Home Blog Pagina 429

Mets trappen trade deadline af, halen Stroman

Jasper Roos
-
0


De New York Mets hebben als eerste club dit jaar een trade deadline-move gemaakt en een ‘grote naam’ binnengehaald. Na weken van geruchten rondom zijn persoon komt de op Long Island geboren Marcus Stroman ’thuis’. De 28-jarige rechtshandige werper, die furore maakte bij de Toronto Blue Jays, kost de Mets twee prospects uit hun top 10. Stroman staat nog tot eind 2020 onder contract en neemt zijn 2.96 ERA van dit jaar en 47-45 career record mee naar de National League.

VERRASSEND

Dat de Mets de uiteindelijke winnaars zijn geworden in de Stroman-sweepstakes, is op z’n zachtst gezegd opvallend te noemen. Met alle geruchten rondom de New Yorkers, die zes games achterstaan in de Wildcard en ace Noah ‘Thor’ Syndergaard en stercloser Edwin Diaz prominent op het tradeblok hebben liggen, waren de Metropolitans verre van de getipte eindbestemming voor de 2019 All-Star. Sterker nog: de Mets hebben — wanneer Thor’s rotationleden Zack Wheeler, Jacob deGrom, Jason Vargas en Steven Matz allemaal fit zijn — ogenschijnlijk niet eens plek voor Stroman. Daarnaast is de 2017 World Baseball Classic MVP een extreme grondbalpitcher (56,3% grondbalratio) en beschikken de Mets over één van de slechtste defensieve infields in de Majors (resp. 18e, 23e, 23e en 29e in de Majors, per binnenveldpositie).
De trade lijkt dan ook te hinten op meer deals vanuit New York, bijvoorbeeld eentje waarbij Wheeler of Syndergaard betrokken zijn. Het is zelfs niet uit te sluiten dat New York Stroman doorverkoopt. De Mets hebben in elk geval de prijs voor hun beschikbare pitchers met deze move weer hoger gemaakt, middels het van de markt nemen van één van de grotere andere namen.

PROSPECTS NAAR TORONTO

De Blue Jays hadden een duidelijke prijs gezet op het hoofd van Stroman. Zo vroegen de Canadezen de Yankees om top pitching prospect Deivi Garcia voor Stroman (de Yankees hadden geen interesse), dus kwamen ze uit bij de rivalen uit Queens. LHP Anthony Kay (Mets #4 prospect) en RHP Simeon Woods-Richardson (Mets #6 prospect) vertrekken nu naar Toronto, de club waar vijf van de top 10 prospects rechtshandige werpers zijn. Geen van beide werpers staan in MLB’s Top 100 Prospects.
Kay zit het dichtst tegen de Majors aan. De lefty gooit dit seizoen in Triple-A, maar heeft weinig succes (6.61 ERA in 7 starts).  Woods-Richardson is pas 18 jaar, maar laat in Single-A zien over een erg goede arm te beschikken. Met 97 strikeouts in 78.1 innings (slechts 17 walks) zit er aardig wat toekomstmuziek in de jonge vlammenwerper.
Toronto lijkt overigens ook nog niet klaar met het traden van spelers. Relievers Daniel Hudson en Ken Giles worden ook druk gescout door andere teams. Er lijken dus nog meer veranderingen op komst in de Canadese metropool.

RUIMTE VOOR BICHETTE

De Stroman-deal was namelijk al de tweede trade van de dag voor Toronto, dat eerder op zondag al Eric Sogard naar de Tampa Bay Rays stuurde in ruil voor twee PTBNL (Players To Be Named Later). Het signaal in de 416 is duidelijk: de toekomst is aangebroken. Als reactie op de Sogard-deal werd de volgende topprospect opgeroepen naar de Majors. In de voetsporen van Vlad Guerrero Jr. en Cavan Biggio maakt Bo Bichette het trio ‘zoons van ex-Major League-sterren’ in de Jays-lineup compleet.
Bichette liet zich vorige week al wat geïrriteerd uit over het feit dat hij de enige van de drie was die nog tot speeltijd in Triple-A gedwongen werd, maar nu maakt ook deze infielder dus zijn opwachting in de Majors. Bichette sloeg dit jaar .275/.333/.473 met een .806 OPS in Triple-A, met 8 homeruns, 15 steals, 48 strikeouts en 19 walks in 222 slagbeurten.
De trade deadline is woensdagavond, 31 juli, om 22:00 uur (Nederlandse tijd).

Coverfoto: Nathan Denette / THE CANADIAN PRESS

Dutch Watch: Sir Didi neemt Yankees aan de hand

Hans Mulder
-
0

Het was vooral de week van Didi Gregorius. Waar Xander Bogaerts en Ozzie Albies even in een dipje lijken te zitten, daar lijkt Sir Didi bezig aan een inhaalrace wat betreft aantal RBIs. Jurickson Profar dacht even zijn goede lijn van vorige week door te trekken, maar de infielder kan lang niet altijd rekenen op een plek in de starting line-up.

Voor Ozzie Albies en de Atlanta Braves was het een rustig weekje. Onbelangrijk was dat weekje echter zeker niet. Vorig weekend speelden de Braves vier potjes tegen de Washington Nationals, de naaste belager in de NL East. Atlanta wist de schade te beperken en Albies kon weer wat hits aan z’n totaal toevoegen. Voordat ze mochten denken aan de road trip, die hen langs Philly en Washington voert, stonden er eerst nog twee thuiswedstrijden tegen de Kansas City Royals op het menu.
Voor Washington was de serie vorige week nog belangrijker dan voor de Braves. Vier nederlagen voor de Nats en de Braves waren gevlogen in de divisie. Vier overwinningen en de wereld zag er voor Dave Martinez en de zijnen weer heel anders uit. Ondanks z’n vierde triple van het seizoen zal Albies de eerste ontmoeting snel willen vergeten. In de zesde inning kwam hij vorige week donderdag door en stelde Josh Donaldson in staat te scoren. Meer dan een heel klein doekje voor het bloeden was het niet, want de Nationals haalden uit: 13-4. De Braves namen een dag later revanche. Albies was, na z’n 23e double, verantwoordelijk voor de eerste run in de met 4-3 gewonnen wedstrijd. Daarna was het weer de beurt aan de Nationals. Ozzie Albies scoorde, na vier wijd, een run in de zesde maar kon een 5-3 nederlaag niet voorkomen.

DIPJE

Onze landgenoot was 2-for-3 in de laatste wedstrijd, maar bracht dit keer geen runs of RBIs op het bord. Zijn teamgenoten maakten dat echter ruimschoots goed. In de late innings namen de Braves afstand op weg naar een 7-1 win, waardoor de 6.5 wedstrijden voorsprong nog altijd in stand was. Dat dit voorlopig de laatste zege van de Atlanta Braves was, had niemand op dat moment verwacht. Ze troffen een Kansas City in vorm en verloren beide wedstrijden. De Royals waren sterk uit de All-Star break gekomen en trokken de lijn door in Georgia. Albies opende het bal dinsdag nog met een double, een single en een run, maar een 5-4 nederlaag kon niet worden voorkomen. In het tweede duel was de infielder 0-for-4. Ook zijn ploeggenoten konden aanvallend geen vuist maken met een 2-0 nederlaag tot gevolg.

Een team dat jaagt op een wildcard moet eigenlijk afrekenen met een zwakke ploeg als de Baltimore Orioles. Dat het zo simpel niet is, bewezen Xander Bogaerts en de Boston Red Sox afgelopen weekend. Zelfs onze landgenoot was wat afgekoeld en kwam in die serie van drie tot slechts één RBI. Dat staat in schril contrast tot de negen runs die hij in de eerste vijf duels na de ASG binnensloeg. Na het vertrek uit Baltimore zette het gezelschap voet aan de grond in Florida, waar een belangrijke serie tegen de Tampa Bay Rays wachtte. In de AL East zit Boston deze club namelijk op de hielen en beiden maken een reële kans op een wildcard.
Zowel Bogaerts als de Red Sox begonnen vorig weekend waardeloos aan hun serie tegen één van de zwakste broeders in de majors. Boston verloor 11-2. Onze landgenoot verscheen vier keer in het slagperk, maar keerde even zo vaak onverrichter zake terug naar de dug-out. Daarmee kwam er plotseling ook een einde aan zijn imposante hitting streak, die begon op 4 juli en 10 wedstrijden duurde. Bogaerts kwam in die reeks tot 19 hits in 42 at-bats. Met 2-for-4, een run en een RBI kwam Bogey zaterdag beter voor de dag en dat kon ook zeker van de Red Sox worden gezegd. Met 17-6 werd Baltimore op de pijnbank gelegd. Het binnengeslagen punt kwam voor Bogaerts in de vijfde inning. De run werd gescoord door Rafael Devers en betekende een 16-5 voorsprong. Zondag vielen de knuppels, dus ook die van Bogaerts (0-for-4), stil. Het resultaat was een 5-0 nederlaag.

HERSTEL

In de jacht op een wildcard waren goede resultaten tegen de Rays nodig en het begin was maandag dan ook goed. In de derde inning scoorde Xander Bogaerts één van de zeven runs namens de Red Sox. Zelf sloeg hij in de vijfde met een RBI-double de 8-0 over de thuisplaat. Met 2-for-4, twee doubles, een run en een RBI was X-Man weer belangrijk voor Boston, dat met 9-4 won. Spannender was het in de tweede ontmoeting. De Oranje-international was 1-for-4 met een run in de achtste, maar die vijfde run was wel heel belangrijk. De Red Sox boekten namelijk een 5-4 zege en konden deze tegenstander woensdag sweepen. Dat lieten de Rays echter niet gebeuren. Tampa Bay won thuis met 3-2 en het slaghout van Xander Bogaerts zweeg voor de tweede keer in vier wedstrijden.

De fans in Yankee Stadium gingen er vorige week maar eens goed voor zitten. Een ontmoeting tussen hun favorieten en de Colorado Rockies dat moest wel veel runs opleveren. De teams stelden hen niet teleur, maar helaas viel Didi Gregorius een heel klein beetje uit de toon. Dat maakte hij overigens op fenomenale wijze goed in de volgende serie tegen de Minnesota Twins. In een gevecht der zwaargewichten gaf onze landgenoot de tegenstander een paar rake klappen.
Vorige week vrijdag kreeg Didi Gregorius een dagje vrijaf. Zijn Yankees konden het ook prima af zonder de Amsterdammer, want de Rockies werden betrekkelijk eenvoudig met 8-2 opzij gezet. In de tweede wedstrijd deed Aaron Boone wel een beroep op z’n vaste kortestop. Gregorius was 2-for-5 met een RBI en twee runs. Die RBI, zijn 16e van het jaar, kwam in de vierde inning en betekende een 7-0 voorsprong. Gleyber Torres sloeg z’n ploeggenoot in diezelfde inning nog binnen voor een de negende run op weg naar een 11-5 win. Een sweep bleef de Rockies bespaard in New York. De laatste wedstrijd van dit seizoen tussen deze teams werd met 8-4 een prooi voor de bezoekers.

