Meeks, Ibaka en Gordon gaan voor 67
Na een nederlaag tegen de Indiana Pacers op zondagavond, daagde Frank Vogel ‘zijn’ Magic uit om alles uit de kast te halen tegen de Knicks op maandag. Het resultaat? Een felbevochten 115-103 overwinning op New York in Madison Square Garden. Nikola Vucevic en Elfrid Payton kwamen van de bank voor double-double – respectievelijk hun zeventiende en derde dit seizoen. Vucevic scoorde 14 punten en haalde 13 rebounds neer, Payton had op zijn beurt 13 punt en een career-tying 14 assists. Jodie Meeks, die startte in de plaats van de geblesseerde Evan Fournier, scoorde een season-high 23 punten. Forwards Ibaka en Aaron Gordon deden elk 22 punten in het mandje voor Orlando (16-20).
Carmelo Anthony voerde de Knicks aan met 19 punten, maar het mocht niet baten. De forward raakte amper zes van zijn 17 shots en zonder Kristaps Porzingis, moest New York het voor de vijfde keer op rij afleggen.
23-10-10 voor Harden in W
Guard Eric Gordon doet het al een tijdje bijzonder goed voor de Rockets. Zijn efficiëntie vanop de bank in december, doet zijn ploeggenoten zelfs luidop dromen van een Sixth Man of the Year-benoeming voor de veteraan uit Indianopolis. Op maandagavond scoorde hij een season-high 31 punten. Opgeteld bij de triple-double van James Harden (zijn derde op rij) was dat genoeg voor de Rockets om vanuit een nadelige positie toch de W uit de brand te slepen. Gordon en Harden deden het als duo zelfs beter dan de Wizards op een gegeven moment (39-39), met 22 punten (7-voor-10) voor Gordon en 17-8-4 voor Harden in een stretch van 22 minuten. De Rockets wonnen hun laatste vijf wedstrijden.
Guard Bradley Beal voerde de Wizards aan met 27 punten. Zijn backcourt buddy John Wall had 18 punten, 12 assists en 5 rebounds.
Clips komen nooit achter tegen Suns
Na zes nederlagen op rij, stapten de Clippers over op defense om hun skid te stoppen. Vooral in de tweede helft gingen de Clips van Doc Rivers in overdrive. J.J. Redick (22 punten) en Jamal Crawford (18 punten) deden aanvallend hun ding. Center DeAndre Jordan haalde 20 rebounds neer voor de Clips (23-14).
T.J. Warren had 24 punten en 8 rebounds voor de Suns, die vier op vijf (en acht op 10) verloren.
Uitslagen
Oklahoma City Thunder (21-14) v. Milwaukee Bucks (17-16) 94-98
New Orleans Pelicans (14-22) v. Cleveland Cavaliers (26-7) 82-90
Utah Jazz (22-13) v. Brooklyn Nets (8-25) 101-89
Orlando Magic (16-20) v. New York Knicks (16-18) 115-103
Charlotte Hornets (19-16) v. Chicago Bulls (17-18) 111-118
Washington Wizards (16-17) v. Houston Rockets (27-9) 91-101
Phoenix Suns (10-25) v. Los Angeles Clippers (23-14) 98-109
Denver Nuggets (14-20) v. Golden State Warriors (30-5) 119-127
NBA Update: Meeks/Ibaka/Gordon te sterk voor Knicks, triple-double voor Harden
Chip Kelly en Mike McCoy ontslagen, Kubiak stapt zelf op
Het is traditioneel bijltjesdag in de NFL. Chip Kelly (San Francisco 49ers) en Mike McCoy (San Diego Chargers) hebben direct na de laatste wedstrijd van het seizoen hun ontslag gekregen. Gary Kubiak van de Denver Broncos besloot zelf om ontslag te nemen vanwege gezondheidsredenen.
Het lijkt een relatief rustige maandag te worden op het coachingfront. Dit komt onder meer omdat de LA Rams (Jeff Fisher), Jacksonville Jaguars (Gus Bradley) en de Buffalo Bills (Rex Ryan) niet eens gewacht hebben tot de laatste wedstrijd om hun coach te ontslaan.
De vraag is of er nog meer gaat veranderen, want naar verluid is Sean Payton zeer geïnteresseerd om de coach van de Rams te worden. De New Orleans Saints moeten hem dan wel laten gaan, want Payton staat nog vier jaar onder contract en de vraag is of de Rams de Saints voldoende willen compenseren voor hun coach. Een beslissing zal snel vallen in New Orleans, want de coaching carroussel gaat komende weken hard draaien, waarbij Josh McDaniels de voornaamste naam is om in de gaten te houden. De verwachting is dat de OC van de Patriots bij zowel de Rams, Jaguars als Niners op gesprek gaat.
San Francisco 49ers
In San Francisco mocht Chip Kelly het seizoen wel afmaken. Kelly werd vorig jaar binnen gehaald als nieuwe coach, en de verwachtingen in San Francisco waren hooggespannen. Met slechts twee overwinningen werd het seizoen echter een compleet drama. Het roster lijkt ook totaal niet in balans, en daarom werd niet alleen Chip Kelly ontslagen, maar ook GM Trent Baalke.
#49ers have fired first-year coaches in consecutive years. Have now officially terminated Chip Kelly and general manager Trent Baalke.
— Lorenzo Reyes (@LorenzoGReyes) 2 januari 2017
De Niners lijken met het ontslag van zowel Kelly als Baalke schoon schip te willen maken en gaan naar verluid op zoek naar een combinatie van GM en coach die elkaar vertrouwen en samen kunnen werken. McDaniels wordt in ieder geval genoemd als kandidaat voor de positie als coach en hij zou komend weekend al naar de Bay Area komen voor een interview tijdens het bye-weekend van de Patriots.
San Diego Chargers
De San Diego Chargers hebben zondag na de wedstrijd direct coach Mike McCoy ontslagen. De resultaten van de ploeg vielen tegen met slechts vijf overwinningen en elf nederlagen. De vele blessures leken McCoy misschien nog in het zadel te houden, net als het feit dat hij door een conflict tussen de club en Joey Bosa in het begin niet kon beschikken over de rookie, maar uiteindelijk kozen de Chargers er toch voor om een nieuwe weg in te slaan, zeker met het oog op de verwachte verhuizing naar Los Angeles voor de deur.
This is the official release from the #Chargers on dismissing coach Mike McCoy pic.twitter.com/ZD5B2gzqHg
— Ian Rapoport (@RapSheet) 2 januari 2017
Denver Broncos
De meest verrassende en meest interessante job opening is er in Denver. Gary Kubiak heeft de club laten weten dat hij het vanuit een gezondheidsoogpunt niet meer ziet zitten om te coachen in de NFL en dat hij daarom met pensioen gaat. Eerder dit seizoen moest Kubiak al in het ziekenhuis worden opgenomen na een migraine-aanval.
"I love to work and I love football, but the demands of the job are no longer a good fit for me." – Gary Kubiak
📰 » https://t.co/RvJMoktQgj pic.twitter.com/KClLQePo9B
— Denver Broncos (@Broncos) 2 januari 2017
Hoewel de Broncos dit jaar de play-offs misliepen was het tweejarige verblijf van Kubiak in Denver zeer succesvol, gezien de winst in de Super Bowl vorig jaar. De verdediging van de Broncos behoort nog altijd tot de besten van de NFL, en veel coaches zullen interesse hebben om in Denver aan de slag te gaan. Verwacht dan ook dat deze baan als eerste gevuld zal worden, en dat alle kandidaten wachten met het zich verbinden aan een andere club tot ze zeker weten geen kans te maken op de baan in Denver.
Foto: Getty Images
Uitslag SportAmerika Football Pool Week 17
Het reguliere seizoen zit erop! We weten ondertussen welke teams mogen gaan strijden om een plekje in de play-offs en dat betekent dat ook de SportAmerika Football Pool de beslissende fase ingaat. Maar niet voordat we een vermelding hebben gemaakt van onze laatste reguliere weekwinnaar: Dinko Kulisic (700). Het algemeen klassement wordt aangevoerd door Jens Demuynck (7950) die een gaatje heeft geslagen naar Alen Bajramovic (7725) en Erwin van den Heuvel (7670).
Ondertussen staat de nieuwe vragenlijst voor de Wild Card Round ook alweer online, vergeet hem niet in te vullen:
SportAmerika Football Pool Wild Card Round
De uitslag van speelronde 17:
De tussenstand na speelronde 17:
SportAmerika Football Pool 2016/2017 Wild Card Round
De play-offs zijn eindelijk hier! Komend weekend vier wedstrijden in de Wild Card Round. Zaterdagavond om 22:35 trappen we af met Oakland Raiders (12-4) @ Houston Texans (9-7) en Saturday Night Football gaat tussen de Detroit Lions (9-7) en Seattle Seahawks (10-5-1). Op zondag is er een vroege wedstrijd om 19:00 uur: Miami Dolphins (10-6) @ Pittsburgh Steelers (11-5) en om 22:40 sluiten de New York Giants en Green Bay Packers de Wild Card Round af.
De deadline ligt deze week op zaterdag 7 januari 22:00.
Rulebook
FOOTBALL POOL RULE BOOK
Prospect Watch: Tampa Bay Rays
Deze winter neemt SportAmerika.nl per divisie een kijkje in de Minor Leagues: de Prospect Watch. Voor alle 30 Major League-teams maken we de Prospect Top 10 voor het komend jaar op.
We starten het nieuwe jaar in de AL East. Later de Yankees en Red Sox, maar eerst de jongste club in het circuit: de Tampa Bay Rays. Vandaag een stukje recente honkbalgeschiedenis, verstopt in een prospect-watch-jasje. Gelukkig nieuwjaar!
AFLEVERING 16: TAMPA BAY RAYS
In 1995 wordt een plan goedgekeurd om binnen een paar jaar een nieuw honkbalteam aan de Major League toe te voegen. Florida krijgt, na de Marlins in 1993, een tweede team. Aan de westkust, in St. Petersburg, aan de baai van Tampa, wordt Tropicana Field de nieuwe thuisbasis van honkbalteam nummer 30 in de Major League.
Devil Rays
Wanneer het expansion team Tampa Bay Devil Rays in 1998 zijn opwachting in de Major League maakt, worden niet meteen gouden bergen verwacht in West-Florida. Expansion teams worden meestal aan het begin gevuld met oude(re) en/of clubloze spelers. Ook de Devil Rays benodigen veteranen om het team van enige starpower te voorzien. Fred McGriff, John Flaherty, Dave Martinez, Paul Sorrento, Kevin Stocker, Roberto Hernandez, Jerome Walton en zelfs de dan al 40-jarige Wade Boggs trekken een Tampa Bay-uniform aan.
Aangevuld met een handvol jonge Major Leaguers (Miguel Cairo, Randy Winn, Jason Johnson, Quinton McCracken en Bubba Trammell), begint de organisatie aan het seizoen.
Stroeve start
Zoals te verwachten was, winnen de mannen van manager Larry Rothschild vrij weinig. Een zeer gebrekkige selectie, gecombineerd met een vrijwel lege Minor League, zorgen ervoor dat de Devil Rays van 1998 tot en met 2007 elk seizoen meer dan 90 wedstrijden verliezen. Het dieptepunt voor de organisatie is in 2002, als de ploeg maar liefst 106 keer aan de verliezende kant staat.
In 1999 draften de Rays Josh Hamilton, maar diens extreme drugsverslaving leidt ertoe dat hij nooit een bal slaat in het tenue van de Devil Rays. Ook latere draft selecties B.J. Upton (2002) en Delmon Young (2003) komen niet altijd even florissant in het nieuws. Met weinig opwindende spelers in de Minors (alleen Carl Crawford en James Shields groeien uiteindelijk uit tot succesvolle Major Leaguers), wordt de ene na de andere has-been naar Florida gehaald, in een poging het publiek binnen de deur te houden.
In 1999 worden de 40-jarige Julio Franco, de 36-jarige Norm Charlton en de 34-jarige Jose Canseco toegevoegd aan de toch al bejaarde Devil Rays. In 2000 volgen Greg Vaughn (34), Greg Williams (33), Ozzie Guillen (36), Dwight Gooden (35) en Vinny Castilla (32).
Het voortdurend recyclen van oude spelers levert niets op. Managers Rothschild (1998 – 2001), Hal McRae (2001 – 2003) en Lou Piniella (2003 – 2005) kunnen met het gebrekkige (of brekende) spelersmateriaal geen kant op. Het zoeken is naar de Messias. Die wordt uiteindelijk, ironisch genoeg, gevonden bij de Angels in Anaheim.
Succesduo
Aan het einde van het seizoen 2005 worden Piniella en GM Chuck LaMar ontslagen. De dan pas 28-jarige Andrew Friedman krijgt de touwtjes in handen als nieuwe GM. Zijn eerste beslissing blijkt meteen een gouden: hij stelt 50-jarige Anaheim Angels bench coach Joe Maddon aan als manager.
Met de komst van de twee andersdenkende honkbalgenieën, gaat het roer in Tampa om. Op het veld verandert er weinig aan de resultaten, maar er wordt zichtbaar harder en vooral slimmer gehonkbald. De eerste twee drafts onder Friedman leveren Evan Longoria, Alex Cobb, Desmond Jennings, Matt Moore, Stephen Vogt en David Price op. Er gloort ineens hoop aan de Golf van Mexico.
Na afloop van het seizoen 2007 besluit de club tot een naamswijziging. In een poging de club een nieuw, fris imago te geven, laat de club uit Tampa Bay voortaan het ‘Devil’ weg uit de clubnaam. Van ‘pijlstaartroggen’ worden de Floridianen ‘zonnestralen’. Wat begon als marketingtruc, luidt de wedergeboorte van de club in. De Tampa Bay Rays starten een ongekende succesreeks.
The higher they climb…
In 2008 wordt het werk van Maddon/Friedman goed zichtbaar. Met de laagste payroll in de Majors winnen de Rays 97 wedstrijden en haalt de organisatie voor het eerst in haar bestaan de playoffs. De club ontdoet zich van de White Sox en Red Sox, maar de Phillies blijken in de World Series te sterk (4-1). Evan Longoria wordt uitgeroepen tot Rookie of the Year, Joe Maddon krijgt de titel Manager of the Year en Sporting News bestempelt Andrew Frieman als Executive of the Year.
In 2009 gaat de club in de AL East ten onder aan het geweld van de Yankees en Red Sox: Tampa Bay wint 84 wedstrijden, maar eindigt ver achter de beide giganten (103 en 95 wins, resp.) op de derde plaats. In 2010 en 2011 halen Maddon’s mannen opnieuw met voornamelijk eigen jeugd in de gelederen de playoffs. Maddon verdient in 2011 zijn tweede Manager of the Year Award, Jeremy Hellickson wint Rookie of the Year.
2012 is een jaar als 2009: 90 winstpartijen, slechts een derde plek achter New York en Baltimore. De zelfopgeleide David Price wint de Cy Young Award. Ook in 2013 worden de playoffs gehaald en wint Wil Myers Rookie of the Year. Dan, uit het niets, komt de klad erin.
… the harder they fall
In 2014 draaien de Rays voor het eerst in zes jaar weer een verliezend seizoen. Halverwege het seizoen verliest Tampa Bay hun sterpitcher David Price, die aan Detroit wordt verkocht. Tot overmaat van ramp vertrekt ook superster-GM Andrew Friedman aan het einde van het jaar. De succes-exec kiest voor het grote geld en treedt in dienst van de schatrijke Los Angeles Dodgers. Hij tekent een vijfjarig contract in LA, ter waarde van $35 miljoen, wat hem de bestbetaalde executive in het Amerikaanse honkbal maakt.
De grootste consequentie van het vertrek van Friedman, is de in werking treding van een speciale clausule in Joe Maddon’s contract. In deze clausule staat dat Maddon zijn contract, bij vertrek van Friedman, binnen twee weken zonder gevolgen mag verbreken. De Rays proberen hun manager uit alle macht een contractverlenging aan te praten, maar Maddon’s besluit staat vast: hij vertrekt. Kort daarna tekent Amerika’s meestgewilde honkbalmanager een contract bij de Chicago Cubs, waarmee hij eind 2016 de World Series wint.
De Rays? Die zijn weer terug bij af.
De toekomst
Onder het nieuwe duo Matthew Silverman (GM)/Kevin Cash (manager) maken de Rays een weinig succesvol 2015 en 2016 door. In beide seizoen worden meer wedstrijden verloren dan gewonnen. Er zit wel wat talent in de pijplijn, maar wanneer Tampa Bay weer meedoet voor de prijzen, is nog een raadsel. Wie moeten het de komende jaren gaan doen voor de Rays?
Prospect Top 3
Nr. 1: Willy Adames (SS)
Zoals gezegd deden de Rays in 2015 hun zelfopgeleide superster lefty David Price in de uitverkoop. De Tigers sloegen uiteindelijk toe, in een drie-team trade met de Rays en Seattle. Price bracht voor de Rays een aardig trio spelers op: Nick Franklin van Seattle, Drew Smyly en minor leaguer Willy Adames van Detroit. Nu, anderhalf jaar later, blijkt eens te meer dat het de Rays waarschijnlijk volledig om de jonge Dominicaanse korte stop te doen was.
In 2016 brak Adames door. Op 20-jarige leeftijd speelde de infielder het hele seizoen voor Double-A Montgomery. Na 486 slagbeurten stond de eindstand voor Adames op 31 doubles, 6 triples, 11 homeruns, 13 steals en een triple slash van .274/.372/.430. Hij voerde de competitie aan in walks (74) en noteerde een .802 OPS. Alles leek voor Adames te klikken.
Adames is een all-round goede honkballer. Offensief gezien wordt hij elk seizoen beter: de homeruns blijven, de walks nemen toe, zijn timing is prima en hij maakt veelvuldig hard contact. Hij is een iets mindere verdediger dan aanvaller, maar hij lijkt nooit in paniek te raken in het veld en neemt zijn tijd voor plays.
https://www.youtube.com/watch?v=2dNMmfpl6Uc
Buiten het veld is Adames ook een voorbeeldprof. Hij leerde binnen de kortste keren vloeiend Engels en de Rays zijn vol lof over zijn werkethiek. De Dominicaan straalt aan alle kanten ’top prospect’ uit en zal over niet al te lange tijd de nieuwe ster aan het Rays-firnament zijn. In 2017 start hij als 21-jarige in Triple-A Durham, maar zijn moment in the sun is aanstaande.
Nr. 2: Brent Honeywell (RHP)
Rechtshandige werper Brent Honeywell is, met nummer 6 Casey Gillaspie, de laatste van de overgebleven Friedman prospects. De 21-jarige starter maakt sinds Junior College vooral furore met zijn screwball, maar naast deze uitstervende pitch gooit hij nog vier andere worpen: fastball (93-97 mph), change-up, curveball en een cutter. Het mooiste aan dit arsenaal is, dat hij alle ballen op elk moment slag kan gooien.
Het afgelopen seizoen splitte Honeywell tussen Single-A (Adv.) Charlotte en Double-A Montgomery. Voor beide niveaus startte hij 10 wedstrijden en noteerde hij zeer vergelijkbare stats: 56 innings voor Charlotte, 59 voor Montgomery, ERA’s van 2.41 en 2.28, WHIP’s van 0.96 en 1.10 en tegenstandslaggemiddeldes van .211 en .231. Hij gooide iets meer strikeouts in Charlotte (64) dan in Montgomery (53), maar de vrije lopen waren op beide niveaus laag. Kortom, Honeywell ligt keurig op schema.
https://www.youtube.com/watch?v=P7Dab1kIIps
De Rays staan erom bekend heel lang te wachten met het oproepen van hun pitching prospects. De meeste van hen worden pas naar de Majors gehaald als ze er helemaal klaar voor zijn. Honeywell zal dan ook komend seizoen waarschijnlijk een heel seizoen in de Minors gooien, maar wel voor Triple-A Durham.
Nr. 3: Jake Bauers (OF/1B)
Na Adames is Jake Bauers een andere import-prospect. Wanneer de Rays in de winter van 2014 volkomen onverwacht hun ster-in-wording Wil Myers in een three-team trade aan San Diego verkopen, komt er vanuit Californië en Washington een enorm pakket aan spelers naar Tampa. Dat prospects lang niet altijd worden wat ze lijken, wordt bij het terugkijken op die deal eens te meer duidelijk: van het pakket zijn alleen Steven Souza en Bauers over als spelers met enige potentie.
Bauers is een prototype linkshandige powerhitter. Hij maakt hard contact met de bal en slaat line-drive na line-drive. De echte homerun-pop is nog in ontwikkeling, maar Bauers sloeg in 2016 toch 14 ballen over de hekken van verschillende Double-A stadions. Zijn hoge OBP (.370), 28 doubles en 10 steals tonen aan dat Bauers over de linie aardig voor de dag kan komen.
Ook defensief kan de jonge Californiaan uit de voeten. Normaal gesproken een eerste honkman, werd Bauers in 2016 gedwongen om wat outfield te spelen; Casey Gillaspie kreeg de voorkeur op één. Bauers is in 2017 klaar voor Triple-A, waar hij als 21-jarige moet proberen aan te haken.
Nr. 4 – 10
4. Josh Lowe (3B)
In 2016: Rookie League GCL & Rookie League Princeton
Leeftijd: 18
Product uit de draft van 2016. In onze Draft Preview schreven we over Lowe:
High-schooler Josh Lowe is de beste two-way speler in de draft. De linkshandige slagman heeft een sterke, level swing en een ontwikkeld oog voor de slagzone. Als pitcher gooit hij zo’n 93 mph, met een ruwe curveball/slider en changeup.
De Rays vinden hem voornamelijk interessant als veldspeler, niet zozeer als werper. Met het idee in hem de opvolger van Evan Longoria in huis te kunnen halen, selecteerden de Rays hem in de eerste ronde (13e overall). Na 173 slagbeurten in Rookie Ball nog weinig over te zeggen, maar Lowe heeft potentie. Als hij het aanvallend niet trekt, is er altijd nog de werpersheuvel.
5. Chih-Wei Hu (RHP)
In 2016: Double-A Montgomery
Leeftijd: 23
Taiwanese rechtshandige werper Chih-Wei Huh werd in 2012 door de Minnesota Twins gecontracteerd. Hij ontwikkelde zich zo goed dat de Rays hem een onderdeel maakte van de Kevin Jepsen-trade met Minnesota. Hu en Alexis Tapia kwamen naar St. Petersburg, maar Hu was de kroon van de deal voor de Rays.
In Double-A was Hu afgelopen seizoen uitstekend: 142.2 innings, 107 strikeouts, 36 walks, 2.59 ERA. De Taiwanees beschikt over een arsenaal aan pitches waarmee hij de tegenstand probeert te stoppen: fastball (90-93 mph), change-up, slider, curveball, palmball.
In zijn ene spot start in Triple-A kreeg Hu het hard om zijn oren, maar hij gooide wel 7 strikeout in zijn 4.2 innings. Komend seizoen mag hij het hele seizoen in Triple-A draaien. Blijft hij zich ontwikkelen, wordt hij een nummer 3-5 starter in de Majors.
6. Casey Gillaspie (1B)
In 2016: Double-A Montgomery & Triple-A Durham
Leeftijd: 23
Het jongere broertje van voormalig Giants, Angels en White Sox-derde honkman Conor Gillaspie. Casey was de laatste first round pick van GM Andrew Friedman; hij werd in 2014 als 20e overall gekozen. De eerste honkman bezit een fascinerende combinatie van power en discipline. Het ontbreekt Gillaspie aan knuppelsnelheid, maar hij maakt dit goed met zijn kracht.
Gillaspie is een switch-hitter die projecteert als een power-hitter met hoge on-base- en slugging-percentages. In Double-A noteerde hij 21 doubles en 11 homeruns in 293 slagbeurten. Zijn .270 slaggemiddelde, .387 OBP en .454 SLG kleurden daar leuk bij.
In Triple-A ramde Gillaspie vrolijk door: .313/.394/.525, 13 doubles, 2 triples, 7 homeruns in 179 AB’s. De geboren Omahaan is bijna klaar voor de Big Leagues. Volgend seizoen start hij in Durham (AAA).
7. Jaime Schultz (RHP)
In 2016: Triple-A Durham
Leeftijd: 25
Schultz is een laatbloeier als het op controle aankomt. De pitches zijn altijd intrigerend geweest: een 98-100 mph fastball en een hardbrekende curveball geven hem strikeout stuff, maar het gebrek aan controle achtervolgt hem al jaren. In 2016 gooide hij 130 innings, waarin hij maar liefst 163 strikeouts noteerde. Hij heeft afgelopen seizoen zijn vrije lopen wat meer onder controle gekregen, maar als 25-jarige begint de tijd wat te dringen voor de righty. De Rays blijven hem zien als een starter, wat hij komend jaar in Triple-A blijft, maar als reliever zou hij niet misstaan in een Major League-bullpen. Maakt hij promotie naar de Majors, neem Jacob Faria zijn plekje op deze lijst over.
8. Jesus Sanchez (OF)
In 2016: Rookie League GCL & Rookie League Princeton
Leeftijd: 19
Sanchez zit sinds 2014 in de Rays-organisatie, maar afgelopen jaar zette hij zichzelf als prospect op de kaart. Met een triple slash van .329/.351/..549 over twee rookie league-niveaus opende hij de ogen van scouts en prospect watchers. Zijn compacte swing en steeds verder groeiende lichaam geven hem de look van een power hitter. Hij zal nog wel iets moeten sleutelen aan zijn honklopen en verdedigende capaciteiten, maar de tools zijn duidelijk zichtbaar voor de jonge Dominicaan.
9. Justin Williams (OF)
In 2016: Single-A (Adv.) Charlotte & Double-A Montgomery
Leeftijd: 21
Justin Williams is ook een aangekochte prospect. De outfielder kwam eind 2014 over van Arizona in de deal die Jeremy Hellickson een Diamonback maakte. Na een goed 2015 en een indrukwekkende periode in de Australian Baseball League, startte Williams 2016 in Single-A (Adv.) Charlotte. Na 194 slagbeurten bleek hij veel te goed te zijn voor dit niveau (.330/.350/.448) en werd hij naar Double-A overgeplaatst.
Williams had een beetje last van aanpassingsproblemen in Montgomery, waar vooral zijn oog op de slagzone verminderde. Hij toonde echter over voldoende capaciteiten te beschikken om komend jaar opnieuw het niveau te doen.
10. Garret Whitley (OF)
In 2016: Single-A Hudson Valley
Leeftijd: 19
Garrett Whitley was de eerste draftkeuze ooit van nieuwe GM Matthew Silverman. Nadat hij in 2015 als 13e overall werd gekozen, speelde hij weinig. Pas in 2016, na een korte periode in extended spring training, werd Whitley losgelaten in short-season Single-A Hudson Valley.
Whitley had een typisch ‘wen-seizoen’, waarin eigenlijk alleen zijn honklopen opviel: 20 steals. Zijn 256 slagbeurten toonden wel potentie, maar de outfielder is nog ver verwijderd van de Majors. In 2017 speelt hij in Single-A Bowling Green en kan hij laten zien dat hij een betere slagman is dan tot nu toe gebleken is.
Conclusie
De Rays hebben een vreemde geschiedenis als het op prospects aankomt. De Minors lijken in veel op de Major League-ploeg in Tampa: een moeilijk begin, gevolgd door een geweldige periode, gevolgd door wederom een matige paar jaar. Aan de top van de lijst staan een paar heel interessante namen voor de Rays, maar de vraag is of ze de komende periode al terug kunnen vallen op jongens als Adames en Honeywell. Gillaspie is niet ver verwijderd van de Majors en ook Schultz moet onderhand de stap maken, maar de Rays lijken voor nu nog even tussen de wal en het schip te bungelen. Het is voor Tampa Bay-fans te hopen dat Silverman net zo’n genie blijkt als Friedman in de eerste jaren in Florida.
Remember the names
Jacob Faria (RHP), Daniel Robertson (INF), Ryne Stanek (RHP), Lucius Fox (SS), Jake Fraley (OF).
Met dank aan Freek Bouw (@PhrakePhoto) voor de foto’s uit de Fall League
Design prospectgraphic: Jasper Roos
Eerdere delen in deze serie
NL WEST
Arizona Diamondbacks
Colorado Rockies
Los Angeles Dodgers
San Francisco Giants
San Diego Padres
AL WEST
Los Angeles Angels of Anaheim
Houston Astros
Oakland Athletics
Seattle Mariners
Texas Rangers
NL EAST
New York Mets
Miami Marlins
Washington Nationals
Atlanta Braves
Philadelphia Phillies
SNF Recap: Rodgers leidt Packers naar divisiewinst
De Green Bay Packers hebben de troon in de NFC North heroverd. Aaron Rodgers kroonde zich, in een direct duel met concurrent Detroit Lions, opnieuw tot de koning van het noorden. De Lions boden drie kwarten lang tegenstand, maar bezweken in het vierde kwart toch onder de druk van de sublieme quarterback en zijn Green Bay offense: 24-31. Beide teams mogen zich, ondanks dit resultaat, gaan opmaken voor de wildcard-ronde van de NFL-playoffs.
Geen alles-of-niets duel
De inzet tijdens Sunday Night Football was flink verlaagd na het verlies van de Redskins en de uitschakeling van de Buccaneers. Ook de verliezer was verzekerd van de play-offs. Wat resteerde was de eer van de NFC North en het vermijden van een Super Bowl-route via drie uitduels. De winnaar mocht zich opmaken voor een ontmoeting met de Giants, de verliezers voor een bezoek aan de Seahawks.
Teams blijken opnieuw aan elkaar gewaagd
Beide teams gingen het duel in met een 10-6 record. De gelijke verhouding op de ranglijst was ook op het veld zichtbaar. De in topvorm verkerende Packers (vijf overwinningen op rij) ondervonden van de Lions eindelijk de tegenstand die ze in de play-offs ook kunnen verwachten.
Aaron Rodgers kreeg lange tijd geen vrij spel van de Detroit-defensie en zag dat zijn favoriete receiver Jordy Nelson aan de ketting lag bij Darius Slay. Dat dwong de quarterback om creatieve oplossingen te bedenken. Naast het optimaal gebruiken van fullback Aaron Ripkowski en Geronimo Allison (vervanger van de geblesseerde Randall Cobb) voerde Rodgers zelf ook af en toe een houdini-act op. In dit geval met een aanstormende ‘Ziggy’ Ansah in zicht.
The @AaronRodgers12 signature escape act in full effect.
How?! #GBvsDET https://t.co/atz2g0B0o6
— NFL (@NFL) 2 januari 2017
Ook zonder grote inbreng van Nelson kwamen de Packers tot 17 punten in de eerste drie kwarten, maar dat was nog niet voldoende om veel afstand te nemen van de Lions. Detroit’s offense hield in die periode bijna gelijke tred met 14 punten dankzij Matthew Stafford, receivers Marvin Jones en Golden Tate en running back Zach Zenner. Zenner was vooral in de eerste helft goed op dreef.
RB @zenner31 totaled 98 yards from scrimmage in the first half (63 rushing, 35 receiving) with one TD.#OnePride pic.twitter.com/2ZgE6OweVU
— Detroit Lions (@Lions) 2 januari 2017
Rodgers trekt zege over de streep
De definitieve beslissing over de heerschappij van de NFC North moest dus nog vallen in het vierde kwart. Het is de periode waarin de MVP’s zich kunnen onderscheiden van de rest. Voor degene die nog twijfelde over de keuze tijdens de MVP-verkiezing voerde Rodgers nog even een show op.
When Aaron Rodgers says he's going to run the table, he is. https://t.co/HCPXiAjMqT pic.twitter.com/hTU00ZEzml
— SB Nation GIF (@SBNationGIF) 2 januari 2017
Matthew Stafford kon de touchdown van Adams slechts beantwoorden met een field goal drive (driepunter van Matt Prater). Alle hoop op een terugkeer viel daarna weg toen Rodgers nog even een uitroepteken achter zijn MVP-kandidatuur plaatste.
Beautiful fade pass from @AaronRodgers12.
And @tae15adams scores AGAIN. #GBvsDET https://t.co/j3BUMZd5cz
— NFL (@NFL) 2 januari 2017
Een two point conversion van Adams tilde de score naar 31-17 waarmee de beslissing in de NFC North was gevallen. Een touchdown van Anquin Boldin in de laatste minuut was er slechts één voor de statistieken omdat de onside kick geen problemen opleverde voor Richard Rodgers.
Packers moeten vrezen voor Odell Beckham, Lions naar Seattle
Green Bay betaalde wel een hoge prijs voor de laatste overwinning van het reguliere seizoen. Tijdens Sunday Night Football vielen er (opnieuw) drie cornerbacks uit.
Injury updates:
CB Quinten Rollins (neck) is out; CB Makinton Dorleant (knee) is questionable; CB Damarious Randall (knee) is questionable
— Green Bay Packers (@packers) 2 januari 2017
Met name de nekblessure van Rollins zag er ernstig uit en dat is slecht nieuws met het oog op de aanstaande ontmoeting met de New York Giants en Odell Beckham Jr. tijdens de wildcard-ronde.
Voor de Lions ziet het er wat dat betreft een stuk rooskleuriger uit. DeAndre Levy, Darius Slay en Andre Roberts vierden tegen Green Bay hun terugkeer. Het seizoen voor Theo Riddick zit er wel op, maar hij werd opnieuw uitstekend vervangen door Zach Zenner. Daarmee lijkt de blessureproblematiek voor Detroit kleiner dan bij tegenstander Seattle.
Volgende week wordt duidelijk of #4 seed Green Bay (10-6) en/of Detroit, de #6 van de NFC (9-7) het seizoen kunnen verlengen.
Foto: Getty Images (archief)
Redskins verspelen kans op play-offs, Raiders geven #2 seed weg
De missie voor de Washington Redskins was simpel: winnen, en je speelt volgende week in de play-offs. Maar in die missie slaagde de ploeg van Jay Gruden niet, tegen de aartsrivaal uit New York kwamen de Redskins te kort en gingen ze met 19-10 ten onder.
Zoals dit jaar vaker het geval was, wonnen de Giants dankzij hun defensie. Na een shutout in de eerste helft, bezegelde een interception in de absolute slotfase het lot van de Redskins die heel even hoopte dat ze in extremis hun play-off ticket konden binnenslepen.
HIGHLIGHT: DRC intercepts Cousins in the closing minutes! #NYGvsWAS https://t.co/W3kd2XAff9
— New York Giants (@Giants) 2 januari 2017
De Giants, die al verzekerd waren van een #5 seed in de NFC, gaven hun basisspelers geen enkel moment rust en gaven daarmee het signaal af dat zij niets minder wilden dan hun rivaal uit de play-offs houden.
Het gevolg is dat de Washington Redskins naast de #6 seed grijpen in de NFC, en dat er hiermee iets minder druk staat op de Green Bay Packers en Detroit Lions die later vanavond spelen om de titel in de NFC North. Want de ploeg die hier verliest, verliest weliswaar de divisie en daarmee een thuiswedstrijd in de play-offs, maar mag desondanks wel als #6 seed de play-offs in gaan.
Chiefs grijpen AFC West ten koste van Raiders
Na het verlies van Derek Carr in week 16, gebeurde in week 17 datgene wat menig Raiders-fan vreesde: het weggeven van de AFC West-titel aan de Kansas City Chiefs.
Met Matt McGloin als quarterback had Oakland het vanaf het begin zwaar tegen de Denver Broncos, de titelverdediger die zelf al uitgeschakeld was, maar al spelend voor de eer er geen gras over liet groeien. Iets wat allicht ook te maken had met de geruchten dat hoofdcoach Gary Kubiak mogelijk zijn laatste wedstrijd zou coachen naar aanleiding van zijn gezondheidsklachten van eerder dit jaar.
Geen Derek Carr…
En nu ook geen Matt McGloin!
Connor Cook, rookie en 3e QB, moet de Raiders en hun #2 seed redden in Denver… pic.twitter.com/6eGTDB9gtR
— SportAmerika (@SportAmerika) 1 januari 2017
Op het veld zou het van slecht naar erger gaan voor Oakland nadat Matt McGloin het veld moest verlaten met een blessure en rookie Connor Cook voor de leeuwen werd gegooid. Aan het einde van de rit verloren de Raiders met 24-6 van de Broncos, waarmee het lot van Oakland was bezegeld.
Want elders, in San Diego, deden de Kansas City Chiefs datgene wat nodig was om de divisie te winnen. In wat mogelijk de laatste wedstrijd van de Chargers in San Diego is, boekten de Chiefs een zwaarbevochten 37-27 overwinning op de Chargers. En net als voorgaande weken het geval was, speelde rookie Tyreek Hill wederom een cruciale rol.
Do not kick to someone with the handle @ImFasterThanYa…
Tyreek Hill is unstoppable!#KCvsSD#OnlyInTheNFL https://t.co/BCqSgmKRcx
— NFL UK (@NFLUK) 1 januari 2017
Dankzij het resultaat in Denver, betekent het dat Kansas City hiermee de #2 seed in de AFC is, en een extra week rust krijgt alvorens zij beginnen aan de play-offs.
Elders zullen de Raiders hun wonden likken, en zich opladen en opmaken om het als #5 seed, zonder Derek Carr, in Houston op te nemen tegen de als vierde geplaatste Houston Texans (9-7).
Falcons stellen #2 seed veilig, Seahawks nemen genoegen met #3 seed
In de NFC waren zowel de Atlanta Falcons als de Seattle Seahawks verzekerd van de play-offs, daar zij beiden hun divisie al hadden afgesloten als koplopers. Maar wel stond de #2 seed, en daarmee een extra week rust met thuisvoordeel, op het spel.
De Atlanta Falcons begonnen de dag als koploper in deze race, en zorgden ervoor dat er geen enkel moment twijfel was over de uitkomst van hun wedstrijd tegen de New Orleans Saints. Matt Ryan en kornuiten spleten de defensie van de Saints meerdere malen open, en na één helft had Ryan al vier touchdowns genoteerd in de Georgia Dome.
235 YDs | 4 TDs | 157.8 Pass RTG
Matt Ryan's first half numbers 👆 WOW. https://t.co/VZOB31weyx
— NFL Network (@nflnetwork) 1 januari 2017
De Saints konden hier simpelweg niet in mee, waarmee de Falcons dankzij hun 38-32 overwinning verzekerd zijn van de #2 seed in de NFC. Zij zullen nu een week moeten wachten op de vraag wie over twee weken op bezoek zal komen in Atlanta tijdens de divisional round.
Vanwege de overwinning kon Seattle niets beters halen dan de #3 seed. In San Francisco kreeg de ploeg veel tegenstand van de veel zwakker geachte 49ers, maar uiteindelijk wonnen de Seahawks met 25-23, en zij mogen zich daardoor klaar gaan maken voor volgende week waar de verliezer van het onderonsje tussen de Detroit Lions en de Green Bay Packers richting Seattle zal komen.
Rams sluiten seizoen één van terugkeer in Los Angeles deprimerend af
Tot slot was er één wedstrijd waar niks meer dan trots op het spel stond, maar er was slechts één ploeg in Los Angeles die leek te begrijpen wat het woord ’trots’ voor stond.
Final #AZvsLA pic.twitter.com/DJvRV88g5I
— Los Angeles Rams (@RamsNFL) 2 januari 2017
De Rams eindigen hierdoor 4-12, terwijl de Cardinals hun teleurstellende seizoen afsluiten met een 7-8-1 record.
Foto: Getty Images/Archief
NFL Sunday: Patriots bevestigen favorietenrol, Bucs uitgeschakeld
Namens SportAmerika allemaal de beste wensen voor het nieuwe jaar! In 2017 zijn de eerste negen NFL-wedstrijden al weer gespeeld. Na de vroege duels van de zondag ziet het play-off plaatje bijna compleet. De Patriots maken zich op voor een thuisduel in de divisieronde na het bevestigen van de AFC-favorietenrol tegen de Dolphins: 35-14. Miami ontmoet in de wildcard-ronde Pittsburgh dat de Cleveland Browns de tweede zege van het seizoen ontnam: 27-24 na overtime.
In de NFC zijn ook de Tampa Bay Buccaneers uitgeschakeld. De ploeg van Dirk Koetter won nog wel met heel veel moeite en wat geluk van de Carolina Panthers (17-16), maar zagen dat de Dallas Cowboys, één van de zes wedstrijden waar het ook afhankelijk van was, het lieten lopen tegen de Eagles (27-13).
New England Patriots @ Miami Dolphins
Bill Belichick en zijn mannen waren naar Miami afgereisd om het thuisvoordeel in de divisieronde veilig te stellen. De Dolphins hadden op hun beurt nog kans op de #5 seed in de AFC om een ontmoeting met de Texans (in plaats van de Steelers) af te dwingen in de wildcard-ronde.
Adam Gase kan zich echter weer op gaan maken voor een ontmoeting met Pittsburgh, want New England was een maatje te groot. Tom Brady zette zijn team op het juiste spoor gezet met touchdown passes naar Martellus Bennett en Michael Floyd. Miami begon de wedstrijd pas nadat ze ook nog twee field goals hadden toegestaan, maar kwamen toch terug naar 20-14. Een comeback van de Dolphins werd echter hardhandig gestopt door Julian Edelman (77 yard TD) en vooral dit blok van Floyd om Edelman buiten schot te houden.
Na dit monsterblok van Floyd was het verzet van Miami gebroken. LeGarrette Blount bepaalde de eindstand nog op 35-14 met zijn achttiende zespunter van het seizoen. De Dolphins (10-6) mogen dus niet tegen Houston aantreden, maar kunnen wel vertrouwen putten uit de eerdere ontmoeting met de Steelers in week 6. Met Le’Veon Bell, Antonio Brown en Ben Roethlisberger verloor Pittsburgh in eigen huis van Miami: 15-30.
New England kan zich verheugen op een weekje rust tijdens de wildcard-ronde en een thuisduel in de divisieronde na een fantastisch seizoen met slechts twee nederlagen.
Patriots 35 @ 14 Dolphins
Carolina Panthers @ Tampa Bay Buccaneers
De kans dat u hoofdprijs in de loterij heeft gewonnen is bijna even groot als dat Tampa Bay nog de play-offs zou halen. De Buccaneers moesten winnen en waren ook nog afhankelijk van zes! andere wedstrijden (waaronder een tie van de Redskins) om de play-offs te bereiken.
De eerste horde, het reeds uitgeschakelde Carolina, bleek al erg lastig te nemen voor de Bucs. In Tampa werd het een echt foutenfestival waarbij zowel Cam Newton als Jameis Winston allesbehalve zuinig omgingen met het balbezit. Newton liet drie van zijn passes onderscheppen, Winston verloor de bal na een strip sack van Wes Horton en een interceptie van James Bradberry. Ook de kickers maakten er een potje van (Graham Gano miste drie field goal, Roberto Aguayo twee) waardoor het scorend vermogen van beide ploegen tegenviel.
Het verschil tussen de twee teams bleef uiteindelijk maar beperkt tot één punt, maar echt attractief werd het nooit. De zege ging nog wel naar de Buccaneers door een mislukte two point conversion van Carolina in de laatste minuut, maar na een blik op het scores bij de andere duels (verlies Dallas) bleek de feestvreugde van korte duur. Negen zeges voor Tampa en zes voor Carolina zijn onvoldoende in de door Atlanta gewonnen NFC South.
Panthers 16 – 17 Bucs
Dallas Cowboys @ Philadelphia Eagles
In Philadelphia greep Dallas de mogelijkheid om te experimenteren met back-up running backs en quarterbacks. Met wisselend succes. Tony Romo liet zien dat hij het nog niet verleerd is: een touchdown pass bij zijn eerste drive.
TONY ROMO TOUCHDOWN https://t.co/d3D4MlQcmu pic.twitter.com/m0hg3Tvttn
— SB Nation GIF (@SBNationGIF) 1 januari 2017
De entree van derde quarterback Mark Sanchez pakte minder goed uit. Sanchize was vorig jaar nog actief voor de Eagles en leek even te zijn vergeten dat hij dit jaar niet meer voor Philly speelt.
Mark Sanchez completions to Cowboys receivers: 1
Mark Sanchez completions to Eagles LB Jordan Hicks: 2 pic.twitter.com/hTL2EqjGGV
— NFL on ESPN (@ESPNNFL) 1 januari 2017
Met Sanchez (8/15, 80 yards, 0 TD, 2 INT) aan het roer kwam de offense van Dallas niet meer vooruit. Ook de running game (zonder Ezekiell Elliott) bleef beperkt tot 40 yards. Dat gaf Philly de ruimte om een 10-3 achterstand om te buigen in een 27-13 overwinning. De Eagles eindigen ondanks de zege als laatste in de NFC East met 7-9. De Cowboys gaan als favoriet naar de NFC play-offs met een 13-3 record.
Cowboys 13 – 27 Eagles
Cleveland Browns @ Pittsburgh Steelers
De Steelers waren al zeker van de #3 seed in de AFC en kozen er voor om een aantal topspelers rust te geven. Zonder Bell, Brown en Big Ben lagen er kansen voor Cleveland om de tweede zege op rij te boeken.
De Browns, 1-14 maar wel op volle oorlogsterkte, wisten in de eerste helft wel raad met het ‘B-team’ van Pittsburgh. Een 14-0 voorsprong gaf Cleveland hoop op de tweede zege op rij, maar de gewijzigde offense van de Steelers kwam daarna wel op stoom. In de reguliere speeltijd werd de achterstand goedgemaakt (21-21), in overtime een field goal van Cleveland weggepoetst door een touchdown van Cobi Hamilton.
Ballgame. #HereWeGo https://t.co/JsvN9PlOrQ
— NFL (@NFL) 1 januari 2017
De Steelers (11-5) gaan dankzij zeven zeges op rij vol vertrouwen op weg naar de play-offs. In Cleveland zijn ze zeker van de 1st pick overall.
The @Browns clinched the No. 1 pick in the NFL Draft, but they made it interesting in their final game of the season. pic.twitter.com/pCAeMpN9Ia
— ESPN Stats & Info (@ESPNStatsInfo) 1 januari 2017
Browns 24 – 27 Steelers
Houston Texans @ Tennessee Titans
Ook voor de Texans en de Titans stond er niets meer op het spel. Dat gaf de Texans de ruimte om zowel Tom Savage als Brock Osweiler speelminuten te geven. Bill O’Brien, die al had aangegeven dat Savage niet de hele wedstrijd zou spelen, werd in Tennessee vroeger dan gewenst gedwongen om zijn startende quarterback naar de kant te halen. Na een quarterback sneak moest Savage naar de kant vanwege concussion protocol.
Zo kwam Osweiler al in het begin van het tweede kwart binnen de lijnen. Op dat moment keken de Texans al tegen 0-7 achterstand aan en die wist Osweiler niet weg te poetsen in de restant van het duel. Ondanks 253 yards (waarvan 115 naar DeAndre Hopkins), een passing én een rushing touchdown van Osweiler stond er ook na vier kwarten een verschil van zeven op het scorebord.
Het maakt het extra zuur voor Tennessee (9-7) dat ze al voor deze wedstrijd wisten dat ze één win tekort zouden komen voor de divisiewinst. Houston (ook 9-7) zal een enorme stap moeten zetten om niet weer af te gaan tegen de Kansas City Chiefs of de Oakland Raiders in de play-offs (vorig jaar 30-0 verlies in de wildcard-ronde tegen KC).
Texans 17 – 24 Titans
Overige uitslagen van de reeds uitgeschakelde teams:
Baltimore Ravens 10 @ 27 Cincinnati Bengals
Jacksonville Jaguars 20 @ 24 Indianapolis Colts
Chicago Bears 10 @ 38 Minnesota Vikings
Buffalo Bills 10 @ 30 New York Jets
Foto: Getty Images (archief)
UFC 207: Nunes vernietigt Rousey, Garbrandt pakt titel af
Vannacht was de UFC weer terug in Las Vegas, met twee enorme bantamweight titelgevechten. Beide titels stonden op het spel, kampioene Amanda Nunes verdedigde haar titel tegen Ronda Rousey, en Dominick Cruz verdedigde zijn titel tegen Cody Garbrandt.
Amanda Nunes verslaat Ronda Rousey
– TKO (eerste ronde)
Het main event is het bantamweight titelgevecht bij de vrouwen en gaat tussen kampioen Amanda Nunes en voormalig kampioen Ronda Rousey. Rousey maakt na iets meer dan een jaar afwezigheid haar rentree in de octagon. Echter is Nunes niet van plan mee te werken aan het feestje van Rousey, want onmiddellijk worden de intenties van ‘The Lioness’ duidelijk. Rousey zo snel mogelijk de octagon uit slaan. Rousey wordt onmiddellijk in een verdedigende positie gedrukt en de kampioene slaat snel en hard in op het gelaat van de voormalig kampioene. De blik die er daarna op het gezicht van Rousey verschijnt is veelzeggend. Er is angst af te lezen op haar gezicht en dat werkt voor Nunes als een rode lap op een stier. Rousey wordt keihard bestookt met combinaties en scheidsrechter Herb Dean heeft geen keus dan tussenbeide te springen. Het gevecht heeft 48 seconden geduurd en eindigt in een glansrijke overwinning voor Nunes en opnieuw een vernietigende nederlaag voor Ronda Rousey. Is dit het afscheid van Rousey? Dit zal de vraag zijn die bij velen op de lippen brandt. Na twee ontluisterende nederlagen is de mystiek van Rousey hard aan diggelen geslagen.
The moment Amanda Nunes ended Ronda #Rousey's UFC career #UFC207 pic.twitter.com/ukd0axr3WH
— Chisanga Malata (@Chisanga_DStar) 31 december 2016
Cody Garbrandt verslaat Dominick Cruz
– Jurybesluit (unaniem)
De co-main event is het gevecht om de bantamweight titel bij de heren, tussen kampioen Dominick Cruz en uitdager Cody Garbrandt. In de aanloop naar het gevecht ging het al een paar keer verbaal goed los tussen de heren, en daarmee was de toon voor deze partij snel gezet. Garbrandt daagt al snel de kampioen uit met
bewegingen die doen denken aan Muhammed Ali. De kampioen is echter niet onder de indruk. Cruz beweegt zeer karakteristiek, op zijn manier, om Garbrandt heen en tikt op gezetten momenten goed raak, maar de uitdager is absoluut niet de mindere. Hij scoort aan het einde van de ronde zelfs met een goede takedown. Garbrandt tikt een aantal keer vervaarlijk op de kin van Cruz in de tweede ronde, en de kampioen komt een aantal keer goed door met lowkicks. In de derde ronde komt Garbrandt een aantal keer heel goed door met zijn harde rechtse, waardoor de linker wenkbrauw van de kampioen open wordt geslagen. Cruz maakt de fout af en toe in de rechter van Garbrandt te lopen en dat kon hem wel eens duur komen te staan. ‘No Love‘ steelt op momenten in de partij de werkwijze van Cruz met bliksemsnelle head movement. Hij weet de kampioen slim te ontwijken en er lijkt een upset in de lucht te hangen.
OHHHHHHH @Cody_NoLove drops Cruz in the third!!! #UFC207 pic.twitter.com/Z7WDbwzQRB
— UFC (@ufc) 31 december 2016
Garbrandt raakt Cruz in de vierde ronde hard en de kampioen moet het canvas opzoeken. Cruz lijkt aangeslagen en durft niet goed meer de aanval te zoeken. De kampioen moet later in de ronde nog twee keer het canvas opzoeken door twee harde rechterstoten van de uitdager en ‘No Love‘ lijkt de partij nu helemaal naar zich toe te trekken. Cruz kan geen moment heel goed doorkomen en het lijkt hem op te breken dat hij eenmaal niet de knockout power heeft die Garbrandt wel heeft.
OHHHHHHHHHHH MYYYYYYYY @Cody_NoLove drops Cruz AGAIN!!! #UFC207 pic.twitter.com/JCFmfZOHQ8
— UFC (@ufc) 31 december 2016
In de vijfde ronde probeert de kampioen het wel, maar Garbrandt bewaart de rust en vecht de partij als een kampioen uit. Cruz komt eigenlijk geen moment goed in de partij, maar dat komt door de verdienste van ‘No Love‘, die zich uitermate goed heeft voorbereid op de kampioen. Hij ontweek zeer handig de aanvallen uit de vreemde hoeken die Cruz soms neemt en kon de kampioen drie keer hard tegen het canvas slaan. Er valt niks af te dingen op de gedecideerde overwinning van Cody Garbrandt. De UFC heeft een nieuwe bantamweight kampioen, die luistert naar de naam Cody Garbrandt!
LOOK AT THESE TWO GUYS!!!! #UFC207 pic.twitter.com/2gmUwvuTyz
— UFC (@ufc) 31 december 2016
TJ Dillashaw verslaat John Lineker
– Jurybesluit (unaniem)
Dit duel kan gerust als bantamweight titel eliminatieduel bestempeld worden. Beide heren zijn eigenlijk beiden klaar voor een titelshot, met Dillashaw de voormalige kampioen op 135, en Lineker in het bezit van een winning streak van zes. Lineker, met de gepaste bijnaam ‘Hands of stone‘, is iemand die graag zijn hoeven in het zand zet en zijn armen graag laat zwaaien, zijn zware vuisten als sloopkogels gebruikend. Echter is Dillashaw een enorm veelzijdige vechter die uit meerdere vaatjes kan tappen. En dat gebeurt ook. Hij brengt Lineker snel naar de grond en kan daar de Braziliaan onder controle houden. Lineker kan wel weer overeind krabbelen en de ronde karakteristiek eindigen met een slagenwisseling, zoals ‘Hands of stone‘ het graag heeft.
Het wedstrijdbeeld zet zich in de tweede ronde voort. Lineker wil een brawl, maar krijgt telkens Dillashaw bovenop zich die effectief scoort met takedowns en ground and pound. En dat beeld herhaalt zich de derde ronde. Het gameplan van Dillashaw is duidelijk aan het licht gekomen en zeer goed uitgevoerd. De voormalig kampioen wilde duidelijk niet een slagenwisseling aangaan met de oersterke Braziliaan, en dat is ook iets dat eigenlijk ten allen tijde voorkomen moet worden. ‘Hands of stone‘ heeft bikkelharde vuisten en misschien wel een sterkere kin. In deze partij werd hij echter door Dillashaw heel slim bestreden, die de harde klappen van Lineker ontweek en daarna bliksem een level change met takedown uitvoerde. Dillashaw lijkt klaar voor een titelshot.
The former bantamweight champ is putting it on Lineker!! @TJDillashaw turning it on in round 2!! #UFC207 pic.twitter.com/lIwWNXElw3
— UFC (@ufc) 31 december 2016
Dong Hyun Kim verslaat Tarec Saffiedine
– Jurybesluit (verdeeld)
De Koreaanse ‘Stun Gun‘ loopt in beide rondes sterk naar voren en zet veel druk, maar Saffiedine, de Belg van Marokkaanse afkomst, scoort telkens met geplaatste stoten. Zijn striking ziet er over het algemeen gepolijster uit en daarmee kan hij de Koreaan telkens te slim af zijn. In de derde ronde zet de Koreaan een tandje bij en de partij wordt daardoor gelijk een stuk aantrekkelijker. Hij probeert de gehele ronde het gevecht naar de grond te brengen maar faalt echter telkens. Saffiedine kan de aanvallen makkelijk pareren. Tot de grote verrassing van velen heeft de jury echter in het voordeel van ‘The Stun Gun‘ beslist, tegen het wedstrijdbeeld in.
What a start to the third round from @FighterDHK and @TarecFighter!! #UFC207 pic.twitter.com/vsBL42AywR
— UFC (@ufc) 31 december 2016
Ray Borg verslaat Louis Smolka
– Jurybesluit (unaniem)
Smolka, ‘The last samurai‘ nam het op de opening van de main card het op tegen Ray ‘The TazMexican Devil‘ Borg. Beide heren gingen het gevecht met een ranking binnen de eerste vijftien van de flyweight divisie, maar verloren beiden hun laatste partij. Bij de face-off kon men de spanning tussen de twee snijden met een mes, de heren keken elkaar zeer vijandig aan. Ray Borg kwam bij de wegingen niet op gewicht en was maar liefst 3,5 pond te zwaar, wat betekent dat hij 30% van zijn gage moest inleveren aan Smolka. In het gevecht werd snel duidelijk dat Smolka het gevecht op afstand wilt houden, om zo optimaal gebruik te maken van zijn reach advantage . Maar het gevecht gaat snel naar de grond, en daar blijkt Borg heer en meester. Zowel in de eerste als de tweede ronde is ‘The Taz Mexican Devil‘ een stuk gehaaider op de grond en schakelt snel om, om zo telkens de dominante positie te verkrijgen. Dat beeld zet zich voort in de derde ronde, waar Borg de vechtpartij gedecideerd uitvecht.
Up, down, turnaround ..
These flyweights move SO FAST!! Great scramble by @TazMexUFC #UFC207 pic.twitter.com/LKqnsmsg5A
— UFC (@ufc) 31 december 2016
********************
Uitslagen FS1 Prelims
Neil Magny verslaat Johny Hendricks
– Jurybesluit (unaniem)
Antonio Carlos Junior verslaat Marvin Vettori
– Jurybesluit (unaniem)
Alex Garcia verslaat Mike Pyle
– Knockout
Niko Price verslaat Brandon Thatch
– Submission (arm triangle, eerste ronde)
********************
Uitslagen Fight Pass Prelims
Alex Oliveira vs Tim Means
– No Contest
Foto’s: Getty Images / Archief
UFC Update: alles over UFC 207
In deze UFC update vooral aandacht voor UFC 207, dat vannacht in Las Vegas zal plaatsvinden. Veel nieuws over Dominick Cruz, en helaas weinig nieuws over de terugkeer van Ronda Rousey. De voormalig kampioene boycot al de hele week de media.
Cain Velasquez van UFC 207 gehaald
Vorige week was Velasquez ook al onderwerp van gesprek, vanwege de zorgwekkende medische conditie van de vechter, en dat is natuurlijk niet ongemerkt gebleven. De NSAC (Nevada State Athletic Commission) heeft de licentie van de Mexicaan ingetrokken vanwege die medische conditie. Velasquez heeft al een tijdje last van een zenuw in zijn rug, met uitstraling naar zijn benen. Hierdoor wordt het voor de vechter bijzonder pijnlijk om lang te staan. De NSAC en de UFC durven het risico niet aan, ondanks dat de vechter door zijn eigen dokter vrijgegeven is om te vechten.
Ondertussen hebben er al verscheidene vechters aangeboden de plek van Velasquez in te nemen. Waaronder onze Stefan Struve. Maar ook Junior Dos Santos en Ben Rothwell. Over Junior Dos Santos had Werdum weinig vleiende woorden over:
“What ‘Cigano’ said was a bit weird. ‘Cigano’ has been chasing me for a long time. You usually go after the belt, not a fighter. I think that’s weird. I wasn’t offered this (fight). He’s saying I turned it down. I’d fight him just to end this story of him chasing me. Some people think he’s jealous because I became champion beating his ‘dad’ Cain Velasquez, but I don’t think that’s the case. I think he didn’t come out of the closet yet. I don’t have anything against homosexuals, but ‘Cigano’ needs to get out of the closet. He must have something because he won’t forget me. I already told him I’m married. Nothing against gays, but everyone does their own thing.”
Ouch. Werdum is overigens zelf maar bezig met één gevecht: de pot tegen kampioen Stipe Miocic.. Dana White claimt dat Werdum gevechten tegen Dos Santos en Alistair Overeem heeft afgewezen omdat hij meer geld wilde. De UFC president wenste niet op de eisen van de Braziliaan in te gaan.
Dominick Cruz prikkelt Garbrandt opnieuw
De spanning tussen Dominick Cruz en Cody Garbrandt is een paar dagen voor UFC 207 alleen maar groter geworden. Vorige week meldden we al over de scheldpartij die plaatsvond voor de camera’s van FOX, en het ging dit keer opnieuw mis. In een ijzig kalm optreden van de kampioen had Garbrandt opnieuw geen adequaat antwoord. Nadat Cruz opnieuw ‘No Love‘ en zijn vriendin ten sprake bracht, is het voor Garbrandt genoeg. Woest gaat Garbrandt op zoek naar een confrontatie met Cruz. Het lijkt erop dat ‘The Dominator‘ zijn tegenstander mentaal gekraakt heeft.
“She’s obviously wearing the pants in the relationship. Keep your fling on a string and tell her to keep her mouth shut, ‘cause this is big boy business.”
Het verbale geweld van Cruz is dermate koelbloedig en uitgekookt, dat het Garbrandt tot een nieuw level van woedend heeft gebracht. Bij de weigh-ins kwam het tot een confrontatie, wat natuurlijk totaal niet verrassend is. Wel laat het nogmaals zien dat Cruz in het hoofd van de jonge Garbrandt zit. Not a good thing.
Is Johny’s Rigg too big?
Voor Johny ‘Big Rigg‘ Hendricks is het gevecht tegen Neil Magny op UFC 207 enorm belangrijk voor het vervolg van zijn carrière. Kan Hendricks zijn neerwaartse spiraal weer een stoot omhoog geven? De bonkige vechter was twee jaar geleden nog welterweight kampioen en het valt zelfs te beargumenteren dat hij het titelgevecht met GSP won. Ook de oorlogen tegen Robbie Lawler waren prachtige battles, waarvan de laatste nipt verloren ging, nadat de eerste in de tas van Hendricks ging. Die dagen lijken helaas ver achter hem.
Voor ‘Big Rigg‘ is er natuurlijk altijd eerst het gevecht tegen de weegschaal. Ook Johny Hendricks heeft net als Kelvin Gastelum het grote probleem teveel kilo’s aan te komen als hij niet traint. Wat zijn weightcut nog moeilijker maakt dan het al is. Op UFC 181 redde hij 170 pond, maar moest gevaarlijke capriolen uithalen om er te komen. Het halen van 170 mag een klein wonder genoemd worden, gezien het feit dat Hendricks aan het begin van trainingskamp maar liefst 218 pond woog. Maar de problemen hielden aan. En werden eigenlijk nog groter. Voor het gevecht met Tyron Woodley op UFC 192 kwam Hendricks doodleuk trainingskamp inlopen met 210 pond aan zijn bonkige frame. Wat dus betekende dat er maar liefst 40 pond vanaf zou moeten. Hij haalde dat gewicht jammerlijk niet en moest het gevecht afzeggen. Je zou zeggen dat ‘Big Rigg‘ hiermee zijn lesje had geleerd. Helaas was dat absoluut niet het geval. Voor UFC 200 was het weer raak. Weer kwam Hendricks te zwaar fightcamp in, en dat deed hem opnieuw de das om. Hij haalde 170 pond niet, en woog in op 171,25 pond. Dat betekende opnieuw 20% van zijn gage inleveren, nota bene aan Kelvin Gastelum. Het gevecht ging wel door, maar werd verloren door Hendricks, in een heuse battle van overweights.
Bij de mediascrum voor UFC 207 maakte Hendricks een zeer vermoeide en geïrriteerde indruk. Hij reageerde een aantal keer verbeten op vragen van de media en daagde later zelfs de media uit om ook weight te cutten. Hij had ook nog een hoopvol antwoord op de vraag of hij dit keer wel op gewicht zou komen: “I’m so close. I am so close to weight, you can’t even imagine“.
Het blijkt een rookgordijn. Want een dag voor UFC 207 is gebleken dat Hendricks het gewicht opnieuw niet gehaald heeft. Dit keer woog hij in op 173,5 pond, ruim boven de toegestane 171 pond. Vechters hebben een pond speling bij de weigh-ins, maar ook dat mocht dit keer niet baten. Het doek lijkt te vallen voor Johny Hendricks, of een overstap naar de middleweight divisie. Maar daar zal hij tegen hetzelfde probleem aanlopen als Kelvin Gastelum. De twee vechters zijn qua gewicht goed voor 185, maar qua postuur zijn ze onderdeurtjes tegen de uit de kluiten gewassen gedaantes van o.a Gegard Mousasi en Chris Weidman. Johny’s Rigg is just too big.
Johny Hendricks misses weight again at #ufc207 weigh-ins pic.twitter.com/MtmvIFrKQR
— MMAFighting.com (@MMAFighting) 29 december 2016
Weigh-ins
Overigens is Hendricks niet de enige die het streefgewicht miste. Ray Borg, die de main card opent met een gevecht tegen Louis Smolka, woog in op 129,5 pond, waar het streefgewicht 126 pond was. Omdat hij zoveel pond over het gewicht zit, moet hij in plaats van 20%, meer van zijn gage inleveren, namelijk 30%. Adding insult to injury. Smolka haalde het gewicht wel, maar zag er doodongelukkig en halfdood uit. Ook voor hem was het blijkbaar een zware weightcut.
Ronda Rousey kwam als eerste op de weegschaal en was precies op gewicht. Ze wist echter niet hoe snel ze weer van de weegschaal af moest stappen. Zo snel als ze kwam, was ze ook weer verdwenen.
Right on the money for 'Rowdy' @RondaRousey!! 135! #UFC207 pic.twitter.com/c7J6On7aFn
— #UFC207 (@ufc) 29 december 2016
Voor de rest waren alle vechters allemaal op gewicht.
Begrip voor Rousey
Ronda Rousey is de gehele week nog niet aan bod gekomen bij interviews. Haar zelf ingelaste boycot van de media kan wel op wat begrip rekenen bij haar collega’s. Neil Magny, Louis Smolka, TJ Dillashaw en Dominick Cruz lieten allen hun begrip blijken. Er valt wel wat voor te zeggen, want Rousey heeft in Nunes een hele gevaarlijke tegenstander tegenover haar staan. Het feit dat ze alle media obligaties laat schieten om te trainen belooft veel, maar is natuurlijk wel een beetje zuur voor de media, die het deze week moeten doen met oude foto’s en soundbites. Dominick Cruz had een hele grote soundbite over Rousey, wij haalden de belangrijkste eruit:
“I think it’s creating more mystique behind Ronda,” Cruz said. “I mean, she’s been gone how long? She’s huge already. She is the face of women’s mixed martial arts. You can’t word it any other way. People want to see how she comes back. And then it almost adds a different level of curiosity, in the fact of will she come back better without all this media in her face. You tell me. If these cameras where switched and pointing at you in the face, how much would you all cheese up? I guarantee you wouldn’t say a word. Your face would turn red, you’d start sweating, and you guys would probably need some deodorant. So, the point is, it’s hard. And maybe it’ll make her better.”
Mike Goldberg: It’s all over
Vrijdagnacht zal de laatste keer zijn dat we Mike Goldberg horen. De play-by-play commentator is bezig aan zijn ‘swan song‘ en zal vervangen worden. Met Joe Rogan vormde hij jarenlang een sterk koppel. Dana White heeft inmiddels het nieuws bevestigd en heeft verklaard dat er achter de schermen hard aan vervanging wordt gewerkt. Een gerucht dat rondzwerft in het circuit is dat Jim Rome de plaats naast Joe Rogan gaat innemen. Jim Rome is een journalist met een eigen sportprogramma bij CBS. Voorlopig zullen de taken van ‘Goldie‘ worden waargenomen door Jon Anik, Dan Hardy, Brian Stann, Daniel Cormier en Dominick Cruz. Voor de man van de zeer karakteristieke kreet ‘IT’S ALL OVER‘ is het daadwerkelijk all over..
Voor het gemak hebben wij ook alle embedded video’s van UFC 207 even voor je op een rijtje gezet.
Foto’s: Getty Images / Archief
