Elke dag laat de NHL redactie van SportAmerika jou hét hoogtepunt van de dag zien. Vannacht waren er voldoende highlights, maar we moeten keuzes maken. De NHL Play of the Day die we je vandaag laten zien is:
Always make a great first impression!
Tom Kuhnhackl scoorde vannacht zijn eerste NHL goal. En de manier waarop is van grote schoonheid. Shorthanded laat hij Viktor Hedman, toch niet de minste, als standbeeld staan op het ijs. Vervolgens verschalkt hij Ben Bishop, o in voetbaltermen te spreken, ‘met een goal in het kruis’. Kijk en geniet:
There you go Mister Kuhnhackl!
Kuhnhackl scoort fantastische 1st career goal
Jaromir Jagr schrijft geschiedenis tegen Jets
SportAmerika blikt dagelijks terug op de gespeelde wedstrijden in de NHL. Gisteravond en vannacht leverde de bond negen duels af voor de kijkers. Een speelronde waar in Florida historie werd geschreven. Wat er daarnaast gebeurde vertellen Richard de Weijze, Rowdy van Grieken en Ed Versteeve jou.
Florida Panthers – Winnipeg Jets
Florida Panthers ontving vannacht Winnipeg Jets in eigen huis. Een duel tussen twee teams die allebei verrassen. Florida in positieve zin, Winnipeg in negatieve zin. Het werd een memorabele wedstrijd in het BB&T Center, waar de thuisploeg een 3-1 zege boekte.
De bezoekers kwamen op een 1-0 voorsprong door Andrew Ladd, maar daarna was het woord aan Florida en Jaromir Jagr in het bijzonder. De 44-jarige aanvaller bracht de gelijkmaker op het bord en scoorde de 3-1. Tussendoor had Reilly Smith de Panthers op voorsprong gezet. Zijn twee goals zette Jagr op 742 goals in zijn loopbaan, waarmee hij Brett Hull passeerde op de all-time topscorers lijst. Jagr heeft nu alleen nog de absolute grootheden Wayne ‘The great one’ Gretzky (894) en Gordie ‘Mr. Hockey’ Howe (801) voor zich op de lijst. Een zeer illuster gezelschap. Door de zege behield Florida een voorsprong van vijf punten op Boston Bruins.
Dallas Stars – Boston Bruins
Een doelpuntenfestival vannacht in American Airlines Center in Dallas. De sterren van de thuisploeg kregen met 3-7 slaag van Boston Bruins dat zich steviger op plaats twee nestelt in de Atlantic Division.
Dat Dallas zo’n dreun zou krijgen had niemand gedacht na de eerste periode. Toen stond het immers 3-1 voor. Met name de 3-1 van Patrick Sharp was opmerkelijk. De puck zat er nog niet in, maar na video review van de arbitrage duwde een Boston verdediger het doel opzettelijk weg. ‘A good goal’ klonk er door de schaatsarena: 3-1. Daarna volgden liefst zes achtereenvolgende goals van Boston Bruins, waarvan er liefst drie op de powerplay gescoorde werden. Twee goals kwamen van de stick van Brad Marchand. Marchand staat nu op dertig goals, het hoogste aantal ooit door de aanvaller van Boston in de NHL. En het seizoen is nog lang niet voorbij.
Washington Capitals – New Jersey Devils
Washington Capitals gaan vrolijk verder met winnen. Alex Ovechkin gaat vrolijk verder met scoren. Als je niet beter wist dat de 4-3 winst tegen New Jersey Devils een makkie was, zou je het direct geloven. Niks bleek minder waar. De Devils bleek een taaie tegenstander te zijn die pas vlak voor tijd geknakt werd.
In Verizon Center in Washington pakte de Devils tot driemaal toe de leiding. Richting einde van de eerste periode maakte Travis Zajac de 0-1. Alex Ovechkin maakte vlak daarna gelijk. Hij kreeg de puck oog in oog met de goalie Schneider en tja, dan mist ie simpelweg niet. Toch zette Kyle Palmieri met een schitterende goal uit een schier onmogelijke hoek de Devils op 1-2 na de eerste zoemer. Evgeni Kuznetsov scoorde de gelijkmaker in de tweede periode. In de laatste periode werd het erg spannend. Reid Boucher had wat geluk toen Braden Holtby de puck liet glippen: 2-3. Het duurde tot 13:55 eer TJ Oshie met een lucky bounce de 3-3 maakte. Lucky, want de puck ging ruim naast, maar raakte een schaats en eindigde in het net. De bloemen voor de game winning goal gingen naar Brooks Orpik. Eindelijk zal hij verzucht hebben. Na dertien seizoenen NHL en 798 reguliere seizoenswedstrijden maakte hij zijn eerste game winner: 4-3. Zure nederlaag voor de Devils in de strijd om plaats drie in de Metropolitan Division.
Pittsburgh Penguins – Tampa Bay Lightning
Tampa Bay Lightning heeft de vorm te pakken en staat inmiddels derde in Atlantic. Pittsburgh weet dat het alle zeilen bij moet zetten om aan te haken bij beide ploegen uit New York. De Pens bewezen zich een slechte dienst; in eigen huis werd met 4-2 verloren.
Alhoewel de thuisploeg het overwicht had, liepen de Bolts naar een comfortabele 3-0 voorsprong. Doelman Zatkoff zag er niet altijd even lekker uit bij de treffers. De 2-0 van Stamkos betekende zijn 300e treffer, waarmee hij na Ovechkin de jongste speler werd die deze mijlpaal bereikte. Pittsburgh kwam shorthanded terug tot 3-1, waarna Tampa Bay via een prachtig uitgespeelde aanval op 4-1 kwam. De 4-2 van Wilson was slechts voor de statistieken.
Nashville Predators – Los Angeles Kings
Sinds de ommekeer in Minnesota moet Nashville oppassen dat het haar play-off positie niet aan die club verliest. Voor Los Angeles dreigt de koppositie in de Pacific in gevaar te komen, nu Anaheim alles op een rijtje lijkt te hebben.
Na kwartier gespeeld te hebben kwamen de Kings op een 0-1 voorpsprong, door een goal van Jake Muzzin. Nog in diezelfde periode maakte Ryan Ellis de gelijkmaker. Dit ondanks het fiks overwicht van Nashville in de eerste periode. Gedurende de tweede en derde periode kreeg LA meer grip op de wedstrijd, maar scoorde het niet. In overtime gebeurde dit wel, toen Tanner Pearson het net achter Predators-goalie Pekka Rinne vond; het werd 1-2.
Ottawa Senators – Detroit Red Wings
Ottawa Senators heeft de jacht op Detroit Red Wings geopend. De Sens strijden met de Wings om een playoff ticket in Atlantic. Ottawa deed prima zaken door, na shootouts, Detroit met 3-2 te verslaan.
De Red Wings kwamen tot twee keer toe op voorsprong door Athanasiou en Richards. Maar de achilleshiel dit seizoen in Detroit, de defensie, werd opnieuw blootgelegd. Detroit kon wederom een duel niet over de streep trekken en kreeg daar in de shootouts de rekening voor gepresenteerd. Kyle Turris maakte de enige treffer en zorgde daarmee voor de derde zege op rij voor Ottawa.
Arizona Coyotes – St. Louis Blues
Voor de eerder dit seizoen zo verrassende Coyotes, begint de play-offs een beetje uit het zich te raken. De achterstand op San Jose (de houder van de derde play-off positie in de Pacific) bedraagt inmiddels al zeven punten. Er moest dus resultaat worden geboekt, vannacht tegen de Blues.
Al binnen een minuut was het aanvoerder Shane Doan die Arizona de voorsprong bezorgde, maar Vladimir Tarasenko vond al snel de gelijkmaker. Toen ging het hard; Steen, Schwartz en Gunnarsson scoorden allen, waardoor de Blues de eerste periode met een 1-4 voorsprong afsloten. Connauton en Domi brachten de thuisploeg nog wel terug in de wedstrijd, maar door goals van Berglund en Backes won St. Louis met 4-6.
Toronto Maple Leafs – Philadelphia Flyers
Een heerlijk potje hockey tussen twee teams die een allesbehalve briljant seizoen doormaken. Toronto Maple Leafs bungelt kansloos onderaan in de Atlantic door en Philadelphia Flyers is vaker in het nieuws door nasty hits dan door goede resultaten. Zij verloren zes van de laatste acht duels. Het vermakelijk duel werd door de Flyers gewonnen na overtime: 4-5
Toch zaten er zeker highlights in deze wedstrijd. Shawn Matthias zette Toronto op 1-0, maar een mooie combinatie van de Flyers, afgerond door Sam Gagner, zorgde voor de 1-1. Een rebound van goalie Bernier gaf Voracek de kans 1-2 te scoren. Brayden Schenn zette Philadelphia op 1-3 en de game leek over. Hoewel, Nick Spalling met zijn eerste (!) dit seizoen maakte de aansluitingstreffer. Als je na de tweede periode niet binnen vijf minuten op je stoeltje zat in air Canada Center dan miste je nogal wat. Een schitterende rush van Nazem Kadri vanaf de eigen achterlijn bezorgde Peter Holland na 3:16 de gelijkmaker en Byron Froese maakte op 4:42 de 4-3 voor Toronto. Matt Read tikte na 5:04 de 4-4 binnen. Overtime bleek noodzakelijk, waar Shayne Gotisbehere weer eens opstond. De rookie maakte de winnende goal en verlengde de point streak van de defender naar vijftien wedstrijden.
Edmonton Oilers – Colorado Avalanche
Voor de Avalanche geldt hetzelfde als voor de Predators; de ommekeer bij de Wild dreigt ten koste te gaan van de play-off positie. Daarom konden de gasten uit Colorado vannacht twee punten goed gebruiken, wanneer het het opnam tegen een ploeterend Oilers-team.
Na ruim zeven minuten kwam Edmonton op voorsprong, door een goal van Taylor Hall. John Mitchell scoorde echter na vier minuten alweer de gelijkmaker. Tyson Barrie bleek de grote man, met twee goals (een in de tweede en een in de derde periode). Benoit Pouliot scoorde nog de aansluitingstreffer voor de Oilers, maar de thuisploeg verloor alsnog, met 2-3.
WWE Fastlane: Main event WrestleMania en drie titels op het spel
WWE Fastlane, de laatste grote show voor WrestleMania 32, vindt dit weekend plaats in Cleveland, Ohio. Brock Lesnar, Roman Reigns en Dean Ambrose nemen het tegen elkaar op in een Triple Threat Match. De winnaar van de match staat tijdens WrestleMania tegenover WWE World Heavyweight Champion Triple H.
De nieuwe Intercontinental Champion Kevin Owens verdedigt de titel in de thuishaven van de Cleveland Cavaliers tegen Dolph Ziggler, Divas Champion Charlotte zet het goud op het spel tegen Brie Bella en United States Champion Kalisto neemt het tijdens de WWE Fastlane Kick-off show op tegen voormalig titelhouder Alberto Del Rio in een 2-Out-of-3-Falls Match.
Ook staan Chris Jericho en AJ Styles wederom tegenover elkaar, komen Becky Lynch & Sasha Banks in actie tegen Naomi & Tamina en gaan de reuzen Ryback, Kane & Big Show de strijd aan met The Wyatt Family.
WWE Fastlane is in de nacht van zondag 21 op maandag 22 februari live te zien op het WWE Network.
© 2016 WWE, Inc. All Rights Reserved.
NHL Undercover: de stille doorbraak van Coyotes’ jonkies
NHL Undercover is een wekelijks achtergrondverhaal van één van onze redacteuren, waarin zij jou meenemen in zaken die opvallen, onderbelicht blijven of speciale aandacht verdienen. Deze week vertelt Jeroen Veenstra over de ontwikkeling van de jonge spelers in Arizona. De prestaties van het team verraden helemaal niks, maar sportief hebben de Coyotes een rooskleurige toekomst in het vooruitzicht.
De entree van Max Domi en Anthony Duclair
De start van de Coyotes was dit seizoen verrassend goed. De eerste drie duels, tegen Los Angeles, Pittsburgh en Anaheim werden gewonnen. Een frisse start van een ploeg waar weinig van werd verwacht tegen niet de minste tegenstanders. Twee rookies waren daarbij van grote waarde. Max Domi (foto, rechts) noteerde twee goals en twee assists. Anthony Duclair (foto, links) noteerde in zijn derde duel al een hattrick. Daarnaast gaf Duclair twee assists in de eerste duels. Een sterke start, maar zo sterk mag je van rookies niet verwachten dat zij zullen blijven spelen. Zeker in het begin van een carrière is er sprake van pieken en dalen. Omdat de Coyotes nu toch al aardig afhankelijk bleken van het duo heeft dat gelijk zijn invloed op de prestaties van de ploeg. Toch kennen beide een behoorlijk rookie season: Domi noteerde in 55 duels 15 goals en 24 assists, Duclair tekende voor 16 goals en 17 assists.
