Home Blog Pagina 644

NFL Sunday: Texans slaan aanval Colts af, Titans sluiten aan

Wouter Boerkamp
-
0

Atlanta Falcons v Houston Texans
De Houston Texans hebben een aanval van de Indianpolis Colts voor de leiding in de AFC South afgeslagen. In Indianapolis beperkte een sterke defensie, onder leiding van Jadaveon Clowney, de productie van Andrew Luck en T.Y. Hilton. Het gaf de offense onder leiding van Brock Osweiler voldoende steun voor een cruciale overwinning: 22-17.
De Tennessee Titans doen ook nog mee in dezelfde divisie dankzij een krappe zege tegen Denver. De Jaguars waren allang afgehaakt en bevestigden dat tegen de Vikings. Minnesota blijft op hun beurt in achtervolging op de winnende Detroit Lions, die afrekenden met de Chicago Bears. San Diego Chargers verloor een achterhoedegevecht om een minieme kans op play-off plaatsing van de Carolina Panthers.
Houston Texans @ Indianapolis Colts
De sleutel van het succes van de Texans lag vooral bij de defense. De coverage op de receivers van Indiana was uitstekend waardoor Andrew Luck bijna bij elke play twijfelde en lang met de bal in zijn handen bleef staan. Dat gaf de pass rushers van Houston de tijd om de quarterback te belemmeren in zijn passing. Met Jadeveon Clowney in de buurt is het ook lang niet altijd een goed idee om de bal toch nog uit je handen te laten vertrekken.


De pick van Andre Hal, de tweede van de dag van de Texans, werd omgezet in een field goal voor een 16-3 voorsprong. De punten na turnovers had Houston hard nodig want de aanval met Brock Osweiler speelde opnieuw niet veel klaar.
De voorsprong kwam zelfs serieus in gevaar na een touchdown van Frank Gore en een tweede drive van 83 yards richting de endzone onder leiding van Luck. Het laatste zetje kon echter niet gegeven worden en op third down kwam Clowney nog een keer op bezoek bij de quarterback van Indianapolis.


Na het uitblijven van de gelijkmaker vergrootten de Texans de voorsprongen weer naar negen punten dankzij een field goal van Nick Novak. Die dreun kwam Indianapolis (6-7) ondanks een touchdown van T.Y. Hilton niet meer te boven, waardoor Houston de leiding houdt in de AFC South (7-6)
Texans 22 – 17 Colts
Denver Broncos @ Tennessee Titans
De Titans waren bereid om te knokken tegen de Denver Broncos om aansluiting te houden bij Houston. Soms gingen ze daar wat te ver in, zeker in de persoon van Harry Douglas.


Deze lage hit (in alle opzichten) en de knokpartij waren een smet op een knappe overwinning van Tennessee. Het verschil werd gemaakt over de grond. Justin Forsett en Devontae Booker kunnen de afwezigheid van C.J. Anderson onvoldoende opvangen, waar de thuisploeg een surplus aan kwaliteit had met DeMarco Murray, Derrick Henry en quarterback Marcus Mariota. De Denver rush defense stonden liefst 180 yards toe.
De rushing yards had Mariota keihard nodig want qua pass offense (totaal 88 yards) was het een beroerde dag voor de Titans. Trevor Siemian deed het beter, maar kon zijn aanval in eerste instantie ook niet echt op gang krijgen. Gary Kubiak zette ver in het derde kwart zelfs zijn punter in om een first down te forceren. Riley Dixon wist Cody Latimer te vinden na een fake punt en een pass over 16 yards.
Siemian volgde het voorbeeld van zijn punter in het laatste kwart en voegde nog 173 passing yards toe aan zijn totaal (334). Meer dan een touchdown van Emmanuel Sanders en een field goal van Brandon McManus leverde dat niet op, waardoor de vroege 13-0 voorsprong voldoende bleek voor de overwinning.
Denver (8-5) raakt door de nederlaag verder achterop bij de Chiefs en de Raiders (beiden 10-3) in de AFC West. Tennessee (7-6) blijft op gelijke hoogte met de Texans in de AFC South. Het is wel te hopen dat de Titans de jacht op een play-off plek voortzetten zonder Douglas.
Broncos 10 – 13 Titans
Minnesota Vikings @ Jacksonville Jaguars
Het vierde team uit de AFC South speelde na tien nederlagen in twaalf duels al nergens meer om. Toch boden de Jaguars Minnesota nog aardig partij. Diep in het derde kwart namen de Jax zelfs brutaal de leiding (16-12) na een pass van Blake Bortles naar Bryan Walters.
Het was niet voldoende om het seizoen nog wat glans te geven, want de Vikings sloegen direct terug in het vierde kwart. Matt Asiata hield de hoop op de play-offs levend met de eerste touchdown van Minnesota (7-6) in Jacksonville (2-11). Kyle Rudolph ving, eveneens in het vierde kwart, de enige touchdown pass van Sam Bradford. Overtuigend was het allemaal niet, maar in het land der blinden is eenoog koning.


Vikings 25 – 16 Jaguars
Chicago Bears @ Detroit Lions
De Lions konden tegen de Bears hun status als divisieleider in de NFC North bevestigen. Qua resultaat lukte dat, al was het een overwinning die met pijn en moeite werd binnengesleept. De gehavende ploeg van Chicago vocht voor wat het waard was en bleef slechts met lege handen achter nadat een paar controversiële calls een einde maakten aan de drive die minimaal tot een field goal voor 20-20 had kunnen leiden.
Matt Barkley bracht zijn ploeg tot twee keer toe in field goal range, maar werd in beide gevallen teruggefloten vanwege een holding call. De bank van Chicago ging nog een keer door het lint bij een no-call voor pass interference van Newin Lawson. Tevergeefs. Daardoor bleef een 20-17 voorsprong op het scorebord staan voor de Lions die de divisie leiden met 9-4. De Bears spelen al geen rol meer in de NFC North (3-10).
Bears 17 – 20 Lions
San Diego Chargers @ Carolina Panthers
Carolina wist voor het eerst in drie weken weer te winnen. De San Diego Chargers waren een makkelijke prooi voor Cam Newton en zijn mannen. Dankzij een 23-0 run liepen Chargers de hele wedstrijd achter de feiten aan.
Philip Rivers (21/39, 236 yards, 2 TD) completeerde meer passes dan Cam Newton (10/27, 160 yards, 1 TD, 1 INT), maar gooide ook drie intercepties. Rivers heeft daardoor de twijfelachtige eer om Blake Bortles van de troon te stoten als quarterback met de meeste onderschepte passes (17).
De Panthers mogen hopen op een wonder na een zege tegen de Chargers. Met 5-8 hebben ze slechts nog een theoretische kans op de play-offs via de NFC South. Dan zullen de Atlanta Falcons en de Tampa Bay Buccaneers (beiden 7-5) wel steken moeten laten vallen.
De Chargers staan na de nederlaag ook op 5-8, maar staan er in de sterk bezette AFC (West) nog slechter voor. De rest van het seizoen zal er ook niet makkelijker op worden dankzij de mogelijke absentie van Joey Bosa.


Chargers 16 – 28 Panthers
Foto: Getty Images (archief)

Lamar Jackson wint Heisman

Thomas Klink
-
0

2013 Heisman Trophy Presentation - Press Conference
Lamar Jackson van Louisville is uitgeroepen tot beste college footballspeler van het jaar 2016. In totaal vergaarde hij 2.144 punten, waarmee hij runner up Deshaun Watson ruim voorbleef (1.524). Baker Mayfield, de quarterback van Oklahoma, moest genoegen nemen met de derde plek; hij haalde 361 punten.
Jong talent
Lamar Jackson is de jongste Heisman winnaar ooit, hij werd geboren op 7 januari in 1997. ‘Ik zal dit de rest van mijn leven herinneren’ zei Jackson toen hij de award in ontvangst nam. ‘Ik ben blij nu. Ik weet niet wat te zeggen.’
Louisville
Stats
Lamar Jackson sprokkelde dit jaar een onvoorstelbare 4.928 yards bij elkaar. In totaal was hij verantwoordelijk voor 51 touchdowns. Van zijn onvoorstelbare aantal yards werden er 3.390 door de lucht vergaard en 1.538 over de grond. Jackson is nog niet draft-eligible en zal volgend jaar dus terugkeren bij de Louisville Cardinals.
Bowl
Dit jaar staat er voor Jackson nog één wedstrijd op het programma; de Buffalo Wild Wings Citrus Bowl op 31 december. Hou Sport Amerika in de gaten voor coverage van deze en vele andere bowlgames.

Foto 1: Getty Images (archief)
Foto 2: Jim Owens/Icon Sportswire

Kan Rodgers boven zichzelf uitstijgen?

Lodewijk Schuls
-
0

NFC Championship - Green Bay Packers v Seattle Seahawks
Game of the week – Preview:  Seattle Seahawks @ Green Bay Packers
Week 14 is lekker begonnen met de Oakland Raiders tegen de Kansas City Chiefs. Vanavond staan er een aantal belangrijke wedstrijden op het programma. Zo strijden de Texans en de Colts tegen elkaar om de leiding in de AFC South, móeten Redskins en Giants winnen om zicht te houden op de play-offs in de NFC en de Steelers en Broncos in de AFC. Verder strijden de Falcons en Buccaneers indirect om de leiding in de divisie,  kunnen de Lions bij winst een grote stap richting de play-offs zetten en zijn er nog een aantal ploegen die een belangrijke speelronde tegemoet gaan.
Wij hebben gekozen voor een voorbeschouwing van de Green Bay Packers tegen de Seattle Seahawks. Deze wedstrijd is namelijk  een ware NFC rivalry geworden de laatste jaren, waarin dit de vierde ontmoeting wordt in drie jaar tijd en de vijfde in vijf jaar. De thuisploeg is in deze ontmoeting elke keer de winnaar. Beide ploegen speelden twee seizoenen geleden nog om de NFC titel in Seattle. Dit spektakelstuk eindigde na overtime in een overwinning voor de Seahawks. De Packers verloren voor het laatst in 1999 op Lambeau Field van de Seahawks en wonnen daarna maar liefst zes keer. Zetten Packers deze reeks door of kunnen de Seahawks eindelijk weer eens resultaat neerzetten?
seahawks-at-packers
Balbezit is heilig

De Seahawks komen met vertrouwen naar de Lambeau Field, na een dominante overwinning op de Carolina Panthers (40-7). De ploeg uit Seattle heeft haar lot in eigen handen en kunnen zich vanavond bij winst verzekeren van een bye in de eerste ronde van de play-offs. De Seahawks spelen hierna twee keer thuis tegen de Rams (4-8) en Cardinals (5-6), om vervolgens af te reizen naar San Francisco voor de laatste wedstrijd. Dit is dus duidelijk de lastigste wedstrijd van het seizoen.
De Seahawks kunnen dit seizoen steeds meer vertrouwen op een goede running game onder leiding Thomas Rawls en Russel Wilson. Dat is vooral goed nieuws voor vanavond, aangezien er winters weer verwacht wordt (65% kans op sneeuw). Dit zorgt ervoor dat het passen van de bal lastiger wordt. Het weer verandert niet veel aan de tactiek van de Seahawks, die zullen proberen de tijd van het balbezit te domineren, om Aaron Rodgers zo min mogelijk de bal te geven. De Packers zullen dus moeten beginnen om de run te stoppen en daarin is een grote rol voor tackle Mike Daniels weggelegd. Hij is één van de beste op zijn positie.
Roeien met de riemen.. 
De defensie van de Packers moet het zonder outside linebacker Nick Perry stellen. Hij leidt het team in aantal sacks (8). Zijn collega op die positie Clay Matthews (4 sacks), was vorige week zeer beperkt, vanwege een schouderblessure en lijkt vanavond nog niet top fit te zijn. In het midden van de defensie zijn linebackers Jake Ryan en Blake Martinez ook nog niet helemaal fit. De laatstgenoemde is een twijfelgeval voor vanavond. Als beide heren fit zijn, dan zal Matthews naar zijn eigen positie verhuizen en de pass rush versterken. Het gebrek aan fitheid en het aantal afwezigen, opent de deur voor de ‘Hawks om over de grond eens flink huis te houden. De Packers moeten hierop wat verzinnen, anders wordt het heel lastig vanavond.
De Packers moeten alleen wel uitkijken dat ze zich niet te veel focussen op de running game, want voor je het weet vliegen er een paar diepe ballen naar Doug Baldwin (832 yds, 5 TD, 12,2 avg) en Jimmy Graham (769 yds, 5 TD, 13,5 avg). Ze zijn goed voor tien van de twaalf receiving touchdowns. Wilson zal vooral Julius Peppers (6,5 sacks) in de gaten moeten houden vanaf de zijkant, maar ook safety Morgan Burnett . (3 sacks, 1 INT, 6 PDF). The Pack zouden er goed aan doen om Wilson in de pocket te houden, al lijkt dat soms onmogelijk. Zijn scramble plays zijn namelijk vaak een garantie voor succes en het laatste wat de Packers willen is achter de feiten aan lopen vanavond.
wilson-vs-rodgers
Rodgers vs de rest

De Packers gaan deze week in met twee wedstrijden achterstand op de Detriot Lions (8-4) in de NFC North en slechts één wedstrijd achter op de Buccaneers/Falcons (7-5) in de race om de laatste Wild Card. Vanavond mag dus niet verloren worden. De Packers hebben de stijgende lijn te pakken en Rodgers liet zich weer van zijn beste kant zien in de gewonnen wedstrijd tegen de Texans in de sneeuw. De defensie van Seattle is echter een veel zwaardere kluif, zelfs zonder Earl Thomas. De Packers zullen dus heel efficiënt moeten omgaan met hun balbezit, want hun defensie zal naar verwachting de aanval van de Seahawks amper van het veld krijgen.
The Green and Gold zal vanavond tegen beter weten in en uit noodzaak, vooral gaan leunen op de kwaliteit van de arm van Aaron Rodgers. De run game stelt andermaal te weinig voor om op te bouwen. Het wordt daarom vanavond écht Rodgers vs. de Seahawks en met name de Legion of Boom.  De quarterback zal van de afwezigheid van Earl Thomas willen profiteren door zijn twee top targets Jordy Nelson (872 yds, 10TD) en Randall Cobb (577 yards, 4TD) voornamelijk deep en intermediate routes door het midden te laten lopen. Rodgers moet dan wel de tijd krijgen om ze in stelling te brengen. Het is daarom te hopen dat guard TJ. Lang en center J.C. Tretter fit genoeg zijn.
Top defensie

Rodgers kampt momenteel met lichte hamstring klachten en dat weten de Seahawks. Dit is slecht nieuws voor de Packers, omdat ze tegen een defensie spelen die vierde in NFL staat met 31 sacks. De pass rushers van de Hawks’ ruiken bloed en zullen de quarterback zoveel mogelijk willen laten bewegen. Defensive ends Frank Clark (7.5) en Cliff Avril  (10) zijn het meest productief in sacks, maar Michael Bennett (3) is de grootste stoorzender. Tegen de Eagles legde Rodgers een sterke pass rush lam door een korte snelle passing game neer te zetten, maar of dat lukt tegen deze linebackers en secondary, is de vraag.
De Seahawks moeten het stellen zonder hun top safety Earl Thomas, die zijn been brak vorige week. Zijn afwezigheid slaat een enorm gat in de Legion of Boom. Het legioen zal zonder hem allemaal een stapje extra moeten zetten om te voorkomen dat Aaron Rodgers van zijn afwezigheid gaat profiteren. Thomas wordt vervangen door Steven Terrell, die in 2014 als free agent is binnengehaald. Het kan niet anders dat Rodgers hem gaat opzoeken, om te kijken wat er te halen valt. De Seahawks zijn echter een meester in het opzetten van traps en het is aan Rodgers om deze te ontlopen. Alleen dán hebben de Packers een kans van slagen vanavond.


Conclusie
De defensie van de Packers krijgt de aanval Seahawks niet vaak genoeg van het veld, om mee te gaan in de scores, tegen een Packers’ defensie met te veel afwezigen. De Seattle Seahawks winnen met 21-16.
Voorspellingen week 14:
Steelers @ Bills  –  Chargers @ Panthers  –  Bengals @ Browns  –  Bears @ Lions  –  Texans @ Colts  –  Vikings @ Jaguars  –  Cardinals @ Dolphins  –  Redskins @ Eagles  –  Broncos @ Titans  –  Jets @ 49ers  –  Falcons @ Rams  –  Saints @ Buccaneers  –  Cowboys @ Giants  –  Ravens @ Patriots


Foto: Getty Images / Archief

UFC Update: Anthony Pettis mist gewicht

Daniel Caraballe
-
0


Anthony Pettis mist gewicht
UFC 206 heet opnieuw een klap te verwerken gekregen. Anthony Pettis, die zaterdagnacht voor de interim featherweight titel zou gaan vechten, mistte op de officiële weigh-ins het streefgewicht van 145 pond. ‘Showtime‘ woog in op 148 pond, drie pond boven het streefgewicht. Het nieuws komt als een verrassing, immers verklaarde Pettis een paar dagen geleden dat de weightcut gemakkelijk ging en dat hij al acht weken met een diëtist werkt om voor dit gevecht goed voor de dag te komen. Voor Pettis zijn de gevolgen groot. Als hij als winnaar uit de strijd met Holloway mocht komen, zal Dana White niet de interim titel om zijn middel schuiven. De regels geven aan dat je voor een titelgevecht precies op het gewicht moet inwegen, en vervalt ook de normale pond speling die vechters genieten bij een non-title fight. Ook moet Pettis 20% van zijn gage inleveren aan Max Holloway. Voor Holloway verandert er niks. Hij woog in op precies 145 pond en zal bij winst de nieuwe interim featherweight kampioen worden en een title shot tegen Jose Aldo krijgen. Showtime zal heel snel de enorme teleurstelling moeten verwerken, want Max Holloway is een zeer gevaarlijke tegenstander. Dana White was teleurgesteld:

“I’m not happy, but listen, it happens. Believe me when I tell you, Anthony Pettis wanted to make weight. He’s been working for months for this day. He came in, when he landed here in Toronto, he was 10 pounds (over), so he should’ve made the weight. What that tells you is he’s too old and he’s too big to make that weight, is my opinion. So we’ll see where we go from here.”

Anthony Pettis heeft zelf inmiddels ook gereageerd. Op MMAfighting zei hij dat het een team beslissing was. Hij naderde het streefgewicht bij de weighcut, maar voelde zich onwel toen hij nog meer gewicht wilde verliezen. Bij elke poging steeg zijn lichaamstemperatuur en had de vechter kots neigingen. Na beraad met een UFC dokter werd besloten de weightcut te staken.

“It was a team call,” Pettis said. “My body just wouldn’t let go of that extra weight. It’s just one those things. We did everything right beforehand, everything was on point. My body just gave out. I had nothing left to give. In the end, we decided that my career and health are more important than those two extra pounds.”


Jon Jones sluit deal met Nevada Athletic Commission
Jon Jones heeft een deal met de NAC gesloten. Het verhoor met de NSAC zou eigenlijk volgende week plaatsvinden, maar Jones heeft eieren voor zijn geld gekozen en een deal gesloten met de NAC. Potentieel zou de straf die USADA hem oplegde hoger uit kunnen vallen, en Jones besloot dat risico niet te nemen. Jones is nu voor een jaar geschorst, de schorsing is inmiddels al ingegaan, en loopt af op 6 Juli 2017.
Georges St. Pierre heropent onderhandelingen
GSP is opnieuw met de UFC aan de onderhandelingstafel gaan zitten. Het gemis van de populaire Canadese vechter op UFC 206 is beiden blijkbaar niet in de koude kleren gaan zitten. GSP is één van de frontmannen van de nieuwe rechtersorganisatie MMAAA, zoals we vorig week berichtten. De dag dat hij de organisatie publiekelijk uitbracht, ontving zijn advocaat een brief van de UFC, waarin stond dat de UFC de onderhandelingen opnieuw wilden opstarten. Ondertussen heeft GSP zichzelf fit gehouden en was eigenlijk klaar om de UFC 206 card te redden, na het uitvallen van het titelgevecht tussen Daniel Cormier en Anthony Johnson.

“The thing is, I was training until a very recent point. I was fighting, I was training to get ready for a fight in Toronto. I really thought it would have worked out and in case someone got hurt, they would have maybe called me or I thought maybe they would have called me at the last minute, just to take me off guard. I didn’t know. But one or two weeks ago I pulled the plug, I knew it was not happening.
“I was hoping earlier to get on the card for Toronto but it’s not happening and now I guess they’ll keep talking and we’ll see if they can come to an agreement. Same story as before but now I have more options. I’m [a] free agent. I don’t have to be in the UFC. I could go somewhere else.”

Dana White heeft ook gereageerd en zei het volgende:

“I have a good relationship with Georges and yeah, obviously, we would love him to fight,” White said. “The problem is, Georges has a deal. Georges is under contract with us right now. He has a deal. I’m not afraid to give Georges St-Pierre more money, but it’s got to be reasonable.”

Conor McGregor daagt NAC uit
En ook Conor McGregor was weer even in het nieuws. De Ier is bereid om de NAC, de Nevada Athletic Commission, naar het gerecht te slepen. Die legde hem een paar maanden geleden een boete op van $75.000 dollar voor zijn aandeel in de rel met Nate Diaz op de persconferentie van UFC 202. McGregor smeet een paar flessen water en blikjes Monster energiedrank richting de groep van Nate Diaz, die bezig was het theater te verlaten. McGregor kreeg onlangs zijn bokslicentie voor de staat Californië en heeft ook een verzoek ingediend om zijn bokslicentie in Nevada te verkrijgen. De openstaande boete is een sta-in-de-weg en daarom wilt McGregor nu de organisatie voor het gerecht slepen. De makkelijke manier zou natuurlijk simpelweg de boete betalen zijn, maar dat is dus geen optie voor de lightweight kampioen. Het ziet er naar uit dat McGregor zijn zuurverdiende geld niet zomaar wilt opgeven, en wie kan hem dat kwalijk nemen?
Nick Diaz eindelijk vrijgegeven
Nick Diaz is eindelijk weer vrij om zijn rentree in de UFC te maken. Na zijn schorsing van 18 maanden vanwege het gebruik van wiet gedurende zijn fight camp tegen Anderson Silva, stond er nog een behoorlijke boete open van $100.000. Die boete is niet geheel betaald, en daardoor werd Diaz niet vrijgegeven. De wanbetaling was ook de reden dat Nick zijn broer Nate in zijn gevechten met Conor McGregor niet mocht bijstaan in de hoek. Diaz heeft nu een deal gesloten met de NAC en is nu werkelijk verlost van de problemen.
Tyron Woodley vernam het nieuws snel, en verspilde geen tijd om Diaz uit te dagen. Woodley, de huidige welterweight kampioen, is al langer op zoek naar een ‘big money fight‘ en is al een tijdje bezig om te proberen om grote namen uit de tent te lokken. Gaat het hem dit keer wel lukken?


UFC 206 nieuws
De card van 206 heeft al een aantal grote wijzingen ondergaan en rampspoed blijft de card maar achtervolgen. Anthony Pettis heeft zoals eerder vermeld het streefgewicht gemist en zal dus niet voor een titel kunnen vechten. Gelukkig heeft de card nog een paar andere spetterende gevechten op het menu staan, en de co-main event tussen Cowboy Cerrone en Matt Brown is er zo eentje. De spanning naar het gevecht werd in de aanloop aardig opgebouwd. Zo is Matt Brown bepaald niet een fan van Cowboy, en uitte dat ook in de interviews:

“His whole thing is all just based on lies and a lot of people fall into that. But I ain’t falling into it. Most of my opponents I’m real respectful to and I think they’re respectful to me. I don’t know if he means it or not. I don’t know if he’s just a douchebag of a person, but I get the feeling that when he’s talking to other people, especially other fighters, that he feels like he’s above other people, and he’s kind of a bully.”

Bij de staredowns onderstreepte hij zijn maling aan Cerrone. Cowboy wilde de hand van Brown schudden, maar daar was de vechter niet van gediend. Als blikken konden doden was Cowboy dat moment een wisse dood gestorven.


Foto: Getty Images / Archief

NBA Update: LeBron klimt op scoring list, Houston voorbij OKC

Matteo
-
0

 
i
LeBron wordt No. 9 all-time scorer
LBJ scoorde 27 punten zijn ex-team en stak daarmee Elvin Hayes (27.313 punten) voorbij op de all-time scoring list. Een opmerkelijke prestatie, al was het vooral defensief wapen DeAndre Liggins die de show stal in de 114-84 op de Heat. Liggins startte de laatste twee wedstrijden voor shooter J.R. Smith en het verschil was merkbaar. Akkoord, hij scoorde amper 11 punten, maar zijn aanwezigheid betekende voor de Cavs twee van hun beste verdedigende outings van het seizoen. De Heat schoten zelfs maar 34,8 procent raak – een season low voor een tegenstander van Cleveland en meteen ook voor Miami zelf. Kevin Love droeg 28 punten en 15 rebounds bij ondanks rugklachten. Kyrie Irving deed 23 in het mandje.

Derrick Williams scoorde 18 punten voor de Heat. Goran Draigc had 15 en Hassan Whiteside 8 en 12 rebounds. De Heat verloren hun vierde contest op rij.
Houston wint van OKC, zevende triple-double op rij voor Russ
Patrick Beverley is nooit vies van een uitdaging. Zijn laatste opdracht? Proberen om triple-doublemachine Russell Westbrook uit zijn ritme te halen. Dat lukte gedeeltelijk, althans in de laatste seconden van de wedstrijd: een cruciale stop op Westbrook restuleerde in een 102-99 van de Rockets op de Thunder in de Chesapeake Energy Arena. Russell had nog altijd een triple double, zijn zevende op rij, meteen goed om de streak van Michael Jordan te matchen, maar het was wel de enige trip-dub die toch in een L eindigde. Center Steven Adams (24-10) speelde sterk voor de Thunder, maar de Rockets wisten meer cruciale rebounds weg te graaien: 52-46.

Een three-point play van Westbrook maakte het laat in de wedstrijd 96-95. Een fout op Harden resulteerde in twee vrije worpen, die de superster netjes converteerde. Westbrook zou daarna scoren, maar miste een vrije worp die voor een gelijkspel had kunnen zorgen. Een putback van forward Ryan Anderson gaf de Rox drie punten voorsprong. Nog twee vrije worpen van Russ en een turnover van Harden gaf de Thunder een kans op voorsprong, maar daar stak Beverley dus een stokje tussen.

James Harden schoot 6-voor-23 op weg naar 21 punten, 12 assists en 9 rebounds. Guard Eric Gordon kwam van de bank voor 17 punten, Anderson had 15 punten, en Beverley peuzelde 12 rebounds op.
Melo dropt 33 op Kings
Met net geen 15 seconden op de klok converteerde Carmelo Anthony twee vrije worpen, meteen goed om de 103-100 overwinning op Sacramento te bezegelen. Melo scoorde 33 voor de Knicks, die het zonder point guard Derrick Rose (rugspasmen) moesten stellen. Dat de Knicks vertrouwen vertrouwen hebben in nipte wedstrijden, bewijzen de cijfers: New York is 6-0 als wedstrijden worden beslist door 4 punten of minder. Het overall 13-10 record is de beste seizoensstart voor Melo’s Knickerbockers sinds de campagne van 2012-2013.

Anthony scoorde 30+ voor de vijfde keer dit seizoen en werd de 29e speler om het plateau van 23.000 punten te bereiken. Nog 217 te gaan voor hij HOF’er Elgin Baylor inhaalt.
Uitslagen
Orlando Magic (10-14) v. Charlotte Hornets (14-9) 88-109
Miami Heat (7-16) v. Cleveland Cavaliers (16-5) 84-114
Toronto Raptors (16-7) v. Boston Celtics (13-10) 101-94
Atlanta Hawks (12-12) v. Milwaukee Bucks (11-10) 114-110
Houston Rockets (16-7) v. Oklahoma City Thunder (14-9) 102-99
Detroit Pistons (13-12) v. Minnesota Timberwolves (6-17) 117-90
Indiana Pacers (11-12) v. Dallas Maverick (5-17) 103-111
Phoenix Suns (7-16) v. Los Angeles Lakers (10-15) 119-115
New York Knicks (13-10) v. Sacramento Kings (8-14) 103-100

TNF Recap – Kansas City stoot Oakland van troon in AFC West

Wouter Boerkamp
-
0

hill
De Kansas City Chiefs hebben een hele grote stap gezet richting de play-offs in de NFL. De ploeg van Andy Reid stootte de Oakland Raiders van de troon in de AFC West dankzij een 21-13 zege. De Raiders lieten daarmee de kans liggen om de divisie naar zich toe te trekken en zien de Chiefs langszij komen in divisie. Reid’s mannen leidden de divisie met 10-3 dankzij een beter onderling resultaat tegen Oakland (ook 10-3).
Hieronder de zes belangrijkste punten van Thursday Night Football!
1. Hill is de x-factor
Het scoreverloop in Kansas City werd grotendeels beïnvloed door één man: Tyreek Hill. De rookie wide receiver heeft zich tijdens het seizoen ontpopt als een sensatie. Als wideout was hij belangrijk (6 receptions voor 66 yards en een touchdown) en als punt returner een nachtmerrie voor tegenstanders.


2. Kelce MVP bij KC
Met een scorende Hill als punt returner en deep threat heeft de offense van Kansas City een extra wapen naast de belangrijkste speler: Travis Kelce. De tight end nestelt zich in de top 10 van beste receivers in de NFL (achtste qua receiving yards, eerste tight end in de lijst) en noteerde voor de vierde week op rij meer dan 100 receiving yards.


Kelce hielp Alex Smith aan een uitstekend rapport na de eerste helft. De quarterback liet zien dat hij meer is dan alleen een game manager en hielp zijn team aan een 21-10 voorsprong na 202 passing yards en 1 TD. De tweede helft was een stuk minder van Smith, maar ook na rust kon hij nog één keer rekenen op zijn tight end.
3. Takeaway Thursday
Met Kansas City, het sterkste team qua turnovers in de NFL op het veld, was het tijdens Thursday Night Football ook uitkijken naar intercepties of forced fumbles. Die kwamen er ook, maar niet van de Chiefs. Oakland draaide de rollen om door drie keer de bal af te pakken van KC. Na een muffed punt van Hill in de openingsfase, volgden kort na rust een interceptie van T.J. Carrie en een forced fumble van Khalil Mack. Beide plays vonden plaats op de eigen helft van Kansas City.


Er werd echter geen gebruik gemaakt van de turnovers. Want voor slechts de tweede keer in 44 jaar wisten de Chiefs, ondanks een turnover differential van -3, een wedstrijd te winnen.
4. KC-defense repareert fouten Smith
Met de twee turnovers in het begin van de tweede helft hadden de Raiders de 21-10 achterstand om kunnen buigen in een voorsprong, maar dat lieten ze na. De twee klappen werden uitstekend opgevangen door de defensie van KC. Zij wisten de schade, ondanks de veelbelovende veldpositie van de Raiders, te beperken tot één field goal van Sebastian Janikowski.


Echt verrassend was dat niet omdat de verdediging van de Chiefs bijna de gehele eerste helft al de baas was geweest. Pas toen linebacker Derrick Johnson het veld moest verlaten met een achillespeesblessure, bleek de KC-defense iets kwetsbaarder. Toch hield de ploeg van Reid ook in de tweede helft vrij eenvoudig stand.
5. De pink van Carr
De beperkte productie van de Raiders was niet alleen te wijten aan het optreden van de defensie van de thuisploeg. Er lagen wel degelijk mogelijkheden, maar die werden eenvoudigweg niet benut door Derek Carr.
Carr kende voor zijn doen een dramatische dag met 117 passing yards en niet één touchdown. Slechts 17 van zijn 41 passes kwamen aan op de bestemming. Zijn receivers keken af en toe zelfs verbaasd om nadat de bal ver buiten hun bereik op de grond viel.
Zijn mindere optreden verleidde Marcus Peters om een aantal keren in te anticiperen op een pass, zijn tegenstander vrij achter latend. Op een goede dag had Carr de gretigheid van Peters genadeloos afgestraft, nu kwam de cornerback er mee weg.


Een verklaring voor de mindere vorm van Derek Carr is makkelijk aan te wijzen. De quarterback heeft duidelijk last van geblesseerde pink, al wordt dat door hemzelf en Oakland niet bevestigd. Carr plaatste zijn ingetapete buitenste vinger niet op de bal bij het versturen van zij passes, wat zijn accuratesse niet ten goede komt.
Vorig jaar was er de “duim van Dalton” die een veelbelovend seizoen van de Bengals deed kantelen. Dit jaar kan de “pink van Carr” wel eens het einde betekenen van de Super Bowl-aspiraties van de Raiders.
6 Murray kan het ook zonder bulldozer
Dat er toch nog een touchdown op het scorebord kwam te staan voor de Raiders was te danken aan Latavius Murray. De running back bewees dat hij ook zonder de zonder Kelechi Osemele terreinwinst kan boeken.


Met Osemele inactief moest Murray wat creatiever zijn. Waar de linkerkant van de offensive line normaal gesproken een zekerheid is om achter de rushen, maakte Murray nu ook gebruik van de rechterkant en zijn improvisatievermogen om tot 103 yards te komen.
Het geeft Oakland hoop dat ze tegen San Diego, Denver of Indianapolis de play-offs wel veilig kunnen stellen. KC heeft bijna dezelfde route te gaan, met Tennessee in plaats van Indianapolis. Enig verschil is dat Oakland op bezoek moet bij zowel San Diego en Denver, terwijl de Chiefs de Broncos mogen verwelkomen in het eigen Arrowhead Stadium.
Foto: Twitter

Rico versus Badr: het eerste echte gevecht van deze eeuw

Lionel Stute
-
0

badr
Een duel der giganten is snel gemaakt tegenwoordig. In een tijdperk waarin ieder weekend de pay-per-view-gevechten te bestellen zijn als genummerde bijgerechten naast de nasi is de term Gevecht van de Eeuw zijn glans min of meer kwijtgeraakt. Niet in de laatste plaats omdat de meest recente gevechten van de eeuw stuk voor stuk flink tegenvielen. Toch is er alle reden om hoge verwachtingen te hebben van Glory Collision: Rico versus Badr. Een duel dat vooraf al aan alle voorwaarden voldoet.
Om te begrijpen wat een rechtstreekse confrontatie in een combat sport tot een gevecht van de eeuw maakt moet eerst vastgesteld worden aan welke voorwaarden een dergelijk gevecht moet voldoen. De beste manier om dit te doen is door terug te grijpen op klassieke tweestrijden uit de conventionele bokssport. Wedstrijden die de geschiedenis van ‘Het gevecht van de eeuw’ vormen. Die geschiedenis begint in 1910, als Jack Johnson het aan de stok krijgt met James J. Jeffries.

Landgenoten en tegenpolen

Het gevecht, dat tegenwoordig als #JohnsonJeffries1 verkocht zou worden, lijkt van alle Fights of the Century uit het verleden waarschijnlijk het meest op Rico versus Badr. Niet in de laatste plaats omdat het een regerend kampioen tegen een met pensioen gewaande voormalige wereldtitelhouder in de ring bracht. Twee vechters die ook nog eens landgenoten waren.
Jack Johnson & Jim Jeffries Boxing
Er zijn meer overeenkomsten. Zo genoot kampioen Johnson van de aandacht en de spotlights, terwijl herintreder Jeffries buiten beeld bleef en de vele overtollige ponden eraf trainde om in perfecte vorm in de ring te verschijnen. Zelfs de quotes komen overeen. Zo zei Jeffries bijvoorbeeld dat hij op jacht zou gaan naar zijn tegenstander en hij hem zo snel mogelijk knock-out zou willen slaan. Sounds familiar?
Zelfs de ook destijds in de Verenigde Staten zeer heftige tegenstelling tussen zwart en blank is op een bepaalde manier te projecteren op dit gevecht. Namelijk die van de vechter uit Nederland van Nederlandse komaf tegen de vechter uit Nederland met een Marokkaanse achtergrond. Ook al speelt dit nu net als toen bij de vechters zelf veel minder een rol dan dat het bij de volgers doet. Wat wel een rol speelde was de strijd tussen de old school en de new school. De titel van Johnson zou weinig waard zijn vanwege het pensioen van Jeffries. Johnson was geen echte bokser meende men. Totdat Jeffries de handdoek wierp in ronde 15.

Oorlog en strijd

Een factor die in latere gevechten van de eeuw een grotere rol is gaan spelen is die van oorlog. Zo was er rond de Eerste Wereldoorlog het gevecht van de eeuw tussen de van dienstweigering betichte Amerikaan Jack Dempsey tegen de Franse oorlogsheld Georges Carpentier en was er rond de Tweede Wereldoorlog strijd tussen de voor Amerika uitkomende Joe Louis tegen de onder Nazivlag vechtende Max Schmeling. In beide gevallen opvallend genoeg gewonnen door het kwaad in Amerikaanse ogen, Dempsey en Schmeling.

Ook in de moeder aller gevechten van de eeuw speelt oorlog en strijd een grote rol. Dienstweigeraar en moslim Muhammad Ali tegen de in Amerikaanse ogen christelijke held Joe Frazier. Ook hier was overigens sprake van een duel tussen de huidige kampioen en een herintreder. Ook aan de titel van Frazier werd getwijfeld vanwege de afwezigheid van Ali en ook hier bewees Frazier de rechtmatige eigenaar van de gordels te zijn door Ali te verslaan.

Recente jaren

Met de opkomst van kickboksen en MMA zijn duels die volgens kenners en volgers op voorhand de meest spectaculaire van de afgelopen honderd jaar gaan worden veel en vaak voorkomend. Zowel in het conventionele boksen (Floyd Mayweather versus Manny Pacquiao), het MMA-vechten (Elk Conor Mcgregor-gevecht, bijna elk duel met Ronda Rousey), als in de fantasie (Mayweather versus McGregor) en nu dus ook in het kickboksen. Het grote probleem? Van duels die in het teken staan van 15 ronden lang ontwijken tot gevechten die in twee handenvol seconden gedaan zijn, de echte spanning die men in de twintigste eeuw wel kende lijkt verdwenen.

In grote lijnen is dit echter vooral te wijten aan het ontbreken van de onderliggende geschiedenis zoals die in gevechten in de twintigste eeuw wel een rol speelde. Buiten het feit dat er twee uitzonderlijk goede vechters in de ring komen is er zelden sprake van een echte tegenstelling bij wedstrijden die tegenwoordig het gevecht van de eeuw worden genoemd. Mayweather versus Pacquiao is daarop misschien de enige uitzondering, al kwam dit gevecht waarschijnlijk te laat om echt significant te zijn.
In dat opzicht is de aankomende confrontatie tussen Badr Hari en Rico Verhoeven misschien wel de redding van de gehele vechtsport. Een confrontatie van old school versus new school, van goed tegen kwaad, van de kampioen tegen de herintreder. Waarbij die eigenschappen vanuit elk ander perspectief weer veranderen. Want wie is eigenlijk goed en wie is kwaad en welke uitkomst levert dat op? En wat maakt een echte kampioen? Het maakt de confrontatie tot een clash die in al zijn facetten eindelijk een echt Gevecht van de Eeuw zal zijn.

Foto Badr Hari: Screenshot YouTube
Foto #JohnsonJeffries1: Wikimedia Commons

Anthony Pettis: It's Showtime

Daniel Caraballe
-
0

Anthony Pettis staat zaterdagnacht voor misschien wel de grootste klus van zijn carrière. Op UFC 206 zal hij gaan vechten voor de interim featherweight titel. Na zijn drop naar featherweight is de voormalig lightweight kampioen gelijk in de running voor de titel op 145 pond. Max Holloway staat in zijn weg, en is absoluut een hele sterke tegenstander. Holloway won al negen keer op een rij in de featherweight divisie en Pettis zal door hem heen moeten gaan om een titelshot te verkrijgen. Het wordt pas het tweede gevecht voor Pettis op 145 pond, na zijn gehele UFC carrière in de lightweight divisie op 155 pond te bivakkeren.


Introductie
Anthony groeide op in Milwaukee, samen met oudere broer Ray en jonger broertje Sergio, die overigens in de flyweight divisie van de UFC uitkomt. Pettis is van Mexicaans-Porto Ricaanse afkomst. Moeder Annette voedde de drie jongens grotendeels op. Vader Eugene kwam toen Anthony 16 jaar was tragisch om het leven door een moord, en de zaak is tot op heden dag niet opgelost. Om haar zoons uit de klauwen van duistere krachten te houden, liet ze hen allen Taekwondo beoefenen. Inmiddels heeft hij een derdegraads zwarte band in de sport verkregen. Anthony ging vervolgens MMA beoefenen en maakte in 2007 zijn professionele debuut. Pettis maakte furore in de WEC, World Extreme Cagefighting, wat de voorganger van de UFC is. Hij is de laatste lightweight kampioen van die organisatie. In zijn MMA carrière won hij negentien keer en verloor vijf keer. Van die negentien overwinningen kwamen er tien door middel van een knockout en zes door submissions.

Sunday night grind with Lil big bruh!! #teampettis @sergiopettis @pettismartialarts

Een foto die is geplaatst door Anthony Pettis (@showtimepettis) op


Anthony Pettis staat ook wel bekend als ‘Showtime‘, door zijn zeer vermakelijke manier van vechten. Zijn trappen zijn dikwijls zeer spectaculair en komen als zware geleide projectielen aan bij zijn tegenstanders. Pettis is een voormalig lightweight kampioen van de UFC. Hij won de titel op UFC 164 van Benson Henderson, inmiddels uitkomend voor Bellator, maar kon de belt helaas maar één keer verdedigen. Op UFC 181 nam Pettis het op tegen Gilbert ‘El Nino‘ Melendez, en het werd een overtuigende title defense voor de kampioen. Nadat hij slim een aanval van de Scrap Pack member afweerde, was er even onoplettendheid bij ‘El Nino’, die plotseling zijn nek klemgezet zag worden door de geniepige Pettis. Melendez had geen andere keuze dan aftikken. In zijn tweede titelverdediging tegen Rafael Dos Anjos op UFC 185, die nota bene de belt al kwijt is, was Showtime echter kansloos. Hij overleefde de vijf rondes wel, maar werd door sterk worstelwerk van de Braziliaan met een nederlaag naar huis gestuurd. Als een goedkope pop werd Anthony rond de ring gesmeten, in het Amerikaans ‘ragdolled‘ genoemd. De nederlaag luidde tevens een negatieve reeks in voor Showtime. Het volgende gevecht tegen voormalig kampioen Eddie Alvarez werd ook verloren, en opnieuw moest Pettis het onderspit delven door sterk worstelwerk van zijn tegenstander.
Achilleshiel
Worstelen blijkt de achilleshiel in de overigens verder complete vechtstijl van Showtime. Hij blijkt niet opgewassen tegen vechters die de afstand snel verkleinen en er een ordinaire trek-en sleeppartij van willen maken. De vechter uit Milwaukee staat nou eenmaal niet bekend om zijn oerkracht, en moet het vooral hebben van zijn sterke striking en woeste trappen. Maar er is meer. De voormalig lightweight kampioen is ook erg sterk op zijn rug, waar hij met sterke BJJ skills zijn tegenstanders vaak een loer draait. Een vals gevoel van dominantie overvalt de tegenstander wanneer Pettis op zijn rug ligt. Totdat Showtime bliksemsnel een ledemaat isoleert.
Helaas stak de achilleshiel opnieuw op in het vervolg van zijn partijen. Inmiddels stond de teller op twee verliespartijen op rij, maar Pettis moest de gifbeker volledig leegdrinken. Er volgde een derde nederlaag, en wel tegen up-and-comer Edson Barboza. De Braziliaan schopte het linkerbeen van Pettis letterlijk bont en blauw, of liever gezegd paars. Ook dit keer moest Pettis een bittere nederlaag slikken. In deze partij had Pettis zichtbaar moeite om de trekker over te halen, en wanneer hij dat wel deed, introduceerde de linkerjab van Barboza zich aan zijn kin. De voormalig kampioen kon simpelweg niet in ritme komen, mede door het uitstekende gameplan van de Braziliaan.


Voor Anthony werd het ‘back to the drawing board’…
Drop naar featherweight
Hij maakte de beslissing om de drop naar featherweight te maken. Van 155 naar 145 lijkt geen grote stap terug, maar kan het wel degelijk zijn. De weight cut zal voor Pettis nu nog groter, en tevens moeilijker zijn. Het valt ook nog maar te bezien of de vechter in zal boeten qua explosiviteit en kracht. Zal hij fris en fruitig voor de dag verschijnen na de weight cut? En zal hij dezelfde creativiteit en explosiviteit kunnen tentoonstellen op 145? In zijn eerste gevecht op 145 pond tegen Charles ‘Do Bronx‘ Oliveira waren er nog wel wat groei pijntjes. Hij was erg effectief met zijn trappen en precieze striking, maar had opnieuw problemen met zijn takedown defense. Oliveira had Pettis een paar keer venijnig in de tang, en het scheelde niet veel of de losing streak van Showtime had vier nederlagen bereikt. De vechter had ook wat problemen met zijn cardio, maar stelde op karakteristieke wijze de zege veilig. Met harde trappen tegen het lichaam versoepelde hij het pad naar een overwinning, en als kroon op het werk verraste hij de Braziliaan met een koekje van eigen deeg, en een voor Pettis geliefd wapen, de guillotine choke ingezet vanuit rugpositie. Het was een signature win voor Pettis, die succesvol zijn eerste gevecht op 145 afsloot, tot grote vreugde van coach Duke Roufus. Het recept voor de vechter is op featherweight eigenlijk hetzelfde als op lightweight. Met zijn lange en tengere postuur kan hij de kleinere featherweights op afstand houden en zijn zeer gevaarlijke trappen gebruiken. Hij heeft immers een heel arsenaal aan kicks, mede dankend aan zijn achtergrond als Taekwondo beoefenaar.
Dat Pettis bij zijn tweede gevecht op featherweight gelijk voor een titel mag vechten, kan enigszins verrassend genoemd worden. Immers is het pas zijn tweede gevecht, en snijdt hij eigenlijk de rij op featherweight af. Aan de andere kant is het niet heel verwonderlijk. Showtime is een household name en nog mateloos populair.


Showtime kick
De meest spectaculaire kick van zijn carrière is nog steeds op het netvlies van menigeen MMA fan gebrand. In het WEC lightweight titel gevecht tegen Benson Henderson waren de heren enorm goed aan elkaar gewaagd. Toen de vijfde ronde na vier enerverende rondes inging, stond de score gelijk. De kemphanen hadden elk 2 rondes achter hun naam geschreven. Maar het mooiste moest nog komen. Pettis moest eerst nog zien te ontsnappen, maar met uitstekend jiu jitsu werk op zijn rug kon hij na een aanval opstaan. En toen stond de tijd even stil. Showtime nam een aanloop en zette die nog meer kracht bij door zichzelf via het hek richting ‘Smooth‘ te katapulteren. Met een trap die in de Matrix niet zou misstaan, knalt Showtime zijn voet recht in het gelaat van de totaal verraste Henderson. De trap zou niet alleen de overwinning in het voordeel van Pettis doen schuiven, maar maakte hem tevens wereldberoemd.

Handelsmerk
In de UFC vertrouwt Pettis nog altijd op zijn bread and butter, namelijk zijn explosieve kicks. Zo werd de gevaarlijke Joe Lauzon door een venijnige linker headkick geveld. Als een kaartenhuis, gevat door een bries stortte Lauzon in elkaar. Een geliefd wapen, zo blijkt ook uit de gevechten van Pettis. Ook Cowboy Cerrone moest dit aan der lijve ondervinden. Wanneer Pettis zijn linkerbeen hard in de leverstreek van Cerrone plant, knakt Cerrone als een rietstengel ineen. Het is voor Showtime daarna een koud kunstje om de boel af te maken. Door zijn taekwondo achtergrond kan de vechter trappen met alle gemak uitvoeren. Door tactisch goed te stoten, lokt hij zijn tegenstanders in een hinderlaag, met als genadeklap de headkick.

Training
Hij traint part-time ook nog eens bij de uitstekende MMA school van JacksonWink, de gym van o.a Jon Jones, Diego Sanchez, Holly Holm, Carlos Condit en Cowboy Cerrone. Greg Jackson en Mike Winkeljohn hebben inmiddels een zeer beruchte naam opgebouwd en staan bekend als ’tactical masterminds’. Als geen ander kunnen zij gevechten analyseren en vechters enorm goed bijstaan met vernieuwende technieken en tactieken. In het gevecht tegen Edson Barboza kwam dit echter nog niet goed uit de verf. Maar we zijn inmiddels weer een paar maanden verder en heeft Pettis meer tijd gehad om met de twee genieën te werken. Voor het gevecht met Edson Barboza trainde hij samen met Cowboy Cerrone, iemand waartegen hij eerder al vocht. De twee hebben inmiddels een vriendschap en helpen elkaar af en toe met het voorbereiden op een tegenstander.
Duke Roufus, zijn head coach, is er al vanaf het begin bij. Ook Roufus staat bekend als een zeer kundige trainer en kneedde de featherweight tot een uitstekende MMA vechter. Pettis heeft als trainingspartner ook nog eens Ben Askren aan zijn zijde, de huidige welterweight kampioen in One, een andere MMA organisatie. Askren is een enorm goede worstelaar en zou voor Pettis een ideale trainingspartner moeten zijn. Vreemd genoeg heeft deze samenwerking nog niet het gewenste resultaat opgeleverd, immers loopt worstelen als een rode draad door de nederlagen van Showtime heen.
JacksonWink coach Izzy Martinez is daarom ook in de arm genomen door het camp van Pettis, om de tekortkomingen van Showtime te verbeteren.

Privé
Maar Anthony is meer dan een succesvol UFC vechter. Ook buiten de Octagon blinkt Anthony uit. Met Sergio en oudere broer Ray heeft Anthony een succesvolle gym in Milwaukee, Pettis Martial Arts. Ook is hij mede-eigenaar van Roufus MMA Academy samen met trainer en zakenpartner Duke Roufus, en is tevens eigenaar van de Showtime Sports Bar en ASP kapperszaak, beiden gevestigd in Milwaukee. Helaas kwam Anthony ook een paar keer onlangs in het nieuws vanwege het feit dat onbekenden het op zijn bezit hadden gemunt. Iets meer dan een maand geleden vernielden vandalen een paar van zijn kostbare auto’s, en onlangs braken jeugdige dieven in zijn auto’s.
[youtube https://www.youtube.com/watch?v=MfF-KpXL-mA&w=560&h=315]
Wat heeft de toekomst in petto voor Pettis?
In de lightweight divisie kon Pettis goed gedijen als de tegenstanders er voor kozen om het gevecht op standup te houden. Zodra de opponenten ervoor kozen om Pettis naar de grond te trekken en daar te houden, had Showtime niet genoeg kracht om zich uit zijn benarde positie te bevrijden. Dit leidde al tot nederlagen tegen jongens uit de top 5 (Dos Anjos en Alvarez). Dat blijft het grootste manco aan de vechter. Ook vraten de nederlagen aan het zelfvertrouwen van de voormalig kampioen, iets wat de kop opstak in het gevecht tegen Barboza. Pettis moet blijven werken aan zijn takedown defense en aan zijn clinch werk. Als de vechter zijn zelfvertrouwen kan terugwinnen en zich houdt aan zijn sterke stand up en ditto kicks, komt het wel goed met Showtime. De volgende vraag is: Wat gaat de weight cut naar 145 pounds doen met de nieuwe featherweight? In het eerste gevecht tegen Oliveira had hij problemen met zijn cardio en moest hij nog wennen aan het gewicht. Dit keer heeft hij echter een goede diëtist in de arm genomen, met als gevolg dat Pettis niet veel gewicht hoeft te verliezen voor zaterdag. Echter is 145 niet het eindstation. Ooit zal hij terugkeren naar de lightweight divisie, om daar zijn revanche te nemen op de vechters die hem versloegen. En Pettis durft te dromen. De twee titels die op de schouders van Conor McGregor hangen, zijn het doel van Showtime. De technische baggage heeft Pettis in ieder geval wel in bezit. Kan hij voorkomen dat sterke tegenstanders hem als een speelgoed pop in de rondte smijten? Op featherweight zal hij zich beter staande kunnen houden dan in de lightweight divisie.

Max Holloway is echter een elite featherweight en voor Pettis is misschien wel zijn grootste gevecht ooit. ‘Blessed‘ is niet voor niets negen duels ongeslagen op 145 en is met zijn creatieve striking een vechter die het voor iedereen zeer moeilijk kan maken. Inclusief Conor McGregor, de man die hem als laatste versloeg. Hij ging echter niet knockout en hield het drie rondes goed vol tegen de Ierse superster. Het gevecht tegen Pettis heeft alle ingrediënten om een echte ‘barnburner‘ te worden. Twee creatieve vechters die beiden maar één ding willen: de titel van Jose Aldo. Een van hen zal snel te kans krijgen om de Braziliaan te onttronen. Wordt het Pettis of Holloway? UFC 206 wordt door foxsports uitgezonden. De uitzending begint zaterdagnacht om 04.00.
Foto: Getty Images / Archief

TNF Preview – Titanenstrijd om de AFC West

Justin Kevenaar
-
0

Kansas City Chiefs v Oakland Raiders
De ene ploeg is 10-2 en is op weg naar het beste seizoen in meer dan tien jaar, terwijl het andere team de goede vorm van het afgelopen anderhalf jaar rustig voortzet. Raiders vs. Chiefs. Oakland vs. Kansas City. Derek Carr vs. Alex Smith. Met als beloning de koppositie in de AFC West!
tnf
Het is misschien wel het belangrijkste duel van de week, en beide coaches zullen dan ook wel morren dat deze cruciale wedstrijd op een donderdagavond gespeeld moet worden. Dit betekent immers weinig rust, weinig voorbereiding, en in een duel dat weleens essentieel kan blijken te zijn in de strijd om de divisie, hadden beide teams naar alle waarschijnlijkheid liever meer voorbereidingstijd gehad.
Derek Carr 4 MVP?
De wederopstanding van de Raiders wordt geleidt door niemand minder dan Derek Carr. In zijn eerste seizoen verloor hij als rookie zijn eerste tien wedstrijden, maar dit jaar heeft hij de offense naar een nieuw niveau gestuwd.
carr-qb
Een cruciale statistiek die hierin echter niet is meegenomen, is die waarin de 25-jarige quarterback tot vijf keer toe al vanuit een achterstand de winnende touchdown heeft gegooid in het vierde kwart en/of verlenging. En dan is er ook nog de offensive line, die Carr de tijd geeft die hij nodig heeft, en daarnaast ook runningback Latavius Murray (3e in de NFL met 12 touchdowns) die de Raiders offense een gevaarlijke klant maakt wanneer zij vanavond richting Kansas City komen.
Takeaway City
Derek Carr mag aan het werk tegen een defensie die op het eerste oog nergens in uitblinkt. Over de laatste twee weken zijn er 55 punten opgegeven, en defensief geven slechts drie teams (waaronder, ironisch genoeg, de Raiders) meer yards op dan de Chiefs. Dat lijkt dan een lastige klus tegen een offense die aanvallende 5e staat in totaal aantal yards, en over een quarterback beschikt die de laatste weken telkens het verschil weet te maken.
takeaways
Maar bovenstaande factor speelt een grote rol in het huidige record van de Chiefs, waar mannen als Marcus Peters (5 interceptions) en Eric Berry een cruciale rol in vertolken. Vooral laatstgenoemde, is letterlijk tot twee keer toe hoogstpersoonlijk verantwoordelijk geweest voor een overwinning. In week 9 zorgde zijn touchdown tegen Carolina voor een kentering in de wedstrijd, en vorige week tegen Atlanta zorgde wederom een interception, plus een ‘omgekeerde’ two-point conversion er voor dat de Chiefs wisten te overleven in Atlanta.
Kortom, wil Derek Carr succesvol zijn, dan moet hij de fouten beperken, en ook in de redzone extra scherp zijn. Want gezien het gemiddelde aantal punten tegen, waarin de Chiefs negende staan in de NFL, is dit ook een front waar Kansas City vaak zijn rug recht.
Chiefs offense sterk genoeg?
De vraag in dit alles is eigenlijk of de Chiefs-offense nu wel sterk genoeg is om dit geweld mee te komen. Want de Raiders lijken statistisch op veel fronten gelijk aan de Chiefs-defense. Maar, zoals eerder is aangegeven, eerder dit jaar wonnen de Chiefs met 24-10 van de Raiders, door een combinatie van defense en een effectieve offense waarbij Alex Smith slechts drie incompletions gooide, en negen verschillende receivers had!
travis-kelce
Maar de laatste weken is één man in het specifiek de man in vorm: tight end Travis Kelce. Met drie wedstrijden op rij waarin hij 100+ receiving yards noteerde staat hij nu in vele statistieken in de absolute top onder tight ends. Eerder dit jaar was hij tegen Oakland veelal ineffectief (3 receptions, 33 yards) maar gezien de huidige vorm zullen de Raiders er alles aan moeten doen om hem te stoppen.
Verder is Jeremy Maclin terug van een blessure, en is Tyreek Hill (twee weken geleden de sterspeler tegen de Denver Broncos) een steeds groter wordend onderdeel van de offense. Kortom, misschien is deze aanval wel niet zo ineffectief als velen zouden denken.
Mack Attack
In de verdediging van de Raiders is er één speler die er met kop en schouders bovenuit steekt. Want waar Derek Carr op deze manier één van de kandidaten is voor een MVP-titel, kan Mack datzelfde zeggen aan de defensieve kant van de bal.
khalil-mack
Mack is met vijf takeaways grootaandeelhouder in deze categorie bij de Raiders, die het vooral van hem en enkele andere playmakers moet hebben vooraan. Zoals namelijk eerder is geopperd, kan de Raiders-defense kwetsbaar zijn, en in de voorgaande wedstrijd had het team vooral moeite om runningback Spencer Ware in bedwang te houden. Wanneer ze de running game echter ‘in check’ kunnen houden, dan wordt de kans op een overwinning ditmaal een stuk groter.
Conclusie
Twee jaar geleden waren de Raiders 0-10, en wist Derek Carr zijn eerste professionele overwinning te boeken tegen de Kansas City Chiefs. Ditmaal staan er hele andere belangen op het spel. De Chiefs hebben de ervaring, de recente onderlinge geschiedenis achter zich, en het thuisvoordeel in wat waarschijnlijk een gigantisch luid Arrowhead Stadium zal zijn.
Daarom is het vooral voor de Raiders zo belangrijk om hier een statement te maken. Wanneer de Chiefs worden verslagen, lijkt de divisie in de greep van Oakland, en maakt de ploeg aanspraak op de titel van beste team in de AFC. Maar dan moet wel alles klikken, want de voorgaande keer dat beide ploegen elkaar ontmoetten, susten de Chiefs hun tegenstander in slaap om het karwei vervolgens rustig af te maken.
De vraag is dan ook of de Raiders nu wel gehaaid genoeg zijn om dit te voorkomen. Met een korte voorbereiding, maar wel een lange vlucht in de benen, is Kansas City zonder meer de favoriet in eigen huis. De ploeg heeft misschien niet de flitsende wapens die Oakland heeft, maar wel de ervaring om in een situatie als deze het hoofd koel te houden en de divisie (voorlopig) naar zich toe te trekken.
Kansas City wint met 24-23

Winter Meetings: White Sox houden uitverkoop

Jasper Roos
-
0

meetings
Daags nadat de Chicago White Sox tijdens de Winter Meetings de honkbalwereld op zijn kop zetten door Chris Sale te verkopen aan de Boston Red Sox, haalde de club opnieuw de headlines met een volgende trade.
Outfielder Adam Eaton werd voor een kapitaal aan prospects aan de Washington Nationals verkocht. De White Sox ontvangen voor de outfielder maar liefst drie top 10-prospects van de Nats. Ook de Cubs, Royals, Mariners, Diamondbacks, Rockies, Yankees en Giants deden zaken op de vierde dag van de Winter Meetings in Washington D.C.

White Sox

Het grootste nieuws kwam, voor de tweede dag op rij, vanuit het White Sox-kamp. Een dag na de verkoop van All-Star Chris Sale, verkochten de Pale Hose hun ster-outfielder Adam Eaton. Mocht het na dinsdag nog niet duidelijk zijn geweest, was dat het nu wel: de club uit Chicago is aan de grote leegverkoop begonnen.

Adam Eaton (foto: Lori Vaughan)
Adam Eaton (foto: Lori Vaughan)

Rebuilding

Poging na poging om een kampioenschapsteam rondom sterren Chris Sale, Jose Quintana, Jose Abreu en Adam Eaton te verzamelen liep op niets uit. Met de indrukwekkende verzameling topprospects die de White Sox dinsdag al van Boston ontvingen werd het startschot gegeven voor de wederopbouw.
Een dag later was het meteen weer raak. Nadat ze achter het net visten voor Sale, klopten de Washington Nationals opnieuw bij White Sox GM Rick Hahn aan, deze keer om over Adam Eaton te praten. Enkele uren later kwamen de beide clubs overeen dat de White Sox-buitenvelder voortaan naast Bryce Harper in het outfield van de hoofdstedelingen zal staan.

White Sox GM Rick Hahn (AP Photo / Lenny Ignelzi)
White Sox GM Rick Hahn (AP Photo / Lenny Ignelzi)

Eaton

Adam Eaton werd vlak voor het seizoen 2014 door de White Sox overgenomen van de Arizona Diamondbacks in ruil voor pitcher Hector Santiago. De geboren Ohio-aan speelde drie seizoenen in Chicago, waarvan het laatste met afstand zijn beste was. Eaton sloeg .284/.362/.428 met 29 doubles, 9 triples, 14 homeruns, 59 RBI’s en 14 steals in 2017. Verder speelde de linkshandige slagman Gold Glove-kaliber defense in het rechtsveld, nadat de White Sox hem van midveld naar rechts hadden gehaald.

Hoofdprijs

Nationals GM Mike Rizzo moest echter heel diep in de buidel tasten om de talentvolle Eaton naar Washington te halen. Het aantrekken van de lead-off hitter kostte de Nats de hoofdprijs: drie van hun top 10 prospects, waaronder de nummer 3 in de hele Major League, werden op het vliegtuig naar Chicago gezet.
Werpers Lucas Giolito, Reynaldo Lopez en Dane Dunning stonden alle drie in de top 10 van Nationals-prospects. Giolito is de nummer drie prospect in baseball en was de Nats’ nummer 1. Lopez stond derde op de lijst in Washington en is 38e in de hele league. Dunning was de first round selection van de Nationals in de draft van afgelopen zomer.

Lucas Giolito (foto: Getty Images)
Lucas Giolito (foto: Getty Images)

Contract

Los van zijn talent brengt Eaton ook een bijzonder teamvriendelijk contract met zich mee. Net als Chris Sale en de op het hakblok liggende Jose Quintana, tekende Eaton in een vroeg stadium al een contractverlenging bij de White Sox. Dankzij dit contract kunnen de Nationals nog vijf seizoen voor een relatief prikje beschikken over de outfielder.
In 2017 verdient Eaton slechts $4 miljoen. In 2018 verhoogt dit bedrag naar $6 miljoen, in 2019 naar $8.4 miljoen. Voor de seizoenen 2020 en 2021 houden de Nationals club opties van $9.5 miljoen en $10.5 miljoen in handen, met buyouts van $1.5 miljoen per seizoen. In het uiterste geval kost Eaton de Nationals dus maar ongeveer $38.5 miljoen voor vijf seizoenen.

Adam Eaton (foto: Getty Images)
Adam Eaton (foto: Getty Images)

Teamvriendelijke contracten drijven de prijs altijd iets op en de White Sox profiteerden optimaal van de paniek die in Washington leek te zijn ontstaan na het mislopen van Mark Melancon (Giants) en Sale (Red Sox).
In 36 uur tijd haalden de White Sox de nummer 1 (Yoan Moncada) en nummer 3 (Giolito) prospect in baseball binnen, aangevuld met de nummer 30 (Kopech) en 38 (Lopez). De club stijgt in de farm rankings van de onderste vijf clubs, naar een plek in de top 3.

Cubs & Royals

Voordat alle aandacht weer uitging naar hun rivalen van de andere kant van de stad, versterkten World Series-kampioenen Chicago Cubs hun bullpen. Voormalig All-Star-closer Wade Davis werd overgenomen van de Kansas City Royals, in ruil voor Cubaanse outfielder Jorge Soler.

Wade Davis (foto: chicagonow.com)
Wade Davis (foto: ChicagoNow.com)

Het wegvallen van Cubs-closer Aroldis Chapman deed de club uit Chicago besluiten zo snel mogelijk vervanging binnen te halen. Davis is dan weliswaar niet van het kaliber Chapman en de rechsthandige reliever heeft wat armproblemen. De Cubs halen wel een veteraan binnen die de staart van de bullpen versterkt. Indien Davis 100% gezond blijkt, lijkt deze deal beide clubs beter te maken.
Jorge Soler vervulde nooit echt de (enorme) belofte die hij in Chicago leek te hebben. De Royals hopen dat een verandering van omgeving de Cubaan goed doet en hij zich alsnog ontpopt tot de All-Star die hij in potentie is.

Rockies

De Colorado Rockies kozen voor een andere manier dan het verhandelen van een speler. De club uit Denver gooide een enorme bak geld richting Free Agent Ian Desmond. De infielder/outfielder tekende een vijfjarig contract, ter waarde van $70 miljoen.
Desmond, die vorig jaar in het outfield van Texas opbloeide, zal eerste honk gaan spelen in Colorado. Zijn komst wakkert geruchten aan dat de Rox actief op zoek zijn naar een handelspartner voor outfielders Charlie Blackmon en Carlos Gonzalez. Ook lijkt de club uit Denver zeer geïnteresseerd in Free Agent-outfielder Mark Trumbo, wat de verkoopgeruchten over Blackmon en Gonzalez alleen maar meer versterkt.

Ian Desmond (foto: Charlie Riedel)
Ian Desmond (foto: Charlie Riedel)

Mariners & Giants

De headlines bij de Mariners en Giants waren iets minder groot. Om ruimte te maken voor de gecontracteerde Mark Melancon, moesten de Giants een speler lozen. Dit werd Chris Heston, die voor een Player To Be Named Later naar Seattle werd gestuurd. Heston gooide vorig jaar uit het niets nog een no-hitter, maar was anderzijds behoorlijk middelmatig. De verwachting is niet dat de PTBNL van Seattle een al te interessante naam op gaat leveren.

Diamondbacks

De Arizona Diamondbacks contracteerden op woensdag reliever Fernando Rodney. Rodney, vorig seizoen uitkomend voor de Padres en Marlins, tekende een éénjarig contract. De veteraan zal in Arizona de closer-rol op zich nemen. Hij ontvangt voor zijn dienst een basissalaris van $2.75 miljoen, wat hij uit kan bouwen tot $5 miljoen dankzij contractuele voorwaarden.

Yankees

De laatste deal van de dag werd gesloten door de New York Yankees. De club uit de Bronx wapperde weer eens ouderwets met een enorme stapel groene flappen en haalde Free Agent-werper Aroldis Chapman terug naar Yankee Stadium. Chapman ontving een recordbedrag voor een reliever: $86 miljoen, verspreid over vijf seizoenen. Dit absurde bedrag zal Kenley Jansen als muziek in de oren klinken; de Antilliaanse stercloser schijnt een vergelijkbaar bod te hebben ontvangen van de Miami Marlins. Jansen heeft aangegeven donderdag zijn beslissing te nemen.

Aroldis Chapman (foto: Getty Images)
Aroldis Chapman, terug in New York’s pinstripes (foto: Getty Images)

De Yankees trokken overigens eerder al Free Agent slugger Matt Holliday aan. De veteraan tekende een éénjarig contract ter waarde van $13 miljoen.
De Winter Meetings in Washington D.C. lopen nog tot en met vandaag, donderdag 8 december.

1...643644645...803Pagina 644 van 803

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU