
En zomaar opeens is er een einde gekomen aan de eerste ronde. Voordat we ons gaan bezighouden met de tweede ronde, blikt SportAmerika terug op de wedstrijden van de afgelopen dagen.
Boston Bruins – Ottawa Senators (Ottawa wint serie: 4-2)
Als de nood het hoogst is, is de redding nabij, maar zelden zal de redding uit zo’n onverwachte hoek zijn gekomen als bij de Boston Bruins in game 5. Sean Kuraly, die pas op het laatste moment hoorde dat hij mocht spelen en nog maar een paar wedstrijden in zijn bagage heeft, pakte zijn moment of fame door met zijn eerste twee goals in de NHL zijn Bruins nog even in leven te houden. De tweede was namelijk in overtime waardoor zondag een zesde wedstrijd nodig was. Deze werd gespeeld in Boston.
Net als de rest van deze serie was ook dit duel ontzettend spannend en het waren de Senators die, voor de vierde keer, aan het langste eind trokken. Dit keer speelde de onverwachte held in het shirt van de bezoekers uit Ottawa. In de noodzakelijke OT namen de Senators het voortouw en werden beloond door Clarke MacArthur. De winger kampte de laatste jaren met veel blessureleed, maar was nu de held met zijn game-winner in OT. Ottawa speelt in de volgende ronde tegen de New York Rangers.
Dat de Bruins überhaupt het postseason bereikten, was al een prestatie op zich. In Boston namen ze gedurende het seizoen afscheid van Claude Julien, de man die de club nog niet zo lang geleden naar de Stanley Cup loodste. Loui Ericsson was vorig jaar topscorer van de Bruins, maar ging zijn geluk zoeken in Vancouver. David Pastrnak nam zijn rol slechts ten dele over. David Backes kwam over van de Blues, maar tikte niet de cijfers aan die hij in St. Louis noteerde.
Toch zit er wel degelijk muziek in deze Bruins. De contracten van de meeste sterkhouders lopen nog door en wat betreft de leeftijd kunnen spelers als Tuukka Rask, Brad Marchand en Patrice Bergeron ook nog wel even mee. Het contract van captain Zdeno Chara loopt na volgend seizoen af, maar de Tsjech zal dan ook al 41 zijn.
New York Rangers – Montreal Canadiens (New York wint serie: 4-2)
De wedstrijd die de Canadiens moesten winnen, begon nog zo mooi voor ze. Verdediger Alexei Emelin zorgde al vroeg in het duel voor hoop in de Canadese harten, maar in de tweede periode nam Mats Zucarello, doorgaans toch de koning van de assist, met twee doelpunten die hoop snel weg. De Blueshirts begonnen met een wildcard aan deze play-offs, maar rekenen in de eerste ronde gewoon af met de winnaar van de Atlantic Division. In het eigen Madison Square Garden maakten de Rangers het af door in game 6 Montreal te trakteren op een 3-1 nederlaag. De ploeg uit New York gaat daardoor toch wel verrassend door naar de volgende ronde. Daarin zijn de Ottawa Senators de tegenstander.
Voor de Habs komt er een teleurstellend einde aan dit seizoen. In de play-offs kon captain Max Pacioretty geen moment zijn stempel drukken en de clash tussen de twee beste goalies van hun generatie werd glansrijk gewonnen door Henrik Lundqvist. Natuurlijk was Carey Price goed, maar King Henrik was op de beslissende momenten net iets beter.
Tijdens de trade deadline gokten de Canadiens op kracht, maar in de eerste ronde brak een gebrek aan scorend vermogen de ploeg op. Tovert GM Marc Bergevin de komende maanden weer een verrassende trade uit de hoge hoed, zoals vorig jaar met Shea Weber en P.K. Subban of geeft hij deze groep, die hij zelf heeft samengesteld, een nieuwe kans?
Toronto Maple Leafs – Washington Capitals (Washington wint serie: 4-2)
Met in het achterhoofd dat hun favoriete Capitals het hele seizoen nog geen twee thuiswedstrijden achter elkaar hadden verloren, keken de fans met een gerust hart naar game 5 in de serie tegen Toronto. Daar hadden ze ook alle reden toe, al maakten de Capitals het wel weer akelig spannend. Pas in de verlenging was het Justin Williams die Washington met een 3-2 voorsprong in de serie naar het Air Canada Center in Toronto stuurde. Auston Matthews liet dat stadion zondag ontploffen door in de derde periode de 1-0 te scoren, maar het bleek voor de Maple Leafs niet genoeg voor de zege.
Marcus Johansson besloot zijn neus ook maar eens aan het venster te drukken. Eerst scoorde de Zweed de gelijkmaker en in OT schoot hij de 2-1 tegen de touwen. Hij bezorgde daarmee zijn Capitals een plek in de volgende ronde. Daarin wachten Sidney Crosby en de Pittsburgh Penguins.
De uitschakeling zal best even pijn doen in Toronto, maar eigenlijk liggen de Maple Leafs voor op schema. Slechts weinig mensen hadden de jonge ploeg van Mike Babcock een plek in de play-offs toebedeeld, maar vanaf de eerste wedstrijd van het seizoen bleek de club goud in handen te hebben.
Auston Matthews wordt in september twintig jaar, maar was nu al de grote man bij de Maple Leafs. De jonge Amerikaan zal het fundament worden waarop Toronto gaat bouwen en Matthews kan rekenen op hulp van onder meer Mitch Marner, die ook nog twintig moet worden. In Detroit heeft Babcock al bewezen dat je het bouwen van een sterke ploeg wel aan hem over kunt laten, dus we hebben zeker nog niet het laatste gehoord van deze Maple Leafs.