YES IN-DIDI!!!

Over de eerste wedstrijd tegen de Twins kunnen we kort zijn. Gregorius kwam even als pinch runner binnen de lijnen en kwam niet aan slag in de met 8-6 verloren ontmoeting. Dan die, voor Sir Didi, onvergetelijke pot van afgelopen dinsdag. Met een RBI-double zette Gregorius de Yankees in de eerste inning op voorsprong, maar daarna dreigde deze wedstrijd uit te lopen op een klein drama voor de Bronx Bombers. Na vier innings keken ze tegen een 8-2 achterstand aan, maar toen nam Gregorius weer het woord. Een 3-run homerun van de Nederlander bracht de Yankees terug in de wedstrijd en zijn RBI-double in de achtste zette New York zelfs op voorsprong. Pas in de extra innings kregen de Yankees, mede ook dankzij een prachtige catch van Aaron Hicks, de tegenstander op de knieën: 14-12. Maar met 5-for-5 en 7 RBIs was Didi Gregorius toch de man van de wedstrijd.


Zijn slaggemiddelde maakte een behoorlijke sprong na deze avond en ging van .252 naar .281. Daarnaast verdubbelde hij bijna zijn aantal RBIs in deze maand. De zeven binnengeslagen punten betekenden echter geen nieuw persoonlijk record. Vorig jaar sloeg hij, op 3 april tegen de Rays, al eens acht runs binnen. Woensdag moest Gregorius het doen met “slechts” 3 RBIs. In de tweede inning kon Edwin Encarnacion scoren op een RBI-double van de Nederlander. Twee innings later kwam hij door met z’n eerste triple van het seizoen en dat stelde Aaron Judge en Aaron Hicks in staat te scoren. De Yankees wonnen opnieuw. Dit keer met 10-7. Achter de naam van Gregorius staan inmiddels 6 homeruns en 26 RBIs. Na de ASG staat de teller al op 17 binnengeslagen punten.

Kenley Jansen had een nare smaak overgehouden aan het bezoek aan Philadelphia. In één inning liep hij tegen z’n vierde blown save, zijn derde loss én een enkelblessure aan. Hoewel dat laatste hem niet lang parten speelde, moest hij tot vrijdag 19 juli wachten op zijn volgende kans. In de eerste thuiswedstrijd na een lange road trip hadden de Dodgers het lastig tegen de Miami Marlins, maar hun closer stond in elk geval weer z’n mannetje. Daarna wachtte hen, in een rustige week, een korte serie tegen de LA Angels. In de NL West is de voorsprong nog steeds gigantisch, maar komt de naaste belager inmiddels uit San Francisco en niet meer uit Denver, San Diego of Phoenix.

GOOD OLD KENLEY

In de NL East komen de Marlins er niet aan te pas, maar na een gewonnen serie tegen de San Diego Padres maakten ze het vorige week vrijdag de Dodgers toch ook knap lastig. De Dodgers hadden een fout van de Marlins nodig om op een 2-1 voorsprong te komen. In een wedstrijd waarin de hits duur waren, gezamenlijk kwamen de teams tot 10 hits, mocht Jansen in de negende inning aan de slag. Voor de strikeout van Harold Ramirez had de closer zeven pitches nodig en Jorge Alfaro boog na vijf pitches zijn hoofd. Jansen had voor Neil Walker slechts drie strikes nodig en daarmee was zijn 24e save én de 2-1 overwinning een feit. De overige duels werden door de Dodgers relatief eenvoudig gewonnen. Na een 10-6 op zaterdag volgde zondag een 9-0 overwinning. In beide gevallen was de hulp van Jansen niet nodig.


Dat was ook niet het geval in de korte serie tegen de stadgenoot. Dit keer was het echter niet uit luxe. Vanuit het oogpunt van de Dodgers verliep het tweeluik niet volgens plan, want de oppermachtige koploper in de NL West ging twee keer verrassend onderuit tegen de Angels. Jansen maakte woensdag nog wel even zijn opwachting, hield de Angels van scoren, maar begon al met een 3-2 achterstand aan de negende inning. Hij bleef dus op 24 saves staan en daarmee bezet hij de vierde plaats in de MLB. Zijn ERA van 3.54 ligt wat hoger dan dat van zijn collega’s. Aroidis Chapman van de Yankees tikt de 2.50 aan en Brad Hand van Cleveland komt tot 2.55. Aan de 1.05 van Kirby Yates kan voorlopig niemand tippen.

Vorige week konden we de loftrompet steken over Jurickson Profar. Hij was weliswaar “gedegradeerd” tot een utility player, maar in drie wedstrijden harkte hij vijf RBIs en drie homeruns bij elkaar. Tegen de Minnesota Twins leek hij afgelopen weekend die lijn door te trekken. Twee keer mocht hij starten, maar z’n manager bleek niet over al te veel geduld te beschikken. Met zijn Oakland Athletics heeft Profar een lastige road trip achter de rug. Na een bezoek aan Minny vloog het gezelschap door naar Houston voor drie duels met de Astros.

WEER EEN HOMER!

Na z’n twee dingers tegen de Mariners had Jurickson Profar natuurlijk ook wel een beetje recht op een plek in de starting line up en die kreeg hij op 18 juli dan ook tegen de Twins. Hij was die dag 1-for-4, maar die klap was wel van groot belang. Met Raul Laureano op de honken sloeg Profar z’n 14e homerun van het seizoen en zette zijn A’s op een 3-1 voorsprong. In de zevende en achtste inning bewezen de Twins dit kunstje ook te beheersen en gingen er met een 6-3 zege vandoor. Ook in de tweede ontmoeting mocht Profar starten. Met 0-for-5 had hij aanvallend niet echt een aandeel in de 5-3 zege en in de negende werd hij dan ook gewisseld. In de derde wedstrijd moest Profar het doen met een invalbeurt. Zaterdag was hij 0-for-1, maar wonnen de A’s na een sterke negende inning met 5-4.


Profar mocht ook starten in de vierde en laatste wedstrijd tegen de Twins. Een walk in de vijfde leidde tot een run dankzij een homerun van catcher Josh Phegley. Dit keer waren het echter de Twins die toesloegen in de negende en de A’s met 7-6 versloegen. Met onze landgenoot op het tweede honk gingen de Athletics dinsdag hard onderuit in Houston: 1-11. Profar was 0-for-3, maar zette dit woensdag enigszins recht in zijn enige at-bat. Als pinch hitter kwam hij voor Franklin Barreto, maar tot een run leidde die hit niet. Voor de uitslag maakte het geen verschil. De A’s wonnen nipt: 4-3. De Astros legden woensdag beslag op de laatste wedstrijd. Meer dan een walk in de vijfde inning zat er voor Profar niet in, maar er was wel weer een plek in de starting line-up voor hem weggelegd. In de batting order stond hij als negende genoteerd.

De buikspierblessure die Jonathan Schoop vorige week opliep tegen de New York Mets was niet al te ernstig. Toch hield de onwillige spier de tweedehonkman nog een paar dagen aan de kant. Pas afgelopen zaterdag maakte hij z’n rentree in de serie tegen de Oakland Athletics. Ondertussen zit bij z’n werkgever de klad er een beetje in, De Twins bewogen zich zeer overtuigend door de eerste maanden, maar nu ook in de VS de zon wat vaker schijnt gaat het allemaal niet meer zo vanzelf.

RENTREE

De eerste twee wedstrijden tegen Oakland liet Schoop aan zich voorbij gaan, maar Rocco Baldelli zette de naam van Schoop voor het derde duel weer als achtste in de batting order. De Twins-manager kreeg geen spijt van zijn keuze. Defensief was de Oranje-international, zoals vrijwel altijd, foutloos en in de zevende inning zette hij met een sac fly de Twins ook nog eens op een 4-3 voorsprong. In de negende sloegen de A’s echter keihard terug. Oakland scoorde twee runs en wisten de rentree van Schoop daarmee aardig te verpesten. In deze serie bleef het bij dit ene optreden. Minnesota won de eerste wedstrijd in deze serie van vier en ook de laatste werd in winst omgezet: 7-6. Die zeges waren ook hard nodig, want in de AL Central naderen de Indians met de spreekwoordelijke rasse schreden. De voorsprong bedraagt nog slechts drie gewonnen wedstrijden.


Thuis tegen de New York Yankees leken de Twins dinsdag na vier innings op weg naar hun 62e win van dit seizoen. Een comfortabele 8-2 lead bleek echter niet comfortabel genoeg voor Minnesota. Schoop bekeek dit duel grotendeels vanuit de dug-out, nadat hij 0-for-4 was in de eerste wedstrijd (8-6 winst). Heel even mocht hij nog opdraven in de wedstrijd waarin Gregorius de show stal en de Twins met 14-12 onderuit gingen. In de tweede ontmoeting was er wel een plek in de starting line-up weggelegd voor Schoop en met 2-for-4 zal hij ook niet ontevreden zijn over zijn eigen prestaties. De twee singles hielpen de Twins echter niet aan een overwinning. Met 10-7 kon New York opnieuw een overwinning aan het totaal toevoegen.

Met 9-for-27 kwam Andrelton Simmons heel behoorlijk uit de All-Star break, maar vorige week tegen de Seattle Mariners had de knuppel van de kortestop het toch lastig. De Angels daarentegen trokken de goede lijn door en mogen heel voorzichtig nog hopen op een wildcard. Na de serie tegen de Mariners werd het voor Simba en consorten wat lastiger. Die andere club uit LA, de Dodgers, stond hen op te wachten voor een korte serie van twee.
Simmons en de Halos zullen de wedstrijd van 19 juli snel willen vergeten. Onze landgenoot werd na zeven innings gewisseld en was 0-for-2 in twee slagbeurten. Daarmee was Simba bepaald geen uitzondering, want Mariners-starter Mike Leake was hard op weg naar een perfect game. Pas in de negende inning stak tweedehonkman Luis Rengifo daar een stokje voor. Seattle won met 10-0, maar werd in de tweede ontmoeting weer op hun plek gezet. Simmons kwam door met een single in de vierde en zorgde dankzij een tik van Kevan Smith voor een run. De Angels revancheerde zich met een 6-2 zege en wonnen zondag ook de rubber game. Los Angeles versloeg de opponent met 9-3, maar hun Nederlandse kortestop droeg aanvallend niets bij. Simba was 0-for-4.

