Home Blog Pagina 368

Game of the Week: Patriots op bezoek bij de Seahawks

Ton de Vries
-
0

Om maar meteen met het slechte nieuws te beginnen: je moet wel even wakker blijven voor de Game of the Week! Als je na een avondje Redzone nog geen genoeg hebt gekregen van de NFL, staat er echter een heerlijk toetje op je te wachten. Zondagavond staat er namelijk een ouderwetse “Cam vs. Russell” op het programma. De New England Patriots gaan op bezoek bij de Seattle Seahawks. Beide teams maakten op hun manier indruk in de eerste week. Wie trekt die goede lijn echter door in deze matchup?

RUN HEAVY PATRIOTS

Dat er in New England wat ging veranderen met de komst van Cam Newton was wel duidelijk. Direct in week 1 bleek dat Josh McDaniels een nieuw game plan had opgetekend. De offense was zeer run heavy. Degene die het vaakst mocht rennen was, jawel, Cam Newton. De 31-jarige QB rende 15 keer met de bal en dat bleek niet bepaald zonder succes. Met 75 yards en 2 rushing TDs had hij namelijk een groot aandeel in de overwinning tegen de Dolphins. Opvallend was ook dat naast Cam alle vier de andere running backs gebruikt werden. Uiteindelijk koos New England voor twee keer zoveel running plays als passing plays in week 1 tegen Miami.


Tegen de Falcons werd de running defense van de Seahawks nauwelijks echt getest. Bij Atlanta ging namelijk alles door de lucht. Hoe de Seahawks defensie zich gaat houden tegen Newton en co wordt daarom zeer interessant om te zien.

WILSON VROEG IN VORM

Als je het hebt over een run heavy offense, kom je normaal gesproken al vrij snel uit bij de Seattle Seahawks. Gek genoeg kozen Pete Carroll en Brian Schottenheimer in week 1 voor een andere strategie. Russell Wilson gooide de bal veel vaker dan we van hem gewend zijn. Deze strategie bleek bijzonder effectief. Wilson was ronduit briljant tegen de Falcons. Hij noteerde 322 yards, 4TD’s en een QB rating van 143,1.


Waar Wilson in het verleden nog wel eens afhankelijk was van slechts een paar goede receivers heeft hij ineens mogelijkheden te over. Niet minder dan vijf spelers vingen de bal drie keer of meer van hun QB. Uitblinkers waren, niet geheel onverwacht, Tyler Lockett en vooral DK Metcalf. Laatstgenoemde ving de bal slechts vier keer, maar haalde bijna 24 yards per catch en scoorde een touchdown. De toevoeging van oudgediende Greg Olsen bleek ook meteen zeer waardevol. In offensief opzicht waren de Seahawks on fire en maakten ze misschien wel de meeste indruk van alle teams in de NFL.

PATRIOTS-D ALS VANOUDS

Er waren dus vrolijke gezichten in Seattle na week 1, maar de vraag is wat Wilson kan tegen een defense die wél komt opdagen. Atlanta heeft al jaren problemen met hun defensie en daar leek dit seizoen nog geen verandering in te komen. Patriots fans vroegen zich af hoe het hun defensie zou vergaan na alle opt-outs deze zomer. Tegen angstgegner Ryan Fitzpatrick had Bill Belichick zijn team in ieder geval goed voorbereid. Met name de pass-defense was indrukwekkend. Direct werden er weer drie interceptions genoteerd, waaronder eentje van wie anders dan Stephon Gilmore.


Juist daarom wordt deze match-up zo interessant. Gaan de Seahawks de bal weer veel proberen te gooien; wetende dat de Patriots juist dat heel goed kunnen verdedigen? Of kiezen ze toch de route over de grond met Chris Carson en Carlos Hyde? Waar de Seahawks flexibel kunnen zijn in de manier waarop ze hun offense inrichten, lijken de Patriots wat dat betreft een stuk beperkter. New England zal het van Cam en de running game moeten hebben. Julian Edelman was weer de enige wide receiver waar Newton echt wat mee kon. N’Keal Harry, waar nog steeds veel van wordt verwacht, viel weer wat tegen en werd niet vaak gezocht.

SEAHAWKS LICHT FAVORIET

Het thuisvoordeel zal tot een minimum beperkt zijn in Seattle aangezien fans niet worden toegelaten tijdens de eerste drie thuiswedstrijden. Toch lijken de Seahawks licht favoriet. De achilleshiel van de ploeg van Pete Carroll was vorig jaar de defense. Ondanks dat tegen de Falcons punten werden weggegeven, was wel degelijk te zien dat deze defense een stap heeft gemaakt. Jamal Adams had daar een groot aandeel in. Meteen in zijn eerste wedstrijd liet hij zien een difference maker te zijn voor de Seahawks. Waar tegen de Dolphins vaak de rode loper werd uitgelegd voor “Supercam”, zal dat tegen de Seahawks zeer zeker niet het geval zijn.
De Patriots defensie maakte indruk, maar is ook nog niet echt getest. Miami speelde zwak en heeft de Patriots nooit echt het vuur aan de schenen kunnen leggen. Als de o-line van Wilson, de zwakke plek van de Seattle offense, het een beetje vol weet te houden, is het een zekerheid dat Seattle punten scoort. Lukt het de Patriots wel om bij de QB te komen en scoort Gilmore weer een vroege interception, dan kan het wel eens een hele spannende pot gaan worden.
Voorspelling: Patriots 17 – 24 Seahawks

 
 

Lees hier hoe het beide ploegen verging in week 1.

Coverfoto: Kirby Lee / USA TODAY Sports

Inter Miami toont ambitie met aantrekken grote namen

Robin Leijdekkers
-
0
Inter Miami toont ambitie met aantrekken grote namen

Kersverse MLS-club Inter Miami zal zich opnieuw versterken met een grote naam. De Argentijnse spits Gonzalo Higuaín heeft namelijk een contract getekend bij de club uit Florida. Gisteren kwam naar buiten dat de 32-jarige aanvaller zijn contract bij Juventus heeft laten ontbinden. Dit maakte de weg vrij voor Miami om in gesprek te gaan met de Zuid-Amerikaan over een vervolg van zijn carrière in Amerika. Het lijkt erop dat de aanvaller wel oren heeft naar de grote ambities van de club.

STER IN ITALIË EN SPANJE

In 2016 maakte Higuaín de overstap van Napoli naar Juventus. Met de ‘Oude Dame’ won hij drie keer de landstitel en tweemaal de nationale beker. Hij speelde de laatste jaren echter lang niet alles. Hij werd tweemaal verhuurd, aan AC Milan en Chelsea. Deze periodes waren niet uiterst succesvol. De in Frankrijk geboren Argentijn maakte toch vooral furore als spits van Real Madrid en Napoli. Ook als international liet hij mooie cijfers zien. In 75 interlands scoorde hij 31 keer.
Op 28 maart 2019 maakte hij bekend te stoppen als international. Onlangs kreeg hij van nieuwe Juventus-trainer Andrea Pirlo te horen dat hij mocht uitkijken naar een nieuwe club. Dit zou te maken kunnen hebben met de aanhoudende geruchten over dat Juventus interesse zou hebben in Barcelona-spits Luis Suarez, die overigens ook al in verband werd gebracht met Inter Miami.

MATUIDI

Inter Miami wordt sinds oprichting al in verband gebracht met bekende namen uit de grote Europese competities. De oprichters van de organisatie uit Florida hebben deze geruchten nooit ontkend. Het geeft nog maar eens aan dat de club van David Beckham enorme ambities heeft. In eerste instantie bleven de écht grote namen uit. Toch haalde Inter met Matiás Pellegrini en Rodolfo Pizarro twee designated players binnen. De Argentijnse flankspeler en de Mexicaanse middenvelder werden de eerste twee grote aankopen van The Pinks.
Op 13 augustus maakte de Fransman Blaise Matuidi bekend dat hij een contract had getekend bij Inter Miami. De middenvelder kwam eveneens transfervrij over van Juventus. Matuidi bijna 100 wedstrijden voor de club uit Turijn, na overgekomen te zijn van Paris Saint Germain. Bovendien werd hij als basisspeler van het Franse elftal wereldkampioen in 2018. Beckham kon zo een oude bekende begroeten. De twee waren ploeggenoten van elkaar bij de Franse club.

RESULTATEN

Ondanks de grote ambities, die zeker door de komst van Matuidi en Higuaín tastbaarder worden, gaat het Inter Miami sportief nog niet voor de wind. Tijdens het MLS is Back Tournament, het toernooi dat vanwege de corona maatregelen in Orlando werd gespeeld, verloor de club al zijn duels. Nu de reguliere competitie al weer enkele weken is hervat, gaat het nog niet veel beter. Inter Miami staat onderaan in de Eastern Conference met 8 punten uit 11 duels. Wellicht kan de komst van Higuaín daar verandering in brengen.

(Coverfoto: Instagram/davidbeckham

Dutch Watch: Didi slaat dingers, domper voor Schoop

Hans Mulder
-
0

Het was een drukke week voor onze jongens in de majors. De play-offs doemen in de verte al op, maar tijd om rustig adem te halen is er niet. Met name Didi Gregorius speelde veel wedstrijden en de Amsterdammer deed dit niet onverdienstelijk. Minder goed nieuws was er voor Jonathan Schoop. Door een polsblessure belandde hij op de Injured List. In deze Dutch Watch komen natuurlijk ook alle andere landgenoten aan bod.

Ozzie Albies is na zijn blessure weer een vaste waarde in de line-up van de Atlanta Braves. De kleine infielder doet defensief zijn werk weer naar behoren en aan slag gaat het ook best goed. Met de Braves stevent Albies af op de play-offs en vorig weekend kreeg de ploeg de kans om nog meer afstand te nemen van de Washington Nationals. Na een bezoek aan de hoofdstad ging het naar Baltimore voor een serie tegen de Orioles.
Het leek allemaal zo eenvoudig. Albies keerde terug in de line-up, was 3-for-6 met een homerun en 2 RBIs en de Braves sloegen de Marlins met 29-9 aan gort. Dat het toch zo simpel niet is, merkte Albies in de eerste wedstrijd tegen de Nationals. Zijn team won dan wel, met 7-6, maar de infielder zag door z’n 0-for-4 zijn slaggemiddelde dalen naar .185. Met 3-for-5 en een walk kwam Albies vorige week vrijdag heel wat beter voor de dag. Zijn walk in de vierde en z’n double in de negende inning resulteerden in een run. Voor Atlanta was dit niet voldoende voor de overwinning, want na twaalf innings en 25 gezamenlijke hits stond er 8-7 in het voordeel van de Nats op het bord.

HITTING STREAK

Voor Albies bleken de 3 hits het begin van een mooie streak. In de spannende derde wedstrijd tegen de Nats tekende hij in de vierde inning voor een RBI-single waaruit Adam Duvall kon scoren. Hoe belangrijk de klap was, werd later duidelijk want de Braves wonnen met 2-1. Zondag liet de infielder zijn spierballen weer eens rollen. Met Austin Riley op de honken sloeg Albies in de zesde inning zijn derde homerun van dit seizoen. Daarmee compenseerde hij zijn error in de vijfde inning waardoor Washington kon scoren. Met 1-for 3, 2 RBIs, een walk en een 8-4 zege namen Albies en de Braves afscheid van Washington.


Atlanta won drie van de vier wedstrijden tegen de regerend kampioen, maar werd door de O’s keihard met de neus op de feiten gedrukt. Albies en de zijnen kregen ze aan alle kanten om de oren en verloren ’t eerste duel met 14-1. Met singles in de derde en de vijfde inning deed Ozzie Albies het nog niet eens zo slecht.
Zijn hitting streak werd dinsdag uitgebreid naar vier wedstrijden. Na een double in de derde inning zorgde Albies dankzij Freddie Freeman voor de eerste run van de wedstrijd. Atlanta bouwde het uit naar een 5-1 overwinning. Woensdag stonden die cijfers opnieuw op het bord, maar nu in het voordeel van de Orioles. Met een single in de vijfde inning vertrok Albies wel met een 5-game hitting streak op zak uit Baltimore.

Het ziet er allemaal wat sneu uit als je naar de stand in de AL East kijkt. De Boston Red Sox zijn een trotse franchise, maar nu zal het schaamrood hen opnieuw op de kaken staan. De play-offs zijn uitgebreid en nog komen zij niet in aanmerking. Bij lange na niet zelfs. Bij tijd en wijle weet Xander Bogaerts zich nog wel aan de malaise te onttrekken. Met 10 homeruns doet hij het gemiddeld genomen niet zo beroerd. Zijn slaggemiddelde en RBIs (ook hier weer een gemiddelde) blijven wel wat achter bij de laatste jaren.
Een eenvoudig weekend beloofde het niet te worden voor Bogaerts en de BoSox. Er stonden vier wedstrijden tegen de Tampa Bay Rays, de trotse koploper in de divisie, op het programma. Dit vierluik begon goed. Xander Bogaerts was 1-for-3 met een walk in de eerste ontmoeting, die met 4-3 door Boston werd gewonnen. Vorige week vrijdag was van dat goede gevoel nog weinig over. Bogaerts kwam opnieuw door met één hit, maar werd ook al na acht innings gewisseld. De wedstrijd kon toen al als verloren worden beschouwd, want met 11-1 gingen de Red Sox er keihard af.
In de derde wedstrijd lag het allemaal weer wacht dichter bij elkaar. Aan slag hield het niet over bij Bogaerts, die 0-for-3 was met een walk in de vierde inning. Hij bleef nu al een week verstoken van een RBI, want ook in de serie tegen de Phillies was de kortestop weinig productief. Aan zijn slaggemiddelde veranderde niet veel. Dat bleef hangen rond de .280. Boston verloor ’t derde duel overigens nipt met 5-4 en versloeg de Rays met 6-3 in de laatste ontmoeting. Daarin kwam Bogaerts niet in actie.

OPMERKELIJKE ZEGE

Bogaerts speelde dinsdag een belangrijke rol in de historische 2-0 zege van de Red Sox op de Marlins. Historisch omdat Boston dit seizoen nog nauwelijks de nul gehouden had. Na een infield single in de eerste kwam Bogaerts opnieuw via een single op de honken in de zesde inning. Jackie Bradley Jr. sloeg z’n kortestop binnen voor een 1-0 voorsprong. In de tweede wedstrijd kwam Bogey wederom door met een single. Zijn enige hit in vijf at-bats leidde ook dit keer tot een run dankzij een homerun van JD Martinez. Een 8-4 nederlaag kon echter niet worden voorkomen.
Het bezoek aan Florida werd positief afgesloten door Bogaerts en de zijnen. Weliswaar ging onze landgenoot verdedigend even de fout in tijdens de derde en laatste wedstrijd tegen de Marlins, maar daar tegenover stonden singles in de zesde en de zevende inning. Met name die eerste was belangrijk, want daarmee scoorde hij de tweede run namens Boston. De Red Sox wonnen, toch wel enigszins verrassend, met 5-3 en Bogaerts was 2-for-4 in dit duel. Zijn batting average steeg naar .284.

Didi Gregorius en de Philadelphia Phillies hebben voorlopig even hun buik vol van de Miami Marlins. Na hun serie tegen de Boston Red Sox vorige week woensdag speelden de Phillies maar liefst zeven wedstrijden op rij tegen de Fish. Natuurlijk had dit alles te maken met de problemen rond het coronavirus eerder dit seizoen. Een feest om tegen deze opponent te spelen is het bepaald niet. De Marlins doen het opmerkelijk goed en tegen de Phillies bleek waarom.
Vorige week donderdag zag het er in de eerste wedstrijd prima uit voor Philadelphia. Met een 6-3 voorsprong begonnen ze aan de achtste inning en Gregorius was in de vierde al doorgekomen met zijn zesde double van het jaar. In de late innings beten de Marlins echter van zich af en trakteerden ze de bezoekers op een 7-6 nederlaag. De doubleheader op vrijdag werd eerlijk verdeeld. De Phillies wonnen Game 1 (11-0) en de Marlins Game 2 (5-3). Didi Gregorius startte in deel 1 en was 1-for-4 met een run in de vijfde inning. In de tweede wedstrijd speelde Sir Didi alleen de laatste innings en was hij 0-for-1.

GRAND SLAM

Zaterdag, in de vierde van zeven wedstrijden, deed Gregorius wat aan zijn aantal RBIs. Dit gebeurde al in de eerste inning. Met alle honken vol ramde Gregorius de bal het park uit voor zijn zevende grand slam in zijn loopbaan. Het betekende tevens zijn zevende homerun van dit seizoen. In de vijfde inning volgde nog een single, maar die leverde uiteindelijk niets op. Met 2-for-4 en 4 RBIs had Joe Girardi over de Amsterdammer niets te klagen. Over de eindstand ook niet, want die was 12-6 in het voordeel van de Phillies.


Zondag was het tijd voor de tweede doubleheader van deze serie. Het eerste deel, waarin Gregorius vier wijd afdwong in zijn enige slagbeurt, ging grotendeels aan de Nederlander voorbij. Miami won dit spannende duel met 2-1. Het was een voorbode op wat ging komen. De Marlins wonnen ook de overige twee wedstrijden en gunden de Phillies in totaal nog maar 3 runs. Gregorius kwam in 7 at-bats nog maar tot één hit. Hij sloot deze lange serie van zeven wedstrijden af met een slaggemiddelde van .277 over het gehele seizoen.

NIEUWE GEZICHTEN

Eindelijk zagen Gregorius en de Phillies deze week eens andere gezichten dan die van de Marlins. Een serie van drie tegen de New York Mets moest voor de broodnodige afwisseling zorgen. Dit drieluik begon prima voor Gregorius. Hij kwam in de tweede inning door met een single, maar vooral zijn klap in de vijfde was belangrijk. Zijn tweede homerun in drie dagen bracht twee runs over de thuisplaat en hielp de Phillies aan een 4-1 zege. Woensdag tekende hij opnieuw voor een hit, maar deze richtte geen schade aan. Met 5-4 moest Philadelphia de zege ook aan de Mets laten.
Gregorius zit er lekker in. Die conclusie durven we wel te trekken nadat donderdag voor de derde keer deze week een klap van hem het stadion verliet. Zijn homerun in de eerste was al de derde van de Phillies in die inning. Bryce Harper en Alec Bohm gingen Sir Didi voor in deze back-to-back-to-back. Het goede begin kreeg helaas geen vervolg. Na zijn negende homerun volgde in de tweede inning een hit by pitch. Gregorius strandde op het derde honk bij een 6-3 voorsprong. De Mets namen het daarna over en wonnen: 10-6.

Het leek dit seizoen niet op te kunnen voor Kenley Jansen. Voor aanvang van het seizoen werd er hier en daar getwijfeld aan de Nederlandse closer, maar hij legde zijn criticasters het zwijgen op door bijkans voortreffelijk te pitchen. Hij mocht dan ook lang genieten van een ERA rond de 1.00 Afgelopen week kwam daar verandering in. Jansen kreeg in zijn eerste 19 optredens slechts 2 earned runs tegen. Na 21 wedstrijden stonden er opeens 8 achter zijn naam. Een groot deel daarvan kwam op het conto van de Houston Astros.

PIJNLIJKE AVOND

Zijn laatste wedstrijd, die tegen de Diamondbacks, verliep voor Jansen al niet crescendo. Hij gaf daarin al 2 earned runs en een homerun op, maar met een 5-2 voorsprong in de negende inning durfde Dave Roberts het zaterdag wel aan zijn closer naar de heuvel te sturen. Na zeven pitches waren het eerste en tweede honk bezet en had Jansen nog geen enkele out. De double van Josh Reddick verkleinde de achterstand van de Astros tot 5-4 en nog eens tien pitches later stond Houston opeens met 6-5 voor. Kenley Jansen gooide 21 pitches in dit duel met de Astros, gaf daarmee een voorsprong uit handen, werd met 5 hits hard geraakt en zag zijn ERA stijgen van 1.96 naar 3.93. Al met al een beroerde avond voor onze landgenoot en zijn ploeg.


Een dag later, op zondag, kreeg Jansen toch weer het vertrouwen van zijn manager. Er was dit keer echter geen save te verdienen en voor een blown save of loss moest Jansen het wel heel bont maken. De Dodgers begonnen met een 8-1 voorsprong aan de negende inning en na 15 pitches had Kenley Jansen de drie noodzakelijke nullen te pakken. Daarmee liet hij z’n ERA van 3.96 dalen naar 3.72.

DRAAD OPPAKKEN

Afgelopen dinsdag kreeg Jansen de kans om zich werkelijk te rehabiliteren. In de belangrijke serie tegen de Padres werd al in de eerste wedstrijd een beroep op de closer gedaan. Opnieuw ging het niet helemaal van een leien dakje. Jansen gaf twee hits en een walk op, maar zette daar twee strikeouts tegenover. Hij had 28 pitches nodig om aan de drie outs te komen, maar wist de Padres wel van scoren te houden en mocht daardoor zijn elfde save van het seizoen noteren. Zijn ERA daalde naar 3.54. Twee dagen later, zonder de hulp van Jansen, plaatsten de Dodgers zich als eerste voor de play-offs.

De San Diego Padres zijn aardig bezig en met die omschrijving doen we Jurickson Profar en de zijnen eigenlijk nog tekort. De Padres wervelen de laatste weken door de MLB, maar moesten vorig weekend toch heel even pas op de plaats maken. Niet omdat de tegenstander nu zoveel beter was, maar wel omdat er twee positieve coronatesten waren. Gelukkig voor de betrokkenen bleken deze negatief en kon de serie tussen San Francisco en San Diego alsnog gespeeld worden. Profar vijzelde daarin zijn slaggemiddelde nog wat verder op en kwam na de duels met de Giants uit op .254. Begin augustus was dit nog .098.
De serie tegen de Giants begon vorige week donderdag en na twee strikeouts was het in de zevende inning alsnog raak voor Jurickson Profar. Zijn single zette hem op de honken en Tatis Jr. sloeg de outfielder even later binnen. Het was voor San Diego de zesde en laatste run van de avond, die met een 6-1 zege werd afgesloten. Vrijdag en zaterdag bleef het vanwege de positieve testen stil, maar zondag was daar een doubleheader. In de eerste wedstrijd had Profar in de vierde al een single geslagen toen hij in de zesde met een RBI-single Jake Cronenworth over de thuisplaat sloeg. Z’n twintigste RBI bepaalde de eindstand op 6-0.


Na 6-1 en 6-0 volgde zondag ook nog de derde set. Dit keer ging het een stuk moeizamer voor de Padres, maar er werd wel weer gewonnen. Voor de zevende keer op rij. Profar was 1-for-1 met ook nog een walk en een stolen base, zijn vijfde van het jaar. Zijn enige hit kwam in de vijfde inning en opnieuw sloeg hij Cronenworth binnen. Zelf kon Profar de thuisplaat passeren na een infield single van Manny Machado en daarmee werd de eindstand al vroeg op 3-1 bepaald.

NET NIET GOED GENOEG

Met een 6-game hitting streak begon Profar aan de voor San Diego zo belangrijke serie tegen de Dodgers. In drie duels konden de Padres zich meten met ’t beste team in de National League. De eerste kennismaking verliep erg succesvol. Met 7-2 boekten de Padres hun achtste zege op rij. Profar, even opgeschoven naar de zesde plek in de batting order, was in de zevende inning goed voor een single en een run. Die single betekende dat hij voor de zevende wedstrijd op rij tot een hit kwam.
Die goede lijn trok hij door in de overige twee duels. Helaas kon dat niet gezegd worden van zijn ploeggenoten. Dinsdag was Jurickson Profar 2-for-3 aan slag en noteerde hij onder meer zijn vierde double van het jaar. In de derde inning leidde dat tot de enige run van de Padres in een duel dat met 3- 1 verloren werd. Profar probeerde in de late innings van de derde ontmoeting uit alle macht iets te doen aan een 7-1 achterstand. In de zevende inning bracht zijn zevende homerun twee runs binnen en in de negende was Profar goed voor een RBI-single. Met 2-for-3 en 3 RBIs kan hij terugkijken op een goede series finale, maar deze ging wel met 7-5 naar de Dodgers.

Het laatste wat we vorige week over Jonathan Schoop en de Tigers konden vertellen, was dat ze met 19-0 de bietenbrug opgingen tegen de Brewers. Veel slechter kan het niet zou je denken, maar we kunnen alvast verklappen dat de Detroit Tigers toch besloten een poging te wagen. Ook voor Schoop was het geen fijne week. Tegen de Brewers werd hij door de pitcher geraakt op zijn pols en daarna lijkt de schwung er toch wat uit bij de tweedehonkman uit Willemstad. Deze week besloot zijn club hem dan ook op de IL te zetten.


De Tigers konden zich al snel revancheren voor de oorwassing tegen de Brewers. Weliswaar tegen een andere tegenstander, maar de nare smaak kon tegen de Cardinals worden weggespoeld. Helaas voor Schoop en consorten volgde er opnieuw een dikke nederlaag. De international was 0-for-3 en werd al voor de zesde inning gewisseld. St. Louis had op dat moment al 10 runs gescoord op weg naar een 12-2 zege. In de tweede wedstrijd dreigde een volgende teleurstelling. Detroit keek al rap tegen een 3-0 achterstand aan, maar mede dankzij een RBI-single van Schoop in de zevende inning konden ze het vlottrekken. De 23e RBI van Schoop en diens 25e run hielpen de Tigers aan een 6-3 zege.
Die overwinning konden de Tigers op 11 september geen vervolg geven. In Chicago ging de ploeg met 4-3 onderuit. Jonathan Schoop tekende in de zesde inning voor zijn 45e hit van deze jaargang. Met een sac fly hielp Jorge Bonifacio onze landgenoot even later over de thuisplaat. Het was op dat moment de eerste run van de wedstrijd, die dus met 4-3 verloren ging. Op 12 september speelde Schoop zijn voorlopig laatste wedstrijd. Al wist de infielder dat toen nog niet. Voor de derde keer in vijf wedstrijden kregen de Tigers minimaal 12 runs tegen. In drie at-bats speelde Schoop niets klaar en na zeven innings zat de wedstrijd er voor hem op. Zijn team kreeg opnieuw een pak slaag: 14-0.

Er breken spannende maanden aan voor Andrelton Simmons. Zijn contract in LA loopt na dit seizoen af en het is niet ondenkbaar dat de kortestop voor het eerst in zijn leven free agent wordt. Hoewel de infielder natuurlijk vooral bekend staat vanwege zijn defensieve kwaliteiten, doet hij het aan slag ook naar behoren. Met een slaggemiddelde van .317 begon Simba vorige week aan een drieluik tegen de Rockies, maar Coors Field bleek hem niet gunstig gezind.

GEDULD

De eerste wedstrijd bleek achteraf een teken aan de wand. In het hitter friendly Coors Field begon Simmons met een 0-for-5. Het duel leek lang de kant van de Angels op te vallen, maar een grand slam in de negende van Charlie Blackmon besloot anders: 4-8. Ook in de wedstrijd van zaterdag, de tweede in deze serie, kwam Simmons niet tot een hit. Door wat defensief gepruts van de Rockies kwam hij in de derde inning nog wel op de honken terecht, maar vooral de walk in de elfde inning deed de thuisploeg pijn. Middels een homerun van Jared Walsh resulteerde dit in een run en een uiteindelijk 5-2 overwinning.
De eerste en enige hit van Simba in deze serie kwam in de achtste inning van de derde wedstrijd. Een inning eerder kreeg hij al vier wijd en was hij door Walsh binnengeslagen. Die run gaf de Halos vertrouwen, want een 3-1 achterstand werd omgebogen tot een 5-3 zege. De single in de achtste gaf ook Simmons wat meer vertrouwen, want in de eerste wedstrijd tegen de D-Backs liet hij zien waarom zijn slaggemiddelde eerder deze maand de .350 aantikte.


De Diamondbacks leken dinsdag na drie innings op weg naar een eenvoudige overwinning, maar de 7-0 voorsprong werd mede door een RBI en twee runs van Simmons nog in zijn geheel weggepoetst. De kortestop was 2-for-3 met onder meer zijn vierde double van het jaar, maar ging met zijn ploeg wel het schip in: 8-9. Een dag later werd opnieuw verloren, nu met 9-6. In de zevende inning leidde de tweede single van Andrelton Simmons tot een run, maar dit mocht dus niet baten.

Een maand geleden was Chad Tromp nog min of meer een vertrouwd gezicht in de line-up van de San Francisco Giants. De laatste weken wordt het geduld van de catcher echter op de proef gesteld en moet hij het doen met wat spaarzame optredens. Dat was ook nu weer het geval. Met de Giants is de derde plek in de NL West het hoogst haalbare. De Dodgers en de Padres zijn al uit ’t zicht verdwenen en de Giants zullen nog alles uit de kast moeten trekken om de Rockies achter zich te houden.

AANPASSEN

Het speelschema van de San Francisco Giants kon deze week op de schop. Dit keer niet alleen vanwege het coronavirus, maar ook door de bosbranden die de westkust van de VS teisteren. In San Diego was er sprake van positieve coronatests, die achteraf negatief bleken te zijn. In Seattle was de luchtkwaliteit zo slecht dat er niet gespeeld kon worden. Het schema werd er voor Tromp en de Giants dan ook niet overzichtelijker op. In Game 1 van de noodzakelijke doubleheader tegen de Padres startte Chad Tromp achter de thuisplaat. Zijn enige at-bat eindigde zondag in een strikeout en daarmee kwam er tevens een einde aan zijn optreden.


Door de slechte lucht in Seattle werd de serie tegen de Mariners verplaatst. Naar San Francisco. De Giants speelden dus in hun eigen stadion twee uitwedstrijden. In dit tweeluik moest Tromp het opnieuw doen met wat kruimels. De uitwedstrijden op het voor San Francisco zo bekend terrein verliepen erg succesvol, maar Tromp mocht zich slechts één keer naar het slagperk begeven. In de achtste inning kreeg hij donderdag wel zijn knuppel tegen de bal, maar een fly out werd zijn deel. Net als de eerste wedstrijd (9-3) werd ook de tweede (6-4) gewonnen. Chad Tromp zag zijn slaggemiddelde dalen naar .179.

Cover Photo: Hunter Martin/Getty Images

TNF: Mayfield en de Browns herstellen zich

Toon Aerts
-
0

Cleveland, waar een beperkt aantal fans was toegelaten, was het decor van een Thursday Night Football divisierivaliteit tussen de Cincinnati Bengals en de Cleveland Browns. Zowel de thuisfans als de tv-kijker kregen een aangename partij voorgeschoteld, waarin verdedigen optioneel was. Het thuisspelende team stond de hele wedstrijd op voorsprong en wist uiteindelijk een score meer op het bord te zetten dan de tegenstander. De weinige Browns-fans die er waren, konden met een lach op het gezicht naar huis: 35-30.

STERKE EERSTE HELFT VAN MAYFIELD

Beide teams hadden wat goed te maken na een verlies in week 1. De Bengals verloren op de meest Bengal-mogelijke manier, met een gemiste field goal in de laatste seconden van de wedstrijd. De Browns van hun kant werden helemaal van de mat geveegd door de Baltimore Ravens. Beide quarterbacks wisten dus wat hun te doen stond. En ze hadden dat ook beiden prima begrepen.
Joe Burrow, de nummer 1 pick van de Cincinnati Bengals, startte met een sterke opening drive, die helaas voor hem eindigde met een field goal. Dit keer maakte kicker Randy Bullock er geen zootje van en zette hij de trap feilloos om. Toch slopen er hierna foutjes in het spel van Burrow. Hij werd nog tweemaal gesackt in de eerste helft en verloor ook nog eens bijna de bal toen zijn center hem de bal toewierp terwijl Burrow zelf om een time-out vroeg.


Zijn collega aan de overkant, Baker Mayfield, had de boodschap na vorige week erg goed begrepen. Hij schoot als een bezetene uit de startblokken en gooide snel, ver en accuraat. De connectie met OBJ, Odell Beckham Jr., leek eindelijk vruchten af te werpen en OBJ hengelde een schitterende touchdown binnen. Mayfield zou nog een tweede touchdown-pass werpen naar zijn running back Kareem Hunt.

DOMINANTE RUNGAME VAN DE BROWNS

Niet alleen de passing game van Mayfield was sterk in de eerste helft. Ook de running game mocht er zijn. Nick Chubb buffelde door de Cincinnati-defensie alsof het niets was. Hij zette ook de eerste touchdown van de avond op de tabellen. Na de rust gingen de remmen bij Chubb pas helemaal los en hij deed de Bengals pijn bij elke drive. Chubb eindigde de wedstrijd met 124 rushing yards en 2 touchdowns. Ook zijn back-up Kareem Hunt deed meer dan zijn duit in het zakje. Hunt rende zelf 86 yards, scoorde een rushing touchdown en dus ook een receiving touchdown.


Het was dankzij deze twee snelle bulldozers dat de Browns gedurende de gehele wedstrijd op voorsprong bleven. Nochtans gaf de rookie quarterback aan de overkant nooit op. Burrow, ondanks de logische foutjes, was niet van zijn stuk te krijgen en bleef gedurfde passes gooien. Hij slingerde de bal in totaal maar liefst 61 keer weg en vond 37 keer daarvan een receiver. In totaal liet de voormalige Heisman Trophy winnaar 316 yards optekenen, met 3 touchdowns.
Helaas voor Burrow en de Bengals was dat net niet voldoende om de divisierivaal uit Cleveland een hak te zetten. Daarvoor was de running game van de Browns te goed. Toch moet het een opsteker zijn dat de jonge quarterback zoveel durf en beheersing toont in zijn eerste wedstrijden in de NFL. Burrow was bijvoorbeeld 5/6 voor 4th downs! Bij de Bengals kan men hopen dat dit later in het seizoen wél voor overwinningen zal zorgen. Ook de Browns kunnen weer wat opgeluchter ademhalen. Baker kan het nog. Wie weet is de trein nu eindelijk vertrokken.

Lees hier de overdreven reacties van onze redactie op de gebeurtenissen van Week 1.

Coverfoto: Jason Miller/Getty Images

NHL play-offs: Cirelli goudhaantje van de Lightning

Hans Mulder
-
0
NHL play-offs: Cirelli goudhaantje van de Lightning


De Dallas Stars waren al zeker van een plek in de Stanley Cup Final en de ploeg van Rick Bowness wachtte gespannen af wie zich vanuit het oosten meldt. De Tampa Bay Lightning begonnen met een 3-2 voorsprong aan Game 6. Voor de Islanders zat er dus maar één ding op: winnen! Hoe de Eastern Conference Final afloopt lees je hieronder. Hoewel niemand er in maart en april nog rekening mee hield, zal dit seizoen toch een kampioen krijgen. De finale om de Stanley Cip begint dit weekend al en natuurlijk kun je alle ontwikkelingen volgen bij SportAmerika.

EASTERN CONFERENCE

DE HEADLINES

“Zij hebben twee levens, wij hebben er nog maar één”, was het simpele antwoord van Barry Trotz op de vraag welk team de meeste druk zou voelen voor aanvang van Game 6. De Islanders-coach wist maar al te goed dat zijn team met iets bijzonders moest komen om een Game 7 af te dwingen. De Tampa Bay Lightning was in vrijwel elke wedstrijd de betere ploeg geweest, maar verzuimde in Game 5 de trekker over te halen en liet de Isles daardoor in leven. Met alle gevolgen van dien. Bij de Lightning stond lang een vraagteken achter de inzetbaarheid van Brayden Point.
Point kreeg groen licht, maar de aanvaller kwam met zijn team al betrekkelijk snel op achterstand. Van Devon Toews hadden we in deze best-of-7 nog niet veel vernomen, maar in de belangrijke Game 6 verschalkte hij Andrei Vasilevskiy en opende de score. Lang konden de Islanders niet van deze voorsprong genieten. De goal van Toews was tegen de verhouding in en Victor Hedman zette het al in de eerste periode recht. Een rebound werd door hem binnengeschoten.
Op de shot clock bleef de balans doorslaan in het voordeel van de Lightning, maar de Islanders leken dit wel prima te vinden. Zij leunden op Semyon Varlamov en de verdediging en probeerden er af en toe gevaarlijk uit te komen. Het lukte geen van de teams om nog te scoren tijdens regulation, dus kregen ze voor de tweede keer op rij te maken met overwerk. De verlenging begon voor Tampa Bay met een powerplay van bijna vier minuten, maar deze werd keurig lamgelegd door de Isles. Niet lang daarna ging het alsnog mis voor New York. Anthony Cirelli werkte de puck binnen en maakte daarmee een afspraak met de Stars.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

EINDSTAND: Tampa Bay wint met 4-2
De kampioen van de Eastern Conference krijgt één dag om te herstellen, want in de nacht van zaterdag op zondag (01.30 uur Nederlandse tijd) staat Game 1 van de Stanley Cup Final al geprogrammeerd. Dat de Lightning in die finale staan, is eigenlijk geen verrassing. Jon Cooper heeft al jaren een getalenteerde ploeg onder zijn hoede, maar het lukte maar niet om de Cup weer naar Florida te brengen. In de finale treffen ze een team dat vergelijkbaar is met de Islanders. Ook Dallas leunt op een solide verdediging en heeft in Anton Khudobin een goalie in topvorm. De Stars lieten tegen de Knights zien dat ze weinig goals nodig hebben om wedstrijden te winnen. Tampa Bay begint als favoriet aan de finale, maar dat zegt in dit postseason niet zo heel veel…

Cover photo: Scott Audette/NHLI via Getty Images

NFL 4-on-4: overreactions na week 1

Chris Van Dijk
-
1

Na meer dan zeven maanden wachten konden we eindelijk weer genieten van de NFL. Aangezien we geen preseason hadden, was dit ook voor het eerst dat we alle clubs weer in actie zagen. Dat kan maar één ding betekenen: overreactions! Welke gebeurtenissen in week 1 zijn onze redacteuren opgevallen en welke veel te voorbarige conclusies trekken zij?

Coverfoto: USATI

Nuggets winnen game 7, Heat na OT op 1-0 vs Celtics

Lars Leeftink
-
0

De playoffs zijn dan eindelijk begonnen. Na elke game vatten we de belangrijkste wedstrijden samen. In dit artikel: Game 7 (Western Conference) van de tweede ronde en Game 1 (Eastern Conference) van de conference finals in de NBA Playoffs. De Denver Nuggets wonnen dankzij een ijzersterke slotfase Game 7 van de Clippers, terwijl Jimmy Butler en Bam Adebayo de Miami Heat op een 1-0 voorsprong brachten.

EASTERN CONFERENCE

HEAT WINNEN GAME 1 DANKZIJ BUTLER EN ADEBAYO

De Eastern Conference finals zijn afgelopen nacht op spectaculaire wijze begonnen. De Miami Heat en Boston Celtics maakten er tijdens het openingsduel meteen een spektakel van, dat beslist moest worden via overtime. Na een 18-26 start van de Boston Celtics sloegen de Heat in het tweede kwart keihard terug. Vooral de offense van Miami werd plotseling wakker (37-29 in Q2), waardoor de stand met rust nagenoeg gelijk was. In het derde kwart was het de beurt aan de Celtics om uit de slof te schieten en een voorsprong van tien punten het vierde kwart in te nemen. Deze voorsprong bleef ook lang staan, maar wederom gaven de Celtics het in de slotfase alsnog uit handen. Net zoals tegen de Raptors verdween ook de voorsprong tegen de Heat in de slotfase als sneeuw voor de zon.
Omdat het na 48 minuten gelijk stond, was overtime nodig. In deze overtime-periode deden beide ploegen niks voor elkaar onder. Na een driepunter van Jimmy Butler was het Kemba Walker die de stand met een step back jumpshot weer gelijk trok. Jimmy Butler besloot vervolgens het hef wederom in eigen hand te nemen. Dankzij een and-one zette hij de Heat weer op een voorsprong van twee punten. De show werd vervolgens echter gestolen door Bam Adebayo. Zijn fantastische block tijdens de laatste seconden van de wedstrijd besliste uiteindelijk het duel. Een moment voor de geschiedenisboeken.


De Heat wonnen dit epische openingsduel uiteindelijk met 117-114. Jimmy Butler was met 20 punten, 5 rebounds en 5 assists de uitblinker, ondanks dat Jae Crowder met 22 punten de topscoorder was. Miami was aanvallend gezien tijdens game 1 sowieso prima in vorm (47% FG, 45% 3PT). Dit kan, in wat mindere mate, ook gezegd worden van de Celtics (44% FG, 36% 3PT).  Jayson Tatum (30 PTS, 14 REB, 5 AST, 3 STL) en Marcus Smart (26 PTS) blonken uit, maar niet voldoende om de zege veilig te stellen. In de nacht van donderdag op vrijdag wordt game 2 gespeeld.

WESTERN CONFERENCE

NUGGETS VOLTOOIEN 3-1 COMEBACK VS CLIPPERS

Het duel waarvan niemand meer verwacht had dat het er zou komen, vond afgelopen nacht plaats. De Nuggets wisten terug te komen van een 3-1 achterstand in de serie en kregen vervolgens tijdens Game 7 de kans om net zoals in de vorige ronde de comeback af te ronden. En dat deden ze. In de eerste helft ging het voor het merendeel gelijkop. Er was even een periode waarin de Clippers een voorsprong hadden van bijna tien punten, maar die voorsprong verdween ook weer snel. Aan het einde van het derde kwart maakten de Nuggets vervolgens het verschil. De voorsprong zou in de slotfase zelfs groeien naar meer dan 15 punten, en zou uiteindelijk uitkomen op 15: 104-89.
Weer dus een comeback van de Nuggets. Jamal Murray en Nikola Jokic waren wederom de voornaamste reden. Jamal Murray scoorde 40 punten en voegde daar 4 rebounds en 5 assists aan toe. Nikola Jokic kwam uit op een triple double: 16 punten, 22 rebounds en 13 assists. De Nuggets schoten zowel van het veld (50% om 38%) als van de driepuntlijn (36% om 26%) veel beter dan de Clippers. De ploeg uit LA storte vooral in de slotfase compleet in. Alleen Montrezl Harrell kwam boven de 20 uit. Paul George (10 PTS) en Kawhi Leonard (14 PTS) waren grotendeels onzichtbaar.
In de nacht van vrijdag op zaterdag gaan de Denver Nuggets beginnen aan de Western Conference Finals. De tegenstander? LeBron James, Anthony Davis en de Los Angeles Lakers.

Photo: AP Photo/Mark J. Terrill

Team of the Week, National League: week 8

Mike van Dijk
-
0

Elke week van het MLB-seizoen kiezen vier SportAmerika-redacteuren gezamenlijk een Team of the Week voor zowel de American League, als de National League. Ook deze week nomineren Jasper Roos en Mike van Dijk de hoogvliegers in de National League voor week 8 van het seizoen 2020.

C JORGE ALFARO (MIAMI MARLINS)

21 AB, 3 R, HR, 8 RBI, .381 AVG, .933 OPS

Het blijft een wasteland op catchersgebied in de National League; daar kan zelfs Aaron Nola momenteel geen verandering in brengen. Jorge Alfaro was de beste achtervanger van het gezelschap en zijn statline is verder niet slecht. Waar de Marlins een beetje rammelen, kwam de productie bij Alfaro de club goed uit in een poging de Phillies van zich af te houden. Diezelfde Phillies die Alfaro overigens naar Miami stuurden in ruil voor J.T. Realmuto, die we overigens nog maar amper in deze reeks gezien hebben.

1B FREDDIE FREEMAN (Atlanta Braves)

29 AB, 14 H, 3 2B, 4 HR, 4 BB, .483 AVG, .546 OBP, 1.000 SLG%

De Atlanta Braves offense is op dit moment niet te stuiten. Eén van de katalysatoren in de line-up is eerstehonkman Freddie Freeman. In de voorbije weken kwam hij Freeman voorbij als kanshebber voor het NL Team of the Week. De stats van aflopen week waren wederom ijzerstrek, waardoor er dit keer geen ontkomen aan was. Freeman bracht met zijn 14 hits in week 8 twaalf runs over de thuisplaat. Recent sloeg de eerstehonkman bovendien zijn eerste twee grand slams in zijn carrière in dezelfde week. Klap op de vuurpijl in de afgelopen week was de 1.500ste hit uit zijn carriere. Een homerun nog wel, tegen de Marlins.

 
Oftewel, op dit moment is Freeman de beste eerstehonkman van de National League, getuige ook zijn league leading 2.7 WAR. De speler uit Fountain Valley is bezig persoonlijke records (zijn volledige slashline incl. een OPS van 1.105) te breken en dat terwijl hij voorafgaand aan het seizoen nog last had van hevige corona-verschijnselen.

2B OZZIE ALBIES

25 AB, 7 R, 2 HR, 2B, 5 RBI, .400 AVG, 1.124 OPS

Met de hoeveelheid Braves in dit NL Team of the Week is het niet heel gek dat we Ozzie Albies ook tegenkomen. De Kingdom-speler is op dreef geraakt en droeg meerdere keren zijn steentje bij tijdens Atlanta’s offensieve knallers. Met twee homeruns en vijf RBIs is Ozzie de beste tweedehonkman in de National League over de laatste week en dat is een feestje waard.

SS DIDI GREGORIUS

26 AB, 7 R, 2 HR, 6 RBI, 2B, SB, .308 AVG, .956 OPS

Kingdom-fans worden verwend in het Team of the Week, want naast Albies maakt ook Didi Gregorius zijn opwachting in de line-up. De Phillies-kortestop sloeg ook een tweetal homeruns en OPS’te bijna 1.000, terwijl zijn club een uiterste poging doet de Miami Marlins te achterhalen. Didi gaat van groot belang zijn in de race, dus het is goed nieuws voor Philly-fans dat hij zich het Team of the Week heeft ingeslagen.

3B ALEC BOHM (Philadelphia Phillies)

30 AB, 6 R, 13 H, 4 2B, 1 HR, 8 RBI, .600 OBP, 1.047 OPS

De Philadelphia Phillies traden zeven keer in de afgelopen week aan tegen de Miami Marlins. Iemand die je daar niet over zal horen klagen, is Phillies derdehonkman Alec Bohm. De eerste vier wedstrijden was de rookie goed voor twee hits, waarvan steeds één double. Eerder in de week stond nog een doubleheader tegen de Red Sox op het programma. Ook daarin werden drie hits op naam van Bohm gezet. Bohm’s seizoenstotalen staan nu op .318/.369/.482 met drie homeruns. Door alle hits in de afgelopen week heeft Bohm, bij gebrek aan andere imponerende slagprestaties van concurrenten, zich in het NL Team of the Week geslagen.

LF ADAM DUVALL (Atlanta Braves)

34 AB, 7 H, 1 2B, 5 HR, 13 RBI, 6 BB, 8 R, 1.204 OPS

Net als zijn teamgenoot Freddie Freeman is outfielder Adam Duvall iemand om op dit moment niet mee te sollen. De teller van homeruns in de maand september staat inmiddels op negen, waaronder twee wedstrijden met drie stuks. In de afgelopen week was Duvall er dus goed voor vijf. Alle eerlijkheid gebied te zeggen dat hij in 34 at bats slechts tot een slaggemiddelde van .250 kwam. Echter, de keren dat Duvall de bal raakte was het flink raak (zes van de zeven hits waren extra base hits) en met behoorlijke schade voor de tegenstander (13 runs batted in).

CF RONALD ACUÑA Jr. (Atlanta Braves)

25 ABs, 8 R, 2 HR, 7 RBI, 2B, .200 AVG, .835 OPS

Dat .200 slaggemiddelde ziet er natuurlijk niet uit voor Acuña, maar verder presteerde geen centerfielder in Major League Baseball een OPS zo hoog als de Braves-outfielder. By default is hij dus opnieuw onze midvelder van de week. Sowieso is het een behoorlijk Braves-heavy rondje, want met Duvall, Albies en Freeman er nog bij, mag het duidelijk zijn de Georgianen het goed naar hun zin hebben in de National League op dit moment.

RF WIL MYERS (San Diego Padres)

25 AB, 10 H, 4 HR, 7 R 10 RBI, .400 AVG, 1.423 OPS

De San Diego Padres werkten in week 8 series af in PETCO Park. Voor outfielder/eerstehonkman Wil Myers was dat blijkbaar precies wat hij nodig had, want hij sloeg er ineens op los. De helft van zijn tien hits waren extra base hits, waaronder vier homeruns. Bovendien wist hij van de elf keer dat hij op het honk kwam, zeven keer de thuisplaat veilig te bereiken. Een waardevolle bijdrage in een week waarin de Padres ongeslagen bleven en door corona ook nog een doubleheader meosten spelen.

SP ALEC MILLS (Chicago Cubs)

2-0, 2 QS, 15.0 IP, 11 K, 0.00 ERA, 0.67 WHIP, 6.6 K/9, 4.75 xFIP

Als je een no-hitter gooit, dan ben je logischerwijs automatisch pitcher van de week. Het was één van de minst dominante en meest ‘lucky’ no-hitters die we in de geschiedenis van het honkbal gezien hebben (minste swinging strikes, meeste hard contact, meeste calls in favor door de umpire), maar een no-hitter is een no-hitter. Simpel toch?

RP RAISEL IGLESIAS (Cincinnati Reds)

4.1 IP, 0 H, 5 K, 1 BB, 1 W, 2 SV 0.00 ERA, 0.27 WHIP

De Cincinnati Reds zijn nog steeds in contention voor een wild card. Rond de trade deadline werd de bullpen versterkt met Archie Bradley, maar Raisel Iglesias is nog steeds de man de de wedstrijd mag afmaken. Afgelopen week deed Iglesias dat op zorgvuldige wijze. In 4.1 IP stond hij slechts één honkloper toe. Verder zette hij vijf slagmensen met een strikeout aan de kant. De Cubaan werd optimaal beloond op basis van de gelegenheden die hij door zijn team kreeg aangeboden. Iglesias noteerde twee saves en een win. De fantasy managers zullen dan ook erg content zijn met deze waardevolle week van de Reds closer.

Coverfoto: Dale Zanine-USA TODAY Sports

NHL play-offs: Eberle houdt hoop Islanders levend

Hans Mulder
-
0
NHL play-offs: Eberle houdt hoop Islanders levend


De eerste finalist is bekend, maar het is nog even wachten op de tegenstander van de Dallas Stars in de Stanley Cup Final. Door de winst van de New York Islanders in Game 5 is er in elk geval nog een zesde wedstrijd nodig. Hoe die afloopt, kun je natuurlijk lezen op deze site. SportAmerika zal vanzelfsprekend ook verslag doen van de strijd om de Stanley Cup.

EASTERN CONFERENCE

DE HEADLINES

Nu de Stars zich al hebben geplaatst voor de Stanley Cup Final willen de Lightning natuurlijk ook niet meer energie verspillen dan strikt noodzakelijk is. Daarvoor zouden ze in vijf wedstrijden de New York Islanders opzij moeten zetten. Dat dit niet moeilijk hoeft te zijn, lieten de Lightning zondag zien in Game 4. In slechts een paar seconden bogen ze een achterstand om in een voorsprong en keken vervolgens niet meer om. Barry Trotz moet goed zoeken naar aanknopingspunten. Zijn team werkt hard, maar lijkt simpelweg kwaliteit tekort te komen om het Tampa Bay echt lastig te maken.
De Islanders speelden voor hun laatste kans, maar die indruk wekten ze aanvankelijk niet. Tampa Bay maakte, zoals te doen gebruikelijk in deze serie, de dienst uit op het ijs. Dit deden ze zonder aanvaller Brayden Point, die eerder al Game 3 en een deel van Game 4 miste. Het overwicht van de Bolts werd op het scorebord niet tot uitdrukking gebracht. Daar namen de Isles namelijk het voortouw dankzij een goal van Ryan Pulock op de PP. Al vroeg in de tweede periode joeg Victor Hedman de gelijkmaker binnen. Even leken de Lightning daarna door te pakken, maar hun tweede goal werd vanwege offside geannuleerd.
De Isles wisten dat ze niets meer mochten weggeven en de blueliners trokken dan ook de teugels aan. Langzaam maar zeker pakten de Islanders het spel op dat Barry Trotz zo graag ziet. Hard werken, defensief erg solide en gevaarlijk uitbreken waar het kan. Na 60 minuten was er nog altijd geen beslissing en dus moest er een verlenging aan te pas komen. Ook daarin gaven de teams elkaar geen duimbreed toe. New York wist dat elke fout fataal kon zijn en speelde daar ook naar. Ze gingen voorzichtig te werk en de beloning volgde in 2OT. Na een pass van Anders Lee schoot Jordan Eberle de bevrijdende 2-1 tegen de touwen.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: Tampa Bay leidt met 3-2
Er komt dus nog een Game 6 in de Eastern Conference Final en dat hebben de Islanders ook wel verdiend. De ploeg van Trotz had de zaken defensief goed op orde en door als team keihard te werken dwongen ze die zesde wedstrijd af. Nu moeten ze echter iets doen wat nog geen team in deze play-offs is gelukt. Twee keer achter elkaar winnen van de Tampa Bay Lightning. De Bolts verloren af en toe hun potjes wel, maar stonden daarna telkens weer op. Als ze dat vrijdag (02.00 uur Nederlandse tijd) opnieuw doen, staan ze in de finale van de Stanley Cup. Of Brayden Point dan weer beschikbaar is, kon coach Jon Cooper niet zeggen. Point raakte geblesseerd in Game 2 van deze ECF en werd in Game 5 vervangen door Carter Verhaeghe. De forward leek te scoren, maar door z’n treffer ging een streep.

Cover photo: Anthony Gruppuso/USA TODAY Sports

MNF: Titans ontsnappen, Steelers domineren Giants

Chris Van Dijk
-
0

Stephen Gostkowski zal zich een ander debuut in Tennessee hebben voorgesteld. De kicker excelleerde de afgelopen jaren bij de Patriots, maar in zijn eerste wedstrijd voor de Titans miste hij drie field goals. In de slotminuut kreeg hij echter toch zijn kans op revanche en met een zuiver schot zorgde hij er toch nog voor dat de Titans ontsnapten aan een onnodige nederlaag. In East Rutherford begonnen de Steelers goed aan het nieuwe seizoen. Ze hadden het iets meer dan een kwart lastig tegen de Giants, maar daarna was het de stalen verdediging die de doorslag gaf.

GOSTKOWSKI HERSTELT ZICH NET OP TIJD VOOR TITANS

Tennessee Titans @ Denver Broncos | 16-14

Stephen Gostkowski wachtte tot de laatste minuut om zijn eerste field goal voor de Tennessee Titans te maken. Na drie gemiste field goals en een gemiste extra punt kwam de treffer precies op het juiste moment. De Titans versloegen de Broncos in Denver met 16-14.
Gostkowski speelde de afgelopen veertien jaar in New England, waar hij een belangrijke rol had in de drie kampioenschappen. Hij haalde vier keer de Pro Bowl en is de topscorer aller tijden van de Patriots. De Titans gebruikten vorig seizoen vier kickers. Zij waren gezamenlijk goed voor acht fieldgoals uit achttien pogingen. Op papier leek het een goed huwelijk, maar in de praktijk pakte dit de eerste 59 minuten van het duel niet goed uit.

NOAH FANT TOUCHDOWN

De Broncos leken optimaal te profiteren van de missers van Gostkowski. In het eerste kwart namen de Broncos de leiding in de drive na de eerste gemiste Titans field goal. Drew Lock liet zien waarom de Broncos door veel mensen worden gezien als de belangrijkste uitdager van de Chiefs in de AFC West. Hij wist Noah Fant precies op de juiste plek te vinden voor de eerste touchdown van de wedstrijd.

MOMENTUM TITANS

In het tweede kwart kwamen de Titans langszij, nadat Melvin Gordon de bal verloor voor de Broncos. De Titans kregen hierdoor de bal op 23-yard lijn van de thuisclub. Ryan Tannehill had maar vijf plays nodig om de bal in de endzone te krijgen. MyCole Pruitt was de man die de bal kon vangen en Gostkowski schoot vervolgens het extra punt tussen de palen.
De Broncos leken in de daaropvolgende drive de voorsprong weer terug te pakken. Lock bracht zijn ploeg op de 2-yard lijn voor een first down, maar in de vier volgende plays kwamen de Broncos slechts één yard verder. Door de stop leek het momentum naar de Titans gaan, want zij antwoordden gelijk met een tweetal lange drives. Alleen deze eindigden zowel voor als na rust met een door Gostkowski gemiste field goal. Hij miste zowel links als rechts en zag tussendoor ook nog een poging geblokt worden.
Aan het begin van het vierde kwart was er dan toch succes voor de Titans. Daar waar de Broncos er eerder niet in slaagden om op 4th & goal van de 1-yard lijn te scoren, deden de Titans dit wel. Jonnu Smith werd door de Denver defense totaal over het hoofd gezien. Tannehill had echter geen enkel probleem om zijn ploeggenoot te vinden. Gostkowski miste vervolgens nog maar eens het extra punt, waardoor de stand 13-7 werd.

DERRICK HENRY GEEFT TENNESSEE HOOP

De missers van Gostkowski leken de Titans op te gaan breken. De Broncos gingen direct opnieuw het veld over en dit keer was de ploeg in de redzone wel succesvol. Gordon kreeg de bal op de 1-yard lijn en vond het gaatje voor de touchdown. Omdat Denver het extra punt wel maakte, kwam de thuisploeg op een 14-13 voorsprong.
Deze stand bleef tot de laatste minuut op het bord staan. De Titans kregen toen nog één laatste kans. Onder leiding van een wederom uitblinkende Derrick Henry kwamen de Titans snel in field goal range. Een touchdown zat er niet in, maar de Titans konden met nog zeventien tellen op de klok voor de vierde keer aanleggen voor een field goal. Gostkowski faalde dit keer niet en trapte de bal feilloos tussen de palen voor de verdiende 16-14 overwinning.

STEELERS DEFENSE TE STERK VOOR GIANTS

Pittsburgh Steelers @ New York Giants | 26-16

De aandacht ging na de wedstrijd vooral uit naar Ben Roethlisberger. De quarterback van de Steelers miste vorig seizoen de laatste veertien wedstrijden van het jaar door een elleboogblessure. Hier was tijdens de eerste wedstrijd van Monday Night Football weinig van te merken. De quarterback was namelijk goed voor drie touchdowns. Toch was het vooral de verdediging van de Steelers die uitblonk in het duel met de New York Giants. Zij hielden Saquon Barkley tot zes yards in vijftien carries.
Het duurde even voor de Steelers het krachtsverschil ook in punten om wisten te zetten. De Giants namen de leiding via een field goal. Na de gelijkmakende trap van de Steelers kwam de thuisploeg zelfs op voorsprong door een heerlijke pass van Daniel Jones naar Darius Slayton.

TJ WATT INTERCEPTIE

Voor de Steelers was de touchdown het sein om de verdediging nog wat strakker aan te trekken. Barkley kreeg geen enkele ruimte om uit te blinken en was goed voor slechts zes rushing yards. Wel ving de Giant zes ballen voor zestig yards, maar het was te weinig om zijn ploeg in de wedstrijd te houden. Ondertussen besloot TJ Watt om niet meer achter Jones aan te gaan, maar om zich te richten op de snelle pass van de quarterback. Het gevolg was twee intercepties van de Steelers.

JUJU SMITH-SCHUSTER

De aanval profiteerde van het goede werk van de defense door 23 punten op rij te scoren, beginnend en eindigend met een touchdown pass van Big Ben op JuJu Smith-Schuster. De Giants scoorden in de slotminuten nog een touchdown om de stand op 26-16 te brengen, maar nadat de two-point conversie mislukte, was het duel in New Jersey wel gespeeld.

Coverfoto: Dustin Bradford/Getty Images

1...367368369...805Pagina 368 van 805

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU