Home Blog Pagina 79

NFL op zaterdag: Bengals houden kansen op play-offs gaaf

Arnold van der Werff
-
0
NFL op zaterdag: Bengals houden kansen op play-offs gaaf

Een mooie triple header op zaterdag waar veel op het spel stond. Zo verzekerden de Chargers zich gemakkelijk van de play-offs, terwijl de Bengals goede zaken deden tegen directe concurrent Broncos. Als afsluiting stond een spannende divisiepot uit de NFC West op het programma, waar de Rams hun kans op divisiewinst geen goed deden. Lees dit en meer in de recaps van NFL op zaterdag!

Chargers maken gehakt van Patriots

Los Angeles Chargers @ New England Patriots | 40-7

Deze wedstrijd werd een gemakkelijke prooi voor de Chargers. Waar nog werd gehoopt dat de Patriots zoals vorige week tegen de Bills er een wedstrijd van konden maken, bleek niets minder waar. Dit was misschien wel de slechtste wedstrijd van het seizoen voor New England. Het is de vraag wat Jerrod Mayo de laatste week nog kan bedenken om het seizoen waardig af te sluiten, want goed spel laten ze niet zien.

In het eerste kwart kwam de wedstrijd met moeite op gang. De eerste twee drives kwamen niet verder dan negen plays, waarna de Chargers opnieuw probeerden om te scoren. Dit lukte eind eerste kwart uiteindelijk. Justin Herbert gooide een fantastische bal naar Derius Davis die op een nog mooiere manier de bal wist te vangen. Hij wierp zich met zijn lichaam voorwaarts de end zone in, waardoor hij de bal uit de lucht plukte. Na deze drive stond Jacoby Brissett opeens in het veld als quarterback van de Patriots, want Drake Maye leek geblesseerd te zijn. Hij kwam voor de scorende drive van de Chargers namelijk met zijn helm ongelukkig tegen Cam Hart aan. Daardoor moest hij naar de kleedkamer voor een check op een hersenschudding. Hij doorstond deze controle, waarna hij later weer in de wedstrijd kwam. Brissett bracht overigens niet de positieve inbreng die Mayo had gehoopt, want na 2 pogingen en een mislukte rush van Antonio Gibson, moest de offense alweer van het veld.

Vervolgens kreeg Cameron Dicker begin tweede kwart de kans om de voorsprong te vergroten. Met zijn 27 yard field goal werd het 10-0 voor de Chargers. Snel daarna zouden ze opnieuw scoren, na een fout van de Patriots. Maye stond weer in het veld om de aanval te leiden, maar hij liet de bal vallen, die de Chargers’ defense veroverde. Uiteindelijk zorgde dit voor de eerste touchdown van Ladd McConkey van de avond en zo stond het al snel 17-0. Ook al deden de Patriots hierna nog iets terug door een geweldige pass van Maye op Demario Douglas, kwamen ze er niet meer aan de pas. Het was wel de achtste wedstrijd op een rij waarin Maye een touchdown gooide, wat een rookie franchise record bij de Patriots is. In de resterende anderhalve minuut voor rust scoorden de Chargers echter opnieuw een field goal. Zo stond het 20-7 bij rust.

Chargers overrompelen Patriots in tweede helft

Na rust gingen de Chargers verder met het overrompelen van de Patriots. Ze liepen uit door onder andere opnieuw McConkey met een mooie touchdown en twee field goals van Dicker. Benoemenswaardig is nog de touchdown van J.K. Dobbins, die vier games gemist had met een knieblessure, weer speelde. Zo werd het uiteindelijk 40-7 voor de Chargers, die in het laatste kwart hun starters aan de kant hielden. Herbert passeerde in deze wedstrijd niemand minder dan Peyton Manning in meeste gegooide yards in de eerste vijf seizoenen in de NFL. Een mooie statistiek om toe te voegen aan zijn rijtje, al zal hij meer waarde hechten aan een goede playoff run.

De Chargers zijn zo zeker van de playoffs en spelen in de laatste week alleen nog voor een betere uitgangspositie. De Patriots lieten toch wel teleurstellend spel zien, ondanks sommige lichtpuntjes van Maye. Zij zullen blij zijn als het seizoen erop zit en ze kunnen bouwen aan de toekomst met een goede uitgangspositie in de komende draft.

Bengals winnen overtuigend van de Broncos

Denver Broncos @ Cincinnati Bengals | 24-30

Een belangrijke wedstrijd voor de race om de laatste play-off plek in de AFC. De Broncos konden hun deelname verzekeren door te winnen van de Bengals. Dit lieten ze echter na, waardoor alles nog mogelijk is in week 18 voor Cincinnati. Het eerste kwart begon nog hoopvol voor de Broncos, want na vijf minuten gespeeld te hebben, was het Will Lutz die met een field goal voor de eerste score zorgde. Vervolgens lukte het de Bengals niet om tot een score te komen. Chase Brown kreeg de bal op 4th down & 1, waarbij het hem niet lukte tot een first down te komen. Zo kreeg Bo Nix de bal terug in zijn handen, maar ook hem lukte het niet zijn team naar een grotere voorsprong te leiden.

De Bengals moesten wel aggresief zijn in de play calling, aangezien dit een ‘must win’ wedstrijd was voor ze. Mede daardoor, gaan ze op 4th down & 2 ervoor vanaf de 2-yardlijn van de Broncos. Dit gebeurde nadat Ja’Marr Chase een pijnlijke drop had op 3rd down. Houdt hij de bal namelijk vast, dan is het een touchdown voor de Bengals. Nu moesten ze terug in de verdediging zonder punten. De defense liet echter van zich spreken, onder leiding van Trey Hendrickson. Hij zorgde voor een belangrijke tackle op Nate Adkins, waardoor de Broncos moesten punten. Toen, met nog 2 minuten te gaan in de eerste helft, was het eindelijk wel raak voor de Bengals. Tee Higgins ving een korte bal van Joe Burrow, waardoor Cincinnati op voorsprong kwam, 3-7. Met nog kort de tijd probeerde Nix zijn team in ieder geval in field goal range te krijgen. Met een belangrijke sack door Cedric Johnson moesten de Broncos van 2nd & 17 terug naar 3rd & 23. Daardoor drukten ze Denver verder weg van de mogelijkheid om een field goal te scoren, waardoor de ruststand bekend was.

Nix laat zijn talent wederom zien

Na rust kregen de Bengals de bal als eerste en ze lieten meteen wat spektakel zien, dat in de eerste helft ontbrak. Binnen enkele minuten was Burrow met zijn offense alweer in de red zone van de Broncos te vinden. Ze kwamen niet verder dan een field goal, die Cade York raak schoot, 3-10. Meteen erna liet Nix zien waarom hij nog meedingt om de titel ‘offensive rookie of the year’, al waren veel yards te danken aan Jaleel McLaughlin. Binnen zes minuten kwamen ze wel op gelijke hoogte door een touchdown van Courtland Sutton. Aan het einde van het derde kwart dachten de Bengals weer voor te komen met een touchdown door Andrei Iosivas, maar deze kwam helaas voor hen terug. Toch wist Burrow de drive te verlengen met een rush van 19 yards om de first down te krijgen. Uiteindelijk wist hij alsnog voor de touchdown te scoren door opnieuw Higgins te vinden in de end zone. Door tot op het laatste moment te wachten met zijn handen uit te steken, wist hij de verdediger te slim af te zijn en de bal binnen te halen.

Zo stond het begin vierde kwart 10-17, waardoor de Broncos weer in de achtervolging moesten. En hoe. Bo Nix onderstreept nog maar eens zijn talent met een geweldige pass op Marvin Mims. Met 67 ‘air yards’ was het de langste touchdown pass dit seizoen van alle quarterbacks in de NFL. Hierdoor zijn de Broncos weer helemaal terug en met nog 9 minuten te spelen waren de Bengals weer aan zet.

Met de kansen op de play-offs op het spel moest Cincinnati dus zorgen dat ze snel aan punten kwamen. Enkele plays later gebeurde echter hetgeen ze niet konden gebruiken; de bal weggeven. Higgins, die een fantastische wedstrijd speelde tot nu toe, liet de bal zich ontfutselen en na een review kregen de Broncos de bal. Dit was dé kans om op voorsprong te komen met nog een paar minuten op de klok, maar Nix maakte een ‘rookie mistake’. Hij gooide namelijk een interception, waarna de Bengals veel tijd wegspeelden en een touchdown scoorden. Burrow liep de score zelf binnen, kort nadat Chase Brown geblesseerd naar de kant ging.

Zo werd het 17-24 met slechts anderhalve minuut te gaan. Nix had daarmee precies genoeg tijd, want de wedstrijd zou naar overtime gaan. Met slechts 8 seconden over in de wedstrijd gooide hij een diepe bal naar Mims, die op miraculeuze wijze de bal onder controle had. Deze touchdown (en het extra punt erna) zorgde voor het gelijkspel, 24-24, waarna beide teams in overtime zouden beslissen wie de winnaar wordt.

Spannende overtime

Aangezien de Bengals de toss wonnen, kozen zij om de bal te krijgen en te proberen als eerste een touchdown te scoren. Met een acrobatische catch van Mike Gesicki, een rush van Burrow met een penalty, begonnen de Bengals voortvarend. Toch lukte het niet om verder dan midfield te komen, waardoor de Broncos de bal kregen. Vanaf dit moment was een field goal voor beide teams voldoende, waardoor het voordeel dus bij Denver lag.

Ook Nix kon geen potten breken en de Broncos moesten vervolgens de bal ook weer punten. Hierdoor kregen de Bengals de bal op een goede positie, want drie plays waren ze al in field goal range. Zo konden ze de klok laten aflopen, totdat York de beslissende punten binnen kon schieten, maar dat deed hij niet. Vanaf 33 yards mikte hij de bal recht op de linkerpaal af, waarna de bekende ‘doink‘ klonk.

https://twitter.com/NFL/status/1873169726177984975

De Broncos mochten zo weer proberen de tijd af te laten lopen en met één conversie van downs waren ze zeker van de play-offs. Op 3rd down gooiden ze de bal incomplete, waardoor tóch Burrow en de zijnen nog een kans kregen. Hij gooide naar Iosivas en zo waren ze met 2 minuten in overtime al bijna opnieuw in staat om een field goal te scoren. Het ging echter zo soepel door een geweldige sideline catch van Higgins en een goede rush van Khalil Herbert dat de Bengals op de 3-yardlijn kwamen. Burrow vond opnieuw Higgins, waardoor de wedstrijd over was, 24-30.

Door deze fantastische wedstrijd hebben de Bengals dus winst tegen de Steelers nodig en verlies van de Broncos, Dolphins en Colts om de play-offs nog te halen. De Broncos moeten winnen van de Chiefs om zich te verzekeren van postseason football. Eén ding is zeker: deze wedstrijd gaan we ons nog lang herinneren.

Rams winnen ternauwernood van Cardinals

Arizona Cardinals @ Los Angeles Rams | 9-13

Waar de vorige game enorm spectaculair was, bleef dat in Los Angeles uit. De Rams konden offensief geen potten breken, maar de Cardinals nog minder. Kyler Murray had vanavond maar liefst 2 interceptions, die ervoor zorgden dat de Rams de game definitief in het slot gooiden. De wedstrijd kwam pas echt los in het tweede kwart, nadat er in het eerste geen scores kwamen. Hoewel de aanval door de lucht nog niet veel voorstelde van de Rams, kwam Kyren Williams op stoom in dit kwart. Hij zorgde voor de eerste touchdown met nog maar drie minuten te gaan voor rust. Murray en de Cardinals moesten de bal echter direct weer teruggeven, nadat ze geen succesvol einde aan hun drive konden geven. Matthew Stafford vond vervolgens enkele keren Puka Nacua, die met 129 yards een goede avond had. Daardoor mocht Joshua Karty van 53 yards proberen er een two score game van te maken en dat lukte. Zo stond het bij rust 0-10 voor de thuisploeg en was er weinig te duchten van de Cardinals.