De plotse opkomst van Louis Domingue
Een andere reden voor de inzinking van de Coyotes leek de blessure van goalie Mike Smith te gaan worden. Smith is geen ster in de league, maar voor de Coyotes een respectabele doelman. Anders Lindback moest zich nog maar bewijzen op het hoogste niveau. Dat was hem bij andere clubs nog niet gelukt en ook in Arizona kon hij het niet waarmaken op het moment dat hij de kans kreeg. De backup goalie die was opgeroepen ter vervanging van Mike Smith, greep zijn kans echter wel. In zijn eerste zestien optredens kreeg hij slechts vijf keer meer dan twee tegentreffers te verduren. Daarnaast noteerde hij twee shutouts en hielp zijn ploeg aan enkele overwinningen. Voor volgend seizoen lijkt de tandem Smith – Domingue een zekerheidje.
De erfenis van het vertrek van Keith Yandle
Anthony Duclair kwam naar de ploeg in de ruil die Keith Yandle naar New York Rangers bracht. Met Yandle vertrok vorig seizoen één van de belangrijkste spelers van de Coyotes. Een vertrek wat de Coyotes, zo blijkt, wel konden lijden. Met Yandle en Oliver Ekman-Larsson hadden de Coyotes twee offensief sterke defenseman. Ekman-Larsson kreeg na het vertrek een grotere rol en die vult hij met verve in. De 24-jarige Zweed, in 2009 als zesde overall gekozen door de Coyotes, scoorde nu al meer punten dan hij vorig seizoen deed in 82 wedstrijden. Zijn 17 goals en 28 assists zijn goed voor een vijfde plaats in de league onder defenseman. Keith Yandle is met vier goals en 29 assists terug te vinden op een 21ste plaats.
De prospects van de toekomst
Achter de huidige selectie staan enkele talenten te popelen om ook de NHL te betreden. Christian Dvorak is al enkele jaren de goal scorer van London Knights in de OHL. De aanvoerder noteerde vorig jaar 41 goals en 68 assists in 66 duels. Dit jaar staat de teller na 45 duels al op 42 goals en 54 assists. Dylan Strome, vorig jaar nog lijnmaat van Connor McDavid, doet het bij Erie Otters ook dit jaar weer prima. De 129 punten van vorig jaar zal hij niet kunnen evenaren, maar de nieuwe aanvoerder noteerde in 42 duels 29 goals en 57 assists. Met Conor Garland hebben de Coyotes ook in de QMJHL een topscorer rondlopen. Garland noteerde vorig jaar eveneens 129 punten voor Moncton Wildcats. Dit jaar staat de teller alweer op 109 in 50 duels, ondanks zijn geringe lengte. Het is wel de vraag hoe Garland zich staande gaat houden tussen de grote mannen in de NHL. En dan hebben we het nog niet eens gehad over talenten als Maxim Letunov, Christian Fischer en Jens Lööke.
Een negatieve eindnoot
Over vrijwel alle linies lijkt de toekomst van de Coyotes gewaarborgd, met prospects die nu, volgend jaar of op langere termijn een mooie toevoeging zullen zijn voor het roster van de ploeg. Één linie lijkt echter nog ver onderbezet: defensief hebben de Coyotes weinig te kiezen. Er zijn veel prospects beschikbaar, maar geen namen die er op relatief korte termijn zullen staan. Hierin kunnen de Coyotes enerzijds wel wat ervaring toevoegen om de huidige jeugd bij de hand te nemen. Anderzijds mag er wel een diepte-investering gedraft worden bij de aankomende draft. Als met die tips vorderingen worden gemaakt, weet ik zeker dat de Coyotes sportief een mooie toekomst voor de boeg hebben. Daarbij maakt het niet uit of die toekomst in Arizona of elders ligt.
Foto’s: Getty Images, archief
NHL PotD: Legwand scoort vanuit defensive zone
Elke dag laat de NHL redactie van Sport Amerika jou het hoogtepunt van de dag zien. Vandaag niet meer dan vijf wedstrijden, maar dat betekent niet dat er minder highlights zijn. Ze zijn in elk geval erg spectaculair, zoals de NHL Play of the Day die we je vandaag willen laten zien.
David Legwand kon in de eigen defensive zone de puck veroveren en schaatste iets naar achteren om zichzelf de ruimte te geven de puck in de offensive zone te dumpen voor een line change. Hij kon echter niet vermoeden dat zijn schot op doel doelman Joonas Korpisalo zou passeren. De puck stuitert net voor de goalie raar op en over de handschoen van de goalie. Een verbaasde Legwand viert de 2-0. Korpisalo zal hier vermoedelijk slecht van slapen, maar beslissend was deze goal niet: de Sabres wonnen met 4-0 op bezoek bij Columbus Blue Jackets.
NHL Recaps: Montreal Canadiens wint weer eens
SportAmerika blikt dagelijks terug op de gespeelde wedstrijden in de NHL. Vandaag verschenen er ‘slechts’ vijf duels op de rol. Over wat er zich afspeelde in die wedstrijden, daar praten Jeroen Veenstra en Ed Versteeve je over bij.
Montreal Canadiens – Philadelphia Flyers
Montreal Canadiens keerde weer terug in het Bell Center na drie uitnederlagen op rij. Het ontving Philadelphia Flyers dat twee van de laatste drie duels ten onder ging. De Habs wonnen, na shootouts, met 3-2.
Dutch Gretzky Dale Weise bracht Montreal vroeg op voorsprong, maar tien tellen later trok Cousins de stand gelijk. Raffl zette de Flyers op voorsprong, op aangeven van Gostisbehere die daarmee zijn point streak op 14 bracht. Pacioretty bracht de ploegen op gelijke hoogte. Shootouts moesten de beslissing brengen. Na vijf ronden was de beslissing daar; Paul Byron besliste het duel in het voordeel van Montreal die de vierde zege in eigen huis op rij noteerde.
Carolina Hurricanes – San Jose Sharks
Een interessant duel in Raleigh tussen Carolina Hurricanes en San Jose Sharks. De Canes zijn 8-1-3 in de laatste twaalf thuisduels, terwijl de Sharks liefst acht van de laatste tien uitduels wonnen. Carolina trok aan het langste eind met een 5-2 zege.
Terry en Burns zorgden voor een 1-1 stand na 20 minuten. Nordstrom en Skinner stelden een marge van twee goals veilig. Hertl bracht San Jose terug in de wedstrijd, maar opnieuw Skinner en Jordan Staal schoten de 5-2 eindstand op het bord. Door de zege haakt Carolina aan in de strijd om de playoffs.
Columbus Blue Jackets – Buffalo Sabres
Columbus heeft een zeer nette serie te pakken. De ploeg pakte de laatste zes duels mininaal een punt. Ook Buffalo kent een kleine opleving met minimaal een punt uit de laatste drie. De Sabres hielden hun streak vast, dankzij een duidelijke maar geflatteerde 4-0 overwinning.
McGinn en Legwand brachten de bezoekers op een 2-0 voorsprong. De goal van Legwand was opmerkelijk; shorthanded werkte hij de puck uit de eigen zone weg. Het leer hobbelde over de handschoen van doelman Korpisalo. De tweede treffer van McGinn en een treffer van Reinhart zorgden voor een 4-0 eindstand. Buffalo doelman Lehner noteerde 38 saves, waarmee de Sabres zachtjes aan de kelder van de NHL verlaten.
New Jersey Devils – New York Islanders
In vele wedstrijden kon Cory Schneider zichzelf enkel en alleen de winnende goalie noemen door veel schoten tegen te houden, tegen New York Islanders was een uitblinkende Schneider niet genoeg. Jaroslav Halak speelde eveneens de sterren van de hemel. De vroege goal van Casey Cizikas die Schneider op moest geven bleek de enige van het duel. Een belangrijke zege voor de Islanders, het gat met de op plek drie jagende Penguins en Devils is nu drie en vier punten.
Calgary Flames – Vancouver Canucks
Vancouver Canucks zette een bijzondere mijlpaal neer, maar zal het ongetwijfeld betreuren dat het zo ver heeft moeten komen. De ploeg is de eerste ploeg in de NHL historie die vier duels op rij met de exacte score van 5-2 verliest. T.J. Brodie was belangrijk voor de Flames met drie assists. De ploeg nam vroeg een 1-0 voorsprong, maar moest nog wel toezien hij Vancouver daarna een 1-2 voorsprong nam. Verder kwam het echter niet, de Flames scoorden nog wel vier keer en doorbraken daarmee hun losing streak van drie wedstrijden.