SURPRISE

In tegenstelling tot zijn team is Andrelton Simmons niet red hot uit de break gekomen. De hits zijn er wel, maar z’n voorlopig laatste RBI sloeg hij op 15 juli tegen de Astros. In dat duel sloeg hij ook z’n laatste homerun. Deze week was Simba tegen de sterke Dodgers 2-for-9 in twee wedstrijden. In de serie tegen de Mariners kwam er nog een error achter z’n naam te staan, maar dit gebeurde hem tegen de stadgenoot niet opnieuw. Helaas voor Simmons hield het aanvallend niet over, maar dat werd door z’n teamgenoten ruimschoots gecompenseerd. De Angels trokken verrassend genoeg twee keer aan het langste eind en versloegen de Dodgers met 5-4 en 3-2. Na deze twee overwinning bedroeg de achterstand op de tweede wildcard nog vier gewonnen wedstrijden voor Simmons en de zijnen.

Cover Photo: Adam Hunger/USA TODAY Sports

Minors Report NL: Nederlandse prospects op weg naar MLB

Sander Grasman
-
0

Nog nooit waren er zoveel koninkrijksspelers actief in de Majors. Ozzie Albies was een paar jaar geleden de laatste speler met de Nederlandse nationaliteit die vanuit de Minor League definitief wist door te breken. In onze rubriek Dutch Watch richten we onze blik op het wel en wee van onze landgenoten in de Majors. In Minor Report besteden we aandacht aan opkomende prospects.

Carter Kieboom en zijn broer Spencer, die beide een Nederlandse én een Amerikaanse nationaliteit hebben, komen uit in de organisatie van de Washington Nationals. (Twitter van Lynnette Kieboom)

PROSPECT TOP 100

Op haar website houdt de MLB een lijst van de grootste prospects bij. In de Top 100 is Carter Kieboom het enige talent met Nederlandse roots. Hoewel de kortestop het levenslicht zag in South Carolina beschikt hij ook over de Nederlandse nationaliteit. Alswinn Kieboom, de vader van Carter en zijn broer Spencer, was een talentvolle speler die op 17-jarige leeftijd het Brabantse Oosterhout verliet om zijn geluk in de VS te beproeven. Een profcarrière zat er niet in voor papa Kieboom, maar dat geldt niet voor twee van zijn zoons.
Catcher Spencer Kieboom zag zijn kansen op een plekje op de 40-man-roster deze winter afnemen, toen de Nationals veel geld neerlegden voor Yan Gomes en Kurt Suzuki. Zijn jongere broer werd al wel vroeg in het seizoen opgeroepen. Carter wist echter een goede start niet door te trekken en na 11 wedstrijden kwam er alweer een einde aan zijn avontuur in de majors. In AAA heeft de jongste telg zijn oude vorm teruggevonden. Zijn sterke spel leverde hem een uitnodiging voor de Futures Game op, waarin de beste prospects het tegen elkaar opnemen. Goede kans dat hij dit jaar nog een herkansing op het hoogste niveau zal krijgen.

SHERTEN APOSTEL

Dit jaar is de National dus de enige Nederlander in de Top 100. Mocht Kieboom eligible blijven, dan zou dat aantal volgens Fangraphs volgend jaar zomaar kunnen verdrievoudigen. Die site voorspelde namelijk in februari al dat de namen van Shervyen Newton en Sherten Apostel volgend jaar in de lijst zouden kunnen prijken.
Gebaseerd op de prestaties sinds Fangraphs’ voorspelling is de kans aanzienlijk dat zij wat betreft Apostel gelijk zouden kunnen krijgen. Het talent dat door de Pittsburgh Pirates als Player To Be Named Later naar de Texas Rangers werd gestuurd in ruil voor pitcher Keone Kela geldt in Texas als een van de veelbelovendste prospects.

PROMOTIE

De Curaçaoënaar is met zijn 1,95 en pakweg 97 kilo een beer van een kerel en het is maar de vraag of hij op het hoogste niveau op het derde honk kan blijven. Het meest waardevol is hij echter in het slagperk. Na een minder eerste jaar in 2017, begon het in zijn tweede seizoen te lopen. Hij wist bijzonder veel vrije lopen af te dwingen (een walk rate van 21,6%), zag zijn percentage in swinging strikes dalen van 36,5 naar 12% en toonde een exponentiële groei in power. Hij heeft een lange swing waarmee hij een hoge exit velocity weet te genereren.

 
Geen wonder dus dat zijn naam steeds vaker opdook in lijstjes van prospects om in de gaten te houden. Die hoge verwachtingen heeft hij dit seizoen in de minors vooralsnog waar kunnen maken. Na een mindere start heeft hij zich ontwikkeld tot een van de betere slagmannen in de South Atlantic League, waar hij uitkomt voor de Hickory Crowdads. Zijn goede prestaties leverden hem afgelopen week zelfs een promotie naar de Carolina League op.

SHERVYEN NEWTON

Newton kwam ter wereld in Tilburg, maar vertrok al op jonge leeftijd naar Curaçao om zich daar te ontwikkelen als honkballer. Zijn talent werd ontdekt door de New York Mets en in 2015 legden zij hem vast voor slechts $50.000,-. Zijn eerste jaar in de Dominican League was verre van een succes, wat de Mets ertoe bracht om de kortestop in zijn tweede seizoen voor een herkansing terug te sturen. Die kans greep het talent met beide handen aan.

In 2015 tekende Shervyen Newton voor de New York Mets. (Facebook)

Zijn goede spel werd ook door de organisatie opgemerkt en in plaats van hem naar de Gulf Coast League te sturen, mocht hij het meteen een stapje hoger in de Appalachian League proberen. Newton betaalde dat vertrouwen terug met opnieuw een sterk seizoen. Zijn naam duikt nu op in de lijstjes van de belangrijkste prospects en hij wordt aan het begin van dit seizoen gezien als een van de vijf grootste talenten van de Mets.

COLUMBIA FIREFLIES

De verwachtingen waren dit jaar dus hoog. Net als Apostel kende Newton dit seizoen echter een trage start. Men begon zelfs aan zijn potentie te twijfelen, maar de laatste maanden is er een knop omgegaan. Hij heeft zijn swing verkort en dat lijkt zijn vruchten te hebben afgeworpen. Zijn OPS ligt in de maand juli zelfs boven de 1.000 en in de afgelopen week verdubbelde hij zijn homerunaantal door er drie uit te slaan.


Het zal er dus vanaf hangen of de scouts oog hebben voor zijn hervonden vorm of Newton opgenomen zal worden in de Top 100, maar het biedt in ieder geval hoop voor de spelers toekomst. Vooralsnog heeft Newton een lange weg te gaan, maar zijn ontwikkeling is veelbelovend. Dat de Mets Jarred Kelenic hebben weggedaan heeft alvast de weg vrij gemaakt voor andere infield prospects.

DARRYL COLLINS

Voor Darryl Collins komt de Top 100 komend jaar waarschijnlijk nog te vroeg. De 17-jarige buitenvelder maakte pas in juni zijn Amerikaanse debuut, maar in die korte tijd liet hij een ijzersterke indruk achter.  De oud-Neptunus-speler lijkt geen aanpassingsproblemen te kennen. Na zijn eerste maand werd hij door de Kansas City Royals al tot Minor League Player of the Month uitgeroepen.

Uit zijn cijfers blijkt wel waarom. Tot nu toe kwam Collins tot een slash line van .397/.472/.538. Dat levert hem dus een OPS van 1.010 op. In zijn eerste 20 wedstrijden sloeg hij nog geen homerun, maar wel 31 honkslagen, waarvan 3 doubles en 4 triples. Pas in één wedstrijd werd het talent hitless gehouden.
Onlangs sloot Bobby Witt Jr. zich aan bij het team van Collins. De speler die met de tweede pick van de 2019 Draft door de Royals werd opgepikt, kan vooralsnog niet tippen aan de prestaties van de Nederlander. De Amerikaan zal waarschijnlijk wel een plaatsje vinden op de Top 100, dus ook voor zijn teamgenoot is er hoop. Al ben je zelfs dan nog niet verzekerd van een gouden toekomst.

Coverfoto: Phrake Photography

Yankees en A's slaan slag op internationale markt

Sander Grasman
-
0

Ronald Acuña Jr, Vlad Guerrero Jr. en nu Wander Franco: steeds vaker komen de grootste honkbaltalenten van buiten de Amerikaanse landsgrenzen. Daarom is het aantrekken van jonge prospects uit Zuid-Amerika tegenwoordig big business. Op 2 juli opende de transferperiode voor internationale talenten. Wij keken naar de belangrijkste signings.

DOMINGUEZ

Jasson Dominguez zal voorafgaand aan de transferperiode bij de meeste scouts bovenaan het lijstje hebben gestaan. De jonge Dominicaan is een echte five-tool-player. De buitenvelder beschikt over een machtige aangooi, is bijzonder snel en een geweldige slagman. Er zijn zelfs scouts die het jonge talent met Mike Trout durven te vergelijken.

 
Dominguez Sr. noemde zijn zoon naar zijn favoriete speler: Jason Giambi. Al vanaf zijn geboorte was Dominguez dus voorbestemd om te tekenen bij de Yankees. Gelukkig voor het talent zag de club uit New York genoeg in hem om zo’n 90% van hun beschikbare tekengeld in te zetten om de top prospect aan zich te binden.

THE MARTIAN

Vanwege zijn buitenaardse talenten kreeg de jongeling de bijnaam El Marciano, de Marsman. Opvallend genoeg heeft Dominguez nog niet vaak zijn klasse getoond tegenover tegenstand van buiten zijn Dominicaanse academie. Voor sommige teams was dat genoeg reden om terughoudender te zijn dan de Yankees uiteindelijk bleken te zijn.

PUASON

Achter Dominguez werd Robert Puason gezien als het beste talent uit deze lichting. Zijn talenten verleidden de Oakland Athletics er zelfs toe om onkarakteristiek veel geld te reserveren voor een enkele speler. Net als zijn landgenoot kan de jonge kortestop $5 miljoen bijschrijven.