Cardinals‘ scoren en missen in tweede helft

Na rust draaide het scorebeeld opeens 180 graden en waren het de Cardinals die begin vierde kwart weer bijna gelijk stonden. Ik zeg bijna, want ook bij de scores ging niet alles goed bij de bezoekers. Halverwege het derde kwart zorge Trey McBride voor de touchdown na een korte bal van Murray. Helaas voor de Cardinals werd het extra punt geblokt, ook dat nog! Toen de Rams niet meer tot een score kwamen, mocht Chad Ryland de field goal kicken vanaf 28 yards. Dit zou normaal gesproken de gelijkmaker zijn geweest, maar door dat gemiste extra punt bleven de Rams voorstaan, 9-10.

Deze voorsprong zouden de Rams nog uitbreiden halverwege het derde kwart, maar daarbij hadden ze wel wat geluk nodig. Stafford gooide namelijk een interception met nog tien minuten te spelen. Helaas voor de Cardinals stond Roy Lopez offside en zo kreeg Stafford nog een kans. Daarbij vond hij opnieuw een aantal keer Nacua, waarna Karty opnieuw scoorde. Zo werd het 9-13 met nog 6,5 minuten te spelen

Vanaf dit moment ging het helemaal mis met de Cardinals en dan in het bijzonder Murray. Ze hadden een touchdown nodig om nog te kunnen winnen, waardoor er vol risico werd genomen. Murray gooide op 4th down een diepe bal op Marvin Harrison Jr., die een goede avond kende met 96 yards. Helaas voor hen werd de bal op de doellijn gevangen door Kamren Kinchens, waardoor de Rams de bal kregen met slechts drie minuten te gaan. Zij konden helaas niets met de bal, gingen na drie plays niet verder dan 6 yards en puntten de bal terug naar de Cardinals. Je zou zeggen dat dit een kans was voor Murray om zijn interception goed te maken in een ultieme poging voor de touchdown. Dat leek ook een lange tijd te gaan gebeuren, want met nog 40 seconden te gaan stonden ze op de 5 yardlijn van de Rams. Op first down gooide Murray opnieuw naar McBride, maar zijn bal kaatste af via zijn helm. Ahkello Witherspoon gooide zijn lichaam op de grond en ving de bal meteen met totale controle, interception.

Dit eindigde de wedstrijd, waardoor de Rams aan kop blijven in de NFC West. De Cardinals waren al uitgeschakeld, maar het vertoonde spel zal geen vertrouwen bieden richting de laatste week. De wisselvalligheid kwam ook deze wedstrijd weer naar voren, wat hen hun kans op de play-offs dit seizoen heeft gekost. Aangezien de Seahawks eerder deze week wonnen van de Bears, strijden ze in week 18 onderling direct om de winst in de NFC West en dus de play-offs. Daarbij hebben de Rams wel het voordeel, aangezien de Seahawks afhankelijk zijn van veel tiebreakers, waardoor ze het niet meer volledig in eigen hand hebben.

Lees hier de previews voor de overige wedstrijden in week 17!

Coverfoto: Joseph Maiorana-Imagn Images

WJC ‘25 recap Day 3: Tsjechië maakt gehakt van Kazachstan, VS bij de les tegen Letten

Dennis Bakker
-
0
WJC ‘25 recap Day 3: Tsjechië maakt gehakt van Kazachstan, VS bij de les tegen Letten

Het was op zaterdag even de voet van het gaspedaal in Ottawa op dag drie van het World Junior Championship. Na twee dagen vier wedstrijden kreeg de liefhebber ditmaal “slechts” twee wedstrijden voorgeschoteld. Toch was het allesbehalve rustig in de Canadese hoofdstad. De avond werd met een totaal van 22 (!) goals afgesloten, waarvan er zestien in de eerste partij vielen. Tsjechië vernederde daarin Kazachstan en later zette Team USA Letland met beide voeten weer op aarde.

KAZACHSTAN – TSJECHIË (2-14)

Het was voorafgaand een interessante ontmoeting tussen Kazachstan en Tsjechië. De Kazachen hoopten zich na de oorwassing tegen Zweden (8-1) te revancheren en Tsjechië hoopte op haar beurt foutloos te blijven en volop mee te doen in de strijd om de groepswinst in poule B. Wat echter niemand voor mogelijk hield was de uiteindelijke 14-2 overwinning van de Tsjechen.

In de eerste periode hielden de manschappen van head coach Patrik Augusta het nog enigszins rustig. Na vijf minuten waren twee treffers achter elkaar reden genoeg om de ban te breken. Nadat Matej Mastalirsky en Petr Sikora binnen een tijdsbestek van zes seconden de stand op 2-0 brachten, deden Jakub Dvorak en Vojtech Hradec eveneens een duid in het eerste zakje. Kazachstan kroop brutaal wat uit haar schulp en kwamen zelfs tot scoren. Kirill Lyapunov passeerde met nog een minuut op de klok Jan Kavan en tekende daarmee voor de tweede Kazachste treffer van dit toernooi.

Na de thee ging het hard in Ottawa. Tsjechië vond vanaf de startende face-off de juiste versnelling en noteerden daarin maar liefst acht treffers in twaalf minuten. Met een 12-1 (!) tussenstand doken beide ploegen de catacomben weer in, waarna de derde periode er eentje voor de statistieken werd — met andermaal een Kazachste treffer door Alexander Kim —.

Het betekende voor Tsjechië de grootste overwinning op Kazachstan uit de geschiedenis, door het vorige record van 10-2 uit 2009 (toevallig ook in Ottawa) teniet te doen. Uiteindelijk noteerden liefst drie Tsjechen een hattrick (Matej Mastalirsky, Vojtech Hradec en Jakub Stancl) en twee laatsgenoemden eindigden op vijf punten.

LETLAND – VERENIGDE STATEN (1-5)

Wat was het een sensatie in de nacht van vrijdag op zaterdag. Letland hield tegen alle verwachtingen in Canada onder de duim en trokken zelfs na shootout een historische overwinning over de streep (3-2). Gesteund door deze waanzinnige overwinningen stonden de Letten gisteravond tegenover titelverdediger USA. De ‘Stars and Stripes’ rekenden in de openingsronde met dubbele cijfers af met Duitsland (10-4) en hadden lering getrokken uit de choke van noorderbuur Canada.

De Amerikaanse formatie had de zaken uitstekend op orde en vanaf de eerste minuut kozen de mannen van head coach David Carle de aanval. Met in het achterhoofd de uitputtende veldslag tegen Canada, lieten de Amerikanen de puck van links naar rechts gaan en dwongen de Letten hiermee ‘kilometers te vreten’. Al na twee minuten brak Danny Nelson de ban. Op aangeven van Cole Eiserman passeerde hij Linards Feldbergs (tegen Canada de absolute held).

Toch hadden de Letten ook gisteravond de defensieve zaken uitstekend voor elkaar en kreeg het in de eerste twintig op wat speldenprikken en de treffer van Nelson na nauwelijks aanvallende impulsen tegen. In het tweede bedrijf wierp de gekozen tactiek van de VS haar vruchten af. Langzaamaan kwamen er haarscheurtjes in de Letse muur en via Ryan Leonard, Zeev Buium en andermaal Danny Nelson vergrootten de Amerikanen de marge tot 4-0. De laatste twintig minuten was de echte scherpte er vanaf en Davids Livsics en Max Plante bepaalden de uiteindelijk eindstand op 5-1.

Cover photo: IIHF.com

WJC ‘25 recap Day 2: Letland stunt tegen Canada, Zweden foutloos en poules kruipen naar elkaar toe

Dennis Bakker
-
0
WJC ‘25 recap Day 2: Letland stunt tegen Canada, Zweden foutloos en poules kruipen naar elkaar toe

Het kerstdiner nog vers in het geheugen trakteerde Letland gisteravond zichzelf op een ongekende stunt. Na shootout werd met niemand minder dan Canada afgerekend, met een hoofdrol voor een goalie actief in Canada. Verder was nieuwkomer Kazachstan kanonnenvoer voor Zweden en wonnen Finland en Slowakije op haar beurt hun eerste wedstrijden van deze jaargang, waardoor de tussenstanden in de poules heel dicht bij elkaar zitten.

LETLAND – CANADA (3-2, SO)

Het aanwezige publiek had zich van te voren handenwrijvend verheugd op een avond vol goals van hun geliefde Canada. Op papier was Letland kanonnenvoer voor de Canadezen, maar kon die theorie vrij snel de prullenbak in.

Letse goalie Linards Feldbergs hield puck na puck uit zijn doel, was de blue-line ijzersterk in de eigen zone en kwamen de Letten na goals van Jett Luchanko en Calum Ritchie tot twee keer toe terug van een achterstand. De uiteindelijke shootout werd er één van de lange adem. Pas bij schot nummer zestien van Eriks Mateiko kon het dak eraf in Ottawa en schreven de Letten pas hun derde overwinning ooit op Canada in de geschiedenisboeken.

Bij Canada waren er vooral zorgen om het uitvallen van Matthew Schaefer. De aankomend first-rounder van de 2025 Entry Draft verliet met een op het oog lower-body blessure het ijs en is er op moment van publicatie nog geen duidelijkheid over de ernst van zijn aftreden.

ZWEDEN – KAZACHSTAN (8-1)

Het is op dag twee reeds een terugkerend thema. De draft eligible spelers van 2025 domineren het toernooi en in het onderonsje tussen Zweden en Kazachstan waren alle ogen gericht op Victor Eklund.

De Zweed herbergt een gigantische motor en is in de aanvallende zone een regelrechte handenbinder. Onder zijn leiding reeg Tre Kronor de doelpunten aaneen en kreeg hij met name Anton Wahlberg aan de praat en krijgt hij in de media voorzichtig een top tien pick 2025 achter zijn naam. De second-round pick van Buffalo Sabres uit 2023 eindigde na zestig minuten de wedstrijd met twee goals en twee assists. Op de blauwe lijn was het andermaal Axel Sandin-Pellikka die de lijnen uitzette. Hoewel puntloos was ‘ASP’ op de powerplay weer van onschatbare waarde.

De eretreffer van Kazachstan kwam er uiteindelijk in de tweede periode. Bij een 6-0 tussenstand schoot Artur Gross op aangeven van Nikita Sitnikov de eerste treffer van de Kazachen tegen de touwen.

DUITSLAND – FINLAND (1-3)

Poule A kun je met recht de ‘poule des doods’ noemen. Met onder meer Canada, de VS en Finland is het voor de “kleintjes” Letland en Duitsland alle zeilen bijzetten om het hoofd boven de degradatiestreep te houden. Waar Letland gisteravond vriend en vijand verbaasde door met 3-2 Canada te verslaan, wachten onze oosterburen nog altijd op hun eerste zege tijdens het WJC.

Hoewel de uitslag wellicht anders doet vermoeden, waren de Duitsers in grote delen van de wedstrijd allesbehalve minder dan Finland. Je kunt zelfs stellen dat Duitsland op bepaalde momenten het spel en tempo maakte en was de forecheck spot-on. Toch kwamen de Finnen al binnen drie minuten op voorsprong. Emil Pieniniemi was in de openingsronde al één van de opvallende namen aan Finse kant en tekende op aangeven van Konsta Helenius (Buffalo Sabres) voor de openingstreffer. Arttu Alasiurua verdubbelde in de tweede de voorsprong, waarna Clemens Sager de marge weer terug tot één bracht.

De derde periode was het vooral tegenhouden voor de Finnen, maar bleek de offensie van Duitsland niet sterk genoeg om echt een vuist te maken. De uiteindelijke empty-netter van Jesse Kiiskinen (Detroit Red Wings) werd er één voor de statistieken. Duitsland kan na de oorwassing — hoewel niet alles zo slecht was als het leek — tegen de VS eveneens voldoende energie en aanknopingspunten uit het onderonsje met Finland halen om in het restant van de poulefase punten te gaan sprokkelen.

ZWITSERLAND – SLOWAKIJE (1-2)

Voorafgaand aan het World Junior Championship waren er slechts vier spelers in de geschiedenis van het toernooi, die als vijftienjarige hun opwachting maakten. Gisteravond kon daar een vijfde speler aan toegevoegd worden. Jonah Neuenschwander voegt zich hiermee bij Viktor Alexandrov, Konstantin Zakharov, Andrei Kostitsyn en George Krygzer in de geschiedenisboeken. Toch beten de Zwitsers — mét Neuenschwander op de derde lijn — haar tanden stuk op Slowakije.

De openingsfase kwam wat kalm op gang. Beide ploegen stonden defensief op het ijs en nam fysiek spel de overhand in de beginfase. Niet vreemd daar beide teams in de openingsronde verloren van respectievelijk Zweden en Tsjechië. Vlak voor het verstrijken van de eerste periode brak Daniel Jencko de ban. Zwitserland kroop in het tweede bedrijf wat meer uit haar schulp, wat halverwege direct resultaat opleverde. Eric Schneller kwam direct uit de penalty-box in puckbezit en transformeerde dit buitenkansje direct tot treffer.

Goalie Christian Kirsch maakte in de derde periode een zeker lijkende treffer van Tomas Pobezal, maar kon een aantal minuten later niet voorkomen dat Jan Chovan de winnende treffer op het scoreformulier noteerde.

Cover photo: IIHF

TNF: Seahawks hebben aan 6 punten genoeg tegen Bears

Toon Aerts
-
0
TNF: Seahawks hebben aan 6 punten genoeg tegen Bears

Thursday Night Football heeft ons dit seizoen al heel veel spektakel en hoogstaand football gebracht. Helaas stond eindigen op een hoogtepunt niet in de plannen van de Chicago Bears en de Seattle Seahawks. In de laatste TNF van dit seizoen leverden ze een offensieve nonpartij af die om geen enkele reden de geschiedenisboeken in zal gaan.

Seattle Seahawks @ Chicago Bears | 6-3

Deze wedstrijd had tien drives in de eerste helft, netjes verdeeld over beide teams. In die tien drives werd er welgeteld drie keer gescoord. De Seahawks begonnen nog enigszins aardig met al een field goal in hun allereerste drive. Jason Myers trapte de bal na zes minuten en 12 plays netjes tussen de palen door. Daarna volgden zes punts vooraleer de Chicago Bears de bordjes in evenwicht hingen met een eigen field goal van Cairo Santos. Het was de eerste echt goede drive van de Bears-offense in deze wedstrijd en hij kwam pas in het tweede kwart. De fans van Chicago, die het Soldier Field toch goed hadden opgevuld ondanks alweer een verloren seizoen, waren toen al onrustig. Wat ze nog niet wisten, is dat dit de laatste punten waren die ze van hun team zouden zien dit seizoen in Soldier Field.

Vlak na de field goal van de Bears namen de Seahawks opnieuw de voorsprong met een prima trap van Jason Myers vanop 50 yards. Dit was meteen het laatste offensieve wapenfeit van de hele wedstrijd. In het derde en vierde kwart kon geen van beide aanvalslinies nog een deuk in een pakje boter spelen. Het werd voor iedereen -coaches, fans, commentatoren en analisten- een stevig karwei om deze game door te komen. Even was er in het derde kwart nog wat opwinding toen Pharaoh Brown de bal verloor en Kyler Gordon de pigskin terug rende voor een touchdown. Het gejuich was van korte duur. Gordon bleek namelijk al down by contact te zijn waar de bal verloren ging.

Toepasselijk einde met interceptie

Aan de inzet lag het niet in deze wedstrijd. De Bears wilden wel, maar het lukte gewoon niet. Defensief was het nochtans niet verkeerd. Chicago liet drie sacks optekenen en een forced fumble. Maar dan deed de defensie van Seattle het nog beter. Ze werkten Caleb Williams maar liefst zeven keer tegen de grond. De #1 overall pick werd nu al 67 keer dit seizoen gesackt. Dat is maar liefst vijftien(!) keer meer dan de nummer 2 op het lijstje, C.J. Stroud. Op die manier kan je niet floreren. De wedstrijd eindigde enigszins toepasselijk toen Caleb Williams op een 4th & 10, met nog 20 seconden op de klok, een interceptie gooide. Riq Woolen was de gelukkige ontvanger.

Dankzij de zege zijn de Seahawks nog steeds niet uitgeschakeld in de NFC West. Ze moeten wel hopen dat de Cardinals komende zaterdag winnen van de LA Rams. In Chicago moeten ze vooral hopen dat ze voor volgend seizoen eindelijk eens een coach kunnen aanstellen die voor een cultuuromslag zorgt.

De previews voor de overige wedstrijden van Week 17 vind je hier. En ook nagenieten van het Kerst-football kan, via deze weg!

Coverfoto: Michael Reaves/Getty Images

NHL Update: Lalonde out, McLellan in

Hans Mulder
-
0
NHL Update: Lalonde out, McLellan in

In verband met de korte kerstvakantie van drie dagen in de NHL hebben we geen Weekly. De Detroit Red Wings zorgden echter wel degelijk voor wat nieuws, dus konden wij niet achterblijven met een Update. Steve Yzerman had donderdag genoeg gezien van Derek Lalonde en was ook nog eens razendsnel met een opvolger.

LALONDE HAALT NET DE KERST…

We kunnen onmogelijk stellen dat het ontslag van Lalonde in Detroit als een verrassing komt. De coach lag al een tijdje onder vuur en gezien de resultaten dit seizoen is dat niet raar. Waar Lalonde vorig seizoen de play-offs op een haar na miste, daar kreeg hij dit roster geen moment aan de praat. Na 34 wedstrijd in deze jaargang en 198 in totaal velde GM Steve Yzerman het vonnis. Lalonde en assistent Bob Boughner kregen op 26 december de zak en de general manager schakelde razendsnel door Todd McLellan als vervanger aan te stellen. Over McLellan straks meer, want we duiken eerst dieper in het ontslag van Derek Lalonde.

Voor aanvang van het seizoen 2022-2023 werd Lalonde aangetrokken als opvolger van Jeff Blashill. Detroit zat middenin een pijnlijke rebuild en Blashill, zo besloot Yzerman, was niet langer de juiste man op de juiste plek. Dit roster ging stappen zetten en vanuit zijn tijd bij de Lightning wist Yzerman dat de toen 50-jarige Lalonde de man was die Detroit verder zou helpen. Natuurlijk, zijn eerste seizoen was nog wat lastig maar daarna zouden de Wings terugkeren naar die plek waar ze hoorden: de top van de NHL.

Vorig seizoen had het daar ook alle schijn van. Jonge spelers als Lucas Raymond en Moritz Seider maakten stappen en de jeugd moest aan de hand worden genomen door wat meer geroutineerde krachten als Dylan Larkin en aanwinst Alex DeBrincat. Free agent Patrick Kane voelde die zomer ook wel wat voor een avontuur in dit rood en werd binnengehaald als grote naam. Het ging inderdaad ook veel beter dan de jaren daarvoor, maar op onderling resultaat werden ze door de Capitals uit de play-offs gehouden.

GOED BEGIN, MAAR NIET DAT HALVE WERK

Dit seizoen werd er in Vladimir Tarasenko opnieuw een grote naam binnen gehengeld. De Rus had zojuist de Stanley Cup gewonnen met Florida en zag in Detroit een mooie uitdaging. Hij kwam daar misschien niet het allersterkste roster tegen in de NHL, maar toch zeker een team dat opnieuw meedoet om de wildcards. Of in het beste geval nog beter dan dat. Aanvankelijk ging het ook helemaal nog niet zo heel slecht. Ze wonnen vier van de eerste zeven wedstrijden en er leek voor Lalonde dan ook weinig aan de hand.

Dit veranderde toen Detroit daarna meer wedstrijden begon te verliezen dan dat ze wonnen. Scoren bleek een probleem, defensief zat het niet goed (3.26 GA/G) en met name de PK (68.8%) was een sportieve ramp. Tussen half november en begin december verloren de Wings negen van de twaalf wedstrijden. De roep om ingrijpen werd steeds luider en de positie van Lalonde steeds zwakker. Heel even was er een opleving in december met drie zeges in vier potjes, maar met nederlagen tegen Montreal (1-5) en St. Louis (0-4) vlak voor kerst bleek het lot van Derek Lalonde bezegeld.

https://twitter.com/BigHeadHcky/status/1872415253784662189

Na bijna 200 wedstrijden als hoofdverantwoordelijk voor de Detroit Red Wings kwam er donderdag een einde aan zijn dienstverband. Lalonde vertrekt dit seizoen met een 13-17-4 record en was dus niet in staat voort te bouwen op het 41-32-19 record waarmee ze vorig seizoen afsloten. Naast Lalonde kan ook Boughner – verantwoordelijk voor de PK – op zoek naar een nieuwe baan. Beide coaches hebben in het verleden vooral veel ervaring opgedaan als assistent en in beide gevallen geldt dat het als head coach nog niet zo wil lukken in de NHL.

SNEL SCHAKELEN

Yzerman heeft deze kerst niet stilgezeten. Anders valt het bijna niet te verklaren dat hij na het ontslag in één moeite ook al de opvolger bekendmaakte. Todd McLellan was net geen jaar werkloos nadat hij op 2 februari zijn congé kreeg in LA. De voormalig speler van Utrecht was daar ruim vier seizoenen head coach en haalde twee keer de play-offs. Met Edmonton, waar hij een soortgelijke situatie trof als nu in Detroit, lukte het McLellan in ruim drie jaar één keer het postseason te halen. Hij was daar coach vanaf 2015 en Connor McDavid was nog een broekie.

Bij de Sharks stond McLellan voor het eerst op eigen benen. In 2008 werd de toen 41-jarige Canadees head coach in de Bay Area en hij zou daar zeven seizoenen blijven. Alleen in 2014-2015, achteraf zijn laatste jaar, miste McLellan met Team Teal de play-offs. Hij won er drie divisietitels en plaatste zich één keer voor de Conference Final. Doug Wilson, toenmalig GM in San Jose, plukte de jonge coach destijds weg uit Detroit. McLellan was daar drie seizoenen assistent van Mike Babcock en won als zodanig in 2008 de Stanley Cup.

Je kunt dus zeggen dat de cirkel voor McLellan nu rond is. Waar de coach in al die jaren meer ervaring en kennis heeft opgedaan, daar is het met de Red Wings juist bergafwaarts gegaan. Een cyclus die geen enkele NHL-franchise vreemd is, maar als je tussen 1991 en 2016 altijd van de partij bent, is het even wennen als je nu al acht jaar in de krochten van de league bivakkeert. Aan McLellan om daar verandering in te brengen.

WENS UITGEKOMEN

Dat hij tussentijds instapt, is geen verrassing. Afgelopen zomer had hij een oriënterend gesprek met Sharks-GM Mike Grier toen deze op zoek was en Grier kreeg te horen dat McLellan een dolende contender zoekt waar de coach gedurende het seizoen ontslagen wordt. Dit is hem nu door Steve Yzerman in de schoot geworpen. Voor de general manager is dit een enorm belangrijke beslissing. De positie van Yzerman is de laatste tijd onder druk komen te staan en als ook dit niet goed uitpakt, zal Yzerman de volgende zijn die kan vertrekken.

Met de benoeming van McLellan voor meerdere seizoenen heeft Yzerman echter wel zekerheid ingebouwd. De coach heeft bij al zijn teams geleverd en staat bekend om een defensief sterke organisatie. Aan dat laatste ontbrak het onder Lalonde. We vinden de Red Wings momenteel terug op de voorlaatste plaats in de Eastern Conference, maar de achterstand is nou ook weer niet zo groot dat ze volledig kansloos zijn voor een wildcard. McLellan weet als geen ander dat die ambities er zijn in Motown en het is nu aan de voormalig kroonprins om die waar te maken.

Cover photo: Bill Wippert

WJC ‘25 recap Day 1: Hatty-alert, dubbele cijfers en een ‘generational Canadian’

Dennis Bakker
-
0
WJC ‘25 recap Day 1: Hatty-alert, dubbele cijfers en een ‘generational Canadian’

We zijn los! Het World Junior Championship van 2025 is ein-de-lijk van start en wat viel er op dag één direct een hoop te noteren. Slowakije en Zweden openden om 18:00 uur Nederlandse tijd het bal en schotelden een defensieve (!) hattrick voor. Later op de avond schoten de Amerikanen met scherp tegen Duitsland en won Canada onder leiding van aankomend first-overall pick van 2026 Gavin McKenna ogenschijnlijk eenvoudig van Finland. Tsjechië was op haar beurt messcherp tegen lijdend voorwerp Zwitserland.