Pittsburgh Penguins plaatste zich al eerder voor de volgende ronde door de serie tegen Columbus Blue Jackets met 4-1 te winnen.

Edmonton Oilers – San Jose Sharks (Edmonton wint serie: 4-2)
De jonge honden van de Edmonton Oilers hebben de ervaren rotten van de Sharks verslagen. Breekpunt in deze serie was game 5 in Edmonton. De Sharks hadden daarin een 3-1 voorsprong, maar deze verdween als sneeuw voor de zon. In overtime was David Desharnais het feestvarken. De Oilers domineerden de extra periode en de voormalig Canadien schoot Edmonton naar een 3-2 voorsprong in de serie.
De tank bleek leeg voor de, door blessures murw gebeukte, kampioen van de Western Conference van vorig jaar. In de zesde wedstrijd, in eigen huis, waren de oude Sharks niet opgewassen tegen Connor McDavid en consorten. De topscorer van het reguliere seizoen nam de derde goal voor zijn rekening in de wedstrijd die Edmonton met 3-1 won. Voor de Oilers staan nu de Ducks op het menu.
https://youtu.be/aK7Ul85NHhA
De vraag is nu of er in San Jose een einde komt aan een tijdperk. Logan Couture, Joe Pavelski en Brent Burns zullen volgend jaar wel terugkeren, maar geldt dit ook voor Patrick Marleau en Joe Thornton? Het contract van de twee voormalig captains loopt af en het is zeer de vraag of we ze nog weer terug zullen zien in een Sharks-shirt.
Natuurlijk kunnen de twee nog van waarde zijn, maar als de serie tegen Edmonton iets heeft aangetoond dan is het wel dat de Sharks gewoonweg snelheid tekort komen. Gaat general manager Doug Wilson verder met spelers die jarenlang het hart van de Sharks vormden of kiest hij voor nieuw bloed en moeten de fans vanaf volgend seizoen wennen aan een team zonder Patrick Marleau en Jumbo Joe?
St. Louis Blues – Minnesota Wild (St. Louis wint serie: 4-1)
Er was een tijd dit seizoen dat er geen maat stond op de Minnesota Wild. Dat was in de play-offs zeker niet het geval. De Wild liep zich al in de eerste ronde stuk op Jake Allen en de St. Louis Blues.
De ploeg wist nog wel een sweep af te wenden, maar in game 5 was het toch echt St. Louis dat de genadeklap gaf. De Blues zag een 3-1 voorsprong in de derde periode in rook opgaan, maar in OT was het Magnus Paajarvi die het perfecte moment koos voor zijn eerste goal van de serie. Halverwege de eerste verlenging schoot de 26-jarige Zweed zijn Blues naar de tweede ronde. Daarin zijn de Nashville Predators de tegenstander.
Aan het begin van dit seizoen hielden niet veel mensen rekening met de Wild. Natuurlijk maakte de club een goede kans op de play-offs, maar dan moest er wel het een en ander meezitten. Gedurende deze jaargang ontpopte de Wild zich als een powerhouse in het westen. Alle statistieken waren in het voordeel van de Wild. Maar toch ging het gruwelijk mis in de play-offs.
St. Louis bleek de ploeg in vorm, leunde op een ijzersterke goalie en won de serie in vijf wedstrijden. Heeft de Wild de toekomst? Ja, dat zeker. Spelers als Mikael Granlund en Charlie Coyle zijn nog maar 25 jaar en zullen zeker leren van deze onverwachte uitschakeling. Aan de andere kant spreekt de salary cap een woordje mee en is het de vraag hoelang Minnesota deze groep bijeen kan houden.
Anaheim Ducks (4-0 tegen Calgary) en Nashville Predators (4-0 tegen Chicago) plaatsten zich eerder al voor de volgende ronde.
NHL play-offs: Rangers en Oilers verrassen
NFL Draft 2017 Preview – Safeties

Op 27 april zal in Philadelphia de NFL Draft worden gehouden, en in aanloop naar de draft van 2017 zetten wij de komende tijd de grootste talenten per positie op een rijtje. In dit artikel de achterste mannen van de defense: safeties.
JAMAL ADAMS – LSU
Adams is één van de betere prospects in de gehele draft. Hij is de zoon van George Adams, die in 1986 de Super Bowl won met de New York Giants. Adams heeft alles wat je in een safety zoekt: hij toont leiderschap, tackelt hard, is productief en altijd in de buurt van de bal. Bovendien is hij gedisciplineerd; in heel 2016 kreeg hij geen enkele flag tegen.
Minpunten heeft Adams nauwelijks. Door zijn agressiviteit is hij soms behoorlijk happig op play-action. Ook laat hij af en toe de kans op een interception liggen doordat zijn handen niet top zijn.
Al met al is Adams een uitstekende speler en zal hij zeker in de top 10 worden gekozen.
MALIK HOOKER – OHIO STATE
Hooker doet niet veel voor Jamal Adams onder. In 2016 heeft hij laten zien een uitstekende pass-defender te zijn met maar liefst zeven intercepties en 4 break-ups.
Hoewel hij niet razendsnel is, zorgt zijn instinct ervoor dat hij altijd op de juiste plek staat. Hij leest de ogen van de quarterback als geen ander en beweegt soepel. Als de bal zijn kant op komt kan je er vanuit gaan dat er een interception volgt.
Tegen de run is er ruimte voor verbetering. Hooker probeert hard en laag te tackelen, maar wrapped slecht. In 2016 miste hij 17 tackles.
JABRILL PEPPERS – MICHIGAN
Peppers staat vooral bekend als Zwitsers zakmes. Voor Michigan speelde hij runningback, receiver, linebacker, safety en kick returner. Deze draft benadert hij als safety, maar het moge duidelijk zijn dat Peppers veelzijdig is.
Deze veelzijdigheid kan de reden zijn dat productie karig is. In zijn hele carrière bij Michigan kwam Peppers slechts tot één interception en geen enkele geforceerde fumble.
Wel druipt de potentie er vanaf. Peppers is super explosief, sterk en agressief. Hij is nergens bang voor en tackelt alsof zijn leven er vanaf hangt. Als hij in de NFL op één positie gaat focussen is het niet ondenkbaar dat de productie vanzelf komt.
MARCUS MAYE – FLORIDA
Marcus Maye heeft zichzelf op de kaart gezet met een prima seizoen in 2016. Hij kwam tot 82 tackles, twee interceptions en zes pass breakups voordat hij in game 10 tegen South Carolina zijn arm brak.
Maye is een potige spierbundel met lange armen. Hij heeft de snelheid om een groot deel van het veld te coveren. Hij leest de quarterback goed en is daardoor vaak in de juiste positie om een play te maken.
Desondanks was hij in 2016 maar liefst 10 keer schuldig aan een touchdown. Dit betekent dat hij beter moet worden in het vinden en bespelen van de bal wanneer deze in de lucht is.
OBI MELIFONWU – CONNECTICUT
Melinfonwu heeft een a-typische bouw voor een safety. Hij is 1.94m lang en hij weegt meer dan 100kg. In 2016 kwam Melifonwu tot het indrukwekkende aantal van 118 tackles. In het verleden was hij corner, waardoor hij zijn mannetje staat in man-coverage. Melinfonwu tackelt hoog, maar is sterk genoeg om hiermee succesvol te zijn.
Verbeterpunten zijn het lezen van de quarterback en het nemen van betere angles.
Foto: Twitter
MLB Podcast: Just A Bit Outside #6
Episode 6: dopen met Marte, traden met Braun, umps met mics en meer!
Het was een veelbewogen week in de Majors. Teams en spelers schreven geschiedenis, doping stak de kop weer op, streaks werden verbroken en de eerste trade rumors dienden zich aan. In deze aflevering van Just A Bit Outside bespreken Justin, Lionel en Jasper de belangrijkste zaken van de afgelopen week in de Major League.
De show opent met het Moment van de Week (00:55), waarna de heren uitgebreid de tijd nemen voor al het MLB-nieuws (03:00). Wat betekent de dopingschorsing van Starling Marte voor de Pirates en de league? Waar komen de trade-rumoeren rond Ryan Braun vandaan? Hoe zit het met de verkoop van de Marlins en Mookie’s strikeoutstreak? Dat, een injury update en meer passeert de revue in de eerste helft van de show.
Vervolgens staat de crew stil bij de standouts van de afgelopen week (Eric Thames, Bryce Harper, Chris Sale en … Jason Vargas?) (36:30). Ook duiken de hosts wat dieper in de stroeve start van Yadier Molina en een potentiële contractverlenging voor Carlos Correa (46:30). Als laatste vliegen de mannen door de Rookie Watch en een (kleine) mailbag (51:00).
Het artikel over Moneyball en de Oakland Athletics uit The Guardian, waarover in de uitzending gesproken wordt, is hier te lezen.
Vergeet niet: we staan vanaf nu op iTunes en in de grootste Android podcast-databases. Subscribe dus vandaag nog in je favoriete podcast-app op de show en mis geen aflevering meer! Vind je de show leuk? Laat dan even een review achter op iTunes! Met jullie feedback kan de show alleen maar beter worden!
Heb je een Mailbag-vraag voor de hosts of wil je om een andere reden met ons in contact komen? Mail de show via justabitpodcast@gmail.com, tweet Justin (@JWKev), Jasper (@JasperrNL) of Mike (@MDijk90), of vind SportAmerika op Twitter (#JABOPod) of Facebook. Houd ook de Mailbag-oproepen op social media in de gaten (#JABOpod).
Bedankt voor het luisteren en tot volgende week!
Just A Bit Outside is een podcastproject van SportAmerika en wordt geproduceerd door Justin Kevenaar en Jasper Roos.
Muziek: Mark Blasco (PodcastThemes.com).
Alles valt op zijn plaats bij de Orioles

Het duel tussen de Baltimore Orioles en de Boston Red Sox van gisteravond was het verwachte gevecht tussen de nummer 1 van de American League en een team dat al het hele seizoen maar net boven de .500 weet te blijven. Alleen waren de rollen anders verdeeld dan velen vooraf hadden voorspeld. Niet de gedoodverfde favoriet Boston, maar juist Baltimore lijkt de zaken tot op heden prima op orde te hebben.
Baltimore trok het duel dankzij rake klappen van Trea Mancini en Jonathan Schoop met 4-2 naar zich toe. Het was alweer de twaalfde zege dit seizoen en de vierde op rij. De wedstrijd van zaterdagavond legde veel bloot over wat de kracht van Baltimore eigenlijk is. De ontmoeting toonde ook aan wat er mogelijk nog meer in zit voor The Birds.
Spotten met de odds
Het opvallende aan de Orioles in recente jaren is dat ze jaar na jaar beter presteren dan verwacht. De PECOTA-voorspellingen kwamen in recente jaren nimmer boven de tachtig wins uit. De werkelijkheid is dat de Orioles jaarlijks tachtig of meer zeges hebben weten te boeken. Zelfs met de aanwezigheid van spelers als Schoop, Manny Machado, Adam Jones, Chris Davis en Zach Britton waren de verwachtingen ook in 2017 weer niet al te hoog.
They’ve been wrong before:
PECOTA projections | Wins
2012: 71 | 93
2013: 75 | 85
2014: 75 | 96
2015: 78 | 81
2016: 72 | 89#IBackTheBirds pic.twitter.com/cYf1G7KVU0— Orioles on MASN (@masnOrioles) February 8, 2017
Het is dan ook opvallend om te zien dat buiten Schoop juist de sterren nog niet op volle toeren zijn. Neem bijvoorbeeld Manny Machado. Met 12-uit-59 na zestien duels is zijn slaggemiddelde voor het eerst dit seizoen net boven de tweehonderd uitgekomen, hij staat nu op .203. Mark Trumbo (15-uit-62) en Adam Jones (16-uit-62) doen het vooralsnog niet veel beter. De kracht van de Orioles komt to nu toe van bijvoorbeeld rookie Trea Mancini die ook gisteren weer van zich deed spreken met een two-run homerun en een gemiddelde van .286 tot nu toe heeft neergezet.
Een andere man in vorm is catcher Wellington Castillo. Castillo is verdedigend tot op heden normaal, maar niet bovengemiddeld sterk bezig. Juist aan slag is hij een van de betere spelers in Maryland. Met een gemiddelde van .298 moet hij zelfs alleen Ubaldo Jimenez op dit moment voor zich laten. En dat terwijl het voorafgaand aan het seizoen helemaal niet zeker was dat nieuwkomer Castillo de vertrokken Matt Wieters zou gaan vervangen.
De gevestigde namen binnen de Orioles-organisatie vinden het vooralsnog prima dat Wellington en Mancini de club dragen. Volgens manager Buck Showalter zagen zij al snel dat Mancini een ster in wording is. Ook Trumbo is positief geweest in de media over de ontwikkeling van de jongeling. Het geeft de sterren zelf de gelegenheid om in de luwte hun vorm terug te vinden.
Ander nieuws
- Andrelton Simmons sloeg afgelopen zaterdag de tweede grandslam homerun in zijn loopbaan. Het bleek genoeg om zijn Los Angeles Angels met 5-4 langs de Toronto Blue Jays te brengen.
- Gio Gonzalez was 6 1/3 inning lang onderweg om een no hitter te noteren in het duel tussen Washington Nationals en New York Mets. Een honkslag van Juan Lageres maakte daar een einde aan. Washington won met 3-1.
- Oakland Athletics’ Adam Rosales blijft zijn homeruns als ty-outs voor het Amerikaanse Olympische sprintteam behandelen. In het duel met Seattle Mariners zette hij opnieuw de recordtijd langs de vier honken scherper. Van de elf beste tijden ooit zijn er nu tien van Rosales. Oakland won met 3-4.
Foto: Getyy Images/Archief
NBA Update: Celtics grijpen kritische W, 31-13-11 voor Westbrook

Celtics: 34 assists op 41 field goals
Op een cruciaal moment wisten coach Brad Stevens en de Boston Celtics dan toch een eerste win uit de brand te slepen. Al Horford scoorde 18 punten, en Isaiah Thomas en Jae Crowder hadden elk 16 om het team uit Massachussets voorbij de Chicago Bulls te stuwen, 104-87, op vrijdagavond. De Celts lieten er geen gras over groeien en vielen de Bulls vroeg aan, wat al in het tweede kwart resulteerde in een comfortabele lead van 20 punten. Toen Chicago in het derde kwart op een punt kwam, scoorde Thomas back-to-back driepunters om de lead terug aan te dikken en de wedstrijd voorgoed te bezegelen. De Bulls hadden het moeilijk zonder Rajon Rondo, maar mochten toch 18 punten ontvangen van Dwyane Wade en 14 van Jimmy Butler.
Game 4 wordt gespeeld op zondag.
Twee triple-double op rij voor Westbrook
Je zou het misschien niet verwachten als je zijn indrukwekkende stat line ziet (32 punten, 13 rebounds en 11 assists), maar bulldozer Russell Westbrook kreeg meer dan genoeg hulp op vrijdagavond, en dan vooral in het laatste kwart. Big man Steven Adams, bijvoorbeeld, had een cruciale tip-in met 35 seconden op de klok om de Thunder aan de voorsprong te helpen. OKC begon de wedstrijd met een 34-25 lead na Q1. Coach Billy Donovan zetten dan ook sterk in op de aanval: Alex Abrines, Doug McDermott en Taj Gibson speelden meer dan ze normaal doen, en dat loonde op vrijdag.
James Harden miste twee driepunters in de laatste 15 seconden. Hij eindigde met 44 punten en was 11-voor-21 van de vloer.
Paul ontploft voor 24 punten in tweede helft, 34 overall
Clutch baskets? Dan moet je bij Chris Paul zijn. De point guard van de Clippers was beslissend in de tweede speelhelft en scoorde in Q4 zelfs op vier achtereenvolgende possessions om zijn troepen een 111-106 overwinning te bezorgen. Paul moest wel in overdrive gaan: forward Blake Griffin blesseerde zich tegen het einde van Q2 en keerde niet terug. DeAndre Jordan had 17 punten en 13 rebounds, Luch Mba a Moute liet 15 optekenen.
Gordon Hayward scorde een career-high 40 punten.
Uitslagen
Boston Celtics (1-2) v. Chicago Bulls (2-1) 104-87
Houston Rockets (2-1) v. Oklahoma City Thunder (1-2) 113-115
Los Angeles Clippers (2-1) v. Utah Jazz (1-2) 111-106
Breaking: Madison Bumgarner naar de DL na ongeluk op crossmotor

Sterwerper van de San Francisco Giants, Madison Bumgarner, is op de disabled list geplaatst. De initiële verwachting is dat de Giants tot twee maanden zonder “MadBum” zullen moeten. Zijn teamgenoten zijn inmiddels ingelicht en de eerste reactie kwam van catcher Buster Posey: “We zijn alleen maar blij dat hij niet meer geblesseerd is dan hij nu is.”
Source: Expectation is that #SFGiants’ Bumgarner will be out 6 to 8 weeks.
— Ken Rosenthal (@Ken_Rosenthal) April 21, 2017
Vanavond kwam het nieuws naar buiten dat Bumgarner betrokken is geweest bij een motorongeluk. Hierbij liep de werper gekneusde ribben op, plus een beschadiging niveau 1 of 2 van het schoudergewricht. Helaas voor de Giants liep hij deze schade op aan zijn linkerschouder, de schouder waarmee hij pitcht. Het laatste nieuws bevestigt dat de ace inmiddels rust in het hotel van het team, wat betekent dat hij is ontslagen uit het ziekenhuis.
De Giants begonnen het seizoen niet goed achter Bumgarner. Ze bezorgden hem in zijn vier starts slechts vijf run support, terwijl Bumgarner zelf voor twee van die vijf runs zorgde door middel van solo homeruns. Dit betekende dan ook een 0-4 start voor de Giants achter de lefty, maar aan Bumgarner lag het zeker niet. Hij bezit een ERA van 3,00 en kon daarnaast terugkijken op 28 strikeouts in 27,0 innings. Verder gooide hij ook al een complete game loss tegen de San Diego Padres. In 2016 eindigde Bumgarner als vierde in de Cy Young voting en mocht hij de All-Star game starten (die start werd overgenomen door teamgenoot Johnny Cueto, omdat Bumgarner de zondag voor de All-Star game een extra wedstrijd startte). Al met al lijkt dit wel het laatste wat de matig startende Giants kunnen gebruiken (6-10).
Meerdere vervangers zijn mogelijk voor de geblesseerde ace. Favoriet op dit moment lijkt lefty Ty Blach, die op dit moment opereert vanuit de bullpen. Vorig jaar heeft Blach al bewezen een wedstrijd te kunnen winnen van Clayton Kershaw, toen hij het pitcher’s duel won met 3-0 (8 IP, 3H). Dit seizoen gaat de southpaw minder goed van start in zijn nieuwe rol: 4.1 IP en 3 ER met 3 vrije lopen. Misschien dat de Giants hem dan nu toch liever als starter aan het werk zetten, te beginnen dinsdag in de plaats van Bumgarner tegen opnieuw de Los Angeles Dodgers. Tot nu toe hebben de Dodgers opmerkelijk veel moeite met left-handed pitching. Andere opties voor de Giants zijn top pitching prospect Tyler Beede en 40-man lid Chris Stratton.
I would guess Blach slides into rotation first. Next Bumgarner start was against Dodgers, who don't hit lefties or Blach.
— Alex Pavlovic (@PavlovicNBCS) April 21, 2017
Update 23:44. Inmiddels hebben de Giants bevestigd dat LHP Ty Blach de plek van Bumgarner in de rotatie zal overnemen, bij monde van pitching coach Dave Righetti. RHP Chris Stratton is opgeroepen vanuit Triple AAA Richmond en zal vermoedelijk de rol als long reliever van Blach overnemen in de bullpen.
Righetti said Blach would take Bum's rotation spot, barring weather interruption here. Cain-Blach-Cueto-Moore vs. Dodgers starting Monday
— Andrew Baggarly (@extrabaggs) April 21, 2017
NHL play-offs: Predators vegen Blackhawks van het ijs

Over verrassingen hebben we niet te klagen tijdens deze play-offs. Bij SportAmerika blikken we terug op de eerste week waarin de eerste beslissingen al zijn gevallen. Welke teams doen hun plicht en wie kan al vervroegd met vakantie?
Nashville Predators – Chicago Blackhawks (Nashville wint serie met 4-0)
Chicago Blackhawks begon met een losing streak aan de play-offs en de ploeg heeft het niet om kunnen draaien. Eigenlijk waren de Predators oppermachtig in deze serie, waarin goalie Pekka Rinne evenveel punten scoort als de topscorers aan de kant van de Blackhawks. Patrick Kane en Jonathan Toews kwamen in deze vier wedstrijden tot slechts twee punten. Rinne gaf twee assists. Chicago kwam in het reguliere seizoen tot 109 punten en won vijftig van de 82 wedstrijden. Het bleek geen enkele garantie voor succes in het postseason. Nashville scoorde dertien goals in deze serie en de Blackhawks kwamen niet verder dan drie doelpunten.
De Predators opereerden echt als een collectief in deze vier wedstrijden. Vijf spelers scoorden elk twee goals en Ryan Johansen sluit de serie af als topscorer van Nashville met één goal en vijf assists. De fans pakten voor aanvang van het vierde duel de bezem erbij in de Bridgestone Arena in Nashville en niet zonder reden. De 4-1 overwinning betekent dat hun Predators het in de tweede ronde opnemen tegen de winnaar van de serie tussen Minnesota Wild en St. Louis Blues.
Minnesota Wild – St. Louis Blues (St. Louis leidt met 3-1)
Het heeft er alle schijn van dat de Blues de volgende tegenstander van Nashville zijn. St. Louis had het klusje ook in vier wedstrijden kunnen klaren, maar daar stak Minnesota toch even een stokje voor. Goalie Devan Dubnyk hield de Blues van scoren en zag dat Charlie Coyle en Martin Hanzal aan de andere kant eindelijk eens wat pucks langs de uitblinkende Jake Allen kregen.
https://youtu.be/ZhCl8e-QQkM
Het moet voor de Wild een geruststellende gedachte zijn dat Allen, tot nu toe de grote ster in deze matchup, ook maar een mens van vlees en bloed is. De eerste goal was het gevolg van een blunder van de Blues-goalie en Coyle pakte het cadeautje graag uit. Voor game 5 gaat het circus terug naar Minnesota en daar wacht de Wild zaterdag dus een volgende elimination game. Voor het eerst sinds lange tijd haalde Wild-coach Bruce Boudreau center Mikko Koivu en winger Mikael Granlund uit elkaar en gezien het resultaat is dit voor herhaling vatbaar.
San Jose Sharks – Edmonton Oilers (Edmonton leidt met 3-2)
Na zes periodes zonder doelpunten vonden de aanvallers van de Sharks in de vierde wedstrijd eindelijk een manier om Oilers-goalie Cam Talbot te kloppen. En ze leefden zich flink uit. Maar liefst zeven keer schoot San Jose de puck tegen de touwen. Een paar dagen later werd echter alweer pijnlijk duidelijk dat de ene wedstrijd de andere niet is. De Oilers wonnen, ondanks een 3-1 achterstand, in eigen huis de vijfde wedstrijd in deze serie en zetten daarmee de Stanley Cup-finalist van vorig jaar met de rug tegen de spreekwoordelijke muur.
In Edmonton wachten ze nog altijd op het moment dat Connor McDavid echt los komt. De topscorer van het reguliere seizoen kan zijn stempel nog niet echt drukken op deze serie. Natuurlijk staat de jonge Canadees op drie punten, maar hij had er zelf toch iets meer van verwacht. Hij rijdt af en toe ook wat gefrustreerd rond. Aan de kant van de Sharks kan hetzelfde gezegd worden over Brent Burns. Niet dat de verdediger gefrustreerd is, maar Burns wacht nog altijd op zijn eerste goal in deze serie. Uitschakeling dreigt voor de Sharks en dus kan de ploeg de doelpunten van Burnzie prima gebruiken.
Anaheim Ducks – Calgary Flames (Anaheim wint serie met 4-0)
In Orange County kunnen ze al rustig achteroverleunen en wachten wie het volgende slachtoffer moet worden. De Ducks hadden aan vier wedstrijden genoeg om de Calgary Flames op vakantie te sturen. De wanhopige Flames haalden in de vierde wedstrijd alles uit de kast, maar troffen in Ducks-goalie John Gibson een speler in topvorm. Gibson zag 37 schoten op zich afkomen en op 36 daarvan had hij een meer dan passend antwoord.
De goalie had ook het geluk dat zijn ploeggenoten hem al vroeg in de wedstrijd een comfortabele voorsprong bezorgden. Binnen zeven minuten kregen de Ducks het publiek in Calgary stil dankzij doelpunten van Patrick Eaves en Nate Thompson. Aan de kant van Anaheim was Ryan Getzlaf echter de grote man in deze eerste ronde. Met drie goals en twee assists leidde de captain zijn ploeg naar de halve finale van de Western Conference.
Pittsburgh Penguins – Columbus Blue Jackets (Pittsburgh wint serie met 4-1)
De Blue Jackets waren één van de grote verrassingen van dit seizoen, maar de mannen van John Tortorella konden in de play-offs geen potten breken. De Penguins hadden aan vijf wedstrijden genoeg om de tweede ronde te bereiken. In game 4 spartelde Columbus nog een beetje tegen en dwong de ploeg dankzij een zwaarbevochten 5-4 zege nog een vijfde wedstrijd af.
Een zesde wedstrijd was ook zeker mogelijk geweest, ware het niet dat Marc-André Fleury in game 5 bijkans niet te passeren was. De Blue Jackets namen het doel van de titelverdediger maar liefst 51 keer onder vuur, maar slechts twee schoten verdwenen achter Fleury in de goal. Aan de andere kant van het ijs wierp Bryan Rust zich op als de redder van de Penguins. De 24-jarige Amerikaan nam twee van de vijf goals voor zijn rekening in de wedstrijd die Pittsburgh met 5-2 won. De Penguins noteerden in dit duel 32 schoten op goal. Veel minder dus dan de tegenstander, maar meer dan genoeg voor de zege en een plek in de halve finale van de Eastern Conference. Daarin is de winnaar van de serie tussen Washington en Toronto de tegenstander.
Washington Capitals – Toronto Maple Leafs (stand in serie: 2-2)
De Washington Capitals weten inmiddels dat het bereiken van de tweede ronde niet zonder slag of stoot zal gaan. De jonge Toronto Maple Leafs laten zich niet zomaar opzij zetten, maar missen in de laatste twee wedstrijden wel de nodige scherpte aan het begin van de wedstrijd. Zowel in de derde als in de vierde wedstrijd keek de ploeg van coach Mike Babcock al snel tegen een 2-0 achterstand aan. In tegenstelling tot game 3 zat er in de vierde wedstrijd geen glorieuze comeback in voor de Leafs. Alex Ovechkin en consorten lieten even hun tanden zien en scoorden vier keer in de eerste twintig minuten.
https://youtu.be/U3-sZGYX0Fc
Het pleit voor de Maple Leafs dat ze niet opgaven. In de slotminuut maakte Tyler Bozak het zelfs nog spannend, maar verder dan 5-4 kwam Toronto niet. De volgende wedstrijd wordt weer in Washington afgewerkt en de Capitals hopen dan weer op voorsprong te komen in deze lastige serie. Aan Ovechkin zal het niet liggen. De Russische vedette heeft nu drie wedstrijden op rij gescoord.
Boston Bruins – Ottawa Senators (Ottawa leidt met 3-1)
Het beloofde op voorhand al een spannende serie te worden en de teams stellen ons niet teleur. In de eerste vier wedstrijden was het verschil telkens slechts één goal. Twee keer moest er zelfs een overtime aan te pas komen. Bobby Ryan maakt tot nu toe het verschil voor de Senators. De voormalig speler van Anaheim scoorde in de verlenging van game 3 de winnende en was ook in de vierde wedstrijd de matchwinner.
De Bruins staan voor de zware taak nu drie wedstrijden op rij te winnen tegen een team waarvan ze in het reguliere seizoen vier keer verloren. Het wordt tijd voor spelers als Brad Marchand en Patrice Bergeron om nu op te staan. Bij Boston heeft geen enkele speler meer dan één goal gescoord en doelpunten is precies wat de Bruins vrijdag nodig hebben in Ottawa. Als de kanonnen opnieuw zwijgen dan eindigt het avontuur voor de Bruins al in de eerste ronde van deze play-offs.
Montreal Canadiens – New York Rangers (New York leidt met 3-2)
Ook een affiche dat voldoet aan de verwachtingen. De twee teams maken elkaar het leven flink zuur en het momentum vliegt werkelijk van de één naar de ander. Na drie wedstrijden leek Montreal op weg naar de volgende ronde, maar twee wedstrijden later hebben de Rangers opeens de beste papieren. Tot twee keer toe kwamen de Canadiens in game 5 op voorsprong, maar uiteindelijk gaat New York met een 3-2 voorsprong beginnen aan de zesde wedstrijd. Mika Zibanejad scoorde in overtime de winnende goal en stuurde het fanatieke publiek met een kater huiswaarts.
Chris Kreider wacht nog altijd op zijn eerste goal tijdens deze play-offs. Montreal weet de winger aardig aan banden te leggen, maar de productie wordt overgenomen door anderen. Rick Nash is één van de vier Rangers met twee goals in de eerste vijf wedstrijden. De Rangers op hun beurt hebben Max Pacioretty aardig aan de ketting liggen. De captain van de Canadiens staat nog droog, maar ziet dat Alexander Radulov de honneurs waarneemt. De Rus, de laatste vier seizoenen actief in Moskou, is met twee goals en vier assists de belangrijkste man bij de Habs. Naast goalie Carey Price natuurlijk. Als Pacioretty nog iets wil laten zien tijdens het postseason, dan zal het nu moeten gebeuren. Uitschakeling dreigt voor de trotse Canadiens en winst is dan ook het enige dat telt zaterdag.
UFC Fight Night: Swanson wacht makkelijke avond?

Voorafgaand aan UFC Fight Night 108 staat een ding als een paal boven water. Zelden is het headline-gevecht van de avond zo’n ongelijke match-up geweest als het duel dat in Nashville uitgevochten gaat worden. Cub Swanson is weliswaar iemand die inmiddels weer bovenaan de poster zou kunnen staan, maar dan wel tegen een tegenstander van naam. En juist daar zit het probleem voor Fight Night 108.
Wie de MMA-sport in het algemeen en de UFC in het bijzonder volgt weet dat politiek net zo’n grote rol speelt als kwaliteit in de octagon. Niet eerder gold dat echter zo sterk als het momenteel voor Artem Lobov geldt. De Ier van Russische afkomst staat namelijk op dit moment geeneens op de ranking van de UFC in het vedergewicht genoteerd. zijn win-loss-record van 2-2 is ook al niet bepaald een sterk verkooppunt.
Het McGregor-effect
Dat Lobov toch nu al deze kans krijgt dankt hij volgens velen, inclusief zijn tegenstander in Nashville, aan het feit dat hij dikke vrienden met Conor McGregor is. Lobov fungeert meer dan regelmatig als sparring partner voor The Notorious. Via die weg zou hij nu wat gemakkelijk aan een headline-gevecht zijn gekomen.
Lobov leunt dan ook zwaar op de tips die McGregor hem geeft. Ook voor dit gevecht heeft hij zijn oor te luisteren gelegd bij de superster van de UFC. Lobov is onder meer trainingspartner van McGregor geweest in diens aanloop naar het op handen zijnde gevecht met Floyd Mayweather. Tijdens dit trainingskamp heeft hij veel aan zijn boksskills gewerkt, hetgeen te verklaren is aan de hand van het belang van McGregor.
Lobov verdiende zijn sporen vooral in het Europese MMA-circuit, buiten het zicht van de camera’s. Hij heeft vaak gefungeerd als opstapje naar het grotere werk voor aanstormende talenten. En om eerlijk te zijn, hij werkte ook een flink aantal van die talenten vroegtijdig tegen de grond. Lobov wint net iets meer dan vijfitg procent van zijn gevechten en is dus niet helemaal een onbekende en onervaren man op het canvas.
Nuanceren
Ook Cub Swanson is zich bewust van de verhulde kwaliteiten van Lobov. Waar hij zelf op zoek is naar een titelgevecht, daar begrijpt hij ook dat zijn werkgever niet direct alle toppers tegenover elkaar kan en wil brengen. Swanson zei er op een persconferentie het volgende over:
“Anybody that thinks that this fight shouldn’t happen, look at the reality of it: One, you don’t like him and you want to see me kick his ass – cool. No. 2: He gets a stunning upset, and boom, that’s a new guy that’s right there in the division that has a big following. Or three, we both show up and beat the crap out of each other, and it’s an epic fight. What’s wrong with any of those scenarios?”
Swanson zelf heeft de afgelopen periode kunnen teren op de vele lof die hem ten deel viel na zijn gevecht met Doo-Ho Choi tijdens UFC 206. Het duel kreeg de titel ‘Gevecht van het jaar’ opgespeld en staat vrijwel alle fans nog helder op het netvlies. In de afgelopen anderhalf jaar heeft Swanson zich dan ook meer en meer tot een allrounder weten te ontwikkelen. Dat harde werk lijkt zich nu uit te betalen in een hernieuwde kans om zich te mengen in de titelstrijd.
In november liet Lobov echter zien in zijn gewonnen gevecht tegen Teruto Ishihara dat ook hij zich nog altijd aan het ontwikkelen is. Lobov was minder afwachtend dan in zijn eerdere UFC-gevechten en durfde zelf druk uit te oefenen op de Japanner. En met succes. Of hij dat succes tegen Swanson kan herhalen lijkt echter de vraag. De sterke Swanson was zelfs in zijn zwakke periode in 2014 en 2015 niet gemakkelijk KO te krijgen. Onder druk gezet worden doet hem daarom niet direct pijn.
Foto: Flickr the Commons
Het sprookje van Eric Thames en de Milwaukee Brewers

Eric Thames is hoofdrolspeler in tot nu toe één van de mooiste verhalen van het nog prille seizoen. De eerste honkman van de Milwaukee Brewers maakte al acht keer een fan blij, of juist niet, met een bal die hij het stadion uitsloeg. De inmiddels dertigjarige Thames heeft daarmee in zijn eentje bijvoorbeeld meer homeruns dan alle spelers van de Boston Red Sox bij elkaar. De BoSox komen samen niet verder dan zeven.
Wie is deze man die de league op zijn grondvesten doet schudden tijdens de eerste weken van het seizoen? In zijn jonge jaren was Thames een prospect in de organisatie van de Blue Jays. In mei 2011 debuteerde de eerste honkman in de MLB en noteerde ook maar meteen zijn eerste RBI in de wedstrijd tegen Tampa Bay. Hij sloot dat jaar af met twaalf homeruns en een slaggemiddelde van .242. Een jaar later kwam de klad er echter in. De Blue Jays stuurden de teleurstellende Thames naar Seattle, maar aan de westkust van de VS ging het allemaal niet veel beter.
Naar Korea
Baltimore Orioles werd in 2013 de derde club van Thames. En in datzelfde jaar volgde een kortstondig avontuur in de organisatie van de Astros. Op het hoogste niveau in de VS kon Thames zijn plekje niet vinden en dus zocht hij zijn heil in Zuid-Korea. De Aziatische lucht deed blijkbaar wonderen, want de modale eerste honkman uit de VS veranderde in een grote ster in de Koreaanse KBO. Hij kwam in drie jaar tijd tot 124 homeruns, zette diverse records op zijn naam en noteerde een slashline van .348/.450/.720. Het slaggeweld leidde eind vorig jaar tot een contract bij de Milwaukee Brewers.
https://youtu.be/B8GheLGD98g
Zijn terugkeer in de MLB lijkt vooralsnog op een sprookje. Met een slaggemiddelde van .415 laat hij erkende hitters als Freddie Freeman en Bryce Harper voorlopig achter zich. Niemand kan ook tippen aan de acht homeruns die Thames in zijn eerste vijftien wedstrijden sloeg en in totaal heeft de eerste honkman al veertien punten over de thuisplaat geslagen. Even ter vergelijking: in 2012 tikte hij dit aantal aan in veertig wedstrijden namens de Mariners.
https://youtu.be/xM0YXswh6Qk
Ook donderdag was het weer raak in de wedstrijd tegen de St. Louis Cardinals. In de vijfde inning, met één man op de honken, was ook Cardinals-pitcher Carlos Martínez het haasje. Thames haalde uit en bracht Miller Park in vervoering. De Brewers wonnen de wedstrijd overigens met 7-5 en hebben nu een record van 9-8. In november boden de Brewers de relatief onbekende Eric Thames een contract aan voor drie jaar met de optie voor nog een vierde en tot nu toe wordt de club beloond voor het getoonde lef.
Kritiek
Er zit echter ook een keerzijde aan dit verhaal. Cubs-pitcher John Lackey heeft zo zijn bedenkingen bij de prestaties van Thames en krijgt bijval van zijn pitching coach Chris Bosio. Het duo vindt dat het lichaam van de revelatie wel heel erg is veranderd tijdens zijn Koreaanse jaren.
Eerder deze week wonnen de Brewers met 6-3 van de Cubs en kreeg ook Lackey een homerun van Thames om zijn oren. Het vijfde duel op rij waarin dit lukte. De toekomst zal uitwijzen of de sceptici een punt hebben. De fans van de Brewers zijn blij dat ze weer iets hebben om voor te juichen. De club bivakkeerde de laatste jaren in de kelder van de NL Central en kan dus wel weer een succesje, hoe klein ook, gebruiken.
- Marco Estrada en Chris Sale maakten er een prachtig duel van, maar het was Mookie Betts die de wedstrijd in het voordeel van Boston besliste. Met de honken bezet sloeg de outfielder een double in de tiende inning en dat betekende een 4-1 zege voor de Red Sox (10-6). Voor het eerst in de clubhistorie hebben de Blue Jays (3-12) hun eerste vijf series van het seizoen verloren.
- De Minnesota Twins begonnen sterk aan het seizoen, maar donderdag werd alweer voor de vierde keer op rij verloren. De Cleveland Indians waren met 6-2 te sterk.
- Geduld is een schone zaak en dat gold zeker voor de wedstrijd tussen de Texas Rangers en Kansas City Royals. De fans moesten tot de dertiende inning wachten op een score. Na een honkslag van Delino DeShields liep Joey Gallo het winnende punt over de thuisplaat.




