Op dinsdag 7 oktober (23:00 uur Nederlandse tijd) schieten Chicago Blackhawks en Florida Panthers het seizoen 2025 – 2026 in gang. Het aftellen is begonnen en bij SportAmerika doen we dat traditioneel met onze voorbeschouwingen. De komende 32 dagen nemen we elke dag een team onder de loep in onze 32-in-32 serie. We eindigen op 7 oktober met titelhouder Florida Panthers en vandaag de franchise die na ja-ren van rebuilden en hoog draften met een nieuwe head coach jacht wilt (en gaat) maken op de play-offs: Anaheim Ducks.
2024 – 2025: EINDELIJK WAT VERBETERING ZICHTBAAR
Gevoelsmatig zit Anaheim Ducks al jaren in hetzelfde schuitje als bijvoorbeeld Buffalo Sabres. Eindeloos rebuilden en draften, maar de stap richting play-offs niet maken. De laatste keer dat de Ducks erbij waren in het postseason dateerde namelijk alweer van het seizoen 2017 – 2018, waarin San Jose Sharks genadeloos (4-0) met Anaheim afrekende.
Ook aan het begin van het seizoen 2024 – 2025 was er weinig reden tot aspiraties op postseason ijshockey. In een volledig nieuw jasje (nieuw logo, nieuwe shirts) begonnen de Ducks in oktober niet eens onaardig, maar buiten een uitstekende maand maart kwamen de Ducks op één wedstrijd na niet boven de .500 puntengrens.
Toch was er onderaan de streep behoorlijk wat optimisme voelbaar in Californië. Met een puntentotaal van 80 waren ze de franchise die zich — in de Western Conference — ten opzichte van het vorige seizoen het meest had verbeterd (21 punten) en verloren ze slechts eenmaal vier keer of meer op een rij. Hoewel de special teams bar- en barslecht waren, schoten met name de prospects enorm uit hun vel.
Centraal in het middelpunt is zonder twijfel blue-liner Jackson LaCombe, die met 43 punten (veertien goals, 29 assists) in 75 wedstrijden onder meer Pavel Mintyukov en Olen Zellweger in de defensieve (jonge) pikorde voorbij lijkt, was Leo Carlsson met name in de tweede seizoenshelft zijn verwachtingen flink aan het inlossen en deden Mason McTavish en Cutter Gauthier eveneens een flinke duit in het zakje. Between the pipes was ook het duo Lukas Postal – John Gibson één van de meest ondergewaardeerde duo’s van de gehele NHL (wat veel zicht gezien de defensieve dwalingen voor hun neus).
QUENNEVILLE NEEMT HET STOKJE OVER VAN CRONIN
GM Verbeek had na twee seizoenen Cronin genoeg gezien en bedankte de head coach voor bewezen diensten. Niemand minder dan Joel Quenneville keert na de controverse in Chicago weer terug in de NHL en begint aan de vijfde franchise uit zijn glansrijke carrière. Als één van de meest succesvolle head coaches uit de NHL-geschiedenis was die glans in 2021 overigens ver te zoeken.
In Chicago ging er een beerput open betreffende Kyle Beach, de voormalig Black Ace van de Hawks die seksueel grensoverschrijdend gedrag van videocoach Brad Aldrich in het kampioensjaar 2010 bij het toenmalige management had aangekaart. In eerste instantie betrof het louter GM Stan Bowman en Al MacIsaac, maar niet veel later werd ook Joel Quenneville (als head coach van Florida Panthers) voor onbepaalde tijd geschorst door de NHL.
Pat Verbeek gaf in zijn aankondigende persconferentie aan dat het Front Office bij de overweging van Quenneville uitgebreid met diverse partijen heeft gesproken. Zo heeft Anaheim zich flink in de Kyle Beach affaire verdiept en is er met een aantal interne betrokkenen gesproken over de gang van zaken omtrent Quenneville. De head coach zelf heeft overigens ook niet stil gezeten en heeft gedurende zijn schorsing een flink aantal cursussen en workshops gevolgd en bovendien het boetekleed aangetrokken.
In Anaheim treft de kampioenenmaker van Chicago Blackhawks overigens een vergelijkbaar roster als in 2008, toen hij het stokje van Dennis Savard in Chicago overnam. Met Radko Gudas en Frank Vatrano komt hij bovendien twee voormalig pupillen tegen uit zijn tijd in Florida.
"I fully understand those who question my return to the league. I know words aren't enough. I will demonstrate through my actions that I am a man of character. We will be a team this community can be proud of, both on and off the ice. This is my promise."
— Anaheim Ducks (@AnaheimDucks) May 9, 2025
Joel Quenneville spoke… pic.twitter.com/UL1STRDaj1
SNEAKY AANWINSTEN MAKEN HET HEEL INTERESSANT
Zoals zojuist aangegeven was het aanvallend — met name op de special teams — in Anaheim niet om over naar huis te schrijven. Het slagingspercentage van 11.8% was zelfs het op een na slechtste percentage van de voorbije twintig jaar — het twijfelachtige record wat al in handen is van Anaheim –.
Desondanks is er reden tot optimisme in Califormië. Met uitzondering van Troy Terry en Frank Vatrano bestond de vijf spelers met meer dan twintig goals uit spelers jonger dan 25 jaar (McTavish, Carlsson en Gauthier) en hengelde GM Pat Verbeek succesvol naar de diensten van onder meer Mikael Granlund (3x $7 miljoen), Chris Kreider (trade New York) en Ryan Poehling (Trevor Zegras trade).
Het geeft head coach Joel Quenneville direct een stuk meer mogelijkheden op zowel de 5 v 5, als de powerplay. Granlund draaide het voorbije seizoen een fenomenale campagne verdeeld over San Jose en Dallas en is in vrijwel iedere situatie inzetbaar. Kreider boet de laatste twee seizoenen wat aan kracht en energie in, maar feit blijft wel dat de Amerikaan een doelpuntenmachine is. De laatste jaren ontbrak het de Ducks aan (goede) diepte en als je nu in de depth chart een derde lijn kan samenstellen bestaande uit Vatrano – Granlund – Strome, ben je meer dan een grijze muis aan het worden. Onderschat overigens ook de aanstelling van Jay Woodcroft als assistent coach niet. De Canadees maakte in zijn laatste rol als head coach in Edmonton een ware machine van — jawel — de powerplay.
Mikael Granlund, signed 3x$7M by ANA, is a playmaker who's skilled with the puck on his stick and a great passer. Not a lazy defensive player but he is a poor one, too slow to back-check and too often caught chasing and flailing at the puck ineffectively on D-zone sequences. pic.twitter.com/ApguRWnouU
— JFresh (@JFreshHockey) July 1, 2025
BLUE-LINE KAN ALLEEN MAAR BETER
Anaheim Ducks en defensieve arbeid is de laatste seizoenen geen gelukkig huwelijk gebleken. De franchise deed het zo abominabel slecht, dat het voorbije seizoen op vrijwel ieder defensief vlak de rij als hekkensluiter werd gesloten. Met name op de penalty-kill waren de Ducks kanonnenvoer en slaagden de oranjehemden er slechts in 74.2% van de gevallen in om het ondertal succesvol te doorstaan.
Toch trekken de Ducks met vooralsnog hetzelfde defensieve zestal begin oktober ten strijde. Hoewel dat voor het journaille wat vraagtekens oproept, ontdekt de NHL-redactie van SportAmerika hier wel een visie achter. Zeker in de fase waar de Ducks zich vorig seizoen in bevonden, hebben ook de ‘jonkies’ een extra seizoen in de benen en met het duo Quenneville – Woodcroft worden er ook zeker defensief de nodige varkens gewassen. Vooral Jackson LaCombe is zo goed als het nieuwe oogappeltje in het hart van de blauwe lijn in Anaheim en moet men er niet gek van opkijken als Quenneville de Amerikaan à la Duncan Keith naar zijn hand kan zetten.
Naast LaCombe staat zo goed als zeker captain Radko Gudas en wordt het tweede paar door Olen Zellweger en Jacob Trouba, die zich voor zijn eerste volledige seizoen Anaheim op mag maken. Het is vooral ook uitkijken naar de wederopstanding van zowel Zellweger als Mintyukov, die onder Cronin niet altijd even gelukkig waren met hun rol en dito ijstijd. Ook op defensief vlak heeft het Front Office een nieuw coachinggezicht aan de staf toegevoegd. Ryan McGill werkte voorheen bij New Jersey Devils aan met name de penalty-kill, die (jawel) het op één na beste in de League was.
DOSTAL MOET GIBSON DOEN VERGETEN
Het vertrek van John Gibson naar Detroit heeft vooralsnog geen directe gevolgen voor de aspiraties van de Ducks. Toch zal het vertrek van de betrouwbare sluitpost een gat in de defensie slaan. Het duo Dostal – Gibson was respectievelijk goed voor een .903 en .911 sv% (!) mét in het achterhoofd de treurige blue-line cijfers des te indrukwekkender. Laat je overigens de “hulp” van de blauwe lijn in zijn geheel buiten beschouwing, eindigde Gibson zelfs op een zesde stek in de GSAx. Aankomend seizoen de taak aan Lukas Dostal om de ervaren Amerikaan te vergeten. De Tsjech zette vorig seizoen een reuzenstap in zijn ontwikkeling en nieuwkomer Petr Mrazek (wisselgeld John Gibson) maakt de Tsjechische tandem compleet.
VOORSPELLING: DARK HORSE ANAHEIM
Nee. Met de term ‘dark horse’ bedoelt de NHL-redactie in dit geval niet dat Anaheim kans maakt op de Stanley Cup. Toch zit er (op papier) een serieus stijgende lijn in de samenstelling van het roster en de visie vanuit het Front Office. Natuurlijk kun je de keuze voor Joel Quenneville betwisten, maar met assistenten McGill en Woodcroft naast hem op de bank heeft Anaheim hands down het beste trio in de League.
Voeg daarbij een upcoming roster met jonge core en goede diepteversterkingen toe en je hebt met Anaheim een (hele) gevaarlijke outsider voor een postseason ticket. De redactie durft het zelfs aan om de Ducks in de top vier van de Pacific te posteren en daarmee een wildcardticket veilig te stellen. You heared it here first!
Cover photo: Stephen Brashear – Imagn Images