SLOWAKIJE – ZWEDEN (2-5)

Het was gisteravond aan Slowakije en Zweden de eer om het World Junior Championship van 2025 in gang te schieten. Beide teams hebben stiekeme medaille-aspiraties, waardoor het duel direct op het scherpst van de snede werd aangevangen. De openingsminuten waren verrassenderwijs voor Slowakije, die oogappel Dalibor Dvorsky (St. Louis Blues) de eerste treffer van het toernooi kiezelhard tegen de touwen zagen schieten en de Zweedse formatie flink in de tang hielden. Het werd uiteindelijk de avond van Detroit Red Wings prospect Axel Sandin Pellikka.

De first-round pick van 2023 kreeg in de vorige editie reeds de titel van best defender of the tournament en lijkt er alles aan gelegen deze titel in 2025 te prolongeren. De Zweedse captain stond in de eerste periode aan de basis van de gelijkmaker en sloot de wedstrijd uiteindelijk af met een onvervalste hattrick.

VERENIGDE STATEN – DUITSLAND (10-4)

Het was voor aanvang van het toernooi al een wedstrijd, waarbij er zomaar eens een telraam van stal gehaald diende te worden. Met een top heavy Amerikaanse formatie stond een monsterscore tegen onze oosterburen niets in de weg. Dat sommige voorspellingen spot on uitkomen bleek gisteravond een waarheid als een koe.

Grote man aan de kant van de Amerikanen werd James Hagens. De op het oog zeker lijkende first-overall van 2025 stak dit seizoen tot op heden nog niet in blakende vorm en in de media werd vervolgens getwijfeld aan het feit Hagens de druk wel aan zou kunnen. Hagens liet er tegen Duitsland echter geen gras over groeien en sloot de avond met twee goals en twee assists af. Cole Hutson (Washington Capitals) en Gabe Perreault (New York Rangers) waren met respectievelijk vijf en drie punten eveneens en fuego.

Hoe gek het ook moge klinken, Duitsland kan wel een lichtpuntje uit de wedstrijd halen. In de tweede periode lieten de Amerikanen de teugels wat vieren en kwamen de Duitsers zowaar terug in de wedstrijd. Zo brachten onder meer Julius Sumpf en Timo Ruckdäschel de marge terug tot één treffer, waarna de VS net op tijd het heft weer in handen nam.

CANADA – FINLAND (4-0)

Waar de Verenigde Staten zichtbaar geniet van de uitspattingen van hun 2025 oogappel James Hagens, hebben de Canadezen nóg meer om in 2026 naar uit te kijken. Net als Macklin Celebrini en Connor Bedard in de voorbije twee edities heeft de formatie van head coach Dave Cameron ook deze editie een aankomend (piepjonge) superster in hun midden: Gavin McKenna.

De NHL-redactie van SportAmerika durft zelfs het woord generationeel in de mond te nemen. In de eerste periode worstelden de Canadezen met de defensief puik georganiseerde formatie van Finland. Met een gesloten centrum ontbeerde het Canada aan high-danger scoringskansen en was ook de powerplay nog niet wat het zijn moest. Dat uiteindelijk Matthew Schaefer en Gavin McKenna — notabene de twee jongste spelers samen met goalie Jack Ivankovic — de ban braken sprak in dezen boekdelen.

Schaefer was de stabiele factor op de blauwe lijn van de Canadezen en dirigeerde met name de opzet van de aanvallen van achteruit, met een empty-netter als mooie afsluiter. Aanvallend leunde Canada op McKenna, die zestig minuten lang de sterkste en meest consistente aanvaller bleek.

TSJECHIË – ZWITSERLAND (5-1)

Tsjechië staat met veel ambities aan de start van dit WJC. De Europeanen pakten in de vorige editie het brons en met het “gunstige” feit de Tsjechen in poule B onder meer Canada en de VS (op papier) tot de mogelijke halve finale ontlopen sterkt deze gedachte des te meer.

In de openingsronde tegen Zwitserland liet de formatie van head coach Patrik Augusta er in ieder geval geen gras over groeien. Binnen vijf minuten kwamen de Tsjechen op voorsprong door een uitstekend opgezette aanval van Tomas Galvas en Miroslav Holinka en was het vervolg van de eerste periode leuk om naar te kijken. Het spel golfde op en neer en was met name Zwitserse goalie Elijah Neuenschwander de grote uitblinker.

De perfect uitgevoerde powerplay aan het begin van de tweede periode (goal Eduard Sale) liet het ijs breken. Ondrej Kos en Jakub Stancl breidden de marge uit tot een 4-0 voorsprong en kreeg Zwitserland pas halverwege de derde periode wat grip op de wedstrijd terug. De eretreffer van Leo Braillard kwam te laat om nog echt een vuist te maken en de uiteindelijke empty-netter van Petr Sikora gaat de boeken in als ‘voor de statistieken’.

Cover photo: IIHF

NFL Previews: week 17

Chris Van Dijk
-
0
NFL Previews: week 17

Het is al weer het voorlaatste NFL-weekend. Dat betekent dat een groot deel van de league weet dat het de play-offs niet gaat halen en alleen nog voor de eer en een volgend contract speelt. Voor de rest gaat het nog om een betere seeding, of om het halen van de play-offs in het algemeen. Maar hoe groot zijn die kansen? En wat moet er gebeuren? Dat lees je allemaal in onze NFL Previews.

De twee kerstwedstrijden zijn al gespeeld voor de publicatie van dit artikel. De recaps kun je hier lezen.

Seattle Seahawks (8-7) @ Chicago Bears (4-11)

Soldier Field | Donderdag | 02:15

Een gekke wedstrijd voor de Seahawks, want het resultaat in dit duel lijkt niet heel veel uit te maken. Willen de Seahawks de divisie winnen dan moeten er twee dingen gebeuren: de Rams moeten zondag verliezen en de Hawks moeten volgende week het onderlinge duel winnen.

Hoe gaat Seattle het duel in Chicago aanpakken? Gaat het hier rekening mee houden? Waarschijnlijk niet, want de ploeg zal een einde willen maken aan de serie van twee nederlagen op rij en met een goed gevoel naar Los Angeles willen afreizen, waar het volgende week hoopt nog een laatste kans te krijgen op de divisie. Voor de Bears staat er weinig meer op het spel. Alleen eer. Dit is ook wat waard, want sinds de beschamende hail mary heeft de ploeg geen wedstrijd meer gewonnen.

Voorspelling: Seattle Seahawks

Los Angeles Chargers (9-6) @ New England Patriots (3-11)

Gillette Stadium | Zaterdag | 19:00

Drake Maye en de overwinning op de Bengals op dag een. Het zijn ongeveer de enige twee hoogtepunten van de Patriots dit seizoen. Voor de rest verloopt het jaar zoals van te voren mocht worden verwacht. De ploeg komt veel talent tekort en nieuwe coach Jarod Mayo heeft nog geen onuitwisbare indruk gemaakt. Of kunnen maken. Toch speelt het team ondanks alles nog steeds hard, zoals ook de Bills vorige week merkten.

De Chargers zullen hun play-offticket dan ook niet cadeau gaan krijgen. De ploeg van Justin Herbert heeft nog een zege nodig om zeker te zijn van een plek in het postseason. Na de beschamende nederlaag tegen de Bucs leek het spel van de qb vorige week weer prima op niveau. Als hij de kou en mogelijk regen van Foxborough kan weerstaan, dan mag het geen probleem worden voor de Chargers.

Voorspelling: Los Angeles Chargers

Denver Broncos (9-6) @ Cincinnati Bengals (7-8)

Paycor Stadium | Zaterdag | 22:30

Weten we zaterdagavond wat de play-offploegen in de AFC worden? Dit kan als de Broncos de Bengals verslaan (en de Chargers van de Pats hebben gewonnen). Het wordt daarom een interessant duel in Cincinnati, want Joe Burrow en zijn ploeggenoten moeten hun laatste twee wedstrijden winnen om nog een kans te hebben op een plek in de play-offs. En ook dan moet er nog genoeg gebeuren, want volgens statistici is de kans maar 12 procent dat ze bij twee zeges ook echt de play-offs halen.

Het kan een vermakelijk duel worden in Ohio, want de sterkste linies van beide teams staan tegenover elkaar. Kan de Broncos-defensie Joe Burrow vaak genoeg van scoren afhouden om een kans te hebben op de zege? Daar staat tegenover dat de defensie van de Bengals zo lek is dat Bo Nix opnieuw de kans zal krijgen om zijn goede spel te vormen. En misschien nog een laatste push te doen voor OROY zo op nationale televisie?

Voorspelling: Cincinnati Bengals

Arizona Cardinals (7-8) @ Los Angeles Rams (9-6)

SoFi Stadium | Zondag | 02:00

Er staat voor zaterdagavond nog een heerlijk toetje op het programma. De Rams kunnen namelijk zo goed als zeker de divisie winnen bij een overwinning op de inmiddels uitgeschakelde Cardinals. Mochten de Seahawks in Chicago verliezen (waar we dus niet vanuit gaan), dan is de NFC West bij een zege zeker voor hen. Mochten de Seahawks winnen, dan hebben de Rams bij een zege een kans van 99 procent dat ze de play-offs halen. Alleen als er meer dan tien overige resultaten (waaronder zeges van de Jets en Pats op de Bills en dat de Giants een keer winnen) in het nadeel van LA vallen kan het nog fout gaan.

De belangen van de Rams zijn dan ook groot in dit duel. De ploeg van Matthew Stafford heeft de laatste weken laten zien op verschillende manieren te kunnen winnen. In een shootout tegen de Bills en in een duel zonder touchdowns tegen de 49ers. Toch zal het geen walkover worden voor de Rams. De Cardinals hebben eerder laten zien te weten hoe de Rams spelen, getuige de 41-10 zege in week 2. Al misten de Rams toen Puka Nacua en viel Cooper Kupp uit.

Voorspelling: Los Angeles Rams

New York Jets (4-11) @ Buffalo Bills (12-3)

Highmark Stadium | Zondag | 19:00

Door de zege van de Chiefs op Eerste Kerstdag is de byeweek definitief uit zicht voor de Bills. Het enige wat ze nog kunnen doen is zorgen dat ze de nummer 2 worden en zo een goed mogelijke uitgangspositie hebben voor de play-offs. Een overwinning in een van de laatste twee wedstrijden moet voldoende zijn. Met de Jets en Pats nog als tegenstanders mag dit geen probleem zijn.

Bij een zege zondag kunnen de Bills in de laatste wedstrijd van het reguliere seizoen wel hun starters sparen en zo nog een soort van byeweek creëren. Dus kan het wel eens de laatste kans zijn voor Josh Allen om zijn MVP-campagne kracht bij te zetten. En geen mooiere manier om dat te doen tegen de rivaal uit New York/New Jersey.

Voorspelling: Buffalo Bills

Dallas Cowboys (7-8) @ Philadelphia Eagles (12-3)

Lincoln Financial Field | Zondag | 19:00

De Eagles zijn zeker van de play-offs, maar hebben verder nog voldoende om voor te spelen. De divisie is nog niet binnen, daar heeft de ploeg nog een zege voor nodig. Bovendien kan het met twee zeges de druk op de Lions houden om de nummer 1 seed binnen te halen.

Genoeg om voor te spelen tegen de grootste rivaal in de league. Maar met wie als quarterback? Jalen Hurts viel vorige week uit met een hersenschudding. Hij zit in de protocol en pas aan het einde van de week wordt duidelijk of hij een kans heeft om te spelen. Zijn vervanger Kenny Pickett raakte geblesseerd aan zijn ribben bij een harde hit zondag en staat daarom ook op de blessurelijst als twijfelachtig. De ploeg heeft van de week voor de zekerheid Ian Book mee laten trainen. Met de quarterbacks in fysieke problemen is het een mooie kans om Saquon Barkley veel de bal te geven. Hij heeft nog 268 rushing yards nodig in twee wedstrijden om het record van Eric Dickerson te verbreken.

Voorspelling: Dallas Cowboys

Las Vegas Raiders (3-12) @ New Orleans Saints (5-10)

Caesars Superdome | Zondag | 19:00

Op papier lijkt dit een duel wat voor niemand meer van belang is, maar voor een iemand staat er nog wel heel veel op het spel: Darren Rizzi. De interim-coach van de Saints zal zijn baan graag willen houden. Bij vlagen zag het er goed uit wat zijn team liet zien, maar na twee nederlagen op rij lijkt een verlies tegen de Raiders in de eigen Superdome zijn kansen wel tot het minimum te beperken.