 
Dat er voor Puason een prachtige toekomst in het verschiet ligt, was iets dat de Atlanta Braves een paar jaar geleden ook al zagen. Zij hadden een mondeling akkoord gesloten met de toen nog 14-jarige speler. Hoewel hij niet, zoals soms beweerd wordt, de reden is dat de Braves gestraft werden voor illegale praktijken, betekende de sanctie voor de organisatie uit Georgia wel dat er een streep door het akkoord kon en de speler terug op de markt kwam. Die kans lieten de Athletics niet passeren.

CAPPE

Op één na werd de gehele Top 30 aan talenten al op de eerste dag van de transferperiode vastgelegd. Die ene die nog geen contract heeft ondertekend, is de 16-jarige Yiddi Cappe. Toch lijkt de toekomst van de Cubaan al vast te liggen. Vorig jaar al stond er namelijk in zijn Instagram-bio te lezen dat Cappe speler is van de Miami Marlins. Er wordt dan ook verwacht dat hij volgend jaar bij de club uit Florida zal tekenen.

NIEUWE KOERS ORIOLES

De meest actieve club in de eerste week van de internationale transferperiode waren de Baltimore Orioles. Opvallend genoeg mengden zij zich tot dit jaar nooit in het internationale tekengeweld. De 27 nieuwe spelers die zij in één week aan hun organisatie toevoegden, is meer dan twee keer zoveel als vorig jaar. Sterker nog, 27 is precies het aantal internationale spelers dat ze in de afgelopen drie jaar bij elkaar opgeteld naar Maryland haalden.

Arubaans talent Adrion Lacle op de foto met de man die hem scoutte en in wiens voetsporen hij ooit hoopt te treden, Calvin Maduro. (SportZoneAruba)

Een van de spelers die terechtkomt in de organisatie van de Orioles is de Arubaanse pitcher Adrion Lacle. Mocht het Lacle lukken om de hoofdmacht te halen, dan zal hij niet de eerste werper van zijn geboorte-eiland zijn die daarin slaagt. Sydney Ponson en Calvin Maduro waren aan het begin van deze eeuw zelfs drie jaar teamgenoten in Baltimore. Die laatste was het die het talent heeft gescout voor zijn oude club.

INTERNATIONALE DRAFT

Het zou overigens het laatste seizoen kunnen zijn dat internationale talenten op deze manier aangetrokken worden. Er gaan stemmen op om ook deze talenten via een draft te verdelen onder alle teams. De MLB zou dit systeem al in augustus 2020 of een jaar later willen implementeren. De opzet zou nog wel goedgekeurd moeten worden door de MLB Players Association.

Coverfoto: MLB.com

Dutch Watch XL: Bogaerts on fire, Profar haalt zijn gram

Hans Mulder
-
0

Het jaarlijkse feestje van de All-Stars ligt inmiddels achter ons en dus is het tijd om even de balans op te maken. Wie kan terugkijken op een goede eerste seizoenshelft en wie zal beter voor de dag willen komen in de komende maanden? Natuurlijk blikken we ook terug op de laatste wedstrijden en daarin was met name Xander Bogaerts lights out.

In tegenstelling tot vorig jaar had Ozzie Albies nu ook echt vrij tijdens de All-Star break. Hoewel z’n cijfers niet eens veel minder waren, kregen dit keer Ketel Marte en Max Muncy de voorkeur op zijn positie. In 2018 was Albies natuurlijk die new kid on the block en was alles wat hij deed al snel bijzonder. Zijn eerste maanden mochten er toen, met 20 homeruns en 55 RBIs, ook echt wel zijn. Toch zal hij dit jaar ook met een fijn gevoel zijn begonnen aan z’n vrije dagen. De laatste maand voor de ASG tekende hij voor maar liefst 22 RBIs waardoor dat aantal voor de break uitkwam op 49. Mede door een matige maand mei, waarin hij slechts één homerun sloeg, bleef zijn aantal homers voor de break beperkt tot 14.

WISSELEND SUCCES

Gemakkelijk ging het voor de Braves niet in de laatste serie voor de ASG. Miami kreeg weliswaar twee keer klop in de serie van drie wedstrijden, maar dat gebeurde telkens met een miniem verschil. Ozzie Albies was 5-for-11 in dit drieluik en met name in het met 5-4 verloren duel van 6 juli beet de kleine infielder van zich af. Albies tekende voor 3 doubles en 2 runs en was met 3-for-4 een plaag voor de vijandelijke pitchers.
De laatste wedstrijd voor de break (4-3 winst) deed zijn slaggemiddelde met 2-for-3 opnieuw goede zaken. Die lijn trok hij na de ASG door tegen de Padres. Voor het eerst sinds jaren vertrokken de Braves met een sweep uit San Diego en hun tweedehonkman was 3-for-13 met een RBI in de tweede wedstrijd.


Tegen de Milwaukee Brewers begon Albies met 3-for-4, z’n 22e double en z’n 58e run ook prima. Die run in de zevende inning kwam de Braves goed uit, want het gaf de ploeg net wat meer lucht op weg naar een 4-2 win. Daarmee hebben we alle wapenfeiten van Ozzie Albies in deze serie genoemd. De Braves zullen de tweede ontmoeting, een 13-1 nederlaag, snel willen vergeten.
De derde dreigde woensdag ook uit te lopen op een debacle, maar een 5-0 achterstand werd nog teruggebracht tot 5-4. In de negende inning kreeg Albies, met Freddie Freeman op de honken, nog de kans om Atlanta aan een voorsprong te helpen. Met drie slag was de tweedehonkman echter de laatste nul van de wedstrijd. Dit weekend staat er voor de Braves een belangrijke serie op het programma. Concurrent Washington komt voor vier wedstrijden naar Atlanta.

Vreemd genoeg kreeg Xander Bogaerts in eerste instantie niet genoeg stemmen om naar de ASG te mogen. Na wat afmeldingen kreeg onze landgenoot toch nog zijn beloning voor een sterke eerste seizoenshelft. Jorge Polanco van de Minnesota Twins mocht starten als kortestop, maar Bogaerts kreeg ook wat speeltijd en sloeg in z’n enige at-bat zelfs nog een run binnen voor de American League. Een RBI leverde hem dit niet op, want hij sloeg de bal in een dubbelspel. Dit veredelde demonstratiepotje werd overigens wel gewonnen door Bogaerts en de zijnen. De AL versloeg de NL met 4-3.
Voor Xander Bogaerts was 2018 zijn meest productieve jaar in de majors. Voor de ASG noteerde de kortestop van de Boston Red Sox toen 16 homeruns en 64 RBIs met een slaggemiddelde van .284. Dit jaar zijn z’n cijfers met 65 RBIs, 17 homeruns en een average van .294 zelfs nog wat beter, maar speelde hij ook meer wedstrijden. Bogaerts verscheen in 2019 voor de All-Star break 23 keer vaker aan slag dan vorig seizoen. Drie jaar geleden speelde onze landgenoot zijn eerste ASG en vergeleken met dat jaar zijn z’n statistieken nu veel overtuigender. Toen kwam hij in de eerste seizoenshelft tot 10 homers en 56 RBIs. Dat deed hij overigens met een dijk van een gemiddelde. Na 356 at-bats stond er toen .329 achter zijn naam.

BOGEY LAAT ZICH ZIEN

De break kwam Bogaerts waarschijnlijk niet heel erg gelegen. In de laatste serie voor zijn trip naar Cleveland was X-Man 2-for-8 in de serie tegen de Detroit Tigers, maar wat binnengeslagen punten betreft deed de kortestop geweldige zaken. Op 5 juli brak zijn 3-run homerun in de achtste inning de wedstrijd helemaal open. Van 6-5 werd het in één klap 9-5. Boston won dit eerste duel, waarin Bogaerts in totaal 4 RBIs noteerde, met 9-6. De tweede ontmoeting, met 10-6 gewonnen door de Red Sox, sloeg onze landgenoot over. Op 7 juli kwam hij in de vijfde inning door met een RBI-double, die Boston twee runs opleverde. Zelf scoorde hij in die inning na een klap van Andrew Benintendi. Met een 6-3 zege en een sweep begonnen de Red Sox aan hun All-Star break.


Op 3 juli kwam er tegen de Blue Jays een einde aan de 6-game hitting streak van Bogaerts, maar de kortestop begon al vlot weer aan een nieuwe reeks. Tegen de Tigers was hij daarbij ook nog eens akelig productief en die lijn trok hij door in de eerste wedstrijden na de ASG. Xander Bogaerts was hot tegen de Dodgers getuige ook zijn 6-for-12. Daarbij sloeg hij in elk van de drie wedstrijden een homerun en nam hij ook nog eens 6 RBIs voor zijn rekening. Op 12 juli deed Bogaerts met een 3-run homer nog een duit in het zakje in de wedstrijd die Boston met 8-1 won. De overige duels gingen weliswaar met 11-2 en 7-4 verloren, maar dat lag niet aan onze landgenoot.

HET LIJKT ZO SIMPEL…

De knuppel van Bogaerts viel ook tegen de Toronto Blue Jays niet stil. Op het moment dat hij maandag aan deze serie begon, had de kortestop minimaal één punt binnengeslagen in de laatste zes wedstrijden. Die streak bouwde hij tegen Toronto moeiteloos uit. Hij opende maandag 3-for-4 met een RBI-single in de derde inning. Boston won met 10-8, maar ging een dag later de bietenbrug op: 10-4. Xander Bogaerts timmerde voor de vierde keer in vijf wedstrijden de bal het park uit, maar zijn 2 RBIs leverden dus geen zege op. In de laatste twee duels van deze serie brak Bogaerts met zijn nieuwe traditie. Hij kwam in negen slagbeurten nog wel vier keer door met een hit, maar die leverden geen runs meer op. Boston won wel. Twee keer zelfs. Woensdag werd Toronto met 5-4 verslagen en donderdag met 5-0.

Didi Gregorius miste dit seizoen de eerste maanden vanwege zijn elleboogblessure en kwam voor de ASG slechts 22 keer in actie. Het heeft dus ook geen enkele zin om zijn huidige seizoen te vergelijken met de voorgaande jaren. Zijn slaggemiddelde lag dit jaar met .275 een fractie hoger dan vorig seizoen, maar daar stonden dan ook veel minder slagbeurten tegenover. In de laatste serie voor de break kwam Gregorius tegen de Tampa Bay Rays tot slechts één hit in 14 at-bats.
Die hit kwam op 4 juli, in de eerste wedstrijd, tot stand middels een stootslag. Even later strandde zijn poging om het tweede honk te stelen in schoonheid. De New York Yankees wonnen dit duel met 8-4 en zouden ook de tweede wedstrijd in de serie van vier winnen: 8-4. Gregorius bekeek de derde ontmoeting, die met 4-3 verloren ging, vanuit de dug-out. Ook de laatste wedstrijd van de eerste seizoenshelft werd door de Yankees niet in winst omgezet. Didi Gregorius bleef in vier slagbeurten zonder hit en de Rays bezorgden hun fans een 2-1 overwinning.

DIDI GOES DEEP

De Yankees kwamen op 12 juli sterk uit de break, maar dat gold niet voor Didi Gregorius. De kortestop kon in vier slagbeurten niets uitrichten, maar zag zijn team de Blue Jays met 4-0 verslaan. Een dag later kwam Gregorius tot zijn eerste en enige hit in dit drieluik, maar New York ging wel met 2-1 onderuit. Met een 4-2 overwinning namen de Bronx Bombers afscheid van hun tegenstander, maar de knuppel van Didi Gregorius weigerde opnieuw dienst.
Tegen de Tampa Bay Rays werkte het slaghout beter, maar Gregorius moest eerst even geduld hebben om dit te kunnen aantonen. Vanuit de dug-out zag de Amsterdammers hoe zijn ploeggenoten maandag de eerste wedstrijd met 5-4 verloren. Een dag later was het wel raak en dat was niet in de laatste plaats te danken aan Sir Didi. Met een 4-3 voorsprong en de honken bezet joeg de international de bal in de achtste inning het stadion uit. Met z’n vijfde homerun van het jaar bepaalde Gregorius de eindstand op 8-3.
Na een “verregende” woensdag mochten Gregorius en de zijnen donderdag hun kunsten twee keer vertonen. De Yankees wonnen twee keer en in de met 6-2 gewonnen wedstrijd was Sir Didi met een RBI-single en een run belangrijk voor zijn ploeg. Hij was 3-for-11 in de serie en met 6 RBIs behoorlijk productief.

Drie jaar op rij mocht Kenley Jansen naar de ASG, maar in 2019 bleef de uitnodiging uit. Kirby Yates van de San Diego Padres kreeg, niet geheel onterecht gezien zijn 30 saves, de voorkeur en ook Will Smith van de Giants werd als closer aan de selectie van de National League toegevoegd. Toch zijn de cijfers van Jansen bepaald niet slecht. Met zijn aantal saves liep hij heel lang voor op z’n schema van 2018, maar de closer is een beetje de dupe van het succes van de Los Angeles Dodgers.
Zijn ploeg wint over het algemeen relatief eenvoudig waardoor een closer niet altijd nodig is. Zo stond Jansen vorig jaar 46.1 innings op de heuvel voor de ASG, terwijl hij dit jaar niet verder komt dan 36.2. De Oranje-international maakte in 2018 vlak voor de break een inhaalslag waardoor hij nog op 27 saves kwam. Nu bleef die teller steken op 23 saves. Jansen kwam vlak voor zijn vrije dagen nog in actie tegen de Padres. Hij had 13 pitches nodig voor twee strikeouts en een fly out, maar kon een 5-3 nederlaag niet voorkomen.

PIJNLIJK

Voor Kenley Jansen begon de tweede seizoenshelft met een lang optreden tegen de Red Sox. Bij een stand van 4-4 en twee honken bezet mocht de closer de rommel opruimen. Voor Rafael Devers had Jansen 9 pitches nodig, maar landgenoot Xander Bogaerts kon na drie strikes gaan zitten. Jansen nam ook de 10e inning voor z’n rekening en gaf hierin vier wijd aan catcher Christian Vazquez. De beslissing viel echter pas in de 12e inning. Met 7-4 trokken de Dodgers aan het langste eind.


Afgelopen dinsdag gaf Jansen opnieuw acte de présence. Tegen Bryce Harper en de Phillies werd dit allesbehalve een succes. Een tik van Adam Haseley kwam terecht op de enkel van Jansen. Daarna kwamen vier Phillies op rij door met een hit, waarbij Harper de beslissende klap gaf. Zijn double bezorgde Philadelphia een 9-8 overwinning. Achteraf bleek Jansen veel last van z’n enkel te hebben. Die blessure houdt hem echter niet lang uit de roulatie. Hij had zelfs donderdag alweer kunnen spelen tegen Philadelphia, maar de stand hield ‘m uit de wedstrijd. De Dodgers verloren met 7-6.

De Oakland Athletics hadden in de eerste seizoenshelft waarschijnlijk meer verwacht van hun Nederlandse aanwinst. Met 10 homeruns en 40 binnengeslagen punten deed Jurickson Profar het niet eens zo beroerd, maar met z’n slaggemiddelde van .212 viel onze landgenoot toch wel wat uit de toon in Californië. Zo’n beetje voor het eerst in zijn loopbaan leek Profar ook een vaste plek gevonden te hebben. Waar hij in Texas nog het hele veld over dwaalde, daar gebruikte A’s-Manager Bob Melvin hem steevast als tweedehonkman. Een paar weken geleden kwam daar echter verandering in. Melvin had voorlopig even genoeg gezien en deelde Profar mee dat hij zou worden gebruikt als utility player. Net als bij de Rangers werd Jurickson Profar dus weer het manusje-van-alles.
Door al het blessureleed mocht Profar zich vorig jaar pas voor het eerst echt een volwaardig MLB’er noemen. Met 9 dingers en 46 RBIs deed hij het in dienst van Texas niet veel beter dan nu. Zijn batting average lag met .243 toch wel aanzienlijk hoger. Op bezoek bij de Seattle Mariners kreeg Profar tussen 5 juli en 7 juli nog de kans om wat aan dit gemiddelde te doen. Als linksvelder kwam in de tweede ontmoeting hij vier keer aan slag, maar vier keer zonder succes. De A’s verloren dit duel met 6-3, maar wisten de serie wel met 2-1 te winnen. Die twee overwinningen maakte Jurickson Profar vanaf de bank mee.

PROFAR SPEELT LONG BALL

Voor Profar kon de tweede helft van het seizoen niet veel beter beginnen. In de eerste wedstrijd tegen de White Sox mocht hij plaatsnemen op het tweede honk en al in z’n eerste at-bat ging de bal het stadion uit. Mede dankzij de 11e homerun van de Oranje-international wonnen de A’s met 5-1. In zijn vier slagbeurten was dit overigens ook z’n enige hit. De homer bezorgde Profar niet meteen een plek in de starting line-up. In de tweede wedstrijd tegen Chicago kwam hij als pinch hitter voor Khris Davis, maar dit keer bleef zijn enige at-bat zonder resultaat. Oakland won wel weer. Dit keer met 13-2. Ook de laatste wedstrijd in die serie ging naar de Athletics, maar in dit met 3-2 gewonnen duel was Profar veroordeeld tot een plek op de bank.
Dat was dinsdag ook het geval in de eerste wedstrijd tegen de Mariners. Bob Melvin deed opnieuw geen beroep op ‘t voormalig top prospect. Oakland boekte de vijfde overwinning op rij en klopten Seattle met 9-2. Woensdag werd de winning streak uitgebreid naar zes wedstrijden. Seattle kreeg met 10-2 opnieuw een pak slaag en de A’s sloegen maar liefst zes homeruns. Twee daarvan kwamen van de knuppel van Jurickson Profar. Hij mocht starten op het tweede honk en liet zich op een sublieme manier zien. Met Ramon Laureano op de honken timmerde Profar in de tweede inning z’n eerste bal weg. In de achtste bepaalde hij, met Khris Davis op ’t eerste honk, de eindstand op 10-2. Vorig jaar op 6 juni lukte het de infielder ook om twee homers in één duel te slaan. Toen deed hij dat namens Texas tegen Oakland.

Met 14 homeruns, 39 RBIs en een slaggemiddelde van .260 was de eerste seizoenshelft van Jonathan Schoop niet slecht. Vorig jaar, nog in dienst van de Orioles, kwam hij in de eerste maanden niet verder dan 10 dingers en 25 binnengeslagen punten. Daar kwam dan nog een matig average van .229 bij. In het geweld van de Minnesota Twins komt Schoop echter niet echt mee. Zijn nieuwe werkgever gokte de Jonathan Schoop van 2017 te zien, toen er halverwege al 18 homeruns en 54 RBIs achter z’n naam stonden. Niet voor niets werd de infielder dat jaar geselecteerd voor de All-Star Game. Zo goed als toen is onze landgenoot niet, maar van waarde voor de Twins is hij wel degelijk.

HITTING STREAK

Schoop begon de laatste serie voor de break meer dan uitstekend. Tegen de Texas Rangers was de tweedehonkman 3-for-5 met twee doubles, een homerun en vier RBIs. Z’n 14e homerun van het seizoen kwam in de vijfde inning met CJ Cron op de honken. De Twins hadden toen al een 9-0 voorsprong. Een RBI-double van Schoop hielp Cron en Marwin Gonzalez over de thuisplaat in de zevende. Minnesota opende die serie met een 15-6 zege en gaven dit op 6 juli een vervolg door met 7-4 te winnen. Met een RBI-single in de vierde toonde Schoop zich opnieuw productief. Schoop begon met een 7-game hitting streak aan de break. Ook in de derde wedstrijd kwam hij namelijk door met een single, maar een 4-1 nederlaag kon de infielder niet voorkomen.


Die reeks kreeg nog niet direct een vervolg tegen de Cleveland Indians. Schoop werd door Rocco Baldelli op 12 juli aan de kant gehouden. Zonder Nederlandse inbreng wonnen de Twins met 5-3, maar ook met Schoop in de gelederen wisten ze de Tribe te verslaan (6-2). Met een single in de achtste inning breidde Schoop z’n hitting streak uit, maar hij kreeg ook drie keer drie slag. Zondag kwam er een einde aan z’n serie. Minnesota ging met 4-3 onderuit en Jonathan Schoop bleef 0-for-4. Tegen de Mets sloeg de infielder dinsdag zijn 15e homerun van dit seizoen. Daarmee evenaart hij alvast zijn aantal uit 2015. Er was echter ook slecht nieuws. Minnesota verloor met 3-2 en Schoop viel geblesseerd uit met een buikspierblessure, die hem ook het tweede duel (14-4 nederlaag) aan de kant hield.

Bij Andrelton Simmons staan er vier Gold Gloves op de schoorsteenmantel, maar de kortestop mist nog altijd een All-Star Game op zijn palmares. Helaas voor Simba, die natuurlijk vooral bekend staat om z’n defensieve capaciteiten, bleef die uitnodiging ook dit jaar achterwege. Ondanks z’n enkelblessure kan Simmons toch aardige statistieken overleggen in de eerste helft van het seizoen. Zijn slaggemiddelde klimt de laatste jaren en stond vlak voor de break op .285. Vorig jaar rond deze tijd was dat zelfs .313. Hij had toen 41 RBIs en 6 homeruns geslagen, maar daar kwam Simmons nu niet in de buurt. In 221 at-bats kwam hij tot 4 homers en 23 binnengeslagen punten. Met slechts vijf errors was er defensief weer vrijwel niets op hem aan te merken.
Gemakkelijk hadden de LA Angels het niet vlak voor de ASG. In een drieluik tegen de Houston Astros gingen twee duels verloren. Met 4-for-14 en een homerun kon Andrelton Simmons toch terugkijken op een redelijke serie. Die homerun kwam in de zesde inning van de eerste wedstrijd en bezorgde LA op dat moment een 4-2 voorsprong. Houston maakte het nog wel even spannend, maar met 5-4 ging de openingswedstrijd naar de Halos. Wat z’n eigen prestaties betreft, kon Simmons met een goed gevoel aan de korte pauze beginnen. Op 7 juli was hij 3-for-6 met een gestolen honk, z’n achtste dit seizoen, in de laatste wedstrijd voor de break. Met 11-10 ging de win echter naar de Astros.

WINNING STREAK

Eenmaal terug op het veld liet Simmons vorige week vrijdag zien dat die goede wedstrijd tegen de Astros geen toeval was. In een emotioneel duel werden de Seattle Mariners met 13-0 weggeslagen en de Oranje-international kwam opnieuw tot drie hits. Met een RBI-single sloeg Simba in de eerste inning Shohei Ohtani binnen. Hij zou ook nog een tweehonkslag noteren in de zesde inning. Voor de Angels was dit het begin van een mooie serie. Op 13 juli bereikte Simmons twee keer de honken. Eén keer met een single en één keer kreeg hij vier wijd. Beide keren resulteerde het in een run op weg naar een 9-2 zege. Afgelopen zondag was er opnieuw winst voor de Halos. Simmons kreeg, dankzij vier wijd, een RBI achter zijn naam. Verder was hij 0-for-2 in de met 6-3 gewonnen wedstrijd.


Tegen de sterke Astros gingen de Angels vrolijk door met winnen. Afgelopen maandag was Simmons 1-for-5 in de eerste van vier wedstrijden, maar die ene klap leverde wel direct een run op. Z’n vijfde homerun van het jaar gaf de aanzet tot een mooie inhaalrace. Mede dankzij de long ball van hun kortestop werd een 3-0 achterstand ongedaan gemaakt en met 9-6 gewonnen. Voor Simba zou het een redelijke serie worden. Hij noteerde 5 hits in 17 at-bats, maar afgezien van die homerun kwamen er geen runs meer van zijn knuppel. De Angels wonnen de eerste twee wedstrijden en kwamen daarmee op een 5-game winning streak. Houston liet dit niet op zich zitten en versloeg de Halos in de laatste twee duels.

Cover Photo: Greg Fiume/Getty Images

Flashback Friday: Chiti getrade voor… Chiti

Sander Grasman
-
0

Met de naderende Transfer Deadline kunnen we natuurlijk druk speculeren over mogelijke deals, maar het is ook een uitgelezen gelegenheid om terug te kijken op de meest spraakmakende deals uit het verleden. In de lijst van meest opmerkelijke transfers uit het verleden, is er één naam die er nagenoeg altijd tussen staat: Harry Chiti. Eigenlijk staat hij er twee keer tussen.

NEW YORK METS

Nadat de Brooklyn Dodgers  en New York Giants de stad hadden verlaten en naar de westkust waren getrokken, was er in New York behoefte aan een tweede proforganisatie. Het mocht toch niet zo zijn dat de stad niet vertegenwoordigd was in de National League? En dus werden de New York Mets in 1962 opgericht. De club dankt overigens zijn kleuren aan de vertrokken organisaties, namelijk het blauw van de Dodgers en het oranje van de Giants.

Harry Chiti (32) blokkeert de plaat, terwijl Roberto Clemente probeert te scoren.

HARRY CHITI

De nieuw opgerichte Mets hadden natuurlijk behoefte aan spelers en zij zagen in een zekere Harry Chiti een bruikbare versterking. Met de Indians, waarvoor de catcher op dat moment uitkwam, werd afgesproken dat in ruil voor de spelers diensten een Player To Be Named Later de omgekeerde weg zou behandelen.
Die PTBNL zou vervolgens niemand anders dan Harry Chiti zelf worden. En daarmee werd Chiti de eerste speler die werd geruild voor zichzelf. Na zijn onsuccesvolle verblijf in de Big Apple keerde hij niet meer terug in de Major League en zo verdween hij al op dertigjarige leeftijd uit het profhonkbal. Toch doen we Chiti tekort als we hem alleen om deze reden herinneren.

RECORD BONUS

Harry Dominic Chiti Jr. groeide als kleinkind van Italiaanse immigranten op in Detroit, waar zijn vader, Harry Sr, in de auto-industrie werkte. Nadat Chiti het eerst als derde honkman geprobeerd had, bleek zijn talent toch beter tot zijn recht te komen achter de plaat. Behalve een goede catcher bleek de jonge Chiti ook zeer goed met de knuppel overweg te kunnen en dat viel ook de profclubs al snel op.

Gesigneerd honkbalplaatje van Harry Chiti in zijn tijd bij de Cubs.

Al als zeventienjarige jongen had hij de clubs voor het uitkiezen. Uiteindelijk wisten de Chicago Cubs hem te verleiden, met naar verluid een record tekenbonus van $ 20.000,00. Op 29 juni 1950 tekende Chiti zijn eerste contract. Hij hoefde nauwelijks drie maanden te wachten op zijn debuut. In september werd hij al overgeheveld en werd daarmee de jongste speler op het hoogste niveau.

KNUCKLEBALL-CATCHER

Chiti moest zich de twee volgende seizoenen nog steeds tevreden stellen met een klein aantal wedstrijden. Daarmee was hij overigens in zijn tweede jaar nog altijd de jongste speler in de MLB. Als jonge catcher kreeg je in die tijd vaak de ondankbare taak om in te vallen als er een knuckleballer op de heuvel verscheen. Zoiets deed je een meer ervaren backstop niet aan. Chiti ontwikkelde zich op die manier al heel jong tot een specialist.
In zijn derde seizoen mocht Chiti langer in Chicago blijven en kwam hij voor het eerst tot meer dan 100 at bats. Hij leek langzaamaan in de pikorde te stijgen. Hij had echter de pech dat hij op dat moment gedraft werd door het Amerikaans leger en twee jaar lang in dienst moest om te gaan vechten in Korea.

Harry Chiti in actie als catcher.

COMEBACK

In 1955 keerde Harry Chiti op 22-jarige leeftijd terug in Chicago. Hij werd tijdens opening day direct opgenomen in de lineup en sloeg in die eerste wedstrijd terug meteen een homerun. Met die homer is hij nog steeds de jongste Cub die ooit een homerun sloeg in een openingswedstrijd in Wrigley Field. Chiti speelde dat seizoen meer dan honderd wedstrijden en kwam daarin voor het eerst tot meer dan 10 homeruns.
Het zou echter bij dat ene goede seizoen blijven. Een jaar later werd hij getrade naar de New York Yankees. Na een korte opleving in ’58 en ’59 bij de Kansas City Athletics, die hem hadden overgenomen van de Yankees, kende Chiti in de jaren zestig minder succes en leidde hij seizoenenlang een nomadisch bestaan. Totdat hij dus in 1962 de transfer zou maken die hem eeuwige roem opleverde.

Coverfoto: archief

NBA Free Agency #8: Oklahoma transfereert Westbrook naar Houston

Thijs Verkuil
-
0

Ondanks het feit dat de free agency-periode al bijna twee weken onderweg is, is het zeker nog niet rustig te noemen. Zo kwam gisteren het nieuws naar buiten dat Russell Westbrook na elf seizoenen de Oklahoma City Thunder verlaat.

OKLAHOMA KIEST VOOR PAUL EN DRAFT PICKS

Na het vertrek van Paul George naar de Los Angeles Clippers afgelopen zaterdag, werd bekend dat hun andere sterspeler Russell Westbrook ook wilde vertrekken uit Oklahoma. Lang leken de Detroit Pistons en Miami Heat de topfavorieten om de point-guard binnen te halen. Echter waren het de Houston Rockets die er vandoor gingen met Westbrook, in ruil voor Chris Paul, twee eerste ronde draft picks (2024 en 2026) en twee mogelijkheden om picks te ruilen (2021 en 2025).
De MVP van 2017 zal bij de Houston Rockets herenigd worden met James Harden, de MVP van 2018. Westbrook en Harden speelde tussen 2009 en 2012 samen bij de Thunder en ook kwamen ze elkaar geregeld tegen bij de All-Star-wedstrijden en de Olympische Spelen van 2012. De connectie die Westbrook en Harden dus al hadden bij OKC, zal coach Mike d’Antoni alleen maar proberen verder uit te breiden. Qua salaris schieten de Rockets er niet veel mee op. Zowel Westbrook als Paul verdienen exact het zelfde aantal salaris de aankomende drie jaar. Echter heeft Westbrook nog een extra optie van ongeveer 47 miljoen dollar voor het seizoen 2022-2023.
Voor de Thunder is het nog gissen hoe het er volgend jaar voor zal staan. Naar verluidt probeert General Manager Sam Presti nog een derde team bij de trade te betrekken om Chris Paul over te nemen. Echter is dat nog niet gelukt is het nog wachten op de definitieve uitkomst van de trade. Voor de verdere toekomst ziet het er al wel rooskleuriger uit. Na de trades van Paul George naar de Clippers, Jerami Grant naar de Nuggets en nu Westbrook naar de Rockets, beschikken ze over acht eerste ronde draftkeuzes tot en met 2026.

OVERIGE DEALS

George Hill – Bucks (3 jaar, $29 mil), Tyus Jones – Grizzlies (3 jaar, $24 mil), Kevon Looney – Warriors (3 jaar, $15 mil), Kelly Oubre Jr. – Suns (2 jaar, $30 mil), Kyle o’Quinn – 76ers (1 jaar, $2 mil), Mike Scott – 76ers (2 jaar, $9.8 mil), Alec Burks – Warriors (1 jaar, $2.3 mil), Marcus Morris – Knicks (1 jaar, $15 mil), Trey Lyles – Spurs (2 jaar, $?)

Top- en coverfoto: Ezra Shaw/Getty Images

 

All Star Game: Pete Alonso en AL grote winnaars

Sander Grasman
-
0

Vannacht won de American League voor de zevende opeenvolgende keer de All Star Game. Een homerun van Joey Gallo bleek uiteindelijk beslissend. Gedurende de avond was er ook nog tij om stil te staan bij het plotselinge overlijden van Tyler Skaggs en de ziekte van Carlos Carrasco. Een dag eerder won Pete Alonso de Home Run Derby. In de finale versloeg hij de imponerende Vlad Guerrero Jr.

HOME RUN DERBY

Op maandag stond de Home Run Derby op het programma. Uiteindelijk trok rookie Alonso aan het langste eind, maar het was dus die andere rookie die het meeste indruk wist te maken. Vlad Jr. sloeg een record aantal homeruns. Vooral zijn duel met Dodger Joc Pederson zal nog lang herinnerd worden. Na drie swings offs viel er pas een beslissing. De 40 dingers van Guerrero Jr. bleken genoeg om Pederson van zich af te schudden.

 
Met zijn 29 rake klappen uit de eerste ronde had Vlad voor de finale al 69 homeruns achter zijn naam staan. Nog nooit sloeg een slagman 29 homeruns in één ronde en Guerrero Jr. kwam in allebei zijn eerste twee rondes tot dat aantal. Zijn 69 waren er vanzelfsprekend een stuk meer dan Alonso’s 34. De Mets eerstehonkman kwam elke ronde langzaam op gang.
De Blue Jay was dus favoriet voor de eindzege, maar ook de vermoeidheid ging een rol spelen. Hoewel Guerrero nog wel tot het respectabele aantal van 22 kwam, was het niet genoeg om een verlenging af te dwingen. Alonso was in de finale namelijk goed voor 23 homeruns. De Met is na Yankee Aaron Judge in 2017 pas de tweede rookie die zich tot winnaar van de Home Run Derby weet te kronen.

PITCHERS DOMINEREN

Wie met de huidige ballen – iets waarover Justin Verlander zich zich uitsprak in aanloop naar de All Star Game – ook tijdens de wedstrijd een veredelde Home Run Derby had verwacht, kwam bedrogen uit. Het waren niet de sluggers, maar de pitchers die de wedstrijd in Cleveland domineerden. Het was dan ook geen verrassing dat er aan het eind van de avond een werper tot MVP werd uitgeroepen. Hometown favourite Shane Bieber had alle drie slagmannen die hij tegenover zich kreeg met drieslag naar de kant gestuurd.

 
Bieber was overigens zeker niet de enige pitcher die zich van zijn beste kant liet zien. Gezamenlijk kwamen de werpers uit de American League tot 16 punchouts. Dat is een record. Naast Bieber gooiden ook Liam Hendriks en Aroldis Chapman in hun inning drie strikeouts. In totaal stuurde AL-manager Alex Cora negen werpers de heuvel op en alleen Brad Hand kwam daarvan in de problemen.

L VOOR KERSHAW

Maar hun concurrenten uit de National League deden nauwelijks voor hen onder. Onder anderen starter Hyun-Jin Ryu, Jacob DeGrom en Red Luis Castillo gooiden uitstekende innings. Daardoor werd er slechts mondjesmaat gescoord, maar bleef het wel tot het eind spannend. Het was uiteindelijk Clayton Kershaw, hij had al de twee inning voor zijn rekening genomen, die de loss achter zijn naam kreeg.

 
In die tweede inning had Michael Brantley zijn teamgenoot Alex Bregman met een tweehonkslag over de thuisplaat gebracht. Het was te danken aan een strikeout voor Jorge Polanco dat de schade op dat moment beperkt bleef tot één run. Die 1-0 tussenstand zou tot de 5e inning op het scorebord staan.

FAMILY FUED

De derde inning draaide uit op een Portoricaans onderonsje. Manager Cora bracht José Berrios in de gelegenheid om het op te nemen tegen zijn zwager Javy Baez. De echtgenoten van de twee spelers zijn zussen. Ook landgenoot Francisco Lindor werd betrokken bij het feestje, omdat hij een dag eerder de tweedehonkman van de Chicago Cubs op vriendschappelijke wijze had uitgedaagd. Uiteindelijk trok de slagman aan het korste eind, toen zijn klap in het linksveld kon worden gevangen door Brantley.

VOORSPRONG VERDUBBELD

In die vijfde inning was Walker Buehler al de derde werper van de Los Angeles Dodgers die door Dodger- en NL-manager Dave Roberts het veld werd ingestuurd. Buehler mocht de heuvel op na de nagenoeg perfecte inning van Bieber. Net als zijn teamgenoot Kershaw eerder op de avond, kwam ook Buehler niet ongeschonden uit zijn inning. Een infield hit van Polanco was genoeg om Gary Sanchez van het derde honk thuis te krijgen.

STAND UP TO CANCER

Sinds enkele jaren staat de All Star Game stil bij de strijd tegen kanker. Dit jaar was dat moment extra beladen, nadat Indians-pitcher Carlos Carrasco onlangs bekendmaakte dat hij lijdt aan leukemie. Zijn teamgenoten – Carlos Santana, Lindor en pitchers Bieber en Hand – en manager Tito Francona mochten samen met de werper het veld op om op te staan tegen de ziekte. Niet alle aanwezigen hielden het droog bij dit ontroerende moment.


Nadat de wedstrijd hervat was, maakte Charlie Blackmon er weer een one run game van. De Rockie sloeg een worp van de verder onaantastbare Hendriks over de hekken voor een homerun. Dat schonk Alonso de kans om voor de tweede avond op rij tot grote held uit te groeien, maar bij zijn poging te slaan naar Hendriks’ fastball, raakte hij niks dan lucht en moest hij met drieslag terug naar de dugout.

VORENTSCHEIDUNG

Nadat de slagmannen van de NL weer op volgorde uit waren gegaan in de eerste helft van de 7e inning, moest Brandon Woodruff de wedstrijd binnen handbereik zien te houden. Dat lukte hem niet. Matt Chapman bereikte het eerste honk met een vrije loop en werd vervolgens door een single van James McCann naar drie gebracht. Hoewel onze landgenoot Xander Bogaerts vervolgens in zijn enige slagbeurt een dubbelspel veroorzaakte, kon Chapman wel voor de 3-1 tekenen.
Ranger Joey Gallo sloeg daarna de eerste worp die hij zag de tribunes achter het rechtsveld in. Het was tweede en laatste homerun van deze All Star Game. Met deze voorsprong en in Brad Hand en Aroldis Chapman twee van de beste closers nog achter de hand, kon de zege de AL nauwelijks meer ontglippen.

HAND OVERSPEELD

Het had echter niet veel gescheeld of de NL had al in de 8e inning de stand omgedraaid. Hand kreeg de slagploeg van de National League niet onder de controle. Hij opende de inning met vier wijd voor Yasmani Grandal en van daar ging het van kwaad tot erger. David Dahl volgde met een honkslag en daarmee waren de twee Rockie-slagmannen op dat moment goed voor de helft van de National Leagues productie.
Nadat Jeff McNeill was uitgevangen door Gallo, zou een dubbelspel genoeg zijn geweest om een einde te maken aan de inning. Die kans kwam er echter niet. Paul DeJong kreeg ook vier wijd, waarna Alonso nu wel voor punten kon zorgen. Zijn honkslag bracht Grandal en Dahl over de thuisplaat. Omdat DeJong en Alonso vervolgens succesvol een double steal uitvoerden, stond plots het winnende punt in scoringspositie. De pop up van Mike Moustakas kon echter door McCann in foutgebied gevangen worden.

LEGACY

Roberts en co zullen even gehoopt hebben op een herkansing in de 9e inning, maar Chapman stond dat niet toe. Diens uitstekende werpen gaf de AL zelfs nog de kans om de afscheidnemende CC Sabathia in het zonnetje te zetten. De oud-Indian mocht als pitching coach naar de heuvel toe om met zijn huidige teamgenoot te overleggen. Met een grote glimlach nam de toekomstig Hall of Famer de staande ovatie in ontvangst.

Coverfoto: Jason Miller/Getty Images

Free Agency 2019 #7: Raptors stappen over op plan B

Lars Leeftink
-
0


De tweede week van NBA Free Agency begon met een paar trades en de Raptors die overstappen naar plan B na het vertrek van Kawhi Leonard. Een overzich van de afgelopen dagen.

PLAN B VOOR DE RAPTORS, GRIZZLIES ZOEKEN PG,

De Toronto Raptors zijn na het vertrek van Kawhi Leonard begonnen met het uitvoeren van plan B. Gisteren werden twee nieuwe namen en een oude bekende aangetrokken. Rondae Hollis-Jefferson zal in Canada voor een jaar zijn kwaliteiten mogen laten zien. Voor Terence Davis en Patrick McCaw zal het twee jaar zijn. Al deze spelers spelen (net zoal eerdere aanwinsten Stanley Johnson en Matt Thomas) op de shooting guard of small forward-positie en zoeken een nieuwe kans. Deze kans zullen ze bij de regerend kampioen krijgen als back-up van OG Anunoby en Norman Powell.

GRIZZLIES OP ZOEK NAAR EEN PG

Na het vertrek van Mike Conley raakten de Grizzlies gisteren nog een point guard kwijt. Delon Wright zal in een sign-and-trade naar de Dallas Mavericks gestuurd worden, die zelf nog naar een startende point guard op zoek waren. Delon Wright zal deze rol gaan vervullen. De Grizzlies krijgen twee 2nd round picks terug voor Delon Wright.
Even later werd bekend dat de Grizzlies in Tyus Jones (3 jaar, $29 – $9,6 mil per seizoen) de ideale leider van de second unit zien. Achter rookie Ja Morant zal hij de bank moeten voorzien van een spelmaker. Het is voorlopig echter nog een offersheet (3 jaar, $24 mil – $8 mil per seizoen) dat het huidige team van Jones, de Timberwolves, nog kan matchen. Aangezien er in Minnesota ook niet veel point guard zijn, is dit goed mogelijk. Het kan dus zo maar zijn dat Memphis binnenkort nog steeds een back-up PG zoekt.

WARRIORS EN HAWKS RUILEN CENTERS

De Warriors waren gisteren opnieuw actief. In een deal met de Atlanta Hawks ruilen beide teams een center. Damian Jones gaat samen met een 2nd round pick naar de Hawks. Omari Spellman gaat naar de verliezend finalist en zal de back-up worden van Draymond Green op power forward. Mede dankzij deze move vullen de Warriors hun frontcourt-rotatie bijna volledig in.


De Hawks krijgen er een extra center bij naast Alex Len en Bruno Fernando en waren daarmee niet klaar. Even later werd namelijk bekend dat Jabari Parker (2 jaar, $13 mil – $6.5 mil per seizoen) op power forward de rol van Omari Spellman zal gaan overnemen.

OVERIGE DEALS

Thanasis Antetokounmpo – Bucks (2 jaar, $3.15 mil – $1.45 per seizoen), , JaMychal Green – Clippers (2 jaar, $10 mil – $5 mil per seizoen), Avery Bradley – Lakers ($2 jaar, $9.7 mil – 4,85 mil per seizoen), Jerami Grant (getrade naar de Nuggets), Theo Pinson – Nets (2 jaar, $?)

(Top/Cover Photo: Eric Hartline-USA TODAY Sports)

London Series: SportAmerika was erbij

Sander Grasman
-
0

Vorig weekend vonden in de Engelse hoofdstad de London Series plaats. Het waren de eerste MLB-wedstrijden op Europese bodem. SportAmerika was aanwezig en deed uitvoerig verslag van het evenement. Hieronder een samenvatting van alles dat we hebben gemaakt en gedaan.

Camerman Justin Kevenaar filmt het interview van Jasper Roos met oud-Yankee Nick Swisher. (Sander Grasman)

SPORTAMERIKA IS ERBIJ!

De Major League zette voorafgaand aan het weekend de serie vooral neer als een Brits feestje. Ter plaatse bleek het echter ook een Europese aangelegenheid. Behalve vele supporters was er ook een sterk contingent media uit Nederland afgereisd. Naast SportAmerika hadden Fox Sports, de Volkskrant en de NOS een delegatie gestuurd. Uit de beschikbaar gestelde spelers op de persconferenties van de eerste wedstrijddag bleek dat bovendien beide organisaties oog hadden voor de interesse uit Nederland. Zowel Didi Gregorius als Xander Bogaerts mochten opdraven om overwegend vragen van landgenoten te beantwoorden.

HONKBAL IN DE UK?

Dat de Amerikanen hun nationale pastime buiten de landsgrenzen willen promoten, is niks nieuws. Daarvoor organiseerden zij  in de 19e eeuw al verschillende tours en sinds 1996 speelt de MLB al geregeld officiële series op andere continenten. Dit jaar is Europa dus aan de beurt. Opvallend genoeg werd er niet gekozen voor een land met een sterke honkbaltraditie – wat zelfs in Amerika op verbazing kon rekenen – , maar trok het circus naar de Engelse hoofdstad. Dit heeft hoogstwaarschijnlijk te maken met eerdere succesvolle uitstapjes van de NBA en de NFL de afgelopen jaren.

MEER HOREN OVER DE LONDON SERIES? LUISTER DAN OOK ONZE BONUSPODCASTAFLEVERING!


Engeland mag dan geen lange honkbaltraditie kennen, wel begint er steeds meer een honkbalgemeenschap te ontstaan. De website en podcast van Bat Flips & Nerds spelen daarbij een belangrijke rol. Zij werden dan ook uitgebreid gefêteerd tijdens dit honkbalfeest in hun eigen land. Er waren door de hele stad en het hele land gelegenheden om gezamenlijk te kijken of iets mee te krijgen van de honkbalkoorts.

SHOWCASE EUROPESE PROSPECTS

Op vrijdag vormde het journaille en supporters niet de enige Nederlandse inbreng in en om London Stadium. De MLB had voor deze series een selectie toptalenten uit heel Europa laten invliegen. Deze groep Europese top prospects, waarvan een groot deel uit Nederland afkomstig, kreeg de kans om in een showcase hun talenten aan de aanwezige scouts te tonen. Onze collega’s van Fox spraken met één van hen, HCAW-talent Ruendrick Piternella.

LIVE SHOWS TER PLEKKE

Omdat we met onze persaccreditatie de kans hadden om de trouwe bezoekers een kijkje achter de schermen konden geven, namen we voor de wedstrijden een Live Show op die gestreamd werd via Youtube. Daarin bespraken we de gang van zaken, toonden we de interviews (op zaterdag met Dave Dombrowski en Javier Vazquez; op zondag met Nick Swisher en Reggie Jackson) en keken alvast vooruit op de wedstrijden. Met de ogen van meer ervaren collega’s van Fox en de NOS op ons, was dat natuurlijk extra spannend.

HELDEN VAN TOEN EN NU

Er werd dit weekend door de MLB grof geschut ingezet. Legendarische honkballers werden als ambassadeurs ingezet. Niet alleen Alex Rodriguez reisde af naar Londen, maar ook levende legendes als Mr. October Reggie Jackson, Bobby Bonilla en Dave Winfield gaven acte de présence. Iemand die namens de Players Association aanwezig was in London Stadium, was oud-pitcher Javy Vazquez. Op vrijdag spraken we met hem (zie bovenstaand filmpje).
Waar vrijdag meer een kennismaking was, stond zaterdag volledig in het teken van de wedstrijd. De afmetingen van het veld waren een van de belangrijkste gespreksonderwerpen. Hoeveel ballen zouden er door deze machtige lineups uit dit kleine veld geslagen gaan worden? En keken de startende werpers er tegenop om hier de heuvel op te stappen? Zoals gezegd werden ook de twee Nederlandse spelers ingezet als ambassadeurs op deze eerste wedstrijddag in Europa.

ESPN-verslaggeefster Marly Rivera stond erop om een foto te maken van Sander Grasman, terwijl Jasper Roos ‘Mr. October’ Reggie Jackson interviewt. (Marly Rivera)

OLD TRADITIONS, NEW GROUND

Behalve de aanwezige legendes en ambassadeurs werd het publiek ook getrakteerd op de vele tradities die de sport rijk is. Zo werd elke wedstrijd tijd ingeruimd voor de verschillende vormen van publieksvermaak. Tijdens de Seventh-Inning Stretch klonk bijvoorbeeld het ‘Take me out to the ballgame’ uit 60.000 kelen.
Daarnaast werden ook de specifieke tradities van de twee clubs in ere gehouden. De crew deed een dansje op de klassieker van The Village People en ook Sweet Caroline werd gedraaid. Maar ook tradities van andere clubs hadden de overtocht gemaakt. The Freeze nam het beide dagen op tegen een gelukkige supporter, terwijl een Britse versie van The President’s Race werd gelopen.

SLUGFEST OP ZATERDAG

De eerste wedstrijd gaf genoeg stof tot napraten. Beide startende werpers haalden het einde van de eerste inning niet. Masahiro Tanaka, gevolgd door een bataljon Japanse journalisten, kreeg nog wel één man meer uit dan zijn collega Rick Porcello, maar beide pitchers moesten zes runs toestaan. Het waren niet eens de homeruns die de meeste schade veroorzaakten. Vooral het snelle kunstgras zorgde ervoor dat veel ballen er tussendoor schoten.

 
Het betekende wel dat het Europese publiek zich kon vergapen aan het oermens Aaron Judge. Naast de slugger van de Yankees wordt iedereen gedegradeerd tot een dreumes. Tijdens de persconferentie zagen we al de twinkeling in zijn ogen als hij sprak over de mogelijkheid een homerun te slaan in Engeland. Hij betaalde de enthousiaste aanmoediging van zijn fans terug met een harde klap over de hekken.
Op zondag vroeg Jasper dan ook aan Yankees GM en Senior Vice President Brian Cashman of hij een verklaring voor het slugfest had.

YANKEES SWEEP

Op zondag was het voor de thuisploeg uit Boston vooral wonden likken. Opnieuw was het team in verdedigend opzicht kwetsbaar gebleken. Vooral de pitchers wisselen redelijke prestaties met hele zwakke af. De naderende transferperiode zou dus wel eens aangegrepen kunnen worden om versterkingen binnen te halen. Wij spraken hier op vrijdag Dave Dombrowski al over.

 
De tweede wedstrijd onderstreepte de zwakte nogmaals. De Red Sox kwamen dankzij een indrukwekkend eerste inning met drie homeruns op een comfortabele voorsprong, maar de werpers waren niet in staat om de overwinning veilig te stellen. Een totale implosie van de bullpen betekende 9 runs voor de Yankees en de wedstrijd was gespeeld.

NEDERLANDSE INBRENG

Opvallend genoeg wisten allebei de Nederlandse spelers een homerun te slaan in deze tweede wedstrijd. Bogaerts opende de score met een two run homer, terwijl Gregorius met een solo shot de homerun streak van de Yankees in leven hield in de 8e inning. Toch zal de laatstgenoemde met meer plezier terug kunnen kijken op dit tweeluik op Europese bodem. Zijn team neemt met deze dubbele zege in deze series een ruime voorsprong op de rivaal en lijkt de eerste plek in de sterke AL East langzaamaan steeds steviger in handen te nemen.

HOE NU VERDER?

Voor volgend jaar staat er alweer een nieuwe London Series gepland. Dan nemen de St. Louis Cardinals het op tegen de Chicago Cubs in de Engelse hoofdstad. Maar of deze wedstrijden in Londen een jaarlijks terugkerend evenement zullen worden, zoals de NFL dat al enkele jaren doet, is nog maar de vraag. Commissioner Rob Manfred gaf tijdens zijn persconferentie op zondag aan dat ook andere Europese steden mogen hopen op MLB-wedstrijden.
Of dat betekent dat Hoofddorp weer mag hopen, is maar de vraag. De kans dat daar een vergelijkbaar evenement uit de grond gestampt kan worden, lijkt klein. De MLB zal streven naar een locatie met enigszins vergelijkbare allure. Misschien dat de landgenoten van Max Kepler dan een betere kans maken. Het Olympische stadion in Berlijn zou natuurlijk ook een mooi decor kunnen vormen voor de Berlin Series 2021.
Wil je alle filmpjes, interviews en shows individueel bekijken? Ga dan naar ons YouTube-kanaal.

Coverfoto: Sander Grasman

1...428429430...805Pagina 429 van 805

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU