Home Blog Pagina 366

Oklahoma weer verslagen door Kansas State, K.J. Costello kent ijzersterk debuut

0

Tijdens week 4 van het CFB-seizoen ging Oklahoma (net zoals vorig seizoen) onderuit vs Kansas State. Ondertussen won Pittsburgh van Louisville en schoot Auburn vs Kentucky uit de startblokken. Dat en nog veel meer in het weekendoverzicht van week 4.


ACC


PITTSBURGH BLIJFT ONGESLAGEN

Alle ogen in de ACC waren gericht op het duel tussen Pittsburgh en Louisville. Pittsburgh was het seizoen ongeslagen begonnen (zeges op Austin Peay en Syracuse), daar waar Louisville het weekend voor dit duel had verloren van Miami. Oftewel: Louisville had wat goed te maken. De alom geroemde offense van de Cardinals kwam echter nooit in zijn ritme. Tijdens de eerste helft gingen beide teams enorm gelijkop (17-20 ruststand), maar in de tweede helft nam de defense van de Panthers het over. Het enige wat er in de tweede helft nog gebeurde waren twee field goals, eerlijk verdeelt tussen de twee universiteiten. Pittsburgh won het duel met 23-20. De tweede nederlaag op rij dus voor Louisville, terwijl Pittsburgh nu 3-0 is.
Pittsburgh QB Kenny Pickett was met 23-38, 220 yards en twee touchdowns prima in vorm. De connectie met WR’s Jordan Addison en Taysir Mack (beide 60+ yards en een TD) was vooral in de eerste helft enorm succesvol. Met zes tackles en drie sacks was DL Patrick Jones II aan de verdedigende kant de uitblinker. De QB aan de andere kant had echter een wat mindere dag. Malik Cunningham ging 9-21 voor 107 yards en drie interceptions. De enige Cardinal die echt succes had was RB Javian Hawkins (13 carries, 78 yards). Geen lekkere start dus van het ACC-seizoen voor Louisville, dat nu ook niet meer ranked is.

OVERIGE UITSLAGEN

Georgia Tech – Syracuse (20-37), Duke – Virginia (20-38), Texas State – Boston College (21-24), Florida State – Miami (10-52), NC State – Virginia Tech (24-45)


BIG 12


KANSAS STATE UPSET OKLAHOMA WEDEROM

Oklahoma schoot tijdens week 2 met een 48-0 zege vs Missouri State uit de startblokken. Tijdens week 3 waren de Sooners vrij, waarna afgelopen weekend het duel met Kansas State op het programma stond. Vorig jaar zorgde de Wildcats er hoogstpersoonlijk voor dat de Sooners de playoffs niet zouden halen. Helaas voor Oklahoma werd dit kunststukje afgelopen weekend gewoon weer herhaalt. Het leek eerst een doorsnee zege te worden voor Oklahoma. Met rust stond Oklahoma namelijk al met 7-21 voor. QB Spencer Rattler (30-41, 387 yards en 4 TD’s) begon ondanks een interception fantastisch aan het duel. Vooral de connectie met WR Drake Stoops (93 yds, 1 TD), was prima.
In de tweede helft gooide hij echter nog eens drie interceptions en kwam Kansas State terug. Dankzij goed spel van Wildcats QB Skylar Thompson (18-25, 334 yds en een TD) kreeg Kansas State met een field goal de kans om een fantastische comeback af te maken. Deze field goal was raak, waardoor Kansas State net zoals vorig jaar dus voor een upset zorgt: 38-35. Uitblinker bij Kansas State was RB Deuce Vaughn, die in totaal uitkwam op meer dan 160 scrimmage yards en een touchdown. Oklahoma is als gevolg van deze nederlaag gezakt naar de 18de plaats in de AP Poll.

TEXAS KOMT GOED WEG TEGEN TEXAS TECH

Texas kon op haar beurt een upset maar net voorkomen. Ook de Longhorns hadden het na een overtuigende zege (59-3 zege op UTEP) en een bye-week namelijk enorm lastig. Texas Tech, de grote rivaal natuurlijk, dwong tijdens het duel van afgelopen weekend overtime af. Het was een duel met een en al offense. Het QB-duel Sam Ehlinger (27-40, 262 yds en 5 TD’s) vs Alan Bowman (31-52, 331 yds en 5 TD’s) was een genot om naar te kijken. Gezamenlijk verzamelde ze wel vier interceptions, maar dit doet weinig tot niets af van hun prestaties. Toch waren de drie interceptions van Alan Bowman wel beslissend in dit duel. Na een bizarre shoot-out (56-56 na vier kwarten) was het tijd voor overtime. In deze overtime-periode gooide Sam Ehlinger een touchdown naar WR Joshua Moore (5 catches, 73 yds, 3 TD’s).
Vervolgens kreeg Texas Tech de kans om ook een touchdown te scoren, maar Alan Bowman gooide op 4&14 een interception. Dit was zijn derde van de wedstrijd. Daarmee was het duel voorbij en kon Texas juichend het veld aflopen. De RB’s bij beide teams verdienen het overigens ook om uitgelicht te worden. Texas RB Keaontay Ingram (12 carries, 89 yds) en Texas Tech RB SaRodorick Thompson (16 carries, 104 yds en 2 TD’s) speelden beide een prima duel. Helaas kon alleen Ingram met een glimlach van het veld lopen.

OVERIGE UITSLAGEN

Iowa State – TCU (37-34), West Virginia – Oklahoma State (13-27), Kansas – Baylor (14-47),


SEC


LSU KENT VALSE START

Wie geen upset kon voorkomen, was LSU. De regerend kampioen is veel kwaliteit kwijtgeraakt aan de NFL en zag zijn sterspeler, Ja’Marr Chase, dit seizoen overslaan. Hij gaat zich richten op de NFL. Dit zorgde tijdens het eerste duel vs Mississippi State wel voor wat onwennigheid. Myles Brennan, de opvolger van Joe Burrow, speelde een prima wedstrijd (27-46, 344 yds en 3 TD’s) Aan de andere kant van het veld was er echter een QB-debutant die de wedstrijd van zijn leven speelde: Stanford transfer K.J. Costello. In de pass-heavy offense van nieuwe Mississippi State head coach Mike Leach kreeg hij 60 pass-pogingen. Costello ging 36-60 voor 623 yards en 5 touchdowns. Tijdens zijn eerste duel schreef hij als gevolg meteen meerdere records op zijn naam. Er waren tijdens dit duel overigens in totaal acht lead changes, waarvan de laatste vier minuten voor tijd was. Deze lead change was in het voordeel van Mississippi State.
Drie receivers van de Bulldogs gingen als gevolg van de fantastische wedstrijd van Costello over de 100 yards receiving heen: Osirus Mitchell (183 yds en 2 TD’s), Kylin Hill (158 yds en een TD) en JaVonta Payton (122 yds). Bij LSU was WR Terrace Marshall Jr met 122 receiving yards en twee touchdowns de best presterende speler. LSU verliest echter met 44-34 en zakt in de AP Poll naar de 20ste plek. Samen met Oklahoma de grootste daler van afgelopen weekend.

AUBURN VERSLAAT KENTUCKY

Tot slot een kijkje bij het tweede duel tussen twee ranked teams. Tenminste, voorafgaand aan dit weekend. Kentucky is dankzij de teleurstellende 13-29 vs de Tigers uit de top 25 AP Poll gevlogen. Een nederlaag waar gedurende de wedstrijd niet veel op af te dwingen was. Bij Kentucky stonden er maar twee spelers op het veld die achteraf konden zeggen: ik heb een goeie wedstrijd gespeeld. RB Kavosiey Smoke (7 carries, 62 yds en een TD) en WR Josh Ali (9 catches, 98 yds) waren de uitblinkers. Bij Auburn liep alles een stuk soepeler.
QB Bo Nix ging 16-27 met 233 yards en drie touchdowns en was opvallend effectief. Vooral WR Seth Williams werd eenvoudig gevonden. Misschien wel de beste speler van de Tigers ving zes ballen voor 112 yards en twee touchdowns. K.J Britt en Smoke Monday waren met 11 en 10 tackles respectievelijk aan de verdedigende kant van de bal de sterspelers. Een goed begin dus voor Auburn, een wat mindere seizoenstart voor Kentucky.

OVERIGE UITSLAGEN

Florida – Ole Miss (51-35), Georgia – Arkansas (37-10), Alabama – Missouri (38-19), Vanderbilt – Texas A&M (12-17), Tennessee – South Carolina (31-27)

(Photo: ASSOCIATED PRESS)

Bills ontsnappen tegen Rams, Steelers blijven ongeslagen

0

De Texans leken in de eerste helft van hun duel tegen de Steelers op weg naar hun eerste zege. De verdediging van de Pittsburgh was in de tweede helft echter ijzersterk en stond geen punt meer toe. Daardoor wonnen de Steelers ook hun derde duel. De Eagles en Bengals zijn na hun onderlinge duel nog steeds zonder zege. De wedstrijd eindigde namelijk in de eerste tie van het seizoen. In Buffalo verspeelden de Bills een 28-3 voorsprong, maar gingen er tegen de Rams alsnog met de winst vandoor: 35-32. Verder verspeelden de Falcons wederom een flinke voorsprong, won Gostkowski opnieuw het duel voor de Titans en hadden de gehavende Niners geen kind aan de Giants.


BUFFALO BILLS KOMEN TERUG VAN EEN COMEBACK

Los Angeles Rams @ Buffalo Bills | 32-35


Josh Allen gooide voor het derde duel op rij 300+ yards en ditmaal was het niet tegen een twijfelachtige defense. Hij kreeg het ook voor elkaar tegen de Rams en bevestigde daarmee zijn steile leercurve over zijn eerste drie seizoenen. Allen kon regelmatig rekenen op kritiek, maar in zijn derde jaar is hij accuraat, gooit hij nauwelijks nog intercepties en neemt hij zijn team op de rug met een flitsende offense. Van 2018 naar 2019 maakte hij een stap, maar dit seizoen maakt hij een sprong. Als Allen dit vasthoudt, hebben de Bills de komende jaren één van de betere quarterbacks in de league.

RAMS BUIGEN ACHTERSTAND VAN 25 PUNTEN OM

Buffalo begon het duel met vier opeenvolgende touchdown drives en leidde het duel aan het begin van het derde kwart met 28-3. Een zeer controversiële interceptie veranderde het momentum van de wedstrijd. Tyler Kroft had de bal bij het neerkomen, maar om onverklaarbare redenen zagen de scheidsrechters een interceptie. Het bleek de opmaat voor 29 onbeantwoorde punten voor de LA Rams. Darrell Henderson zette de Bills defense dikwijls in hun hemd en was uiteindelijk goed voor 114 yards (20 carries) en een touchdown. Jared Goff wist ook wide receiver Cooper Kupp geregeld te vinden en stelde daarmee de status van de Bills defense ter discussie. De laatste seizoenen eindigden zij steevast in de top van de NFL, maar in de eerste drie duels van 2020 zijn de optredens in de tweede helft niets anders dan beschamend. Met enkele minuten te gaan keek Buffalo ineens tegen een 32-28 achterstand aan.

BILLS TREKKEN TOCH AAN HET LANGSTE EIND

Ondanks de indrukwekkende comeback trokken de Rams aan het kortste eind. De scheidsrechters zetten hun foute interceptie-call recht met een zeer lichte pass interference penalty tegen de Rams. Met slechts enkele seconden te gaan, leken de Bills te verliezen met een turnover op downs. De PI-call gaf ze de bal echter terug en Josh Allen bereikte Tyler Kroft voor de winnende touchdown. De Bills zijn for real en dit seizoen lijkt het, in tegenstelling tot voorgaande jaren, de offense die de defense draagt.


STEELERS COMEBACK DOOR STERKE DEFENSIE

Houston Texans @ Pittsburgh Steelers | 21-28


De makers van het wedstrijdprogramma hebben dit jaar duidelijk geen medelijden met de Houston Texans gehad. Na eerdere nederlagen tegen de Chiefs en Ravens moest de ploeg van Bill O’Brien op bezoek bij de nog ongeslagen Pittsburgh Steelers.
De Texans waren er duidelijk op gebrand om de eerste zege van het seizoen binnen te halen. Ben Roethlisberger leidde de Steelers via een field goal nog wel naar de eerste score van de dag, maar daarna namen de bezoekers het initiatief. Deshaun Watson vond Randall Cobb voor een 28-yard touchdown. Het was de eerste voorsprong voor de Texans sinds het eerste kwart van het openingsduel tegen de Chiefs.


In het tweede kwart leek er niets aan de hand te zijn voor de Texans. David Johnson zette de ploeg uit Houston op een 14-3 voorsprong, waarna de Steelers terugkwamen met twee touchdowns op rij. De tweede touchdown was een pass van Big Ben naar de volledig vrije JuJu Smith-Schuster, die op zijn gemakje de endzone in kon sloffen.

TWEE FIRST DOWNS

De score van Smith-Schuster kwam met iets meer dan een minuut te spelen in de eerste helft en de Steelers leken met een voorsprong de rust in te gaan. Watson liet echter zien waarom hij ondanks het 0-3 record nog steeds bij de beste quarterbacks in de league hoort. In vijf plays legde hij 75 yards af, afgerond met een touchdown pass naar Will Fuller.
Zo gemakkelijk als het in de laatste drive ging, zo kansloos waren de Texans na de rust. Waar men binnen vijftig seconden wist te scoren, lukte er na rust helemaal niets meer. De Texans wisten na de onderbreking nog maar twee first downs te halen en kwamen niet verder dan 51 yards in de aanval. Ook gooide Watson nog een interceptie. Niet verrassend dat dit geen enkel punt meer opleverde.
De Steelers profiteerden van het sterke spel van de defensie, ook al ging ook dat niet helemaal vanzelf. In het derde kwart wist de thuisploeg nog een field goal te scoren. In het vierde kwart werd vervolgens de beslissende marge op het bord gezet door James Connor. De running back was goed voor 109 rushing yards, waaronder twaalf voor de beslissende touchdown. Een two-point conversie zette de eindstand van 28-21 op het bord.

DRIE BROERTJES WATT

De zege van de Steelers betekent dat de gebroeders Derek en TJ Watt met een goed gevoel naar huis kunnen. Ze versloegen tenslotte hun broer JJ. Het was pas de tweede keer in de geschiedenis van de NFL dat er drie broers in dezelfde wedstrijd uitkwamen.


De balans voor Texans is door deze nederlaag 0-3. Toch is het voor Watson niet helemaal onbekend terrein, want Houston verloor twee jaar geleden ook de eerste drie wedstrijden van het seizoen. Dat jaar zou het uiteindelijk de divisie nog winnen. Willen de Texans daar dit jaar nog kans op maken, dan zullen de komende drie wedstrijden gewonnen moeten worden. Eerst komen de Vikings en Jaguars naar Houston, twee ploegen die eveneens nog zonder zege zijn. De week erna gaat de ploeg op bezoek bij de Titans, de ongeslagen divisieleider.


OVERIGE DUELS


Chicago Bears @ Atlanta Falcons | 30-26

Ook tegen de Chicago Bears waren de Falcons in staat om een flinke voorsprong te verspelen. In het vierde kwart was de stand 26-10, maar dat bleek niet voldoende. Het kwart begon met een gemiste field goal van Youngoe Koo en de offense kreeg de ball niet meer vooruit. Op een gegeven moment had Matt Ryan zelfd zeven incompletions op rij. Foles kwam in het derde kwart in het veld voor een worstelende Trubisky. De chemie is er nog niet, maar Big Dick Nick leidde de Bears vakkundig naar een overwinning (16/29, 188 yards, 3 TD, 0 INT).

Cincinnati Bengals @ Philadelphia Eagles | 23-23 (OT)

De eerste tie van het seizoen zal vooral voor de Eagles als een nederlaag voelen. In de verlenging bracht Carson Wentz zijn ploeg tot drie keer toe in field goal range. Drie penalty’s verhinderden echter dat Jake Elliott de thuisploeg de zege kon bezorgen. Vijftien seconden voor het einde van OT stond Elliott op het veld, maar voor hij kon trappen maakte een valse start een einde aan de kansen van de Eagles.

Tennessee Titans @ Minnesota Vikings | 31-30

De derde game winning drive in drie duels met wederom een hoofdrol voor kicker Gostkowski bracht Tennessee de overwinning tegen de Vikings. De veteraan maakte zes van de zes field goals, waaronder de winnende. In het derde kwart keken de Titans nog tegen een 24-12 achterstand aan. Een opleving van running back Derrick Henry bracht ze echter terug in de wedstrijd. Lange tijd leken de Vikings op weg naar de eerste overwinning van het seizoen. De offense kwam echter tekort om de defense aan het eind van het duel voldoende rust te geven na een drive met een ontketende Henry.

Washington Football Team @ Cleveland Browns | 20-34

De Cleveland Browns hebben een winning record. Voor het eerst sinds week dertien van 2014 hebben de Browns meer wedstrijden gewonnen dan verloren. Gemakkelijk ging dat niet tegen Washington. Het Football Team ging met een 20-17 voorsprong het vierde kwart in. Maar uiteindelijk gaf de verdediging van Cleveland de doorslag. De ploeg dwong vijf turnovers af. Drie keer werd een pass van Dwayne Haskins onderschept en daarnaast werden er twee fumbles gewonnen. In het tweede kwart leidde dit tot twee touchdowns voor de Browns, terwijl de laatste fumble alle hoop bij Washington wegnam.

San Francisco 49ers @ New York Giants | 36-9

De 49ers kregen de afgelopen weken diverse blessures te verwerken; ook op quarterback. Nick Mullens bleek tegen de Giants echter een degelijke vervanger van Jimmy Garoppolo. Hij speelde efficient, maakte weinig fouten en bediende de playmakers om hem heen met voldoende kansen op scores. Mullens eindigde het duel met 25 uit 36 voltooide passes voor 343 yards en een touchdown. Hij profiteerde van goede play-calling, maar zijn uitvoering was desondanks degelijk. Een ongemotiveerd New York zonder Saquon Barkley kwam er nauwelijks aan te pass. Daniel Jones was inaccuraat en de running game kwam niet van de grond. Het blijft code rood voor Big Blue.


Lees hier de preview van de Game of the Week (Season?): de Chiefs op bezoek bij de Ravens.

Coverfoto: Rich Barnes/USA Today Sports

'Slechtste pitch in MLB' en andere obscure stats

0

Wie de meeste homeruns en het laagste ERA hebben, is algemeen bekend, maar als je dieper de statistieken induikt, kom je nog verrassende prestaties tegen. Wie weet bijvoorbeeld welke teams het vaakst bunten of wiens worp het meest geraakt wordt? Wij zetten een aantal opvallende statistieken op een rij.

TOMMY LA STELLA; K%

De tweede honkman die gedurende het seizoen de overstap maakte van de Los Angeles Angels naar divisiegenoot Oakland Athletics krijgt procentueel het minst vaak drie slag. Dat is niet zo opvallend — er moet immers iemand die lijst aanvoeren — maar het verschil tussen hem en nummer twee DJ LeMahieu is wel opmerkelijk. Het K% van de Yankee is met 9,6% namelijk precies tweemaal zo hoog als de 4,8 van La Stella. Daarmee is het verschil tussen de twee tweede honkmannen zelfs groter dan het gat tussen LeMahieu en de nummer 16 Hanser Alberto (14,1%).

HANSER ALBERTO; O-SWING%

Dat Alberto zo weinig strikeouts tegen krijgt is dan weer opvallend, omdat hij met gepaste afstand het hoogste O-Swing% percentage heeft. Met deze statistiek wordt vastgelegd hoe vaak een slagman procentueel slaat met ballen buiten de slagzone. De Oriole doet dat in 53,7% van de gevallen, terwijl de tweede in de rangorde, Detroit Tigers’ Victor Reyes, bijna 10% minder slaat op wijdballen met 44,7%. Overigens maakt Alberto in bijna 80% van de keren dat hij swingt op een bal buiten de zone wel contact. Dat is goed voor een zesde plaats in de O-Contact%-ranglijst. Deze wordt aangevoerd door David Fletcher, die de eerder genoemde La Stella en LeMahieu achter zich laat.

DAVID FLETCHER; MR. CONTACT

Fletcher maakt niet alleen het vaakst contact op ballen buiten de slagzone, maar doet dat ook bij ballen daarbinnen. Bovendien heeft de Angel ook het laagste percentage swinging strikes (SwStr%). En hier houdt het aantal klassementen dat door Fletcher worden aangevoerd niet op. Hij maakt namelijk ook het minst vaak hard contact met een Hard Hit Rate van 18,6%. Verwacht dus geen power van de opvolger van La Stella bij de Angels, maar hij mag zichzelf met recht Mr. Contact noemen.

NEW YORK METS

Gezien hun vierde plaats in de NL East en het feit dat ze Jacob DeGrom nooit aan overwinningen kunnen helpen, zou je niet verwachten dat de New York Mets het team zijn met het hoogste slaggemiddelde en on base percentage (gedeeld met de Atlanta Braves). Dat de Mets even makkelijk van de honken verdwijnen als dat ze erop komen verbaast dan weer minder. De club loopt het vaakst van allemaal in een dubbelspel (51).

HIT BY PITCH

De Mets moeten het vooral hebben van honkslagen en een opvallend hoog aantal hit by pitches (45). Als we daar dan even bij blijven, dan zijn het verschil tussen de American League (335) en de National League (429), evenals het verschil tussen het AL team met de meeste, Oakland Athletics (38), en de nummer 2 op die lijst, New York Yankees (29), het vermelden waard.

HONKEN STELEN & OPOFFERINGSSTOOTSLAGEN

Dat het handig kan zijn om je honkloper van één naar twee te krijgen, kunnen de Mets dus bevestigen. De New Yorkers beheersen het small ball echter beduidend minder dan sommige andere teams. Slechts 19 van hun 29 steelpogingen slaagden en maar één keer wisten ze met een stootslag de honkloper op te laten schuiven. Dan zijn de statistieken van de eerdergenoemde Oakland A’s een stuk effectiever. Van hun steelpogingen was bijna 90% succesvol (25 uit 28). De San Diego Padres blijven met 80% niet heel ver achter op dat percentage, maar ondernamen veel meer pogingen (52 uit 65).


Bovendien kozen de Friars opvallend vaak voor een opofferingsstootslag. Hun 12 sac bunts doen alleen onder voor de 15 van de Baltimore Orioles, terwijl de nummer drie niet vaker dan 8 keer voor dit middel kozen en er zelfs vier teams zijn die geen enkele bunt-poging ondernamen.

SLG/RISP

De San Diego Padres deden er dus veel aan om hun honklopers in scoringspositie te krijgen. Als je hun slugging percentage met honklopers in scoringspositie beziet, dan is dat volkomen begrijpelijk: .920. Daarmee verbreken ze nu al nagenoeg het 14 jaar oude record van de Cleveland Indians, die destijds een slugging percentage hadden van .737. Geen van de Slam Diegans zal echter het record van Travis Hafner uit dat seizoen van 6 grand slams verbeteren.

MARCO GONZALES

De kans dat Seattle Mariners’ pitcher Marco Gonzales concurrent Shane Bieber van de Cy Young kan afhouden is klein, maar niemand gooit per 9 innings minder vaak vier wijd dan de lefty, gemiddeld namelijk slechts 0,84 keer. Hoewel Bieber beduidend vaker een strikeout gooit (14,2 per 9 innings om 8,2), valt de K/BB-statistiek (het aantal strikeouts per vier wijd) weer ruim in het voordeel van de Mariner uit (9,83 om 5,81).

WHITE SOX 13-0 TEGEN LEFTIES

De linkshandige Gonzales had dan weer het geluk dat hij nooit hoefde aan te treden tegen de Chicago White Sox. De Southsiders zijn dit seizoen namelijk ongeslagen wanneer de tegenstander startte met een linkshandige werper. Nog nooit eerder bleef er een team een heel seizoen ongeslagen tegen linkshandige werpers. Dat geldt overigens ook voor rechtshandigen. Op zaterdag treffen de White Sox in de derby tegen de Cubs een laatste linkshandige werper in Jon Lester. Dan verdedigen ze naast hun ongeslagen reeks ook hun record-OPS tegen linkshandige. Dan moeten zij hun huidige OPS van .896 boven de .885 van de ’98 Rangers houden.

WORST PITCH IN BASEBALL

De 27-jarige Miguel del Pozo maakte vorig seizoen namens de Los Angeles Angels zijn debuut, maar zij lieten hem na teleurstellende prestaties gaan. De Pittsburgh Pirates zagen wel wat in de nieuwbakken free agent en legden hem al in december vast. Dit jaar was het helaas meer van hetzelfde voor de Dominicaan. Vooral op zijn four seam fastball wordt naar lieve lust lust geslagen. Met een slaggemiddelde van .545 en een SLG van .727 kennen tegenstander veel succes op deze worp. En dan valt de schade nog betrekkelijk mee, want volgens Baseball Savant had deze nog veel groter kunnen zijn. De verwachte slugging (xSLG) van Del Pozo’s four seam fastball was dit jaar namelijk 1.185.

Coverfoto: AP Photo/Ben Margot

Game of the Season: MVP tegen Super Bowl MVP

0

Game of the Week is een understatement. Het is de Game of the (regular) Season. De twee beste teams van de NFL staan maandagavond tegenover elkaar in Baltimore. De gedachten gaan stiekem al terug naar 2018. Toen waren de Rams en Chiefs de twee topteams in het reguliere seizoen. En zij maakten er een klassieker van tijdens MNF. De Rams wonnen dat duel met 54-51. Kunnen de Ravens en de Chiefs er dit keer net zo’n spektakel van maken?


Iedere football-liefhebber heeft bij het zien van het programma een grote cirkel om 28 september gezet. De regerend MVP (Lamar Jackson) tegen de Super Bowl MVP (Patrick Mahomes). Het zorgt voor een bijzonder duel.


De twee quarterbacks stonden twee keer eerder tegenover elkaar en beide keren stapte Mahomes als winnaar van het veld. Ook vorig seizoen ontmoetten de twee teams elkaar in week 3. Dat duel eindigde in Kansas City in 33-28. Een week later gingen de Ravens op eigen veld nog onderuit tegen de Browns, maar dat waren de twee laatste (en enige) nederlagen van de Ravens. Een zege op maandag en Baltimore is een jaar lang ongeslagen in het reguliere seizoen.

RAVENS DEFENSE IN TOPVORM

De Ravens staan bekend om hun aanvallende kwaliteiten, maar de ploeg uit Baltimore heeft de eerste twee wedstrijden van het seizoen ook de beste verdediging van de league. De twee tegenstanders, de Browns en de Texans, waren samen goed voor 22 punten. De laatste dertien wedstrijden stond de ploeg van John Harbaugh maximaal 21 punten toe.
In de verdediging van de Ravens is een belangrijke rol weggelegd voor voormalig Chief Marcus Peters. Sinds de cornerback in 2015 zijn NFL-debuut maakte, heeft hij de meeste intercepties en meeste touchdowns van alle verdedigers.


Bij de Ravens, waar hij sinds oktober vorig jaar speelt na een trade tussen de Ravens en Rams, is hij al goed voor vier intercepties, waarvan hij er twee terugliep voor een touchdown. De verdediging van Baltimore zal vooral proberen de big plays te voorkomen. Dat zullen ze wel moeten doen zonder cornerback Tavon Young.

CHIEFS OFFENSE MOET VLAMMEN

Net als de Ravens hadden de Chiefs weinig moeite met de Texans. Afgelopen zondag tegen de Los Angeles Chargers was het echter een ander verhaal. De Chiefs keken in het vierde kwart tegen een achterstand aan en Mahomes moest zich flink inspannen om een verlenging af te dwingen. Uiteindelijk trok Kansas City de overwinning met veel moeite naar zich toe. Mahomes wond er na afloop van het duel met de Chargers geen doekjes om. Alleen hijzelf was schuldig aan de matige eerste helft.

“I was so frustrated at the beginning of the game because I knew it was just me that was killing the team. Guys were getting open and the line was giving me enough time, but I wasn’t making the throws in the right spots.”

Het spel van Mahomes zal tegen Baltimore een stuk beter moeten zijn om een kans te maken. In 2018, toen hij de MVP van het reguliere seizoen werd, was hij goed voor vijftig touchdowns. Vorig seizoen wist hij slechts 26 keer iemand in de endzone te vinden. Dat kwam mede omdat hij door een knieblessure twee wedstrijden miste, maar ook omdat de Chiefs in de redzone niet effectief genoeg waren. Tegen een ploeg als Baltimore zullen de Chiefs de kansen moeten benutten om kans te maken op de zege.

LAMAR JACKSON IS BETER DAN OOIT

Lamar Jackson lijkt nog beter dan vorig jaar en toen won hij de MVP-titel. Vooral in zijn diepe passes heeft de quarterback enorme stappen gemaakt. In de eerste wedstrijden na zijn debuut werd zijn spel nog lacherig omschreven als een running back die af en toe een pass bij zijn ploeggenoten kreeg. Inmiddels is Jackson ook in de passing game één van de beste.
Vorig seizoen was hij succesvol bij minder dan 40 procent van zijn diepe ballen; dit jaar is dat gestegen naar bijna zestig procent. Het zijn pas twee wedstrijden en daarmee een kleine steekproef, maar de Ravens lijken door de ontwikkeling van Jackson nog veelzijdiger en gevaarlijker.


De groei van Jackson in de passing game wil niet zeggen dat de Ravens niet meer (kunnen) rennen. Tegen de Texans waren de Ravens nog altijd goed voor 230 rushing yards. Vier verschillende spelers haalden daarin (bijna) 50 rushing yards. Zeker bij een voorsprong is dit een ideaal wapen voor de thuisploeg. Ze kunnen de run game niet alleen inzetten om zoveel mogelijk tijd van de klok te spelen. Het is voor hen namelijk net zo makkelijk om hiermee extra punten te scoren.

CORNERBACK-PROBLEMEN VOOR KANSAS CITY

De verdediging van de Chiefs verbeterde vorig jaar in de loop van het seizoen. Steve Spagnuolo kwam in de zomer van 2019 naar Kansas als nieuwe defensive coordinator. Ook wist de ploeg toen safety Tyrann Mathieu en defensive end Frank Clark aan te trekken. De ploeg had tijd nodig om ingespeeld te raken en dat bleek ook uit de resultaten. In de eerste helft van vorig seizoen was de verdediging niet meer dan gemiddeld, maar in de tweede helft stond het gemiddeld maar zestien punten toe. De zwakke plek in de verdediging van de Chiefs ligt op cornerback. Bashaud Breeland is geschorst voor de eerste vier wedstrijden van het seizoen voor het gebruik van verboden middelen.


De andere cornerback, Charvarius Ward, brak zijn hand tegen de Texans in week 1. Nu hoopten de Chiefs dat hij er afgelopen zondag al weer bij zou zijn, dus mogelijk kan hij maandag wel spelen. De vervangers van het duo, L’Jarius Sneed en Rashad Fenton deden het volgens hoofdcoach Andy Reid goed. Spelen tegen debutant Justin Herbert is echter wel iets anders dan een ontmoeting met de MVP.

ELITE KICKERS

De wedstrijd van maandag is niet alleen een duel tussen de twee beste teams, maar misschien ook wel de twee beste kickers in de league. Justin Tucker haalde namens de Ravens drie keer de Pro Bowl en was met vier field goals belangrijk in de zege op de Texans van afgelopen week. Weinig teams zouden hun kicker niet inruilen voor Tucker, maar de Chiefs zijn misschien wel één van de uitzonderingen.


Harrison Butker beschikt namelijk ook over een zuivere trap. De kicker van de bezoekers is misschien nog wel sterker dan Tucker. In de verlenging tegen de Chargers trapte Butker in enkele minuten tijd drie field goals van 53 en 58 (2x) yards feilloos tussen de palen. Alleen de laatste telde door een overtreding en een time-out, maar het geeft aan hoe sterk de kicker van de Chiefs is. In de rust van het duel zou Butker een field goal van 70 yards hebben gemaakt. De twee betrouwbare kickers zijn een enorm wapen voor beide ploegen. Bij een normale drive hoeven Mahomes en Jackson hooguit dertig yards te overbruggen en ze zijn al in staat punten op het bord te krijgen.

BELANG VAN DE WEDSTRIJD

Is de wedstrijd belangrijk? Ja en nee. De Ravens willen een statement maken tegen de kampioen. Ze zijn vanaf de eerste wedstrijd gefocust op revanche voor een slecht play-off optreden in het vorige seizoen. In de eerste twee weken zijn ze de ploeg die de meeste indruk heeft gemaakt. Toch beseffen ze zich in Baltimore, na de smadelijke nederlaag tegen de Titans in de play-offs, dat de overwinningen in het reguliere seizoen uiteindelijk niet tellen. De Chiefs zijn ervaren en weten dat ze in staat zijn om te pieken op het moment dat het moet. De formatie uit Missouri ging vorig jaar niet als nummer één geplaatst de play-offs in, maar ging er uiteindelijk wel met de Super Bowl vandoor.


Toch is het duel zeker van belang. Beide ploegen zullen niet bang zijn dat ze de play-offs dit jaar gaan missen. Daar is het gat tussen de ploegen en de rest van de AFC te groot voor. Een zege nu kan echter wel de doorslag geven in de play-offs. Vorig seizoen hadden beide teams een bye-week in de eerste ronde van de play-offs. Dit jaar heeft de NFL een extra wild card team toegevoegd. Dat betekent dat we (minimaal) één van deze teams in de wild card ronde gaan zien. Dat willen ze allebei voorkomen. Beide teams zullen onderweg nog wel tegen één of meer nederlagen aanlopen; dan is het altijd fijn om de tiebreaker alvast in de zak te hebben.


PROGNOSE


Jackson lijkt een jaar achter Mahomes aan te lopen. Een jaar later gedraft, een jaar later starter, een jaar later MVP van het reguliere seizoen en (hoogstwaarschijnlijk) een jaar later zijn megacontract. Kan Jackson deze trend doorzetten en ook een jaar na Mahomes zijn eerste titel en Super Bowl MVP winnen? Hier zal maandag geen antwoord op komen, maar misschien krijgen we wel een eerste indicatie. Wat we sowieso krijgen, is een heerlijk potje. De 54-51 zullen we niet aan gaan tikken, daar zijn beide verdedigingen te goed voor, maar een shootout wordt het wel. De Ravens hebben in dit duel een licht thuisvoordeel en zijn daarom ook de favoriet.
Voorspelling Chiefs 33 – 37 Ravens

Stanley Cup Final: Perry beslist thriller in voordeel Stars

0


Wie eind maart of in april had gezegd dat er nog een kampioen in de NHL zou komen, was waarschijnlijk heel vreemd aangekeken. Toch zijn de Tampa Bay Lightning en de Dallas Stars begonnen aan de strijd om Lord Stanley’s Cup. In 1893 werd de heilige graal van het ijshockey voor het eerst uitgereikt en sinds 1926 heeft de NHL het alleenrecht op deze trofee.
Zowel Dallas (1999) als Tampa Bay (2004) heeft één Stanley Cup in de prijzenkast staan en voor één van deze betrekkelijk jonge clubs komt er dus een tweede bij. Beide zagen in de jaren negentig het levenslicht, al hadden de Stars natuurlijk al een voorganger in de Minnesota North Stars. De komende anderhalve week strijden zij om de hoogste eer en bij SportAmerika kun je de ontwikkelingen op de voet volgen.


STANLEY CUP FINAL


DE HEADLINES

Bijna een jaar nadat het seizoen op 2 oktober 2019 begon, konden de Tampa Bay Lightning een einde maken aan deze opmerkelijke jaargang. Dankzij Kevin Shattenkirk, een blueliner die bij de Rangers niet uit de verf kwam, namen zij een 3-1 voorsprong in deze best-of-7. Die goal zorgde voor hoofdbrekens bij Rick Bowness. Niet alleen moest de Stars-coach zoeken naar een succesvol gameplan, maar hij moest daar ook nog de juiste goalie bij zien te vinden. De last op de schouders van Anton Khudobin was wel erg zwaar geworden tijdens dit postseason.
Khudobin stond “gewoon” op het ijs, maar dat gold niet voor Roope Hintz. De Finse aanvaller raakte geblesseerd in Game 4 en was niet beschikbaar voor Bowness. De coach zag zijn ploeg sterk beginnen. Dallas oogde scherp en Corey Perry beloonde deze ijver aan het einde van de eerste periode. Het antwoord van de Lightning kwam al vroeg in de tweede. Ondrej Palat gooide de trukendoos open en liet Khudobin kansloos. Het was al z’n elfde in het postseason. Voor Tampa Bay leek dit het sein om de duimschroeven eens flink aan te draaien. Ze drongen Dallas terug en kregen grote kansen. De Stars overleefden deze storm en bereikten met een 1-1 tussenstand de derde periode.
Joe Pavelski kreeg daarin een grote kans, maar vond Andrei Vasilevskiy op zijn pad. Aan de andere kant vond een schot van Mikhail Sergachev wel een gaatje, waardoor de Lightning hun voorsprong te pakken hadden. Later in de periode wist Pavelski Vasilevskiy wel te verschalken waardoor voor de tweede dag op rij een verlenging nodig was. Dit keer waren het er zelfs twee en hoewel Tampa Bay de bovenliggende partij was, ging Dallas er met de zege vandoor. Corey Perry kroonde zich tot matchwinner en zorgde ervoor dat er nog een Game 6 komt.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: Tampa Bay leidt met 3-2
En we gaan nog niet naar huis! De Dallas Stars moesten opnieuw erg hard werken voor hun goals, maar het betaalde zich in 2OT uit. In zijn jonge jaren was Corey Perry vaak belangrijk voor de Anaheim Ducks en nu hield hij de Stars in leven. Het waren de veteranen die het moesten doen voor Dallas. Joe Pavelski scoorde z’n dertiende tijdens dit postseason en is nu de Amerikaan met de meeste goals in de play-offs. Joe Mullen vergaarde er 60 tijdens zijn loopbaan en Pavelski heeft er nu 61. Dinsdag (02.00 uur Nederlandse tijd) krijgt hij de kans om dit aantal op te vijzelen. Dan staat Game 6 op het programma. Bowness zal dan opnieuw een gedisciplineerd Dallas willen zien. Zijn ploeg belandde maar één keer in de strafbank en gaf de PP van Tampa Bay dus nauwelijks kans.

Cover Photo: Getty Images

Stanley Cup Final: Tampa Bay is er bijna na gamewinner Shattenkirk

0


Wie eind maart of in april had gezegd dat er nog een kampioen in de NHL zou komen, was waarschijnlijk heel vreemd aangekeken. Toch zijn de Tampa Bay Lightning en de Dallas Stars begonnen aan de strijd om Lord Stanley’s Cup. In 1893 werd de heilige graal van het ijshockey voor het eerst uitgereikt en sinds 1926 heeft de NHL het alleenrecht op deze trofee.
Zowel Dallas (1999) als Tampa Bay (2004) heeft één Stanley Cup in de prijzenkast staan en voor één van deze betrekkelijk jonge clubs komt er dus een tweede bij. Beide zagen in de jaren negentig het levenslicht, al hadden de Stars natuurlijk al een voorganger in de Minnesota North Stars. De komende anderhalve week strijden zij om de hoogste eer en bij SportAmerika kun je de ontwikkelingen op de voet volgen.


STANLEY CUP FINAL


DE HEADLINES

Geen Steven Stamkos in Game 4. De captain van de Tampa Bay Lightning probeerde het heel even in Game 3, maar helaas kwam hij al snel niet meer van de bank af. Toch richtte hij in die paar minuten al de nodige schade aan. Zo scoorde Stamkos is 2.47 minuten meer goals dan Tyler Seguin en Jamie Benn in drie wedstrijden. Daarbij leverde een andere sterkhouder, Miro Heiskanen, de puck op een dusdanige ongelukkige wijze in dat Nikita Kucherov kon profiteren. En dit was geen incident. Rick Bowness had dus stof tot nadenken en zijn bedachte plannen moesten ten uitvoer gebracht worden in Game 4.
Bowness eiste een betere start en zijn mannen gaven gehoor aan die oproep. Dallas zette de Lightning bepaald niet met de rug tegen de muur, maar defensief zag het er veel beter uit. De 1-0 van John Klingberg was pas ’t eerste schot op doel, maar de voorsprong was niet onverdiend. Aan het einde van de eerste periode dacht Joe Pavelski zijn ploeg met een 2-0 voorsprong de eerste intermission in te sturen. Brayden Point dacht daar anders over. Met een knappe treffer bracht hij Tampa Bay terug in dit duel. Diezelfde Point was al vroeg in de tweede periode opnieuw trefzeker. Dallas moest hard werken voor hun goals, maar met de 2-2 maakte Point dit alles ongedaan.
Na die gelijkmaker vloog de wedstrijd alle kanten op. Corey Perry bewees dat de Stars wel degelijk over mentale hardheid beschikten, maar zijn 3-2 werd dan weer beantwoord door Yanni Gourde. Alex Killorn hielp de Lightning aan de eerste voorsprong, maar opnieuw bewees Dallas dat het mentaal wel goed zat. Met z’n 12e van de play-offs bracht Joe Pavelski het evenwicht terug. In de noodzakelijke OT liepen de Stars opnieuw tegen een domme straf aan. Met Jamie Benn in de sin bin schoot Kevin Shattenkirk zijn Lightning op matchpoint.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: Tampa Bay leidt met 3-1
Wat kunnen de Stars nog meer doen om deze Lightning te verslaan? Om te beginnen uit de strafbank blijven. Tampa Bay was in Game 4 3-for-4 op de powerplay. Ze profiteerden bijna optimaal van de fouten die Dallas maakte. De Stars probeerden Andrei Vasilevskiy het leven zuur te maken en dat lukte beter dan in de voorgaande wedstrijden. Zondag (02.00 uur Nederlandse tijd) zal er nog een tandje bij moeten om te voorkomen dat deze Stanley Cup Final al na vijf wedstrijden tot een einde komt. De Lightning kan dan voor de tweede keer in de historie en de eerste keer sinds 2004 de Cup winnen. Jon Cooper en zijn troepen hebben nog één zege nodig om dat, waar deze organisatie al zo lang naar snakt, te bewerkstelligen.

Cover Photo: Chris O’Meara/AP

TNF: Dolphins maken einde aan Minshew-Mania

0

In Jacksonville is gisterenavond een (tijdelijk?) einde gekomen aan Minshew-Mania. Gardner Minshew en zijn Jaguars gingen in eigen huis pijnlijk onderuit tegen staatsgenoot Miami Dolphins. Na twee zeer competitieve wedstrijden tegen de Colts en de Titans, waren de Jaguars allesbehalve in staat om de buren uit Miami, nochtans zonder zege tot gisteren, bij te benen. Het werd een walkover: 13-31.
Vanaf het begin zetten de Dolphins de Jaguars stevig onder druk. Zo was de eerste drive meteen de goeie voor quarterback Ryan Fitzpatrick en co. Voorbereid door enkele goeie rushes van Myles Gaskin, vond Fitzpatrick Preston Williams in de eindzone voor een touchdown. Dat de Jags in de daaropvolgende drive de bal meteen moesten wegpunten, voorspelde weinig goeds.

FITZPATRICK DE BETERE QUARTERBACK

Ook bij de tweede drive passeerden de Dolphins langs de kassa. Fitzpatrick kreeg de bal waar hij maar wilde en kon uiteindelijk vertrouwen op Jordan Howard. De running back buffelde de bal vanaf de 1-yard lijn binnen.
De Jaguars zouden in de eerste helft amper nog iets in de pap te brokkelen hebben. Slechts één enkele keer leverde een offensieve drive punten op. Minshew vond in zijn tweede drive met een aantal gedurfde passes zijn receivers, waarna James Robinson de klus afmaakte en de Jaguars terug in de wedstrijd bracht. Althans, dat was de bedoeling. Minshew-mania zou echter helemaal uitdoven en Fitzpatrick haalde nog eens de ouderwetse Fitzmagic van onder het stof. Hij ging 12 uit 12 om de wedstrijd te starten en zette voor de rust nog een touchdown bij op het bord. Beloftevolle tight end Mike Gesicki was ditmaal het doelwit.

JAMES ROBINSON ENIGE LICHTPUNTJE BIJ JAGS

Ook na de rust was er geen beterschap in het spel van de Jaguars. Minshew geraakte niet van onder de druk uit en maakte ook nog eens fouten. Vlakbij zijn eigen eindzone verloor de man met de indrukwekkende snor de bal en gaf hij de kans aan de Dolphins om de wedstrijd helemaal in het slot te gooien. De man met de indrukwekkende baard profiteerde optimaal van het cadeau en liep zelf de touchdown binnen.


Bij de Jaguars kwam het enige positieve nieuws van de wedstrijd in de vorm van running back James Robinson. Hij scoorde ook de tweede touchdown van de avond voor Jacksonville en was met afstand de belangrijkste offensieve speler voor zijn team. Niet alleen scoorde hij twee touchdowns, hij was met 83 receiving yards over zes recepties ook nog eens een factor in de passing game. Dat is maar liefst 13,8 yards per receptie. Het blijft een fantastisch verhaal dat deze jongen, die niet eens gedraft werd in april, nu al de leidende back is bij zijn team. Het geeft de Jaguars-fans tenminste iets om wekelijks naar uit te kijken.


Lees hier de meest recente 4-on-4 van onze redactie!

Coverfoto: Sam Greenwoord/Newsweek

Lakers en Heat nog één zege verwijderd van NBA Finals

0

De NBA playoffs nadert zijn climax. Na elke game vatten we de belangrijkste wedstrijden samen. In dit artikel: Game 4 van de conference finals in de NBA Playoffs. Zowel de Miami Heat als de Los Angeles Lakers zijn nog één zege verwijderd van een plek in de NBA Finals.


EASTERN CONFERENCE


HEAT NA ZEGE IN GAME 4 OP 3-1

Game 4 zal iets spannender zijn geweest dan dat de Heat van tevoren gewenst hadden, maar de 3-1 voorsprong is daar. Dankzij een 109-112 overwinning op de Celtics zijn de Heat nu nog maar één zege verwijderd van de NBA Finals. Een positie waar ze sinds het vertrek van LeBron James niet meer zo bekend mee zijn. Het vierde duel van deze serie was eigenlijk constant in evenwicht. Daar waar de Celtics in de vorige duels nog wel eens een voorsprong wouden weggeven, was dat in dit duel niet het geval. Tot de laatste seconde was Game 4 spannend, maar uiteindelijk was er één speler die het verschil wist te maken.
Rookie Tyler Herro maakt eigenlijk het hele seizoen al indruk, maar de voormalig Kentucky-ster bracht zijn spel tijdens game 4 nog even naar een hoger niveau. Hij was met 37 punten en zes rebounds de topscoorder van het duel. Vooral in de slotfase nam hij samen met Jimmy Butler (24 PTS. 9 REB, 3 AST) de ploeg uit Miami aan de hand. De Heat schoten niet eens zo fantastisch (43% FG en 27% 3PT), zeker vergeleken met de Celtics (48% FG, 35% 3PT). Dit duel is echter het perfecte voorbeeld van dat zelfs dat niet goed genoeg hoeft te zijn. De Celtics hadden namelijk 19 turnovers (Heat 8), terwijl er ook vier meer persoonlijke fouten werden begaan. Bij Boston was Jayson Tatum (28 PTS, 9 REB, 4 AST) weer eens de uitblinker. In de nacht van vrijdag op zaterdag zullen de Celtics voor het eerst proberen uitschakeling te voorkomen.


WESTERN CONFERENCE


OFFENSIVE REBOUNDS HELPEN LAKERS IN GAME 4

De Denver Nuggets zitten voor de derde ronde achter elkaar in een penibele situatie. Wederom staan de Nuggets naar vier duels in de serie namelijk met 3-1 achter. De Los Angeles Lakers hadden gedurende het vierde duel eigenlijk constant de leiding in handen. Soms kwam deze voorsprong boven de tien punten uit, maar voor het merendeel van het duel bleef het eronder. In de slotfase deden de Nuggets er alles aan om de zege alsnog te pakken, maar elke offensieve rebound (na een gemist schot) was voor de Lakers. Dit koste enorm veel tijd en zou uiteindelijk ook de nederlaag inluiden: 114-108.
Bij de Lakers was Anthony Davis de uitblinker. De power forward noteerde 34 punten en had daarnaast ook nog 5 rebounds, 3 assist en 3 steals. Kortom: LeBron James (26 PTS, 9 REB, 8 AST) hoefde wederom niet heroïsch te spelen. De Lakers schoten prima gedurende de wedstrijd (48% FG, 33% 3PT), wat overigens ook gezegd kan worden van de Nuggets (51% FG, 36% 3PT). Het verschil werd in de slotfase dus gemaakt met al die aanvallende rebounds die de Lakers verzamelden. Bij de Nuggets was Jamal Murray (32 PTS, 3 REB, 8 AST) met afstand de beste speler. Game 5 zal in de nacht van zaterdag op zondag plaatsvinden. Dan zullen de Nuggets voor de derde keer op rij proberen terug te komen van een 3-1 achterstand.

Photo: Getty Images

NFL 4-on-4: smullen van de NFC West

0

Het seizoen is inmiddels in volle gang. Na een enerverende tweede speeldag is er veel om over na te praten. Vooral de teams in de NFC West maken tot nu toe indruk. De 49ers, geveld door blessures, zijn tot nu toe het enige team dat een nederlaag achter de naam heeft staan. Ook zitten er nu al een aantal trainers in de hot seat. De redactie vraagt zich in deze 4-on-4 af wie er straks als eerste uit vliegt. In Jacksonville leek het voorafgaand aan dit seizoen een zekerheidje dat David Caldwell volgend jaar de eerste pick in de draft zou krijgen. Gardner Minshew, de besnorde QB, denkt daar heel anders over en speelt de pannen van het dak. Is Minshew for real? Of wordt het de rest van het seizoen toch gewoon tanking for Trevor? Tot slot kijken we vooruit naar het aanstaande treffen tussen de Chiefs en de Ravens. Wie gaat daar met de winst vandoor? Ontdek de antwoorden in deze editie van de 4-on-4!

Coverfoto: Mark J. Rebilas/USA TODAY Sports

Stanley Cup Final: Steven Stamkos inspireert de Lightning

0


Wie eind maart of in april had gezegd dat er nog een kampioen in de NHL zou komen, was waarschijnlijk heel vreemd aangekeken. Toch zijn de Tampa Bay Lightning en de Dallas Stars begonnen aan de strijd om Lord Stanley’s Cup. In 1893 werd de heilige graal van het ijshockey voor het eerst uitgereikt en sinds 1926 heeft de NHL het alleenrecht op deze trofee. Zowel Dallas (1999) als Tampa Bay (2004) heeft één Stanley Cup in de prijzenkast staan en voor één van deze betrekkelijk jonge clubs komt er dus een tweede bij. Beide zagen in de jaren negentig het levenslicht, al hadden de Stars natuurlijk al een voorganger in de Minnesota North Stars. De komende anderhalve week strijden zij om de hoogste eer en bij SportAmerika kun je de ontwikkelingen op de voet volgen.


STANLEY CUP FINAL


DE HEADLINES

Tijdens de wedstrijdbespreking zal Rick Bowness gehamerd hebben op de discipline. Zijn Stars zaten in de openingsfase van Game 2 veel te vaak in de sin bin en hielpen daarmee de Lightning in de wedstrijd. Dat is toch wel een dingetje voor Dallas. De ploeg speelde in deze play-offs al 78 keer shorthanded. Tampa Bay daarentegen stond “slechts” 63 keer met minder mensen op het ijs. Bowness zal ook aanvallend iets moeten bedenken. Zijn mannen leunen al lang op de verdediging en goalie Anton Khudobin, maar om succesvol te zijn in deze finale zal de ploeg ook zelf iets moeten ondernemen.
Voor de Bolts begon de dag al goed. Steven Stamkos speelde eind februari zijn laatste wedstrijd, trainde al langer mee, maar maakte in Game 3 zijn rentree. En hoe! Bij de 1-0 van Nikita Kucherov, die een fout van Miro Heiskanen afstrafte, was hij niet betrokken. De 2-0, die niet lang daarna volgde, kwam van de stick van de Lightning-captain. Stamkos liet Khudobin kansloos en luisterde zijn rentree op met een goal. Dit schudde Dallas wakker. Jason Dickinson gaf een waarschuwingsschot door shorthanded de 2-1 achter Andrei Vasilevskiy te schieten.
In de tweede periode trokken de Lightning, zonder Stamkos, de teugels weer strak aan. De Stars kregen nauwelijks gelegenheid om adem te halen en de 3-1 van Victor Hedman was een logisch gevolg van dit alles. Met de 4-1 van Brayden Point zag het er voor Tampa Bay al in de tweede periode prima uit. Nog beter werd het toen Ondrej Palat er, met zijn tiende van de play-offs, er 5-1 van maakte. Heiskanen deed in de laatste 20 minuten nog iets terug, maar deze 5-2 deed geen pijn in Tampa Bay.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: Tampa Bay leidt met 2-1
Best veel vragen na deze derde wedstrijd van de Stanley Cup Final. De Lightning zullen zich vooral bekommeren om Steven Stamkos. De captain speelde nog gen drie minuten (2.47 om precies te zijn), maar was zeker van waarde. Zowel op het ijs, als later op de bank. Wilde Stammer te graag en moet hij daarvoor nu de tol betalen? We zullen het antwoord krijgen in Game 4, die zaterdag 02.00 uur (Nederlandse tijd) gespeeld wordt.
Dan zal ook duidelijk wordt of de demarrage die Tampa Bay nu heeft geplaatst de beslissende is. Met enig fortuin trok Dallas Game 1 naar zich toe, maar daarna is het Tampa Bay dat de touwtjes stevig in handen heeft. De Stars staan bekend om hun solide defensie, maar die krijgt de laatste wedstrijden geen grip op de aanvallers van de Lightning.

Cover photo: Getty Images