De wedstrijd had nog wel spektakel kunnen krijgen als revanche van Derek Carr tegen zijn vorige club, maar de qb van de Saints brak enkele botten in zijn hand (niet zijn werphand) en is uitgeschakeld. Hierdoor is het alleen maar kijken welke ploeg zijn draftkansen verbetert.

Voorspelling: New Orleans Saints

Indianapolis Colts (7-8) @ New York Giants (2-13)

MetLife Stadium | Zondag | 19:00

Kunnen de Giants voorkomen dat ze als eerste NFL-ploeg alle negen thuiswedstrijden in een seizoen verliezen? Of houden de Colts een kansje om zich de play-offs in te spelen? Dan mogen ze geen fout maken tegen het slechtste team in de league.

Grote kans dat Jonathan Taylor opnieuw de uitblinker zal zijn. De Giants zijn namelijk niet zo goed in het stoppen van de run, en Taylor is best goed in rennen. Dat liet hij met zijn 213 yards en drie touchdowns vorige week al zien. Bij een zege hebben de Colts het nog steeds niet in eigen hand, maar er is een goede kans dat ze volgende week nog een belangrijke wedstrijd hebben als ze niet de fout in gaan in the Big Apple.

Voorspelling: Indianapolis Colts

Carolina Panthers (4-11) @ Tampa Bay Buccaneers (8-7)

Raymond James Stadium | Zondag | 19:00

De Panthers maakten vorige week een einde aan de play-offhoop van de Cardinals en kan deze week hetzelfde doen met de Bucs. Die ploeg had na een serie goede overwinningen de koppositie overgenomen in de NFC South. Maar door de nederlaag tegen de Cowboys in primetime is dat allemaal weer voorbij.

De Bucs hebben de laatste vier wedstrijden van de Panthers gewonnen, maar de ploeg van Bryce Young speelt de laatste weken echt goed. De passrush is veel sterker en ook Young groeit nog steeds. Het vorige duel met de Bucs werd pas na verlenging verloren. Het is aan Baker Mayfield om zijn ploeg op zijn rug te nemen en te zorgen dat er niet een voortijdig einde aan het seizoen van de Bucs komt.

Voorspelling: Carolina Panthers

Tennessee Titans (3-13) @ Jacksonville Jaguars (3-13)

Everbank Stadium | Zondag | 19:00

Een NFL-seizoen kan niet uit alleen maar topaffiches bestaan. Er zitten ook dit soort gedrochten bij. Wedstrijden waar buiten de fans van de teams niemand naar wil kijken. En waar de fanbases een nederlaag waarschijnlijk net zo goed vinden gezien de draft.

Voorspelling: Jacksonville Jaguars

Miami Dolphins (7-8) @ Cleveland Browns (3-12)

Huntington Bank Field | Zondag | 22:05

De Dolphins weten zondag voordat ze het veld opstappen al of ze nog een kans hebben op de play-offs of niet. Als de Chargers en Broncos hun wedstrijd op zaterdag winnen, dan is het voorbij voor de Fins. Mocht een van hen verliezen, dan is er bij een eigen overwinning nog een mogelijkheid voor de week erna om erbij te komen. Er moet dan veel goed gaan, maar er is in ieder geval een optie dan.

Tegen de Browns mogen de Dolphins niet in de problemen komen. De Browns slaagden er zelfs niet in om tegen de verdediging van de Bengals meer dan zes punten te scoren. De ploeg is toe aan een nieuwe start (voor de hoeveelste keer?). Aan de Dolphins om hiervan te profiteren, anders verdien je het ook niet om kans te maken op de play-offs.

Voorspelling: Miami Dolphins

Green Bay Packers (11-4) @ Minnesota Vikings (13-2)

U.S. Bank Stadium | Zondag | 22:25

De Packers zijn op het juiste moment in absolute topvorm. Zowel aanvallend als verdediging haalt het team het hoogste niveau tot nu toe. Met als gevolg de tot nu toe enige shutout van het seizoen tijdens MNF. Maar goed, de Vikings zijn geen Saints. Voor de Vikings is het duidelijk, bij een zege speelt het volgende week tegen de Lions om de divisiewinst, de nummer 1 seed en de byeweek.

Het eerste duel op Lambeau was een spektakelstuk, wat net door de bezoekers werd gewonnen. Jordan Love gooide die wedstrijd drie intercepties, mogelijk omdat het de eerste wedstrijd terug van een blessure was. De tweede helft van het seizoen maakt Love nauwelijks fouten, dus zo’n vaart zal het dit keer niet lopen. Dat zal ook moeten, tegen de sterke defensie van de Vikings, want anders wordt het opnieuw een lastig verhaal voor de Packers.

Voorspelling: Green Bay Packers

Atlanta Falcons (8-7) @ Washington Commanders (10-5)

Northwest Stadium | Maandag | 02:20

Door de zege op de Eagles houden de Commanders een kans op de divisietitel, maar dat kan alleen nog als de Eagles alles verliezen. Belangrijker in de hoofdstad is dat door de overwinning de wildcard bijna binnen is. Zelfs als de ploeg twee keer verliest grijpt het alleen buiten de play-offs als de Bucs en Falcons twee keer winnen.

Een van die keren hebben de Commanders zelf in de hand, want de Falcons zijn zondagnacht de tegenstander. Die ploeg heeft door het verrassende verlies van de Bucs de touwtjes weer in eigen hand. En als de Panthers zondag in Tampa wint dan weten de Falcons voorafgaand aan het duel al dat ze de NFC South winnen bij een zege. Het kan dus een heerlijk duel worden waarbij de winnaar zich definitief voor de play-offs plaatst.

Voorspelling: Washington Commanders

Detroit Lions (13-2) @ San Francisco 49ers (6-9)

Levi’s Stadium | Dinsdag | 02:15

Een duel tussen de favoriet voor de Super Bowl en een team uitgeschakeld voor de play-offs. Zoals duels tussen 49ers en de Lions eigenlijk vaak zijn. Alleen zijn de rollen dit keer volledig omgedraaid. Was dit voorafgaand aan het seizoen nog een mogelijke preview voor de NFCCG, nu is het de vraag of er nog leven in de 49ers zit. Willen zij zich nog bewijzen in de slot van het seizoen, of zit iedereen al met zijn gedachten in Cancun?

Voor de Lions zijn die zorgen er niet. De ploeg blijft ondanks een gehavende defensie wedstrijden winnen. Met wat geluk kunnen de Lions in dit duel de nummer 1 seed binnenhalen, maar alleen als de Packers van de Vikings winnen. Anders komt het op een onderlinge showdown aan volgende week.

Voorspelling: Detroit Lions

Lees hier de NFL Power Rankings van deze week.

Coverfoto: Julia Demaree Nikhinson/AP

World Junior Championship 2025: preview Poule B:

Dennis Bakker
-
0
World Junior Championship 2025: preview Poule B:

De jeugd heeft de toekomst. Een veelgehoorde uitspraak die louter waarheden bevat. Het is weer december. Bij menig ijshockeyliefhebber gaat er dan vrijwel direct een lampje branden. Het World Junior Championship staat weer voor de deur. De uitgelezen kans, om de sterren van de toekomst aan het werk te zien. SportAmerika neemt je mee in een rondje langs de deelnemende landen. Wie zijn er (top)favoriet? Wie moet je met speciale aandacht volgen? Gisteren was het de beurt aan Poule A, vandaag zetten we Poule B in het SportAmerika zonnetje.

TEAM ZWEDEN

Zweden staat al sinds jaar en dag bekend als een absolute klepper op het gebied van ijshockey. De Scandinaviërs produceerden de afgelopen decennia menig superster in de NHL en ook op de WK’s en Olympisch toernooien wordt geregeld een medaille gewonnen. Toch is de relatie tussen Tre Kronor en het WJC U20 geen “gouden” huwelijk. Vanaf de allereerste editie in 1974 is Zweden van de partij, maar trok het slechts twee keer de overwinning naar zich toe (1981, 2012). Is het dit jaar tijd voor de hattrick?

Ondanks de aanwezigheid van USA en Canada is het met dit roster niet onmogelijk. In totaal werden er negentien (!) NHL-Draft prospects geselecteerd, waarvan er drie zich tussen de palen bevinden. Voor head coach Tomas Montén een absolute weelde, zeker als je ook drie goalies in vorm aantreft. Waarschijnlijke starter Melker Thelin (Utah Hockey Club) speelt dit seizoen zijn wedstrijden in de Allsvenskan namens IF Bjorkloven en is met een .908 sv% en 2.43 GAA één van de betere goalies in de League. Melvin Strahl (Columbus Blue Jackets) en Marcus Gidlof (New York Islanders) zijn de kers op de Zweedse taart. Strahl imponeert in de USHL namens Youngstown Phantoms en doet Gidlof hetzelfde bij Leksands IF in de SHL.

BLAUWE LIJN EVENEENS GOED VERTEGENWOORDIGD

Op de blue-line herbergen de Scandinaviërs eveneens een hoop NHL draftees. Zonder twijfel is Axel Sandin-Pellikka (Detroit Red Wings) de leider achterop. Hoewel de Zweed bij Skelleftea in de SHL actief is, is het samen met Simon Edvinsson en Moritz Seider het gouden trio van Nicklas Lidstrom. Het is dan ook niet verrassend dat de huidig VP of Hockey Operations zijn landgenoot intensief ondersteunt in zijn ontwikkeling, niet in de eerste plaats om de vele gelijkenissen qua spel tussen beide Zweden.

De technische staf van Tre Kronor heeft op de blauwe lijn Theo Lindstein (St. Louis Blues) en Tom Willander (Vancouver Canucks) niet alleen eenzelfde soort speler als Sandin-Pellikka, maar zijn het bovendien ook nog eens allebei first-round picks. Met Viggo Gustafsson (Nashville Predators), Axel Hurtig (Calgary Flames) en Rasmus Bergqvist (Montreal Canadiens) heeft head coach Montén drie defensieve kleppers binnen zijn gelederen. Hands down top drie blauwe lijn het aankomend WJC.

FORWARDS LOPEN EVENEENS OVER VAN KWALITEIT

Net als de defensie, ontbreekt het in aanvallend opzicht ook niet bepaald aan kwaliteit bij de geel-blauwen. In totaal zien we veertien forwards op het roster terug, waarvan er maar liefst tien reeds door een NHL-franchise zijn opgepikt. Van alle aankomend kleppers springen Otto Stenberg (St. Louis Blues), David Edstrom (Nashville Predators), Victor Eklund (2025 draftee én broertje van Sharks prospect William) en Felix Unger Sorum (Carolina Hurricanes) er het meeste uit. Met name de prestaties van Unger Sorum bleven afgelopen jaar niet onopgemerkt, daar de Zweed zelfs zijn opwachting op het ‘grote mannen’ WK mocht maken, onder meer ten koste van Golden Knight Alexander Holtz.

Een andere naam om in de gaten te houden is met name Victor Eklund. De tweede telg uit de familie Eklund is één van de absolute (Europese) top prospects van de aankomende Entry Draft en onderstreept die toebedeelde favorietenrol met uitstekende cijfers bij Djurgardens IF in de Allsvenskan (vijftien punten in 24 wedstrijden).

TEAM TSJECHIË

Interessante uitdager voor Zweden is “reuzendoder” Tsjechië, die in 2022 Team USA het nakijken gaf in de strijd om het brons en in de afgelopen editie Team Canada in de kwartfinales naar huis dirigeerden, resulterend in eenmaal brons en zilver. De voorbije jaren hebben uitgewezen dat het Tsjechische ijshockey gigantisch in de lift zit met onder meer twee gouden Hlinka Gretzky Cup campagnes én de gouden medaille op het voorbije WK (waar onder meer David Pastrnak en Martin Necas net op tijd aansloten).

Between the pipes is er maar één naam die unaniem tot starter wordt gebombardeerd: Michael Hrabal. De prospect van Utah Hockey Club (2e ronde, 2023) staat te boek als één van de meest getalenteerde goalies in de Minor Leagues en haalt in de NCAA namens de University of Massachusetts de kastanjes uit het vuur ( .917 sv% en 2.49 GAA).  Achter Hrabal zullen Jan Kavan en Jakub Milota (Nashville Predators) uitvechten wie de back-up gaat zijn, waarbij met name Milota genoemd wordt als “logische” keuze.

Op de blauwe lijn herbergt ook Team Tsjechië een ‘broertje van’. St. Louis Blues prospect Adam Jiricek is natuurlijk het broertje van huidig Minnesota Wild David Jiricek en is een van de terugkerende namen van de bronzen campagne van 2024. Hoewel de prospect begin november zijn laatste wedstrijd speelde, wordt hij fit genoeg bevonden om zich voor het WJC te melden. De meeste aandacht op de blue-line gaat echter uit naar Jakub Dvorak (LA Kings) en Matteo Koci. Dvorak was er in de voorbije editie reeds bij en ontwikkelt zich na zijn overstap naar Ontario Reign (AHL) stormachtig in het Farm System van de Kings.

EDUARD SALE DRAAGT DE AANVAL

Er kwam na lang wachten van de week dan eindelijk rook uit de schoorstenen van de Climate Pledge Arena in Seattle. Kraken-prospect Eduard Sale mag zich na een aantal excellerende maanden in de AHL manes Coachella Valley melden bij head coach Patrik Augusta. Het wordt voor de negentienjarige Tsjech alweer zijn derde WJC en noteerde de voorbije twee edities dertien punten in veertien wedstrijden.

De Tsjechische oogappel wordt door onder meer Miroslav Holinka (Toronto Maple Leafs) en Adam Jecho (St. Louis Blues). Voor de NHL-volgers zal de naam van Holinka wellicht een belletje doen rinkelen, daar de Tsjech in het Development Camp van Toronto afgelopen zomer veel indruk maakte. Adam Jecho is overigens niet de enige Tsjech uitkomend voor de Blues, naast hem vindt hij met Jakub Stancl en Ondrej Kos nóg twee prospects uit Missouri.

TEAM SLOWAKIJE

Slowakije produceerde de voorbije jaren behoorlijk wat high-end prospects. Juraj Slafkovsky en Simon Nemec waren in de Entry Draft van 2022 de absolute kers op de taart, door als eerste en tweede overall richting respectievelijk Montreal Canadiens en New Jersey Devils te verkassen. Op het WJC blijven de prestaties echter behoorlijk achter. De Europeanen wachten al sinds de bronzen medaille van 2015 — MVP campagne goalie Denis Godla — op nieuw eremetaal en lijkt het in de editie van 2025 dan eindelijk een reeële mogelijkheid om richting de medailles door te stoten.

Misschien klinkt het wat gek — zeker na zijn erbarmelijke WJC debuut op 31 december 2023 tegen Team USA (2-10) —, maar Samuel Urban zal de onbetwiste nummer één tussen de palen zijn bij de Slowaken. Adam Gajan is voor Urban “eindelijk” oud genoeg en zal als undrafted prospect er alles aan willen doen om net als Denis Godla een MVP-waardig toernooi neer te zetten. Daarachter heeft head coach Ivan Fenes in Alan Lendak een back-up goalie met behoorlijk wat upside. Tijdens het voorbije WJC U18 pakte Lendak brons met de nationale ploeg en speelt hij de pannen van het dak bij Fargo Force in de USHL. Een ideaal moment om (rustig) kilometers te maken in de U20 divisie.

COMEBACK KIDS

Slowakije zal naar alle waarschijnlijkheid niet met het goud naar huis gaan, maar blue-liner Maxim Strbak bereikt wel een kleine mijlpaal in Ottawa. Al voor de vijfde (!) keer is de prospect van Buffalo Sabres van de partij op het WJC U20. Op de blauwe lijn van Michigan State University draait de Slowaak een superseizoen en zal hij ‘achterop’ de kar gaan dragen.

Alle scoutingsogen zullen in ieder geval op Luka Radivojevic gericht zijn. De draft eligible van 2025 speelt bij Muskegon Lumberjacks in de USHL een uitstekend seizoen en was vorig jaar één van de dragende krachten op het roster van head coach Ivan Fenes én op het U18 WJC een aantal maanden later. Milan Posoja en Richard Baran zijn eveneens leuke namen om in het achterhoofd te houden.

Op de aanval kunnen we niet om Dalibor Dvorsky heen. De St. Louis Blues prospect werd in 2023 als tiende overall gedraft en is zijn ontwikkeling sinds de overstap van IK Oskarshamm (SHL) naar Sudbury Wolves (OHL) in een stroomversnelling geraakt. Waar hij vorig seizoen met 88 punten in 52 wedstrijden op meer dan 1.5 punt per wedstrijd uit kwam, tikt de teller dit seizoen bij Springfield Thunderbirds (AHL) ook flink door. Ook voor Dvorsky wordt het alweer zijn vijfde WJC en is hij met elf punten in veertien wedstrijden allesbehalve onder de radar gebleven.

Landgenoot en tevens teamgenoot bij St. Louis Juraj Pekarcik is zijn vaste aanvalspartner en zal de eerste lijn met Adam Cedzo gaan vormen, die eerder dit jaar op de wing positie het WJC U18 aan flarden schoot. Daniel Jencko draait een prima seizoen in de NCAA en zal met Tomas Pobezal en Miroslav Satan Jr (inderdaad zoon van voormalig NHL-er Miroslav Satan) de top six completeren.

TEAM ZWITSERLAND

Zwitserland is al heel wat jaren actief op het hoogste U20 niveau. De roodhemden behaalden slechts eenmaal een medaille (brons, 2019) en zijn grotendeels tot de grijze 7e / 8e plaats verworven. Ook dit jaar lijkt het erop uit te draaien dat de Zwitsers zich geen illusies hoeven te maken op enig medaille-aspiratie.

Tussen de palen ontbreekt het aan écht talent om echt te hopen op een run. Uiteraard keert Ewan Huet terug als startend goalie (zoon van Cristobal Huet), maar komt het er dit seizoen in de WHL bij Regina Pats nog niet uit. In de pikorde is hij daar zelfs door Kelton Pyne voorbijgestreefd. Christian Kirsch en Elijah Neuenschwander maken het trio compleet. Van de twee back-up goalies is Kirsch de bekendste naam. De door San Jose Sharks gedrafte goalie heeft het fysiek mee, maar is het nog veel te wisselvallig bij de Zwitser.

BLUE-LINE HET STERKST

Bij de “mindere” teams is het vaak zoeken naar lichtpunten. Het meest in het oog springende bij de Zwitsers is zonder enige twijfel de blauwe lijn. Centraal middelpunt is Washington Capitals prospect Leon Muggli. Vorig jaar wierp de jongere prospect zich reeds op tot één van de sterkhouders aan Zwitserse kant en was in het voorbije seizoen eveneens een belangrijke kracht bij EV Zug (NL). De two-way verdediger wordt onder meer door Ludvig Johnson bijgestaan. Afgelopen zomer glipte hij door de vingers van menig NHL-franchise, maar is zijn huidige vorm een reden om als NHL-team toch een gokje te wagen.

Achter het duo wordt het stuivertje wisselen tussen een vijftal namen, waarvan op papier Vancouver Canucks prospect Basile Sansonnens het meest in het oog springt. De jonge blue-liner is een keizer in de eigen, defensieve zone en bezit alle tools om een toekomstig top vier blue-liner in de NHL te gaan worden.

Aanvallend is het behoorlijk karig als de NHL-redactie eerlijk is. Jamiro Reber was er in de editie van 2024 reeds bij en bezit ook de statistieken in de SHL om tot doelpuntenmaker te worden gebombardeerd, maar ontbeert het de forward vooral aan échte upside. Kijken we naar de meest productie Zwitser op het U20-niveau is dat zonder discussie Jan Dorthe. In elf wedstrijden noteerde de captain zeven punten en is na zijn terugkeer vanuit Zweden namens HC Fribourg-Gotteron aardig op dreef in de Zwitserse competitie. Op lange termijn is het vooral uitkijken naar de kunsten van Lars Steiner. De kleine spelmaker is pas in de Entry Draft van 2026 verkiesbaar, maar staat bij menig bookie solide in de eerste ronde en het ligt dan ook in de lijn der verwachting dat een top six rol voor hem in het verschiet ligt bij de U20.

TEAM KAZAKHSTAN

We hebben ook in 2025 weer vers bloed in de hoogste afdeling van de U20. Team Kazakhstan begon afgelopen winter als favoriet aan de 2024 editie van de 1A divisie en maakte die verwachtingen meer dan waar. Na overwinningen op Hongarije, Oostenrijk, Japan en Frankrijk deed een shootout nederlaag tegen Oostenrijk er uiteindelijk niet meer toe. Voor het eerst sinds 2020 mogen de Kazachen zich weer bij de elite van het U20 ijshockey melden.

Dat doet de formatie van head coach Sergei Starygin overigens met een alleraardigste goalie. Vladimir Nikitin is niet alleen de zekere starter, maar ook nog eens de enige gedrafte speler van het roster. Ottawa Senators pikte de Kazachse goalie in de zevende ronde van 2023 op. Hoewel Nikitin niet direct aan een glansrijke carrière in de NHL wordt gelinkt, is zijn postuur van 1.98 meter imponerend genoeg. Achter de starter sluiten Jokhar Dudarkiyev en Danil Lytkin de rij.

Op de blauwe lijn is het eveneens zoeken naar namen die indruk kunnen maken de komende twee weken. Van alle blue-liners is Beibarys Orazov de meest in het oog springende naam. De 19-jarige Kazach heeft dit seizoen reeds 30 wedstrijden in de KHL namens Barys Astana gespeeld, maar maakte meer indruk in de MHL. In de gewonnen 1A editie van 2024 was de blue-liner een belangrijke schakel in het team. Naast hem vinden we Gleb Reshetko terug, die het aanvallende spel van Orazov compenseert met zijn ‘stay-at-home’ kwaliteiten.

Aslan Zhusupbekov en Roman Bolshedvorsky zijn overigens twee namen die met name in Noord-Amerika een belletje doen laten rinkelen. ‘Zhus’ speelde elf wedstrijden voor de University of Illinios en ‘Bols’ verscheen op menig scoutradar in de Entry Draft van 2024, maar bleef uiteindelijk undrafted.

FORWARDS EVENEENS VRAAGTEKENS

Ook de aanwezige forwards stromen niet over van high-end talent. Kirill Lyapunov is teamgenoot van blue-liner Orazov bij Barys Astana en speelt tot nu toe een aardig seizoen in de MHL. De forward maakt zich op voor reeds zijn derde WJC en zal aanvallend de kar moeten gaan trekken. Met Adil Beisembayev naast hem op de eerste lijn ziet hij een bekend gezicht. Het duo speelt samen bij Astana en waren samen ook ontzettend belangrijk in de editie van 2024.

Het wordt een ontzettend zware dobber voor de Kazachen om op het hoogste niveau actief te blijven, maar Abzal Alibek en Asanali Sarkenov zijn toch leuke (en moeilijke) namen om in de gaten te houden de komende twee weken. Alibek speelt een prima seizoen bij Philadelphia Rebels in de NAHL en Sarkenov is een ouderwetse enforcer bij Spokane Chiefs in de WHL.

Cover photo: IIHF

NFL kerstmis: Chiefs #1 seed, Lamar dolt met Texans

Marc Dorenbos
-
0
NFL kerstmis: Chiefs #1 seed, Lamar dolt met Texans

Fijne feestdagen namens SportAmerika! Ook tijdens deze dagen is er NFL te volgen. Week 17 begon deze woensdag met de Kansas City Chiefs die tegen de Steelers de #1 seed pakten. Later op de avond liet Lamar Jackson zien dat hij zomaar eens back-to-back MVP kan gaan pakken. Hij vernederde de Texans.

CHIEFS PAKKEN #1 SEED

Kansas City Chiefs @ Pittsburgh Steelers | 29-10

De mensen die vroeg klaar waren met het kerstdiner konden vanaf 19.00 uur zien hoe de Chiefs keihard uit de startblokken schoten tegen de Steelers. De eerste twee Chiefs drives leverden ook direct twee touchdowns op, via Xavier Worthy en Justin Watson. Doordat Harrison Butker een extra punt miste, kwamen de Chiefs op een 13-0 voorsprong. De Steelers leken razendsnel wat terug te doen. Via enkele grote plays van George Pickens en Jaylen Warren kwamen de Steelers razendsnel in de redzone. Via Warren leek de eerste touchdown van Pittsburgh op het bord te komen, maar door offensive holding werd de score teruggefloten. Russell Wilson gooide bij de daaropvolgende play een interceptie in de handen van Justin Reid. Een opsteker voor de Chiefs defensie die zonder Chris Jones moest aantreden.

