Home Blog Pagina 367

Football Pool: wisseling van de wacht na week 2

0

Titelverdediger Robin van Grieken begon de Football Pool voorspoedig, maar kelderde na week 2 in de rankings. Hij wist “slechts” elf duels goed te voorspellen en valt daarmee buiten de top 20. De koppositie werd gedeeld overgenomen door Stephan Spanjaart en Vincent Vrijsen. Laatstgenoemde is een oude bekende. Vrijsen deed vorig jaar onafgebroken mee in de top van het klassement. De weekwinst ging naar Floris Zevenbergen. Hij wist maar liefst 15 duels correct te voorspellen en had óók het totale aantal punten van MNF goed: 58. Tenslotte een eervolle vermelding voor twee anderen die MNF correct voorspelden: Tim van Achthoven en Sunny Li.

SportAmerika Football Pool: top 20 na week 2
SportAmerika Football Pool: top 20 na week 2

Vegas upset vormt grootste struikelblok

In week 2 waren er maar liefst 14 deelnemers die 15 duels goed wisten te voorspellen. Bij 11 van hen ging het mis door de upset van de Las Vegas Raiders. Totaal tegen de verwachtingen in kregen zij de New Orleans Saints op de knieën. Verder werd alleen de uitkomst van de ontmoeting tussen de Minnesota Vikings en Indianapolis Colts massaal verkeerd voorspeld. Doordat er weinig upsets waren, hadden de meeste spelers 13 of meer wedstrijden goed voorspeld. Een erg hoog aantal dat volgende week waarschijnlijk lager ligt. Gebaseerd op de eerste twee weken zijn er namelijk veel duels waarbij het elke kant op kan gaan. Neem bijvoorbeeld Rams@Bills, Bengals@Eagles en Chiefs@Ravens. Onder de afbeelding lees je de upsets die onze NFL-redactie verwacht.

SportAmerika Football Pool: top 20 van week 2
SportAmerika Football Pool: top 20 van week 2

Week 3 upsets volgens de NFL-redactie

Chris van Dijk: de Texans verslaan de Steelers. Houston heeft de top van de NFL gehad en is het beste 0-2 team. Dat terwijl de Steelers vooral van een gemakkelijk programma hebben geprofiteerd. Beide ploegen leunen op hun defensie. Een defensive touchdown van de Texans gaat daarom de doorslag geven.
Luuk Dokter: de Raiders verslaan de Patriots. Cam Newton begon sterk aan het seizoen, maar zondag moet hij zijn meerdere erkennen in Derek Carr. Newton zal wederom zijn voor veel passing yards, rushing yards en touchdowns, maar Carr heeft zijn 2016-vorm hervonden. Uiterst gevaarlijk, zeker voor een defense die veel sterkhouders van vorig seizoen mist.
Ton de Vries: de Vikings verslaan de Titans. De Vikings zijn de grootste tegenvaller tot nu toe dit seizoen. Maar de bodem is bereikt, er loopt te veel talent rond. De coaching staff zou ook capabel genoeg moeten zijn om iets van deze spelersgroep te maken. Bij de Titans is het tot nu toe feest maar de overwinningen, tegen niet bepaald de sterkste tegenstanders, kwamn met minimale marges. Ik verwacht een bounce back game van de Vikings. Een lagere QB rating dan 0,0 is simpelweg niet mogeijk, so the only way is up.
Toon Aerts: de Bengals verslaan de Eagles. De Eagles gaan nu ook ten onder tegen de Bengals. Offensief worden de Bengals beter en beter. Joe Burrow voelt zich steeds zekerder als aanvalsleider van de Bengals. De Eagles-defensie daarentegen hangt met touw en spuug aan mekaar en ook hun offense toont niet meteen veel om optimistisch over te worden. Daarom denk ik dat de Bengals hun eerste overwinning binnenhalen, terwijl de Eagles zegeloos zullen blijven.


Lees hier de terugblik op week 1 en klik hier om te lezen hoe je meedoet aan de SportAmerika Football Pool.
Coverfoto: Christian Petersen/Getty Images

Celtics en Nuggets boeken eerste zege in Conference Finals

0

De NBA playoffs nadert zijn climax. Na elke game vatten we de belangrijkste wedstrijden samen. In dit artikel: Game 3 van de conference finals in de NBA Playoffs. De Denver Nuggets en Boston Celtics hebben hun eerste zege van de Conference Finals geboekt. Beide series hebben nu een 2-1 tussenstand.


EASTERN CONFERENCE


CELTICS WINNEN NU WEL

Met een 2-0 voorsprong begonnen de Miami Heat aan game 3 van de Eastern Conference Finals. De Celtics hadden tijdens de eerste twee duels twee keer een zege uit handen gegeven. Toch gaat ook voor de Celtics drie keer scheepsrecht blijkbaar op. In Game 3 ging het namelijk niet fout. De Celtics kwamen wederom snel op voorsprong (31-22 Q1) en gaven deze gedurende de drie kwarten daarna niet meer weg. De Heat probeerde door middel van verschillende runs het feestje van Boston wederom te verpesten, maar dit keer hielden de Celtics het wel vol. Dankzij de 117-106 zege is de tussenstand nu 2-1 in het voordeel van de Heat.
Bij de Celtics scoorden vier spelers meer dan 20 punten. Dat Kemba Walker (21 PTS, 6 REB), Jayson Tatum (25 PTS, 14 REB, 8 AST) en Jalen Brown (26 PTS, 7 REB, 5 AST) boven de 20 punten uit kwamen is geen verrassing meer. Dat Marcus Smart 20 punten, 4 rebounds en 6 assists noteerde was een welkome boost voor de ploeg die op een 2-0 achterstand stond. Sowieso schoten de Celtics fenomenaal tijdens het derde duel van de serie (48% FG, 35% 3PT), daar waar het bij de Heat vrij moeizaam ging (39% FG, 27% 3PT). Bam Adebayo (27 PTS, 16 REB, 3 STL) en Tyler Herro (22 PTS, 3 REB, 4 AST) konden achteraf als enige bij de Heat zeggen dat zij een goede wedstrijd hadden gespeeld. Game 4 van de serie zal in de nacht van woensdag op donderdag gespeeld worden. Wederom een must-win voor de Celtics. Ook al zullen de Nuggets zeggen dat dit onzin is.


WESTERN CONFERENCE


NUGGETS DANKZIJ MURRAY LANGS LAKERS

Over de Nuggets gesproken. De ploeg uit Denver was in game 1 compleet kansloos, terwijl het tweede duel van de serie dankzij een game-winner van Anthony Davis ook verloren ging. In game 3 was het, net zoals voor de Celtics, dan eindelijk raak. Dit was vooral dankzij een heel goede tweede en derde kwart. Het duel begon namelijk met veel lead changes, waarna de Nuggets in het tweede kwart toesloegen (26-34 2Q). In het derde kwart werd deze lijn doorgetrokken (22-30) en ging de voorsprong zelfs richting de 20 punten. In het vierde kwart kwamen de Lakers nog wel een beetje terug, maar dichterbij dan vijf punten kwamen de Lakers uiteindelijk niet. De Nuggets wonnen met 106-114.
Bij de Nuggets waren, vanzelfsprekend inmiddels, Jamal Murray en Nikola Jokic de uitblinkers. Jokic kwam in de buurt van een triple-double (22 PTS, 10 REB, 5 AST), terwijl Jamal Murray (28 PTS, 8 REB, 12 AST) vooral in de slotfase het team op zijn schouders nam. Toch was er nog een derde uitblinker bij de ploeg uit Denver: Jerami Grant. Grant scoorde uiteindelijk 26 punten. Zowel de Lakers als de Nuggets schoten geweldig vanaf het veld (52% en 55% FG). De Nuggets schoten echter beter van de driepuntlijn (23% om 38%) en domineerde de rebounding (25-44 REB). Dit maakte uiteindelijk het verschil. LeBron James noteerde overigens een triple-double (30 PTS, 10 REB en 11 AST), terwijl Anthony Davis 27 punten scoorden. Game 4 van deze serie vindt plaats in de nacht van donderdag op vrijdag.

Photo: Garrett Ellwood/ Getty Images

Team of the Week, National League: week 9

0

Elke week van het MLB-seizoen kiezen vier SportAmerika-redacteuren gezamenlijk een Team of the Week voor zowel de American League, als de National League. Ook deze week nomineren Jasper Roos en Mike van Dijk de hoogvliegers in de National League voor week 9 van het seizoen 2020. Eerdere lijsten bekijken? Klik hier.


C TRAVIS D’ARNAUD (Atlanta Braves)

28 AB, 2 R, 2 HR, 5 RBI, .435 AVG, 1.275 OPS


Slechts drie catchers kwalificeerden voor onze lijst en d’Arnaud was met afstand de beste van de drie. Na lastige jaren bij de Mets en Rays levert de inmiddels 31-jarige achtervanger in Atlanta een prima seizoen af. In een zeer goed draaiend team is hij een belangrijke factor en met weken zoals deze is hij extra belangrijk.


1B JOEY VOTTO (Cincinnati Reds)

23 AB, 7 H, 1 2B, 3 HR, .304 AVG, .484 OBP, .739 SLG%


Dit is een voorwaarschuwing. Het infield deze week heeft meer weg van een doos well aged wijnen dan verfrissende nieuwe smaken. Om te beginnen vinden we op het eerste honk Joey Votto. De Reds zitten volop in de race voor de play-offs en afgelopen week deed Votto een grote duit in het zakje. Met zijn scherpe oog voor de slagzone (acht BB) en power (drie homeruns) bereikte Votto niet alleen vaak het honk, hij bracht zichzelf ook nog eens een aantal keer over de thuisplaat. Helaas waren bij zijn homeruns de honken schaars bezet door zijn teamgenoten, waardoor hij tot slechts 4 RBI kwam.
Overigens moeten we ook deze week een vermelding maken van de Freddie Freeman prestaties in de afgelopen week.


2B ROBINSON CANO (New York Mets)

20 AB, 2 R, 2 HR, 8 RBI, .350 AVG, 1.059 OPS


Good old Robbie Cano, wie had gedacht de 37-jarige tweedehonkman dit seizoen nog in een Team of the Week tegen te komen? Wij niet, maar toch slaat Cano zich weer een weg op een lijst. Met 8 RBI’s toonde hij nog maar eens hoe waardevol de ‘veteran presence’ van de Dominicaan kan zijn in een lineup, hoewel hij verder dit seizoen natuurlijk moeite heeft alles bij te benen.

 


SS BRANDON CRAWFORD (San Francisco Giants)

15 AB, 4 R, 2 HR, 6 RBI, 4 2B, .400 AVG, 1.511 OPS


Een geriatrisch duo up the middle deze week voor het Team of the Week, want een 33-jarige Brandon Crawford is de double-play partner van de 37-jarige Cano. Ook Crawford maakte een indrukwekkende wederopstanding door over de afgelopen zeven dag, waarin hij maar liefst zes punten binnensloeg en vier doubles noteerde. Het zal niet genoeg zijn voor een play-off-plek, maar leuk maak het de laatste week van het seizoen dan wel weer.


3B MANNY MACHADO (San Diego Padres)

26 AB, 4 R, 8 H, 3 HR, 7 RBI, .320 AVG, 1.026 OPS


In Manny Machado’s tijd als Baltimore Oriole werd de kreet ‘Hakuna Matata’ aangepast in de aanmoediging Hakuna Machado. Het is dat er geen fans in PETCO Park, San Diego worden toegelaten, want anders zou deze kreet nu ook daar veelvuldig te horen zijn. Manny staat namelijk het beste spel uit zijn carrière te spelen. Persoonlijke records in slaggemiddelde, on-base en sluggingpercentage (.314/.376/.604) liggen op de loer met nog één week aan wedstrijden te gaan. Hopelijk bewaart Machado nog wat voor de play-off wedstrijden.
Afgelopen week was het ook weer genieten van Machado. In 26 at bats ging hij slechts twee keer aan de kant by way of the K. Verder was Manny goed voor acht hits, waaronder drie homeruns.


LF CHRISTIAN YELICH (Milwaukee Brewers)

37 AB, 9 H, 1 2B, 2 HR, 2 RBI, 8 BB, 8 R, 1.058 OPS


De linksvelders ontlopen elkaar niet veel deze week in de National League. Alex Dickerson sloeg zich met beperkte speeltijd in de helft van zijn at bats veilig on-base, maar deed verder niet heel veel. Vandaar dat Christian Yelich het voordeel van de twijfel krijgt. De afgelopen week kwam hij veel in actie en registreerde hij twee multi-hit games. Bovendien is hij de linksvelder die het vaakst over de thuisplaat kwam (acht keer). Met de acht keer vier wijd, zien we de twaalf strikeouts maar even door de vingers.


CF BRANDON NIMMO (New York Mets)

19 ABs, 4 R, 2 HR, 6 RBI, 2B, 3B, .474 AVG, 1.493 OPS


Twee Mets in dezelfde lijst? Het moet niet gekker worden. Brandon Nimmo leverde een uitstekende week in center field af voor de Metropolitans, waarin hij bijna 1.500 OPS’te. De talentvolle lefty heeft al enige jaren moeite met op constante basis zijn niveau halen, maar dit soort weken laten nog altijd zien wat voor capaciteiten de 27-jarige outfielder heeft.


RF KOLE CALHOUN (Arizona Diamondbacks)

24 AB, 22H, 6 HR, 7 R 12 RBI, .458 AVG, 1.750 OPS


Heel veel zaken lopen dit seizoen niet als gedacht in Arizona. Kole Calhoun is één van de uitzonderingen voor wie dat niet geldt. Met inmiddels vijftien homeruns dit seizoen, is de power van Calhoun zelfs beter dan verwacht. De afgelopen week excelleerde de rechtsvelder aan slag, wat hem bovendien de titel NL Player of the Week opleverde. Hij sloeg zes homeruns, waarmee de man uit Arizona zijn sluggingpercentage van deze week hielp naar 1.250.
Opvallend is dat deze opleving kwam in een week waarin Calhoun terugkeerde in het stadion van zijn oude werkgever (de Los Angeles Angels) en van een voormalig divisiegenoot (de Houston Astros). Helaas voor hem staan er op het resterende programma van de Arizona Diamondbacks geen uitwedstrijden in AL West-stadions.


SP CORBIN BURNES (Milwaukee Brewers)

1-0, 10.2 IP, 19 K, 0.84 ERA, 1.13 WHIP, 16.03 K/9, 1.65 xFIP


Week 9 was met afstand de moeilijkste week om een Pitcher van de Week voor de National League te selecteren. Dinelson Lamet en Corbin Burnes gingen nek-aan-nek voor de overwinning. Hoe close was het? Zo close dat we heel diep zijn gedoken in de periferale stats om op een winnaar uit te komen.

  • Lamet: 1-0, 13.0 IP, 21 K, 1.38 ERA, 0.69 WHIP, 14.54 K/9, 2.77 BB/9, 45.7 K%, 0.88 FIP, 1.77 xFIP
  • Burnes: 1-0, 10.2 IP, 19 K, 0.84 ERA, 1.13 WHIP, 16.03 K/9, 2.53 BB/9, 42.2 K%, 0.75 FIP, 1.65 xFIP

Zegt u het maar. Had je hier liever Lamet gezien, zal niemand er boos om zijn. Zelden hebben we twee pitchers in dezelfde week zo’n identieke statlijst zien overleggen.
Burnes krijgt uiteindelijk de voorkeur wegens een hogere K/9 en lagere BB/9, hoewel zijn strikeoutpercentage een fractie lager lag dan dat van Lamet. Beide heren leverden een master class af en laten zien dat er nog genoeg up-and-coming pitcherstalent in de Major League rondloopt.

 


RP DEVIN WILLIAMS (Milwaukee Brewers)

4.0 IP, 1 H, 8 K, 1 BB, 1 W, 0.00 ERA, 0.50 WHIP


Stefan Chrichton van de Arizona Diamondbacks is met drie saves in drie innings werk en slechts tien batters faced natuurlijk een van de frontrunners deze week om het NL Team of the Week te halen. Echter, de nieuwe closer van de snakes registreerde slechts één strikeout. Zet daar RHP Devin Williams van de Brewers tegenover. Hij kwam in drie wedstrijden tot 4 IP met 8 K’s. Hij stond weliswaar twee honklopers toe, maar wist die van het scoren te houden. Daarmee is hij net wat minder afhankelijk van zijn teamgenoten geweest en heeft hij meer dan de helft van zijn total batters faced (14) zelfstandig aan de kant gezet.

Coverfoto: Dylan Buell

MNF: Raiders winnen eerste duel in Las Vegas

0

Het ontbreken van de fans was het enige smetje op het echte debuut van de Las Vegas Raiders. Voor het eerst mochten ze in hun nieuwe speelstad aantreden. Met Monday Night Football kregen ze het grootst mogelijke podium. De Raiders pakten die kans met beide handen aan. Derek Carr was goed voor drie touchdowns en Las Vegas overkwam een achterstand van tien punten om de New Orleans Saints met 34-24 te verslaan.


ALLEGIANT STADIUM


Het was voor het eerst dat de Raiders in het Allegiant Stadium speelden. Het nieuwe onderkomen kostte een kleine twee miljard dollar en ligt middenin het centrum van Sin City, tegenover het bekende casino Mandalay Bay. “Ik hoop dat onze fans, ook al konden ze er niet bijzijn vanavond, iets hebben gezien waar ze van hebben genoten”, zei de winnende coach Jon Gruden na afloop van het duel. “We kunnen niet wachten tot de fans het stadion in mogen. Het is zo’n mooie plek om een wedstrijd te zien”.

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

TONIGHT 😍 (via @raiders) 📺: #NOvsLV — 8:15pm ET on ESPN 📱: NFL app // Yahoo Sports app

Een bericht gedeeld door NFL (@nfl) op


ALVIN KAMARA TOUCHDOWN


In het begin van de wedstrijd leek het er niet op dat de fans van de Raiders iets hadden om blij over te zijn. Ze moesten in hun eerste twee drives punten, terwijl de Saints ook zonder Michael Thomas gemakkelijk over het veld leken te gaan. De eerste drive leverde de Saints drie punten op via een field goal. De tweede keer wisten de bezoekers de eerste touchdown in het nieuwe stadion te scoren. Alvin Kamara liet zien waarom de Saints hem een nieuw contract hebben gegeven en liep de bal de endzone in voor zijn eerste touchdown van de avond.


VERMOEIDE SAINTS-DEFENSE


Vanaf het tweede kwart was het echter Las Vegas die het spel dicteerde. Carr liet zien waarom hij in 2016 in de top drie van de MVP-race eindigde. Met korte passes was de thuisclub de Saints steeds te slim af. De Raiders hadden slechts twee first downs meer dan de Saints (28 om 26), maar hadden wel bijna twee keer zo lang de bal. Maar liefst zeventien keer had Carr keek tegen een third-down aan; tien keer wist hij de first down te halen. De zeven keer dat dit niet lukte, gingen de Raiders er twee keer met succes voor op fourth-down.Het leek er voor te zorgen dat de hoog aangeschreven Saints-defense vermoeid raakte en Carr leidde zijn ploeg naar vier opeenvolgende scores.


DIEPE BAL ONTBREEKT


De Raiders wisten op die manier de 10-0 achterstand om te zetten in een 24-17 voorsprong. De Saints wisten de Raiders daarna wel tegen te houden, maar konden niet profiteren. Drew Brees was vorige week tegen de Bucs al niet in topvorm, ook in het duel maandag was hij verre van scherp. Vooral de diepe bal lijkt te ontbreken, net als vorige week. De cijfers van Brees waren niet zo slecht, 312 yards, 1 touchdown, 1 interceptie, 8,6 yards per pass. Veel van de gewonnen yards kwamen echter na de catch.


SOUVENIR IN STADION


De Raiders hadden het spel van Brees goed in de gaten en kwamen in het vierde kwart niet meer in de problemen. Sterker nog, door een field goal met iets meer dan een minuut te spelen werd het duel niet alleen definitief beslist, het verschil kwam zo uiteindelijk uit op tien punten. Voor de winnende quarterback reden om souvenir achter te laten. De Saints mochten dan wel de eerste punten en de eerste touchdown in het nieuwe stadion hebben gescoord, de Raiders gingen er met de eerste zege vandoor.

Stanley Cup Final: Bolts houden stand en komen langszij

0


Wie eind maart of in april had gezegd dat er nog een kampioen in de NHL zou komen, was waarschijnlijk heel vreemd aangekeken. Toch zijn de Tampa Bay Lightning en de Dallas Stars begonnen aan de strijd om Lord Stanley’s Cup. In 1893 werd de heilige graal van het ijshockey voor het eerst uitgereikt en sinds 1926 heeft de NHL het alleenrecht op deze trofee.
Zowel Dallas (1999) als Tampa Bay (2004) heeft één Stanley Cup in de prijzenkast staan en voor één van deze betrekkelijk jonge clubs komt er dus een tweede bij. Beide zagen in de jaren negentig het levenslicht, al hadden de Stars natuurlijk al een voorganger in de Minnesota North Stars. De komende dagen strijden zij om de hoogste eer en bij SportAmerika kun je de ontwikkelingen op de voet volgen.


STANLEY CUP FINAL


DE HEADLINES

Steven Stamkos nadert zijn rentree, maar is het nog op tijd voor de Tampa Bay Lightning? Dat de Bolts hun captain goed kunnen gebruiken, werd in Game 1 duidelijk. In de derde periode was Tampa Bay duidelijk de betere, maar ze hadden geen passend antwoord op het spel van Anton Khudobin. Waar de eerste periodes de shots on goal licht in het voordeel van Dallas waren, daar bleven de Lightning in de derde periode (22-2) de puck maar richting Khudobin schieten. De goalie speelde echter voortreffelijk en hielp zijn Stars aan de zege in Game 1.
Het moge duidelijk zijn dat Jon Cooper van zijn troepen een betere start eiste. Dit goede begin kwam er ook. Mede dankzij de Stars, die maar overtredingen bleven maken. Brayden Point was de eerste die profiteerde op de PP en met zijn tiende van de play-offs de score opende. De powerplay liep enige tijd niet bij de Lightning, maar Ondrej Palat was de volgende die een fout van Dallas afstrafte: 2-0. Dat wat in de derde periode van Game 1 niet lukte, ging nu wel goed voor Tampa Bay. Nog in de eerste periode maakte Kevin Shattenkirk er 3-0 van.
Waren de Stars daarmee verslagen? Die mogelijkheden waren er wel voor de Bolts, maar door zelf ook tegen de nodige straffen aan te lopen, lieten ze de deur voor Dallas open staan. Joe Pavelski buitte dat uit met de 3-1 in de tweede periode. Met zijn eerste van de play-offs scoorde Mattias Janmark al vroeg in de derde de aansluitingstreffer. Mikhail Sergachev dacht Tampa Bay in veilige haven te loodsen, maar zijn goal werd afgekeurd. Daardoor bleef het tot het einde spannend, maar een slotoffensiefje van de Stars mocht niet baten.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: serie in evenwicht 1-1
De Lightning was 0-for-14 in de laatste vier wedstrijden op de powerplay, maar in de eerste periode lieten ze zien dit kunstje nog wel degelijk te beheersen. Jon Cooper zal tevreden zijn over de 2-for-4, maar zag ook dat zijn mannen te vaak in de strafbank belandden. Dat zal voor Game 3, die donderdag 01.30 uur Nederlandse tijd gespeeld wordt, een punt van aandacht zijn. De powerplay van de Stars scoort 26% in het postseason, dus als Tampa Bay zijnde wil je die special teams niet te vaak op het ijs zien.
Rick Bowness zag dat zijn mannen bleven knokken na een dramatische eerste 20 minuten. De Stars hebben in deze play-offs vaker een grote achterstand weggepoetst. Vraag dat maar aan Calgary en Colorado. Beter is het om niet tegen die achterstand aan te lopen, dus zal nu Bowness van zijn team een betere start verlangen.

Cover photo: Roy K. Miller/Icon Sportswire via Getty Images

Team of the Week, American League: Week 9

0

Elke week van het MLB-seizoen kiezen vier SportAmerika-redacteuren gezamenlijk een Team of the Week voor zowel de American League, als de National League. Ook deze week nomineren redacteuren Dennis Bakker en Sander Grasman weer de crème de la crème in de American League voor week 9 van het seizoen 2020.


C SALVADOR PEREZ (Kansas City Royals)

 20 AB, 3 HR, 3 2B, 9 RBI, 4 R, .500 AVG, 1.100 SLG, 1.624 OPS


Nadat Salvador Perez bijna een maand aan de kant stond, is hij inmiddels sterker dan ooit teruggekomen. Voor onze vorige selectie was zijn sample size nog iets te klein om hem al op te nemen in het Team of the Week, maar hij zette die lijn sindsdien gewoon voort. Sterker nog, hij voegde er nog meer power aan toe.


Sinds zijn terugkeer sloeg de catcher al 9 extra base hits, waarvan er vier de tribunes in verdwenen. Het leverde de backstop een slugging percentage op van boven de 1.000. Waar we de eerste weken soms goed moesten zoeken naar een valide optie op deze positie, passen de statistieken van de ervaren Royal perfect tussen die van de andere posities.


1B LUKE VOIT (New York Yankees)

26 AB, 10 H, 5 HR, 1 2B, 12 RBI, .385 AVG, 1.429 OPS


Er lijkt deze maand geen maat te staan op Yankee Luke Voit. Andermaal is hij de beste eerste honkman van de American League. In 26 slagbeurten produceert de Amerikaan een slaggemiddelde van .385 met daarbij vijf (!) homeruns en een OPS van 1.429.
Met zijn vijf homeruns heeft Voit er nu in totaal 21 verzameld. Met zijn twintigste homerun tegen de Toronto Blue Jays schaarde de 29-jarige Amerikaan zich bovendien in een illuster rijtje. Naast Mickey Mantle en Babe Ruth — die deze prestatie zelfs drie keer voor elkaar bokste — is Voit nu de derde Yankee die in de eerste 50 wedstrijden van het seizoen minimaal twintig ballen over de hekken weet te slaan. Bovendien voert Voit met 21 nu fier het klassement in totaal aantal homeruns aan in de gehele MLB, op gepaste afstand gevolgd door José Abreu met achttien.
In New York was het deze week sowieso een week van de records die sneuvelden. Zo presteerde de ploeg van Aaron Boone het om in drie opeenvolgende wedstrijden zes homeruns te produceren. Iets wat in de gehele geschiedenis van de Yankees nog nooit is voorgekomen. Daarbij kwam nog het feit dat er vijf homeruns in één enkele inning werden geslagen. Met deze prestatie voegden de Yankees zich bij de New York Giants (1939), Philadelphia Phillies (1949), San Francisco Giants (1961), Minnesota Twins (1966) en Milwaukee Brewers (2006) en de Washington Nationals (2017).


2B DJ LEMAHIEU (New York Yankees)

26 AB, 4 HR, 4 2B, 10 RBI, 9 R, .423 AVG, 1.038 SLG, 1.554 OPS


Met al die records is het niet zo gek dat we op het tweede honk nog een Yankee terugvinden. DJ LeMahieu is over het hele seizoen gezien misschien wel de belangrijkste speler in de Bronx. De tweede honkman is niet de pure power hitter als zijn teamgenoot Voit, maar toch heeft hij over het hele seizoen een OPS van 1.033. De Yankees zijn de afgelopen weken weer in bloedvorm en LeMahieu lijkt een spark plug daarvoor te zijn geweest.
In de twee weken die de Californiaan moest missen in augustus liep het niet, maar sinds zijn terugkeer is ook het slaggeweld weer op gang gekomen. De organisatie kan daarnaast ook weer precies op tijd beschikken over Aaron Judge en Giancarlo Stanton, waarmee de New Yorkers toch weer een van de belangrijkste kandidaten op de World Series zijn geworden. Aan de huidige vorm zal het in ieder geval niet liggen. Zo blijkt ook wel uit ons Team of the Week.


SS TIM ANDERSON (Chicago White Sox)

26 AB, 3 HR, 2B, 4 RBI, 4 R, .346 AVG, 1.077 OPS



Je weet dat je te maken hebt met een MVP-kandidaat als een week met een OPS van 1.077 toch als een mindere week voelt. Vooral zijn twee homeruns tegen de Cincinnati Reds zorgen ervoor dat Tim Anderson ook deze week weer tot de crème de la crème in de American League behoort. Het is dan ook te hopen voor de White Sox dat de blessure waarmee de korte stop in de wedstrijd op zondag uitviel, meevalt. Het lijkt er wel op, want Anderson stond maandagnacht gewoon weer in de basisopstelling van de Chicagoans. Hopelijk krijgt de batting race tussen LeMahieu en Anderson op deze manier een verdiend einde.


3B JOSÉ RAMÍREZ (Cleveland Indians)

26 AB, 11 H, 4 HR, 10 RBI, .423 AVG, 1.385 OPS


Op het derde honk José Ramírez van de Cleveland Indians. De 28-jarige Dominicaan was deze week van grote waarde voor de ploeg uit de AL Central. Met een slaggemiddelde van .423, vier homeruns en een OPS van 1.385 kunnen we spreken van een sterke week voor de tweemalig All-Star.
In de wedstrijd van afgelopen vrijdag tegen de Detroit Tigers deed er zich nog een grappig voorval voor. Op een lage curveball van reliever Jordan Zimmermann gooide Ramírez letterlijk met zijn knuppel naar de bal. Tijdens de swing verloor de Dominicaan de grip over zijn knuppel en raakte de bal niet zoals hij had bedoeld. Wonder boven wonder werd het toch een single. Bekijk de beelden hieronder:


LF LOURDES GURRIEL JR. (Toronto Blue Jays)

27 AB,  11 H, 3 HR, 2 2B, 5 RBI, .407 AVG,  1.222 OPS


In het linksveld is er deze week andermaal plaats voor alleskunner Lourdes Gurriel Jr. van de Toronto Blue Jays. De man die in 2015 met Cuba het World Port Tournament veroverde, was deze week met een slaggemiddelde van .407, drie homeruns en een OPS van 1.222 ruimschoots de beste linksvelder van de American League.
In een week waarin de Toronto Blue Jays niet sterk voor de dag kwamen (3-7), zorgde de Cubaan wel voor een prachtig hoogtepunt. Na een hit van Mets-speler J.D. Davis dook de Cubaan met elke vezel van het lijf richting de snel dalende bal.


CF BYRON BUXTON (Minnesota Twins)

24 AB,  1 2H, 4 HR, 6 RBI, 5 R, .375 AVG, .917 SLG, 1.317 OPS


Dat Byron Buxton een getalenteerde speler is en één van de beste verdedigende centerfielders wisten we al, maar het leek er vooral offensief nooit helemaal uit te komen. Daar is de afgelopen twee weken verandering in gekomen. Net als vorige week hield de Twin ook nu weer de concurrentie achter zich met een indrukwekkend OPS van 1.317.
Die statistiek heeft hij vooral te danken aan de vier homeruns die hij deze week sloeg. Daarmee heeft hij dus over de afgelopen 14 dagen 7 dingers geslagen en ligt zijn slugging percentage maar iets onder de 1.000. Daar kunnen de mensen in Minnesota hoop uit putten voor de playoffs en de verdere toekomst van hun eeuwige talent. Hij staat nu in ieder geval al twee keer achter elkaar in onze AL Team of the Week.


RF CLINT FRAZIER (New York Yankees)

22 AB, 8 R, 3 HR, 7 RBI, .364 AVG, 1.318 OPS


In een week waarin de Yankees record na record lieten sneuvelen, is het ook niet verwonderlijk dat in het rechtsveld plaats is gemaakt voor een man uit New York. Rechtsvelder Clint Frazier van de New York Yankees is deze week de man op “9”. In achttien slagbeurten kan de fifth overall pick van 2013 met een slaggemiddelde van .364, drie homeruns en een OPS van 1.318 mooie statistieken voorleggen. Bovendien kwam het OBP van Frazier met vijf vrije lopen uit op .500.
Het seizoen 2020 kun je gerust noemen als het seizoen waarin Frazier doorbreekt in de Major League. De man die vorig seizoen als een jojo tussen de Minor- en de Major League slingerde, is de laatste weken een stabiele factor in de aanvalslinie van de Yankees. Ook defensief is de 26-jarige Amerikaan met een % van .982 een zekerheidje.


SP TANNER HOUCK (Boston Red Sox)

2-0, 11 IP, 3 H, 11 K, 6 BB, 0.00 ERA, 0.82 WHIP


Waar we in onze selectie enkele terugkerende namen tegenkomen, was onze keuze voor startend werper vorige week nog niet eens een MLB’er. Tanner Houck werd deze week overgeheveld vanuit de alternate site en groeide al snel uit tot Red Sox Nations hoop in bange dagen. In je tweede wedstrijd de New York Yankees verslaan, is altijd mooi, maar als je bedenkt dat de vorige overwinning op de rivaal al een jaar geleden is, dan geeft dat zo’n zege een extra randje. Gedurende die tijdspanne wonnen de Yankees maar liefst twaalf opeenvolgende wedstrijden.
In zijn eerste wedstrijd tegen de Miami Marlins kon de righty misschien nog wel mooiere cijfers voorleggen. Tegenover twee schamele honkslagen en driemaal vier wijd plaatste hij 7 strikeouts. De Yankees gingen minder vaak naar de kant met drie slag, maar moesten tot de zesde inning wachten op hun eerste honkslag. Dat is niet iets waar de streaking New Yorkers de afgelopen week gewend aan waren.


RP RYAN PRESSLY (Houston Astros)

0-1, 3.2 IP, 3 H, 5 K, 1 BB, 1.09 WHIP, 3 SV


Als slotakkoord een pitcher die andermaal zichzelf een plek in het Team of the Week weet te verschaffen. Ryan Pressly van de Houston Astros is de naam. In een week waarin de reliever weliswaar een loss achter zijn naam kreeg, haalde hij wel een perfecte score aan saves en stuurde hij vijf slagmannen met drie slag terug naar de bank.

Coverfoto: Associated Press/Frank Franklin II

Seahawks stoppen Patriots, onthutsend verlies Atlanta

0

Niet voor het eerst eindigden de Patriots en de Seahawks op 1-yardlijn met de zege op het spel. Dit keer had New England de bal en was het de verdediging van Seattle met de beslissende play. Cam Newton kwam net tekort en Russell Wilson bleef ongeslagen in het reguliere seizoen tegen de Patriots. In Dallas verspeelden de Falcons op ontluisterende wijze een ruime voorsprong. De Cowboys wonnen door koddig optreden van Atlanta bij een onside kick. De favorieten in de AFC, de Ravens en Chiefs, maakten geen fout, al scheelde dat in het geval van Kansas City niet veel. Verder trok Josh Allen de sterke lijn door en wonnen de Titans nipt van de Jaguars.


RUSSELL WILSON OPNIEUW TE STERK VOOR DE PATRIOTS

New England Patriots @ Seattle Seahawks | 30-35


Duels tussen de Seahawks en de Patriots staan garant voor spektakel tot het eind. Wilson won zijn twee eerdere ontmoetingen met New England in het reguliere seizoen, terwijl de Patriots in misschien wel de meest besproken Super Bowl juist van de Seahawks wonnen. Met Cam Newton in plaats van Tom Brady was één van de hoofdrolspelers vervangen, maar dat maakte voor het plot niet heel veel uit.
Het spektakel in de Game of the Week liet niet lang op zich wachten. Na iets meer dan minuut schoot een pass van Wilson door de handen van tight end Greg Olsen precies in de handen van safety Devin McCourty voor een pick-six.


McCourty droeg de touchdown op aan James White. De running back kwam zondag niet in actie, omdat zijn vader eerder op de dag bij een verkeersongeluk om het leven kwam. De moeder van White zat ook in de auto en ligt in kritieke toestand in het ziekenhuis.
Het was het begin van een enerverende avond. Niet veel later in het eerste kwart kenden de Seahawks nog meer tegenslag. Safety Quandre Diggs werd na een helmet-to-helmet hit het veld uitgestuurd. Cam Newton bracht zijn ploeg vervolgens naar de 1-yard lijn om daar zelf de bal over de goallijn te lopen. Hiermee werd de eerdere touchdown van Tyler Lockett weer teniet gedaan en stonden de Patriots opnieuw op voorsprong.
Toch was de stand bij rust weer in evenwicht. Patriots-coach Bill Belichick had voorafgaand aan het duel al gezegd dat Wilson de beste diepe ballen in de NFL gooit. Zijn opmerking had Wilson blijkbaar vertrouwen gegeven. De normaal betrouwbare secondary van de Patriots werd de hele avond afgetroefd door de Seahawks, met deze touchdown van DK Metcalf tegen verdediger van het jaar Stephon Gilmore als hoogtepunt.


In de tweede helft leken de Seahawks het duel naar zich toe te trekken. De Patriots namen nog één keer een voorsprong via een fieldgoal, maar twee touchdowns van Wilson op rij zorgden er voor dat Seattle als eerste een gaatje kon slaan. De teams scoorden vervolgens om en om. Met nog minder dan vijf minuten op de klok vond Wilson daarna running back Chris Carson vogelvrij in de endzone voor een 35-23 voorsprong. Het duel leek beslist.
Duels tussen de Patriots en Seahawks zijn echter nooit zomaar over. Newton perste er een nieuwe drive uit en met wederom een touchdown-run van de 1-yard lijn hield hij zijn ploeg in leven. De Pats D deed zijn werk dit keer en Newton kreeg een laatste kans om het duel toch nog naar zich toe te trekken. Voor de vierde keer kwam hij uit op de 1-yard lijn, dit keer met nog twee seconden te gaan. De bezoekers hadden een kans en na twee succesvolle touchdown runs van Newton had iedereen bij de Seahawks wel door waar de bal naar toe zou gaan.


Dit keer waren het de Seahawks die met de cruciale goallijn stop kwamen. Tot grote vreugde van coach Pete Carroll.

“It had been real successful for them earlier. So we got after it, and the guys did a fantastic job of adjusting right there on the fly. We got it done. It was an amazing play, an amazing moment. I would love to go back there and do it all over again if we could.”

 


ATLANTA FALCONS VERSPELEN WEDEROM ENORME VOORSPRONG

Atlanta Falcons @ Dallas Cowboys | 39-40


Is 29-10 de nieuwe 28-3? De verslikking tegen de Cowboys was van een andere orde, maar alle NFL-volgers dachten terug aan die Super Bowl avond (eveneens in Texas). Door een slechte start van Dallas waren de Falcons in een vroeg stadium uitgelopen naar een haast onoverbrugbare voorsprong. Met slechts vijf minuten te gaan, stond Atlanta 15 punten voor. Twee snelle touchdowns van Dallas brachten de marge terug tot twee met een kleine twee minuten op de klok. Het enige dat de Falcons te doen stond, was het succesvol verdedigen van een onside kick. De play die de laatste jaren nauwelijks goed uitpakte, deed dat dit keer echter wel. Onbegrijpelijk geklungel van Atlanta stelde Dallas in staat om de onside kick eenvoudig te converteren.


Na de conversie marcheerden de Cowboys snel richting field goal range. Een lange play met Ceedee Lamb als receiver gaf Greg the leg Zuerlein een kans om de wedstrijd te winnen. Hij benutte de 46-yard field goal waardoor het litteken van Atlanta ruw werd opengescheurd. Hoe anders leek het duel te verlopen na het eerste kwart. Dallas kreeg maar liefst vier fumbles te verwerken waarvan er drie in de handen van Atlanta eindigden. Hetgeen de mannen uit Georgia uiteindelijk opbrak, was het niet uitbouwen van de score. Men nam maar liefst vier keer genoegen met een field goal en Julio Jones miste een vrijwel zekere touchdown. De onthutsende nederlaag overschaduwde een ijzersterk optreden van Calvin Ridley (7/10, 109 yards, 2 TD).


Bij de Cowboys speelde Prescott gezien de omstandigheden een goede wedstrijd. Zijn twee startende tackles speelden niet, maar dat deerde hem niet (34/47, 450 yards, 1 TD, 0 INT, 3 rushing TD). Dak kreeg wel een sack en enkele tackles te verwerken, waardoor good old Andy Dalton (0/1, 0 yards, 0 TD, 0 INT) nog heel even het veld in kwam.


OVERIGE DUELS


Kansas City Chiefs @ Los Angeles Chargers | 23-20 (OT)

De grootste verrassing in dit duel was Justin Herbert. De rookie kreeg op het allerlaatste moment te horen dat hij de geblesseerde Tyrod Taylor moest vervangen. Hij deed het, ondanks de nederlaag, uitstekend. Met meer dan 300 yards en twee touchdowns wist hij het de titelverdediger zeer lastig te maken. Aan zelfvertrouwen ontbreekt het Herbert in ieder geval niet, want hij koos regelmatig met succes voor de diepe bal. Dat hij uiteindelijk wel een nederlaag moest slikken lag niet aan hem, maar aan Patrick Mahomes. Hij kwam traag op gang, maar in de tweede helft liet hij zijn klasse zien. Nadat hij de bal in de verlenging kreeg, was er voor de thuisclub geen houden meer aan. Kicker Harrison Butker moest door een penalty en een time-out drie keer aanleggen van meer dan vijftig yards, maar hij was drie keer foutloos.

Buffalo Bills @ Miami Dolphins | 31-28

Josh Allen snoerde voor de tweede week op rij zijn criticasters de mond. Na zijn eerste 300 yard game in week 1 schreef hij gisteren zijn eerste 400 yard game bij. Allen was goed voor 417 yards, vier touchdowns en geen enkele interceptie. Zijn sterke optreden was absoluut nodig, aangezien de Bills defense geen schim van zichzelf was. Men miste linebackers Tremaine Edmunds en Matt Milano. Toen Ryan Fitzpatrick eenmaal door had waar de gaten lagen, gingen de Dolphins erop en erover. De chemie tussen Allen en zijn nieuwe wapen Stefon Diggs ( 8/13, 153 yards, 1 TD) was Miami echter te machtig. Aan de kant van de Dolphins blonk tight end Mike Gesicki uit (8/11, 130 yards, 1 TD). Overigens had ook Fitzpatrick (31/47, 328 yards, 2 TD, 0 INT) een goede avond.

Baltimore Ravens @ Houston Texans | 33-16

De verdediging van de Texans wist MVP Lamar Jackson aardig in toom te houden. De Ravens hadden maar 177 passing yards en Jackson kwam tot 54 rushing yards. Genoeg om er een spannende wedstrijd van te maken was het niet. De running backs waren goed voor meer dan 170 rushing yards en aanvallend kwam Deshaun Watson ook niet uit de verf. Het gemis van DeAndre Hopkins doet zich duidelijk voelen bij de Texans die nu twee wedstrijden op rij hebben verloren. Met de Steelers als volgende tegenstander moet er nu wel gewonnen worden om nog iets van het seizoen te maken.

Jacksonville Jaguars @ Tennessee Titans | 30-33

Ook in week 2 kwam de winnende score voor Tennessee van de voet van Stephen Gostkowski. De long time Patriot kende een zeer slechte seizoensstart, maar revancheerde zich enigszins in zijn tweede duel voor de Titans. Hij miste één van de vier PATs, maar maakte naast de winnende ook nog een eerdere field goal. Na de winnende field goal bracht een INT de overwinning naar Tennessee. Beide quarterbacks speelden een sterke wedstrijd. Zowel Tannehill (18/24, 239 yards, 4 TD, 0 INT) als Minshew (30/45, 339 yards, 3 TD, 2 INT) lieten daarmee zien geen one day fly te zijn. Aan de kant van de Jaguars viel ook undrafted rookie James Robinson op (102 yards, 16 carries, 1 touchdown)

Washington Football Team @ Arizona Cardinals | 15-30

Net als vorige week kwam Washington Football Team met 17-0 achter. Alleen dit keer was er geen comeback mogelijk. Daarvoor waren Kyler Murray en de Cardinals te sterk. De jonge quarterback gooide een touchdown pass, maar was ook goed voor TD-runs van 14 en 21 yards. Pas in het vierde kwart haalde de thuisploeg hun voet van het gaspedaal en mocht het Football Team de uitslag nog enigszins acceptabel maken.


Lees hier de reviews van de vroege duels van afgelopen zondag!

Coverfoto: Abbie Parr/Getty Images

Packers op stoom, Rams langs verzwakte Eagles

0

Het leek er even op dat de Lions serieus partij gingen bieden aan de Packers. Een “forty-burger” van Aaron Rodgers, mede door 236 yards van Aaron Jones, maakte een eind aan dat sprookje voor de Lions. De Packers scoren meer dan 40 punten in beide wedstrijden van het seizoen tot nu toe. In Philadelphia hielden de zwaar gehavende Eagles nog even gelijke tred met de Rams. In het vierde kwart kon Los Angeles echter vrij makkelijk afstand nemen. Bij de overige wedstrijden vielen er vooral heel veel spelers weg; veelal met zware blessures.


RODGERS EN JONES TE VEEL VOOR LIONS DEFENSE

Detroit Lions @ Green Bay Packers | 21 – 42


Menig Packers fan zal toch even zenuwachtig zijn geworden in het eerste kwart. Zeker gezien het feit dat de Packers sinds 2018 niet meer voor hadden gestaan in een wedstrijd tegen de Lions. Steeds was een field goal in de laatste seconde nodig voor de winst. Gisteren schoot Matthew Stafford wederom uit de startblokken. Kerryon Johnson had binnen een paar minuten al een touchdown te pakken. Aan het begin van het tweede kwart werd de voorsprong uitgebreid naar 14-3 door een touchdown van Marvin Jones Jr.

DE AARON JONES SHOW

Opvallend genoeg begonnen Rodgers en Jones stroef aan de wedstrijd. Twee keer was de pass van Rodgers net niet op de juiste plek. Zodoende stonden er slechts drie schamele punten op het bord na het eerst kwart. Opvallend is dat Jones in dezelfde draft class zat als Christian McCaffrey en Alvin Kamara, maar nog geen nieuw contract heeft. Hij wist zijn waarde in de rest van de wedstrijd echter flink op te vijzelen.
Bij een 14-3 stand scoorden de Packers 31 punten op rij, waarin Jones een groot aandeel had. Mede door een 75-yard touchdown tijdens de eerste play van de tweede helft kwam de running back tot 236 total yards en drie touchdowns. Niet alleen over de grond was hij niet te stoppen; met vier receptions was hij ook een belangrijk onderdeel van de passing game.

PACKERS OPPERMACHTIG, PROBLEMEN VOOR MATT PATRICIA

De teller stopte voor Aaron Rodgers en de Packers pas bij 488 total yards. Een hard gelag voor HC Matt Patricia, toch ooit defensive coordinator van de Patriots. De defense van de Lions had niks in te brengen tegen de Packers offense. De geplaagde defense van Green Bay was echter wel bij de les. Met name Chandon Sullivan die met een pick-six de wedstrijd leek te beslissen. Op dat moment was het al 31-14 voor het team van Matt LaFleur.


Even stribbelden de Lions nog wat tegen. Stafford liet zich van zijn beste kant zien met een streep in de handen van Marvin Hall, die zich al in de endzone bevond. Marquez Valdez-Scantling en Aaron Jones drukten de ambities van de ploeg uit Detroit echter snel de kop in. De Packers waren in aanvallend opzicht oppermachtig en wonnen uiteindelijk met 42-21. Voor Matt Patricia breken belangrijke weken aan. Hij heeft broodnodig overwinningen nodig, want zijn baan staat op de tocht. Het programma, met wedstrijden tegen de Cardinals en Saints, wordt er echter niet makkelijker op.


RAMS EENVOUDIG LANGS ERNSTIG VERZWAKTE EAGLES

Los Angeles Rams @ San Francisco 49ers | 37 – 19


In Philadelphia stond een interessante NFC-partij op het menu. De thuisspelende Eagles moesten zich herpakken na de verrassende nederlaag tegen het Washington Football Team in week 1. De Rams hadden het momentum wel aan hun kant met een zege tegen de Dallas Cowboys op zak. De schrik leek er bij de thuisploeg alvast goed in te zitten. Miles Sanders verspeelde al in de eerste drive de bal, waarvan de Rams meteen konden profiteren met een touchdown van tight end Tyler Higbee.
Het was het signaal voor de Rams om de Eagles het mes op de keel te zetten. Quarterback Jared Goff speelde een fantastische eerste helft en lukte zijn eerste dertien (!) passes. Dat is de langste reeks van alle quarterbacks in de NFL op dit moment. De Rams scoorden nog twee touchdowns in de eerste helft, via een jet sweep van Robert Woods en een tweede gevangen touchdown-pass van Tyler Higbee.

EAGLES PROBEREN AAN TE KLAMPEN

De Eagles wilden zich echter niet zomaar laten wegzetten. Carson Wentz kreeg deze week meer tijd van zijn o-line – enigszins verrassend met Aaron Donald aan de overkant – en maakte daar gebruik van om zijn team in de wedstrijd te houden. Wentz duwde aan het begin van het tweede kwart zelf de bal over de doellijn met een quarterback sneak. Vlak voor de rust zette ook Emmanuel Sanders zijn vroege fout recht door de eindzone in te rennen en zijn team tot op één score te brengen.
Ook na de koffie konden de Eagles initieel gelijke tred houden met de Rams. Een defensieve stop bracht de Eagles de nodige hoop om op en over de Rams te gaan, maar toen ging Carson Wentz de mist in met een interceptie in de eindzone. Nog even konden de Eagles aanklampen in het derde kwart, maar dan viel het kaartenhuisje toch finaal in elkaar.

RAMS NEMEN AFSTAND IN HET VIERDE KWART

Na een dipje na de rust nam Jared Goff de touwtjes opnieuw in handen bij de Rams. Hij bereikte wederom Tyler Higbee in de eindzone, die zo zijn derde touchdown van de namiddag binnenhengelde. De veer bij de Eagles was nu wel gebroken; zeker na een gemiste 4th&1 op de daaropvolgende drive.
Met een touchdown van running back Darrell Henderson en een tweede interceptie van Carson Wentz bezegelden de LA Rams het lot van de geplaagde Eagles: 19-37. De Rams nemen op deze manier een onverwacht goede start en gaan aan de leiding in de NFC West. Voor de Eagles, waar het stilaan met een vergrootglas zoeken is naar fitte spelers, ziet het er meteen penibel uit in de NFC East. Ze delen daar de laatste plek met de New York Giants.


OVERIGE DUELS


Carolina Panthers @ Tampa Bay Buccaneers| 17 – 31

Geen wolkje aan de lucht voor Tom Brady en co na de eerste helft, waarin de Bucs een 21-0 voorsprong namen. De tweede helft was een totaal andere wedstrijd. Brady (23/35, 217 yards, 1TD, 1 INT) wist lange tijd niks meer te presteren. De Panthers daarentegen kwamen rap terug in de wedstrijd. Bij een stand van 21-14 was Teddy Bridgewater zelfs op weg om de stand gelijk te trekken. Zijn tweede interception van de dag bleek echter te veel van het goede waardoor Tampa Bay de wedstrijd toch over de streep wist te trekken. Christian McCaffrey viel uit met een enkelblessure. Begin deze week zal meer duidelijk worden over de ernst van de blessure.

San Francisco 49ers @ New York Jets | 31 – 13

Veel ging het na afloop niet over de einduitslag. Wel over de blessures van Nick Bosa, Solomon Thomas, Raheem Mostert en Jimmy Garoppolo. De 49ers ziekenboeg zat al vol, maar puilt nu helemaal uit. Bosa, 2019 Rookie of the Year, is dit seizoen klaar door een zware knieblessure. Ook Mostert ligt er mogelijk lange tijd uit. Hoe het met de enkel van Jimmy G is zullen we begin deze week horen. Ondanks dat hadden de Jets niks in te brengen. Mostert, toen nog op het veld, scoorde een 80-yard touchdown. Het is te hopen voor San Francisco dat er snel een einde komt aan al het blessureleed. Voor Jets fans lijkt het een lang en zwaar seizoen te gaan worden.

New York Giants @ Chicago Bears | 13 – 17

Menig Fantasy speler zal vol afgrijzen hebben gekeken naar Saquon Barkley, die met een op het oog zware knieblessure van het veld ging. De Bears toonden weer twee gezichten. Een prima eerste helft waarin Trubisky twee touchdowns noteerde en de Bears een 17-0 voorsprong namen. Daarna volgde echter een uiterst zwakke tweede helft waarin de ploeg niet meer scoorde. Sterker nog, de Giants kwamen heel dichtbij de overwinning. Op 10 yards van de endzone kregen de Giants een laatste kans in de slotseconde. Golden Tate kreeg echter een offensive pass interference tegen waardoor Chicago met de schrik vrij kwam. Na zijn geweldig comeback tegen de Lions waren de statistieken van Trubisky (18/28, 190 yards, 2 TD, 2 INT) dit keer weer niet om over naar huis te schrijven.

Denver Broncos @ Pittsburgh Steelers | 21 – 26

De Steelers leken in de eerste helft alles netjes onder controle te hebben. Dat kwam vooral dankzij de uitstekende defense en een blessure voor Denver-quarterback Drew Lock. T.J. Watt was opnieuw de boeman van dienst, met 2,5 sacks. In de 2e helft kwamen de Broncos toch terug, onder leiding van back-up quarterback Jeff Driskel. Finaal was de Steelers-defensie echter te sterk en zij trokken het laken naar zich toe. Bij de ultieme kans van de Broncos werd quarterback Driskel opnieuw gesackt en ging de kans op een comeback verloren. Een herboren James Conner (106 rushing yards, 1 TD) bezegelde het lot van de Broncos met een schitterende run op het einde van de game.

Minnesota Vikings @ Indianapolis Colts | 11 – 28

De Colts hebben de kater van vorige week tegen de Jacksonville Jaguars doorgespoeld met een dominante zege tegen de Vikings. Indianapolis domineerde de wedstrijd van start tot finish. Zelfs de wekelijkse interceptie van Philip Rivers (19/25, 214 yards, 1 TD, 1 INT) kon de Vikings niet helpen om enige rol van betekenis te spelen in deze wedstrijd. Vikings-quarterback Kirk Cousins beleefde een waardeloze namiddag en gooide maar liefst 3 intercepties.


Lees hier de preview van de andere games op zondag!

Coverfoto: Zach Kruse/USA TODAY Sports

Miami komt ook op 2-0, Lakers winnen eenvoudig Game 1

0

De playoffs zijn dan eindelijk begonnen. Na elke game vatten we de belangrijkste wedstrijden samen. In dit artikel: Game 1 (Western Conference) en Game 2 (Eastern Conference) van de conference finals in de NBA Playoffs. De Los Angeles Lakers hebben Game 1 eenvoudig gewonnen van de Denver Nuggets, terwijl de Miami Heat toch wel blijven verrassen met een tweede zege tegen de Boston Celtics.


EASTERN CONFERENCE


HEAT WINNEN OOK GAME 2 TEGEN CELTICS

De Miami Heat hebben ook de tweede wedstrijden tegen de Boston Celtics gewonnen. Aan de hand van Goran Dragic, die goed was voor 25 punten en 5 assist, wist Miami te winnen met 106-101.
Het eerste helft gingen de teams goed gelijk op, met onder andere zes lead changes. In de tweede kwart nam Boston echter het heft in handen en liep uit naar een voorsprong van 17 punten. Grote man bij Boston was Kemba Walker, met 14 punten en 5 rebounds. Echter kwam Miami sterk uit de rust, want de voorsprong van Boston verdween als sneeuw voor de zon. Aan het einde van het derde kwart had Miami al weer de leiding overgenomen.
In het vierde kwart hadden de Heat lang de leiding, maar met vijf minuten te gaan namen de Celtics weer brutaal de leiding. Echter waren het Dragic en Jimmy Butler die de Heat weer de voorsprong en uiteindelijk de zege brachten, nadat de motor van de Celtics weer stokte. De nederlaag leidde tot veel frustraties bij Boston, want naar verluid vertrok Marcus Smart boos en scheldend op ploeggenoten de kleedkamer.


WESTERN CONFERENCE


LAKERS WINNEN EENVOUDIG GAME 1 VAN NUGGETS

De Los Angeles Lakers hebben Game 1 van de Western Conference Finals tegen de Denver Nuggets ruim gewonnen: 114-126. Sterspeler Anthony Davis kende een ontzettend sterke wedstrijd met 37 punten en 10 rebounds. LeBron James had een ‘rustige’ avond met 15 punten en 12 assists.
De Denver Nuggets wisten al tweemaal te verrassen in de playoffs, door zowel de Utah Jazz als de Los Angeles Clippers na een 3-1 achterstand te verslaan. Ook in het eerste kwart tegen de Los Angeles Lakers begonnen de Nuggets sterk: 38-36. Echter waren de Lakers een stuk sterker in het tweede en derde kwart. De achterstand van twee punten na het eerste kwart werd omgebogen naar een voorsprong van 24 punten aan het einde van het derde kwart. Daarna kwamen de Lakers niet meer in gevaar.
Zoals aangegeven waren Davis en James andermaal belangrijk voor de ploeg van coach Frank Vogel, maar ook Kentavious Caldwell-Pope (18 PTS, 3/5 3PT) en Dwight Howard (13 PTS, 4/5 FG) speelde een sterke wedstrijd. Bij Denver waren Nikola Jokic en Jamal Murray de topscorers met allebei 21 punten.

 

Top- en coverfoto: Kevin C. Cox/Getty Images

Stanley Cup Final: eerste slag is voor de Stars

0


Wie eind maart of in april had gezegd dat er nog een kampioen in de NHL zou komen, was waarschijnlijk heel vreemd aangekeken. Toch zijn de Tampa Bay Lightning en de Dallas Stars begonnen aan de strijd om Lord Stanley’s Cup. In 1893 werd de heilige graal van het ijshockey voor het eerst uitgereikt en sinds 1926 heeft de NHL het alleenrecht op deze trofee. Zowel Dallas (1999) als Tampa Bay (2004) heeft één Stanley Cup in de prijzenkast staan en voor één van deze betrekkelijk jonge clubs komt er dus een tweede bij. Beide zagen in de jaren negentig het levenslicht, al hadden de Stars natuurlijk al een voorganger in de Minnesota North Stars. De komende anderhalve week strijden zij om de hoogste eer en bij SportAmerika kun je de ontwikkelingen op de voet volgen.


STANLEY CUP FINAL


DE HEADLINES

Wordt het in deze finale de aanval van de Tampa Bay Lightning (1st overall met 245 goals in het reguliere seizoen) tegen de verdediging van de Dallas Stars (2nd overall met 177 tegengoals)? Steven Stamkos had een belangrijk aandeel in die sterke aanval, maar de Bolts deden het tot nog toe zonder hun captain. In Dallas zijn ze vooral Anton Khudobin erg dankbaar. De goalie was vreselijk goed (.951 sv%) tegen de Vegas Golden Knights. De verwachting is dat Khudobin opnieuw erg goed moet zijn om Dallas aan de Cup te helpen. In Tampa Bay treffen de Stars misschien wel een betere versie van de Knights. Aan de andere kant treffen de Bolts in Dallas een betere versie van de New York Islanders.
Het lukte geen van de teams om een echt overwicht te creëren in de eerste periode. De Lightning wilden zich af en toe fysiek laten gelden, maar zagen Joel Hanley over het hoofd. De blueliner is bepaald geen vaste waarde in de line-up van de Stars maar opende wel de score in de finale. Het brak de wedstrijd nog niet open. Tampa Bay kwam even later wel langszij, maar de treffer van Yanni Gourde was meer geluk dan wijsheid.
Dit geluk ontbeerden de Stars, die langzaam maar zeker het heft in handen namen. Op de powerplay kregen ze in de tweede periode goede kansen, maar Andrei Vasilevskiy stond z’n mannetje. De verdiende voorsprong zou er toch komen voor Dallas. Jamie Oleksiak ging achter zijn eigen rebound aan en verschalkte Vasilevskiy. Laat in de tweede periode sloegen de Stars nog eens toe. Joel Kiviranta liet zien dat ook de aanvallers konden scoren.
In de door Tampa Bay gedomineerde derde periode beperkten de Stars zich tot tegenhouden. Cooper haalde de werkloze Vasilevskiy al vroeg naar de kant, maar daardoor kon Jason Dickinson de eindstand op 4-1 bepalen.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: Dallas leidt met 1-0
De Tampa Bay Lightning hebben kennisgemaakt met het spel dat Dallas zo graag speelt. Blueliners die graag mee opkomen en ook nog kunnen scoren. Eenmaal op voorsprong kunnen de Stars deze uitstekend verdedigen. Voor Game 2 (dinsdag 02.00 uur Nederlandse tijd) zal Jon Cooper zijn mannen dan ook op het hart drukken niet weer op achterstand te komen. Daarnaast zal de powerplay wat beter moeten functioneren. Deze was 0-for-3 in Game 1. Om de kansen op succes te vergroten, zullen de Lightning het Khudobin ook wat lastiger moeten maken. De in Kazachstan geboren goalie kreeg in de derde periode opnieuw de kans om uit te blinken. Rick Bowness zal ook van zijn team wat meer effectiviteit op de PP willen zien. Kansen waren er genoeg voor Dallas, maar deze werden niet verzilverd.

Cover photo: Getty Images