Home Blog Pagina 653

TNF: Blessuregolf overschaduwt zege Panthers

0

kuechly
De Carolina Panthers hebben tijdens Thursday Night Football de hoop op de play-offs levend gehouden. Divisiegenoot New Orleans Saints kwam net tekort om een comeback te voltooien: 23-20. Toch was de euforie na de zege niet heel groot bij de Panthers door het uitvallen van een aantal belangrijke spelers, waaronder sterspeler Luke Kuechly.
Defensies voorkomen touchdownfestival
Voorafgaand aan Thursday Night Football werd er uitgekeken naar een wedstrijd waarin de score hoog kon oplopen. De eerste wedstrijd tussen de twee teams was in 41-38 geëindigd en dat was geen toeval. Geen enkel quarterback-duo zorgde voor een hogere gemiddelde score tijdens hun onderlinge ontmoetingen dan Drew Brees en Cam Newton (55+ punten gemiddeld per duel). Toch werd het geen ’touchdownfestival’ in Carolina.
Dat had veel te maken met de verbeterde defensies aan beide kanten. Vooral de Panthers lieten zien progressie te hebben geboekt ten opzichte van het eerste duel. De problemen op de cornerback- en safetyposities zijn duidelijk afgenomen en Thomas Davis en Luke Kuechly vormden weer één van de beste linebacker-duo’s in de NFL.
De verdediging van Carolina hield Drew Brees en de Saints niet alleen drie kwarten lang van een touchdown af, ook scoorden Panthers 17 van de 23 punten na turnovers. Graham Gano (field goal) en Jonathan Stewart (touchdown) rondden een drive af na een fumble en een interceptie van Drew Brees. Ted Ginn Jr. profiteerde op schitterende wijze van de goede uitgangspositie na een eerdere geblokte field goal van Will Lutz.


De Saints-defensie gaf in de tweede helft geen touchdown meer weg en hield de productie van Cam Newton (192 yds, 1 TD), Jonathan Stewart (31 rushing yards) en Greg Olsen (33 receiving yards) ruim binnen de perken. Drew Brees en zijn offense kwamen pas op gang toen er door blessures steeds meer gaten vielen in de verdediging van de Panthers. Tot die tijd had Ron Rivera met zijn defensie de big plays van New Orleans tot een minimum weten te beperken. Zeventien punten in het laatste kwart waren onvoldoende om de slechte eerste drie kwarten (tussenstand 23-3) goed te maken.
Blessures overschaduwen overwinning
Dat het toch nog spannend werd had alles te maken met het uitvallen van drie waardevolle krachten bij de Panthers. Eerst moest sack-leader Mario Addison naar de kant met een voetblessure, later volgden center Ryan Kalil en sterspeler Luke Kuechly. Addison had voor dat hij uitviel al 2 sacks toegevoegd aan zijn seizoenstotaal (6,5) en de forced fumble geforceerd tegen Brees die leidde tot de eerste field goal van Graham Gano.
De tweede klap kwam toen Kalil het veld af moest met een schouderkwetsuur. Zonder de vaste center miste Cam Newton zijn kompas in de offense. De quarterback moest zich de laatste fase van de wedstrijd zien te redden met Chris Scott, een speler die de eerste vier wedstrijden van het seizoen miste. De chemie tussen de twee was duidelijk minder, wat bijdroeg aan het stroeve laatste kwart van de Panthers.
Het uitvallen van Kuechly was een nog grotere aderlating. De blessure van de linebacker leidde tot emotionele taferelen bij alle aanwezigen in Charlotte. Kuechly ging hevig geëmotioneerd van het veld en zal opnieuw worden opgenomen in het concussion protocol. De linebacker stond in 2015 ook al 34 dagen aan de kant na een hersenschudding. Het respect en medeleven voor de sterspeler van zowel medespelers als tegenstanders was groot voor Kuechly.


Met Kuechly, Kalil en Addison onzeker voor de komende wedstrijd(en) zal de moeilijke route naar de play-offs nog lastiger worden. De Panthers waren bij een nederlaag naar 3-7 (0-4 in de divisie) in principe uitgeschakeld in de NFC South, maar ook met 4-6 en een gehavende selectie wordt het een lastig verhaal. De New Orleans Saints (4-6) staan ook twee overwinningen achter op de Atlanta Falcons (6-4) en lijken op basis van het optreden tijdens TNF sowieso geen kanshebber meer.
Foto: Twitter

TakeOver Toronto: Nakamura vs. Samoa Joe 2 en de terugkeer van Mickie James

0

takeover-brooklyn-shinsuke-vs-joe
In de nacht van zaterdag op zondag staat aan de vooravond van Survior Series allereerst NXT TakeOver: Toronto op het programma. Een volgepakt Air Canada Centre zal o.a. zien hoe Shinsuke Nakamura zijn NXT Championship verdedigt tegen zijn grote rivaal Samoa Joe. Tijdens NXT TakeOver: Brooklyn II wist Nakamura de title van Joe af te pakken, en sindsdien is ”The Submission Machine” uit op wraak.
TakeOver: Toronto zal ook het toneel zijn voor de comeback van Mickie James. In 2010 verliet James WWE nog, maar in Toronto zal ze haar return maken wanneer ze het voor de NXT Women’s Title opneemt tegen de ongeslagen kampioene, Asuka.


Verder staan er nog een aantal interessante matches op het programma. Zo gaat de Nederlander Gzim Selmani samen met zijn tag team partner proberen de Dusty Rhodes Tag Team Classic op zijn naam te schrijven, en in een Canadese derby staan Bobby Roode en ”The Perfect 10” Tye Dillinger lijnrecht tegenover elkaar.
Volledige line-up NXT TakeOver: Toronto:

  • Bobby Roode vs. Tye Dillinger
  • Finale Dusty Rhodes Tag Team Classic: The Authors of Pain vs. TM61
  • 2-out-of-3 falls Tag Team Championship Match: The Revival (c) vs. DIY
  • NXT Women’s Championship: Asuka (c) vs. Mickie James
  • NXT Championship:  Shinsuke Nakamura (c) vs. Samoa Joe

Foto: © 2016 WWE, Inc. All Rights Reserved

Trout, Bryant winnen MVP Award

0

trout-bryant
Nadat Max Scherzer en Rick Porcello eerder al de Cy Young Awards voor beste pitchers in de National en American League ontvingen, was het afgelopen nacht de beurt aan Kris Bryant van de Chicago Cubs en Mike Trout van de Los Angeles Angels of Anaheim om een fraai stukje hardware in de kast te zetten. Beide sterspelers wonnen respectievelijk de National League en de American League Most Valuable Player (MVP) Award. Deze prijs wordt na elk seizoen uitgereikt aan de meest waardevolle speler in beide competities.
Net als bij de Cy Young Award wordt de winnaar bepaald door leden van de Baseball Writers Association of America (BBWAA).

Stemmen

In tegenstelling tot bij de Cy Young Award, waar de BBWAA-leden slechts aan vijf spelers punten mogen uitdelen, kent de MVP-verkiezing een stembiljet van tien spelers. Speler nummer 1 krijgt tien punten, nummer 2 negen punten, enzovoort.
Bryant liet Daniel Murphy (Washington Nationals) en NL Rookie of the Year Corey Seager (Los Angeles Dodgers) ruim achter zich. Trout wist Red Sox-outfielder Mookie Betts nipt voor te blijven. Jose Altuve (Houston Astros) finishte als derde.

American League

Mike Trout ontving 19 van de 30 mogelijke stemmen voor de eerste plaats en won voor de tweede keer in zijn carrière de MVP Award (2014). Zijn winst is opvallend, aangezien de Angels een dramatisch seizoen doormaakten. De outfielder is de eerste speler van een team met een losing record die de Award wint, sinds Alex Rodriguez dat in 2003 deed voor de Texas Rangers.
Ondanks de verzameling slechte spelers om hem heen, voerde Trout voor het vijfde seizoen op rij de AL aan in WAR (Wins Above Replacement – 9.4). Alleen Babe Ruth voltooide dit kunstje eerder. Trout eindigde tevens voor de vijfde keer op rij in de top 5. Dit plaatst hem naast Barry Bonds als enige twee spelers die dit ooit hebben bewerktstelligd.
Nadat Justin Verlanders verloofde Kate Upton zich eerder nogal negatief uitliet over het stemgedrag van de BBWAA-schrijvers, kon Jeff Passan van YahooSports het niet laten om daar na de uitverkiezing van Trout even aan te refereren:


Trout sloeg dit seizoen .329 met 29 homeruns, 100 RBIs en 30 gestolen honken. Daarnaast voerde hij de Major League aan in vrije lopen (116), runs (123) en on-base percentage (.441). Ook zijn defense in het outfield werd geroemd. Trout ontving in totaal 356 punten.

Discussie

Mookie Betts van de Boston Red Sox eindigde als tweede in het klassement, met 311 punten. Betts sloeg .318 met 31 homeruns, 113 RBIs en 26 steals in 158 wedstrijden.
Er gingen geluiden op dat de jonge Red Sox-outfielder had moeten winnen in plaats van Trout, omdat de Red Sox de AL East wonnen. Echter, in de criteria voor de MVP Award staat duidelijk:

“The M.V.P. need not come from a division winner or playoff qualifier.”

Desondanks blijven veel fans het principe ‘waardevol’ koppelen aan een succesvol team, ondanks dat dit niet nodig is.
trout
AL Batting Champion Jose Altuve eindigde met 227 punten op de derde plaats. Josh Donaldson (Blue Jays) behaalde plek vier (200 punten) en Manny Machado werd vijfde (150). In zijn laatste seizoen in de Major League, schraapte David Ortiz 147 punten bij elkaar, goed voor een zesde plaats.
De overige punten werden verdeeld over Adrian Beltre (Texas Rangers), Robinson Cano (Seattle Mariners), Francisco Lindor (Cleveland Indians), Miguel Cabrera (Detroit Tigers), Zach Britton (Baltimore Orioles), Kyle Seager (Seattle Mariners), Brian Dozier (Minnesota Twins), Edwin Encarnacion (Toronto Blue Jays), Nelson Cruz (Seattle Mariners), Chris Sale (Chicago White Sox), Jose Ramirez (Cleveland Indians), Justin Verlander (Detroit Tigers), Adam Eaton (Chicago White Sox), Corey Kluber (Cleveland Indians) en Evan Longoria (Tampa Bay Rays).

National League

In de NL ging de titel naar Chicago Cubs derde honkman Kris Bryant. De 2015 NL Rookie of the Year volgde zijn succesvolle eerste seizoen in de Majors op met een nog beter tweede seizoen. Hij was de overduidelijke favoriet en versloeg zijn tegenstand ruim. De multi-inzetbare atleet ontving maar liefst 415 punten en stond op 29 van de 30 stembiljetten op nummer één.
Bryant sloeg .292 en voerde de NL aan in runs (121). Daarnaast was hij derde in homeruns (39), zesde in RBIs (102) and eerste in WAR (8.2). Hij is de eerste Chicago Cub die de MVP wint sinds Sammy Sosa dat in 1998 deed.
Naast zijn succesvolle aanvallende seizoen, maakte Bryant ook een bewonderenswaardig defensief seizoen door. Hij speelde voornamelijk derde honk, maar was ook te vinden op het eerste honk en in het links-, rechts- en midveld. De pas 25-jarige superster drukte zijn stempel op het succesvolle Cubs-seizoen.

Runner-up

Bryant liet Washington Nationals-ster Daniel Murphy ruim achter zich. Murphy ontving 245 punten. De infielder verbrak zijn persoonlijke records, door een triple slash van .347/.390/.595 (slaggemiddelde, on-base percentage, slugging percentage) te noteren. Hij eindigde slechts één punt achter D.J. LeMahieu van de Colorado Rockies voor de NL Batting Title. Murphy voerde de NL aan in slugging percentage en OPS (.985). Hij verzamelden 25 homeruns en 104 RBIs.
Huidig Rookie of the Year Corey Seager eindigde als derde, met vijf punten achterstand op Murphy (240).
De overige punten werden verdeeld over (in volgorde van eindklassering): Anthony Rizzo (Chicago Cubs), Nolan Arenado (Colorado Rockies), Freddie Freeman (Atlanta Braves), Joey Votto (Cincinnati Red), Yoenis Cespedes (New York Mets), Justin Turner (Los Angeles Dodgers), Max Scherzer (Washington Nationals), Paul Goldschmidt (Arizona Diamondbacks), Brandon Crawford (San Francisco Giants), Jean Segura (Arizona Diamondbacks), Buster Posey (San Francisco Giants), D.J. LeMahieu (Colorado Rockies), Madison Bumgarner (San Francisco Giants), Jeurys Familia (New York Mets), Wilson Ramos (Washington Nationals), Addison Russell (Chicago Cubs), Noah Syndergaard (New York Mets), Christian Yelich (Miami Marlins), Yasmani Grandal (Los Angeles Dodgers), Kyle Hendricks (Chicago Cubs), Ryan Braun (Milwaukee Brewers), Yadier Molina (St. Louis Cardinals), Charlie Blackmon (Colorado Rockies) en Johnny Cueto (San Francisco Giants).


Bannerfoto: Associated Press
Foto Trout: Rob Tringali/Getty Images
Foto Bryant: Allan Henry/USA TODAY Sports

NBA Update: Miami stopt skid, Harden in overdrive

0

MIAMI, FL - NOVEMBER 17: Goran Dragic #7 of the Miami Heat handles the balll against the Milwaukee Bucks on November 17, 2016 at American Airlines Arena in Miami, Florida. NOTE TO USER: User expressly acknowledges and agrees that, by downloading and or using this Photograph, user is consenting to the terms and conditions of the Getty Images License Agreement. Mandatory Copyright Notice: Copyright 2016 NBAE (Photo by Issac Baldizon/NBAE via Getty Images)
Heat bezegelen W met 25-4 run
De Bucks begonnen sterk met 20 punten in de eerste zeven minuten van de contest, maar in de tweede helft wilde niets lukken. Met amper 25 punten in het tweede en derde kwart samen, wordt het natuurlijk wel erg moeilijk om wedstrijden te winnen. Al helemaal als de tegenstander een monster als Hassan Whiteside in de rangen heeft. De boomlange center had 12 punten en 17 rebounds, goed voor zijn tiende double-double van het jonge seizoen, en zorgde dat de Bucks amper aan scoren toekwamen door de paint nagenoeg ontoegankelijk te maken. Guards Dion Waiters (23-7-4) en Goran Dragic (16-6-5) gaven het ritme aan door constant de basket aan te vallen. Miami neemt zo wraak tegen Milwaukee, dat de laatste drie matchups won bij de Heat thuis.

Derde triple-double voor Harden
Another night, another triple-double voor kersverse point guard James Harden. Sinds hij aan de start van het seizoen officieel spelmaker werd voor Houston, is The Bearded One niet te stoppen. Harden deed 26 punten, 14 assist en 12 rebounds in het mandje om de Rockets voorbij de Trail Blazers te stuwen. Alle vijf de starters van Houston scoorden in dubbele cijfers. Ook de terugkeer van Patrick Beverley was een opsteker. Hij toonde zijn edge met 11 punten, drie assists, twee rebounds en drie blocks in 24 minuten. Forward Trevor Ariza (16 punten) en center Clint Capela (15 punten) haalden elk zeven rebounds naar beneden. Hoewel Portland op 44 punten mocht rekenen van zijn backcourt (26 voor C.J. McCollum, 18-5-5 voor Damian Lillard), misten de Blazers duidelijk vuurkracht om het op te nemen tegen Houston. Vooral in het eerste en het derde kwart werd de ploeg uit Oregon echt gedomineerd. In het derde kwart moesten ze zelfs 38 punten incasseren van de Rox, die op dat moment 17 punten los stonden en nooit achterom keken.

Bulls get defensive
En dat is dan vier op rij voor de Bulls. Onder leiding van Jimmy Butler en nieuwkomer Dwyane Wade wordt volop aan een hardnekkig verdedigend team gebouwd. Ook op donderdagavond speelden Butler en Wade een sleutelrol: zowel aanvallend (samen goed voor 38 punten) als verdedigend (Butler zette de klem op Gordon Hayward – deze laatste was 3-voor-15 en scoorde amper 8 punten). Robin Lopez deed 10 punten en 12 rebounds in het mandje voor de Bulls, die hun derde uitwedstrijd op rij wonnen en hun vierde overall. Hoewel Chicago niet zijn meest efficiëntie avond had, sleurden ze een W uit de brand door Utah helemaal uit hun element te halen. Het resultaat? De thuisploeg schoot amper 38,5 procent van hun pogingen (30-voor-78) raak, waaronder slechts vijf van hun 25 driepunters. Na een reverse layup van Isaiah Canaan sontd het 77-60 met 9:17 minuten te gaan. De play beklonk een 11-2 run voor Chicago.

Uitslagen
New York Knicks (5-7) v. Washington Wizards (3-8) 112-19
Milwaukee bucks (5-6) v. Miami Heat (3-8) 73-96
Portland Trail Blazers (7-6) v. Houston Rockets (7-5) 109-126
Philadelphia 76ers (2-10) v. Minnesota Timberwolves (4-7) 86-110
Chicago Bulls (8-4) v. Utah Jazz (7-6) 85-77

Bettman reikt PA de hand voor deelname Spelen 2018

0

NHL Media Availability
NHL voorzitter Gary Bettman heeft de spelersvakbond NHLPA een aanbod gedaan voor deelname aan de Winterspelen in 2018. Al meer dan een jaar wordt er tussen de teams en de spelers hevig gediscussieerd over dit onderwerp. De teameigenaren willen dit echter liever niet, maar hebben de vakbond nu een aanbod gedaan. De NHL zal de spelers laten gaan, mits de NHLPA besluit om de huidige CAO tot 2022 in stand te houden. Zowel de NHLPA, als de NHL hebben de optie om de huidige arbeidsovereenkomst in 2020 te laten beëindigen.


Waarom de NHL niet naar de Winterspelen wilt
De teameigenaren zijn hier echter sceptisch over. Ze zijn bang dat spelers geblesseerd terugkomen van het toernooi en daardoor niet beschikbaar zullen zijn voor de playoffs. Dit overkwam de Islanders bijvoorbeeld in 2014, toen John Tavares met een beenblessure terugkeerde uit Sotsji. New York miste daardoor zijn aanvoerder in de postseason en werd in de eerste ronde door Pittsburgh uitgeschakeld. Het idee van het opnieuw naar de Spelen gaan maakt eigenaren daarom nerveus. Ook moet de NHL voor een maand stilgezet worden, midden in het seizoen, aangezien de Winterspelen in februari zijn.

Dan zijn er nog de kosten van het reizen naar Pyeonchang en de verzekeringen van de spelers. Het Internationaal Olympisch Comité wilt dat de NHL dit betaalt omdat het hun spelers zijn. De NHL stelt echter dat dit het toernooi van het IOC is en dat daarom zij diegenen zijn die voor de kosten van de spelers moeten betalen. Er deden zich verhalen de ronde dat de internationale ijshockeybond (IIHF) bereid is om voor deze kosten op te draaien, maar Bettman stelde dat de kosten niet het probleem zijn. Veel onduidelijkheid dus. Er is dus een probleem tussen het IOC en de NHL, maar of dit over de kosten gaat blijft voorlopig vaag.
Ice Hockey Quarter Final - Day 13 - Russia v Canada
Waarom de spelers wél naar de Winterspelen willen
Hier is geen uitgebreide uitleg voor nodig. De vakbond heeft het over de afgelopen maanden laten doorschijnen dat de NHLers heel graag hun land op de Winterspelen in 2018 willen vertegenwoordigen. Alexander Ovechkin, aanvoerder van de Capitals, zei al dat hij naar Zuid-Korea gaat, ongeacht wat Bettman beslist. Ook andere spelers hebben aangegeven dat ze heel graag naar Pyeongchang willen.

UFC Update: Machida en Nelson geschorst

0


Roy Nelson (links)

Het is weer tijd voor de wekelijkste UFC Update. Deze week was er niet bijster veel nieuws om te vermelden, maar hebben we wel nieuws omtrent twee vechters die een lange tijd niet te bewonderen zullen zijn. Ook hebben we nieuws over de vechters die als winnaars uit de bus kwamen op UFC 205.
Lyoto Machida 18 maanden geschorst
Voormalig light heavyweight kampioen Lyoto Machida is door USADA voor 18 maanden geschorst vanwege het gebruik van een verboden middel. Saillant detail is dat Machida zelf toegaf dat hij het middel had gebruikt en volledig meewerkte met USADA. De vechter wist op dat moment niet dat het middel verboden was. De verboden stof waarover het gaat is 7‐keto-dehydroepiandrosterone (7‐keto‐DHEA), een hormoon supplement. De schorsing is inmiddels met terugwerkende kracht ingegaan, namelijk vanaf 8 April van dit jaar. Machida kan eventueel in Oktober 2017 zijn opwachting in de Octagon maken. Hij verloor zijn laatste partij op knockout tegen Yoel Romero.

“During an out-of-competition test conducted on April 8, 2016, Machida, 38, declared the use of a product containing 7‐keto-dehydroepiandrosterone (7‐keto‐DHEA) on his sample collection paperwork. 7‐keto‐DHEA is a prohibited substance in the class of Anabolic Agents and prohibited at all times under the UFC Anti-Doping Policy, which has adopted the WADA Prohibited List. Upon notice from USADA of his potential violation, Machida immediately confirmed his use of the product, which listed 7-keto-DHEA as an ingredient, and fully cooperated with the subsequent investigation after advising USADA that he did not realize 7-keto-DHEA was a prohibited substance when he used the product.”

Roy Nelson negen maanden geschorst
Roy Nelson weet eindelijk wat hem te wachten staat. Namelijk een schorsing van negen maanden. De Brazilian Superior Justice Court legde hem de schorsing op naar aanleiding van het incident dat zich voordeed op UFC Fight Night Brasilia op 24 September. Hij schopte scheidsrechter John McCarthy nadat hij vond dat deze de partij tegen vriend Antonio ‘Bigfoot’ Silva te lang liet doorgaan. Silva was inmiddels al gevloerd door een paar harde klappen van ‘Big Country‘, maar McCarty liet de partij doorgaan. Nelson was daardoor gedwongen om de partij met nog een paar harde klappen af te maken, iets wat hij zelf totaal onnodig vond. Nelson komt met de schorsing nog goed weg. De straf had zomaar hoger uit kunnen vallen, nu is hij negen maanden kwijt en zal hij nog een boete van $24.000 dollar moeten betalen. Nelson kan de straf nog verder omlaag krijgen, als hij publiekelijk zijn excuses aan McCarthy aanbied. De vechter zou dan eind Maart weer mogen verschijnen. De boete zou dan gereduceerd worden tot $13.700 dollar. De excuses zullen wel voor 31 December gemaakt moeten worden.
UFC 205: What’s next?
Wat was UFC 205 spectaculair. Maar wat heeft de UFC voor de winnaars in petto? Tyron Woodley en Stephen Thompson zullen op herhaling moeten na hun draw op UFC 205. Wanneer dit plaats gaat vinden is nog niet zeker. Thompson is immers voor 30 dagen medisch geschorst nadat hij toch vrij stevig werd toegetakeld door de kampioen. Woodley zelf is niet heel happig om te wachten, en zou eventueel op UFC 207 tegen Demian Maia willen vechten. En zelfs een pot tegen two division champ Conor McGregor behoort zelfs tot de mogelijkheden. De twee kregen het backstage op UFC 205 met elkaar aan de stok en dat zette zich voort op twitter.


Joanna Jedrzejczyk won haar partij tegen Karolina Kowalkiewicz toch vrij overtuigend, ze werd alleen in de vierde ronde eventjes aan het wankelen gebracht. Uitdaagster Kowalkiewicz zou graag een re-match willen in Polen, maar dat vond de kampioene wat ver gaan.
Yoel Romero kan zich na zijn spectaculaire overwinning op Chris Weidman klaar gaan maken voor een titelshot. Toch zijn er nog steeds mensen die vinden dat ‘The Soldier of God‘ discutabele tactieken gebruikt in een gevecht. Zo liet hij ook dit keer zich tussen de rondes natmaken met water, wat hem weer luttele seconden extra hersteltijd opleverde. Het is niet de eerste keer dat Romero zich vergrijpt aan de tijdrek tactiek. In het gevecht tegen Tim Kennedy bleef hij veel langer dan een minuut op zijn krukje zitten, iets wat de MMA wereld zeker niet was ontgaan. Brian Stann, UFC commentator en voormalig UFC vechter was duidelijk:


En ook kampioen Michael Bisping heeft natuurlijk een mening over Romero. Die was ook niet bepaald lovend:

One thing is this — he’s the biggest cheating mother (expletive) in the whole sport I’d say. Every single fight, there’s some kind of cheating. This time it was the eyes and the water over his body again just like in the Tim Kennedy fight or he grabs the fence or he tests positive.
“We’ve still got to see what his test results are yet. If that’s going to be my next fight, I’m more than happy to do it. I want to face one of the top contenders, I am the champion and I have to do that. That makes me happy.”

Miesha Tate besloot na het verlies tegen Raquel Pennington te stoppen. In het filmpje hoor je duidelijk dat ze tegen partner en trainer Bryan Caraway zeggen dat ze er de brui aan wilt geven.
Frankie Edgar is na zijn overwinning op Jeremy Stephens eigenlijk geen stap verder gekomen. Nog steeds zal hij Jose Aldo en Max Holloway voor zich moeten dulden in de featherweight divisie en zal zeker niet de eerste vechter zijn die Conor McGregor voor de 145 belt mag uitdagen. Er gaan geruchten dat Edgar het binnenkort een divisie lager gaat proberen, in de bantamweight divisie op 135 pond.
Khabib Nurmagomedov had een duidelijke, dominante overwinning op Michael Johnson. De Rus vindt het tijd dat hij nu eens voor de titel mag gaan vechten. Tussen de rondes door blijft hij inpraten op Dana White en zijn tegenstander, en heeft hij inmiddels zijn eis kracht bij gezet.


Conor McGregor: De wereld ligt aan zijn voeten
Na de briljante prestatie van Conor McGregor op UFC 205, waar hij oh zo rustig en gefocust zich ontdeed van Eddie Alvarez, zijn er opties te over voor de Ier.
Optie 1: Een gevecht om de lightweight titel tegen Khabib Nurmagomedov. De Ier kon weleens zijn grootste test krijgen in de vorm van de nog steeds ongeslagen Rus. Qua stijl is dit een nachtmerrie van een match-up voor de Ier. Khabib is de sterkste worstelaar van de gehele lightweight divisie en zal zich niet zo makkelijk laten verschalken. Ook zal hij zeker niet van zijn gameplan afwijken, iets wat Eddie Alvarez wel deed en hem de kop kostte. Er zijn natuurlijk wel mogelijkheden voor ‘The Notorious‘. Khabib liet ook tegen Johnson zien dat zijn standup allesbehalve sterk is. Hij werd in de eerste ronde een aantal keer goed geraakt. Kan hij de dodelijke linkerhand van McGregor overleven?
Optie 2: Een gevecht om de featherweight titel tegen Jose Aldo. Vele fans zijn het erover eens: het wordt tijd dat McGregor zijn featherweight belt eindelijk eens gaat verdedigen. En dan wel tegen number one contender Jose Aldo. Het eerste gevecht eindigde in een knockout overwinning voor de Ier, binnen 13 seconden in de eerste ronde was het karwei al geklaard. Dit is echter geen graadmeter voor de re-match. Jose Aldo was bijna 10 jaar ongeslagen en werd door een geplaatste stoot roemloos knockout geslagen. Dit kwam mede doordat McGregor al onder de huid van de Braziliaan was gekropen. ‘Scarface‘ werd in de aanloop naar het gevecht op alle mogelijke manieren geschimpt en belachelijk gemaakt door ‘The Notorious‘, en dat had duidelijk zijn uitwerking niet gemist. Aldo kwam wild in zwaaien met een linkerhoek, maar werd dus precies op de kin geraakt met een linker straight van McGregor. Einde verhaal. De re-match zal anders gaan als Aldo zijn zeer sterke en venijnige leg kicks hanteert. En de X-factor zijn de BJJ skills van Aldo, die hij zeer zelden laat zien maar wel degelijk bezit!
Optie 3: Een gevecht om de welterweight titel tegen titelhouder Tyron Woodley. McGregor kennende, is dat zeker geen gekke gedachte. De Ier heeft immers al twee keer op 170 gevochten, en in het tweede gevecht leek hij al beter om te gaan met het gewicht dan de eerste keer. Echter zijn er wat kanttekeningen. Op 170 tegen Woodley vechten kan erg gevaarlijk zijn. Woodley is iemand met enorme power, en zal na de weigh-ins nog zwaarder wegen dan 170 pond. McGregor heeft zelfs moeite om de 170 pond te halen, voor het gevecht tegen Nate Diaz op UFC 202 woog hij bij de weigh-ins 168 pond. Zelfs na hydrateren kwam hij niet boven de 170 pond. Het zou zomaar kunnen dat op de avond van het gevecht hij tegenover iemand komt te staan die maar liefst 20 pond zwaarder weegt dan hijzelf. Een potentieel gevaarlijk gevecht voor McGregor. De geschiedenis wees ook uit dat zijn stoten lang niet zo effectief zijn in deze gewichtsklasse. Maar zoals McGregor zelf zegt: “Precision and speed beats power”. McGregor heeft van beide elementen genoeg in huis.
Optie 4: Een gevecht om de lightweight titel tegen Tony Ferguson. De lightweight divisie is zoals de Amerikanen zeggen, een murderers row. Van 1 tot en met 10, het zijn allemaal zeer capabele tegenstanders en enkelen van hen zou je s’nachts zeker niet tegen willen komen. Reken Tony Ferguson maar onder het laatste rijtje. ‘El Cucuy‘ is een zeer kundige en onberekenbare vechter, en versloeg in zijn laatste gevecht oud kampioen Rafael Dos Anjos op een dominante manier. Hij heeft in deze divisie ook al negen overwinningen op rij achter zijn naam staan.
Optie 5: Een gevecht om de lightweight titel tegen Nate Diaz. Er zijn hordes fans die deel 3 van deze rivaliteit graag willen zien. De oorlog die de twee op UFC 202 uitvochten, staat bij velen nog op het netvlies gebrand. Maar als we eerlijk en neutraal kijken, verdient Diaz de shot het minst. Sinds zijn gevecht tegen McGregor heeft hij niet meer gevochten, en heeft ook al een tijdje niet tegen andere lightweights gevochten. Desondanks staat hij wel als nummer vier op de ranking, maar heeft hij tegen niemand uit de top drie gewonnen.
Optie 6: Een Boksmatch tegen Floyd Mayweather. Hoe onwaarschijnlijk het ook klinkt, het gerucht wilt maar niet weggaan. Het vuur wordt ook telkens weer aangewakkerd. Mayweather is de vergelijking tussen hem en McGregor inmiddels goed zat:

“I’m a legend. A living legend. To the sport of boxing I gave years and years of hard work, it was blood, sweat and tears, had a tremendous team, had a tremendous run. I think if Conor McGregor need to go out there and do what he do, but never compare Conor McGregor to me. It’s a total disrespect,”

McGregor heeft inmiddels al zijn prijs genoemd voor een bokswedstrijd tegen ‘Money’. $100.000.000. Je leest het goed. Honderd miljoen dollar. Wordt vervolgd!


Foto’s: Getty Images / Archief

Scherzer, Porcello winnen Cy Young Award

0

scherzello
Afgelopen nacht hebben Washington Nationals ace Max Scherzer (links) en Boston Red Sox sterpitcher Rick Porcello (rechts) respectievelijk de National League en American League Cy Young Award gewonnen. Deze Award wordt na elk MLB-seizoen uitgereikt aan de beste werper van het afgelopen seizoen in beide afzonderlijke leagues. De winnaar van de Awards wordt elk jaar gekozen door de leden van de Baseball Writers Association of America.

Stemmen

Stemgerechtigde journalisten mogen op vijf werpers stemmen, op volgorde van winstvoorkeur. Een stem voor de eerste plaats levert een werper zeven punten op, de tweede plaats vier punten, de derde plaats drie punten, de vierde plaats twee punten en de vijfde plaats één punt.
Porcello liet medefinalisten Justin Verlander (Detroit Tigers) en Corey Kluber (Cleveland Indians) achter zich. Scherzer deed op zijn beurt hetzelfde met Jon Lester en Kyle Hendricks, beide van de Chicago Cubs.

American League

De eerste plek voor Rick Porcello is verrassend te noemen. Waar Verlander vrijwel alle categorieën aanvoerde, werden Porcello’s 22 wins als belangrijker ingeschat. Verlander voerde de league aan in Games Started, Strikeouts, WHIP, Batting Average Against, Innings Pitched, Wins Above Replacement for Pitchers, Wins Above Replacement en Games with 2 earned runs or fewer. Daarnaast ontving JV de minste run support van zijn aanval.
poc
Porcello, daarentegen, ontving de meeste runs van zijn offense, wat het bemachtigen van 22 wins vergemakkelijkt. Verder had de jonge righty de minste duels waarin hij minder dan twee punten tegen kreeg van alle finalisten en was hij middle of the pack wat betreft de overige categorieën.
Verlanders verloofde Kate Upton was het ook niet met de uitslag eens:


Porcello ontving slechts acht stemmen voor de eerste plaats, het laagste aantal ooit voor een uiteindelijke winnaar. Verlander ontving een meerderheid. Twee leden van de BBWAA hadden Verlander echter niet op hun stemformulier opgenomen, wat de veteraan de winst gekost heeft.
De stemuitslag was 137 – 132 in het voordeel van Porcello, wat het op één na kleinste verschil sinds 1970 was. De andere keer was in 2012, toen Justin Verlander met vier punten verschil David Price versloeg.
Orioles reliever Zach Britton eindigde als vierde (72 punten) en White Sox left-hander Chris Sale als vijfde (40 punten). Op gepaste afstand volgden J.A. Happ van de Blue Jays (14), zijn teamgenoot Aaron Sanchez (6), Yankees’ starter Masahiro Tanaka (6) en Indians reliever Andrew Miller (3). Rookie of the Year Michael Fulmer van de Detroit Tigers en Jose Quintana van de White Sox sloten de rij, beiden met één punt.

National League

In de National League was er weinig ruimte voor discussie. Max Scherzer voerde de volledige Major League aan met 284 strikeouts. Zijn 20 wins waren de meeste in de National League en zijn 0.97 WHIP was het laagste in de league. Na een stroef begin van het jaar (4.05 ERA in 11 starts) wist Scherzer in zijn laatste 23 wedstrijden zijn Earned Run Average op 2.44 te houden.
De voormalig Diamondback en Tiger haalde op 11 mei 2016 ook al het nieuws, door in één wedstrijd 20 slagmensen met drie slag naar de kant te sturen.
scherzer
Scherzer ontving een totaal van 192 punten, terwijl Lester er 102 en Hendricks er 85 bij elkaar sprokkelden. Madison Bumgarner van de San Francisco Giants eindigde als vierde (46 punten). Clayton Kershaw van de Los Angeles Dodgers finishte als vijfde (30 punten) en Johnny Cueto van de Giants als zesde (19 punten).
Opvallend was dat José Fernandez van de Miami Marlins als zevende eindigde. Fernandez kwam eerder dit jaar bij een bootongeluk om het leven. Op het moment van zijn overlijden was hij één van de beste werpers in de National League. Hij eindigde in het Cy Young-klassement met 18 punten.
Noah Syndergaard van de New York Mets behaalde plaats 8 met 15 punten. Jake Arrieta, de derde Cubs-werper in dit rijtje, haalde 2 punten en Scherzer’s teamgenoot Tanner Roark eindigde met 1 punt.
Met zijn winst is Scherzer de zesde werper die de Cy Young tenminste één keer in beide leagues gewonnen heeft. Zijn naam komt naast die van Roger Clemens, Randy Johnson, Pedro Martinez, Gaylord Perry en Roy Halladay te staan.


Foto Porcello: David Tulis/UPI
Foto Scherzer: Shawn Thew/EPA
Bannerfoto: Getty Images, USA Today Sports

NFL Draft '12 Review – Cincinnati Bengals

0

cin-2012-draft-picture
In de voorgaande editie keken we naar de Baltimore Ravens, die in 2012 de Super Bowl wonnen. Ditmaal verschuift de focus naar een divisie rivaal die zowel in 2011 als 2012 de play-offs haalde, iets wat mede kwam door het feit dat in 2011 zowel Andy Dalton als A.J. Green werden gekozen.
Bekijk HIER de vorige review van de Baltimore Ravens!
Het seizoen in 2012 zou echter vrijwel hetzelfde verlopen als in 2011, want Cincinnati zou met een wild-card de play-offs in geraken, waarna voor het tweede jaar op rij de Houston Texans te sterk bleken te zijn. Toch zorgde de draft van 2012 er wel voor dat de Bengals de jaren hierna hun niveau in de divisie vast konden houden.
Uitleg over deze reeks vindt je HIER!
cin-draft
Wat allereerst opvalt is dat de Bengals het goed hebben gedaan wanneer wordt bekeken hoeveel spelers er in 2015 nog actief waren namens Cincinnati. Hoewel dit geen objectieve maatstaaf voor succes is, ligt het percentage van 70% wel een stuk hoger dan het gemiddelde van NFL-teams (49%).
Dan de keuzes zelf, we zien dat vier spelers (Dre Kirkpatrick, Kevin Zeitler, George Iloka & Vontaze Burfict) anno 2016 nog steeds basisspelers zijn in het team van Marvin Lewis. Vooral bij Burfict – die vanwege de nodige problemen rond zijn imago undrafted ging – en de in de vijfde ronde gekozen George Iloka kan gesproken van spelers waar meer dan de maximale waarde eruit is gehaald. Verder is Zeitler al enige jaren een betrouwbare spil in de Bengals-offensive line, en is Dre Kirkpatrick, die soms wel wat bekritiseerd wordt omdat hij ondanks zijn basisplaats nog geen échte shutdown corner is, ook nog steeds de #1 cornerback op het depth chart van de Bengals.
Maar kijken we terug naar afgelopen seizoen, dan zien we zelfs zeven basisspelers! Want de welbekende Marvin Jones en Mohamed Sanu bleken beide excellente keuzes te zijn, daar zij Andy Dalton naast de aanwezigheid van A.J. Green twee goede wapens er bij gaven. Beide heren zijn dan ook beloond voor hun goede prestaties, want Sanu en Jones worden nu in respectievelijk Atlanta en Detroit goed betaald, en dit seizoen laat zien dat beide heren zeker gemist worden. De zevende basisspeler is de undrafted Emmanuel Lamur, die als strongside linebacker veel speeltijd kreeg.
Aan de andere kant is het enkel spijtig te noemen dat Devon Still, die vanwege treurige omstandigheden de afgelopen jaren veel tijd kwijt was aan zijn zieke dochtertje, nooit een impact heeft kunnen maken. In een verder hele sterke draft, is hij één van de weinige spelers die helaas niet het succes heeft gekend in Cincinnati wat vele andere spelers uit zijn draft class wel hebben gekend.
Conclusie
De Cincinnati Bengals hebben de afgelopen jaren het nodige succes gekend (met uitzondering van de play-offs), en dit kan tot op zeker hoogte worden herleidt tot deze draft class. Met Kirkpatrick, Zeitler, Sanu, Jones, Burfict, Lamur en Iloka heeft het team maar liefst zeven spelers gekozen die een basisplaats hebben verdiend, en vier hiervan hebben diezelfde basisplaats nog steeds in Cincinnati.
Maar daarnaast zijn er ook de waardevolle reserves zoals Brandon Thompson die hun waarde hebben bewezen, en is er met uitzondering van Devon Still over de breedte heel veel positieve waarde gehaald uit de keuzes in de draft. Dat maakt de draft van Cincinnati een hele succesvolle, en eentje waarvan veel teams alleen maar kunnen dromen. Want vier tot zeven basisspelers, die vindt je niet zomaar in elke draft class terug!
Voorlopige Ranglijst
1. Cincinnati Bengals – B
2. Baltimore Ravens – C-

NBA Update: PG-13 scoort 21, career-high voor Porz God

0

paul-george-cavaliers
Paul George gaat voor 31
Indiana mocht op woensdagavond aantreden tegen een LeBron-loos Cleveland (dat ook speelde zonder shooter J.R. Smith, die uit was met een verstuikte enkel). Daar hadden Paul George (21 punten, 11 rebounds) en Jeff Teague (20 punten) wel oren naar: samen gidsten ze de Pacers voorbij de onderbemande Cavaliers. Zonder een derde optie hadden Kevin Love (27 punten) en Kyrie Irving (24 punten) het moeilijk om de Pacers bij te houden, zeker omdat het scoren bij deze laatste vlot ging: vijf spelers klokten af met dubbele cijfers. Love en Irving combineerden voor 21-voor-43, hun ploeggenoten amper 14-voor-43. Een 6-0 run, afgesloten door een layup van Thaddeus Young met net geen zes minuten op de klok, besliste de contest.

Brady neemt 'Deflategate' op de hak in reclame

0

Ray Lewis - Helden-status Brady alleen door tuck rule
Tom Brady heeft op het veld allang wraak genomen voor de schorsing die hij opgelegd kreeg vanwege ‘Deflategate’. Maar in een reclame voor Foot Locker gooit hij nog eenmaal zijn frustratie eruit…
 
https://youtu.be/RlRLVUrdouw
Foto: Getty Images (archief)