NBA Pool 2015/16: Week 18
Het All-Star weekend zit er op, de trade-deadline is achter de rug en Damian Lillard (en de Trail Blazers) bezorgen de Warriors hun 5e L. Dan is het nu tijd voor de vragen van de Week 18 van deze NBA Pool.
In deze pool krijgt iedere liefhebber van de mooiste sportleague ter wereld (gratis) de kans om wekelijks voorspellingen te doen en zich te meten met andere zelfbenoemde kenners van de NBA uit Nederland en België. Elke correct antwoord is punten waard. Het enige wat u moet doen, is wekelijks (voor maandagnacht) deze vragen beantwoorden. Een week niet meedoen, is een week geen punten!
Mocht je de uitslagen van week 16 nog niet gezien hebben, bekijk ze hier:
https://www.archief.sportamerika.nl/nba-pool-201516-uitslag-week-16
De vragen voor week 18 moeten beantwoord zijn voordat de eerste wedstrijd maandag begint. Als deadline houd ik maandag 22 februari 23:59 aan. Mocht je nou net een halve dag te laat zijn, mail mij even zodat je slechts 1 wedstrijd mist qua punten ipv een hele week.
http://
Column: Detroit domineert 'Deadline Day'
Deadline Day in de NBA is inmiddels twee dagen geleden. En eigenlijk is er maar één club wiens lot op de korte termijn daadwerkelijk verbeterd is door een tweetal last-minute deals: Detroit.
Er waren enkele andere opmerkelijke deals te bemerken: Doc Rivers haalde voor de zoveelste keer een oude bekende naar zijn Clippers, ditmaal in de persoon van (de permanent overschatte) Jeff Green, wederom ten koste van een toekomstige ‘pick’ in de Draft; herrieschopper Markieff Morris (tweelingbroer van de hieronder besproken Marcus) wist ein-de-lijk de uitgang te vinden in Phoenix, en zal tenminste tot het einde van dit seizoen een Wizards-tenue dragen; de Memphis Grizzlies namen afscheid van Green en Courtney Lee, en verwelkomden Chris ‘Birdman’ Andersen, Lance ‘All Day/ the Fourth-Grader’ Stephenson en P.J. Hairston daarvoor in de plaats – hetgeen Memphis nu officieel de beschikking geeft over de meest imposante bundeling aan dorpsgekken in de NBA-historie…
The Suicide Squad coming to an NBA arena near you. pic.twitter.com/zDUaYAQpOe
— Adam McGee (@AdamMcGee11) 18 februari 2016
…en waardoor de selectie van de Grizzlies momenteel uit waarschijnlijk de zwakste verzameling afstandsschutters bestaat sinds de invoering van de driepuntslijn in de NBA in 1980 – de huidige spelersgroep in Memphis heeft 300 driepunters raak geschoten in 53 wedstrijden, wat neerkomt op een lachwekkend gemiddelde van 5.6 rake drietjes per wedstrijd…ALS TEAM.
“Move over, Eminem. Stan van Gundy is running Detroit now”
De twee opmerkelijkste ‘deadlinedeals’ van de afgelopen week hadden één gemene deler: Detroit. Stan van Gundy, hoofdcoach én GM van de Pistons vond ’t kennelijk tijd voor wat verandering in Motor City.
Ondanks het feit dat z’n jonge, veelbelovende ploeg tot dusver boven verwachting presteerde in een verbeterde Eastern Conference (27-27 voor de All-Star-break), blijkt nu dat Stan the fucking man – om met Van Gundy te spreken dienen F-bombs voluit uitgesproken te worden – de huidige spelerskern inschat als eentje die met wat kleine verbeteringen nú al een rol van betekenis kan spelen in de play-offs.
Want er werden twee tamelijk serieuze deals beklonken door SVG.
Allereerst haalden de Pistons op woensdag één van de meest enigmatische talenten uit de huidige NBA binnen: middels een voor Detroit bijzonder gunstige deal – Turkse allrounder/matige schutter Ersan Ilyasova en bijna-over the hill-zijnde dribbelaar Brandon Jennings bewandelden de omgekeerde weg – werd ‘combo’-forward Tobias Harris van de Orlando Magic overgenomen.
Waarom enigmatisch? Omdat Harris ‘op papier’ in veel opzichten een toekomstig ster lijkt: er zijn weinig 23-jarige forwards in de NBA te vinden die over een fysiek beschikken waarmee je op vier verschillende posities zou kunnen verdedigen (2.04m, 106 kilo), in de afgelopen drie seizoenen relevante statistieken hebben weten te noteren (gemiddeld 15.5 punten en 7.1 rebounds in 33 minuten per wedstrijd), én over dusdanig atletisch vermogen beschikken om dit soort dingen te kunnen doen…
…maar aan de andere kant is Harris in z’n vijfde NBA-seizoen nog altijd niet uitgegroeid tot een betrouwbare verdediger (in elk van de vijf jaar waren Harris’ teams verdedigend minimaal vijf punten per 100x balbezit beter zonder hem op het veld), is z’n driepuntschot nog steeds niet doorontwikkeld tot doorsnee-NBA-kaliber (31.1% in 2015-2016) en is tot nu toe nog geen van zijn coaches in staat gebleken de knoop door te hakken of de veelzijdige Harris, ‘als puntje bij paaltje komt’, nu een small forward of een power forward is.
Maar een kosten-batenanalyse is niet nodig om deze deal voor Tobias Harris vanuit het oogpunt van de Pistons als ‘uitstekend’ te bestempelen. Daarvoor heeft Detroit simpelweg een te gunstige prijs betaald.
Ilyasova en Jennings waren in het ‘Four Wide’-systeem van Van Gundy in Detroit – zéér gelijkend op de strategie die Van Gundy als coach van de Orlando Magic in Dwight Howards hoogtijdagen (2007-2012) hanteerde – overbodig geraakt. Jennings kwam nauwelijks meer aan bod als back-up-spelverdeler omdat Van Gundy ook in Detroit een tamelijk hoge dosis speeltijd voor z’n primaire point guard Reggie Jackson (31 minuten per wedstrijd) prefereert boven een rotatie, terwijl Ilyasova simpelweg niet efficiënt genoeg omsprong met de wijd open driepuntpogingen die dit systeem voor een small forward oplevert (36.3%, gemiddeld vier pogingen per wedstrijd) om nog langer een basisplaats te verdienen bij een ploeg van play-offkaliber.
En ook de tweede deal van de Detroit Pistons valt in de categorie ‘bijzonder begrijpelijk’. Stan van Gundy maakte dankbaar gebruik van de interne paniek bij de Houston Rockets – waar het ‘we-moeten-IETS-doen-om-de-illusie-van-controle-te-behouden’-virus welig tierde – door vierdejaars center-talent Donatas Motiejunas, en alsmaar dikker wordende schutter (??) Marcus Thornton, over te nemen in ruil voor één toekomstige pick, vallend in de eerste ronde van de aanstaande Draft.
Motiejunas (25), door diverse blessures maar uitkomend in 191 van de mogelijk 301 wedstrijden in de eerste drieënhalf jaar van z’n nog jonge NBA-loopbaan, is nog altijd één van de meest technisch begenadigde seven footers (spelers van 2m13-of-langer) in het mondiale basketbal. Hetgeen goed zichtbaar is in de schaats-clinic die Roy Hibbert onvrijwillig krijgt in bovenstaand Vine-clipje.
De aanwezigheid van Motiejunas in Detroit geeft Van Gundy de beschikking over een alternatieve speelwijze: in plaats van een stretch four (Ã la Morris of Harris) in het traditionele Van Gundy-systeem kunnen de Pistons nu ook periodes met een tweede werkelijk lange man naast monster-center Andre Drummond spelen. Eentje die ook nog eens een bovengemiddeld goede passer is voor een big:
Veelzijdigheid: check!
Met het aantrekken van Motiejunas en Harris lijkt Van Gundy langzaam maar zeker genoeg wapens tot zijn beschikking te krijgen om van dit team, gecentreerd rond de talentvolle jonkies Reggie Jackson en Andre Drummond, een (sub)topper te maken.
De komst van Harris naar Detroit betekent dat de huidige Pistons-selectie nu twee wellicht-top-wellicht-doorsnee opties telt voor de rol van stretch four (aanvallend een vierde vleugelspeler, verdedigend tegenover power forwards), die in de succesjaren van de Orlando Magic onder Van Gundy zo sterk vertolkt werd door Rashard Lewis. Want vergeet niet dat Marcus Morris, momenteel de beter functionerende helft van de Morris-tweeling, ook nog voor de Pistons uitkomt. Het duo Harris-Morris geeft Detroit tweemaal een fifty-fifty kans op een topspeler – ‘odds’ waar Van Gundy wel op durft te gokken.
