Het NBA-seizoen 2019-20 is begonnen en natuurlijk houden wij bijna dagelijks de resultaten en de ontwikkelingen bij. Afgelopen nacht wonnen de Memphis Grizzlies dankzij een gamewinner van Ja Morant nipt van de Charlotte Hornets. De topwedstrijd van de avond tussen de Houston Rockets en de Los Angeles Clippers werd dankzij 47 punten van James Harden gewonnen door de Rockets.
WOENSDAG 13 NOVEMBER
GRIZZLIES VERSLAAN HORNETS IN ENERVEREND DUEL
De Memphis Grizzlies hebben hun tweede wedstrijd op rij gewonnen. Op bezoek bij de Charlotte Hornets wonnen ze met 119-117. Uitblinker was Ja Morant met 23 punten, 11 rebounds en de gamewinner.
De Grizzlies begonnen sterk aan de wedstrijd en liepen al snel uit naar een 9-0 stand, waarna de Hornets noodgedwongen een time-out namen. De Hornets kwamen sterk terug na de time-out en hadden de leiding aan het einde van het eerste kwart. In het tweede kwart gingen beide teams gelijk op, wat leidde tot tien lead changes en twee gelijke standen in twaalf minuten. De Hornets leidden uiteindelijk bij rust met 64-63.
In het derde kwart liepen de Hornets verder uit van de Grizzlies. Aan de hand van Terry Rozier, die uiteindelijk 33 punten scoorde, kwam de ploeg met nog ruim drie minuten te gaan in het derde kwart op een maximale voorsprong van 12 punten. Echter kwamen de Grizzlies sterk terug en stonden ze binnen vier minuten weer op voorsprong. Met 23 seconden te gaan schoot Devonte Graham een driepunter raak, waardoor de teams gelijk stonden. Echter was het Ja Morant die met een sterke linkshandige lay-up alsnog de winst binnenhaalde voor de Grizzlies.
ROCKETS VERSLAAN CLIPPERS IN TOPDUEL
De Houston Rockets hebben de Los Angeles Clippers in een thuisduel verslagen. Dankzij een fenomenale James Harden won de thuisploeg overtuigend: 93-102.
De Rockets maakte direct de dienst uit en pakte al snel een ruime voorsprong. De ploeg van coach Mike D’Antoni had aan het einde van het eerste kwart al een voorsprong van zestien punten. Echter was niet alles rozengeur en maneschijn voor de Rockets, want Russell Westbrook had al vier persoonlijke fouten na twaalf minuten. Achteraf gezien bleef het voor Westbrook bij deze vier fouten. Ook in de tweede helft bleven de Rockets dominant. Bij de rust had de thuisploeg een voorsprong van twaalf punten.
In de tweede helft kwamen de Clippers een stuk sterker voor de dag. De ploeg van coach Doc Rivers kwam terug tot zes punten aan het einde van het derde kwart. Ook in het vierde kwart was de uitploeg de sterkere partij. De Clippers pakten met nog 6:52 te spelen hun eerste voorsprong van de wedstrijd. Echter was het James Harden die maar liefst zeventien punten scoorde in zes minuten waardoor de Rockets alsnog wonnen.
Harden eindigde uiteindelijk met 47 punten. Topscorer bij de Clippers was Kawhi Leonard met 26 punten en 12 rebounds.
OVERIGE UITSLAGEN
Philadelphia 76ers – Orlando Magic: 97-112; Nikola Vucevic 25 punten, 12 rebounds
Washington Wizards – Boston Celtics: 133-140; Kemba Walker 25 punten, 5 assists, 5 rebounds/Bradley Beal 44 punten, 5 rebounds, 6 assists
San Antonio Spurs – Minnesota Timberwolves: 114-129; Andrew Wiggins 30 punten, 8 rebounds, 7 assists
Golden State Warriors – Los Angeles Lakers: 94-120; LeBron James 23 punten, 6 rebounds, 12 assists
Toronto Raptors – Portland Trail Blazers: 114-106; Pascal Siakam 36 punten, 6 rebounds
Gedurende de playoffs van 2017 zouden de Houston Astros zich schuldig hebben gemaakt aan elektronische sign stealing. Dat is althans waar journalisten Ken Rosenthal en Evan Drellich in een artikel op The Athletic ze van beschuldigen. Het is de tweede keer in korte tijd dat de organisatie negatief in het nieuws komt. MLB is inmiddels een onderzoek gestart.
Via camera’s zouden de Astros de signalen hebben vastgelegd en deze door middel van trommelen op prullenbakken hebben doorgegeven aan de slagmannen. Via de tamtam hoorden zij dan dat er een offspeed pitch aan kwam. Bleef het getrommel uit, dan betekende het dat er een fastball zou volgen.
Eén van de bronnen van de twee journalisten is oud-Astro Mike Fiers. De pitcher, die dit jaar zijn tweede no-hitter gooide, heeft bevestigd dat de club een camera had opgesteld in het outfield, waarmee de signalen van de catcher werden vastgelegd. Fiers liet weten dat hij het niet langer kon aanzien hoe de Astros jonge pitchers wegsloegen en zo carrières verwoestten.
De eerste werper die het probleem aanhangig maakte, was toenmalig White Sox-reliever (en huidig minor league pitching coach van diezelfde organisatie) Danny Farquhar. Farquhar, wiens carrière ten einde kwam na een hersenbloeding op de heuvel, merkte tijdens een outing van meer dan een seizoen geleden al dat er met geluiden werd gecommuniceerd.
Het is niet de eerste keer dat de Astros worden beschuldigd van sign stealing. Nog tijdens de ALCS van dit jaar waren de New York Yankees ervan overtuigd dat er via fluiten worpen werden getipt aan de slagmannen. Destijds lachte manager A.J. Hinch de aantijgingen nog weg. Mocht fluiten echt het verschil kunnen maken, dan zouden ze daar tijdens Spring Training op getraind hebben, aldus Hinch.
De Astros zijn overigens niet de enige ploeg die in verband worden gebracht met sign stealing. De Boston Red Sox werden en Arizona Diamondbacks werden in het verleden ook al bestraft. Er gaan geruchten dat dit niet de enige voorbeelden zijn. De Astros-speler die ermee begonnen zou zijn, zou het trucje zelfs bij een andere organisatie opgepikt hebben.
Tijdens het onderzoek zal de MLB ook willen spreken met enkele andere huidige managers. Bostons manager Alex Cora zat destijds nog op de bank bij de Astros en ook de naam van oud-speler en nieuwe manager van de Mets, Carlos Beltran, valt. Beiden zouden nauw betrokken zijn bij het sign stealing. Beltran heeft inmiddels gezegd dat hij inderdaad hielp met tekens stelen, maar dat het niet met camera’s werd gedaan. Een rapport van de NY POST doet echter anders geloven. De krant wijst, in combinatie met The Athletic, een stevige beschuldigende vinger naar Beltran, Cora en Hinch.
MOGELIJKE GEVOLGEN
Waar op sociale media de Los Angeles Dodgers al zijn uitgeroepen tot de ware winnaars van de World Series van 2017, lijkt het zeer onwaarschijnlijk dat de Astros — net als staatgenoot Lance Armstrong — hun prijzen zullen verliezen. Het verliezen van draft picks en een transferembargo lijken al iets waarschijnlijker.
Naast dit onderzoek naar sign stealing loopt er ook nog een onderzoek naar de gedragingen van inmiddels ontslagen assistent GM Brandon Taubman. Hij misdroeg zich na de winst in de ALCS tegenover een journaliste die in het verleden kritisch had getweet over de Astros en Roberto Osuna.
Mathew Barzal en de New York Islanders zijn goed onderweg. Goalie Thomas Greiss speelt een belangrijke rol in dit succes. (Photo: Anthony Gruppuso/USA TODAY Sports)
Deze week richten we de pijlen op Thomas Greiss. Dat Leon Draisaitl het namens de oosterburen goed doet, is wel bekend. In zijn schaduw is de goalie van de Islanders echter ook goed bezig. Dat geldt ook voor de Philadelphia Flyers. Het keurkorps van Alain Vigneault heeft de haperende competitiestart achter zich gelaten en heeft zich in de top van de divisie gemeld. Daarnaast hebben we weer een Top 5 geselecteerd en is er weer het nodige nieuws.
FOCUS OP EEN BUURMAN
Russen, Tsjechen en ander Oost-Europeanen kom je regelmatig tegen in de NHL. Natuurlijk wordt de league ook overspoelt door allerlei Scandinaviërs. Iets minder talrijk zijn de Duitsers. In totaal maakten 39 oosterburen hun opwachting in de sterkste competitie ter wereld. Daarvan zijn er dit seizoen nog 8 actief. Vergeleken met landen als Zweden (87), Finland (35), Tsjechië (29) of Rusland (42) is dat peanuts. Ze mogen dan niet met veel zijn, maar twee Duitsers staan wel degelijk in de spotlights. Leon Draisaitl vormt samen met Connor McDavid een levensgevaarlijk duo en Thomas Greiss heeft zich in dienst van de Islanders ontpopt tot een prima goalie. Draisaitl voert de lijst met topscorers aan, terwijl landgenoot Greiss het beste save percentage (.942) en het beste GAA (1.88) heeft. Tijd voor een nadere kennismaking met deze Duitse goalie.
LAATBLOEIER
Thomas Greiss mag met recht een laatbloeier worden genoemd. Geboren in Füssen, in het zuiden van Duitsland, werd Greiss in 2004 al gedraft door de San Jose Sharks. Die organisatie liet de goalie eerst nog even volwassen worden bij de Kölner Haie. Daar noteerde Greiss in 2005-2006 in 27 wedstrijden een keurig save percentage van .926. Voor San Jose was dit voldoende om hem naar Noord-Amerika te halen. Bij de Worchester Sharks in de AHL ging het met .912 ook nog best goed. In San Jose maakten in die jaren Evgeni Nabokov en Antti Niemi de dienst uit tussen de palen en Greiss moest het doen met een zeldzaam optreden als backup. Veel indruk maakte de Duitser niet en twee keer keerde hij zelfs terug naar Europa. In 2010-2011 speelde hij op uitleenbasis voor het Zweedse Brynäs. Twee jaar later speelde Greiss tijdens de lockout voor Hannover in de DEL.
Vier jaar stond Thomas Greiss op de loonlijst in Californië en daarin speelde hij slechts 44 wedstrijden. Z’n sv% van .912 en de 2.52 GAA werden onvoldoende bevonden. Via de Coyotes en de Penguins kwam de Duitser bij de New York Islanders terecht. In 2015-2016, z’n eerste seizoen daar, vormde Greiss een tandem met Jaroslav Halak. Eindelijk kwam hij meer aan spelen toe. Greiss kwam 41 keer in actie en kon tevreden zijn over zijn statistieken (.925 sv%, 2.36 GAA). Met uitzondering van het seizoen 2017-2018 werd Greiss daarna alleen maar beter.
DUITSE MUUR
Samen met ploeggenoot Robin Lehner won Greiss in 2018-2019 zelfs de Jennings Trophy, de award voor de goalie(s) met minimaal 25 optredens en de minste goals tegen. De defensieve organisatie waarin de Islanders de laatste jaren onder Barry Trotz opereren, lijkt op het lijf van de Duitse goalie geschreven. Vorig seizoen (2.28 GAA, sv% .927) was z’n beste ooit, maar voorlopig is hij hard op weg dit weer te verbeteren.
Dit seizoen speelden de Islanders tot nu toe 16 wedstrijden en in 9 daarvan kwam Thomas Greiss in actie. Acht keer was hij de startende goalie en één keer, op 8 oktober, moest hij Semyon Varlamov vervangen. De Rus werd in de tweede periode van het ijs gehaald nadat de Oilers hem voor de vierde keer hadden geklopt. Greiss is dit seizoen nog niet vroegtijdig gewisseld. Sterker nog, de Duitser heeft na 11 oktober geen wedstrijd meer verloren en kreeg sindsdien in 6 duels slechts 8 goals tegen. In totaal stopte hij in die wedstrijden 182 schoten.
De Islanders staan, na 16 wedstrijden, op de tweede plaats in de Metropolitan. Met 35 hebben ze het minst aantal tegendoelpunten in de league. De goalies, Varlamov doet het namelijk ook best aardig (2.37 GAA en sv% .924), hebben wederom een belangrijk aandeel in het succes. Aanvallend blinken de Islanders nog niet uit. Ze scoren relatief weinig (3 goals per wedstrijd) en creëren ook niet overdreven veel (182 high-danger scoring chances). Voor Mathew Barzal (7G, 7A) en de zijnen is het echter een hele geruststelling als een goalie in vorm het fort bewaakt. En Greiss is momenteel in topvorm.
FLYERS UNDER THE RADAR
Teleurstellend. Dat woord vat het seizoen 2018-2019 voor de Philadelphia Flyers nog het best samen. Op het ijs was het een zooitje tot Carter Hart enigszins verlossing bracht en op kantoor ging het al niet veel beter. De general manager én de hoofdcoach vlogen de laan uit en uiteindelijk kwamen de Flyers 16 punten tekort voor een wildcard. Het management greep in en versterkte onder meer de defensie deze zomer. Matt Niskanen en Justin Braun werden opgehaald en Kevin Hayes moest voor wat meer stootkracht zorgen. Groot was dan ook de teleurstelling dat de Flyers van de eerste zes wedstrijden er slechts twee wonnen. Alleen de Blackhawks (4-3) en de Devils (4-0) werden verslagen. Toch heeft Philly zich inmiddels hersteld van die belabberde start. Heel stiekem is de ploeg opgeklommen in de Metropolitan Division.
Met Alain Vigneault hoopten de Flyers een succescoach aan te trekken. De 58-jarige Canadees uit Quebec City bereikte immers met de Canucks en de Rangers al eens de Stanley Cup Final. Sinds 2009 miste Vigneault alleen in 2018 de play-offs. Vorig seizoen was hij werkzaam voor Team Canada, maar viel hij buiten de boot in de NHL. De Flyers visten hem op en zullen daar voorlopig geen spijt van hebben. Ja, de seizoensstart verliep moeizaam, maar de spelers lijken het systeem van de coach op te pakken.
In Vancouver en New York leunde Vigneault op z’n sterren. Bij de Canucks op de Sedins en bij de Rangers had hij destijds de beschikking over Henrik Lundqvist en Mats Zuccarello. In Philadelphia heten de sterren Claude Giroux (4G, 8A) en Sean Couturier (5G, 8A). Daarbij heeft hij in James van Riemsdyk (4G, 5A) een echte goalgetter en Travis Konecny (8G, 11A) is meer dan prima aan deze jaargang begonnen.
CIJFERS LIEGEN NIET
Spectaculair zien de statistieken er niet uit. Wat doelpunten voor (56) én doelpunten tegen (52) betreft, is Philly niet meer dan een grijze muis in het geheel. Met .893 valt het save percentage van Carter Hart toch ook wat tegen. Dit heeft de jongeling echter vooral te danken aan slechte optredens tegen Edmonton (4 goals tegen op 14 schoten) en de Islanders (5 goals tegen op 14 schoten). Sinds de kalender november aanwijst, is Hart weer de betrouwbare goalie die hij vorig seizoen was. Hij noteert deze maand een sv% van .925. Hart en backup Brian Elliott zullen ook niet geheel ontevreden zijn over hun verdedigers de laatste tijd. Gemiddeld staan de Flyers slechts 28.8 shots on goal per game toe. Alleen Carolina doet het nog iets beter met 28.7 SA/G.
De Flyers zijn momenteel bezig aan een 6-game point streak. Vijf van die zes wedstrijden, waarvan de laatste vier op rij, werden gewonnen. Op 2 november werd voor het laatst verloren. Toen waren de Maple Leafs na een shootout met 4-3 te sterk. Met zulke mooie resultaten klinkt het tegenstrijdig, maar het is geen pretje een fan van de Flyers te zijn. De spelers hebben namelijk de onhebbelijke gewoonte om het akelig spannend te maken.
Zo speelden ze vorige week donderdag prima tegen de Canadiens. Philippe Myers, die hier zijn 3-game goal streak begon, en JVR hielpen de Flyers aan een meer dan verdiende voorsprong, maar uiteindelijk moest Sean Couturier er in OT aan te pas komen om de 3-2 zege en twee punten veilig te stellen. Het overkomt deze groep vaker. Ze schieten gemiddeld 34,5 keer per wedstrijd op doel, maar slechts 9% van de schoten treft doel.
MEETMOMENT
Afgelopen weekend traden de Flyers aan tegen Toronto en Washington. De ploeg kon zich dus meten met teams die zich, als er geen gekke dingen gebeuren, plaatsen voor de play-offs. In beide gevallen slaagde Philadelphia voor het tentamen en dat deden ze op de voor hen zo kenmerkende wijze: via een shootout. Vigneault kreeg in die duels ook een beeld hoe voormalig first rounderJoel Farabee zich staande hield. De 19-jarige Amerikaan debuteerde op 21 oktober in de line-up en is geen onbekende op de eerste lijn met Giroux en Van Riemsdyk. Twee keer stapte Farabee met een -1 rating van het ijs, maar tegen Toronto stond daar ook nog een assist tegenover.
Met bijna een kwart van het seizoen achter de rug zijn de Flyers goed onderweg. Als Hart (en eventueel Elliott) niet weer in een vormdip komen, zit het defensief wel goed. Aanvallend heeft de ploeg ook de nodige wapens, maar het moet wel van de eerste twee lijnen komen. Winger Jakub Voracek (4G, 8A) is door Vigneault op de derde lijn geposteerd en is de enige speler op de derde of vierde lijn die nog enigszins productief is. De overige vijf komen gezamenlijk niet verder dan 16 punten.
TOP 5 OF THE WEEK
Ook deze week was er weer volop actie in de NHL. We hebben weer vijf momenten geselecteerd en dat gaat van belangrijke rentrees tot een mijlpaal van Connor McDavid. De Penguins maakten vorige week een einde aan de 10-game winning streak van de Islanders. Met name Bryan Rust had daarbij een vinger in de pap.
Tijdens de belabberde seizoensstart van de San Jose Sharks kwam één naam regelmatig voorbij. Radim Simek was nog niet terug van zijn zware knieblessure en met de Tsjech in de line-up zou het heel anders gaan. Vorige week maakte Simek zijn rentree in de gewonnen wedstrijd tegen de Blackhawks. Afgelopen donderdag scoorde hij tegen de Wild z’n eerste goal van het seizoen. Met Simek zag het er inderdaad wat stabieler uit. Al zou je dat niet zeggen na dit duel met Minnesota. De Sharks speelden een uitstekende eerste periode, namen een 4-0 voorsprong, maar besloten in de derde niet op te komen dagen. Die nonchalance kostte hen nog bijna de wedstrijd. De Wild maakten bijna een achterstand van 4 goals goed, maar zag de geplaagde Sharks met 6-5 zegevieren. Inmiddels is San Jose bezig aan een 4-game winning streak. Sinds de rentree van Simek werd niet meer verloren…
John Tavares was het niet meer gewend om vanaf de kant toe te kijken. De captain van de Maple Leafs miste voor het laatst een wedstrijd in het seizoen 2016-2017, maar een gebroken vinger gooide nu roet in het eten. Op 5 november maakte Tavares zijn rentree. Twee dagen later was hij met twee punten tegen de Vegas Golden Knights alweer erg belangrijk voor zijn team. Op aangeven van Mitch Marner schoot Tavares in OT zijn Toronto naar een 2-1 zege. De Leafs speelden zeven wedstrijden zonder hun captain en daarvan wonnen ze er drie. Overigens zal Tavares door Marner (4G, 14A) voorlopig niet meer bediend worden. De winger liep dit weekend tegen Philadelphia een enkelblessure op en komt zeker vier weken niet in actie. Met Buffalo, Florida en Montreal is Toronto verwikkeld in een strijd om de tweede plaats in de Atlantic. Boston gaat hierin aan kop.
Met z’n derde van het seizoen scoort Bryan Rust hier de aansluitingstreffer namens de Penguins tegen de New York Islanders. De Isles begonnen de derde periode met een 3-0 voorsprong en waren hard op weg naar hun 11e zege op rij. Pittsburgh dacht daar toch anders over. Deze treffer van Rust bracht ze, met nog ruim 13 minuten op de klok, terug tot 3-2, maar deze aanval werd ingeleid door een geweldige save van Matt Murray. Met een uitgestrekt been hield de goalie de Islanders van scoren en was daardoor mede verantwoordelijk voor de comeback. In OT maakte Rust, met zijn tweede van de avond, het feest compleet door de Pens met een 4-3 overwinning naar huis te sturen. Daarmee kwam er ook een einde aan de 10-game winning streak van de Islanders.
Connor McDavid is een bijzonder kind. En dat is ‘ie. De superster debuteerde op 8 oktober 2015 als 18-jarige in de sterkste competitie ter wereld en zoals we allemaal weten hield het kereltje zich daarna uitstekend staande. Onlangs speelde McDavid zijn 300e wedstrijd in de NHL. Afgelopen zondag scoorde de sterspeler van de Oilers zijn 400e punt. En hij voegde daar nummer 401 en 402 maar meteen aan toe. Tegen de Anaheim Ducks noteerde McDavid een hattrick op weg naar een 6-2 zege. Met z’n Oilers gaat Connor McDavid nog altijd aan de leiding in de Pacific Division. Na de 6-3 nederlaag van dinsdag tegen de Sharks worden ze echter wel op de hielen gezeten door de Arizona Coyotes.
We vinden de Detroit Red Wings opnieuw terug in de kelder van de NHL. De mannen van coach Jeff Blashill verloren tussen 8 oktober en 6 november 13 van hun 15 wedstrijden. Niet zelden werden ze daarbij ook nog eens op een ruime nederlaag getrakteerd. Toch gaat het de laatste dagen beter met deze trotse franchise. Vrijdag werd erg verrassend gewonnen van Boston (4-2) en twee dagen later volgde een zege op de Vegas Golden Knights (3-2). Dinsdag wonnen de Red Wings zowaar hun derde wedstrijd op rij. Op bezoek in Anaheim leek de thuisploeg op weg naar een eenvoudige overwinning. De Ducks konden de 3-1 voorsprong niet over de streep trekken en zagen Detroit nog laat langszij komen. In OT ging de laagvlieger er zelfs nog met twee punten vandoor.
NIEUWS
DONSKOI EN AVS DENDEREN OVER PREDS
De Nashville Predators heten een defensief sterke ploeg te zijn. Vorige week donderdag in Denver wisten de mannen van Peter Laviolette dit erg goed te verbergen. Tegenstander Colorado had het moeilijk na het wegvallen van captain Gabriel Landeskog en topschutter Mikko Rantanen, maar tegen de Predators schoten ze uit hun slof. Tussen 26 oktober en 5 november scoorden de Avalanche in 5 wedstrijden slechts 7 keer. De Predators gaven hen alle gelegenheid om aan het zelfvertrouwen te werken. Alleen al in de eerste tien minuten van de tweede periode vonden de Avs 5 keer het net. Uiteindelijk zou er een vernederende 9-4 op het scorebord prijken met Joonas Donskoi als grote man. De Fin, overgekomen van San Jose, scoorde zijn eerste hattrick in zijn carrière. Dit gebeurde in z’n 299e wedstrijd in de NHL.
BLESSURES STEEN EN LITTLE
Met de St. Louis Blues gaat het geweldig de laatste weken. De titelverdediger won 9 van de laatste 11 wedstrijden en staat bovenaan in de Central Division. Toch was er afgelopen week ook slechts nieuws, want Alexander Steen (0G, 5A) zit voorlopig in de lappenmand. De ervaren center liep vorige week tegen de Oilers een enkelblessure op en is zeker vier weken uitgeschakeld. Ook Bryan Little (2G, 3A) van de Winnipeg Jets komt voorlopig niet in actie. De 32-jarige center werd vorige week tegen de New Jersey Devils in de buurt van zijn oor getroffen door een puck. De wond werd met 25-30 hechtingen gedicht, maar Little heeft daarnaast ook last van een evenwichtsstoornis. Het is onduidelijk wanneer hij hersteld is.
GOED WEEKEND VOOR SPRONG EN GULLS
De San Diego Gulls van Daniel Sprong zijn uitstekend aan november begonnen. Nadat ze in het eerste weekend van de maand hun eerste wedstrijden van het seizoen wonnen, trokken ze deze lijn door in het drukke tweede weekend. Op bezoek bij de Bakersfield Condors werd met 5-3 gewonnen. Onze landgenoot kwam niet verder dan 5 schoten op doel en een -1 rating. Zondag wonnen de Gulls met 1-3 bij de San Jose Barracuda. Sprong nam het vijandelijke doel 4 keer onder vuur, noteerde opnieuw een -1 rating en zat twee minuten in de sin bin. Aan de mooie 4-game winning streak kwam maandag een einde. San Diego bracht een bezoek aan Stockton Heat. Dat team staat tweede in de Pacific Division van de AHL en was met 6-3 te sterk voor Sprong en consorten. De Amsterdammer mocht wel weer een assist bijschrijven en tekende daarmee voor z’n 7e punt.
Nog meer fysiek ongemak. Sidney Crosby (5G, 12A) viel afgelopen zaterdag geblesseerd uit tijdens de met 3-2 gewonnen wedstrijd tegen de Chicago Blackhawks. De superster van de Penguins verliet in de derde periode het ijs na een vreemde beweging. De captain was tijdens de training van maandag niet aanwezig en speelde dinsdag ook niet tegen de Rangers. Coach Mike Sullivan beweert niet te weten of Crosby lang uit de roulatie is. Het lijkt niet aannemelijk dat hij vrijdag van de partij is als zijn team het opneemt tegen de New Jersey Devils. Het is niet de eerste keer dat de Penguins het zonder hun captain moeten stellen. Crosby kampte tijdens zijn carrière al een paar keer met een hersenschudding. Daarnaast had hij 12 jaar geleden last van zijn enkel en liep hij in 2012-2013 een gebroken kaak op. Dit keer lijkt het een lower-body injury te betreffen.
LIGHTNING STRIKES IN ZWEDEN
Vorige week schreven we al dat de Tampa Bay Lightning de twee wedstrijden in Stockholm kon gebruiken om het gat met de Buffalo Sabres praktisch te dichten. Dat is precies wat Nikita Kucherov en de zijnen deden afgelopen weekend. In de Ericsson Globe Arena was de Lightning twee keer te sterk voor de Sabres. Vrijdag zagen ruim 13.000 fans Tampa Bay met 3-2 winnen. Kucherov, Alex Killorn en Yanni Gourde scoorden namens de Lightning. Sam Reinhardt verzorgde de productie namens Buffalo. Zaterdag was de dag van de Zweden. Victor Hedman en Victor Olofsson (zijn eerste even strenght goal) maakten hun landgenoten trots, maar alleen Hedman kon na afloop tevreden zijn. Tampa Bay trok opnieuw aan het langste eind en dit keer met 5-3.
Nog nooit waren er zoveel koninkrijksspelers actief in de Majors. Ozzie Albies was een paar jaar geleden de laatste speler met de Nederlandse nationaliteit die vanuit de Minor League definitief wist door te breken. Waar we in de rubriek Dutch Watch onze blik richten op het wel en wee van onze landgenoten in de Majors, besteden we in Minors Report NL aandacht aan de opkomende prospects.
In onze vorige editie keken we naar de prestaties van de hoogst aangeslagen prospects met de Nederlandse nationaliteit, dit keer proberen we daarnaast waar mogelijk vooruit te blikken naar wat we volgend jaar van de verschillende talenten mogen verwachten. Er duiken ook enkele nieuwe namen op van spelers die we vanaf nu scherper in de gaten gaan houden.
CARTER KIEBOOM
Zijn eerste campagne in de Major League werd geen succes, maar in het restant van het seizoen liet Carter Kieboom in de minors zien het honkballen nog niet verleerd te zijn. Sterker nog, het lijkt erop dat de organisaties #1 prospect is uitgeleerd op het lagere niveau. Hij sloeg in AAA 24 doubles, 16 homeruns met een slashline van .303/.409/.493. Toch volgde er geen september call up en dus zag de binnenvelder thuis op de bank hoe zijn Washington Nationals de World Series wonnen.
Met het (voorlopige) vertrek van free agentsBrian Dozier, Howie Kendrick en Asdrúbal Cabrera lijkt er een plekje voor Kieboom op het tweede honk vrij te komen. Het zal aan hemzelf zijn om tijdens Spring Training die positie op te eisen. Een andere optie zou het derde honk zijn, waar Anthony Rendon een flink gat achterlaat, maar de arm van Kieboom lijkt iets beter geschikt voor twee.
SHERTEN APOSTEL
Waar Kieboom in de loop van het jaar gedegradeerd werd, steeg Sherten Apostel juist een treetje in de minors. Het hogere niveau was even wennen voor de 20-jarige Curacaoënaar, maar net als aan het begin van het seizoen wist hij zich aan te passen. Het feit dat een speler in zijn eerste volledige seizoen profhonkbal er tweemaal in slaagt binnen korte tijd te acclimatiseren na een promotie, heeft de aandacht van de verschillende scouts getrokken.
De prestaties van Apostel waren dusdanig indrukwekkend, dat hij inmiddels nadrukkelijk op de deur van het 40 man roster begint te kloppen. Voorafgaand aan het seizoen plaatste Fangraphs de infielder op de 13e plek in hun ranglijst van Rangers’ prospects. Sindsdien lijkt hij een vaste waarde in de Top 10. De MLB schat hem in als #10, terwijl Jamey Newberg van The Athletic hem zelfs al op de 8e positie zet.
De geruchten gaan dat de Rangers zich graag zouden versterken met één van de beschikbare derdehonkmannen. Mocht Texaan Rendon buiten bereik blijken, zou ook Josh Donaldson een optie zijn. Omdat Apostel op zijn positie binnen de organisatie ook nog talent Josh Jung voor zich moet dulden, zouden de Rangers hem weleens in kunnen gaan zetten voor een trade. Zo niet, dan lijkt een promotie in de minors voor de hand te liggen, om ruimte te maken voor de eerdergenoemde Jung.
DARRYL COLLINS
Net als Apostel zag Darryl Collins zijn ster flink rijzen dit seizoen. Toen we de vorige keer zijn prestaties bekeken, sloeg hij bijna .400. Aan het eind van het jaar leek de tank een beetje leeg te zijn, maar de buitenvelder, die genoemd werd naar Mets’ icoon Darryl Strawberry, zette tijdens het Wereldkampioenschap voor spelers onder 18 een uitroepteken achter zijn seizoen.
Royals OF prospect Darryl Collins makes it into the All-World Team at the U-18 Baseball World Cup. I had him at #46 in my top 50 and he definitely has a chance to move way up that list. @Prospects1500pic.twitter.com/jRQFjIZ3zT
Waar de Nederlander in de minors tot geen enkele homerun kwam, sloeg hij er twee tijdens de mondiale eindronde. Daarmee kroonde hij zich tot homerun king en bemachtigde hij een plekje in het All World Team. Hij en zijn leeftijdsgenoten eindigde op een respectabele 7e plek. Collins’ opkomst is overigens ook in Amerika niet onopgemerkt gebleven. Niet veel 17-jarige Europese spelers zagen een heel artikel aan zich gewijd worden op The Athletic.
EDMOND AMERICAAN
Iemand die ook een sterk seizoen speelde, is Edmond Americaan. De 22-jarige buitenvelder uit Curacão werd zowel binnen zijn competitie, de Northwest League (Short A), als binnen zijn organisatie, de Chicago Cubs, uitgeroepen tot All Star. Hij had die uitverkiezing te danken aan sterke offensieve prestaties (17 doubles, 5 triples, 4 homeruns en 16 gestolen honken) en indrukwekkend defensief werk. Americaan slaagde er zelfs eenmaal in om de thuisplaat te stelen.
CEDDANNE RAFAELA
Een volgende nieuwe naam in ons lijstje is die van Ceddanne Rafaela. De kleine Curacaoënaar kan op bijna alle posities in het veld uit de voeten en liet zien dat hij ondanks zijn statuur over de nodige power beschikt. Gedurende het seizoen mocht de destijds nog maar 18-jarige speler zelfs al doorschuiven naar de Lowell Spinners in de New York Penn League (Short A), waar hij volgend jaar het seizoen waarschijnlijk zal starten. SoxProspects.com, de experts op het gebied van Bostons farm system, plaatsen hem net binnen de top 20 van de clubs grootste talenten.
SHERVYEN NEWTON
Er is echter ook minder nieuws te melden. De opleving van Shervyen Newton hield niet aan en hij zal een sterk 2020 moeten hebben, wil hij zijn plekje bij de beste prospects van de Mets willen behouden, waar hij nog altijd op een respectabele 8e plaats staat genoteerd. Ook voor dit seizoen was al duidelijk dat de korte stop een ruwe diamant is, dus een ontwikkeling met vallen en opstaan komt niet volledig onverwacht. Hopelijk leeft het talent volgend seizoen weer helemaal op.
DONNY BREEK
Iemand die daarentegen nog niet in de lijstjes opduikt, maar wiens ijzersterke prestaties absoluut genoemd dienen te worden, is Donny Breek. De pas 19-jarige werper mocht in september de finale van het EK starten, terwijl hij tijdens datzelfde toernooi zijn debuut had gemaakt. Breek betaalde het vertrouwen terug met een uitstekend optreden. Het bleek genoeg voor de Europese titel.
Donny Breek had a really nice GCL Twins season this year. Definitely one to watch! https://t.co/C1Uo2Bn9xL
In de minors laat de jonge Amsterdammer al twee seizoenen zien over het nodige talent te beschikken. In zijn tweede seizoen in de Gulf Coast League (Rookie) stond hij iets meer dan 36 innings op de heuvel en kreeg daarin slechts 3 verdiende punten tegen, goed voor een 0.74 ERA.
FREE AGENTS
Voor een aantal koninkrijksspelers liep het contract deze winter af. Calten Daal (Reds), Chadwick Tromp (Reds), Chris Pieters (Cubs), Sicnarf Loopstok (Indians), Ray-Patrick Didder (Braves), Juremi Profar (Rangers) en Ademar Rifaela (Orioles) zullen op zoek moeten naar een nieuwe organisatie of hun heil moeten vinden in een andere competitie.
Rifaela heeft met een sterk Europees kampioenschap op het nippertje een visitekaartje afgegeven. Misschien dat er een club op basis van die prestaties nog wel een gokje wil wagen met de power hitter. Ook Didder, Daal en Profar leken ooit op weg naar het hoogste niveau en zouden mogelijk nog wel een nieuw onderkomen in de minors kunnen vinden. Of dat de andere twee lukt, is maar zeer de vraag.
Het NBA-seizoen 2019-20 is begonnen en natuurlijk houden wij bijna dagelijks de resultaten en de ontwikkelingen bij. Afgelopen nacht hebben de Memphis Grizzlies roet in het eten gegooid bij de ‘jersey retirement’ van Tony Parker.
MAANDAG 11 NOVEMBER
GRIZZLIES BOEKEN VERRASSENDE UITZEGE
De Memphis Grizzlies hebben een verrassende overwinning geboekt bij de San Antonio Spurs. De wedstrijd die in teken stond van Tony Parker, wiens rugnummer niet meer gebruikt zal worden bij de Spurs, eindigde in 113-109. Topscorer bij de Grizzlies was Jaren Jackson Jr. met 24 punten, zes rebounds en vijf assists.
De Grizzlies begonnen ook zeer sterk aan de wedstrijd en hadden een voorsprong van dertien punten aan het einde van het eerste kwart. Het waren de ‘big men’ die het verschil maakte voor de Grizzlies. Jackson Jr. was samen met Jonas Valanciunas en Brandon Clarke goed voor 20 punten in het eerste kwart. In het tweede kwart kwamen de Spurs sterk terug. Dankzij acht punten van LaMarcus Aldridge kwamen de Spurs zelfs terug tot gelijke hoogte. Maar door een driepunter van Jackson Jr. ging de uitploeg alsnog de rust in met een voorsprong van drie punten.
TWEEDE HELFT
Ook in het derde kwart liepen de Grizzlies weer uit op de Spurs. De ploeg van coach Taylor Jenkins had als gevolg een voorsprong van elf punten bij het ingaan van het vierde kwart. Echter kwamen de Spurs sterk terug. Met nog iets minder dan drie minuten te gaan hadden ze zelfs de leiding. Toch waren het de Grizzlies die er uiteindelijk met de zege vandoor gingen.
Na de wedstrijd was er een ceremonie van ruim een uur waarbij Tony Parker in het zonnetje werd gezet. De Fransman, die vier maal kampioen werd met de Spurs, werd onder andere toegesproken door oud-ploeggenoten Manu Ginobili en Tim Duncan. Na de ceremonie werd het shirt van Parker onthuld in de rij met shirt van de andere grootheden van de Spurs.
De Jersey Retirement Ceremony van Tony Parker
OVERIGE UITSLAGEN
Minnesota Timberwolves – Detroit Pistons: 120-114; Andrew Wiggins 33 punten, 6 rebounds, 5 assists
Dallas Mavericks – Boston Celtics: 106-116; Kemba Walker 29 punten, 5 rebounds, 5 assists
Houston Rockets – New Orleans Pelicans: 122-116; James Harden 39 punten, 9 assists
Utah Jazz – Golden State Warriors: 122-108; Rudy Gobert 25 punten, 14 rebounds, 2 blocks, 11-12 FG
Toronto Raptors – Los Angeles Clippers: 88-98; Kawhi Leonard 12 punten, 11 rebounds, 9 assists, 3 steals
De NFC South battle tussen de Falcons en de Saints leek op voorhand een ongelijke strijd. Het hielp ook niet voor Atlanta dat Alvin Kamara weer in de line-up stond. Alles leek erop dat dit een enorme oorwassing zou worden voor de bezoekers. Hoe anders zou het lopen. De Falconse defense die het hele jaar werkelijk nog niks had laten zien, stond er ineens. Matt Ryan speelde als vanouds. Het waren de Saints die een kansloze wedstrijd speelden. Op alle fronten werden ze overklast in de grootste upset tot nu toe. In een ijskoud Lambeau Field, met sneeuw en temperaturen onder het vriespunt, waren de Packers gebrand op revanche na de nederlaag tegen de Chargers. Het publiek dat ondanks de kou in groten getale aanwezig was kreeg waar voor haar geld. Een heerlijke wedstrijd werd pas in de allerlaatste seconde beslist nadat Christian McCaffrey op een haar na de goal line niet wist te bereiken. Ook in Indianapolis was er een upset van jewelste. De Dolphins wisten voor de tweede keer op rij te winnen op bezoek bij de Colts. De topper in de NFC tussen de Cowboys en de Vikings werd in het voordeel beslist van de ploeg uit Minnesota.
ONHERKENBARE FALCONS VERRASSEN DE SAINTS IN NEW ORLEANS
Atlanta Falcons @ New Orleans Saints | 26 – 9
Dit was voor velen de eerste wedstrijd die op het scoreformulier kon worden ingevuld afgelopen week. Er was simpelweg geen scenario te bedenken waarin Drew Brees en de terug gekeerde Alvin Kamara niet zouden winnen van de Falcons. De ploeg uit Atlanta dacht daar heel anders over. De rollen waren compleet omgedraaid. Een ijzersterke defense hield Brees op slechts negen punten zonder ook maar een touchdown te scoren.
FALCONS OPENEN STERK
Aanvallen is doorgaans niet het probleem voor Atlanta. Punten scoren ze genoeg. Het is de defense die ronduit dramatisch speelt. Ook nu opende Ryan sterk en de Falcons openden met een field goal. Binnengeschoten door de Zuid-Koreaan Younghoe Koo. De kicker werd deze week aan het team toegevoegd en zou een uitstekend debuut doormaken. Tijdens de opening drive van de Saints leek Brees orde op zaken te stellen. Opvallend genoeg werd vooral Latavius Murray ingezet en dus niet Kamara. De Falcons defense gaf een eerste teken van hun snode plannen door de Saints buiten hun endzone te houden. De thuisploeg moest genoegen nemen met een field goal. Ryan toonde lef door er voor te gaan op fourth-and-four tijdens de volgende drive. Zelf rende hij net ver genoeg voor een first down en beloonde zichzelf daar later voor met een touchdown pass op Austin Hooper.
Na de eerste drive leek de angst er toch een beetje ingeslopen bij de Saints QB. Niet alleen bij de QB, ook de O-line had plots schrik voor de Falcons pass-rush. Geheel onterecht was dat niet. De Falcons D-line was als herboren en trakteerde zichzelf op de ene na de andere sack op Drew Brees. Hierdoor wist New Orleans slechts zes punten te scoren in de eerste helft. Behalve dat verloren ze ook Marshon Lattimore met een blessure. De Falcons scoorden nog een field goal, onder meer door een geweldige 54-yard play van Julio Jones.
The #Falcons had 7 sacks on the season coming into today. They have 6 today vs. the #Saints. Upset brewing in the Superdome.
De machteloosheid van de Saints offense duurde maar voort. Ook in de tweede helft wist Brees het gaspedaal maar niet te vinden. Het zei eigenlijk alles dat punt returner Deonte Harris de meeste gevaarlijke speler was. Nadat de Saints weer gestuit waren in de redzone besloot Ryan gas te geven. Een lange drive werd afgerond met een touchdown van running back Brian Hill. De voorsprong groeide daarmee naar 20-9. Het lukte de Saints maar niet om iets in te brengen tegen de opgeleefde Falcons-D. Iedereen deelde in de malaise bij New Orleans. Bij een punt van de Falcons kreeg de thuisploeg een terechte roughing the kicker penalty. Het zou Atlanta drie punten opleveren.
Het was om moedeloos van te worden voor de fans in Mercedes-Benz Superdome. Niks lukte aanvallend voor de thuisploeg. Zelfs een slotoffensief bleef uit. Atlanta hield eenvoudig stand en zorgde voor een megastunt tegen de Superbowl kandidaat. Het is te vroeg om de vraag te stellen of Teddy Bridgewater het niet beter deed dan Brees maar er is wel werk aan de winkel voor de veteraan. Voor de Falcons was het eindelijk goed nieuws in een seizoen dat dramatisch verloopt tot nu toe. De playoffs gaan ze niet meer halen maar ze laten wel zien dat er nog steeds rekening moet worden gehouden met ze. De Saints blijven op koers in de NFC South omdat de Panthers ook verloren in Green Bay.
PACKERS HOUDEN STAND IN DE VRIESKOU
Carolina Panthers @ Green Bay Packers | 16 – 24
Een schitterende setting in Green Bay. Dikke jassen, koukleumende spelers en neer dwarrelende sneeuwvlokken. Ondanks de vrieskou was Lambeau Field afgeladen vol. De Packers waren met een kater terug gekomen uit LA. De Panthers wisten dat ze de achterstand op de Saints konden verkleinen in de NFC South. Teleurstellen zou de wedstrijd zeker niet. Na een bloedstollend einde kwam McCaffrey uiteindelijk centimeters te kort om de stand gelijk te trekken.
OP EN NEER
Kyle Allen, die inmiddels weet dat Cam Newton niet meer terug keert dit seizoen, gaf al vroeg een visitekaartje af. Een uitstekende drive met big plays van DJ Moore en McCaffrey werd afgerond met een pass in de endzone naar Curtis Samuel. Rodgers sloeg meteen terug. Terwijl het begon te sneeuwen liet hij Aaron Jones zijn eerste touchdown van de wedstrijd binnen rennen. Jones is misschien wel de revelatie van dit seizoen en was ook deze wedstrijd weer nauwelijks af te stoppen. Opvallend was dat de Packers vooral over de grond erg sterk waren. De Carolina defense vond daar geen antwoord op. KANTELPUNT
Na een sterke fase van de Panthers stond er een 10-7 voorsprong voor Carolina op het bord. Allen had opnieuw de bal gekregen en was al halverwege het veld. Juist op dat moment ging de jonge QB in de fout. Hij liet de bal knullig vallen en de Packers konden overnemen. Het bleek een kantelpunt te zijn in de wedstrijd. Davante Adams ving een diepe bal van Rodgers op wonderbaarlijke wijze. Jones was het die wederom de touchdown binnen liep. Vlak daarna was er weer een cruciaal moment. Rodgers werd onder druk gezet in zijn eigen endzone en kreeg bijna een sack tegen. Gerald McCoy viel over de QB heen en kreeg daarvoor een discutabele roughing the passer penalty. De Packers trokken door om voor rust de wedstrijd te beslissen. Op de goal line was het nota bene McCoy die Green Bay van een touchdown weerhield op fourth down. De voorsprong was er wel bij de rust voor de Packers: 14-10.
JONES ONGRIJPBAAR
Rodgers was van plan de wedstrijd in de tweede helft snel in het slot te gooien. De offense sneed als een mes door de boter en wist binnen de kortste keren weer te scoren. En weer was het Aaron Jones. De Panthers defense had absoluut geen antwoord op de running back. Even later leek het helemaal beslist. Allen deed bijna alles goed tijdens een lange drive behalve de laatste pass in de endzone. Die werd gevangen door de Packers. Green Bay benutte nog een field goal en stond plots al op 24-10.
PANTHERS COMEBACK NET TE LAAT
Toch gaven de Panthers niet op. Terwijl het inmiddels hard aan het sneeuwen was, liet Allen zien karakter te hebben. Mede door een prachtige pass op Jarius Wright kwam Carolina terug in de wedstrijd. McCaffrey, wie anders, scoorde de touchdown. De two-point-conversion werd gemist. Ook de Panthers defense stond plots zijn mannetje en zo kreeg Allen in de slotfase de kans om alsnog te stand gelijk te trekken. Maar liefst 17 plays en meer dan 80 yards verder kregen de Panthers hun laatste kans om de touchdown binnen te halen. Uiteraard was het McCaffrey die het moest doen. Met een uiterste krachtsinspanning kwam hij tot centimeters van de goal line maar het was net niet genoeg. De Packers hielden standen en pakken een belangrijke thuisoverwinning in de strijd om de 1st seed in de NFC.
OVERIGE DUELS
Miami Dolphins @ Indianapolis Colts 16 – 12
Ryan Fitzpatrick en de Dolphins stuntten met een overwinning in Indy op de Colts. Minnesota Vikings @ Dallas Cowboys 28 – 24 Dalvin Cook is niet te stoppen in een belangrijke overwinning voor de Vikings on the road.
Ook week 11 van het college football-seizoen zat weer bomvol spektakel en duels tussen ranked universiteiten. LSU versloeg Alabama, Minnesota won van Penn State en UCF ging verrassend onderuit.
AMERICAN ATHLETIC CONFERENCE (AAC)
UCF VERLIEST VERRASSEND VAN TULSA
En daar beginnen we dan ook maar meteen mee. Het is niet het seizoen van UCF. Voorafgaand aan afgelopen weekend hadden de Knights al verloren van Pittsburgh en Cincinnati. De verrassende nederlaag tegen Tulsa, een van de mindere teams in de AAC, kwam desalniettemin als een verrassing.
Vooral de tweede helft van UCF was vrij dramatisch te noemen. De aanval deed het meer dan verdienstelijk gedurende het duel, maar de verdediging van de Knights had geen antwoord op de running game van Tulsa. En dan vooral op Shamari Brooks, die 69 rushing yards en een touchdown noteerde. Ook de passing game werkte goed, met QB Zach Smith als belangrijkste schakel. Hij kon zijn receivers gedurende het duel goed vinden. Zo goed dat Tulsa na 60 minuten met een 31-34 zege van het veld liep. Tulsa gaat geen bowl game meer halen, iets wat UCF al heeft gehaald, maar met drie zeges gaat het seizoen wellicht toch wat beter dan van tevoren verwacht. UCF kan op zijn beurt een NY6 bowl game wel vergeten.
Wake Forest maakte tijdens de eerste vijf weken indruk op alles en iedereen. Na de bye week (week 6) ging het tijdens week zeven fout (59-62 L vs Louisville), waarna het team zich weer herstelde en twee duels op rij won. Tegen Virginia Tech ging het afgelopen weekend echter voor de tweede keer dit seizoen fout. Er werd met 17-35 verloren.
T/m het derde kwart ging het duel constant gelijk op, maar tijdens het vierde kwart viel alles de kant op van de Hokies. Virginia Tech won dat kwart met 13-0, waardoor de zege veilig werd gesteld. Een echte uitblinker was er niet, maar het team als geheel (zowel aanval als verdediging) schakelde Wake Forest in dit vierde kwart compleet uit. Het is de zesde zege van Virginia Tech, waardoor een bowl game nu zeker is. Wake Forest was al zeker van een bowl game, maar zal proberen een NY6 bowl game af te dwingen. Want de divisie in de AAC is al vergeven aan Clemson.
OVERIGE UITSLAGEN
Florida State – Boston College (38-31), Georgia Tech – Virginia (28-33), Louisville – Miami (27-52), Notre Dame – Duke (38-7), Clemson – NC State (55-10)
BIG 12 CONFERENCE (BIG 12)
BAYLOR ONTSNAPT NA 3OT AAN EERSTE NEDERLAAG
Het is het tweede weekend op rij dat de ongeslagen status van Baylor op de proef werd gesteld. Tijdens week 10 ging het tegen West Virginia dankzij een late field goal maar net goed. Afgelopen weekend tegen TCU kwam Baylor zelfs meerdere keren goed weg, maar stapte het uiteindelijk na 3 OT-periodes wel met een 29-26 zege van het veld.
Het had echter niet veel gescheeld of Baylor had zijn CFP-droom gedag kunnen zeggen. In het vierde kwart van een kwalitatief dramatisch duel stond Baylor namelijk met 3-9 achter, Dankzij twee field goals van John Mayers (waarvan de laatste 40 seconden voor het einde was) werd er overtime afgedwongen. Na 1OT (allebei een touchdown) en 2OT (allebei een touchdown) was het duel nog niet beslist. In 3OT won Baylor dankzij een touchdown. Max Duggan, de QB van TCU, gooide na deze touchdown van de Bears vervolgens een interception. Daardoor is Baylor nog ongeslagen en is het nog steeds op weg naar de BIG 12 Championship Game, misschien wel de playoffs.
OKLAHOMA MET MOEITE LANGS IOWA STATE
Het idee was dat Oklahoma zich dankzij de bye week van week 10 zich wel zou herstellen van de nederlaag tegen Kansas State. Niks bleek minder waar. Ondank dat de uitslag (42-41) doet denken dat het bizar spannend was, leek Oklahoma tegen Iowa State op weg te zijn naar een zege.
Want na het derde kwart stonden de Sooners dankzij Jalen Hurts (18-26, 273 yds en 3 TD’s), CeeDee Lamb (8 catches, 167 yds en 2 TD’s) en zijn explosieve offense met 42-21 voor. De Cyclones schoten in het vierde kwart echter volledig uit hun slof en kwamen met nog 34 seconden te gaan op 41-42. En dat met een 2PT-conversion nog achter de hand. Deze werd in de endzone echter intercepted door de Sooners. Voorafgaand aan de interception leek er een pass interference-overtreding door Oklahoma begaan te worden, maar deze werd niet gecalled. En zo blijft de hoop op de playoffs voor de Sooners nog leven. Iowa State heeft nog steeds een zege nodig om officieel bowl eligible te zijn. Daar hebben ze nog drie wedstrijden voor.
OVERIGE UITSLAGEN
Texas Tech – West Virginia (38-17), Kansas State – Texas (24-27)
BIG TEN CONFERENCE (BIG TEN)
MINNESOTA BEWIJST ZICHZELF TEGEN PENN STATE
Minnesota maakt dit seizoen enorm veel indruk. Verrassend genoeg zijn de Golden Gophers nog steeds ongeslagen. Aan het begin van dit seizoen ging het allemaal nog gepaard met veel geluk, maar de afgelopen paar weken werden de zeges steeds indrukwekkender. Maar de tegenstand was volgens velen niet sterk genoeg. Afgelopen weekend was het moment dan daar: een sterke tegenstander.
Penn State, dat voorafgaand op een CFP-plek stond, kwam op bezoek. En Minnesota won ook dit duel. De Nittany Lions werden met 26-31 naar huis gestuurd, waardoor Minnesota nog steeds ongeslagen is en nu echt aan de playoffs mag gaan denken. Bij Minnesota was het de passing offense die uitblonk. QB Tanner Morgan (18-20, 339 yds en 3 TD’s) was extreem effectief en wist Tyler Johnson voor 104 yds en een touchdown te bereiken. De echte uitblinker was echter receiver Rashod Bateman, die tot 203 yards en een touchdown kwam. Penn State had zo ook een paar receivers die boven de 100 yards uitkwamen, maar het was niet voldoende. Zelfs de toegevoegde yards van RB Journey Brown (124 yds en 2 TD’s) waren niet genoeg.
Minnesota heeft nu duels tegen Iowa en Wisconsin voor de boeg, duels waarin ze weer kunnen laten zien hoe goed ze daadwerkelijk zijn. Mochten ze vervolgens deze duels (en zo de divisie) winnen, dan wacht waarschijnlijk Ohio State in de BIG Ten Championship Game, de strijd om een plek in de CFP.
ILLINOIS VOLTOOID SPECTACULAIRE COMEBACK
Het is nog niet het seizoen van Michigan State. En dat is nog zacht uitgedrukt. Afgelopen weekend verloren de Spartans voor de vierde keer op rij. Voor afgelopen weekend waren Ohio State, Wisconsin en Penn State al te sterk. Op zich geen schande, maar wat er afgelopen weekend tegen Illinois gebeurde kan wel als schandalig worden ervaren.
Met een 31-10 (!) voorsprong ging Michigan State in eigen huis het vierde kwart in. U voelt hem al aankomen: Michigan State kreeg het nog voor elkaar om te verliezen. Dankzij een 27-3 vierde kwart won Illinois met 37-34. Een ongekende comeback die een halve minuut voor het laatste fluitsignaal pas werd voltooid. De connectie Brandon Peters (22-42, 367 yds en 3 TD’s) – WR Josh Imatorbhebhe was niet te stoppen. Bij Michigan State was RB Elijah Collins (28 carries, 170 yds en 2 TD’s) de uitblinker. Michigan State heeft de komende drie weken nog twee zeges nodig om bowl eligible te geraken. De rivalry met Michigan staat komend weekend op het programma. Illinois, ironisch genoeg, is dankzij de zege op Michigan State nu bowl eligible. Een grote verrassing gezien de voorspellingen voorafgaand aan dit seizoen.
Washington – Oregon State (19-7), Stanford – Colorado (13-16), USC – Arizona State (31-26), Washington State – California (20-33)
SOUTHEASTERN CONFERENCE (SEC)
LSU NA SPEKTAKELSTUK LANGS ALABAMA
We hebben het mooiste voor het laatst bewaart. Het laatste duel van dit artikel is namelijk ook gelijk het mooiste duel van afgelopen weekend. Het duel tussen nummer twee LSU en nummer drie Alabama werd door bijna iedereen gezien als de CFP-finale. Of dit ook daadwerkelijk zo zal zijn, moeten we natuurlijk afwachten. Feit is wel dat deze teams zeker hebben vermaakt.
LSU is dankzij deze zege nagenoeg zeker van de zege in de divisie. Het overige programma is namelijk alles behalve zwaar. De uitblinker bij de Tigers? Joe Burrow. Iedereen die voorafgaand nog twijfelde over zijn heisman-kandidatuur zal nu ook wel overtuigd zijn. Burrow ging 31-39 voor 393 yards en 3 touchdowns en maakte geen enkele fout. Dit kan niet gezegd worden van Tua Tagovailoa, die in deze periode van dit seizoen opnieuw niet 100% fit is. Met een fumble en een interception (21-40, 418 yds en 4 TD’s) was hij zeker ook niet foutloos. Desondanks zijn de cijfers nog steeds indrukwekkend.
Het was dan ook de defense van Alabama (en ook die van LSU) die niet thuisgaven. Beide hadden geen antwoord op de aanvallende vuurkracht van de universiteiten. Vier namen verdienen aandacht: LSU’s RB Clyde Edwards-Helaire (20 carries, 103 yds en 3 TD’s) en WR Ja’Marr Chase (6 catches, 140 yds en een TD) en Alabama’s RB Najee Harris (19 carries, 146 yds en een TD) en WR Devonta Smith (7 catches, 213 yds en 2 TD’s). Stuk voor stuk fantastische statlines.
KNOTSGEKKE SLOTFASE
Alabama kwam tijdens een knotsgekke slotfase nog bijzonder dicht in de buurt van een zege, maar de onside kick (na een schitterende touchdown van Alabama als antwoord op een late en ogenschijnlijk beslissende touchdown van LSU) werd gecoverd door LSU. Daar door was het duel beslist. Alabama moet nu hopen op een misstap van andere CFP-universiteiten wil het de playoffs halen.
OVERIGE UITSLAGEN
Vanderbilt – Florida (0-56), Western Kentucky – Arkansas (45-19, trainer Arkansas ontslagen), New Mexico State – Ole Miss (3-41), App State – South Carolina (20-15), Missouri – Georgia (0-27), Tennesee – Kentucky (17-13)
Het werd een NFL-zondag vol verrassingen. Zo ook in de late window, waar de Pittsburgh Steelers verrassend de maat namen van de LA Rams. De Steelers wonnen zo hun vierde partij op rij en staan weer helemaal tussen de mensen in de AFC. In Chicago leerden de Bears opnieuw wat winnen was, door de Stafford-loze Detroit Lions af te houden. De Baltimore Ravens presteerden wel helemaal naar verwachting. Zij maakten gehakt van de Cincinnati Bengals.
BEARS DOORBREKEN NEGATIEVE REEKS MET ZEGE TEGEN LIONS
Detroit Lions @ Chicago Bears | 13 – 20
Na vier verliespartijen op rij hebben de Chicago Bears eindelijk weer eens van de zege geproefd. In het eigen Soldier Field hielden de mannen van Matt Nagy met enige moeite de Detroits Lions af. Detroit moest het in deze cruciale NFC-North divisiewedstrijd zonder franchise-quarterback Matthew Stafford doen. Na 136 starts op rij keek Stafford nu toe vanaf de zijlijn met een rugblessure. Zijn back-up Jeff Driskel startte goed, maar kon uiteindelijk niet voldoende produceren om de Lions de zege te bezorgen.
BEARS OFFENSE KOMT ERG TRAAG OP GANG
Net zoals de voorbije weken was de aanval het zorgenkindje van de Chicago Bears. Gedurende de eerste 28 minuten werd er slechts één first down gehaald. De Lions-offense deed het echter niet veel beter. Onder leiding van back-up quarterback Jeff Driskel werden wel een aantal first downs gehaald, maar in de zone van de waarheid stokte de machine. De Lions moesten in de eerste helft vrede nemen met twee field goals. Eén daarvan knalde kicker Matt Prater wel binnen vanaf 54 yards.
In het slot van de eerste helft kwam de Bears-offense eindelijk tot leven. Quarterback Mitchell Trubisky vond zijn receivers en dan vooral Allen Robinson. Uiteindelijk slingerde Trubisky de bal naar tight end Ben Braunecker die de eerste touchdown van zijn carrière ving.
De touchdown leek de Bears bevrijd te hebben. Na de rust kwam Chicago furieus uit de kleedkamer en scoorden ze nog eens twee touchdowns. Eerst vond Trubisky zijn running back Tarik Cohen, voor de gelegenheid als receiver, die de bal over de achterlijn binnenliep. Daarna mocht ook receiver Taylor Gabriel in de festiviteiten delen toen hij een mooie pass van Trubisky ving in de eindzone. Deze laatste touchdown-opportuniteit kwam er op aangeven van de Bears-defensie, die gedurende heel de wedstrijd op niveau bleef. Linebacker Nick Kwiatkoski ving de eerste interceptie van zijn carrière en gaf zijn offense de bal terug, vroeg in het derde kwart.
De Detroit Lions gaven echter niet op. Jeff Driskel gooide de schroom van zich af en ging voor risicovolle passes. Één daarvan vond Kenny Golladay 47 yards verder in de eindzone voor de touchdown. De Lions kwamen weer tot op één touchdown van een gelijke stand, met nog ongeveer vijf minuten op de klok.
Tot tweemaal toe wist de Lions-defensie Chicago af te stoppen om zo haar aanval de kans te geven om overtime te forceren. De pogingen van Driskel bleken echter vruchteloos en zo hielden de Bears de broodnodige zege vast.
STEELERS BOEKEN VERRASSENDE ZEGE TEGEN RAMS
LA Rams @ Pittsburgh Steelers | 12 – 17
De LA Rams hebben opnieuw een verrassende nederlaag geleden. In Pittsburgh liepen ze tegen een ijzersterke defensie aan, die aantoonde dat je niet altijd een franchise quarterback nodig hebt om wedstrijden te beslissen.
DEFENSIEVE BOKSMATCH
De Steelers moeten het een volledig seizoen zonder franchise-quarterback Ben Roethlisberger doen. Zijn back-up Mason Rudolph is op z’n zachtst gezegd wisselvallig en ook zondagavond was hij niet de dirigent van de zege. De wedstrijd kon ook niet slechter beginnen voor Rudolph en de Steelers. Een veel te hoge snap ging over het hoofd van de back-up QB en werd opgevangen door Dante Fowler die de bal de eindzone binnen liep. Een moeilijke avond leek in het verschiet te liggen.
De Steelers boden de Rams van antwoord met een goeie drive, die eindigde in een touchdown-pass van Rudolph naar James Washington in de eindzone. Daarna namen beide defensies het definitief over. Zowel Rudolph als Jared Goff werden gesackt en de Rams-defensie forceerde ook een fumble van receiver Washington. De grootste defensieve play kwam echter van Minkah Fitzpatrick. Hij pikte een fumble van Jared Goff op en rende de bal in de eindzone voor een defensieve touchdown. Of het een fumble was, dan wel een incomplete pass, daar mogen jullie, de lezers, over oordelen.
In de tweede helft nam de Steelers-defensie de partij helemaal in handen. Joe Haden onderschepte een slechte pass van Goff en zette de toon voor de rest van de wedstrijd. Goff werd zelfs even uit de wedstrijd genomen en vervangen door back-up QB Blake Bortles. Toen hij er niet in sloeg een first down te forceren, ging ook een fake punt de mist in. Gelegenheids-quarterback Johnny Hekker gooide een interceptie en gaf de bal opnieuw aan de Steelers.
De Rams probeerden in het vierde kwart nog een comeback te verwezenlijken. Na een field goal van Greg Zuerlein deed ook de defensie prima haar job, toen Aaron Donald en Clay Matthews samen Mason Rudolph neerhaalden in de eindzone voor een safety.
Meer liet de Pittsburgh-defensie echter niet meer toe in deze wedstrijd. In de finale drive van de Rams ging het opnieuw verkeerd voor Jared Goff. Hij slingerde de bal naar Robert Woods, maar Joe Haden wist er een hand tussen te steken. De bal belandde in de handen van Minkah Fitzpatrick die met de interceptie de wedstrijd finaal in het slot gooide. De Steelers hebben nu vier wedstrijden op rij gewonnen en zijn weer helemaal in de running om de play-offs te halen in de AFC.
Baltimore Ravens @ Cincinnati Bengals 49 – 13
Niet geheel onverwacht hebben de Baltimore Ravens gehakt gemaakt van divisierivaal Cincinnati Bengals. Quarterback Lamar Jackson leverde opnieuw een wereldprestatie af en lukte al voor de tweede maal dit seizoen een perfecte passer rating van 158.3. Hij gooide drie touchdowns en liep er zelf ook nog eentje binnen. Jackson en de Ravens werpen zich meer en meer op als dé uitdager van de New England Patriots in de AFC.
De game of the week van deze week is het toetje op het menu. We gaan naar maandagavond voor het treffen tussen de ongeslagen 49ers en de Seahawks. Een regelrechte topper in de NFC West. De thuisploeg, onder leiding van Pete Carroll, heeft een overwinning nodig om het gat richting de 49ers nog te kunnen dichten. Een clash tussen misschien wel de meest complete ploeg in de NFL, de 49ers, en het team dat met Russell Wilson de frontrunner in de MVP-strijd heeft, de Seahawks. De historische rivaliteit tussen beide teams geeft deze wedstrijd extra karakter. Het CenturyLink Stadium zal afgeladen vol zitten voor gegarandeerd spektakel. Kan San Francisco in de NFC East de strijd beslissen of gaan we een waanzinnig spannende slotfase van het seizoen tegemoet? Die vraag zal maandagavond beantwoord worden.
RIVALITEIT
Wedstrijden tussen deze teams hebben altijd een bijzondere lading gehad. Met name tussen 2010 en 2013 vierde de rivaliteit hoogtij. Russell Wilson was net gedraft door Seattle en bij de 49ers waren het de jaren dat Colin Kaepernick de NFL op zijn kop zette. Beide powerhouses streden jarenlang om dominantie in de NFC. De meest legendarische ontmoeting was de NFC Championship game in 2013. In die wedstrijd, gewonnen door de Seahawks, gebeurde te veel om op te noemen. Het terugkijken meer dan waard.
TERUG AAN DE TOP
Het duurde wat jaartjes voordat deze clash weer zo’n lading kon krijgen. Dat komt met name door de 49ers die wat mindere jaren achter de rug hebben. Plotseling is de ploeg van Kyle Shanahan weer terug aan de top. Ongeslagen dit seizoen en sterk aan beide kanten van de bal. Het drie-koppig running back monster en de levensgevaarlijke pass-rush met Nick Bosa als belangrijkste wapens. De toevoeging van Emmanuel Sanders als wide receiver pakt ook goed uit. Na een slow start dit seizoen begint zelfs Jimmy “G” Garoppolo in vorm te raken. Tegenstanders worden gek gedraaid door de inventieve plays van Shanahan en aan de andere kant murw gebeukt door de defense onder de bezielende leiding van Robert Saleh. Het enige negatieve dat gezegd kan worden over de 49ers is dat het resterende speelschema ze niet bepaald gunstig gezind is. De laatste weken van dit seizoen zal het team nog flink getest gaan worden.
Two years ago, Jimmy G threw his first TD pass as a member of the #49ers.
De Seahawks kunnen niet rekenen op hun defensie dit jaar. Het moet vooral van één speler komen: Russell Wilson. Die taak neemt ‘The Professor’ maar al te graag op zich. Het product van Wisconsin speelt dit jaar beter dan ooit. Daarmee ontpopt hij zich tot ware MVP kandidaat. Terwijl Wilson de minste interceptions gooit van alle QBs in de NFL staat hij wel stijf bovenaan in touchdown passes (22). Naast de uitstekende statistieken slaagt hij ook voor de zogenaamde eye-test. Wilson dartelt over het veld en sleept bijna wekelijks de overwinning binnen met een last-minute touchdown drive. Als iemand de sterke 49ers defense in verlegenheid zou kunnen brengen, is hij het wel. De vraag is of hij op kan tegen het offensieve geweld van San Francisco.
Dat beide ploegen punten gaan scoren is wel duidelijk. De run defense van de Seahawks is hun zwakke punt en laat de 49ers nou juist daar heel goed in zijn. Daarnaast weten we ook dat Wilson punten gaat scoren. Belangrijk zal zijn wie er op voorsprong komt en de druk bij de andere partij kan leggen. Puur afgaande op de statistieken en breedte van de selectie zijn de 49ers favoriet. Echter, zeker gezien de rivaliteit, is dit een wedstrijd op zich. Als de Seahawks boven zichzelf uit kunnen stijgen, hebben ze een goede kans. De kans op veel punten en spectaculaire plays is groot. De wekker zetten voor deze pot is zeker geen schande. In ieder geval weten we na maandagavond hoe spannend het slot van de competitie gaat zijn in deze divisie.
Voorspelling: Seahawks 27 – 33 49ers
Het NBA-seizoen 2019-20 is begonnen en natuurlijk houden wij bijna dagelijks de resultaten en de ontwikkelingen bij. Slechts vijf wedstrijden afgelopen nacht, waaronder Boston Celtics-San Antonio Spurs. De Celtics wonnen, maar verloren Gordan Hayward met een blessure.
ZATERDAG 9 NOVEMBER
De Boston Celtics hebben hun zevende wedstrijd op rij gewonnen. De ploeg van coach Brad Stevens won ruim op bezoek bij de San Antonio Spurs. Jaylen Brown blonk uit met 30 punten voor de uitploeg, maar de blessure van Gordon Hayward wierp toch haar schaduw over de wedstrijd. De Celtics wonnen uiteindelijk met 135-115.
De Spurs begonnen sterk aan de wedstrijd en liepen snel naar een 7-0 voorsprong. Echter kwamen de Celtics daarna terug in de wedstrijd en met zeven minuten en 52 seconden te spelen in het eerste kwart de leiding overgenomen, om die later niet meer weg te geven. De Celtics hadden de wedstrijd volledig onder controle, maar toch kreeg de ploeg te maken met een domper. Vlak voor het einde van het tweede kwart viel Hayward uit met een handblessure. De forward liep hard tegen een screen aan van LaMarcus Aldridge, waarbij zijn linkerhand klem kwam te zitten. De eerste reports meldden dat Hayward zijn hand heeft gebroken en maandag verder wordt onderzocht. Mocht een operatie nodig zijn, zal hij er hoogstwaarschijnlijk enkele maanden uitliggen.
Ook in de tweede helft kwamen de Celtics niet in de problemen. De ploeg liep uit naar een maximale voorsprong van 24 punten in het vierde kwart en gaf dit niet meer uit handen. Naast Jaylen Brown speelde ook Kemba Walker een sterke wedstrijd. De point guard scoorde 26 punten en gaf 8 assists. Topscorer voor de Spurs was DeMar DeRozan met 22 punten.
OVERIGE UITSLAGEN
New Orleans Pelicans – Charlotte Hornets: 115-110; Brandon Ingram 25 punten, 9 rebounds
Houston Rockets – Chicago Bulls: 117-94; James Harden 42 punten, 10 rebounds, 9 assists, 9 3PM
Dallas Mavericks – Memphis Grizzlies: 138-122; Luka Doncic 24 punten, 14 rebounds, 8 assists
Golden State Warriors – Oklahoma City Thunder: 108-114; Danilo Gallinari 21 punten, 5 rebounds
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
