot. Van de Stars hadden de Knights deze avond niets te vrezen. Zij kregen geen druk op de tegenstander en werden dan ook nauwelijks gevaarlijk. Ze moesten het doen met 24 shots on goal en het leeuwendeel daarvan was ook nog eens ongevaarlijk.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: serie in evenwicht 1-1
De Dallas Stars leken hun zaakjes prima op orde te hebben, maar de goal van Paul Stastny veranderde alles. De Knights maakten het Khudobin veel lastiger dan in Game 1 en dit plan werkte uitstekend. DeBoer zag dat zijn aanvallers nog wel degelijk kunnen scoren. Zelfs tegen een sterke defensie als die van de Stars. Het was voor de Knights ook een voordeel dat Ryan Reaves terugkeerde van zijn schorsing.
De aanvaller mag dan niet de meest begaafde technicus zijn, maar zijn agressie en fanatisme komen goed van pas. In de nacht van donderdag op vrijdag (02.00 uur Nederlandse tijd) staat Game 3 op het programma. Rick Bowness zal voor die tijd een antwoord moeten vinden op het spel van deze Knights, die weer deden denken aan de ploeg die zo sterk uit de coronastop kwam.

Cover photo: Getty Images