De toevoeging van Motiejunas zou, wanneer de Litouwer wat langere tijd overeind/heel kan blijven, de Pistons een uiterst gevaarlijk alternatief kunnen bieden. In Marcus ‘Lil Buckets’ Thornton heeft Detroit nóg een schutter die het uitproberen waard is. Als Thornton de piekvorm uit z’n dagen als Sacramento King (2011-2013) weet te benaderen, hebben de Pistons eindelijk een betrouwbare stand-in voor hun momenteel overbelaste shooting guard Kentavious Caldwell-Pope (37 speelminuten per wedstrijd) gevonden.
In tegenstelling tot de aanhoudende raardoenerij van Doc Rivers bij de Clippers, liet Stan van Gundy deze week zien dat de duo-functie van coach+GM in de huidige NBA weldegelijk mogelijk is. Hiervoor is alleen een uitzonderlijk, begenadigd en onwrikbaar type mens nodig. En zeg nu zelf, de kopfoto van dit artikel toont toch niets anders dan een dusdanig bijzonder figuur?
Stefan Struve tegen 'Big Foot' in Rotterdam
Stefan Struve zal op 8 mei in actie komen tegen Antonio ‘Big Foot’ Silva. Volgens MMAFighting.com zullen beide vechters tegenover elkaar staan tijdens het eerste UFC evenement in Nederland.
In Rotterdam hoopt Struve weer op winst, nadat hij in november verloor van Jared Rosholt. De Nederlandse zwaargewicht kent een een moeilijke periode in de UFC, hij verloor drie van zijn laatste vier gevechten. De laatste keer dat Struve een MMA gevecht had in Nederland was in 2008, destijds ook in Rotterdam. Tegenstander Silva heeft het ook moeilijk. Nadat de Braziliaan won van Alistair Overeem in 2013 wist hij maar een keer in zes partijen te winnen. Net als Struve verloor Silva ook in november, toen sloeg Mark Hunt de Braziliaan knock-out.
‘Bigfoot’ Silva vs. Stefan Struve booked for UFC event in Netherlands (@guicruzzz) https://t.co/HWkxLrRVs0 pic.twitter.com/nHGWD6ajj4
— MMAFighting.com (@MMAFighting) February 19, 2016
UFC Fight Night 87 zal op 8 mei plaatsvinden in Ahoy Rotterdam. Alistair Overeem zal in de main event staan, maar de tegenstander is nog niet bekendgemaakt. Kaartverkoop voor het evenement start volgende maand.
Foto: GettyImages / Zuffa (UFC) Archief
NHL Draftwatch: de Trade Deadline en de aankomende Draft
In NHL Draftwatch wordt wekelijks gekeken naar de verrichtingen van prospects die in aanmerking komen te worden gedraft tijdens de aankomende NHL Draft. Welke clubs mogen volgend jaar als eerste kiezen en wie zijn de meest interessante spelers om in de gaten te houden? Net als vorig seizoen kan er een Nederlands talent gedraft worden, al wordt zijn naam minder genoemd dan die van Daniel Sprong vorig seizoen. Bartek Bison speelt voor Prince George Cougars in de WHL.
Deze week niet een blik op de prospects, maar in het kader van de naderende trade deadline een blik op de teams. Wat kunnen we van alle teams verwachten in de aankomende week? Tot 29 februari mag er nog geruild worden, daarna zal een nieuwe ruil pas gemaakt worden met ingang van het nieuwe seizoen. Maar eerst…
Oranje boven!
Bartek Bison en Prince George Cougars verloren deze week alle twee de wedstrijden. Een echte verrassing is dat ook weer niet. Tegenstander was twee maal Kelowna Rockets, op dit moment de beste ploeg in de WHL. In eigen huis moesten de Cougars, de nummer drie in dezelfde divisie als Kelowna, een 4-3 (na OT) en 6-4 nederlaag slikken. Bartek Bison wist zichzelf niet met punten op het scorebord te zetten.
Waar Europeanen in de ogen van Canadezen wat “soft” zijn, maakt de 17-jarige Amsterdammer indruk met zijn fysieke spel.
