In 2016 eindigden de Cincinnati Reds met een winstpercentage van .420 op een gedeelde laatste plaats in de National League. Kijkt men naar de gehele MLB dan deed alleen Minnesota het slechter. Dat cijfer maakte niemand in het zuidwesten van Ohio echt onrustig. De Reds zijn immers aan het rebuilden. Voor je kan opbouwen moet je nu eenmaal eerst afbreken. Nu alles echter lijkt afgebroken, en de wederopbouw enigszins in het gedrang lijkt, staat Cincy op een belangrijk kruispunt in de clubgeschiedenis.
Het doel mag duidelijk zijn. Op een dag willen de Cincinnati Reds zijn wat de Chicago Cubs nu zijn. Het clubteam dat zich wereldkampioen in de honkbalsport mag noemen. De weg ernaartoe is dan ook al geplaveid. Doe wat de Cubs deden en je bent al een aardig eind op weg, zo dacht men in het mangement bij de divisiegenoot. Maar ook in een verharde weg kunnen hobbels zitten. De open deur waar niemand doorheen keek? Reds zijn geen Cubs.
Nog niet tot de bodem
Hoewel Reds-fans al drie jaar naar afbraakhonkbal moeten kijken lijkt de bodem nog niet in zicht. Het management van de ploeg zou het liefst elk ‘naam’ op het huidige roster tijdens het offseason van de hand willen doen. Tot op heden is die koers succesvol gebleken. Mike Leake, Johnny Cueto, Todd Frazier, Aroldis Chapman en Jay Bruce in voorgaande jaren waren gewild genoeg om gemakkelijk te kunnen traden. De namen die nu echter tegen elk aannemelijk bod worden aangeboden zijn die van de prijzige Reds-icoon Joey Votto, de door blessureleed gemankeerde Zack Cozart, de met een non-trade clausule beloonde Brandon Phillips en Adam Duvall, de man die min of meer juist het begin van de wederopbouw moest markeren.
Het komt erop neer dat de eerste fase van de rebuild nu al door velen binnen de club als mislukt wordt beschouwd en men het in Cincinnati nogmaals opnieuw gaat beginnen. Iedereen gaat in de etalage en alles moet weg. De knappe tweede helft van het jaar 2016 ten spijt. Zo hoopt men in rap tempo ruimte te maken voor grote talenten die de organisatie in zijn eigen Minor League-systeem heeft rondlopen. Vers bloed dat binnen enkele jaren de Major League moet gaan veroveren. Talent dat nog even nodig heeft om zich te ontwikkelen en dat kan doen door veel te spelen.
Het kruispunt
De vraag die het management van Cincinnati vooral bezighoudt is simpel: zijn we nog wel op de goede weg? Dat die vraag zich juist nu voordoet komt omdat de organisatie op een kruispunt in zijn geschiedenis staat. De reden hiervoor is dat de spelers die het kwijt moet om ruimte te maken voor de volgende lichting misschien wel niet zo gemakkelijk te verhandelen zijn als de spelers die het de afgelopen tweeënhalf jaar van de hand deed. Zo wil Brandon Phillips eigenlijk liever niet van zijn no-trade clausule af. Die afspraak is immers niet voor niets gemaakt.
Zack Cozart op zijn beurt zou in de belangstelling staan van Seattle Mariners en Los Angeles Angels. Cozart stond zelfs op 31 juli al in de startblokken om naar Seattle te verhuizen. De deal ketste af omdat Cincinnati volgens de geruchten in geen van de tien aangeboden prospects voldoende vertrouwen had om de shortstop definitief af te staan. Sindsdien heeft hij op zijn beurt opnieuw problemen met zijn knie gekregen. Hetgeen ook de Mariners aan het twijfelen heeft gebracht over een nieuwe trade-poging. Dit brengt de Reds in problemen. Geen gebruikmaken van de volwassen sterren is kapitaalvernietiging, wel gebruik van ze maken betekent stagnatie van de pionnen in het potentiële topteam.
De nieuwe lichting
Mochten Cozart, Phillips en Duvall net als Joey Votto allen willen blijven, dan betekent dit bijna automatisch dat de talenten die de Reds al in de organisatie hebben nog een jaar zullen moeten wachten op hun kans. Dilson Herrera, Jose Peraza en Jesse Winkler staan te springen om het beste van hun kunnen te tonen, maar moeten daarvoor eerst een harde interne strijd zien te winnen voordat de strijd met andere teams in de MLB aangegaan kan worden. Het brengt de cementmolen tot stilstand waardoor de opbouw van een nieuw team stokt. Waarbij bovendien de vraag gerechtvaardigd is of de talenten van de Reds ooit van World Series-klasse zullen worden, zelfs wanneer ze wel de macht grijpen.
Tegelijkertijd is het de vraag of op het gebied van pitching op korte termijn verbetering mag worden verwacht ten opzichte van het dramatische 2016 seizoen. Met Homer Bailey eindelijk terug na veel blessureleed, de opkomst van Michael Lorenzen en Robert Stephenson en de komst van Cody Reed en Brandon Finnegan in 2015 lijkt de toekomst iets rooskleuriger. Zeker wanneer meegenomen wordt dat Amir Garrett en Rookie Davis in de coulissen wachten. Dat neemt echter niet weg dat de pitching in alle vormen in Cincinnati in niets lijkt op het geweld op de heuvel dat de Cubs in hun winnende formatie van 2016 konden brengen.
Anderzijds dient gezegd te worden dat de tweede helft van het 2016 seizoen totaal verschillend was van de eerste helft. In de vorm waarin het roster na de all-star break stak kan de ploeg in ieder geval opklimmen naar de middenmoot van de MLB. Veel is dan afhankelijk van de keuzes die dit offseason gemaakt gaan worden. Waarbij de nadruk komt te liggen op het binnenhalen van relief pitching en de bereidheid van de dertigers om ruimte te maken voor de jonge honden. Zonder dat daarbij de juiste mix verloren gaat.
Foto: Getty Images/archief
MLB Analyse: rebuildende Cincinnati Reds op kruispunt
NFL Update: Tony Romo in 'dark place' maar wil spelen
Hij kreeg het woord ‘backup’ niet uit zijn mond tijdens de persconferentie gisteren, maar het is duidelijk dat Tony Romo geaccepteerd heeft dat de Cowboys nu Prescott’s team is. De 36-jarige quarterback sprak gisteren in Dallas de media vijf minuten toe aan de vooravond van zijn rentree. Maar Romo is niet langer de starter, en zal zondag vanaf de bank de wedstrijd tegen de Baltimore Ravens. Het is moeilijk te accepteren voor de spelverdeler.
“It’s a dark place, probably the darkest it’s ever been.”
Romo maakte in zijn korte speech wel duidelijk dat hij de leiding van de Cowboys geen verwijt maakt. “Hij heeft het recht verdiend om de quarterback te zijn”, zo verwees Romo naar zijn concurrent Prescott. “Hoe moeilijk het ook is voor mij om te zeggen, hij heeft ons naar een 8-1 record geleid en dat is ontzettend moeilijk.”
Thuisvoordeel
Met het huidige record staan de Cowboys twee wedstrijden voor op de Giants in de NFC East en 1,5 op de Seahawks voor thuisvoordeel in de play-offs. Lange tijd was het officiële bericht uit Dallas dat Romo na het herstel van zijn blessure, hij liep in de voorbereiding een rugblessure op, gewoon zou starten, ondanks de goede start van Prescott. Maar met elke volgende overwinning werd het moeilijker om de rookie naar de bank te verwijzen, en nu Romo zondag voor het eerst weer fit is, is er geen ontkomen meer aan. Er is een wisseling van de wacht in Dallas en Romo is nu de backup.
Romo gaf aan dat hij niet van plan is een punt achter zijn loopbaan te zetten en dat hij nog wil spelen. De kans is daarom groot dat de Cowboys hun quarterback zullen traden of dat het contract met Romo ontbonden zal worden zodat hij ergens anders nog een paar jaar de starter kan zijn. Maar eerst maakt hij het seizoen af en gaf in ieder geval tegenover de media aan dat hij vol achter Prescott zal staan.
“I think we all know something magical is happening with our team. I’m not going to allow this situation to negatively affect Dak or this football team by becoming a constant distraction. I think Dak knows I have his back and I think that I know he has mine.”
Vikings ontslaan kicker Walsh
De Minnesota Vikings hebben kicker Blair Walsh ontslagen. Nadat Walsh vorig seizoen in de play-offs tegen de Seahawks al een cruciale field goal miste in de slotseconden wist hij dit seizoen al vier field goals en vier extra points niet te benutten.
Het ontslag van Walsh komt niet als een verrassing. In de wedstrijd tegen de Detroit Lions miste Walsh een extra point en werd een field goal geblokkeerd. De missers vielen zwaar voor de Vikings, want de partij ging uiteindelijk in de verlenging verloren. In de week die volgde op die nederlaag mochten zes kickers op de training van de Vikings hun kunsten laten zien. Op de vraag van een journalist waarom de kickers een kans kregen antwoordde coach Mike Zimmer: “You haven’t been watching all year?”
Na het missen van opnieuw een extra punt afgelopen zondag was het vertrouwen van de Vikings, die inmiddels vier keer op rij verloren hebben, helemaal weg. Waarschijnlijk wordt Kai Forbeth de opvolger van Walsh, die in zijn loopbaan acht winnende field goals maakte voor de Vikings, maar vooral de boeken in zal gaan als de kicker die de ballen links langs de palen schoot.
THIS JUST IN: After getting cut by Vikings, Blair Walsh misses the door wide left on his way out pic.twitter.com/HEqMl3qu87
— NFL Memes (@NFL_Memes) 15 november 2016
Christine Michael weg bij Seahawks
De Seattle Seahawks hebben afscheid genomen van Christine Michael. Door de blessure van Thomas Rawls kreeg de running back zeven starts de kans om zich te bewijzen, maar de running back kon coach Pete Carroll niet overtuigen. Afgelopen zondag in de zege op de Patriots was Michael zijn basisplek al kwijt aan rookie C.J. Prosise en kwam Michael nog maar elf snaps in actie.
De verwachting is dat Rawls zondag in de thuiswedstrijd tegen de Eagles weer in actie kan komen. Daarnaast hebben de Seahawks ook nog Alex Collins voor die positie op het roster staan en werd Troymaine Pope hier aan toegevoegd vanuit de practice squad zodat de ploeg ook zonder Michael genoeg mogelijkheden heeft op deze positie.
Foto’s: Getty Images
Prospect Watch: San Francisco Giants
Deze winter neemt SportAmerika.nl twee keer per week een kijkje in de Minor Leagues. Per divisie en per team bekijken we de verschuivingen in de lagere regionen van het profhonkbal en wordt de Prospect Top 10 voor het komend jaar opgemaakt. Eerste stop: NL West.
Aflevering 4: San Francisco Giants
Prospectdroogte?
De Giants doen de laatste jaren op Major League niveau eigenlijk altijd mee om de playoffs of zelfs de prijzen. GM Brian Sabean heeft zich ontpopt tot één van de betere teambouwers in de Majors, maar dat is zo nu en dan wel eens ten koste van de jeugdopleiding gegaan. Daarnaast zijn de Giants ook niet vies van het promoveren van hun jonge talent, wat ook de Minors wat leeghoudt.
De laatste Giants Top-30 prospect die een (kleine) impact maakte in de Majors, was Joe Panik. De laatste die de Majors überhaupt haalde, was Andrew Susac. De Giants gaan elk jaar voor een kampioenschap. Ze doen dat door Major Leaguers aan te kopen in ruil voor talentvolle Minor Leaguers. Afgelopen seizoen ging de club uit San Francisco helemaal los: maar liefst vier Top-10-prospects werden van de hand gedaan in de zoektocht naar een kampioenschap.
Leegverkoop
Pitcher Adalberto Mejia stond vorig seizoen twaalfde op de lijst en zou dit jaar in de top 10 geëindigd zijn. Hij werd naar Minnesota gestuurd in ruil voor Eduardo Nunez. Korte stop Lucius Fox stond vierde, maar verdween met Matt Duffy en Michael Santos naar Tampa Bay in ruil voor werper Matt Moore. De grootste prijs betaalden de Giants echter voor Milwaukee-reliever Will Smith: twee voormalig nummer 1 prospects, catcher Andrew Susac en pitcher Phil Bickford, stapten in het vliegtuig naar the cheese state. Susac had al aan de Majors geroken en Bickford was de nummer 1 arm in het Giants-systeem.
Het verlies van deze handvol top prospects heeft het Minor League-systeem van San Fran weinig goeds gedaan. Dat wil echter niet zeggen dat er geen talent te vinden is in de jeugdopleiding van de organisatie. Plek genoeg voor nieuw bloed. Wie is de nummer 1?
Top 3
Nr. 1: Tyler Beede (RHP)
Over de nummer 1 valt te twisten. Christian Arroyo voert vrijwel alle prospectlijstjes aan. Na een matig seizoen en veel discussie sinds zijn draft over het eenzijdige en gebrekkige talent dat Arroyo tot nu toe laat zien, gaan wij op nummer 1 voor werper Tyler Beede.
Beede staat er inmiddels om bekend de langste weg naar succes te bewandelen. Nadat hij in 2011 door de Blue Jays in de eerste ronde werd gedraft, besloot de rightie niet naar Canada te vertrekken, maar naar Nashville, Tennesse. Met de Commodores van Vanderbilt University won Beede in 2014 de College World Series. Zijn rol voor dat team legde hem geen windeieren, want hij werd opnieuw in de eerste ronde gedraft. San Francisco stond hem meer aan, want Beede tekende voor ruim $2.0m en begon aan zijn profcarrière.
De jonge werper speelde in 2014 in de rookie league en Single-A. Het jaar erop doorliep hij met gemak Single-A (Advanced), maar in Double-A liep alles wat minder soepel. Een ERA van 5.23 en een K/9 van slechts 6.1 zorgden ervoor dat Beede in 2016 nog een seizoen in Richmond door mocht brengen.
Deze keuze lijkt de juiste te zijn geweest, want de nu 23-jarige werper maakte een grote stap vooruit. Hij krikte zijn K/9 omhoog naar 8.2 en schaafde bijna tweeëneenhalve punt van zijn ERA af (naar 2.81). Het houdt allemaal nog niet over, maar Beede beschikt op zijn beste dagen over drie bovengemiddeld goede worpen (fastball, changeup, curveball). Hij heeft wel iets van zijn snelheid afgehaald (95-97 in college, 92-95 bij de profs), maar dit levert hem veel meer beweging aan zijn pitches op. Dat, en grondballen. Heel veel grondballen.
Als Beede dit seizoen zijn controle verder verbetert en de gym induikt, is zijn stuff goed genoeg om op Major League-niveau te pitchen. Zet hij die stap niet, kan het nog wel eens een moeilijke kwestie worden.
Nr. 2: Christian Arroyo (SS)
De meest controversiële speler in de top van deze lijst is nummer 2 Christian Arroyo. Arroyo’s talent wordt namelijk al jaren uiteenlopend beoordeeld. Er zijn prospect watchers die hem meteen op nummer 1 zetten; er zijn er ook die hem laag in de top 5 plaatsen. Voor beide standpunten is iets te zeggen. Dit verklaart ook de wat langere analyse die nu volgt.
Arroyo’s atletische vermogen staat buiten kijf. De voormalig High School first rounder (2013) uit Florida beschikt over een fraaie linedrive swing, maar contact maakt hij minder vaak. Om dit te ondervangen swingt hij vaker, maar dit drukt zijn vrije lopen en on-base percentage weer. Dat gezegd hebbende: Arroyo heeft zijn manko’s altijd weten te verbergen door statistisch gezien prima seizoen af te leveren. Slechts zijn halve seizoen in Single-A Augusta in 2014 is aan te wijzen als aanvallend zeer teleurstellend (.203 gemiddelde, .226 on-base, .271 slugging).
Echter, ditzelfde seizoen is verdedigend gezien tot nu toe zijn beste gebleken. Dit toont aan dat Arroyo, zelfs wanneer hij aan slag een praktisch automatische nul is, in het veld nog een bijdrage kan leveren. Dat wil overigens niet zeggen dat de korte stop een excellente verdediger is, want dat is zeker niet het geval. Solide, doch weinig spectaculair. Goed voetenwerk, maar een matige range. Tweede honk lijkt dan ook een voor de hand liggende positie voor hem te worden.
Om echt een überprospect te zijn, heeft Arroyo simpelweg te weinig power. Zeg maar gerust: geen. Zijn linedrive, gap-to-gap swing produceert wel meer dan voldoende tweehonkslagen, maar triples en homeruns zijn schaars. Daarnaast is Arroyo ook niet snel; zijn hoogste aantal gestolen honken in één seizoen is 7. Kortom, de nu 21-jarige infielder doet heel weinig echt enorm goed, maar ook relatief weinig echt slecht.
Afgelopen seizoen, voor het eerst in Double-A, toonde Arroyo hetzelfde beeld als voorheen. Deze keer, echter, daalde zijn slaggemiddeld behoorlijk: van .304 naar .274. Gezien de grote stap hoger die Arroyo had gezet, was een lichte daling wel te verwachten. Echter, ook zijn OBP en slugging daalden aanzienlijk (van .360 naar .316 en van .848 naar .689). De doubles zijn er wel (36 in 2016), maar de rest blijft achter. Speelde defensief op kort, twee en drie en deed dat verdienstelijk (foutloos in 19 wedstrijden op het tweede honk). De move naar de rechterkant van het binnenveld lijkt dan ook steeds dichterbij te komen.
Vermoedelijk is Double-A Richmond opnieuw het startpunt voor Arroyo in 2017. Hij heeft nog bij te leren. Er bestaat een kans dat hij zich ontwikkelt tot bovengemiddeld verdienstelijk Major Leaguer, maar een carrière vergelijkbaar met die van Juan Uribe is ook niet uit te sluiten. Prima, niets mis mee, maar niet top-prospectwaardig.
Nr. 3: Bryan Reynolds (OF)
Ook op nummer 3 maken we een iets afwijkende keuze. Chris Shaw staat overwegend in de top 3 voor de Giants, maar wij gaan hier voor Bryan Reynolds. Reynolds is, net als Tyler Beede, afkomstig uit de honkbalfabriek van Vanderbilt University. De outfielder was de beste slagman van het team waarmee de Commodores in 2014 de College World Series wonnen (.338 AVG / .480 SLG) en werd gezien als één van de meest complete outfielders in de draft van 2016.
De Giants kozen hem laat, als 59e. De consensus was dat Reynolds rond de 30e plek gedraft zou worden. De hoogste inschatting was zelfs 18e, dus de Giants lijken een potentiële first-rounder in de tweede ronde te hebben kunnen draften (N.B. Door het contracteren van Free Agent Jeff Samardzija waren de Giants hun eerste ronde-selectie kwijtgeraakt. Reynolds was hun eerste selectie in 2016).
De switch-hitter met de soepele swing begon zijn professionele carrière in short-season Single-A Salem-Keizer, waar hij precies liet zien wat hij in college ook deed: .312 AVG, .368 OBP, .868 OPS en veel strikeouts. Na een promotie naar Single-A Augusta bleef Reynolds voor een hoog gemiddelde slaan, maar de power verdween en de strikeouts gingen nog verder omhoog.
Als hij contact maakt, is het meestal solide. Ook zijn bat-flip mag er zijn:
/cdn0.vox-cdn.com/uploads/chorus_asset/file/6626223/reynolds-bat-flip.gif)
Reynolds maakte deel uit van Team USA (Collegiate) voordat hij gedraft werd en was ook daar een constante factor. Met het woord ‘constant’ lijkt de kern van Reynolds als speler te zijn gevonden. Hij zal waarschijnlijk nooit van een statsheet afspringen, maar een solide outfielder die elke jaar 15-20 homeruns over het hek parkeert en prima defense speelt is niet onmogelijk. Gezien zijn problemen met strikeouts zou er wat voor te zeggen zijn hem in 2017 eerst in Single-A (Advanced) San Jose te plaatsen, maar de Giants kennende is een plek in Double-A Richmond niet uit te sluiten.
DE REST
4. Chris Shaw (1B)
In 2016: Single-A (Advanced) San Jose & Double-A Richmond
Leeftijd: 23
De man van de big league power en één van de betere Twitter-handles in baseball (@Shawesome24). Werd geselecteerd in de eerste ronde van de 2015 Draft. Ramde zich in no-time een weg van short-season rookie ball, naar Single-A, naar Double-A. Lefty met een bovenmatige pull-swing (en hadden we al gemeld dat hij over een enorme bak power beschikt?). Goed oog voor de slagzone. Goede arm, maar waarschijnlijk meer geschikt als eerste honkman. In 2017 starten in Double-A Richmond, dan verder kijken.
5. Sam Coonrod (RHP)
In 2016: Single-A (Advanced) San Jose & Double-A Richmond
Leeftijd: 24
Gooit hard, maar de strikeouts blijven achter. Dit duidt op een onderontwikkeld arsenaal aan off-speed pitches, waar hij dus aan moet werken. Gooit een soepele 93 mph en haalt 96 mph als het nodig is. Een gemiddelde slider en een matige change-up zijn echter niet genoeg om succesvol te zijn in de majors. Weet overigens wel prima lopers van de honken te houden (WHIP van 1.07 en 1.25 in Single-A en Double-A). Met een beetje sleutelen aan zijn secundaire pitches, is er een toekomst voor Coonrod bij de Giants. Start 2017 in Double-A Richmond.
6. Joan Gregorio (RHP)
In 2016: Double-A Richmond & Triple-A Sacramento
Leeftijd: 24
Was fantastisch in zijn eerste vijf starts in Double-A (2.33 ERA / 30 Ks, 6 walks in 27 innings), maar liep op de klippen in Sacramento. Heeft de capaciteiten om komend jaar al een bezoek aan San Francisco te brengen. De vraag is wel of dat als starter is, of in de bullpen. Lijkt gemaakt voor de rol van closer: strikeouts genoeg, weinig vrije lopen, niet heel duurzaam. Heeft als starter last gehad van kleine blessures, wat nog meer wijst op een bullpenrol. Mag in 2017 Triple-A overdoen, maar Bochy zal hem vroeg of laat in San Fran kunnen inzetten.
7. Steven Duggar (OF)
In 2016: Single-A (Advanced) San Jose & Double-A Richmond
Leeftijd: 23
Voormalig Clemson-outfielder. Eén van de weinige Giants-prospects waar we een beetje vrolijk van worden. Gaat als een speer. Splitte zijn seizoen tussen San Jose (A) en Richmond (AA). Speelde beter op het hogere niveau, maar heeft nog steeds wat problemen met curves en de power ontbreekt. Outfielder met een uitstekende arm en een ontwikkeld oog voor de strikezone. OPS’te .836 in Single-A en Double-A samen, steelt zo nu en dan een honk en OBP’de overal boven de .386. In 2017 naar Triple-A Sacramento. September call-up of injury replacement in de Majors is niet onmogelijk.
8. Andrew Suarez (LHP)
In 2016: Single-A (Advanced) San Jose & Double-A Richmond
Leeftijd: 24
Twee keer eerder gedraft (Blue Jays en Nationals), voordat hij in 2015 bij de Giants tekende na een door een schouderblessure verloren seizoen. Werper met ongelooflijke controle over al zijn pitches (fastball, curveball, slider, change-up). Gooit 90-95, wat als linkshandige werper altijd interessant is. Was sterk in San Jose en kon zich redden in Double-A Richmond. Nooit een strikeout-artiest geweest en krijgt nog wel eens een homerun of twee tegen. Zijn controle en vier solide pitches zouden er echter zeker voor moeten kunnen zorgen dat hij niet lang in de lage minors hoeft te blijven. Verwacht hem in 2017 in Double-A Richmond.
9. Clayton Blackburn (RHP)
In 2016: Triple-A Sacramento
Leeftijd: 24
We zijn inmiddels ruimschoots uit de high-upside spelers verdwenen. Blackburn kan echter nog wel functioneel dienst doen als starter in een rotatie op zoek naar een innings eater. De neiging bestond om Rodolfo Martinez op plek 9 te zetten, al was het alleen maar vanwege zijn 102 mph fastball (en het feit dat we van hem een foto uit de Arizona Fall League 2016 hebben).
Bij Martinez is het onder controle krijgen van zijn pitches echter nog een probleem. Blackburn is wat dat betreft verder. Was in 2015 fantastisch in de PCL (Triple-A). Had een jaar wat minder succes in dezelfde competitie. Zijn fastball is weinig indrukwekkend (top van 93 mph, gemiddeld 90 mph), maar hij beschikt over een geweldige curve en houdt de bal laag in de zone. Krijgt als gevolg weinig homeruns tegen. Prima rotation filler. Met een redelijke Spring Training, zou hij het seizoen zomaar in de Majors kunnen openen.
10. Steven Okert (LHP)
In 2016: Triple-A Sacramento
Leeftijd: 25
Maakte zijn MLB-debuut in April, maar bracht het merendeel van het seizoen door in Sacramento. Lefty reliever met een knallende fastball (93-97 mph) en een scherp brekende slider in de high 80s. Change-up is aanwezig, maar weinig indrukwekkend. Had een prima jaar in Triple-A (60 strikeouts in 47 innings, tegenover slechts 11 keer vier wijd). Heeft de potentie om een buitencategorie setup man te worden, zoals Jeremy Affeldt ooit was in San Fran. Verwacht hem in de Giants bullpen in 2017.
Conclusie
De Giants staan nooit hoog op de ranglijsten als de kracht van de verschillende Minor League-organisaties wordt gemeten. Dat heeft aan de ene kant natuurlijk te maken met het feit dat de Major League-ploeg de laatste jaren veelvuldig meedoet om de prijzen en dus lagere draftselecties als beloning krijgt. Aan de andere kant zijn de Giants ook in staat gebleken minor leaguers under the radar te houden en toch succesvol de transitie naar MLB te laten maken. Matt Duffy is daar een recent voorbeeld van. Met het opleiden van de jeugd zit het dus wel goed in San Francisco.
Dit neemt allemaal niet weg dat het laten gaan van bijna de helft van de top 10 van afgelopen jaar een enorme deuk heeft achtergelaten in een toch al matige jeugdtak. Het verlies van jongens als Bickford en Fox is niet iets wat je in één draft goedmaakt. Ook het gebrek aan een echte superprospect drukt de feestvreugde voor de Giants een beetje. Het is te hopen dat de club opnieuw wat mindere goden naar de Majors weet te krijgen of dat een jongen als Christian Arroyo ineens echt doorbreekt. Tot die tijd zullen de Giants het moeten hebben van hun geroutineerde GM, want in de Minors is de versterking nog niet klaar voor vertrek. Double-A Richmond, daarentegen, lijkt zich op te kunnen maken voor een leuk seizoen.
Risers
C.J. Hinojosa (SS), Rodolfo Martinez (RHP), Ray Black (RHP, 104 mph fastball)
Fallers
Aramis Garcia (C), Jordan Johnson (RHP)
Met dank aan Freek Bouw (@PhrakePhoto) voor de foto’s uit de Fall League
Design prospectgraphic: Jasper Roos
Eerdere delen in deze serie
NL WEST
Arizona Diamondbacks
Colorado Rockies
Los Angeles Dodgers
NBA Update: Vintage LeBron tegen Raps, Whiteside sterk in L
LBJ pakt uit met 28-9-14
De Toronto Raptors waren dit seizoen ongeslagen on the road, maar in Cleveland stopte hun streak. King James speelde met een bijna-triple double een belangrijke rol in het verhaal, maar veteraan Channing ‘Deep’ Frye was zeker ook cruciaal, niet in het minst omwille van zijn dodelijk driepuntschot. Meer nog, het was Frye die met een driepunter in de laatste minuut het lot van de Raps bezegelde. De assist kwam van LeBron James, die het ‘zijn’ driepuntschutters met accurate pass na accurate pas wel erg gemakkelijk maakt dit seizoen.
Weekend vol upsets zet ranking op zijn kop
En toen was er nog één ongeslagen team over. Afgelopen weekend was een slachting; behalve Alabama(1) gingen alle top vier teams onderuit. Clemson(4) verslikte zich thuis tegen Pittsburgh, Michigan(3) kreeg klop van Iowa en Washington(6) werd verrast door het herboren USC(13).
Turnovers
Kijkend naar de statistieken lijkt het ondenkbaar dat Clemson van Pittsburgh heeft verloren. Quarterback Deshaun Watson gooide 580 yards en drie touchdowns. Receiver Mike Williams ving 15 ballen voor 202 yards. Echter, op alles wat Clemson deed had Pittsburgh een antwoord. Quarterback Peterman ging 22 uit 37 voor 308 yards en vijf touchdowns. Het grote verschil? Watson drie interceptions, Peterson nul. Een fieldgoal in de laatste seconden maakte uiteindelijk het verschil: 43-42.
Iowa
Een ander team dat door een late fieldgoal werd geklopt is Michigan. Iowa bleef in de wedstrijd door consequent de runninggame van Michigan aan banden te leggen. Hierdoor werd Wolverine quarterback Wilton Speight gevraagd om de wedstrijd voor Michigan te winnen. Hij faalde hierin door slechts 11 passes te completeren voor 103 yards, zonder touchdown en met één interception. Eindstand 13-14.
How do you make @HawkeyeFootball’s upset even better?
Set it to music, add radio calls and throw in some slomo. https://t.co/AKXNWp5Quc
— The Journey (@BTNJourney) 15 november 2016
Win streak
Sinds de USC Trojans van quarterback zijn gewisseld blijkt het team herboren. Washington kwam hier zaterdagnacht op een pijnlijke manier achter. Hun 12-game winning streak werd doorbroken door USC, dat nu zes keer op rij heeft weten te winnen. Alles wat Washington deed, werd door USC net iets beter gedaan. Het leverde Washington een kater op en USC een goede team win: 26-13.
The top four teams in the third #CFBPlayoff rankings: 1. Alabama 2. Ohio State 3. Michigan 4. Clemson pic.twitter.com/8nS0JMR09r — CFBPlayoff (@CFBPlayoff) 16 november 2016
Implicaties
Doordat Alabama soeverein won tegen Mississippi State (3-51) blijven zij bovenaan staan in de play-off ranking. Met name Ohio State profiteert van bovengenoemde misstappen, zij stijgen naar de tweede plek. Michigan wordt het verlies tegen Iowa kennelijk vergeven, zij blijven derde. Clemson wordt wel enigszins bestraft voor het verlies tegen Pitt, zij vallen naar de vierde plaats, maar hebben in zekere zin geluk dat Louisville(5) hen niet passeert.
Foto: Getty Images (archief)
VIDEO: Fantasy Football Update #9
Zoals elke week werpt de Touchdown LIVE ook een blik op Fantasy Football! Het immens populaire spelletje dat wordt gespeeld door ongeveer 42 miljoen mensen wereldwijd, en dit doen zij samen met Bobby McMann, de Fantasy-expert van RotoExpress.
Deze week is Bobby zeer enthousiast over de waiver wire – waar je onder andere een runningback van Seattle op kan pikken – terwijl hij ook waakt voor teveel enthousiasme met betrekking tot runningbacks als Thomas Rawls en Dion Lewis, die beide terugkeren van blessures.
Pak een voorsprong op je concurrenten door jezelf te voorzien van de tips van Bobby, veel kijkplezier!
Uitslag SportAmerika Football Pool Week 10
Dat viel niet mee. Velen van ons zagen de thuisnederlaag van de New England Patriots niet aankomen en ook het ruime verlies van de Green Bay Packers in Nashville was een verrassing. Toch wist twee spelers boven de 600 punten te scoren: Erik Banken (660) & Richard Konijn (615). Topprestaties! In het algemeen klassement heeft No. 1 Rogier Sulkers nu 265 punten voorsprong op No. 2 Erwin van den Heuvel.
Ondertussen staat de nieuwe vragenlijst voor speelronde 11 ook alweer online, vergeet hem niet in te vullen:
SportAmerika Football Pool Week 11
De uitslag van speelronde 10:
De tussenstand na speelronde 10:
SportAmerika Football Pool 2016/2017 Week 11
Week 11 gaat donderdagnacht van start met een op mooie wedstrijd tussen de Saints en Panthers in Charlotte, maar er is meer te genieten. Zo mag de sterke defensie van de Baltimore Ravens een statement proberen te maken tegen de (8-1) Dallas Cowboys en zullen we getuige zijn van het debuut van No. 1 overall pick Jared Goff; de Rams ontvangen de Dolphins. De Eagles spelen de zware uitwedstrijd in Seattle en de Sunday Night Football gaat tussen de zwalkende Packers en de knokkende Redskins op een ongetwijfeld kolkend FedEx Field. De speelronde wordt afgesloten met een prachtige Monday Night Football tussen de Texans en Raiders in Oakland.
De deadline ligt deze week op donderdagavond 17 november 23:59.
Rulebook
FOOTBALL POOL RULE BOOK
Coyotes publiceren plan voor nieuwe arena
De problemen voor de Coyotes met de arena lijken dan eindelijk ten einde te komen. De club maakte gisteren het plan bekend om een nieuwe thuishaven te gaan bouwen. Deze nieuwe thuishaven zal in Tempe, Arizona gebouwd worden, net buiten de steden Phoenix en Scottsdale. De huidige arena staat in Glendale, wat moeilijker te bereiken is vanuit de twee steden. De nieuwe faciliteit, welke overigens nog geen naam gekregen heeft, moet in 2019 klaar zijn en aan 16.200 mensen plaats bieden. “Tempe is de snelst groeiende suburb in de omgeving van Phoenix. Het is misschien wel de snelst groeiende van het hele land”, vertelde Coyotes-voorzitter Anthony LeBlanc. “Wij zijn daarom zeer verheugd om ons op zo’n plek te mogen vestigen.”
Been a long time coming but Arizona Coyotes will announce shortly a new 16,000-plus seat arena in East Valley area ready for 2019-20 season.
— Scott Burnside (@ESPN_Burnside) 14 november 2016
Lage toeschouwersaantallen
Iedereen die de NHL op de voet volgt, is op de hoogte van de problemen met de huidige arena van de Coyotes in Glendale. De Gila River Arena is op zichzelf een prima faciliteit, maar het is moeilijk voor fans in Phoenix en Scottsdale om er te komen. En laten daar nou de meeste Coyotes-fans wonen. Dit zorgt ervoor dat Arizona al jaren zeer matige toeschouwersaantallen moet presenteren. Gemiddeld wordt een wedstrijd door 13.350 mensen bezocht, terwijl er plek is voor ruim 17.000 toeschouwers.
Problemen met gemeente
Tevens was er veel gesteggel met de gemeente Glendale over wie voor het onderhoud van de arena moest betalen. In de zomer van 2015 dreigde de gemeente daarom het contract met het bestuur van de Coyotes niet langer te honoreren. Dit leidde tot (nieuwe) speculaties over de Coyotes om te verhuizen naar een andere stad, zoals Québec City. Zo ver kwam het echter niet.
Groeiende fanbase
Hoewel de Coyotes nog altijd worden gezien als een falende franchise, begint de organisatie er steeds beter voor te staan. Dit heeft verschillende redenen. Om te beginnen, het team staat bol van de beloftevolle spelers. Te denken valt aan namen zoals Max Domi, Anthony Duclair, Dylan Strome en ga zo maar door. Velen roemen het talent dat de organisatie in bezit heeft. ESPN-verslaggever Craig Custance zei na afloop van de 2016 NHL Draft dat Arizona, na Toronto het meeste jonge talent had rondlopen.
Ook de populariteitsgroei die ijshockey heeft ingezet in de Desert State helpt. De plaatselijke universiteit speelt nu op het hoogste amateurniveau in de VS en ook komt er steeds meer talent uit de staat. Te denken valt aan Auston Matthews van de Maple Leafs, die zonder het bestaan van de Coyotes nooit aan ijshockey begonnen was. Men verwacht in de komende jaren nog meer talent uit Arizona te zien komen.
Foto: Arizona Coyotes PR
Rams vinden het eindelijk tijd voor Goff
De Los Angeles Rams hebben eindelijk Jared Goff naar voren geschoven op de positie van quarterback. De No. 1 overall pick van de 2016 NFL Draft zal aanstaande zondag in de basis staan wanneer de Rams een thuiswedstrijd spelen tegen de goed presterende Miami Dolphins. Coach Jeff Fisher zet daarmee Case Keenum aan de zijlijn, die de eerste negen wedstrijden het vertrouwen kreeg. Keenum werd in 2015 nog gehaald als backup voor Nick Foles (nu backup in Kansas City), maar werd precies een jaar geleden basisspeler en Foles belandde op de bank. Keenum speelde erg wisselvallig en deed het dit seizoen eigenlijk alleen echt goed tegen de Detroit Lions (Week 6) waarin hij negentien opeenvolgende completions gooide. Die wedstrijd ging echter verloren en de Rams staan op een 4-5 losing record en maken nog maar een kleine kans op een wildcard.
Kon niet uitblijven
Hoogste tijd dus om Goff naar voren te schuiven met daarbij alvast het seizoen 2017 in het achterhoofd. De Rams zijn erg voorzichtig geweest met de in Californië geboren ‘Golden Bear’. Maar nadat de Rams afgelopen zondag voor de derde keer dit jaar geen offensieve touchdown wisten te scoren in een volledige wedstrijd kon het niet uitblijven. Toch is het zeer opvallend dat het zo lang duurde. Vijf andere rookie quarterbacks waren dit seizoen al minimaal één wedstrijd basisspeler: Carson Wentz (Eagles), Dak Prescott (Cowboys), Jacoby Brissett (Patriots), Cody Kessler (Browns) en Paxton Lynch (Broncos).
Zware taak
Er wacht Goff een zware taak. De Rams staan 31ste in total offense en hebben het minst aantal punten in de NFL gescoord (139). Het is spannend om zondag te zien wat Goff kan brengen. Met de steun van het thuispubliek en zijn ervaring met het leiden van een no-huddle spread attack tijdens vier jaren Cal zou het kunnen dat de Rams weer eens het (aan)zien waard zijn. Goff treft echter in de Dolphins een sterke tegenstander. Afgelopen weekend dwongen ze nog vier intercepties af tegen San Diego en de ervaren QB Philip Rivers en boekten ze de vierde overwinning op rij. De Rams spelen na de thuiswedstrijd tegen de Dolphins nog uit in New Orleans en Foxborough. Vervolgens komt Atlanta op bezoek en is er een Thursday Night Football in Seattle. Er wordt afgesloten met thuiswedstrijden tegen divisiegenoten San Francisco en Arizona.
Kick-off van Miami Dolphins @ Los Angeles Rams is zondag a.s. om 22:05.
Foto: Archief/Getty Images
