Dat hij mogelijk de Cy Young Award gaat winnen, was al duidelijk. Afgelopen nacht heeft ace Gerrit Cole echter bewezen ook prima uit de voeten te kunnen in de playoffs. De 29-jarige werper werd de derde pitcher in de geschiedenis met 15 of meer strikeouts in een playoffduel, na Bob Gibson (17) en Kevin Brown (16). Alex Bregman verzorgde de benodigde offense tegen Blake Snell, waardoor de Astros één winstpartij verwijderd zijn van een plek in de ALCS, vermoedelijk tegen de Yankees.
COLE ABSURD
Werden de Rays op vrijdag nog ge-‘Verlandered’, aldus manager Kevin Cash, nu kregen ze een koekje van Cole. De Floridianen kregen niets voor elkaar op de pitch mix van hun tegenstander, die 100 mph fastballs afwisselde met 83 mph curves en 90 mph sliders. Het was een ‘Ray’gelrechte slachting. Vooral de tweede inning was waanzinning. Nadat Cole in de openingsinning Meadows en Choi al aan de kant geschoven had, maakte hij snel werk van Avisail Garcia (3 pitches, K), Brandon Lowe (3 pitches, K) en Travis d’Arnaud (4 pitches, K) in de tweede inning.
Het hield daarna niet op. Eén strikeout in innings drie en vier, nog een keer ’the side’ in inning vijf: iedereen moest eraan geloven. Aan het eind van de rit had elke Rays-starter tenminste één strikeout van Cole om z’n oren gekregen, met drie stuks voor Ji-Man Choi en Brandon Lowe. SportAmerika MLB-analyst Mike van Dijk stuurde na afloop een bericht: “Ik ga on the record hier: Cole en JV kunnen (Curt, red.) Schilling en (Randy, red.) Johnson opvolgen als duo-World Series MVP’s”. Wij sluiten ons daar bij aan.
BREGMAN KOMT DOOR
Alex Bregman is dit seizoen een MVP-kandidaat in de American League en het Texaanse publiek liet hem dat ook weten. “M-V-P! M-V-P!”. Het moet de derdehonkman gestimuleerd hebben, want in de tweede helft van de vierde inning brak hij de ban. Voor de zevende keer in z’n carrière sloeg de ex-Honkbalweek MVP de bal in de play-offs over de hekken. Voor de zevende keer deed hij dat tegen een (ex)-All-Star: Chris Sale (2x), Trevor Bauer, Clayton Kershaw, Corey Kluber, Kenley Jansen en nu Blake Snell.
Bregman’s homerun was eigenlijk alle offense die de ploeg uit Houston nodig had, maar voor de zekerheid voegden Martin Maldonada (RBI-single in de zevende inning) en Carlos Correa (RBI-single in de achtste inning) nog twee runs toe om de voorsprong uit te breiden naar 3-0. Reliever Roberto Osuna kwam in de negende inning nog even in de problemen en zag de Rays via Austin Meadows een run op het bord zetten, maar Will Harris maakte het klusje met de honken vol en één uit af: een strikeout voor d’Arnaud, groundout voor Kiermaier.
GAME 3: OP NAAR FLORIDA
De sinaasappelseries verplaatsen zich nu van het ene pak (Minute Maid Park) naar het andere (Tropicana Field), waar op maandavond 19:00 uur Nederlandse tijd Charlie Morton het opneemt tegen Zack Greinke. Wint Houston dat duel, plaatst het zich voor de American League Championship Series. Als Tampa een Game 4 wil afdwingen, is er geen ruimte voor errors.
Elk NFL-team maakt een game plan tijdens het off-season om optimaal te kunnen presteren in het nieuwe seizoen. Zoals elk jaar kunnen veel van die plannen snel de prullenbak in vanwege QBs die vervangen moeten worden. Meestal blijft dit beperkt tot blessures of hier en daar een oudere QB die na een paar weken vervangen wordt door een first-round rookie. Dit jaar was het al voor het begin van het seizoen raak. Colts-superster Andrew Luck besloot met pensioen te gaan na langdurig blessureleed. Het bleek een voorbode te zijn van vele QB wijzigingen in het begin van dit seizoen. Omdat er zoveel nieuwe namen op het veld staan is het de hoogste tijd om kennis te maken met deze nieuwe groep QBs.
JACOBY BRISSETT
Indianapolis Colts
Leeftijd: 26
College: NC State
NFL games gestart: 21
Jacoby Brissett wist natuurlijk ook niet wat hij mee maakte toen Andrew Luck plots met pensioen ging. Hij werd ineens de man die het moest gaan doen voor Indianapolis. Er werden veel vraagtekens gezet bij het contract van 30 miljoen voor de komende twee jaar dat de Colts hem gaven. Die kritiek is inmiddels aardig verstomd. Brissett doet het namelijk heel aardig en de Colts zijn in de race in de spannende AFC South. Hij geniet het vertrouwen van het team en lijkt zijn belofte waar te maken. Van de QB’s die dit seizoen nog alles speelden heeft hij de op vijf na hoogste QB-rating in de NFL. De kans is aanwezig dat hij de komende jaren de quarterback van de Colts is. Brissett lijkt een blijver.
NFL leaders in touchdown passes through four weeks #Colts:
Jacksonville Jaguars
Leeftijd: 23
College: Washington State
NFL games gestart: 3
Minshew II is de meest besproken nieuwe quarterback in de NFL. De sixth-round draft pick nam het stokje over van Nick Foles die zijn sleutelbeen brak in de eerste wedstrijd van het seizoen. Minshew heeft karakter en lef, zowel op als buiten het veld. Snor en borsthaar maken de man voorlopig mateloos populair. Of ook hij een blijver is zal afhangen van zijn prestaties in de rest van dit seizoen. In de AFC South is hij een geduchte concurrent van Brissett. Interessant wordt het als hij een langdurig hoog niveau blijft halen. Wat doen de Jaguars dan als Foles terug is? Eerst moet Minshew de komende weken maar laten zien dat hij een constant niveau kan halen. Als hij de Jaguars in de playoff race weet te houden, kan hij zomaar eens de toekomst van Jacksonville zijn.
New York Giants
Leeftijd: 22
College: Duke
NFL games gestart: 2
In tegenstelling tot Minshew ziet Daniel Jones eruit als de ideale schoonzoon. De hoon die Dave Gettleman over zich heen kreeg toen hij Jones selecteerde met de 6th overall draft pick was niet misselijk. Heel New York, behalve misschien de Jets fans, viel over hem heen. Hoe anders is dat nu. Het seizoen leek weer niks te gaan worden na twee nederlagen. Dat was genoeg reden voor Pat Shurmur om Eli Manning op de bank te zetten en Jones de kans te geven om zich te bewijzen. De eerste wedstrijd speelde Jones direct de pannen van het dak. Danny Dimes, afkomstig van Duke, brengt de hoop terug bij alle Giants fans. Het kan nog een jaar of twee duren voor de Giants echt weer meedoen om de playoffs, maar de sfeer is omgeslagen. Alles wijst er op dat Daniel Jones een blijver is en een ster kan worden.
Carolina Panthers
Leeftijd: 23
College: Houston
Games started: 3
Een jaar geleden was Kyle Allen nog werkloos. Hij had het Panthers team niet gehaald en Taylor Heinicke was door Carolina als backup geselecteerd voor Cam Newton. Door blessures van zowel Newton als Heinicke eind vorig seizoen werd Allen de starting QB van de Panthers. In week 17 van vorig seizoen versloeg hij de reserves van de Saints. Dit jaar pakt hij weer zijn kans. Allen haalde het team, ondanks dat de Panthers Will Grier in de draft hadden opgepikt. Hij won de backup-battle in het preseason en omdat Newton geblesseerd raakte aan zijn voet werd Allen weer voor de leeuwen gegooid.
Zijn eerste test tegen de Cardinals doorstond hij met verve. Een 144.4 passer rating en 4 touchdown passes laten zien dat hij een fris alternatief is voor Newton. Ondanks 3 fumbles tegen de Texans, wist hij ook in Houston de Panthers naar een overwinning te loodsen. Mocht hij blijven winnen en Cam komt terug, wie gaat Carolina dan starten? In ieder geval onderstreept Allen deze weken zijn toekomst in de NFL als betrouwbare back-up QB.
Teddy Bridgewater
New Orleans Saints
Leeftijd: 26
College: Louisville
Games started: 31
Bridgewater is bepaald geen rookie meer. Na een aantal jaren bij de Vikings raakte hij een tijd uit de picture door een zware knieblessure. Vorig jaar kwam hij bij de Saints terecht. De superbowl kandidaten uit New Orleans schrokken toen ze zagen dat Drew Brees geen bal meer met zijn hand op kon pakken na een aanvaring met Aaron Donald. Brees staat voorlopig langs de kant met een blessure aan zijn duim en dus is het aan Teddy Bridgewater om de Saints op koers te houden voor de playoffs. Dat gaat tot nu toe redelijk. Zijn optredens zijn stabiel en hoopgevend. Bridgewater doet weinig gekke dingen. De Saints zijn dusdanig sterk dat de taak voor Bridgewater niet onoverkomelijk lijkt. En als het even niet loopt, kan hij altijd de bal aan Alvin Kamara geven. Een fijne back-up om te hebben voor de Saints tot Brees weer aan kan sluiten.
Mason Rudolph
Pittsburgh Steelers
Leeftijd: 24
College: Oklahoma State
Games started: 2
Eén van de grote storylines van week 2 was de blessure van Big Ben. De vertrouwde QB mist in ieder geval de rest van het seizoen met een elleboogblessure. Daarnaast is hij inmiddels al flink op leeftijd, dus zullen de Steelers na moeten denken over hun toekomst. Velen zullen wellicht Mason Rudolph niet als ideale opvolger zien. Probleem is echter, de Steelers hebben hun first-round pick getrade naar de Dolphins, dus tanken zit er ook niet in dit seizoen. Winnen is het devies, maar dat lukte pas afgelopen maandag voor het eerst.
Rudolph doet het overigens vrij aardig, zeker gezien het feit dat zijn wapens behoorlijk ontmanteld zijn. Het gemis van Antonio Brown en Le’Veon Bell laat zich voelen in Pittsburgh. De wedstrijd tegen de Bengals was wel hoopgevend met James Connor en Jaylen Samuels in een positieve rol. Rudolph doet net als veel andere back-up QBs weinig gekke dingen. Om op lange termijn een starter in de NFL te blijven zal hij met meer risico in zijn spel moeten leren spelen. Hij krijgt dit seizoen in ieder geval de kans zich flink te ontwikkelen.
Miami Dolphins
Leeftijd: 22
College: UCLA
Games started: 15
De meest ondankbare QB rol in de NFL is voor Josh Rosen. Bij de Dolphins valt dit seizoen weinig eer te behalen. Volgens vele statistieken zijn de Dolphis hard op weg het slechtste team in de historie van de NFL te worden. Daarnaast zijn ze in Miami juist aan het tanken om volgend jaar een franchise-QB te kunnen draften. Het team is volledig ontmanteld en aan Rosen de ondankbare taak om tóch op de een of andere manier wat punten op het scorebord te krijgen. Kortom, de toekomst is niet bepaald rooskleurig. Rosen zal extreem goed moeten presteren om zijn starting role in Miami te behouden of ergens anders een plekje te vinden. Momenteel lijkt het beste scenario voor Rosen om ergens een betrouwbare back-up QB te worden.
New York Jets
Leeftijd: 24
College: Washington State
Games started: 2
Luke Falk is de meest onbekende speler in dit lijstje. Dat hij momenteel de starter zou zijn voor de Jets had niemand aan zien komen aan het begin van dit seizoen. De Jets worden al jaren door pech achtervolgd. Rijzende ster Sam Darnold heeft de ziekte van Pfeiffer en is nog een aantal weken uitgeschakeld. Back-up quarterback Trevor Siemian raakte lelijk geblesseerd aan zijn voet.
En zo stond Falk daar ineens. De boomlange QB werd door de Titans gedraft in 2018, maar haalde daar nooit het team. Dit jaar werd hij door de Jets opgepikt. De jonge QB speelde wel heel voorzichtig in zijn eerste wedstrijden met slechts 3.6 yards gemiddeld per pass. Net als Rudolph zal Falk meer risico moeten nemen om zijn naam te vestigen. De vraag is of hij daar wel de kans voor gaat krijgen van de coaching staff. Als Darnold weer terug is, neemt Falk weer plaats op de bank.
De tweede wedstrijd in de National League Division Series tussen de Los Angeles Dodgers en de Washington Nationals is geëindigd in een 4-2 overwinning voor de club uit de hoofdstad. Grote man aan de kant van de Nats was startende werper Stephen Strasburg. Hij kreeg in zes innings één run tegen en stuurde tien slagmensen met een strikeout terug naar de dugout. Het eerste duel werd eenvoudig gewonnen door Los Angeles met 6-0. Na de winst van de Nationals in Game 2 is de stand in de NLDS 1-1. Oftewel, in deze best-of-five we have ourselves a series. Game 3 staat zondag op het programma en wordt gespeeld in Washington.
NATIONALS STRIKE FIRST
De Los Angeles Dodgers stuurde sterspeler Clayton Kershaw naar de heuvel om hun op weg te helpen naar een 2-0 voorsprong in de NLDS. De linkshandige ace kwam echter al vroeg in de problemen. Na een leadoff double van Nationals kortestop Trea Turner, raakten de honken vervolgens bezet door een vier wijd aan derdehonkman Anthony Rendon en een hit-by-pitch voor outfielder Juan Soto. Tweedehonkman Howie Kendrick benutte de kans om de Nationals op voorsprong te zetten, door Turner met een honkslag als eerste run van de wedstrijd over de thuisplaat te brengen.
In de tweede inning begint Kershaw opnieuw niet optimaal. Opnieuw gooit hij een bal tegen een Nationals speler aan, dit keer Victor Robles. Later in de inning weet Robles te scoren op een honkslag van Washington outfielder Adam Eaton. Anthony Rendon volgt de honkslag van Eaton op met een double, waarmee Eaton met zijn snelheid de voorsprong uitbreidt naar 3-0.
DODGERS STRIKE OUT
De Dodgers line-up heeft het aan slag een stuk lastiger. Washington Nationals werper Stephen Strasburg heeft zijn beste vorm meegenomen en daar valt vijf innings amper iets tegenin te brengen. Overigens zit er af en toe ook een solide stukje veldwerk tussen van de Nationals, zoals de geweldige vangbal van outfielder Soto in de derde inning. De eerste Dodgers honkloper is catcher Will Smith die in de vijfde inning een honkslag slaat. Op dat moment staat Strasburg’s K-teller al op acht.
Juan Soto is arguably the greatest under-21 hitter in @MLB history.
In de zesde inning lijkt het beste eraf bij Strasburg en bereiken meer L.A. spelers de honken. Pinch-hitter Matt Beaty scoort op een sacrifice fly van derdehonkman Justin Turner. Na de inning zit de avond van Starburg er op met een statline van 6 IP, 1 ER en 10 K’s.
De ervaren reliever Sean Doolittle vervangt Starburg. De Nationals bullpen heeft geen beste naam en ook dit keer wordt de tegenstander niet van het scoren afgehouden. Los Angeles eerstehonkman Max Muncy slaat een homerun en brengt de stand op het scoreboard naar 3-2. De Nationals zijn vastberaden om met een winstpartij Los Angeles te verlaten. Nadat de marge in de 8ste inning weer naar 2 in het voordeel van de Nationals was gebracht, brengen de Nats verrassenderwijs Max Scherzer in. Op het werpen van de beoogde Game 3-starter bereikt geen Dodger het honk en worden in een inning drie K’s genoteerd.
In de negende inning heeft reliever Daniel Hudson het iets moeilijker als de honken zelfs helemaal vollopen. Met een game ending strikeout weet ook Hudson de Dodgers van het scoren te houden en eindigt de wedstrijd in 4-2.
WHAT’S NEXT?
De Washington Nationals ontvangen zondagavond de Los Angeles Dodgers in Nationals Park. First pitch staat ingepland voor 01:45u Nederlandse tijd. Namens de Dodgers zal Hyun-Jin Ryu (2019: 14-5, 2.32 ERA, 1.01 WHIP en 163 K’s in 183 IP; postseason stats 2-2, 4.11 ERA met een 1.23 WHIP) op de heuvel staan. Ryu startte dit seizoen al twee keer tegen de Nats en kwam in 14.2 IP tot de werpcijfers 9 hits, 1 earned run, 2 bases on balls en 13 strikeouts. Door het verrassende optreden van Max Scherzer is het nog twijfelachtig of hij game 3 gaat starten. Als alternatieven heeft de ploeg nog de rechtshandige werpers Anibal Sanchez en Austin Voth achter de hand. Mogelijk moeten de Nationals het in Game 3 doen zonder outfielder Victor Robles. Hij verliet in de achtste inning de wedstrijd met een blessure aan de hamstring.
Met de nederlaag in Game 1 manoeuvreerden de Braves zich in een lastige positie. Met Mike Foltynewicz stuurden ze weliswaar een pitcher in vorm (2.65 ERA na ASG) naar de heuvel, maar de cijfers van Folty verbleekten bij de statistieken van zijn tegenstander. Jack Flaherty was nauwelijks te raken in de tweede seizoenshelft (ERA 0.91) en was de ideale man om de Cardinals op een commanding 2-0 voorsprong in de serie te zetten. Twee Braves dachten daar vrijdagavond (Nederlandse tijd) heel anders over. Mike Foltynewicz en Adam Duvall brachten dit seizoen wat tijd door in Triple-A bij Gwinnett, maar eisten een hoofdrol op in Game 2 van deze NLDS.
WEER OZZIE
In wat een prachtig pitcher’s duel zou worden, knipperde Flaherty als eerste met zijn ogen. Foltynewicz had een eenvoudige eerste inning, maar dit gold niet voor de starter van de Cardinals. Zijn snelheid zette Ozzie Albies op het eerste honk en na een wild pitch kon onze landgenoot een honk opschuiven. Net als in Game 1 was het Josh Donaldson die de eerste RBI van de avond mocht noteren. Met deze kleine voorsprong op zak was het daarna aan Mike Foltynewicz om de Cardinals van scoren te houden. En in deze vorm was dit de voormalig All-Star wel toevertrouwd. Folty was geweldige voor de Braves.
De slider van de Braves-starter bezorgde St. Louis hoofdbrekens. Foltynewicz zou de avond eindigen met 7 strikeouts en hij stond slechts 3 hits toe in de zeven innings die hij op de heuvel stond. De eerste daarvan kwam in de tweede inning van de knuppel van Yadier Molina. In de zevende leek Folty heel even in de problemen te komen, maar Albies en Freddie Freeman hielpen hun starter met een double play uit de inning.
EEN INNING TE LANG
Na zijn haperende start kwam ook Flaherty in zijn ritme. In de derde inning was er nog vier wijd voor Freeman, maar daarna zagen de Braves de pitcher die zo domineerde in de tweede helft van het seizoen. Zijn pitch count liep op, maar manager Mike Shildt bleef vertrouwen op zijn starter. Dit deed Shildt één inning te lang. Flaherty had wat probleemloze innings achter de rug, maar zag dat Brian McCann in de zevende doorkwam met een single. Braves-manager Brian Snitker liet Adam Duvall slaan voor Foltynewicz en dit bleek een gouden greep. De pinch hitter ging de strijd aan met Jack Flaherty en de zevende bal die hij zag ging de tribunes in. Zijn homerun gaf de Braves de broodnodige lucht.
Max Fried was de beoogde starter in Game 4, maar in Game 1 kwam hij als reliever. Die rol kreeg Fried ook in Game 2. Hij opende de achtste inning met een strikeout en legde vervolgens ook Harrison Bader op het rooster. José Martinez wist de reliever nog wel te raken, maar in de problemen kwam Fried geen moment. Dit kon ook gezegd worden van Tyler Webb. Hij verving Flaherty na zeven innings en liet Freeman, Donaldson en Markakis kansloos in zijn enige inning op de heuvel.
MELANCON MAAKT HET SPANNEND
In Game 1 gaf closer Mark Melancon 4 runs op, maar Brian Snitker gaf hem toch weer het vertrouwen in Game 2. Heel even leek Shane Greene zich op te maken voor deze rol, maar op het moment suprême stapte toch Melancon het veld op. Na een snelle eerste nul, brachten Paul Goldschmidt en Marcell Ozuna de closer toch weer aan het wankelen. De gedachten van de fans gingen al terug naar de eerste wedstrijd, maar dat was nergens voor nodig. Molina werd getrakteerd op een strikeout en was de tweede nul. Kolten Wong was donderdag nog goed voor twee RBIs, maar tot zo’n heldendaad kwam hij nu niet. Melancon had vijf pitches nodig om hem met drie slag weg te zetten en daarmee nam de closer revanche voor zijn slechte optreden een dag eerder.
De serie verplaatst zich nu naar St. Louis. Hier wordt zondagavond (22.10 uur CET) de oh zo belangrijke derde wedstrijd gespeeld. Mike Soroka krijgt de bal voor de Atlanta Braves en de jonge starter toonde zich dit seizoen een ware road warrior. Met een record van 7-1 in uitwedstrijden lijkt hij de ideale persoon om Atlanta aan een 2-1 voorsprong te helpen. Adam Wainwright start namens de Cardinals en hij heeft juist weer een goed record in thuisduels: 9-4 met een ERA van 2.56.
Vooraf leek de sleutel tot succes in deze ALDS te liggen bij de startende werpers. Welke van de twee rotaties de schade het best wist te beperken, zou goede kans maken de serie naar zich toe te trekken. In Game 1 bleek juist de geprezen Twins’ bullpen de achilleshiel. Met homeruns van DJ LeMahieu en Brett Gardner liepen de Yankees in de latere innings weg bij hun tegenstander.
BOMBA’S AWAY!
We wisten dat we homeruns konden verwachten en beide slagploegen stelden niet teleur. Al in de eerste inning opende Jorge Polanco het bal. Het zal niet de start zijn geweest waarop James Paxton gehoopt had en nadat hij bij de volgende slagman, designated hitterNelson Cruz, de plaat viermaal ruimschoots miste leek de schrik erin te zitten bij de Canadees. Hij herstelde zich echter vlot en zowel Eddie Rosario als Miguel Sano konden vervolgens met drieslag naar de kant.
Ondanks dat de Yankees in de gelijkmakende eerste inning al dicht bij een gelijkmaker kwamen, waren het weer de Twins die het volgende punt scoorden. En weer waren ze succesvol met een long ball. In de derde inning liet Cruz geen enkele bal lopen en sloeg meteen toe op de eerste worp. Rechtsvelder Aaron Judge kon alleen maar toezien hoe de bal over het hek verdween.
KOSTBARE MISSER
In de derde inning leken de Twins door het oog van de naald te kruipen, maar een veldfout van CJ Cron resulteerde uiteindelijk toch in een achterstand. De thuisploeg was de inning sterk begonnen met een singles van LeMahieu en Judge. Edwin Encarnacion bracht daarop het eerste punt over de thuisplaat met een tweehonkslag. Omdat Giancarlo Stanton vervolgens vier wijd kreeg, stroomden de honken vol met slechts één man uit.
Een dubbelspel zou José Berrios dus uit de problemen helpen en dat leek er ook te komen. Gleyber Torres sloeg een rollertje recht op Sano af. De derdehonkman gooide op twee Stanton uit, waarna Luis Arraez een einde aan de inning leek te maken met een aangooi naar Cron. De bal schoot echter langs de handschoen van de eerstehonkman. Terwijl de bal langzaam richting fotografen rolde, konden twee honklopers veilig de thuisplaat bereiken.
BULLPENS NEMEN HET OVER
Na een betrekkelijk eenvoudige vierde inning voor beide starters, werd er vanaf de volgende inning een beroep gedaan op de twee sterke bullpens. Paxton mocht nog wel beginnen aan zijn vijfde inning, maar dat werd geen succes. Arraez kwam in scoringspositie door een double en werd binnen geslagen door de uitblinkende Polanco. Met deze hernieuwde gelijke stand eindigde de wedstrijd voor de Yankees’ starter.
Op het gooien van Adam Ottavino (eenmaal vier wijd) en Tommy Kahnle (vangbal Gardner) wisten de Twins die inning echter niet meer te scoren. Dat gold niet voor de Yankees in de gelijkmakende inning. Zack Littell mocht aan de inning beginnen, maar was duidelijk niet in beste doen. Na acht worpen mocht hij alweer naar de kant. Intussen had hij al wel eenmaal vier wijd, een wilde worp en een geraakt werper laten aantekenen.
YANKEES PROFITEREN
Daarmee zadelde Littell zijn collega Tyler Duffey, die hem kwam vervangen, met een flink probleem op. De reliever wist Encarnacion nog met een strikeout terug naar de dugout te sturen, maar daarna kon ook hij de Yankees niet meer bedwingen. Weer kwamen er twee man over de thuisplaat na een klap van Torres. Ditmaal was er echter geen fout van de bezoekers voor nodig, al kreeg Sano zijn handschoen nog wel tegen de harde klap. Strikeouts voor Gary Sanchez en Didi Gregorius zorgden ervoor dat er twee man in scoringspositie sneuvelden.
Een inning later leken die gemiste kansen nog weleens kostbaar te kunnen worden, toen Sano de stand met een homerun op 5-4 bracht. Daar stokte echter het offensief van de Twins, terwijl de Yankees runs bleven scoren. Ook de derde reliever van de Twins kreeg het voor zijn kiezen. In die ene inning die Cody Stashak voor zijn rekening nam, incasseerde hij twee homeruns. LeMahieu en Gardner brachten de stand op een comfortabelere 7-4.
KANSEN VERZILVEREN
Het is niet zo dat de Twins op de relievers van de Yankees geen kansen meer kregen. Vanaf de vijfde kregen zij in elke inning behalve de laatste een honkloper in scoringspositie. Geen van die honklopers kwam echter meer over de thuisplaat. De Yankees waren daarentegen een stuk effectiever. En weer was het LeMahieu die voor de punten zorgde. Met de honken vol sloeg hij een bal langs de foutlijn het linksveld in. Alle honklopers scoorden, waardoor LeMahieu op 4 RBI’s kwam.
Daarmee was de gifbeker voor de bezoekers wel leeg. Met 10-4 op het scorebord werd het nooit meer spannend. CloserAroldis Chapman moest nog wel toezien hoe Polanco andermaal op de honken kwam, maar een strikeout voor Cruz en een popup van Rosario die door catcher Sanchez kon worden gevangen betekende het einde van Game 1.
WHAT’S NEXT?
Opvallend genoeg maakte manager Rocco Baldelli na de wedstrijd bekend dat niet Jake Odorizzi Game 2 zal starten, maar dat hij kiest voor Randy Dobnak. Diens hogere groundball rate zou de reden zijn dat hij de voorkeur krijgt in het hitter friendly Yankee Stadium. Odorizzi schuift door naar Game 3 in Minnesota.
Game 2 wordt dus gespeeld in Yankee Stadium en de eerste bal zal vanavond worden gegooid rond de klok van 23:07 Nederlandse tijd.
“Absolute domination by Justin Verlander”, zo beschreef tv-analyst A.J. Pierzynski in de negende inning het optreden van de 36-jarige Astros ace. Daarmee was het verhaal van het openingsduel van de ALDS-serie tussen de Houston Astros en Tampa Bay Rays ook wel verteld. JV was ongenaakbaar. Voor de vijfde keer in 25 postseason-carrière-starts hield hij de tegenstander in de eerste vier innings honkslagloos. De Rays konden simpelweg niets voor elkaar krijgen tegen de 36-jarige veteraan, die 97 mph fastballs afwisselde met 82 mph curveballs of 90 mph sliders. Alle benodigde aanval kwam van Jose Altuve. Een error van Brandon Lowe en RBI hits van Yordan Alvarez en Yuli Gurriel zorgden voor de veilige marge: 6-2 Houston.
PITCHERSHOW
Van tevoren was dit duel al aangeschreven als het treffen tussen twee geweldige werpers: de 36-jarige Justin Verlander tegen de tien jaar jongere Tyler Glasnow. De twee pitchers maakten er in de eerste vier innings inderdaad een spektakelstuk van. Glasnow gooide de ene na de andere 99 mph fastball langs Houston-hitters. Verlander mixte — na een vrije loop voor Meadows — een gestage hoeveelheid change-ups, sliders, curves en fastballs door elkaar.
Glasnow kraakte als eerste een beetje, door in de derde inning de honken vol met Astros te laden. Met toekomstig Rookie of the Year Yordan Alvarez in het slagperk, trok Glasnow z’n grote-jongens-broek aan en verwees hij de aangewezen slagman met een goed geplaatste 99 mph fastball naar de bank.
TOCH WEER ALTUVE
Terwijl Verlander vrolijk doorging met het neermaaien van Rays, moest Glasnow in de vijfde inning zijn meerdere erkennen in de Astros-slagploeg. Nadat Verlander in de eerste helft van de inning zijn eerste honkslag tegenkreeg, was het Glasnow die als eerste punten liet passeren. Een vrije loop voor Josh Reddick bracht met één uit Jose Altuve aan slag. De Venezolaan kreeg drie 97+ mph fastballs achter elkaar. Hij deponeerde de derde in de Crawford Boxes voor een 2-0 voorsprong.
UITLOPEN
Glasnow’s dag zat er na de homerun meteen op en Brendan McKay mocht de inning proberen uit te gooien. Dat lukte de rookie niet. Een single van Brantley en een double van Bregman zetten lopers op de honken. Met twee man uit en op het werpen van Chaz Roe maakte Brandon Lowe de error die hem nog wel enige tijd zal achtervolgen. De jonge tweedehonkman liet een pop-up van Gurriel vallen, waardoor zowel Brantley, als Bregman eenvoudig over de thuisplaat konden lopen voor een 4-0 voorsprong.
STUIPTREKKINGEN
Toch gingen de Rays niet zomaar met de staart tussen de benen weg. Er was echter een pitcherwissel en nog twee Houston runs voor nodig om de Rays wakker te schudden. Nadat Verlander in de zevende inning de kroon op zijn start had gezet door drie strikeouts te gooien, deden Bregman en Alvarez het werk in de tweede helft van de inning. Met twee man uit kreeg Bregman vier wijd, stal hij het tweede honk en kwam hij over de plaat op Alvarez’ double voor een 5-0 voorsprong. Yuli Gurriel volgde met een ground-rule double voor het zes punt en het verzet van de Rays leek gebroken.
De ploeg van Kevin Cash deed echter meteen iets terug. Op het werpen van reliever Ryan Pressly sloeg Joey Wendle een honkslag, waarna pinch-hitter Eric Sogard hem over de plaat sloeg. Austin Meadows volgde met een booming double waarop Sogard kon scoren en de achterstand teruggebracht werd tot vier runs: 6-2.
Uiteindelijk waren dit niet meer dan stuiptrekkingen van een verloren team. De rest van de Houston bullpen had geen enkel probleem met de Rays-aanval. Will Harris en Roberto Osuna maaiden de laatste hoop weg uit de harten van de Floridianen.
GAME 2: COLE vs SNELL
Zaterdag staat het tweede duel in de best-of-five op het programma. Nog steeds in Houston nemen Gerrit Cole (de mogelijke Cy Young Award-winnaar in 2019) en Blake Snell (de daadwerkelijke Cy Young Award-winnaar uit 2018) het tegen elkaar op. Aanvang van het duel is om 03:07 uur Nederlandse tijd.
Met de New York Yankees en de Minnesota Twins staan in deze ALDS de twee teams tegenover elkaar die dit seizoen de meeste homeruns sloegen. Uiteindelijk waren het de Twins die er eentje meer sloegen: 307 om 306. Daarmee hebben zij bovendien een seizoensrecord in handen. We mogen dus wel wat dingers verwachten tijdens deze serie. Aan de beide rotaties en bullpens de taak om de bal zoveel mogelijk in het stadion te houden. De ploeg die daar het best in slaagt, trekt waarschijnlijk aan het langste eind.
BOMBERS V. BOMBA’S
Voor het seizoen was de selectie van de Twins omringd met vraagtekens. Wat kon men verwachten van de onervaren manager Rocco Baldelli? Zouden Byron Buxton en Miguel Sano ooit nog hun belofte gaan inlossen? Zou José Berrios de ace blijken te zijn die zich in ’18 leek te gaan worden? Hoe zouden de korte contracten voor free agents als Nelson Cruz en Jonathan Schoop uitpakken? Als al die dubbeltjes de goede kant op zouden vallen, dan konden de Twins wel eens de Indians onttronen in de AL Central.
Sano miste de start van het seizoen door een blessure, terwijl Buxton juist nu in de lappenmand zit. Berrios kende een wisselvallig seizoen, waarin hij sterke optredens met zwakke afwisselde. Schoop raakte zijn basisplaats kwijt aan onder anderen non-prospectLuis Arraez. En toch hebben de Twins bijna het gehele seizoen hun AL Central aangevoerd. Dat was vooral te danken aan het opstaan van de Bomba Squad. De ploeg sloeg een recordaantal homeruns, verdeeld over opvallend veel verschillende spelers. Spelers als Jorge Polanco, Max Kepler en Eddie Rosario beleefde een droomseizoen.
30 players down, 39 IL stints, over 2000 player-games missed.
De Twins kenden dus wat blessureleed gedurende het seizoen, maar dat valt in het niet bij wat de Yankees overkwam. De ene na de andere Yankee verdween op de Injured List. Wonderwel leek dit de prestaties nauwelijks te beïnvloeden. Wie manager Aaron Boone ook het veld instuurde, iedereen leek goed te presteren in de pinstripes. De aanvoerder van deze next-man-up-brigade was waarschijnlijk Mike Tauchman. Het is dan ook illustratief dat hij zijn seizoen vroegtijdig beëindigd zag worden door een blessure.
Gelukkig voor de fans van de Yankees keren de supersterren juist weer langzaamaan terug. Onze landgenoot Didi Gregorius keerde al halverwege het jaar terug van zijn Tommy John en hoewel zijn statistieken nog niet van het niveau van voor zijn blessure zijn, zal Boone toch heel blij zijn dat hij over zijn kortestop kan beschikken. Even verguld zal hij zijn met de terugkeer van zijn belangrijkste powerhitters, Giancarlo Stanton en Aaron Judge.
YANKEES ROTATION
Tegen twee dusdanig sterke lineups ligt er natuurlijk veel druk op de rotaties. Laat daar bij beide nou net niet hun kracht liggen. Boone begon tegen het eind van het seizoen zelfs te kiezen voor openers. Deze beslissing pakte overigens bijzonder goed uit. In september hadden de startende werpers van de Yankees een gezamenlijk ERA van 3.07, waarmee zij een tweede plek in de AL bezette. Alleen de Houston Astros deden het in die maand beter.
De eerste wedstrijd zal Boone kiezen voor een traditionele starter in James Paxton. De Canadees sloot zijn seizoen bijzonder sterk af en zal hopen die vorm ook in de ALDS vast te houden. Van zijn laatste 11 starts won hij er 10 (één no-decision) en had hij een ERA van 2.51. Gedurende zijn laatste start had de pitcher last van een geïrriteerde bilspier, maar de verwachting is dat die blessure geen rol zal spelen op vrijdag. De 30-jarige lefty maakt overigens zijn debuut in de playoffs.
Op dit moment gaat men ervan uit dat Boone voor wedstrijd nummer 2 en 3 zal kiezen voor Masahiro Tanaka en Luis Severino. Tanaka moest onlangs nog een opener voor zich dulden, maar lijkt in de ALDS gewoon te mogen beginnen. Severino was lange tijd geblesseerd, maar oogt sinds zijn terugkeer uitstekend.
TWINS ROTATION
Datzelfde geldt ook voor Berrios. De Puerto Ricaan kende zoals gezegd een wisselend seizoen. Van zijn laatste 7 starts won hij er 4, maar over die periode had hij wel een ERA van 4.85. Daarnaast heeft de righty geen gelukkige herinneringen overgehouden aan zijn vorige optredens in Yankee Stadium. De Twins zullen hopen dat hun jonge ace tijdens deze ALDS die slump zal doorbreken.
Na Berrios wordt het qua startende werpers allemaal ook wel erg dunnetjes bij de Twins. In Jake Odorizzi hebben ze nog een prima werper, maar ook hij kende een zwakkere periode dit seizoen. De derde wedstrijd van deze ALDS zal door Randy Dobnak voor zijn rekening worden genomen. Dobnak was nog niet al te lang geleden nog een Uber-chauffeur, maar lijkt zich met enkele goede optredens verzekerd te hebben van een plekje in de rotatie. Mocht er een vierde wedstrijd komen, dan zal Baldelli waarschijnlijk voor een bullpen-dag kiezen.
TWINS LINEUP
Beide slagploegen beschikken over absurd veel power. Maar liefst acht Twins sloegen dit seizoen meer dan 20 homeruns, waarvan vijf zelfs meer dan 30. De Yankees deden het dus bijna net zo goed, maar door alle blessures werden de homeruns over nog meer slagmannen verdeeld. Om dan te bedenken dat zij het bijna het hele seizoen zonder Stanton moesten doen, is angstaanjagend. Hoe dicht de prestaties van de beide slagploegen bij elkaar liggen mag wel blijken uit de onderstaande tabel. Bron: The Athletic
Tegenover de linkshandige Paxton zal Baldelli de ALDS openen met Mitch Garver. De catcher heeft tegenover linkshandige werpers een OPS van 1.170. Daarmee legt hij het overigens nog wel af tegen de man die als derde zal slaan, Cruz. De Dominicaanse slugger heeft zelfs een OPS van 1.207 tegen lefties. Het ziet ernaar uit dat er voor onze landgenoot Schoop een basisplaats in het verschiet ligt. Hij sluit waarschijnlijk af als negende slagman.
In de lineup van de Yankees zitten gewoonweg geen zwakke plekken. Met Stanton, Judge en Edwin Encarnacion beschikt de ploeg over drie van de beste sluggers van de afgelopen jaren. Openingsslagman DJ LeMahieu bleek dit seizoen een van de gevaarlijkste slagmannen in de American League. En dan zijn er nog Gary Sanchez, Gleyber Torres en Gregorius om rekening mee te houden. Je moet het maar durven om hier als werper tegenover te gaan staan.
BULLPENS
Beide ploegen beschikken bovendien over uitstekende bullpens. De namen van Yankee-relievers als Aroldis Chapman, Zack Britton en Adam Ottavino zullen de meeste mensen iets bekender in de oren klinken, maar ook de relievers van de Twins toonden zich dit jaar meer dan capabel. Taylor Rogers, Tyler Duffey en Trevor May groeiden dit seizoen uit tot zeer betrouwbare relievers en kregen er in Sergio Romo een uitstekende collega bij
Mochten de starters erin slagen om veel innings op te eten, dan zijn beide bullpens in staat om de wedstrijd in het slot te gooien. Veel zal dus afhangen van welke rotatie zich het beste staande weet te houden.
CONCLUSIE
De ploeg die er het best erin slaagt om de power van de ander lam te leggen, zal uiteindelijk deze ALDS in zijn voordeel beslissen. Als de Twins vroeg in de wedstrijden de starters van de Yankees pijn kunnen doen, dan hebben zij zeker een kans om de serie naar zich toe te trekken. Toch is het onmogelijk om niet onder de indruk te zijn van deze lineup van de Yankees. Als hun starters erin slagen om de wedstrijd tot laat in de wedstrijd close te houden, dan moeten de bullpen en hun sluggers in staat zijn om die gedroomde ALCS tegen de Houston Astros te bereiken.
SportAmerika voorspelling: Yankees winnen de serie met 3-1.
Niet voor het eerst dit seizoen heeft Thursday Night Football een heerlijke pot football afgeleverd. Gisterenavond was het opnieuw raak in Seattle, waar de Seahawks erg nipt de maat namen van Super Bowl-finalist LA Rams. De ‘Hawks konden teren op een goeie o-line, een herboren Chris Carson en vooral een MVP-waardige Russell Wilson.
WILSON ONHOUDBAAR
Al in het eerste kwart zette quarterback Russell Wilson zijn campagne voor League MVP luister bij. Met een goeie worp naar Tyler Lockett, gevolgd door een nog betere vangst van de wide receiver, opende Wilson zijn touchdown-rekening voor de avond. Hij zou er nog drie gooien, één in elk kwart.
Wilson was de hele avond een gesel voor de pass rush van de Rams. Hij danste en sprong en ontweek meer dan eens de aanstormende verdedigers, om vervolgens een gelukte pass af te leveren of te rennen naar een first down. Ook in het tweede kwart lukte dat, toen Wilson vanonder de druk uit kwam en een schitterende diepe pass lanceerde richting rookie wide receiver DK Metcalf. Metcalf rende iedereen voorbij en ving de bal in de eindzone voor een nieuwe touchdown.
OOK GOFF OP NIVEAU
Wilsons tegenstander, Jared Goff, stond echter zelf allerminst onaardig te spelen. Goff gooide 395 passing yards in totaal, met een touchdown en een interceptie. Vlak voor de rust wist hij Cooper Kupp te bereiken met een haarfijne pass in de eindzone voor een touchdown. Het was op dat moment duidelijk dat dit een razend spannende pot football zou worden.
Na de pauze werd het een ware uitputtingsslag, met touchdowns over en weer tussen beide teams. De Rams openden het derde kwart met een rushing touchdown van Todd Gurley. Gurley haalde weliswaar geen groot aantal rushing yards (51 in totaal), maar had wel 15 carries en twee touchdowns. Gurley lijkt stilaan naar zijn oude niveau te groeien. Een gunstig teken voor Sean McVay en zijn Rams.
Het beste in deze wedstrijd werd voor het laatste bewaard. De Rams waren op voorsprong geklommen via een tweede rushing touchdown van Todd Gurley en een field goal van Greg Zuerlein. Seattle, en al zeker Russell Wilson, weigerden zich gewonnen te geven en werkten aan een late comeback. In een indrukwekkende drive van in totaal 12 plays staken de Seahawks nogmaals het veld over. Ze werden hier echter wel een handje geholpen door de scheidsrechters, die een zeer dubieuze roughing the passer penalty floten op Clay Matthews.
De Seahawks hadden een touchdown nodig en dus werd er alweer beroep gedaan op een magische Wilson. Bij 4th & 5 ontweek hij opnieuw de aanstormende verdedigers van LA, om vervolgens Chris Carson te zoeken in de eindzone. Die besliste om eerst een aantal Seahawks-fans de nodige hartproblemen te bezorgen, vooraleer de bal stevig vast te nemen voor een touchdown.
Nog was de wedstrijd niet beslist, hoewel de Seahawks-defensie er alles aan deed om dat wel te doen. In wat de finale drive leek, pakte Tedric Thompson uit met een onwaarschijnlijke interceptie van een pass van Jared Goff.
Toch kregen de Rams nog één ultieme kans om de wedstrijd te winnen. Met nog elf seconden op de klok mocht Greg “The Leg” Zuerlein aanleggen vanop 44 yards om de overwinning binnen te halen. Tegen alle verwachting in zeilde de bal net naast de palen en hielden de Seahawks één puntje over om de cruciale zege in de NFC West op te eisen. De ‘Hawks staan met 4-1 tweede in de NFC West, achter de nog ongeslagen San Francisco 49ers. De Rams vallen naar een derde plek na hun tweede nederlaag op rij (3-2).
De American League Division Series staan al jaren garant voor spektakel. Dankzij de Yankees, Red Sox, Astros en Indians is er nooit gebrek aan spanning en sensatie in de AL. Dit jaar moeten we het zonder Boston en Cleveland doen, maar met de ‘Bomba Squad’ van de Twins en de up-and-comers van de Rays erbij, zullen de Yankees en Astros aan de bak moeten.
In deze preview kijken we vooruit naar de Division Series tussen de Houston Astros en de Tampa Bay Rays. Walsen de Texanen zich inderdaad een weg naar de World Series of kunnen de Floridianen dapper weerstand bieden tegen de oranje overheersing?
Aan de start van dit seizoen werden de Houston Astros al veelvuldig naar voren geschoven als titelkandidaat. Vrijwel niemand twijfelde eraan dat de club de play-offs zou bereiken en waar je ook las of luisterde, stonden de Astros bovenaan als potentiële American League-kampioen. De mannen van A.J. Hinch bewezen dat ook volop. Met al 69 wins en één van de beste records in baseball op 31 juli stonden de ‘Stros er goed voor. Toen moest de grootste coup nog komen.
KINGS OVER ACES
Met Justin Verlander en Gerrit Cole beschikte Houston al over twee aces in de rotation. Op 31 juli maakten de Astros echter voor eens en voor altijd duidelijk dat anything less than a title dit jaar niet voldoende is. Zack Greinke werd aangetrokken in een monstertrade met de Arizona Diamondbacks en werd en passant bijna de tweede Astros-werper met een no-hitter in 2019. Het driekoppige monster was compleet; er is nu geen team dat in een korte serie opkan tegen het pitchinggeweld van de Astros.
KOEKJE VAN EIGEN RAY
Toch zullen de Rays een poging wagen, want ook de Floridianen beschikken over een rotation die gebouwd lijkt te zijn voor een korte serie. Met up-and-comer Tyler Glasnow, Cy Young Award-winnaar Blake Snell en veteraan-ace Charlie Morton kan Tampa ook thuiskomen. Achter het drietal wordt het wat penibeler, vandaar dat Kevin Cash af en toe voor ‘openers’ of bullpendagen kiest. Het lijkt onmogelijk dat de Rays de Astros kunnen afhouden van tenminste één overwinning, dus de vraag is hoe de serie zich in een vierde of vijfde wedstrijd ontvouwt. Spannend wordt het in elk geval wel.
ROTATION MATCHUPS
Natuurlijk zijn er in de playoffs vaker geweldige pitching matchups te vinden; de teams staan tenslotte niet voor niets in oktober nog op het veld. De mannen die de Astros en Rays naar de heuvel sturen, zijn echter wel van een klasse apart.
GAME 1: GLASNOW vs VERLANDER
In het eerste duel staan Tyler Glasnow en Justin Verlander tegenover elkaar: de toekomst tegenover de gevestigde veteraan. De net 26-jarige Glasnow had een droomstart aan zijn seizoen in 2019. In zijn eerste acht starts ging hij 6-1 met een 1.86 ERA, 55 strikeouts en slechts 9 vrije lopen in 48.1 innings. Zijn slechtste start van het seizoen was z’n achtste, waarin hij 4 runs tegen kreeg in 5.1 innings. Na de wedstrijd bleek de oorzaak een blessure aan zijn arm te zijn, dus deactiveerden de Rays hun jonge ace.
Pas op 8 september zag hij weer wat game-actie, maar de Rays hebben z’n werklading rustig opgebouwd: 2, 3, 3 en 4.1 innings in 4 duels (resp. 41, 51, 52 en 66 pitches). Het lijkt er dan ook op dat Glasnow nu zo’n 75 pitches in z’n arm heeft voor het duel tegen Houston.
Justin Verlander is Justin Verlander. De man die eerder dit seizoen op 36-jarige leeftijd z’n derde no-hitter uit z’n carrière gooide, is op dreef. Ook dit jaar was hij weer bijna 8 WAR waard: 21-6, 2.58 ERA, 300 strikeouts. Alles bij elkaar was het één van de beste jaren uit z’n carrière. Ieder post-season-pitch die we Verlander zien gooien, moeten we koesteren.
GAME 2: SNELL vs COLE
Blake Snell won vorig jaar redelijk verrassend de American League Cy Young Award, maar hij heeft z’n geweldige jaar geen vervolg kunnen geven. Gelimiteerd door blessures en getreiterd door ineffectiviteit heeft Snell dit jaar eigenlijk gewoon ondergepresteerd. Een 1.4 WAR (6-8, 4.29 ERA in 107 IP) is zijn deel. Met de strikeouts zit het nog steeds wel goed, maar de lefty krijgt dit jaar teveel honkslagen en homeruns tegen.
Snell opende zijn 2019 tegen de Astros en werd aan stukken gebeukt: 5 earned runs, 3 homeruns in 6.0 innings. Hij zal er dus op gebrand zijn revanche te nemen, maar dat is niet eenvoudig tegen een offense als die van Houston.
Gerrit Cole had, net als rotationgenoot Verlander, een waanzinnig seizoen. De 29-jarige vlammenwerper ging dit seizoen 20-5 met een 2.50 ERA en 326 (!) strikeouts in 212.1 innings. Hij stond een dag na Snell’s season opener op de heuvel tegen Tampa Bay en gooide 10 strikeouts in 6.0 innings (0 walks, 1 ER). Op 28 augustus deed hij het nog eens dunnetjes over: 14 strikeouts in 6.2 innings. Die start kreeg hij wel 4 earned runs tegen, dus hij is gewaarschuwd.
GAME 3: MORTON vs GREINKE
Als het dan nog niet genoeg is geweest met het pitching-geweld, is game 3 ook nog wel even een affiche. Charlie Morton (16-6, 3.05 ERA, 240 strikeouts) neemt het dan voor Tampa Bay op tegen de nieuw aangekochte Zack Greinke (18-5, 2.93 ERA, 187 strikeouts).
De veteranen — beide worden zeer binnenkort 36; Greinke is drie weken ouder — maken opnieuw voorbeeldige seizoenen voor. Morton heeft zich in krap twee seizoenen ontpopt tot een absolute ace, die ook dit jaar weer 5.0 WAR waard was voor zijn club. Greinke kwam 31 juli over naar de Astros van de Diamondbacks en ging 8-2 met een 3.02 ERA en 52 strikeouts in een Astros-uniform. Het feit dat de ace ‘gewoon’ de nummer drie in de rotation is voor de Astros zegt al genoeg.
LINEUPS
TAMPA BAY RAYS: MIX IT UP!
De Tampa Bay Rays verschijnen met een interessante collectie hitters aan de start van het eerste duel. Een mix van jonge talenten, gevestigde namen en volslagen onbekenden geven dit Rays-team glans. Het mooiste verhaal is misschien nog wel dat van Michael Brosseau. De 25-jarige derdehonkman heeft zichzelf opgewerkt van undrafted free agent (het laagste van het laagste in de professionele honkbalwereld) tot vaste waarde binnen de ploeg van Kevin Cash.
Brosseau wordt bijgestaan door Tampa’s nieuwe superster Austin Meadows en vaste waarden Jesus Aguilar, Ji-Man Choi, Yandy Diaz, Avisail Garcia, Kevin Kiermaier en Tommy Pham. De aanval wordt gecompleteerd door up-and-comers Willy Adames en Brandon Lowe, met Mike Zunino en Travis d’Arnaud als opties achter de thuisplaat. Vooral de tijdige terugkeer van Lowe is een opsteker voor de Rays. De slugger raakte tijdens het seizoen geblesseerd, wat zijn Rookie of the Year-kansen in één klap deed verdwijnen. Nu is hij terug, als één van de gevaarlijkere wapens in een jonge slagploeg.
ONE TO WATCH
Austin Meadows werd in september uitgeroepen tot Player of the Month en is de man in vorm. Het übertalent is de sleutelspeler voor de Rays, voor dit jaar en de toekomst. Kan hij ook onder de postseasondruk presteren?
HOUSTON ASTROS: BEKEND VERHAAL
Tegenover het bonte collectief uit Florida staat een Astros-lineup die we allemaal inmiddels kunnen uittekenen. Jose Altuve, Alex Bregman, Michael Brantley, Carlos Correa, George Springer, Yuli Gurriel: u kent ze wel, het Houston Hit Squad. Daarmee heb je het nog niet gehad, want het team wordt dit jaar aangevuld met Rookie of the Year Yordan Alvarez en top prospect Kyle Tucker.
Het leverde dit jaar opnieuw een juggernaut van jewelste op. De Astros beëindigden het seizoen als derde in de Majors in runs, hits, homeruns en RBI’s, tweede in tweehonkslagen en total bases en eerste in team slaggemidelde (.274), on-base percentage (.352), slugging (.495) en OPS (.848). Dit is de meest complete aanval in de Major League.
ONE TO WATCH
Yordan Alvarez (22) debuteerde pas op 9 juni op het hoogste niveau, maar was toch 3.7 WAR waard. Een .313 slaggemiddelde met 27 homeruns en 78 RBI’s in 313 slagbeurten was zijn aandeel. Alsof de Astros nog niet goed genoeg waren…
GAMETIME
Op de dag (en nacht) dat alle play-offseries actie zien, bijten de Astros en Rays het spits af. Vanaf 20:05 uur (Nederlandse tijd) is de wedstrijd te zien via MLB.com At Bat ($) en op televisie via Fox Sports 5.
Het NBA-seizoen komt weer dichterbij en dus is het tijd voor een 30-in-30. Vandaag nemen we de Sacramento Kings onder de loep. De Kings waren misschien wel één van de leukste teams om naar te kijken onder coach Dave Joerger, maar toch werd hij ontslagen. Luke Walton, die twee dagen eerder werd ontslagen bij de Lakers, neemt nu het roer over.
OFFSEASON
De Sacramento Kings hadden drie picks voor de draft. Echter waren dit de 40ste, 55ste en de 60ste pick. Hun eigen eerste ronde pick hadden ze in 2015 geruild met de Philadelphia 76ers voor twee spelers die nog nooit minuten hebben gemaakt in de NBA (ArtūrasGudaitis and Luka Mitrović).
Met de 40ste pick kozen de Sacramento Kings voor Justin James. James speelde vier jaar voor Wyoming, waar hij in zijn laatste jaar 22 punten per wedstrijd scoorde. James kwam in geen enkele mock draft voor, maar toch werd hij gekozen en kreeg hij een contract aangeboden.
Dat geldt niet helemaal voor Kyle Guy. Guy werd als 55ste gekozen, maar kreeg een two-way contract aangeboden. Hiermee kan Guy 45 dagen uitkomen voor de Sacramento Kings en zal hij de rest van het jaar spelen bij de Stockton Kings, het G-League team. Guy speelde drie jaar bij Virginia, waar hij afgelopen zomer kampioen werd en verkozen werd tot NCAA Final Four Most Outstanding Player. Vanja Marinkovic werd als 60ste gekozen. De Kings boden hem helemaal geen contract aan, maar behouden wel de draft rights van de Serviër.
FREE AGENCY
Tijdens de free agency zijn de Kings enkele belangrijke spelers kwijtgeraakt. Ben McLemore en Alec Burks vertokken naar de Houston Rockets en de Golden State Warriors. Ook de starting center van vorig jaar, WillieCauley-Stein vertrok naar de Golden State Warriors. Cauley-Stein tekende een zeer verrassend éénjarig contract bij de Golden State Warriors, nadat de Kings hun qualifying offer introkken. De Kings trokken hun offer in om meer cap space te creëren zodat onder andere Cory Joseph vastgelegd kon worden.
Joseph komt over van de Indiana Pacers. De Canadees tekende een driejarig contract ter waarde van $37 miljoen. Ook Trevor Ariza, Dewayne Dedmon én Richaun Holmes tekenden contracten bij de Kings. Van Dewayne Dedmon wordt verwacht dat hij de plek van Cauley-Stein zal innemen, terwijl de twee anderen vanaf de bank hun impact moeten maken.
SELECTIE
De selectie van de Sacramento Kings is een perfecte balans tussen oudere, ervaren spelers en jonge spelers met potentie. Ook in de startopstelling komt dit goed naar voren. Dewayne Dedmon en Harrison Barnes, center en small forward, beschikken beide over veel ervaring. Dedmon is 30 jaar oud en speelde zes seizoenen in de NBA. Barnes is pas 27 jaar oud, maar heeft in zijn tijd bij de Golden State Warriors en Dallas Mavericks al zeer veel ervaring opgedaan, waaronder het winnen van een NBA-titel.
De drie jonge honden in het team zijn Buddy Hield, Marvin Bagley III en De’Aaron Fox. Hield is al 26 jaar oud, maar speelde pas drie jaar in de NBA. De shooting guard behoort tot de beste schutters in de NBA, getuige zijn driepuntspercentage van 42.7% op bijna acht (!) pogingen per wedstrijd. Bagley toonde in zijn rookieseizoen aan over veel kwaliteiten te beschikken. Echter kampte Bagley met meerdere kleine blessures tijdens het seizoen, waardoor hij het niet constant kon laten zien. De absolute sterspeler voor de Kings is De’Aaron Fox. Fox ontpopte zich vorig jaar tot een echte ster en werd zelfs gezien als borderline All-Star. Het is zeker niet ondenkbaar dat hij weer kans maakt om benoemd te worden tot All-Star.
Ook vanaf de bank hebben de Kings een goede mix aan ervaring en talent. Bogdan Bogdanovic is de speler waar het meeste van verwacht mag worden. Bogdanovic startte vorig 17 wedstrijden, maar maakte meer dan de helft van zijn minuten met vier andere starters op het veld en speelde eigenlijk altijd als crunch time daar was. Verder hebben de Kings met Cory Joseph, Nemanja Bjelica en Trevor Ariza drie ervaren en goede spelers vanaf de bank. Voor Harry Giles III, Yogi Ferrell, RichaunHolmes en Caleb Swanigan liggen er ook nog kansen op de loer. Deze vier jongere spelers zullen de kans krijgen om zichzelf te tonen en te ontwikkelen.
CONCLUSIE
Vorig jaar was al te zien dat de Sacramento Kings een team is wat lang mee kan doen om een playoff-plek. Ondanks dat DaveJoerger weg is bij de ploeg, is de kans groot dat de ploeg weer een razendsnelle speelstijl zal hanteren. Coach LukeWalton is jaren assistent-coach geweest bij de Golden State Warriors, waar ze ook niet vies waren van snel basketbal. Met het vooruitzicht dat de Kings hun oude speelstijl kunnen hanteren en een selectie hebben met een zeer goede balans bestaat er een kleine, maar geen ondenkbare, kans dat ze zich voor het eerst in 16 jaar weer plaatsen voor de playoffs.
Voorspelling: 41-41
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
