Ze waren één van de meest positieve verrassingen van 2016 in de NFL: de Oakland Raiders. Met Derek Carr aan het roer wisten ze de top van de AFC te bestormen, totdat het noodlot toesloeg bij hun talentvolle quarterback. Het gevolg was dat de ploeg op de valreep de divisie uit handen gaf, en in de play-offs ondankbaar ten onder ging zonder de aanwezigheid van hun startende quarterback.
Wat ging er goed?
Aanvallend waren de Raiders ineens één van de sterkste teams in de NFL. De 25-jarige Derek Carr behoorde statistisch tot de top tien quarterbacks van de NFL en met Amari Cooper en Michael Crabtree beschikte de ploeg over twee receivers die over de 1,000 receiving yards gingen. Voeg hier een ijzersterke offensive line aan toe (met center Rodney Hudson en guard Kelechi Osemele werd dit facet goed aangepakt), en de beste verdediger in Khalil Mack, en iedereen snapt waarom de Raiders een gevaarlijke outsider waren voorafgaand aan de play-offs.
Wat ging er fout?
Eigenlijk viel het hele seizoen in duigen op het moment dat Derek Carr geblesseerd raakte in week 16. Vanaf dat moment wist iedereen dat de Oakland Raiders geen outsider meer waren voor een Super Bowl. Met Matt McGloin en Connor Cook ‘under center’ kwam de offense tot stilstand, en daar de verdediging niet stabiel genoeg was om teams in een defensief gevecht te verslaan, was daarmee de magie van de Raiders compleet weg.
MVP
Ware het niet dat zijn seizoen vroegtijdig tot een einde kwam, dan hadden we hier misschien Derek Carr genoemd, maar zelfs dan kan je eigenlijk niet om Khalil Mack heen. Zowel letterlijk als figuurlijk. Ondanks dat hij niet de meeste sacks in de NFL had, kon hij wel rekenen op de award van Best Defensive Player of the Year. Mack zet immens veel druk, is sterk tegen de run, en is eigenlijk een alleskunner die in zijn eentje een wedstrijd kan doen keren.
Rookie of the Year
Veel mensen waren lichtelijk verbaasd toen de Raiders met hun veertiende keuze voor safety Karl Joseph uit West Virginia kozen. Maar al met al paste Joseph prima in de defensie van Oakland en behoorde hij zeker niet tot de zwakke broeders van een secondary die wel vaak onder druk stond. En daarmee lijkt de 23-jarige safety een speler om in de toekomst rekening mee te houden.
Verrassing van het jaar
Al met al was de vooruitgang die Derek Carr doormaakte de grootste verrassing van het Raiders-seizoen. Ondanks dat Carr in 2015 al de nodige vooruitgang had laten zien, was zijn prestatie in 2016 voor velen een grote verrassing. Hij was dan ook één van de voornaamste redenen dat de Raiders in 2016 plotseling relevant waren nadat ze daarvoor jaren geen enkele rol van betekenis speelden.
Teleurstelling van het jaar
In het geval van de Raiders is het eigenlijk niet mogelijk om één speler aan te wijzen als teleurstelling. Ondanks dat de defensie bij tijd en wijlen teveel big plays opgaf, blijft het zo dat uiteindelijk de blessure van Carr de grootste teleurstelling vormde van het seizoen. Ondanks dat we hiermee in herhaling vallen, was dit hét moment dat het seizoen beëindigde, en zowel Matt McGloin als Connor Cook stelden teleur toen ze in zijn plek moesten starten.
Offseason takenlijst
De meeste investeringen zullen verdedigend gedaan moeten worden. De aanval liep op rolletjes, maar verdedigend waren er wel wat kwetsbare plekken. Zo heeft de ploeg al jaren geen betrouwbare linebackers, en was ook de defensive line aan de binnenkant wat zwak. Tot dusver zijn de Raiders niet erg druk in free agency, dus alles wijst erop dat ze dit in de NFL Draft aan gaan pakken.
NFL Season in Review – #9 Oakland Raiders
SportAmerika March Madness Bracket Challenge!
Een nieuw jaar, en daarmee ook een nieuwe Bracket Challenge van SportAmerika! Net als vorige jaren kan elke SportAm’er zijn best doen om de perfecte bracket in te vullen.
Later deze dagen zullen er korte previews volgen over elke regio in de bracket, en ook gedurende het toernooi zullen er korte updates komen om iedere fan op de hoogte te houden over alle hoogtepunten van March Madness.
INSCHRIJVEN KAN VIA DEZE LINK
Vorig jaar wist 2331mike aan het langste eind te trekken, wie slaagt er in om Mike in 2017 van de troon te stoten?
30-in-30: Los Angeles Angels
Spring Training is begonnen, dus SportAmerika’s 30-in-30 is weer terug. De hele maand maart maken we een pre-season-rondje langs alle Major League-teams. Hoe verliep 2016? Wat is er in 2017 te verwachten? Dertig teams in dertig dagen, met vandaag: Los Angeles Angels.
Het is al een tijdje aanmodderen in Anaheim. Was het eerste decennium van de eenentwintigste eeuw nog een duidelijk bloeiperiode, dan was het tweede ingeruimd voor de zeven magere jaren. In 2016 eindigde de ploeg van shortstop Andrelton Simmons opnieuw als vierde in de AL West.
Het grote probleem bij de Angels in 2016? Er was niemand die de honklopers binnen kon slaan. De cijfers spraken daarin voor zich, veertiende in de MLB op on-base percentage, maar slechts vijfentwintigste in homeruns. Daardoor bleef de organisatie met een record van 74-88 ruimschoots verwijderd van de drie sterkhouders in de divisie. Het was dan ook de slechtste prestatie sinds 1999.
TERUG NAAR DE BASIS
In 2016 was het scoren een groot probleem. Toch is het nog maar twee seizoenen geleden (in 2014) dat de Los Angeles Angels 98 games in een jaar konden winnen en de meeste runs van de gehele MLB wisten te produceren. Met Mike Trout en Albert Pujols nog altijd binnenboord zou dat nog altijd mogelijk moeten zijn, toch?
Neem de laatste van dit tweetal. Veteraan Pujols staat op de drempel van een reeks mijlpalen die slechts voor enkele grootheden in de MLB zijn weggelegd. Negen homeruns erbij en hij gaat door de grens van zeshonderd heen. Zijn 31 ballen over de hekken in 2016 geven aan dat dit al in mei bereikt kan worden. Bovendien zal hem er veel aan gelegen zijn om zo veel mogelijk hits te verzamelen. Nog 175 ballen tegen de knuppel en hij bereikt de grens van 3.000. Ook dat lijkt geen onmogelijkheid. In het jaar 2014 kwam hij bijvoorbeeld nog tot 172 hits.
Met nog vijf contractjaren in Los Angeles te gaan en het vooruitzicht eindelijk eens volledig vrij van blessures te zijn zal Pujols zich graag willen manifesteren. Tijdens zijn afwezigheid is een enorme hoeveelheid jonge talenten in de gehele MLB doorgebroken terwijl de generatie waartoe ook Pujols behoort langzaam maar zeker alleen nog in de statistieken en geschiedenisboeken voortleeft.
DE SUPERSTER
Als team mogen de Angels het dan in dit decennium niet zo best gedaan hebben, aan individuele kwaliteiten geen gebrek. Het is algemeen overeengekomen dat Mike Trout de beste honkballer in de Major League is. Zeker van deze generatie, maar op termijn misschien ook wel de beste aller tijden. Een goed bewijs hiervoor is dat Trout sinds zijn intrede in de League op basis van WAR nooit slechter dan de nummer twee speler was. In 2016 eindigde hij volgens de WAR-versie van Baseball-Reference op 10.6. Volgens de cumulatieve WAR van Fangraphs is Trouts rise tto power eigenlijk niet te stoppen.
De voorspellingen rondom Trout zijn inmiddels zo ver dat men zich niet afvraagt of hij een goed seizoen gaat draaien. De vraag is inmiddels opgeschoven naar: ‘kan iemand een beter seizoen dan Trout draaien?’ Ook Trout is overigens op jacht naar zijn eigen homerun-record. Op 7 augustus wordt hij 26. Vanaf opening day tot die dag zal hij er alles aan doen om 32 ballen de ballparks uit te slaan en zo toe te treden tot een eliteclubje honkballers die voor hun zesentwintigste jaar de magische grens van tweehonderd bereikten. Opvallend is overigens dat slechts twee van de huidige zeven spelers op die lijst dit na 1961 deden. Hun namen? Alex Rodriguez en, inderdaad, Albert Pujols.
DANNY ESPINOZA
Mochten de Angels erin slagen hun slagkracht terug te vinden, dan is het wel belangrijk dat de gescoorde runs ook verdedigd kunnen worden. Een speler waarvan vele kenners zeggen dat het weleens het koopje van het jaar zou kunnen blijken te zijn, is Danny Espinoza.
De tweede honkman kwam over in een trade met de Washington Nationals. De kostprijs was niet meer dan een aantal middelmatige Minor League-pitchers die allen al ver over de twintig waren en geen van allen tot de top 30 prospects van de Los Angeles Angels werden gerekend.
Allrounder Espinoza heeft het in zich twintig homeruns te slaan en is aardig snel op de honken. De echte winst zit hem echter in zijn verdedigende kwaliteiten. Met Simmons naast hem als korte stop zou het infield van Los Angeles weleens het meest soepele van de American League kunnen worden.
PITCHING
De Los Angeles Angels zullen op de heuvel geconfronteerd worden met het post-Jered Weaver tijdperk. Dit laat ruimte voor Matt Schoemaker om zich op te werpen als de voorganger van de pitchers die nog wel in Anaheim rondlopen. Schoemaker is ook al een speler die in 2014 op zijn top was, maar sindsdien zoekende is geweest. Ook hij zal er op gebrand zijn om terug te keren naar zijn eens zo hoge niveau.
De rotation zal verder in ieder geval gaan bestaan uit Garrett Richards die terugkeert van een stamceltehrapie behandeling (en dus niet van Tommy John Surgery zoals eerder foutief werd vermeld), Tyler Skaggs en Ricky Nolasco. Omdat de pitchers bij de Angels allen met blessureleed te maken hebben gehad zal Nolasco, die jaar in jaar uit 26 starts of meer maakt, voor de nodige zekerheid moeten gaan zoren in de rotation.
VERWACHTE EINDKLASSERING: 4E (AL WEST)
Graphics: Jasper Roos
Foto Simmons: Phrake Photography
Foto Espinoza: Wikimedia Commons
WBC: Nederland verliest nipt van Japan
Het Nederlands koninkrijksteam heeft in de eerste wedstrijd in de tweede ronde nipt van Japan. In een spannende en gelijk opgaande wedstrijd werd het 8-6 in de elfde inning.
Japan and Netherlands are gearing up for second round #WBC2017 action. Catch it live on @MLBNetwork and @MLBTV. pic.twitter.com/eerHsKq0bS
— WBC Baseball (@WBCBaseball) 12 maart 2017
Japan kwam als eerste op het scorebord toen Sho Nakata in de tweede inning door zijn ploeggenoten zorgvuldig werd binnengebracht met onder meer een stoot slag en een sac fly. De Nederlandse slagploeg had in de eerste twee innings wat moeite om de bal diepte te geven, totdat Jonathan Schoop aan slag kwam. Schoop, die een plek in de slagvolgorde gezakt was, zorgde met een solo homerun voor de 1-1. Ook Curt Smith wis de bal goed te raken, maar hij werd uitgevangen voor de derde nul.
Rally in derde inning
In de derde inning pakte Japan ineens een ruime voorsprong toen dezelfde Sho Nakata een homerun sloeg en Ryosuke Kikuchi en Nori Aoki meenam. De stand kwam daarmee op 4-1. Omdat Samurai Japan hits bleef verzamelen kon ook Hayato Sakamoto scoren op en single van Shogo Akiyama, 5-1. Van den Hurk keerde in de vierde inning niet meer terug, hij werd afgelost door Diegomar Markwell.
Randolph Oduber, die al weken lekker bezig is, liet de achterstand echter niet op zich zitten. Hij sloeg in de gelijkmakende slagbeurt een double en ging direct door naar de thuisplaat op een honkslag van Andrelton Simmons. Diezelfde Simmons scoorde vervolgens 5-3 op een sac fly van Xander Bogaerts. De koek was daarmee nog niet op. Wladimir ‘Coco’ Balentien noteerde een twee run homerun en nam Jurickson Profar mee. De stand kwam daarmee op 5-5.
Wedstrijd in evenwicht
In de vijfde inning scoorde Sakamoto op een single van Kobayashi. De Japanse ploeg nam daarmee opnieuw de leiding, 6-5. Daarna bleef de wedstrijd lang gelijk opgaan. Zowel Japan als Nederland bracht regelmatig lopers in scoringspositie, maar niemand was in staat het af te maken.
Dat was mede ook te danken aan het goede pitchen van de relievers van Nederland. Zowel Diegomar Markwell, Shairon Martis, Mike Bolsenbroek als Tom de Blok hielden de Japanse slagploeg goed onder controle. Bovendien bleven zij, Martis uitgezonderd, redelijk laag in hun pitchcount zodat zij nog inzetbaar zijn in de komende twee dagen.
Slotstuk
In de achtste inning kreeg Nederland al snel alle honken bezet met Gregorius, Schoop en Dashenko Ricardo. Toch lukte het Nederland niet om het af te maken. Curth Smith, Oduber en, met een velders keus, Simmons gingen uit waardoor de 6-5 bleef staan.
Closer Loek van Mil hielp Nederland snel weer aan slag zonder verdere schade in de negende inning. Met de 6-5 nog altijd op het bord werd het alles of niets. Met Xander Bogaerts op drie na een honkslag van Wladimir Balentien (die direct werd gewisseld voor pinchrunner Dwayne Kemp) kwam Jonathan Schoop aaan slag. Met zijn honkslag kwam Bogaerts binnen voor 6-6. Daarbij bleef het waardoor extra innings nodig waren.
Met Tom Stuifbergen als vervanger voor Van Mil ging de ploeg van Meulens een grote gok aan. De honken waren alle drie bezet en het dubbelspel moest gespeeld worden met Nori Aoki aan slag. Dat lukte wonderwel waardoor een walk off in welke vorm dan ook voldoende zou zijn voor Nederland.
Lopers op de honken
Die walk-oof kwam er niet. In de elfde inning werden daarom lopers op het eerste en tweede honk gezet aan het begin van de inning. Dast legde Japan geen windeieren. De eerste slagman ging nog uit, maar al snel daarna stond het 8-6. Een dubbelspel maakte echter al snel een einde aan de Japanse slagbeurt.
Het was aan pinch hitter Kalian Sams om met twee uit en Oduber en Bogaerts op drie en één een laatste kans te grijpen voor Nederland. Zijn foutbal werd gevangen en de wedstrijd kwam ten einde. Morgen speelt Nederland tegen Israël dat eerder vandaag van Cuba won. In de eerste ronde verloor Nederland van Israël.
Rick van den Hurk ging opnieuw door de grens van vijftig pitches heen. Hij is dus niet meer inzetbaar in ronde 2. Mocht Nederland de finaleronde halen, dan is hij wel inzetbaar. Shairon Martis blijft ook een dag aan de kant. Hij werd net onder de vijftig pitches.
foto: KNBSB
WBC: Nederlands tegenstanders in Poule E
De World Baseball Classic van 2017 gaat een volgende fase in. Waar de poules aan de Amerikaanse zijde van het speelschema pas net aan ronde 1 begonnen zijn, zijn de toppers van de twee Aziatische poules samengevoegd tot Poule E.
In de Tokyo Dome neemt Nederland het daarom achterenvolgens tegen Japan, opnieuw Israël en tegen Cuba op. Omdat alle teams inmiddels drie wedstrijden hebben gespeeld is meer te zeggen over de kracht en de zwakte van alle ploegen. Waar kunnen de mannen van Hensley Meulens de tegenstanders raken? En waar moeten ze zeker voor oppassen?
Op de volgende pagina’s worden de drie tegenstanders van Team Kingdom of the Netherlands op volgorde waarin Nederland ze ontmoet besproken. In tegenstelling tot de WBC van 2013 wordt geen double elimination gespeeld. In de round robin komt Nederland dus alle drie de tegenstanders tegen en gaan de twee beste landen door naar de finaleronde in Los Angeles.
30-in-30: Milwaukee Brewers
Spring Training is begonnen, dus SportAmerika’s 30-in-30 is weer terug. De hele maand maart maken we een pre-season-rondje langs alle Major League-teams. Hoe verliep 2016? Wat is er in 2017 te verwachten? Dertig teams in dertig dagen, met vandaag: Milwaukee Brewers.
BREWCREW REBUILD
Na een redelijk succesvol 2014, waarin de Milwaukee Brewers 82 wedstrijden wonnen, viel in 2015 de bodem uit Wisconsin’s trots. Ondanks de star power van Ryan Braun en een All-Star-ensemble van Khris Davis, Matt Garza, Francisco ‘K-Rod’ Rodriguez, Carlos Gomez, Adam Lind, Gerardo Parra, Aramis Ramirez, Jonathan Lucroy en Jean Segura, slaagde de club er geen moment in om mee te doen in de zware NL Central.
Na 18 van de eerste 25 wedstrijden van het seizoen als verliezer te hebben afgesloten, werd manager Ron Roenicke ontslagen. Deze poging de ploeg van een impuls te voorzien liep echter op niets uit. Ook nieuwe manager Craig Counsell kon de Brewers niet aan het honkballen krijgen. Halverwege het seizoen, met een record van 42 keer winst en 54 keer verlies, ging de stekker eruit.
LEEGLOOP
Op 23 juli 2015 werd duidelijk dat Milwaukee geen interesse meer had in een goede finish. Het was tijd om dure contracten te lozen en aan de toekomst te gaan denken. Aramis Ramirez was als eerste aan de beurt. Een week later, op de dag van de trade deadline, vertrokken Mike Fiers, Carlos Gomez, Gerardo Parra en Jonathan Broxton.
Na het erbarmelijk verlopen seizoen, waarin 94 duels verloren gingen, zette nieuwe GM David Stearns de afbraak van zijn team vrolijk voort. Ook K-Rod, Adam Lind, Jean Segura en Khris Davis moesten het veld ruimen voor jongere MLB’ers of prospects.
OPENING DAY 2016
Met een starting line-up die op maar liefst zes plekken gewijzigd was ten opzichte van het seizoen ervoor, kwamen de new-look Brewers op Opening Day 2016 uit de dug-out. Nieuw overgekomen jonkies Jonathan Villar (SS), Domingo Santana (RF) en Keon Broxton (CF), plus veteranen Chris Carter (1B), Aaron Hill (3B) en Wily Peralta (SP) completeerden het team rondom terugkerende tweede honkman Scooter Gennett en All-Stars Lucroy en Braun.
Zoals het een echt rebuildend team betaamd, werd het eerste duel van het jaar met 12-3 verloren van de San Francisco Giants. Niemand gaf dan ook iets voor de kansen van de Brew Crew. Maar liefst 15 van de 23 aprilwedstrijden gingen verloren.
Het was vooral de pitching die Milwaukee in de steek liet: 5.68 ERA, 38 homeruns tegen en 103 vrije lopen in 198 innings. Starters Wily Peralta (7.40 ERA), Zach Davies (8.78 ERA), Taylor Jungmann (9.15 ERA) en Chase Anderson (5.14 ERA) werden in april aan stukken geslagen. Hoewel het schip zich verderop in het seizoen weer wat rechtte, met vooral Davies en Anderson aan het roer, kon David Stearns begin juli opnieuw de bordjes UITVERKOOP van stal halen.
ALL-STAR-UITVERKOOP
Aaron Hill draaide een goed genoeg seizoen om de interesse van de Red Sox te wekken. De Brewers schoven de infielder voor twee minor leaguers naar Boston. Bij het verstrijken van de trade deadline kwam ook een einde aan de Brewers-carrières van Jonathan Lucroy, Jeremy Jeffress en Will Smith.
Met de binnengehaalde prospects schoot het Minor League-systeem van Milwaukee de top 30 omhoog. De Major League-kant raakte echter steeds leger.
– SportAmerika Prospect Watch: Milwaukee Brewers
Dat was echter volledig volgens plan. David Stearns zag zijn team een verrassend goede tweede helft van het seizoen spelen, maar hij was nog niet klaar met de verbouwing. Ondanks een winnend september en oktober, waarin de ploeg 16-13 ging, zette de GM de wederopbouw in het off-season door.
2017: FINISHING TOUCHES?
In december toverde Stearns nog een verrassing tevoorschijn, door topcloser Tyler Thornburg aan de Red Sox te verkopen in ruil voor derde honkman Travis Shaw en prospects. Ook contracteerden de Brewers Eric Thames, de voormalig Major League-outfielder die afgelopen seizoen 40 homeruns sloeg voor de Koreaanse NC Dinos. Ook Joba Chamberlain werd toegevoegd aan het Brewersteam dat komend seizoen moet laten zien dat de stijgende lijn is gevonden.
Milwaukee’s rebuild is nog niet klaar, maar met prospects Lewis Brinson, Luis Ortiz, Jorge Lopez, Brett Phillips, Josh Hader en Jacob Nottingham niet ver verwijderd van de Majors, heeft Stearns een heel aardige basis weten te bouwen. De starting line-up zal wel op een paar plaatsen gewijzigd zijn ten opzichte van vorig seizoen.
Op papier zal het huidige team met de Reds strijden voor de laatste plaats in de NL Central. De Brewers hebben echter een veel betere groep versterkers in de Minors, dus dit team kan verrassen.
Verwachte eindklassering: 4e (NL Central)
Graphics: Jasper Roos
NFL Free Agency update #2 – Pats actief op transfermarkt
Op dag 1 trokken de Jaguars hun portemonnee om twee elitespelers binnen te halen en waren de Texans en Browns beide winnaars door de ruil van Brock Osweiler. Dag 2 vult zich opnieuw met een aantal interessante gebeurtenissen. Op rij de meest opvallende ontwikkelingen op dag twee van de free agency:
Patriots blijven volop actief in de markt
Na twee dagen ‘free agency circus’ is het overduidelijk dat Super Bowl-winnaar New England Patriots niet rustig achterover gaat leunen na het succes van 2016. Ondanks dat er nog altijd geen plannen zijn onthuld met betrekking tot Jimmy Garroppolo wisten de Patriots toch weer drie opvallende deals te sluiten.
De duurste aankoop is cornerback Stephon Gilmore. Hij komt over van de Bills en ziet de komende vijf jaar loonstrookjes tegemoet met een totale waarde van 65 miljoen dollar, waarvan 40 miljoen gegarandeerd. Daarmee blijft alleen A.J. Bouye (67,5 miljoen dollar) hem voor als bestbetaalde speler in free agency, hoewel Bouye het ‘slechts’ moet doen met de garantie heeft hij 26 miljoen dollar gaat ontvangen in Jacksonville.
Update: NE gives Gilmore most guaranteed money ever for a Pats defensive player
Details: https://t.co/SJjoTRwOuW pic.twitter.com/JqxNwz2FAH
— Bleacher Report (@BleacherReport) 9 maart 2017
Daarna volgden er nog twee opvallende trades. Slechts enkele uren na een ruil met de Panthers, waarin de Patriots defensive end Kony Ealy naar New England haalden, sloten de Patriots ook een deal met de New Orleans Saints. Wide Receiver Brandin Cooks werd in een deal geruild met onder andere de first round pick (no. 32) van de Patriots. Met de komst van Cooks laten de Patriots zien dat ze een maand na de Super Bowl overwinning in Houston niet stil zijn blijven zitten.
Tegenover het aantrekken van Gilmore, Ealy en Cooks staat wel het vertrek van Logan Ryan (3 jaar Tennessee, 30 miljoen dollar), Jabaal Sheard (3 jaar Indiana, 25 miljoen) en Martellus Bennett (Packers).
Packers slaan eindelijk toe
De irritatie bij de Packers-fans over de inactiviteit tijdens de free agency-periode begon al weer aardig op te lopen, maar nu is er voor het eerst ook goed nieuws voor de kaaskoppen. Aaron Rodgers krijgt in 2017 hulp van Super Bowl-winnaar Martellus Bennett. De oud-speler van de New England Patriots tekent voor drie jaar en 21 miljoen dollar bij de Green Bay Packers.
With the addition of Martellus Bennett, Packers came out on top on Day 2 of NFL free agency https://t.co/h7q97oFHI8 pic.twitter.com/6f4fTsHNtP
— Bleacher Report (@BleacherReport) 11 maart 2017
Bennett gaat hiermee van misschien wel de grootste quarterback aller tijden naar één van de andere beste quarterbacks van dit moment. Voor de Packers geldt de aanwinst van de tight end als een overwinning nadat onderhandelingen met Jared Cook moeizaam verliepen. Cook lijkt nu zijn heil elders te moeten gaan zoeken.
De fans in Green Bay zullen waarschijnlijk nog geen genoegen nemen met het aantrekken van alleen Bennett, want de Packers raakten ook een aantal belangrijke krachten kwijt waaronder Micah Hyde (30,5 miljoen dollar voor 5 jaar Buffalo), J.C. Tretter (bijna 17 miljoen dollar voor 3 jaar bij de Browns en Julius Peppers (terugkeer naar Carolina).
Panthers halen schat aan ervaring binnen
Na een tegenvallend seizoen zijn de Panthers in de free agency actief bezig om veteranen naar Carolina te halen. Aankomend jaar krijgt het team versterking van voormalig Colts safety Mike Adams. Hij tekende op vrijdag een tweejarig contract met de Panthers.
Nog opvallender is de terugkomst van Julius Peppers. De defensive end begon in 2002 zijn carrière in Carolina nadat hij als tweede was geselecteerd in de draft. In 2009 vertrok Peppers richting het noorden waar hij eerst deel uitmaakte van de Bears en vervolgens de Packers. Na een aantal jaren actief te zijn geweest in de NFC North keert hij nu weer terug in Carolina. Met 37 jaar lijkt het zeker dat Peppers zijn carrière gaat afronden bij de Panthers. Hoogst waarschijnlijk op weg naar de NFL Hall of Fame in Canton.
Spent the first 8 seasons of his career with the @Panthers.
And now… Julius Peppers is BACK! https://t.co/jlfx4Uf3fl
— NFL (@NFL) 10 maart 2017
De Panthers lijken overigens zeer geïnteresseerd in spelers uit de NFC North en dan met name spelers van de Minnesota Vikings. Waar gisteren Matt Kalil zich herenigde met zijn broer in Carolina, wisten de Panthers op vrijdag ook wide receiver Charles Johnson en safety Captain Munnerlyn naar Carolina te halen.
Mutaties in offensive line bij NFC North teams
De Vikings daarentegen proberen met name hun offensive line te versterken. De offensive line werd afgelopen seizoen gezien als de zwakste linie in Minnesota. Met het vertrek van Matt Kalil zijn de Vikings hard toe aan extra versterking. Nadat een deal met left tackle Russell Okung op donderdag niet doorging was het op vrijdag wel raak: voormalig Lions tackle Riley Reiff maakt de overstap naar Minnesota.
Riley Reiff's contract details are finally out. 5 years, $58.75 million.
Welcome to Minnesota, Riley. pic.twitter.com/hhYcuQ48tn— Minnesota Vikings (@VikesVsHaters) 11 maart 2017
Reiff tekent een vijfjarig contract, goed voor 58,75 miljoen dollar. Goed voor een vijfde plaats bij de beste betaalde free agent signings na dag 2. Naast Reiff zal ook voormalig Panthers tackle Mike Remmers het team komen versterken. Remmers tekende net als Reiff een vijfjarig contract in dit geval goed voor 30 miljoen dollar.
De Lions verloren niet alleen Reiff, maar ook guard Larry Warford (34 miljoen voor 4 jaar bij de Saints).
Ter aanvulling is tackle Ricky Wagner overgenomen van de Ravens. De strong>Lions wisten daarnaast ook first round pick uit 2013 D.J. Hayden naar Detroit te halen. Cornerback Hayden, overkomend van de Oakland Raiders, tekent een éénjarig contract bij de Lions voor 5,25 miljoen dollar.
Cinci houdt Kirkpatrick binnenboord, rivaal Pittsburgh verliest Timmons
In Cincinatti kunnen de fans van Dre Kirkpatrick opgelucht zijn. De cornerback blijft bij de Bengals en tekent voor vijf jaar. Met 52,5 miljoen dollar hoort Kirkpatrick bij de best betaalde cornerbacks in de free agency tot nu toe.
He’s BACK!
CB Dre Kirkpatrick makes it official and re-signs with the #Bengals.
📰: https://t.co/7YYRFNhoRI pic.twitter.com/Z6KbvB5DiV
— Cincinnati Bengals (@Bengals) 10 maart 2017
Rivaal Pittsburgh Steelers waren niet in staat veteraan Lawrence Timmons te behouden. Timmons vertrekt naar Miami en tekent een tweejarig contract voor 12 miljoen dollar bij de Dolphins. De Fins voegen ook DE William Hayes toe aan het roster.
De Miami Dolphins voegen 2 prima football spelers toe. Timmons brengt leiderschap en Hayes is een solide edge player pic.twitter.com/9GQQbdBnGo
— Saman Alzahawi (@SamAlzahawi) 11 maart 2017
Andere opvallende signings na twee dagen free agency
Ontwikkelingen van dag 1 gemist? Lees hier nog over de megacontracten bij de Jaguars en de shock-trade van Brock Osweiler.
Foto: twitter Brandin Cooks
NFL Season in Review – #10 New York Giants
In het offseason spendeerden de New York Giants een vermogen aan defensieve versterkingen. Destijds was er vooral twijfel over de strategie om zóveel geld in verschillende spelers te steken om het team verder te helpen. Maar het bleken stuk voor stuk kwaliteitsimpulsen die de ploeg één van de betere defensies in de NFL gaf. Helaas was het echter niet genoeg voor succes in de play-offs.
Wat ging er goed?
De belangrijkste slag werd misschien wel geslagen in het offseason, waar grof geld werd neergelegd voor Janoris Jenkins, Damon Harrison en Olivier Vernon. Alle drie zouden ze in het AP All Pro Team terecht komen, en samen met jongens als Landon Collins en Dominique Rodgers-Cromartie wisten ze een defensie te creëren die richting het einde van het jaar menig tegenstander angst inboezemde.
LEES OOK: NFL – De 10 beste free agent signings van 2016
Wat ging er fout?
Het was echter de offense die de achilleshiel vormde voor de New York Giants. Eli Manning was niet meer de geweldenaar die ooit twee Super Bowls won, en doordat de bescherming vooral op de tackle posities belabberd was – Ereck Flowers had het ook in zijn tweede jaar zwaar – wisten zowel Manning als de running game nooit echt op gang te komen. De vraag is nu echter, of dit betekent dat Eli Manning simpelweg klaar is, of dat een versterkte offensive line hem misschien nog één keer aan een titel kan helpen.
MVP
In zijn eerste seizoen moest Landon Collins met zijn agressieve speelstijl nog wennen aan het leven in de NFL, waar elk foutje wordt afgestraft. Maar één jaar later, en Collins was één van de meest dominante safeties in de NFL. Hij viel wekelijks op met geweldige plays, en was in vele aspecten aanwezig. Zo was hij de leading tackler van de Giants, derde in sacks, tweede in interceptions, en de enige Giant die een defensieve touchdown wist te maken. Al met al een prachtjaar dus voor de pas 23-jarige safety.
Rookie of the Year
Na een razendsnelle start, was het daarna iets stiller, maar toch lijkt het zeker dat de Giants in Sterling Shepard een leuk speeltje hebben voor hun offense. Vanuit de slot wist hij de rol van Victor Cruz perfect over te nemen, en met acht touchdowns was hij bijna net zo productief in dat aspect als Odell Beckham Jr. Ook runningback Paul Perkins verdient een compliment, want dankzij een goede tweede helft van het seizoen, lijkt het vrijwel zeker dat hij volgend jaar ook een significant onderdeel mag gaan vormen van het backfield.
Verrassing van het jaar
Eigenlijk was dit ook Landon Collins. Alle namen die via free agency werden binnengehaald hadden al een zekere reputatie, maar na één onopvallend rookie jaar was Collins voor velen een grote onbekende. Nu, één jaar later, heeft hij zich gemanifesteerd als één van de beste safeties in de NFL, iets wat niemand vorig jaar nog had kunnen voorspellen.
Teleurstelling van het jaar
Het ontbreken van een running game, hoewel ietwat verwacht, was een grote teleurstelling, evenals het gebrek aan ontwikkeling bij left tackle Ereck Flowers. Maar de grootste teleurstelling was het spel van Eli Manning. Hoe je het namelijk ook wendt of keert, uiteindelijk was het Manning die het team tegenhield op cruciale momenten, en met een efficiëntere quarterback, had dit team veel meer potentie gehad in de play-offs.
Offseason takenlijst
Naast het feit dat de Giants erachter moeten komen hoelang Eli Manning nog mee kan, zijn er drie duidelijke plekken waar ze versterking kunnen gebruiken. Allereerst lijkt het wijs om geld te steken in een betrouwbare left tackle, zodat Flowers het aan de rechterkant kan proberen. Verder was er erg weinig productie uit de tight ends, en in een NFL Draft waarin een paar zeer intrigerende tight ends zich aanbieden, lijkt het aannemelijk dat de Giants hier achteraan gaan. Tot slot, de linebackers waren eigenlijk defensief de enige groep die weinig van zich liet horen in positieve zin, extra concurrentiestrijd kan hier ook geen kwaad.
LEES OOK: NFL Season in Review – #11 Miami Dolphins
WBC: Walk-off in tiende redt Team USA
Het sterrenensemble van Team USA heeft met grote moeite van Colombia gewonnen. Een walk off hit van Adam Jones bracht Christian Yelich binnen voor de 3-2. De wedstrijd was toen al extra innings in gegaan.
A pair of countries looking to win their first Classic make their #WBC2017 debut on @MLBNetwork and @MLBTV. https://t.co/6UagL1IUUt pic.twitter.com/FI9ZHVunxq
— WBC Baseball (@WBCBaseball) 10 maart 2017
Met twee sterpitchers, in de vorm van Jose Quintana (Colombia) en Chris Archer (Team USA), op de heuvel begon het duel met aftasten. Pas in de bodem van de tweede inning kwam voor het eerst iemand op de honken. Eerste honkman Paul Goldschidt kwam daar bovendien terecht door vier wijd. Een dubbelspel waar naast Goldschmidt ook Buster Posey uit ging maakte daar al snel een eind aan.
Onaantastbare pitchers
Het debuterende Colombia leunde lange tijd zwaar op Quintana die de slagploeg van USA nauwelijks openingen liet. Adrian Sanchez (actief in de Minor League-teams van Washington Nationals) heerste bovendien over het infield. Hij maakte bijvoorbeeld de oversteek naar korte stop om zeker te zijn van een uit in de derde inning.
Chris Archer deed niet onder voor zijn Colombiaanse evenknie. Ook hij kreeg in elk van de eerste vier innings niet meer dan drie slagmannen tegenover zich. In de vierde inning kreeg Quitana hulp van zijn outfield dat drie fly balls op rij uit de lucht plukte.
Relievers
Mychal Givens kwam Chris Archer aflossen en dat was het sein om de honken te gaan bereiken voor de Colombianen. Jesus Valdez sloeg een double. Adrian Sanchez deed hetzelfde en Valdez bracht de eerste run van de avond op het bord. Maurico Ramos volgde het voorbeeld en de derde tweehonkslag op rij was een feit. Sanchez kwam daarmee binnen om de stand op 0-2 te brengen. Daar bleef het bij. Luke Gregerson nam het in de zesde inning over en hield de boel opnieuw op slot.
Colombia besloot Quintana wel volledig op te gebruiken. Dit was dan ook het plan vanaf het begin. Hij pitchte bijna zes volledige innings ondanks de vastgestelde pitchcount van 65. Op zijn allerlaatste pitch, met twee uit, kreeg hij de eerste hit tegen van Brandon Crawford.
William Cuevas kwam hem aflossen. Die kreeg vervolgens direct een single om de oren van Ian Kinsler. Vervolgens sloeg Adam Jones een double waarop Crawford Team USA op het scorebord te brengen. Nolan Arenado bracht vervolgens met een honkslag Kinsler binnen en alles was weer gelijk in de zesde inning.
Slotstuk
Nate Jones kwam in de achtste inning op de heuvel, bracht met twee keer vier wijd twee lopers op de honken en vertrok weer. Pat Neshek kwam hem aflossen. De bullpen van Team USA begon inmiddels aardig leeg te raken. Met enig fortuin en de hulp van de sterk spelende Arenado kwam Neshek na één Colombiaanse slagman al uit de inning.
In de gelijkmakende achtste slagbeurt sloeg pinchhitter Christian Yelich op de eerste pitch direct een tweehonkslag. Kinsler volgde zijn voorbeeld en stuurde Yelich naar het derde honk. Cuevas, die nog altijd voor Colombia op de heuvel stond, wist zich echter opnieuw uit een moeilijke situatie te redden. In de negende inning kwam geen van beide teams in problemen, wat extra innings noodzakelijk maakte.
Extra innings
In de tiende inning was het alles of niets voor Adam Jones die al twee slag had genoteerd. Met Christian Yelich op het derde honk en Ian Kinsler op het eerste was een rake klap voldoende voor de winst. Die rake klap kwam er waardoor na tien slagbeurten een upset ternauwernood werd voorkomen.
De line-up van Team USA zal er in het volgende duel, met Dominicaanse Republiek, anders uitzien. Jonathan Lucroy zal de catcherspositie innemen terwijl Eric Hosmer naar alle waarschijnlijkheid op het eerste honk zal staan. Chris Archer werd na 41 pitches naar de kant gehaald. In theorie kan hij in derde wedstrijd, tegen Canada, terugkeren.
foto: Getty Images/archief
30-in-30: Philadelphia Phillies
Spring Training is begonnen, dus SportAmerika’s 30-in-30 is weer terug. De hele maand maart maken we een pre-season-rondje langs alle Major League-teams. Hoe verliep 2016? Wat is er in 2017 te verwachten? Dertig teams, in dertig dagen, met vandaag: Philadelphia Phillies.
De Philadelphia Phillies zijn al enkele jaren in de onderste regionen van de Major League te vinden. Lang genoeg om langzaam maar zeker weer eens omhoog te willen kijken. Toch is de gifbeker nog niet geheel leeg. Zo menen de experts van Baseball Prospectus dat er in 2017 niet meer dan 74 overwinningen inzitten. Dat zou opnieuw een laatste plaats in de NL East betekenen. De afbraakfase van de rebuild is immers pas net achter de rug.
DIEPE DALEN
In Philadelphia zelf begon men aan 2016 met het idee dat het nooit zo slecht kon worden als het jaar 2015. In die jaargang werd het slechtste seizoen in meer dan dertig jaar gedraaid. Van het team dat de National league als geheel en de NL East in het bijzonder in het eerste decennium van de eenentwintigste eeuw zo had gedomineerd was geen schim meer over. Dat kon in 2016 alleen maar beter gaan.
Op die gedachte volgde een sweep door mede-bodemploeg Cincinnati Reds in de openingsserie van het seizoen. ‘Daar gaan we weer’, dacht men in en om Philly en de riemen werden alweer aangetrokken. Toch bleek het seizoen 2016 een grotere meevaller dan die eerste week deed vermoeden. Rond eind mei, begin juni, stond Philadelphia zelfs enige tijd bovenaan de NL East. Hoewel de ploeg ook na de All-star Break bleef jojo’en gloorde er in ieder geval weer hoop voor de toekomst. De beklimming naar de top was ingezet.
2017: EEN NIEUW TIJDPERK?
Inmiddels is er een winter voorbijgetrokken. Een winter die misschien niet zo gunstig voor de Phillies is geweest als velen hadden gehoopt. De ploeg van Pete McKanin wordt in de projected standings opnieuw als de zwakste in de NL East ingeschat. Al dient daarbij wel gezegd te worden dat er geen divisie zo dicht bij elkaar ligt als die waarin de Phillies hun plek hebben.
Toch is er reden om de Phillies vanaf 2017 met andere ogen te bekijken. Na het afscheid van Ryan Howard op de laatste speeldag van 2016 is namelijk geen enkele speler die de World Series van 2009 nog meemaakte op het roster overgebleven. Een nieuw tijdperk is nu definitief aangebroken.
Dat betekent ook dat er voor de Phillies hopelijk een einde komt aan de belabberde offensieve cijfers. 24 teams sloegen meer homeruns, 29 teams deden het beter op het gebied van zowel batting average als on-base percentage en alle teams scoorden meer runs in 2016.
Op de heuvel was het weliswaar iets beter, maar niet meer dan middelmaat. De rotation noteerde een achttiende plaats in de MLB op ERA, negende op WHIP en veertiende in strike-outs. De bullpen was minder succesvol: plekken 28, 27 en 16 op dezelfde lijstjes in vergelijking met de bullpens van andere organisaties.
ALLES IS NIEUW
Doordat het roster nu uit een volledige groep van nieuwe spelers bestaat, is er ook een nieuwe hiërarchie aan het ontstaan. Waar Ryan Howard tot afgelopen oktober nog duidelijk de baas in het clubhouse was, zal het nu vooral van de jongelingen die al iets hebben laten zien moeten komen.
Maikel Franco op derde honk is ook zo’n speler. Franco sloeg in 2016 25 homeruns nam 88 RBI’s voor zijn rekening en deed dat alles met een batting average</em van .255. In 2016 speelde hij slecht driekwart van het seizoen en stond in de slagvolgorde vaak als derde of als vierde geposteerd vanwege slagkracht.
Het outfield is misschien wel het sterkste deel van heel de Phillies-organisatie. De nieuw binnengekomen Howie Kendrick zal in het linksveld gaan spelen. Tenminste, dat is de bedoeling. Kendrick is echter vooral binnengehaald om de gaten te dichten. Hij kan immers ook op het eerste, tweede en derde honk van waarde zijn voor de jonge ploeg.
Zolang Kendrick in het outfield staat zullen zijn partners Odubel Herrera en Roman Quinn gaan worden. Quinn zal zich definitief losschudden van de status van prospect. Zijn batting average van .263 in 2016 spreekt daarin voor zich. Het is echter wel de verwachting dat hij in de eerste weken van het seizoen nog in de Triple-A geposteerd zal worden.
JONG EN OUD OP DE HEUVEL
Dat Jerad Eickhoff een vaste plek in de rotation krijgt staat buiten kijf. Hij zal daarin een veteraan achter hem treffen in de persoon van Clay Buchholz. Wat Howie Kendrick in het veld moet doen, daar is Buchholz voor in de pitching aangetrokken. Hij moet namelijk de talentvolle jongeren bij de hand gaan nemen. In 2016 zette hij 4.78 ERA, 1.382 WHIP en een 8-10 record neer in 37 games, waarvan 21 starts voor de Boston Red sox.
Vince Velasquez is zo’n jonge pitcher wiens toekomst zeer rooskleurig wordt afgeschilderd. Velasquez is pas 24 en heeft dus nog voldoende groeimogelijkheden. In zijn MLB-loopbaan tot op heden heeft hij een gemiddelde van 10.4 K’s per negen innings neergezet.
De Phillies kunnen het beter doen dan verwacht, maar het is op dit moment vooral koffiedik kijken. Wanneer de nieuwe samenstelling klikt en de jongelingen snel stappen vooruitzetten kan er misschien omhoog worden gekeken. Tot die tijd is het echter eerder de verwachting dat de de concurrentie in de divisie simpelweg te sterk is.
Verwachte eindklassering: 5e (NL East)
Graphics: Jasper Roos