Wilson was niet onder de indruk van deze tegenslag. Na een Chiefs punt bracht hij de Steelers met een sterke drive en uiteindelijk met zijn benen in de Chiefs endzone. Zo stonden in totaal al drie touchdowns op het bord aan het begin van het tweede kwart. Daar bleef het overigens ook bij tot rust.

Wedstrijd vroeg in het vierde kwart op slot

In het derde kwart wisselden beide teams een field goal af. Een sterke Chiefs drive aan het einde van dat kwart zorgde er voor dat Kareem Hunt aan het begin van het vierde kwart de bal binnenliep. Doordat de two-point attempt mislukte stonden de Chiefs daarmee op een 22-10 voorsprong. Niet lang erna zorgde een Pat Freiermuth fumble ervoor dat KC de bal direct terugkreeg in Steelers territorium. Dit leverde een Travis Kelce touchdown op en gooide de wedstrijd bovendien in het slot. Het was voor Kelce de touchdown waarmee de alleenheerser werd in de geschiedenis van de Chiefs wat receiving touchdowns betreft. Hij ving eerder in de wedstrijd al zijn 1000e(!) career pass.

Met deze overwinning pakken de Chiefs naast een 15-1 record ook definitief de #1 seed. Daarmee kan het team van Andy Reid in alle rust naar de play-offs toeleven en bovendien een bye in de tas meenemen. NFL, kijk uit: Het is december en de Chiefs komen weer op stoom. De Steelers lijden een gevoelige nederlaag in de strijd met de Baltimore Ravens om de AFC North.

Lamar heeft geen kind aan de Texans

Baltimore Ravens @ Houston Texans | 31-2

Diezelfde Baltimore Ravens wisten via hun openingsdrive op voorsprong te komen tegen de dit seizoen tegenvallende Houston Texans. Derrick Henry liep zijn veertiende touchdown van het jaar binnen. De Texans wisten aanvallend weinig klaar te spelen. C.J. Stroud, die last heeft van een sophmore slump, zag er onwennig uit tegen de sterke Baltimore defensie. Het was overigens de sterke Texans defensie die voor de eerste (en enige!) punten zorgde voor Houston. Derrick Henry werd getackled in zijn eigen endzone: safety. Vlak erna konden de Texans meer punten scoren nadat een goedkope pass interference flag ze in de redzone bracht. Een 4th & goal leverde niks op door een knappe Baltimore stand.

Aan de andere kant wisten de Ravens wederom op het bord te komen. Lamar was bij vlagen onnavolgbaar en bereikte zo eerst Mark Andrews voor een 67 yard gain. Erna had hij dankzij dezelfde onnavolgbaarheid seconden en seconden om uiteindelijk Isaiah Likely te vinden. Schoolyard football en een 17-2 voorsprong.

Derde kwart voldoende

Binnen anderhalve minuut na rust was de wedstrijd definitief gespeeld. Stroud gooide eerst een interceptie in de handen van Kyle Hamilton. Lamar zette het vervolgens op een rennen en scoorde een 48-yard rushing touchdown. In datzelfde kwart gooide Jackson ook nog maar eens een touchdown naar Andrews. Dat bleek eveneens het laatste hoogtepunt van de game.

De Ravens staan nu op pole position om volgende week de AFC North te winnen. Als kers op de taart brak Jackson het rushing record voor een quarterback in de NFL, dat eerst van Michael Vick was. Tegelijkertijd zien de Texans er op het moment uit alsof ze na 1 wedstrijd in de play-offs op vakantie kunnen. Aanvallend moet er echt wat veranderen in Houston.

Bekijk hier de kerstmis Power Rankings!

Coverfoto: Thomas Shea / Imagn Images

World Junior Championship 2025: preview Poule A

Dennis Bakker
-
0
World Junior Championship 2025: preview Poule A

De jeugd heeft de toekomst. Een veelgehoorde uitspraak die louter waarheden bevat. Het is weer december. Bij menig ijshockeyliefhebber gaat er dan vrijwel direct een lampje branden. Het World Junior Championship staat weer voor de deur. De uitgelezen kans, om de sterren van de toekomst aan het werk te zien. SportAmerika neemt je mee in een rondje langs de deelnemende landen. Wie zijn er (top)favoriet? Wie moet je met speciale aandacht volgen? Poule A bijt vandaag het spits af.

Het eerste WJC werd reeds in 1977 georganiseerd. 46 jaar later heeft het toernooi enorm in aanzien gewonnen en is het voor de Amerikanen bovendien een vaste traditie tijdens de kerstvakantie.

De editie van 2025 wordt weer “ouderwets” in Canada gespeeld. Ottawa fungeert deze editie als de bakermat van het aanstormende talent, verdeelt over de stadions van Ottawa Senators en Ottawa 67’s. Het is voor het draaiboek van de IIHF ook eindelijk weer zonder zorgen voorbereiden. De voorbije edities werden allen van jaargang en/of locatie verplaatst door de uitbraak van de COVID-pandemie, maar met deze editie is er gelukkig vanaf de start duidelijkheid.

EDITIE 2024: KATER VOOR CANADA, TEAM USA PAKT EEUWIGE ROEM

Waar van te voren een “walk in the park” werd verwacht voor diverse teams, zat de eerste week van het WJC vol verrassingen. Zo werd Team Tsjechië op Opening Night vakkundig met beide benen op de grond gezet door Slowakije (6-2 nederlaag). Finland kreeg op haar beurt een behoorlijk deksel op de neus van Canada (2-5).

Desalniettemin waren alle usual suspects wederom van de partij in de kwartfinales. Poule A werd verrassenderwijs door Zweden gewonnen. De ploeg van head coach Tomas Monten maakten gehakt van Letland (6-0) en Duitsland (5-0), wonnen de topper tegen Canada (2-0), maar bogen het hoofd tegen buurman Finland (4-5 SO). Desalniettemin was het genoeg voor de eerste plaats in de Poule A.

In poule B was het Team USA wat de klok sloeg. Na de misser van Tsjechië op Opening Night, leek poulewinst niets de ‘Stars and Stripes’ in de weg te staan. Ware het niet dat diezelfde Tsjechen de Amerikanen tot een shootout dwongen in wedstrijd drie. Desondanks kon Team USA meer dan behoorlijk bouwen op het duo Cutter Gauthier en Gavin Brindley. Beide noteerden de dubbele cijfers en waren met zijn tweeën goed voor 40% van de Amerikaanse poulefase productie.

KATER VOOR CANADA, GLORIE VOOR TEAM USA

Door de groepswinst van Zweden lagen alle kaarten op tafel voor de gedroomde finale tussen Team USA en Team Canada. Op papier was de wedstrijd tegen Tsjechië in de kwartfinale op 2 januari een formaliteit voor de Canadezen, ware het niet dat de Tsjechen er met een 3-2 overwinning vandoor gingen — met een fenomenale Jiri Kulich als stralende middelpunt —. Team USA op haar beurt rekende in de kwartfinale af met schietschijf Letland (7-2), gingen tot het gaatje tegen Finland en maakten van de grande finale tegen Zweden er een show van (6-2).

Het betekende voor Team USA haar zesde gouden medaille op het WJC en pakten ‘The Stars and Stripes’ voor het eerst sinds 2021 weer eens de eindzege. Het brons ging uiteindelijk naar Tsjechië, die in een “korfbalwedstrijd” met 8-5 Finland van een derde plaats afhielden.

EDITIE 2025: POULE A

TEAM USA

Om maar direct in de ultieme kerstsfeer te komen, trappen we deze preview uiteraard af met de titelverdediger. Team USA heeft na een foutloze editie van 2024 andermaal een flink aantal sterkhouders binnen haar gelederen en is het de mannen van head coach David Carle er alles aan gelegen om voor het eerst in de Amerikaanse WJC geschiedenis een back-to-back te bewerkstelligen.

Tussen de palen is er ook deze editie plek voor de onbetwiste minor nummer één: Trey Augustine. De 2023 second-round pick (Detroit Red Wings) is zonder twijfel de beste goalie op het WJC en vormt samen met Sam Hillebrandt de tandem van de Amerikanen. Het huidige seizoen van Augustine kenmerkt zich tot een opeenstapeling van hoogtepunten. Alweer opmakend voor zijn derde WJC U20 is de ‘Yzerman oogappel’ lights out in de NCAA namens Michigan State University — teamgenoot van onder meer Isaac Howard (Tampa Bay Lightning) — en wordt hij in menig preview al tot één van de bepalende factoren in het succes van de Amerikaanse formatie genoemd.

Op de blue-line is het eveneens finger lickin’ good. Onder leiding van Minnesota Wild fenomeen Zeev Buium — een aantal weken geleden nog onze Rookie of the Week in de NHL Highlights — is de blauwe lijn van de Amerikanen hands down de meeste gebalanceerde van het pak. De aanvallende juggernaut Buium wordt onder meer gesteund door (eveneens) terugkerende namen als Drew Forescue en Aram Minnetian, die defensief een prima slot op de deur zijn. Voor de ‘bruggetjesfanaten’ onder ons, is het dit jaar andermaal een Hutson die zijn opwachting maakt in de Amerikaanse ploeg. Lane Hutson speelde de pannen van het dak in de editie van 2024. Deze Kerst is het de beurt aan broertje Cole (Washington Capitals), die met name op de powerplay van Team USA de belangrijkste schakel is.

AANVAL IS DE BESTE VERDEDIGING

Waar de blue-line al uitpuilt van de high-end prospects is dat op de voorwaartste linies nog een tand extra. Op uitzondering van James Hagens na (overigens één van de allerbelangrijkste gegadigden voor de first-overall pick van 2025) zijn het louter gedrafte NHL prospects die op het roster van de Amerikanen verschenen. Zo is doelpuntenmachine Cole Eiserman (New York Islanders) van de partij en geeft ook Nashville Predator Teddy Stiga acte de presence bij ‘The Stars and Stripes’. Extra interessant voor head coach David Carle wordt het top trio Ryan Leonard – James Hagens – Gabe Perreault, die met zijn drieën reeds een linie vormen bij Boston College in de NCAA.

Na het winnen van de gouden medaille vorig jaar, hebben de Amerikanen een uitstekende kans om voor het eerst in haar geschiedenis een tweede goud op rij te winnnen. Op iedere linie is er reden tot juichen, maar er liggen behoorlijk wat potentiële kapers op de kust.

TEAM FINLAND

Een van die kapers is Team Finland. De Scandinaviërs maakten al in een vroeg stadium haar voorselectie bekend, waar weinig verrassende namen op zijn verschenen. De ploeg van head coach Antti Pennanen gaat na twee edities buiten de prijzen op jacht naar haar eerste medaille sinds de zilveren in 2022. Voor de laatste gouden moeten we reeds terug naar de editie van 2019.

Hoe solide en uitgesproken de Amerikaanse goalies zijn, zo onzeker is de situatie bij de Finnen. Petteri Rimpinen, Kim Saarinen (Seattle Kraken) en Noa Vali draaien alle drie niet het allerbeste seizoen uit hun nog prille carrière, wat de keuze voor de technische staf er niet makkelijker op laat maken. Van de drie lijkt de keuze vooralsnog op de kwaliteiten van Petteri Rimpinen te vallen. De 18-jarige goalie verdedigt de clubkleuren van Kiekko-Espoo in de Finse Liiga en noteert in 24 wedstrijden vooralsnog een .916 sv% en een 2.25 GAA — wat voor Noord-Amerikaanse maatstaven zo’n beetje lights out is —.

Ook op de blauwe lijn zijn er in de dagen vooraf nog een aantal vraagtekens te noteren. Hoe dan ook wordt de defensief gedragen door het duo Aron Kiviharju (Minnesota Wild) – Emil Pieniniemi (Pittsburgh Penguins). Met name Pieniniemi maakt sinds zijn overstap naar de Kingston Frontenacs (OHL) een stormachtige ontwikkeling door en heeft in 32 wedstrijden tot op heden 34 punten (vier goals, 30 assists) achter zijn naam staan. Qua vergelijkingsmateriaal spiegelen de Europese scouts hem met name aan het spel van Amerikaan Zeev Buium: Aanvallende juggernaut met een grote wapen in de vorm van de powerplay. Voor de defensieve kracht komt ook nog Penguins-collega Kalle Kangas om de hoek kijken.

TOP HEAVY VOOROP

De aanvallende linie is de meest in het oog springende bij Team Finland. Uiteraard voorop in de strijd gaat Buffalo Sabres prospect Konsta Helenius, die met name bij Rochester Americans (AHL) met zestien punten in 26 wedstrijden bewijst dat Buffalo op lange termijn goud in handen heeft. Gesteund door onder meer Dallas Star Emil Hemming, Kasper Halttunen (San Jose Sharks) en huidig Detroit Red Wing Jesse Kiiskinen — betrokken in de Andrew Gibson trade — hebben de Scandinaviërs een leuke top six om in het oog te houden. Kijk je wat verder naar beneden op de line-up herbergen de Finnen maar liefst tien (!) NHL-Draft spelers, waarmee het één van de diepste dit toernooi is.

Met name Kiiskinen is een naam om in de gaten te houden. De door de Predators gedrafte winger is met afstand de beste speler in een verder grijs seizoen voor HPK in de Finse Liiga.

TEAM CANADA

Het is nagenoeg onmogelijk om een goede invalshoek te bedenken voor het uitpuilende roster van Team Canada. De Canadezen kwamen in de editie van 2024 na de nederlaag tegen Tsjechië in de kwartfinale van een ijskoude kermis thuis en zijn er in 2025 op uit om voor eigen fans het goud in Ottawa te pakken. In de weken voor de start van het WJC was het in de media echter vooral te doen om de afwezigheid van menig top tien pick van de voorbije Entry Draft. Zo kunnen uiteindelijk onder meer Beckett Sennecke, Tiji Iginla, Zayne Parekh en Carter Yakemchuk thuis uitbuiken van het kerstdiner. Desondanks hebben de Canadese fans allerminst reden tot klagen. Maar liefst 21 NHL prospects maken hun opwachting op tweede Kerstdag.

Waar het bij Team Finland vooral een keuze wordt op basis van ‘minst presteren’, gaat die vlag bij Team Canada bij de goalies niet op. Zowel Carson Bjarnason (Philadelphia Flyers), Carter George (LA Kings) als Jack Ivankovic draaien een uitmuntend seizoen in de minors en baadt head coach Dave Cameron in luxe. Waar Ivankovic van de drie op papier de meeste upside heeft, zou je op basis van statistieken de nummer één aan Carson Bjarnason geven. De sluitpost noteert bij Brandon Wheat Kings in de WHL een .913 sv% en 2.90 GAA.

SPREID DE KANSEN

De blauwe lijn is zelfs met al het aanvallende geweld met afstand de beste van aankomende WJC. Waar de Amerikanen gloreren in de balans, gaan de Canadezen qua high-end écht door het dak. Zeven van de acht geselecteerde blue-liners (met uitzondering van Matthew Schaefer) zijn reeds bij NHL-teams onder de pannen, waar met name het London Knights duo Oliver Bonk (Philadelphia Flyers) en Sam Dickinson (San Jose Sharks) in het oog springt. Het tweetal speelt de pannen van het dak in de OHL en vult elkaar naadloos aan. Dickinson is zoals bekend een aanvallende klepper en is Bonk top vijf prospects in de defensieve zone.

Voor de keuze van het tweede paar kan Cameron vele kanten op. Zo is Tanner Molendyk (Nashville Predators) een belangrijke gegadigde en zal zijn sparringpartner Beau Akey (Edmonton Oilers) of Sawyer Mynio (Vancouver Canucks) worden. Ook hier kunnen we in iets mindere mate de loftrompet van stal halen. Molendyk gloreert in aanvallend opzicht — en is ook niet vies van een keiharde hit — en zijn Akey en Mynio sloten op de deur. Kersen op de taart zijn Caden Price (Montreal Canadiens) en de hierboven genoemde Andrew Gibson (Nashville Predators), waarbij met name Price exceptionele upside heeft.

GAVIN MCKENNA TIME, BABY!

Het is een vast stramien in onze NHL Powerplay Podcast, maar voor wat betreft de aanvallende prospects kunnen we dit jaar met recht de uitspraak ‘stoelriemen vast!’ van stal halen. Van de veertien geselecteerde forwards, bezitten er twaalf reeds een indirecte verbintenis met een NHL-franchise. Toch gaat vrijwel alle (aanvallende) aandacht uit naar de twee undrafted spelers: Porter Martone en Gavin McKenna.

Porter Martone is aankomende zomer (samen met Amerikaan James Hagens) hard op weg naar een first-overall selectie én is Gavin McKenna de (nu al) unanieme first-overall van 2026. Martone is een ideale mix van fysiek, souplesse en een ijzingwekkende dosis techniek. De multi-inzetbare forward gloreert zowel als centre en als winger en noteerde als captain van Brampton Steelheads (OHL) reeds 54 punten (21 goals, 33 assists) in 26 wedstrijden.

Gavin McKenna is de onbetwiste nummer één van 2026 en gaat zich als zeventienjarige opmaken voor zijn eerste deelname aan het WJC U20. De eveneens multi-inzetbare forward is op de vleugel magistraal, maar excelleert net name als centre. In de WHL stopte de puntenteller in zijn eerste volledige seizoen op 97 punten (34 goals, 63 assists) in 61 wedstrijden en doet hij er dit seizoen nog een scheut extra bovenop. Halfweg verzamelde McKenna reeds 60 punten in 30 wedstrijden.

Heeft Canada dan niets anders noemenswaardig bij zich? Zeker weten. Easton Cowan (Toronto Maple Leafs), Calum Ritchie (Colorado Avalanche), Jett Luchanko (Philadelphia Flyers) en Brayden Yager (Winnipeg Jets) maken eveneens hun opwachting in de Canadese formatie.

TEAM LETLAND

Jaar in, jaar uit is het bij Team Letland hetzelfde riedeltje: Probeer ten alle tijden degradatie uit de hoogste afdeling van de U20 te voorkomen. In de gehele Letse geschiedenis bereikten de Letten slechts tweemaal de kruisfinales (waaronder in 2024, na een 0-20 saldo uit de eerste drie wedstrijden) en ook de komende editie zal ‘overleven’ de meest genoteerde uitspraak uit het Letse kamp worden. Zeker als je het roster wat nauwer onder de loep neemt én de pech hebt dat je in een poule des doods zit met Canada en USA als twee eerste tegenstanders.

De positie tussen de palen wordt zonder twijfel de meest interessante linie aan Letse kant. Met aanvallende juggernauts USA en Canada tegenover je, wordt het voor het duo Linards Feldbergs – Aksels Ozols een behoorlijke opgave. Hoewel de media met name het talent van Ozols onderstrepen, krijgen de prestaties van Feldbergs bij Sherbrooke Phoenix in de QMJHL een streepje voor Met name omdat de 19-jarige sluitpost ook reeds twee wedstrijden bij de Letse grote mannen in de benen heeft.

Op de blue-line is de meest in het oog springende naam die van Anaheim Ducks prospect Darels Uljanskis. De zevende ronde pick van 2024 speelt zijn wedstrijden in de J20 Nationell in Zweden namens AIK en is met name in aanvallend opzicht een speler om in de gaten te houden. In 27 wedstrijden schoot de Let reeds 21 punten bij elkaar en kan hij in kleine marges een beslissing forceren. Partner in crime lijkt vooralsnog Kristers Urbanovics te worden. De blue-liner is een beer in de eigen zone en compenseert de aanvallende drift van Uljanskis.

AANVALLEND VAN ALLES EEN BEETJE

Hopelijk kan Team Letland aanvallend een vuist maken, want menig Lets prospect is zo gek nog niet. Voorop in de strijd zonder twijfel de naam van Washington Capitals prospect Eriks Mateiko (die vorig jaar er reeds bij was en een treffer noteerde). Afgelopen zomer durfde het Front Office in Washington het aan om de Let in de derde ronde op te pikken en laat hij bij Saint John Sea Dogs (QMJHL) zien dat dit allesbehalve onterecht was.

Toch herbergen de Letten drie ‘oogappels light’: Rudolfs Berzkalns, Roberts Naudins en Olivers Murnieks. Berzkalns speelde vrijwel zijn gehele minor carrière tot op heden in Noord-Amerika en maakte op zestienjarige leeftijd al de overstap naar de Muskegon Lumberjacks in de USHL. Naudins is daarentegen een protégé van het reeds veelvuldig aangehaalde Shattuck St. Mary’s en laat daar menig scout de hoofden draaien.

Olivers Murnieks springt er echter met kop en schouders bovenuit. De centre speelt een weergaloos eerste seizoen bij Sioux City Musketeers in de USHL en was op zestienjarige leeftijd al dé uitblinker op het U18 WJC namens Letland. De prospect is pas in 2026 in de NHL Draft verkiesbaar, maar het heeft er alle schijn van dat de forward menig Lets NHL-record gaat aanscherpen.

TEAM DUITSLAND

Wir sind wieder da! Duitsland meldde zich tijdens de voorbije editie voor de vijfde maal op rij in de hoogste afdeling van de U20, maar had op 4 januari uiteindelijk een overtime-overwinning op Noorwegen nodig (5-4), om zich in de top divisie te handhaven. Onze oosterburen zijn er sinds 2020 onafgebroken bij en hadden daarin driemaal met het degradatiespook af te rekenen. Net als divisieconcurrent Letland zullen de Duitsers zich op het sprokkelen van punten moeten richten.

Tussen de palen zien we ongetwijfeld Nico Pertuch zich van derde goalie in 2024 opwerken tot starter in 2025. Het trio wordt door Leon Hümer en Linus Vieillard afgetopt. Hümer deed al enige ervaring op in wat oefenwedstrijden met de U20, maar het aankomende WJC betekent zijn vuurdoop in officieel verband. Vieillard was de back-up tijdens het afgelopen WJC U18 en heeft qua upside meer in zijn mars dan collega Hümer

Op de blauwe lijn vinden we de enige NHL-prospect van de Duitse selectie: Norwin Panocha. De boomlange blue-liner werd in de zevende ronde van 2023 door Buffalo Sabres opgepikt en werkt zijn wedstrijden namens Green Bay Gamblers in de USHL af. In tegenstelling tot menig ander dragende blue-line kracht blinkt de Duitser vooral uit in de eigen zone en ligt het in de lijn der verwachting dat Panocha “minuten gaat vreten”.

Voor head coach Ernst Höfner is het overigens wel prettig dat hij een flink aantal bekende namen opnieuw mag verwelkomen op het WJC. Zo waren Paul Mayer en Lua Niehus er vorig jaar reeds bij en was Mayer afgelopen zomer nog een belangrijke gegadigde op de Europese scoutingslijsten voor de NHL Entry Draft.

AFWEZIGHEID KEVIN BICKER LAAT ZICH VOELEN

Laten we maar direct met de deur in huis vallen: Oogappel Kevin Bicker moet het WJC aan zich voorbij laten gaan. De vijfde ronde pick van Detroit Red Wings (2023) blesseerde zich met Löwen Frankfurt eind november tegen Fischtown Penguins en zag zijn WJC 2025 in rook opgaan. Als “vervangt eye-catcher” ligt die druk nu op de schouders van Julius Sumpf. De centre is bezig aan een sterk tweede seizoen bij Moncton Wildcats (QMJHL) en is hard op weg naar de 100 punten prognostiek.

Kijken we naar potentieel draft materiaal zullen alle ogen gericht zijn op David Lewandowski. De forward draait een puik seizoen bij Saskatoon Blades (WHL) en was een hele belangrijke schakel in het 1A WJC van de U18. In de scoutingsrapporten schaalt het journaille de Duitser eind tweede ronde / begin derde ronde in, maar als de resultaten op het WJC meezitten, zit er voldoende upside in de ‘Lewandowski on ice’.

Cover photo: Bjorn Larsson Rosvall

1...787980...803Pagina 79 van 803

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU