Home Blog Pagina 94

NFL Prospect Watch: SportAm rankings na vijf weken CFB

Lars Leeftink
-
0
NFL Prospect Watch: SportAm rankings na vijf weken CFB

Er zijn inmiddels vijf weken gespeeld in het College Football-seizoen 2024/25 en langzaam maar zeker begint conference play op gang te komen. Tijd om eens te kijken hoe de prospect van de 2025 NFL Draft het tot nu toe doen.

QUARTERBACKS

Op de QB-positie was van tevoren iedereen het erover eens dat Carson Beck en Shedeur Sanders de enige twee first round QB’s waren. Sanders presteert tot nu toe toe fantastisch en is, als dat al niet het geval was, zijn status als first round QB met de hoogste upside aan het bevestigen. Beck is met een degelijk, maar onspectaculair seizoen bezig en moet oppassen dat hij niet door een paar andere QB prospects ingehaald wordt. Er zijn er namelijk behoorlijk wat doe momenteel uitstekend presteren.

Cam Ward van Miami is er daar een van. De QB kent tot nu toe zijn beste seizoen in college en krijgt bijvoorbeeld van PFF de op een na hoogste grade van alle QB’s in college dit seizoen. Ward is zeker niet foutloos tot nu toe (zie de 5 turnover worthy plays), maar zet daar wel 16 big time throws tegenover (hoogste van alle QB’s in deze draft class tot nu toe).

Ook Jalen Milroe van Alabama is aan het stijgen in de lijstjes dankzij zijn goede prestaties dit seizoen, net zoals Jaxson Dart van Ole Miss dat aan het doen is. Tot slot ook nog Dillon Gabriel van Oregon, die een prima seizoen draait. Tot nu toe doen alle QB’s dus wat er van ze verwacht wordt of beter is mag Beck – samen met de geblesseerde Quin Ewers van Texas en Connor Wegmann van Texas A&M – als de grootste ‘verliezer’ gezien worden.

QB rankings SportAm: 1: Sanders | 2: Beck | 3: Ward | 4: Milroe | 5: Ewers | 6: Dart | 7: Gabriel | 8: Wegmann | 9: Moss | 10: Allar

RUNNING BACKS

De running backs van deze draft class maken tot nu toe indruk. Van tevoren was al duidelijk dat dit vooral een hele brede draft class was, maar nu lijkt er ook iemand zich op te gaan mogen maken voor een status als first round RB. Ashton Jeanty speelt tot nu toe een ongekend seizoen bij Boise State als running back. Jeanty verzamelde al 845 yds (10.3 per carry), terwijl de nummer twee op dit gebied 685 yds heeft. Jeanty heeft 588 yds na contact genoteerd, wat een bizar aantal is na vijf weken en vier wedstrijden. Hij is, overduidelijk, RB1 momenteel en kanshebber voor de eerste ronde.

Achter hem kennen ook Omarion Hampton (North Carolina), Kaleb Johnson (Iowa), Quinshon Judkins (Ohio State) en Kyle Monangai (Rutgers) een uitstekend seizoen en zijn ze bezig om zich een status als running back voor dag twee te verzilveren. Ollie Gordon II van Oklahoma State is tot nu toe de grootste ‘verliezer’, want zijn seizoen is ten opzichte van de rest nog niet wat ervan verwacht werd.

RB Rankings SportAm: 1: Jeanty | 2: Hampton | 3: Judkins | 4: Gordon | 5: Monangai | 6: Johnson | 7: Henderson | 8: Ott | 9: Giddens | 10: Harvey

RECEIVERS

Wat betreft de receivers was het voorafgaand zo dat Tetairoa McMillan (Arizona), Travis Hunter (Colorado) Luther Burden III (Missouri) en Emeka Egbuka (Ohio State) de drie ‘zekere’ first round WR’s waren. Tot nu toe moet gezegd worden dat drie van de vier receivers eigenlijk een vrij matig seizoen draaien, waarbij ze nog wel productief zijn maar niet de show stelen. Dit zorgt ervoor dat andere receivers, die niet zo hoog aangeschreven stonden, zich in de kijker kunnen spelen richting april. Travis Hunter daarentegen begint zich als WR1 te manifesteren met de manier waarop hij aan het seizoen is begonnen.

Drie spelers zijn zich achter de top vier vooral aan het tonen: slot receiver Nick Nash van San Jose State en outside receivers Tai Felton (Maryland) en Tre Harris (Ole Miss). Het zijn momenteel de drie beste receivers van dit seizoen volgens onder meer PFF, terwijl ze samen met Jack Bech (TCU) de enige drie receivers van deze WR class zijn die boven de 500 yds zitten na vier of vijf duels. Harris zit zelfs al op 804 yds en heeft al 403 yards na contact. Voorlopig zullen ze nog als receivers voor dag twee gezien worden, vooral omdat het seniors betreft, maar de prestaties van deze vier heren zijn opvallend te noemen.

WR Rankings SportAm: 1: Burden III | 2: McMillan | 3: Egbuka | 4: Bond | 5: Ayomanor | 6: Lacy | 7: Harris | 8: Felton | 9: Stewart | 10: Nash

TIGHT ENDS

Wat betreft de tight end leek dit seizoen niet zo spectaculair te zijn. Colston Loveland van Michigan werd als dag twee-speler aangewezen en maakt deze status tot nu toe redelijk waar. Toch zijn er tot nu toe twee grote winnaars: Harold Fannin Jr en Tyler Warren. Warren doet het dit seizoen bij Penn State prima. Hij heeft 260 yards verzameld met twee touchdowns en is derde wat betreft TE grades bij PFF. Hij lijkt zich een weg te spelen naar dag twee in de draft, zeker ook omdat hij als pass blocker ook indruk maakt.

Toch gaat het in college tot nu toe vooral over Fannin Jr van Bowling Green. Fannin heeft 541 yds verzameld en vier touchdowns en 315 yds na contact. Fannin is een receiving TE, waardoor zijn waarde voor NFL-teams al zakt. Blocken is niet iets wat Fannin graag doet, maar hij kan wel een extreem goed wapen zijn als extra optie in de passing game.

TE Rankings SportAm: 1: Loveland | 2: Ferguson | 3: Warren | 4: Fannin Jr | 5: Gadsden II

OFFENSIVE LINE

Tot slot de offensive line. Als we puur kijken naar de offensive tackles, dan maken de grote namen tot nu toe nog niet eens zoveel indruk. Will Campbell (LSU), Aierontae Ersery (Minnesota), Emery Jones Jr (LSU) en Jonah Savaiinaea (Arizona) spelen degelijke seizoenen, maar niet fantastisch. Het is vooral Kelvin Banks Jr van Texas die tot nu toe het beste seizoen draait van allemaal en de grote winnaar gezien mag worden tot nu toe.

Op guard, een class die sowieso vrij karig is gevuld qua talent, maakt vooral Luke Kandra van Cincinnati indruk, terwijl de rest eigenlijk een vrij teleurstellend seizoen draait als we de grades van PFF bijvoorbeeld mogen geloven. Ook op center, een positie die tevens niet zo goed bezet is, stellen de grootste draft prospects zoals Parker Brailsford van Alabama en Jonah Monheim van USC tot nu toe teleur. Het lijkt voor inside offensive line tijdens de eerste twee rondes niet een hele goede draft te gaan zijn.

OL Rankings SportAm: 1: Campbell (LT) | 2: Banks Jr (LT) | 3: Jones Jr (RT) | 4: Ersery (LT) | 5: Booker (LG) | 6: Miller (RT) | Savaiinaea (RT) | 8: Kandra (RG) | 9: Simmons (LT) | 10: Monheim C

DEFENSIVE LINE

De defensive line is dit jaar goed gevuld, met twee zekerheidjes wat betreft de eerste ronde. Het zal niemand verbazen dat deze twee zekerheidjes komen vanuit Michigan. Mason Graham was, tot afgelopen weekend tegen Minnesota, nog vrij rustig aan het seizoen begonnen. Hetzelfde geldt eigenlijk voor Kenneth Grant en de grootste concurrent van de twee spelers van Michigan: Deone Walker (Kentucky).

Nee, het is tot nu toe vooral de groep achter het top trio dat zich laat zien. Dontay Corleone (Cincinnati), T.J. Sanders (South Carolina) en Tyleik Williams (Ohio State). Het is een interessante groep defensive lineman die aan het strijden is om zich in de conversatie te spelen voor het einde van de eerste ronde. De tweede dag zou voor deze spelers geen probleem moeten zijn.

Defensive Line Rankings SportAm: 1: Graham | 2: Walker | 3: Grant | 4: Williams | 5: Sanders | 6: Corleone | 7: Nolen | 8: Cross III | 9: Capehart | 10: Turner

PASS RUSHERS

Dan naar de pass rushers, waar er ook dit seizoen weer veel van zijn die richting de eerste ronde van de draft gaan. Het is spannend bovenin deze draft class, met Nic Scourton (Texas A&M), Abdul Carter (Penn State), Mykel Williams (Georgia) en James Pearce Jr (Tennessee) die allemaal meedoen om EDGE1 dit jaar. Daar waar Williams nog op zijn eerste sack wacht en ook Pearce nog niet eens zijn beste spel heeft laten zien, geldt dat wel voor Scourton en Carter. Allebei hebben ze al drie sacks genoteerd en een fumble geforceerd.

Achter dit kwartet zijn er nog zat andere spelers. Onder meer Princeley Umanmielen van Ole Miss en JT Tuimoloau van Ohio State zitten al boven de 2.5 sacks, terwijl Patrick Payton van Florida State er zelfs al vier heeft verzameld. Het stikt weer van het talent op deze positie, zoals al jaren het geval is.

EDGE Rankings SportAm: 1: Carter | 2: Scourton | 3: Pearce | 4: Williams | 5: Tuimoloau | 6: Umanmielen | 7: Sawyer | 8: Jackson | 9: Payton | 10: Stewart

LINEBACKERS

Dan naar de linebackers, een positie die ook dit seizoen weer karig is ingevuld. Harold Perkins Jr was het grootste talent in deze class, maar is met een ACL-blessure uitgeschakeld voor de rest van dit seizoen. Achter hem kom je dan al snel bij spelers terecht die in de tweede of derde ronde pas gedraft gaan worden of interessant zijn.

Danny Stutsman van Oklahoma is daar, met afstand, de meest interessante naam van. Stutsman staat op veertig tackles, waaronder twee voor een loss, en lijkt LB2 stevig in handen te hebben. Jalon Walker van Georgia is, net zoals Perkins, een beetje een mix van een linebacker en pass rushers. Walker noteerde al 1,5 sack dit seizoen en staat op vijftien tackles waarvan drie voor een loss waren.

Linebacker Rankings SportAm: 1: Perkins | 2: Stutsman | 3: Walker | 4: Barton | 5: Carter

CORNERBACKS

Dan weer naar een positie die goed bezet is: cornerback en safety. Op cornerback springen er twee spelers bovenuit: Hunter en Will Johnson van Michigan. Ja, de kans lijkt klein te zijn dat Hunter zowel receiver als cornerback gaat spelen in de NFL. Toch laat hij ook als cornerback dit seizoen zien elite te zijn. Hetzelfde geldt overigens voor Johnson. Allebei de spelers hebben al twee interceptions en drie pass deflections op hun naam staan.

Achter dit duo proberen veel cornerbacks zich te laten zien in een poging de eerste ronde van de draft te gaan halen. Benjamin Morrison van Notre Dame doet dit met verve, met onder meer vier pass deflections tot nu toe. Shavon Revel van East Carolina was ook met een uitstekend seizoen bezig, maar hij is de rest van het seizoen klaar door een ACL-blessure. Denzel Burke (Ohio State), Maxwell Hairston (Kentucky) en Jahdae Barron (Texas) laten zich ook positief zien, terwijl Arizona CB Tacario Davis het wat lastiger heeft.

Cornerback Rankings SportAm: 1: Johnson | 2: Hunter | 3: Morrison | 4: Revel | 5: Burke | 6: Davis | 7: Barron | 8: Hairston | 9: Delane | 10: Hill

SAFETY’S

Wat betreft de safety’s was het van tevoren wel duidelijk dat Malaki Starts van Georgia de S1 zou zijn in de 2025 NFL Draft. Daar is eigenlijk geen verandering in gekomen. Starks valt, op een bizarre interception tijdens de eerste wedstrijd van het seizoen tegen Clemson, nog niet echt op. Het goede nieuws is dat hij ook niet veel fout doet. Daarnaast is de concurrentie ook simpelweg vrij matig.

Kevin Winston Jr van Penn State mag als grootste concurrent gezien worden, maar op een geforceerde fumble na valt ook hij nog niet echt op en zijn de achterliggende statistieken van PFF ook niet heel hoopgevend. Dit kan overigens ook van een Billy Bowman Jr (Oklahoma) gezegd worden. Vooral Xavier Watts (Notre Dame) Kamari Ramsey (USC) en Sebastian Castro (Iowa) vallen tot nu toe positief op.

Safety’s Rankings SportAm: 1: Starks | 2: Ramsey | 3: Watts | 4: Winston Jr | 5: Bowman Jr | 6: Castro | 7: Ransom | 8: Sabb | 9: Moore | 10: Emmanwori

Foto: AP Photo/LM Otero

NFL op zondag: Eerste nederlaag Steelers, Vikings ongeslagen

Chris Van Dijk
-
0
NFL op zondag: Eerste nederlaag Steelers, Vikings ongeslagen

De Steelers hebben hun eerste nederlaag van het seizoen geleden, terwijl de Vikings wel ongeslagen bleven. Ondertussen boekten de Bengals juist hun eerste zege van het jaar. De Jaguars leken ook lang op weg naar hun eerste overwinning, maar hier stak C.J. Stroud op het laatste moment een stokje voor. Lees alles in de recaps van de vroege duels in de NFL op zondag.

VIKINGS BLIJVEN ONGESLAGEN BIJ RENTREE LOVE

Minnesota Vikings @ Green Bay Packers | 31-29

De Green Bay Packers hebben Jordan Love terug. De quarterback miste de afgelopen twee duels door een blessure. Hiermee waren alle hoogtepunten voor het team uit Wisconsin wel verteld. De nog ongeslagen Vikings domineerden het duel vanaf het allereerste begin. Onder leiding van MVP-kandidaat Sam Darnold leverden de eerste drie drives allemaal touchdowns op. Jordan Addison mocht er twee scoren, een running en een receiving. Na een drive met een punt volgde ook nog een vierde touchdown voor een 28-0 voorsprong.

Bij Green Bay lukte er in de eerste helft helemaal niets in de aanval. De eerste vijf drives: twee gemiste field goals, twee intercepties en een turnover on downs. Ondanks een late touchdown leek het duel met een 28-7 tussenstand gespeeld, helemaal omdat er in het derde kwart niet werd gescoord. In het vierde kwart ging het duel echter helemaal los. De Packers scoorden drie touchdowns en in totaal 22 punten. Dit hadden er meer kunnen zijn als Love niet nog een domme interceptie had gegooid of Tucker Kraft de bal niet had verloren. Omdat de Vikings tussendoor een field goal scoorden wisten ze uiteindelijk het duel toch gewoon te winnen.

FALCONS WINNEN DANKZIJ LANGSTE FIELD GOAL UIT DE CARRIÈRE VAN KOO

New Orleans Saints @ Atlanta Falcons | 24-26

Divisiewedstrijden tussen deze twee rivalen zijn vaak spannende aangelegenheden. 110 keer eerder speelden de Saints en de Falcons tegen elkaar en de tussenstand was tot vandaag netjes in evenwicht. 55-55. Na opnieuw een razendspannende pot kunnen de Falcons voor ten minste enkele weken uitpakken met de bragging rights. Met nog luttele seconden op de klok trapte Younghoe Koo de langste field goal van zijn carrière -58 yards- tussen de palen.

Nog geen minuut daarvoor had Alvin Kamara een rushing touchdown gescoord die de Saints een voordeel van één punt had opgeleverd.  Het leek erop dat dat de Saints de zege zou opleveren, maar cornerback Paulson Adebo beging een domme pass interference penalty, waardoor de Falcons dicht genoeg kwamen om de game-winning field goal te scoren. De Saints zullen zich deze nederlaag extra beklagen, omdat de Falcons geen enkele touchdown konden scoren. De punten van de Falcons kwamen vanwege vier field goals van Koo, een pick-six van Troy Andersen en een verknoeide kick-off return van Rashid Shaheed die werd gerecupereerd in de endzone door KhaDarel Hodge. Met andere woorden, de Saints hebben zichzelf in de voet geschoten, waardoor beide teams na vier weken exact op .500 staan.

COLTS BEZORGEN STEELERS EERSTE NEDERLAAG

Pittsburgh Steelers @ Indianapolis Colts | 24-27

De Steelers zijn op bezoek bij de Colts tegen hun eerste verliespartij van het seizoen aangelopen. De thuisploeg begon sterk met twee touchdowns op de eerste twee drives. De goede start kwam wel met een tegenvaller, want quarterback Anthony Richardson ging met een heupblessure naar de kant. Hij raakte geblesseerd na een run, moest even naar de kant, om een play later terug te keren. Opnieuw ging de qb zelf ervandoor en weer kreeg hij een hit te verwerken. Hierop ging AR naar de kleedkamer om definitief vervangen te worden door Joe Flacco.

Onder leiding van Flacco gingen de Colts met een 17-3 voorsprong de rust in. Na de onderbreking waren het de Steelers die terugkwamen in het duel. Ze deden dit onder leiding van Justin Fields, die een touchdown gooide en er twee zelf binnenliep. Daar stonden twee fumbles tegenover, waarvan een ook echt balverlies betekende. Toch kregen de Steelers in de slotfase nog een laatste kans, maar hier lukte het Fields niet zijn ploeg in fieldgoal range te krijgen, waardoor de eerste nederlaag een feit was.

TEXANS KUNNEN PAS IN ABSOLUTE SLOT WINNEN VAN JAGUARS

Jacksonville Jaguars @ Houston Texans | 20-24

Er zijn nog maar twee teams zonder winst in de NFL en beide teams komen uit de AFC South. Ook tegen de Houston Texans -een divisierivaal uit de AFC South nota bene- konden de Jacksonville Jaguars de nul niet wegvegen. Ze hebben er nochtans hard voor gevochten deze keer. Op bezoek bij de Texans lagen de Jags lang op koers om te winnen, maar uiteindelijk lukte het niet om het af te maken. Met nog slechts 18 seconden op de klok kon C.J. Stroud de winnende touchdown passen naar Dare Ogunbowale.

C.J. Stroud herpakte zich na een matige prestatie vorige week met 345 passing yards en 2 touchdowns. Zijn favoriete target was met grote voorsprong Nico Collins, die 12 ballen ving voor 151 yards en een TD. Strouds concullega aan de overkant, Trevor Lawrence, speelde ook al iets beter dan de afgelopen weken, maar geweldig was het nog niet. Lawrence voltooide iets meer dan 50% van zijn passes en gooide ook 2 touchdowns. Een mooie TD-pass naar Christian Kirk in het derde kwart bracht de Jags dan wel op voorsprong, het volstond niet voor een deugddoende zege. Lawrence heeft nu al acht starts op een rij verloren, terwijl de Texans nu al een comfortabele voorsprong lijken te hebben in de AFC South.

OVERIGE GAMES

Philadelphia Eagles @ Tampa Bay Buccaneers | 16-33: De gehavende Eagles waren geen partij voor Baker Mayfield en de Tampa Bay Bucs. De belangrijkste oorzaak was echter vooral de verdediging van Phillie, die een totale offday had met veel gemiste tackles. Mayfield kon zich hierdoor herstellen van de matige vertoning vorige week tegen de Broncos. De qb was in de eerste helft al goed voor twee passing td’s en liep een derde touchdown zelf binnen. De Eagles kwamen in de tweede helft nog wel dichterbij, onder meer door een geblokte extra punt die twee punten voor de Eagles opleverde. Maar echt in de problemen kwam Tampa geen moment.

Los Angeles Rams @ Chicago Bears | 18-24: De kritiek op D’Andre Swift nam steeds meer toe. De running back was de grote aanwinst van de Bears, maar wist rookie qb Caleb Williams nog niet echt te helpen. Tegen de Rams liet hij met 165 scrimmage yards en een touchdown eindelijk zijn potentie zien. Het hielp Williams de aanval van de Bears eindelijk op gang te krijgen en was voldoende om de gehavende Rams van zich af te houden. Dit kwam wel met hulp van de verdediging van de Bears, die Matthew Stafford een keer onderschepten en een fumble af wisten te dwingen.

Cincinnati Bengals @ Carolina Panthers | 34-24: De Cincinnati Bengals hebben eindelijk hun eerste overwinning van het seizoen op zak. Op bezoek bij de Panthers hadden Joe Burrow en co het lang niet gemakkelijk. Pas in het derde kwart konden de Bengals afstand nemen, dankzij hun twee running backs Zack Moss (15 rushes, 51 yards, rec. TD) en Chase Brown (15 rushes, 80 yards, 2 TD). Andy Dalton had een moeilijkere dag dan vorige week, maar wist toch twee touchdowns te gooien. Diontae Johnson kon er weer één vangen, alsook rookie Xavier Legette, die zo zijn eerste score van het seizoen liet optekenen. De Bengals speelden de wedstrijd volwassen uit en slaakten een zucht van opluchting. Die vervelende 0 is van het bord.

Denver Broncos @ New York Jets | 10-9: De Denver Broncos hebben hun tweede zege op een rij geboekt. Op bezoek bij de New York Jets, in een uitgeregend MetLife Stadium, kon Sean Payton eindelijk enigszins wraak nemen op OC Nathaniel Hackett. Al was er van offense niet veel sprake in deze game. Beide teams samen kwamen tot 434 aanvallende yards. De enige touchdown van de wedstrijd kwam er vanwege rookie Bo Nix die Courtland Sutton vond in de eindzone. Sutton was trouwens de enige receiver bij de Broncos die met zijn 60 yards meer dan 3 receiving yards liet optekenen. Jawel, dat lees je goed. De Jets leken deze draak van een wedstrijd nog te winnen met een ultieme field goal-poging van Greg Zuerlein vanop 50 yards, maar de veteraan miste. Beide teams hebben nu 2 zeges en 2 nederlagen.

Lees hier de recap van Thursday Night Football.

Coverfoto: Alysa Rubin/Pittsburgh Steelers

NHL 32-in-32 | Boston Bruins: Onvermijdelijke terugval dreigt

Hans Mulder
-
0
NHL 32-in-32 | Boston Bruins: Onvermijdelijke terugval dreigt

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Op dinsdag 8 oktober openen St. Louis Blues en Seattle Kraken om 22:30 uur Nederlandse tijd officieel het Noord-Amerikaanse bal. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Florida Panthers. Vandaag één van de Original Six, die opnieuw een steunpilaar zag gaan: Boston Bruins.

2023-2024: ONVERWACHT GOED SEIZOEN

Hoe overtref je één van de beste reguliere seizoenen ooit in de NHL? Het antwoord op die vraag konden we in oktober 2023 al geven: niet. Jim Montgomery en de Boston Bruins pakten vorig seizoen meer dan 20 punten minder dan in dat recordjaar. Desondanks mogen ze in Beantown trots zijn op hun jaargang. Met 109 punten haalden ze ruimschoots de play-offs en ze deden dit ook nog eens zonder de gestopte sterkhouders Patrice Bergeron en David Krejci. Brad Marchand speelde zijn nieuwe rol als captain met verve en als vanouds leidde David Pastrnak de dans op de topscorerslijst.

Het was verder een vrij gemiddeld seizoen in Beantown. Zoals altijd was het aanvallend best aardig en defensief gewoon goed. Dat kwam niet in de laatste plaats door het tandem tussen de palen. Jeremy Swayman en Linus Ullmark behoorden traditioneel weer tot de elite in het keepersgilde. Jim Montgomery deed in de play-offs voornamelijk een beroep op Swayman en die leidde de B’s naar de tweede ronde. Nadat ze in de eerste ronde over zeven wedstrijden te sterk waren voor Toronto legden de Panthers hen in de tweede in zes duels over de knie.

HOPEN OP PASTA

Vorig seizoen leverden de Bruins al behoorlijk wat kwaliteit in. De al genoemde Bergeron en Krejci stopten, maar ook Taylor Hall, Dmitry Orlov en Tyler Bertuzzi pakten hun biezen. Deze zomer was het niet veel anders. Zo trokken onder meer Jake DeBrusk, Danton Heinen en James van Riemsdyk de deur van TD Garden achter zich dicht. Alleen deze drie waren vorig seizoen al goed voor 47 goals. General manager Don Sweeney hoopt dat Elias Lindholm dit verlies enigszins kan compenseren. De 29-jarige Zweed zette op 1 juli zijn handtekening onder een vet zevenjarig contract dat hem jaarlijks bijna $ 8 miljoen oplevert.

Lindholm kende zijn beste jaren tot nu toe in het shirt van de Flames. Voor die franchise speelde hij 418 wedstrijden en kwam de Zweed tot 357 punten. Vorig seizoen sloot hij af in Vancouver. Met 5 goals en 10 punten in 13 wedstrijden bewees hij daar zijn waarde in de play-offs. En overtuigde daarmee Sweeney. Montgomery zal Lindholm willen koppelen aan Pastrnak. In Calgary was de Zweed op z’n best op een lijn met sterren als Johnny Gaudreau en Matthew Tkachuk.

Vorig seizoen moesten Pavel Zacha en Charlie Coyle op hun tenen lopen om de schoenen van Bergeron en Krejci te vullen. Beide spelers presteerden uitstekend, maar door de komst van Lindholm zullen zij weer een wat meer ondersteunende rol krijgen. Daarnaast zullen ze in Boston hopen dat Morgan Geekie zijn opgaande lijn kan doortrekken. De 26-jarige forward begint aan zijn zesde NHL-seizoen en elk jaar presteert hij een stapje beter. Het zou nu zomaar kunnen resulteren in een plek op één van de twee toplijnen.

ZORGEN OVER DIEPTE

Mede door de aanwezigheid van Pastrnak, Marchand en Lindholm ziet de top 6 in Boston er nog altijd goed uit. Kijken we naar de bottom 6, dan maken we ons wat meer zorgen. Trent Frederic heeft zich daar door de jaren heen opgewerkt als een zeer gewaardeerde kracht. Met 18 goals en 40 punten heeft de 26-jarige Amerikaan een goed seizoen achter de rug. Frederic zal vermoedelijk gezelschap krijgen van de talentvolle Matthew Poitras. De 20-jarige voormalig second-rounder maakte vorig seizoen zijn eerste vlieguren op het hoogste niveau en deed ’t met 15 punten in 33 wedstrijden alleszins acceptabel.

Poitras komt uit de eigen organisatie, maar dit geldt niet voor Max Jones, Mark Kastelic of Vinni Lettieri. In Anaheim hadden ze best hoge verwachtingen van Jones. Niet vreemd ook, want de franchise pikte hem op in de eerste ronde van de draft in 2016. Een echte doorbraak bleef uit. In Boston hoopt de inmiddels 26-jarige Jones dit alsnog van de grond te krijgen. Kastelic en Lettieri zijn ook van die typische bottom 6-spelers. De ene keer staan ze in de line-up, maar ze kunnen ook zomaar in de press box belanden. Je kunt je afvragen of zij de ontwikkeling van jonkies als Fabian Lysell of John Beecher niet een beetje in de weg staan. Beide spelers zijn door de B’s zelf gedraft, maar maakten voornamelijk hun opwachting voor ’t AHL-filiaal.

Georgii Merkulov is een naam om even in de gaten te houden. De bijna 24-jarige Rus is nooit gedraft, maar is al twee seizoenen op rij prima bezig voor de Providence Bruins in de AHL. De door CSKA Moskou opgeleide winger debuteerde vorig seizoen in de NHL, maar toen bleef het bij vier wedstrijden. Hij zou nu verder moeten zijn in z’n ontwikkeling en deed tevens ervaring op als centre. Merkulov zal ongetwijfeld zijn kans krijgen in de voorbereiding en het zou ons niet verbazen als hij dan een “vaste waarde” uit de line-up drukt.

DEGELIJKE BLAUWE LIJN

Montgomery hoeft geen slapeloze nachten te hebben als het op zijn defensie aankomt. Charlie McAvoy is nog altijd maar 26 en niet meer weg te denken uit deze line-up. Blessures daargelaten. De blueliner heeft zich ontwikkeld tot één van de betere in de NHL en pikt altijd zijn goaltjes wel mee. Op de powerplay is McAvoy zelfs één van de belangrijkste spelers op dit roster. Hij heeft een defensief ingestelde verdediger naast zich nodig en die jas past Nikita Zadorov dan weer perfect. De grote Rus wisselde de laatste jaren regelmatig van tenue, maar zijn zesjarige verbintenis in Boston maakt hem honkvaster.

Voor dat plekje naast McAvoy zal Zadorov concurrentie hebben van Hampus Lindholm. De voormalig Anaheim Duck kan echter ook prima uit de voeten aan de zijde van Brandon Carlo, die wat soberder speelt. Het maakt dat deze top 4 blueliners zich kunnen meten met de beste in de NHL. Met Andrew Peeke, Mason Lohrei en Parker Wotherspoon is de blauwe lijn uitstekend bezet in Beantown. Eigenlijk zoals we dat al jaren zijn gewend bij deze franchise.

SWAYMAN ZOEKT GELD EN EEN MAATJE

De grootste verandering vindt plaats onder de lat. Jeremy Swayman en Linus Ullmark vormden daar jarenlang een onafscheidelijk duo. We hoeven maar heel even te zoeken op social media om te zien hoe fijn de twee het met elkaar hadden. Mede door een overvol salarishuis zag Sweeney zich genoodzaakt afscheid te nemen van Ullmark. De Zweed werd in ruil voor de Fin Joonas Korpisalo naar Ottawa verscheept. Dat geld had de club nodig om RFA Jeremy Swayman langer vast te leggen. En dat bleek nogal een dingetje.

Pastrnak, McAvoy en Elias Lindholm zijn samen al goed voor een slordige 33% van de cap space. Ook Hampus Lindholm en Brad Marchand mogen we tot de grootverdieners rekenen. Swayman weet maar al te goed hoe belangrijk hij voor deze franchise is en hoe goed de beste goalies in de league tegenwoordig worden betaalt. Sweeney had zichzelf wat ruimte verschaft, maar de ruim $ 8 miljoen blijkt voorlopig nog niet genoeg om Swayman lang vast te leggen.

Het succes van de Bruins valt of staat met het behouden van Jeremy Swayman. Korpisalo mag dan een bekend gezicht zijn, maar overdreven betrouwbaar is de Fin niet. Op een goede dag kun je Korpisalo wel om een boodschap sturen, maar helaas zijn die dagen zeldzaam. Hij is simpelweg niet goed genoeg om een franchise te dragen. Laat staan een contender. Om nog meer salaris vrij te maken, zou het ook zomaar kunnen zijn dat Korpisalo wordt uitgezwaaid ten faveure van Brandon Bussi. Met zijn 26 jaar is dat al geen jonkie meer, maar Bussi bewijst in de minors dat hij klaar is voor een rol als backup.

VOORSPELLING: AAN DE HAND VAN DE STERREN

In Boston zijn de fans verwend door hun Bruins. De club is vrijwel altijd van de partij in de play-offs en regelmatig leidt dat ook nog tot een mooie run. Ze moeten er echter wel rekening mee houden dat de mooiste tijd even achter hen ligt. Met spelers als Pastrnak, McAvoy, Marchand en Lindholm lopen er nog steeds kleppers op het ijs, maar met name aanvallend is de diepte niet meer wat het ooit was. Zoals bij veel franchises kent ook in Boston het succes een keerzijde. Namelijk lagere draft picks en daardoor automatisch kwalitatief mindere prospects. Een cyclus die uiteindelijk leidt tot mindere resultaten.

Daar zit deze franchise nu tegenaan te hikken. Ze kunnen het mogelijk nog een jaartje uitstellen, of misschien wel twee. Een terugval is echter onvermijdelijk. Het roster is de laatste jaren niet beter geworden en wordt er daarnaast ook niet jonger op. Met twee vingers in de neus haalden de Bruins vorig jaar de play-offs. De kans is levensgroot dat het nu al lastiger wordt. Als ze het al halen. Bij dit team draait alles om de sterspelers. Hebben zij een goed seizoen, dan loopt het wel los in Boston. Lukt het bij Pasta of Marchand even niet, dan kon er voor het eerst sinds 2016 wel eens een lange zomer volgen.

Cover photo: Bob DeChiara/USA TODAY Sports

NHL 32-in-32 | Colorado Avalanche: Blijven gevaarlijk in Mile High City

Dennis Bakker
-
1
NHL 32-in-32 | Colorado Avalanche: Blijven gevaarlijk in Mile High City

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Op dinsdag 8 oktober openen St. Louis Blues en Seattle Kraken om 22:30 uur Nederlandse tijd officieel het Noord-Amerikaanse bal. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Florida Panthers. Vandaag de Stanley Cup kampioen van 2022, die na een teleurstellende postseason in 2024 uit zal zijn op revanche: Colorado Avalanche.

2023 – 2024: LID OP DE NEUS VAN DIVISIEGENOOT DALLAS STARS

Het devies voor het duo Joe Sakic – Chris MacFarland was na de teleurstellende postseason campagne van het seizoen 2022 – 2023 (eerste ronde exit tegen Seattle Kraken, red.) duidelijk: We willen eremetaal. Toch was dit na een rumoerig offseason allesbehalve vanzelfsprekend. De kampioen van 2022 zag namelijk onder meer J.T. Compher, Alex Newhook, Evan Rodrigues, Lars Eller, Matt Nieto en Denis Malgin uit Denver vertrekken. Het klinkt wat wrang, maar de langdurige blessure van Gabriel Landeskog kwam hier goed van pas. De Zweedse captain werd op LTIR gezet en de Avs hadden $ 7 miljoen meer om mee te spelen.

GM Chris MacFarland liet er geen gras over groeien en hengelde Miles Wood en Tomas Tatar binnen vanuit New Jersey, Ross Colton kwam over van de Lightning en Ryan Johansen verruilde Nashville voor Denver. Daarnaast tekende ook Jonathan Drouin een contract bij de Avalanche. Een interessante optie, want de voormalig speler van Montreal en Tampa Bay vormde vroeger een gouden duo met Nathan MacKinnon.

Op zoek naar eerherstel begonnen de Avs voortvarend aan de campagne. Na zes wedstrijden stond er een 6-0-0 record op de borden, maar is het vooral aan een zwakke maand december te danken dat de divisietitel uiteindelijk richting Dallas Stars ging. Grootste pluspunten waren zonder twijfel de toevoegingen van Casey Mittelstadt, die in ruil voor Bowen Byram tijdens de Trade Deadline het gat down the middle moest zien op te vullen en blue-liner Sean Walker.

MET MACKINNON VOOROP RICHTING DE PLAY-OFFS

De grootste van allemaal was zonder discussie Nathan MacKinnon. De 28-jarige Canadees speelde het seizoen van zijn leven en eindigde het reguliere seizoen met een puntentotaal van 140, waarmee hij het stokoude franchise record van Peter Stastny uit het seizoen 1981 – 1982 uit de boeken schoot. Bovendien doorkruiste ‘Mac’ de grens van vijftig goals én eindigde hij achter Nikita Kucherov als tweede in de strijd om de Art Ross Trophy. Voeg daar Mikko Rantanen(104 punten) en Cale Makar (90 punten) aan toe en de vertrouwde juggernaut in Mile High City was ouderwets aanwezig.

In de eerste ronde was daar direct de clash met divisiegenoot Winnipeg Jets, die in de laatste meters van het reguliere seizoen nog over de Avs heen wipten en op plek twee van de Central Division het thuisvoordeel opeisten. Op papier was het onderonsje er ook een om naar uit te kijken, want krap een maand voor de start van de serie wasten de Jets Colorado genadeloos met 7-0 de oren.

Toch werd het allemaal minder spannend dan men had gehoopt en verwacht. Met maar liefst 28 goals legden de Colorado Avalanche de tegenstander uit Winnipeg over de knie. Met Valeri Nichushkin als stralende middelpunt — hij scoorde in iedere wedstrijd — leek niets of niemand de Avs te kunnen gaan stoppen. Uiteindelijk bleek diezelfde Nichushkin indirect het vonnis over Colorado te vellen.

VALERI NICHUSHKIN VELT VONNIS OVER EIGEN PLOEG

De serie tussen Dallas Stars en Colorado Avalanche in de tweede ronde groeide na drie wedstrijden uit tot één van de allerbeste onderonsjes van de voorbije jaren. Beide ploegen waren tot de tanden toe bewapend, maar een uur voor de face-off van Game 4 kwam naar buiten dat de Rus voor een minimum van zes maanden (zonder betaling van salaris) werd geschorst. Niet voor het eerst overtrad de Rus de regels van het NHLPA en moet hij tot minimaal begin januari toekijken.

Vanaf diezelfde Game 4 werd de serie — ondanks flink tegensputteren van Colorado — grotendeels eenrichtingsverkeer. Onder leiding van Cale Makar trokken de Avs Game 5 nog naar zich toe, maar besliste in Game 6 notabene voormalig first-rounder van de Avs Matt Duchene in 2OT de serie.

CASEY MITTELSTADT BLIJFT IN DENVER

De top-six in Mile High City is eindelijk weer (bijna) terug op het niveau van het gouden jaar 2022. Chris MacFarland tekende in de diepte namen als Parker Kelly (Ottawa Senators) en AHL puntenmachine T.J. Tynan (Columbus Blue Jackets), maar alles valt in het niet bij de contractverlenging van Casey Mittelstadt. Bovendien zullen de Avs de vertrekken van Zach Parise, Andrew Cogliano (beiden pensioen) en Yakov Trenin (Minnesota Wild) niet perse voelen.

De 25-jarige Amerikaan kwam tijdens de voorbije Trade Deadline — in ruil voor blue-liner Bowen Byram — over van Buffalo Sabres en vulde eindelijk het gat wat Nazem Kadri achterliet na zijn vertrek naar Calgary Flames. Ja. De Avs probeerden het met voormalig Predator Ryan Johansen, maar het huwelijk werkte van beide kanten niet en op 6 maart 2024 werd de 31-jarige Canadees naar Philadelphia Flyers getrade — die hem overigens direct op waivers plaatsten —. Mittelstadt vulde zijn vertrek naadloos op en is op de tweede lijn met Arturri Lehkonen en “nieuweling” Nikolai Kovalenko prima op zijn plek.

De eerste lijn behoeft verder weinig introductie. Ze zijn zonder discussie top drie NHL en schoten het voorbije seizoen alles aan flarden. Met een 28.7 xG en een 3.55 xGF/60 was het watertanden wat het trio Drouin – MacKinnon – Rantanen liet zien. Iets wat ze ook het komende seizoen mogen gaan proberen te herhalen. Hopelijk komt er ook snel duidelijkheid over Gabriel Landeskog, die nog altijd geen duidelijkheid heeft wanneer hij eventueel kan terugkeren op het ijs.

VERTREK VAN SEAN WALKER PRIMA OPGEVANGEN

Colorado Avalanche heeft tegenwoordig niet meer de defensie die het had in het kampioensjaar 2022. Het voorbije seizoen was de ploeg uit Denver zelfs league average in vele aspecten in de eigen zone. Natuurlijk kun je dit deels toeschrijven aan de twijfelachtige tandem tussen de palen, maar ook in de categorieën waar de goalies niet mee worden gerekend (onder meer xGA 5 v 5 en SAA) kwamen de mannen van head coach Jared Bednar niet verder dan een NHL gemiddelde.

Het devies dat je er altijd een meer moet maken dan je tegenstander slaat in dit geval grotendeels op hoe de Avs in de wedstrijd zitten. In de eerste ronde tegen Winnipeg Jets afgelopen seizoen hielp het ze aardig uit de brand (met uitzondering van Game 4 scoorden de Jets in iedere wedstrijd minimaal twee keer).

Het grote blue-line nieuws de afgelopen twee maanden was het vertrek van Sean Walker, die als UFA een vijfjarige deal bij Carolina Hurricanes tekende. Hiermee diende GM Chris MacFarland direct de diepte op de blauwe lijn aan te pakken, want na de lijnen Toews – Makar en Girard – Manson droogde het zonder Walker vrij snel op. Uiteindelijk kwam het Front Office bij Oliver Kylington (Calgary Flames) en Erik Brannstrom (Ottawa Senators) uit.

UNDER THE RADAR BRANNSTROM

Met name Brannstrom is een interessante toevoeging aan de line-up van Bednar. De 25-jarige Zweed kwam in 2017 als vijftiende overall naar Vegas Golden Knights, maar staat bij menigeen vooral te boek als de centrale chip in de Mark Stone trade van februari 2019. In het shirt van Ottawa kwam het er vooralsnog niet uit bij Brannstrom — mede ook door pech met blessures — en is wellicht een rol op een derde blauwe lijn een ideale manier om zijn ingeschatte potentieel volop te verwezenlijken. Naast Brannstrom en Kylington kwamen ook onder meer Calvin de Haan (Tampa Bay Lightning) en Jacob MacDonald (San Jose Sharks) naar Colorado, maar zullen de heren hard moeten knokken om het beoogde derde paar Brannstrom – Kylington van de depth chart te stoten.

Tussen de palen is het status quo in Denver. Alexandar Georgiev zal alles in het werk willen stellen om zijn voorbije seizoen te doen vergeten. Waar de Bulgaar in ‘22 – ‘23 nog in menig categorie (onder meer 5 v 5 xSV% per 60 minuten) top drie NHL scoorde, duikelden zijn statistieken het voorbije seizoen genadeloos naar beneden. Zowel in het reguliere seizoen, als postseason kwam hij niet boven de .900 sv%. Als backup kan Jared Bednar vertrouwen op Justus Annunen, die bij gebrek aan prestaties van Georgiev geregeld de meubelen van de Avs redde. Zeker met de uitgebluste Georgiev in het achterhoofd (twee jaar op rij maakte de goalie de meeste minuten van allemaal tussen de palen) liggen er meer kansen voor de Fin in het verschiet.

VOORUITBLIK: NOG ALTIJD EEN SERIEUZE KANSHEBBER

Het offseason in Colorado was redelijk status quo. Ja, Sean Walker is vertrokken maar met de komst van Brannstrom en Kylington hebben de Avs het qua diepte prima opgevangen. Met nagenoeg hetzelfde roster als vorig seizoen (vanaf januari waarschijnlijk inclusief Valeri Nichushkin) is dit Colorado nog altijd een serieuze kanshebber in de Western Conference.

Als NHL-redactie schatten wij de Avs andermaal in op een seizoen met 100+ aan punten. De Central Division is zeker in de breedte sterker geworden, maar zien we menig franchise over 82 wedstrijden (nog) niet sterk genoeg zijn om over Colorado heen te wippen. Houdt men de eventuele terugkeer van Nichushkin en als de sterren goed staan Gabriel Landeskog in het achterhoofd, hebben we andermaal een potentiële Stanley Cup winnaar te pakken. Mits…. De goalie tandem doet wat het zou moeten kunnen doen.

Cover photo: Ron Chenoy – USA TODAY Sports

NHL 32-in-32 | Toronto Maple Leafs: Nieuwe coach, nieuwe captain, nieuw succes?

Hans Mulder
-
0
NHL 32-in-32 | Toronto Maple Leafs: Nieuwe coach, nieuwe captain, nieuw succes?

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Op dinsdag 8 oktober openen St. Louis Blues en Seattle Kraken om 22:30 uur Nederlandse tijd officieel het Noord-Amerikaanse bal. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Florida Panthers. Vandaag een franchise die met een nieuwe captain en een nieuwe coach hele oude tijden wil laten herleven: Toronto Maple Leafs.

2023-2024: WÉÉR DIE EERSTE RONDE

Van alle 32 NHL-franchises is de terugblik van de Toronto Maple Leafs het eenvoudigst. Eigenlijk kun je die van vorig jaar gebruiken. Of die van het jaar daarvoor. Of… Nou ja, je snapt het principe wel. Al jaren zijn de Leafs een powerhouse in het reguliere seizoen en al jaren is er die hoop op die eerste Stanley Cup sinds 1967. Niet zo vreemd als je de rosters ziet, want die staan al tijden bol van de kwaliteit. Met name aanvallend. Dat was ook vorig seizoen opnieuw het punt niet. Alleen de Colorado Avalanche (302) scoorden vaker dan de Leafs (298). En natuurlijk nam Auston Matthews de meeste voor zijn rekening. De Amerikaanse doelpuntenmachine haalde net de 70 niet en bleef steken op 69 treffers.

Er waren er meer die een geweldig seizoen hadden. William Nylander bijvoorbeeld. De Zweed was niet te houden de eerste vijf weken en noteerde minimaal één punt in de eerste 17 wedstrijden. In de Atlantic Division moesten ze Florida en Boston voor laten gaan en werd het weer een repeterend verhaal in de play-offs. De oerdegelijke Bruins waren de tegenstander en wisten het aanvallende geweld van de Leafs te beteugelen. Toronto bewees bij een 1-3 achterstand in de best-of-7 over mentale veerkracht te beschikken, maar David Pastrnak maakte in Game 7 een einde aan het seizoen van de Maple Leafs. Wéér vonden ze hun Waterloo in de eerste ronde.

NIEUWE COMMANDER-IN-CHIEF

Op 14 mei speelden de Leafs hun laatste wedstrijd en later bleek dat dit ook het laatste duel van head coach Sheldon Keefe was. De franchise sloeg een andere weg in en benoemde Craig Berube als zijn opvolger. Een logische keuze. Met de Blues won Berube vijf jaar geleden de Stanley Cup, dus de coach heeft bewezen dat hij ’t in zich heeft. Dat het na die titel in 2019 allemaal wat moeizamer ging in St. Louis laten ze in Toronto liever even buiten beschouwing. Feit is wel dat Berube – zeker op papier – de beste optie was voor GM Brad Treliving en de Leafs.

Het werk van de general manager was daarmee nog niet klaar. Nog lang niet zelfs! We komen straks bij de nieuwe gezichten, maar eerst pakken we er een interne wijziging bij. De welbekende “C” gaat namelijk van uniform veranderen. John Tavares was de laatste seizoenen de trotste captain van deze franchise. Die eer valt nu Auston Matthews te beurt. Letterlijk ook, want goaltjesdief Matthews is de eerste Amerikaan die de captain van de Leafs wordt. Iets was Matthews na al die jaren met zoveel goals ook wel heeft verdiend. We hoeven in deze preview niemand te vertellen hoe belangrijk de net 27-jarige centre voor deze franchise is.

DEGRADATIE JT

Aan de andere kant kun je wel vraagtekens zetten bij de manier waarop de Leafs met John Tavares omgaan. Met z’n 34 jaar, 15 seizoenen en 1109 wedstrijden is de Canadees gepokt en gemazeld in de NHL. Zij die de sport al een tijdje volgen, weten nog hoe JT een foto op Twitter (zo heette dat toen nog) zette van hem als kind in een Leafs-pyama. Hij had toen net voor zeven jaar getekend voor zijn geliefde club. In de zomer van 2025 loopt dat contract af. Tavares wist Toronto als captain inderdaad niet naar de Cup te leiden, maar hadden ze niet een jaar kunnen wachten met ’t afpakken van de “C”? Zijn cijfers waren vorig jaar met 29 goals en 65 punten niet verkeerd, dus dat kan de reden niet geweest zijn. Hij blijft overigens nog wel een zogenaamde alternate-captain naast Matthews.

In William Nylander heeft Berube nog zo’n puntenmachine. De Canadese Zweed verlengde vorig jaar zijn verblijf in Toronto en die zekerheid leverde z’n beste seizoen ooit op. Die zekerheid zou Mitch Marner ook graag willen hebben. Statistisch gezien hebben de Leafs niets te klagen. Marner scoort z’n goaltjes en is nog veel vaker als aangever betrokken. Het is echter een gegeven dat zijn contract na dit seizoen afloopt en ook hij zal willen cashen. Of dat in Toronto gaat gebeuren, is de grote vraag. Eigenlijk is het een klein mirakel dat de tweevoudig All-Star nog altijd op de loonlijst staat. Het is publiek geheim dat de Leafs hem in een trade willen betrekken.

BOTTOM 6 WEL GOED GENOEG?

Tyler Bertuzzi was vorig seizoen ook een blikvanger met 21 goals. Deze aanvaller zien we dit seizoen terug in het shirt van de Blackhawks. Dat verlies proberen ze in Toronto op te vangen met spelers uit de eigen organisatie. Matthew Knies klopt al een tijdje op de deur en mag bewijzen dat het nog beter kan dan de 15 goals en 35 punten van vorig jaar. Bobby McMann is zo’n typische laatbloeier. De nu 28-jarige forward maakte vlieguren bij onder meer de Toronto Marlies en kreeg vorig seizoen pas zijn eerste serieuze kans in de NHL. Met 15 goals en 24 punten in 56 wedstrijden deed hij ’t naar behoren voor een speler in de bottom 6.

Nicholas Robertson, of Nick zoals bijna iedereen hem kent, zal de lat voor zichzelf wat hoger leggen. De 23-jarige winger staat bekend als een groot talent en hoopt dit seizoen op zijn echte doorbraak op het hoogste niveau. Hij kan, of moet, Berube aan wat depth scoring gaan helpen. Calle Jarnkrok moet die taak ook op zich nemen. De 33-jarige Zweed begon twee jaar geleden prima aan zijn tijd in Toronto, maar bleef vorig jaar steken op 52 wedstrijden en slechts 10 goals. Uit zijn tijd bij de Predators weten we dat er wel meer van Jarnkrok verwacht mag worden en zo zal hij zelf ongetwijfeld ook denken.

HAARLEMMEROLIE

Het is best mogelijk dat Craig Berube al bij voorbaat een zwak voor Max Domi heeft. De zoon van voormalig Leaf Tie is niet gezegend met het talent van een Matthews of Nylander maar heeft wel een ongelooflijke wil om te winnen. En wil daar ook veel, zo niet alles, voor doen. Zijn beste cijfers zette Domi neer in het shirt van de Canadiens. Voor die 28 goals en 72 punten moeten we al wel terug naar het seizoen 2018-2019. Berube kan hem gebruiken als de Haarlemmerolie van de Maple Leafs. Max Domi slaat geen heel slecht figuur op de tweede lijn, maar de derde lijkt logischer.

Die bottom 6 zal ook het domein zijn van spelers als David Kampf, Connor Dewar, Ryan Reaves en Pontus Holmberg. Reaves maakte natuurlijk vooral furore bij de Golden Knights. Niet zozeer vanwege z’n mooie goals of bekeken assists, maar vooral vanwege zijn rol als politieagent op het ijs. Reaves beschermde de belangrijke spelers en een dergelijke functie zullen ze ook in Toronto in gedachten hebben. Met zijn 37 jaar is hij alleen niet meer de jongste van het stel.

DEFENSIE OP DE SCHOP

Aanvallend veranderde er dus niet erg veel in Toronto. Afgezien van het gemis van Bertuzzi dan. Hoe anders is dat op de blauwe lijn. Routiniers T.J. Brodie (Chicago) en Mark Giordano (clubloos) vertrokken, maar hun vervangers mogen er zijn. Nadat hij kon vertrekken uit Vancouver antwoordde Oliver Ekman-Larsson door met de Panthers de Stanley Cup te winnen. Die ervaring neemt hij nu mee naar het naar succes smachtende Toronto.

Chris Tanev was rond de trade deadline nog een hot topic. Een hoop contenders wilden de veteraan binden en Dallas ging er vervolgens mee aan de haal. Na een teleurstellend postseason lieten de Stars hem lopen. Dat was het moment waar Treliving op wachtte. Tanev werd voor zes seizoenen vastgelegd en gaat jaarlijks $ 4.5 miljoen verdienen. Als je bedenkt dat de blueliner nu al 34 is, is dat best een gok. Chris Tanev liet de laatste seizoenen zien dat de sleet er nog niet op zit, dus durfden de Maple Leafs het wel aan.

Morgan Rielly was met afstand de meest productieve blueliner. De Leaf for Life begint straks aan zijn twaalfde seizoen in het blauw-wit en heeft er daarna nog vijf tegoed. Rielly zal waarschijnlijk een duo gaan vormen met Tanev. Ekman-Larsson krijgt op zijn beurt vermoedelijk gezelschap van Jake McCabe. Een dertiger die het ook niet van zijn productie moet hebben, maar juist zijn defensieve kwaliteiten worden enorm op waarde geschat. En zijn ook hard nodig.

Twintigers Timothy Liljegren en Simon Benoit vinden we terug op het derde defensive pair. Hier is het Benoit die de hits uitdeelt en Liljegren die sporadisch de aanval mag zoeken. Benoit meldde zich vorig seizoen zelfs in de top tien van aantal hits in de gehele NHL. Zijn 246 hits bleven nog wel ver achter bij de 386 van koploper Jeremy Lauzon.

GELIJKWAARDIG TANDEM

De Leafs lieten Ilya Samsonov naar de Golden Knights gaan. Hij bleek ook niet het antwoord op de vragen die er al jaren zijn rond het goalie-vraagstuk. Dat Samsonov er in Vegas financieel behoorlijk op achteruit gaat, zegt veel over zijn matige laatste seizoen in Toronto. Joseph Woll deed het wat dat betreft een stuk beter. De 26-jarige sluitpost kende acceptabele seizoenen bij de Marlies, het AHL-filiaal van de Leafs. Nu lijkt Woll de aangewezen persoon om de rol van starter op zich te nemen.

Mocht Woll daar toch tegen problemen aanlopen, dan heeft Treliving daar op voorgesorteerd. Een paar maanden geleden stond Anthony Stolarz nog met de Stanley Cup boven zijn hoofd. Achter Sergei Bobrovsky deed hij ’t voortreffelijk in de 16 wedstrijden die hij speelde. Dat leverde de goalie een mooi contract in Toronto op. Stolarz tekende voor twee seizoenen met een $ 2.5 miljoen AAV.

VOORSPELLING: POSTSEASON…MAAR DAN?

Matthews is een garantie voor doelpunten, Nylander verzamelt punten en defensief lijkt het wat stabieler vergeleken met voorgaande jaren. Maakt dit Toronto dan ook een titelfavoriet? Nee, zover willen we bij SportAmerika nog niet gaan. Met name de top 6 hebben ze goed voor elkaar, maar worden die toppers aan banden gelegd dan voorzien we toch wat problemen. De blauwe lijn ziet er op het eerste gezicht goed uit, maar ook niet veel meer dan dat.

Er zijn in de Eastern Conference echt wel teams die het beter voor elkaar hebben. Zeker wat goalie-tandem betreft. Hoeveel vertrouwen ze ook hebben in Woll, dit blijft nog altijd een puntje van zorg. Deze Leafs, waar onder meer Max Pacioretty nog een contract hoopt te verdienen, zijn wel meer dan goed genoeg voor een plek in de play-offs. Voor Tavares mogelijk zijn laatste kans op een Cup met de club van zijn dromen.

Cover photo: Tom Szczerbowski/USA TODAY Sports

Cowboys winnen weer eens, maar zonder veel spektakel

Arnold van der Werff
-
0
Cowboys winnen weer eens, maar zonder veel spektakel

Na twee verliespartijen voor de Dallas Cowboys was dit team er alles aan gelegen om de fans weer eens een overwinning te gunnen. Hoe beter dan tegen divisiegenoot New York Giants, die in de laatste 12 ontmoetingen niet meer van de Cowboys wisten te winnen. Het werd vooral een penaltyspektakel, waarbij Dak Prescott op momenten dat het nodig was zijn team naar de punten leidde. Buiten dat ging het vooral over de penalty’s en de blessures van beide teams aan het einde van de wedstrijd.

De wedstrijd begon met balbezit voor de Cowboys, wat verder niet echt noemenswaardig was. De eerste drive van de Giants was daarentegen wel meteen interessant. Niet alleen lukte het om Greg Joseph in positie te stellen en vanaf 52 yards de field goal te kicken. Het was ook een opvallend moment, gezien het feit dat de scheidsrechters een face mask penalty gaven aan de Giants. Deze had eigenlijk voor de Cowboys moeten zijn. Dan stonden de Giants met een 1st down op de 17-yardlijn en zouden ze voor een touchdown kunnen gaan. In plaats daarvan werd het 3rd & long waarna ze de field goal maakten. Buiten dat de scheidsrechters er niet altijd even scherp op zaten, was dat ook het geval bij de Cowboys zelf. Ze kregen in de eerste helft alleen al 9 penalty’s voor 70 yards.

Aan het einde van het eerste kwart kwam dan eindelijk de eerste score voor Dallas. Met wat geluk wist Rico Dowdle een soort lobje van Dak Prescott te vangen op de 20-yardlijn. De Giants wisten hem vervolgens niet te tackelen, waarbij vooral linebacker Micah McFadden toch wel in een positie was om Dowdle naar de grond te brengen. Het resulteerde echter in een touchdown voor de Cowboys. Ook al was het spel slecht, Prescott wist telkens genoeg te doen om de Giants van zich af te houden.

Geweldige play CeeDee Lamb

Toen Joseph in het tweede kwart de marge weer wat kleiner maakte, maakten de Giants een grote fout. Rookie Tyler Nubin rende tijdens een drive van de Cowboys richting de zijlijn om te proberen CeeDee Lamb te tackelen. Hij lag echter op volle snelheid, waardoor het voor Lamb makkelijk was om van zijn lijn naar binnen te draaien. Toen lag het veld voor hem open en kon hij een 55-yard touchdown binnenlopen, wat misschien wel de mooiste play van de wedstrijd was. Daardoor werd het 14-6, waarmee de marge weer veilig was.

Blessures kopstukken Giants en Cowboys

In de tweede helft bloedde de wedstrijd een beetje dood, waarbij de grootste momenten blessures van spelers waren. Aan het einde van de wedstrijd werd Micah Parsons, de drijvende kracht achter de defense van de Cowboys, namelijk van het veld af gereden. Hij heeft een enkelblessure, waarvan de ernst nog bepaald moet worden. Als hij enkele weken is uitgeschakeld, dan is dat een flinke aderlating voor de Cowboys. Aan de andere kant moest Malik Nabers in het vierde kwart naar de kant. Met een vangbal waarbij hij zijn tenen nog in het veld probeerde te houden, viel hij op zijn gezicht. Daardoor moest hij met een hersenschudding het veld verlaten. Het is voor Jones te hopen dat zijn #1 target snel terugkomt, want zonder Nabers is de aanval van de Giants bijna niets meer.

Uiteindelijk werd de wedstrijd nog wel spannend, aangezien de Giants door 2 field goals terugkwamen tot 14-12 en later Brandon Aubrey van de Cowboys verrassend een field goal miste. Toch hielden Dak en co. voldoende over om uiteindelijk met 20-15 te winnen, maar tot veel optimisme leidde het nog niet direct. Ze zullen echt beter moeten spelen om van betere teams te winnen en het uiteindelijk de Eagles lastig te maken in de divisie.

De Giants hadden toch ook wel reden om positief te zijn. Ondanks dat ze deze wedstrijd verloren en het Daniel Jones niet lukte om de kansen te verzilveren, hadden ze meer first downs, meer yards, meer tijd in balbezit en waren hun 3rd en 4th down pogingen zeer succesvol. Dat ze dan alsnog maar 15 punten scoorden is natuurlijk niet goed en als Nabers een aantal weken gemist wordt, zal dat niet snel toenemen. Het lijkt zo opnieuw een verloren seizoen te worden in New York.

Lees hier de previews voor de overige duels in Week 4!

Coverfoto: Luke Hales/Getty Images

NFL Previews: Week 4

Luuk Dokter
-
0
NFL Previews: Week 4

Na drie weken zijn er nog vijf ongeslagen teams. De Bills, Chiefs, Steelers, Seahawks en Vikings spelen niet tegen elkaar, dus de kans bestaat dat dit na week 4 ook nog zo is. Er zijn echter ook vijf teams die daar het liefst een stokje voor steken. Vooral de Green Bay Packers zullen hun rivaal uit Minnesota graag van de nul verliespartijen afhalen. Of hen dat met Malik Willis tegen Sam Darnold lukt, is de vraag. Lees hier alle NFL previews voor week 4.

Dallas Cowboys (1-2) @ New York Giants (1-2)

MetLife Stadium | Vrijdag | 02:15

Ondanks het draften van Malik Nabers zullen de verwachtingen voor Big Blue niet bepaald hoog zijn geweest. De eerste twee weken werden die verwachtingen in negatieve zin overtroffen. Afgelopen weekend werd tegen de Cleveland Browns echter voorzichtig gewerkt aan het inzetten van een stijgende lijn. Daniel Jones wist Nabers toen te vinden voor twee touchdowns. Daarmee kwam Jones ineens op gelijke hoogte met Dak Prescott, qua touchdowns en intercepties. De Cowboys quarterback werd de best betaalde speler in de league, maar kan zijn vorm nog niet vinden. Hij is echter niet het grootste probleem voor Dallas. Zowel de defense als running game gaven tot dusverre niet thuis. Het wordt niet eenvoudig, maar Daniel Jones en prime-time is geen goede match (1-12). Voorspelling: Cowboys.

nvdr.: De Dallas Cowboys hebben deze wedstrijd gewonnen met 20-15.

New Orleans Saints (2-1) @ Atlanta Falcons (1-2)

Mercedes-Benz Stadium | Zondag | 19:00

De twee eerste NFL franchises uit het diepe zuiden hebben door de jaren heen een flinke rivaliteit opgebouwd. Dit weekend spelen ze voor de 111e keer tegen elkaar. Beide teams wonnen 55 keer en ieder team heeft in eigen huis een 28-27 record. Bovendien lijken ze dit seizoen aardig aan mekaar gewaagd. De Saints begonnen furieus aan het seizoen, maar werden vorige week gestopt door de Eagles. De Falcons verloren nipt van de Chiefs vorige week en Kirk Cousins lijkt steeds meer vertrouwen te krijgen in zijn nieuwe tenue. Dit wordt een close game, waar uiteindelijk het thuisvoordeel de doorslag zal geven. Voorspelling: Falcons.

Cincinnati Bengals (0-3) @ Carolina Panthers (1-2)

Bank of America Stadium | Zondag | 19:00

De Carolina Panthers verrasten vorige week vriend en vijand. Met Andy Dalton als signal caller -en dus niet de #1 overall pick van 2023 Bryce Young– draaide de aanval plots op volle toeren. The Red Rifle gooide meer dan 300 yards en 3 touchdowns. De Bengals zitten intussen diep in nesten. Tegen de Washington Commanders was er van defense geen sprake en werd er verrassend verloren. Zac Taylor heeft het alvast bij een deel van de fans verkorven. En net nu moet hij op bezoek bij een team dat op enthousiasme de weg naar boven wil vervolgen. Ondanks de tegenovergestelde vormcurves, zou het aanwezige talent nog altijd de doorslag moeten kunnen geven. Voorspelling: Bengals.

Los Angeles Rams (1-2) @ Chicago Bears (1-2)

Soldier Field | Zondag | 19:00

De Los Angeles Rams konden ondanks hun waslijst aan blessures toch de overwinning thuishouden tegen de 49ers. Sean McVay liet wederom zien dat hij zich uit zowat elke netelige situatie kan coachen. Dat laat zijn concullega Matt Eberflus bij de Bears voorlopig net niet zien. Zijn rookie quarterback Caleb Williams ziet enorm af in zijn eerste NFL-wedstrijden en de oplossing lijkt niet meteen voorhanden te zijn. Het schip rechten tegen een team dat door Sean McVay gecoacht wordt, lijkt ons ook net te veel gevraagd. Voorspelling: Rams.

Minnesota Vikings (3-0) @ Green Bay Packers (1-2)

Lambeau Field | Zondag | 19:00

Het mooiste sprookje werd de afgelopen drie weken misschien wel in Minneapolis, Minnesota geschreven. De Vikings, onder leiding van Sam Darnold, zetten de NFL-wereld in vuur en vlam en zijn nog ongeslagen. Nu volgt misschien wel de grootste test van het nog jonge seizoen, een bezoekje bij de grote divisierivaal Green Bay Packers. Daar verzorgt head coach Matt LaFleur ook een huzarenstukje, door van Malik Willis een meer dan betrouwbare back-up quarterback te maken. Verwacht wordt dat komende zondag Jordan Love terugkeert uit blessure. Kan Love meteen zijn oude niveau terugvinden? Het zal moeten, want de Vikings-defense van DC Brian Flores boezemt alles en iedereen angst in. Voorspelling: Packers.

Jacksonville Jaguars (0-3) @ Houston Texans (2-1)

NRG Stadium | Zondag | 19:00

In Jacksonville is het alarmfase rood. Niet alleen hebben de troepen van Doug Pederson nog niet gewonnen dit seizoen, ze hebben ook nog geen goed football gespeeld. Het meest zorgwekkende van al is dat quarterback Trevor Lawrence op dit moment één van de mindere quarterbacks in de NFL is. Krijgt Pederson dit nog rechtgetrokken? Op bezoek bij de Texans wordt dat alvast aartsmoeilijk. Zij hebben iets recht te zetten na de kansloze nederlaag tegen de Vikings. Tank Dell is wellicht out met gekneusde ribben, maar er zijn nog voldoende andere wapens voor C.J. Stroud om dit klusje te klaren. Voorspelling: Texans.

Pittsburgh Steelers (3-0) @ Indianapolis Colts (1-2)

Lucas Oil Stadium | Zondag | 19:00

Welke mobiele quarterback maakt het verschil in deze game? Toont Anthony Richardson eindelijk nog eens zijn potentie en klasse, na 2 opeenvolgende zwakke prestaties? Of bevestigt Justin Fields zijn vorm en blijft hij de QB1 in Pittsburgh? Richardson gooide al zes intercepties en komt nu tegenover de meest formidabele defensive line van de NFL te staan. Fields zal gebruik kunnen maken van zijn snelle benen tegen een matige run-defense. Onze voorkeur gaat dus uit naar de quarterback in het zwart en goud. Voorspelling: Steelers.

Denver Broncos (1-2) @ New York Jets (2-1)

MetLife Stadium | Zondag| 19:00

Hoe duurzaam is de opleving van de Broncos van vorige week? Op bezoek bij de New York Jets zullen Sean Payton en co het alleszins niet onder de markt hebben. De Jets domineerden de New England Patriots tijdens Thursday Night Football vorige week en hebben nu nog wat extra rust gekregen. Aaron Rodgers stond erg solide te spelen en ook de defense was eindelijk op de afspraak. Bovendien heeft OC Nathaniel Hackett nog steeds een eitje te pellen met Sean Payton, na diens weinig collegiale uitspraken over Hackett toen hij het stokje overnam in Denver. Voorspelling: Jets.

Philadelphia Eagles (2-1) @ Tampa Bay Buccaneers (2-1)

Raymond James Stadium | Zondag| 19:00

Zijn de Eagles vertrokken, na een moeilijke maar deugddoende zege tegen de Saints? Het valt af te wachten, want quarterback Jalen Hurts staat nog steeds niet geweldig te spelen en er is een goede kans dat de Eagles het zonder zowel A.J. Brown als DeVonta Smith zullen moeten doen. Daartegenover staan de Buccaneers die zich willen herpakken na hun no-show van vorige week. De Bucs hebben overigens goede herinneringen aan de Eagles. Vorig seizoen nog schakelden ze de Eagles uit in de play-offs in de wild card game. Herhaalt dat scenario zich zondag? Voorspelling: Buccaneers.

Washington Commanders (2-1) @ Arizona Cardinals (1-2)

State Farm Stadium | Zondag | 22.05

De Commanders leven momenteel op een wolk, na de mooie zege tegen de Bengals én vooral na de break out performance van rookie QB Jayden Daniels. Gaan ze door op dat elan tegen een matige Cardinals defense? Arizona van hun kant wil de matige prestatie van vorige week doorspoelen met een nieuwe overwinning. Daarvoor zal er naar Kyler Murray, James Conner en natuurlijk rookie wide receiver Marvin Harrison Jr. gekeken worden. Is dat voldoende om de enthousiaste Commanders af te stoppen? Voorspelling: Commanders.

New England Patriots (1-2) @ San Francisco 49ers (1-2)

Levi’s Stadium | Zondag | 22:05

Na twee goede wedstrijden was het even slikken voor de Patriots-fans tegen de Jets. Ze zijn dan toch één van de slechtste teams van de NFL. De offensive line lijkt nergens op en van een passing game is hoegenaamd geen sprake. Als dan ook de run game én de defense nog achterblijft, dan blijft er geen greintje hoop over in Foxborough. Op bezoek bij de 49ers moet er ook niet al te veel gehoopt worden. De Niners missen dan wel nog steeds Deebo Samuel, Christian McCaffrey en nu ook DT Javon Hargrave, toch is er nog voldoende talent aanwezig om de bovenhand te halen tegen deze Patriots. Voorspelling: 49ers.

Kansas City Chiefs (3-0) @ Los Angeles Chargers (2-1)

SoFi Stadium | Zondag| 22:25

Het blessurespook is intussen ook langsgeweest bij de LA Chargers. Justin Herbert ondervindt nog last van zijn enkel en daarnaast kan hij zondag wellicht niet rekenen op zijn twee beste offensive linemen; rookie Joe Alt en Rashawn Slater. Ook Joey Bosa is twijfelachtig voor de wedstrijd. Bovendien zijn rechtstreekse duels tegen de Chiefs al jaren een erg lastige klus voor de Chargers. De Chiefs speelden nog niet op hun best dit seizoen en staan toch netjes 3-0. Tegen de Chargers zal het zelfs niet nodig zijn om op hun best te zijn. Een nieuwe AFC West-kroon loert zo misschien al heel vroeg om de hoek. Voorspelling: Chiefs.

Cleveland Browns (1-2) @ Las Vegas Raiders (1-2)

Allegiant Stadium | Zondag | 22:25

Een moeilijk te voorspellen wedstrijd, want beide teams lijken op apegapen te liggen. Bij de Browns doet het quarterback-spel van Deshaun Watson pijn aan de ogen en kunnen ze geen deftige run game ontwikkelen. Bij de Raiders lijken enkele spelers niet langer hun best te willen doen, volgens head coach Antonio Pierce. De twee sterspelers in deze wedstrijd, Myles Garrett bij de Browns en Maxx Crosby bij de Raiders, zijn overigens beiden niet 100% Vermoedelijk zal het verschil toch door één van deze twee heren gemaakt worden. En dan kiezen wij voor de Defensive Player of the Year van vorig jaar Myles Garrett. Voorspelling: Browns.

Buffalo Bills (3-0) @ Baltimore Ravens (1-2)

M&T Bank Stadium | Zondagnacht | 02:20

Sunday Night Football schotelt een onvervalste topper voor. De Baltimore Ravens konden eindelijk hun eerste zege van het seizoen boeken tegen de Cowboys, al lieten ze ook die nog bijna uit handen glippen. De Bills stormen intussen vlot door hun seizoen met 3 knappe zeges. Kunnen de Bills de formidabele running game van de Ravens afstoppen? En kunnen de Ravens hun secondary beter later spelen en zo de arm van Josh Allen neutraliseren? Allen staat alvast als een MVP te spelen de eerste paar weken en wij vermoeden dat dat nog minstens een weekje langer blijft duren. Voorspelling: Bills.

Tennessee Titans (0-3) @ Miami Dolphins (1-2)

Hard Rock Stadium | Maandagnacht | 01:30

Het is bijna niet te geloven, maar de Dolphins worden door Vegas als underdogs beschouwd in de wedstrijd tegen de zegeloze Titans. Bij de Dolphins is het afwachten welke quarterback uiteindelijk op het veld komt. Kiest Mike McDaniel nogmaals voor Skylar Thompson? Of mag Tyler Huntley zijn debuut maken als Dolphin? Hoe dan ook moet het veel en veel beter dan vorige week, toen de offense zonder Tua Tagovailoa onherkenbaar was. Bij de Titans treedt Will Levis misschien voor het laatst aan. Zijn coach lijkt het stilaan gehad te hebben met Levis, die iedere week wel een onbegrijpelijke turnover maakt (tot jolijt van alle niet-Titans-fans). Tegen een degelijke Dolphins-defense lijkt het onwaarschijnlijk dat hij nu plots wel een foutloze prestatie aflevert. Voorspelling: Dolphins.

Seattle Seahawks (3-0) @ Detroit Lions (2-1)

Ford Field | Maandagnacht | 02:15

De nog ongeslagen Seahawks trekken maandagnacht naar Detroit voor een confrontatie met de Lions. Het is nog steeds niet heel duidelijk wat we nu precies moeten denken van de Seahawks. Hun tegenstandes om tot 3-0 te komen waren namelijk niet echt om over naar huis te schrijven. Dit wordt een eerste grote test voor de wisselvallige Geno Smith en voor rookie head coach Mike Macdonald. Bij de Lions zijn ze center Frank Ragnow even kwijt, wat de ook al wisselvallig spelende Jared Goff niet ten goede zal komen. Toch zit er meer vuurkracht in dit Lions-team én spelen ze natuurlijk voor hun eigen enthousiaste fans. Voorspelling: Lions.

Lees hier de NFL Power Rankings na week 3.

Coverfoto: George Walker IV/AP Photo

NHL 32-in-32 | Nashville Predators: Barry Trotz houdt huis in Tennessee

Dennis Bakker
-
0
NHL 32-in-32 | Nashville Predators: Barry Trotz houdt huis in Tennessee

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Op dinsdag 8 oktober openen St. Louis Blues en Seattle Kraken om 22:30 uur Nederlandse tijd officieel het Noord-Amerikaanse bal. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Florida Panthers. Vandaag de franchise die de voorbije maanden als een olifant door een porseleinen NHL kast denderde: Nashville Predators.

2023 – 2024: IJZERSTERKE REEKS LAAT NASHVILLE ZINGEN, MET DANK AAN BONO

U zult wellicht drie keer na moeten denken over deze vraag: Wat heeft de band U2 bijgedragen aan het succesverhaal van Nashville Predators het voorbije seizoen? Antwoord: Een ongeslagen reeks van achttien wedstrijden.

De geelhemden kregen vlak na de All-Star break begin februari een genadeloze oorwassing van divisiegenoot Dallas Stars (9-2, red.), iets wat vooral bij GM Barry Trotz in het verkeerde keelgat schoot. Nadat head coach Andrew Brunette in de media al gehakt maakte van zijn ploeg, deed Trotz er met het cancellen van een geplande trip naar U2 nog een flinke schep bovenop. Gevolg? Play-offs! Na de harde boodschap sprong Nashville op de brommer en stopte niet meer met rijden. Met een 21-7-3 record — en bovendien achttien ongeslagen wedstrijden achter elkaar — sinds die nederlaag tegen Dallas werd de franchise top drie NHL (achter New York Rangers en Carolina Hurricanes). 

En dat na een zwakke eerste drie maanden. Op nieuwjaarsdag stond Nashville weliswaar op een 20-16-1 record, maar was de kans op een wildcard tot onder de 10% gedaald. Aan de hand van een ontketende Filip Forsberg (48 goals en tevens franchise record) en Roman Josi (85 punten) wierpen de Predators zich op tot een behoorlijke dark horse voor een run in het postseason. Naast de usual suspects is vooral Luke Evangelista een plek in het zonnetje waard. De 21-jarige Canadees werd in 2020 in de tweede ronde gedraft, maar beleefde het voorbije seizoen met 39 punten (zestien goals, 23 assists) toch wel een behoorlijke breakout.

KOUDE KERMIS IN EERSTE RONDE TEGEN VANCOUVER CANUCKS

De verwachtingen voor de eerste ronde tegen revelatie Vancouver Canucks waren hooggespannen. Zeker in de laatste fase van het reguliere seizoen kropen de odds beetje bij beetje naar elkaar toe. De blauwhemden uit Canada zaten in een lastige fase en juist Nashville zat in de zesde versnelling op de brommer.

De serie zelf was voor de neutrale kijker af en toe doorbijten. Met schaarse schoten op doel kabbelde menig wedstrijd voort met vooral Nashville als bovenliggende partij. Dat het onderonsje uiteindelijk over zes wedstrijden naar Vancouver zou gaan, had vrijwel niemand aan zien komen. Ondanks de overhand in de serie te hebben gehad, kochten de Preds er uiteindelijk niets voor.

Desondanks gaf het het duo Trotz – Brunette moed dat Nashville op de goede weg was en de ploeg met opgeheven hoofd het seizoen 2023 – 2024 kon afsluiten. Met het voorbije offseason in het achterhoofd zal het vertrouwen door het dak zijn gegaan in Tennessee.

STEVEN STAMKOS EN JONATHAN MARCHESSAULT IN TOWN

Het eerste half uur van Free Agency moet voor de Predators-getrouwen gevoeld hebben alsof het een week lang jarig waren. Binnen een paar minuten maakte de franchise de komst van Steven Stamkos (Tampa Bay Lightning) en Jonathan Marchessault (Vegas Golden Knights) wereldkundig. In de media was het de laatste jaren vooral voorsorteren op een tear down van het roster, maar die kunnen met (onder meer) de komst bovengenoemd duo de prullenbak in.

Je kunt er ook niet omheen dat Nashville — hands down — het beste offseason van de NHL heeft gedraaid. Stralend middelpunt natuurlijk de komst van Lightning-legende Steven Stamkos, die na lang wikken en wegen besloot niet in te gaan op het (in zijn ogen) te magere voorstel van Tampa Bay. De first overall van 2008 won de afgelopen zestien jaar alles wat er te winnen viel in het shirt van de Bolts. Tweemaal de Stanley Cup in ‘20 en ‘21, tweemaal de Maurice “Rocket” Richard Trophy, zevenvoudig All-Star en als klap op de vuurpijl is hij de meest productieve speler geboren in de jaren ‘90 (tot zover) van de NHL. ‘Stammer’ strijkt de komende vier jaar $8 miljoen dollar op en brengt met zijn leiderschap en ijskwaliteiten een formidabele kwaliteitsimpuls aan de aanvallende depth chart.

Speaking of kwaliteitsimpuls. In de slipstream van de privéjet van Stamkos landde vanuit Sin City het vliegtuig van Jonathan Marchessault. Eén van de laatste ‘Misfits’ van Vegas wilde in eerste instantie graag zijn verblijf in het goud verlengen, maar kwam er geen overeenstemming met het Front Office. Vrij om te gaan en staan waar hij wilde, tekende de 33-jarige Canadees een vijfjarig contract in Music City — $5.5 miljoen dollar AAV —. Het voorbije seizoen van ‘Marchie’ was een van de beste uit zijn carrière, die met name in aantal goals (42) erbovenuit sprong.

TOP SIX OM VAN TE WATERTANDEN

Het duo voegt waanzinnig veel toe aan de al aanwezige kleppers op de aanvallende linies. Voorop Filip Forsberg, die met 94 punten (48 goals, 46 assists) zijn career best season 2021 – 2022 (84) verpulverde. Het betekende bovendien het tweede hoogste single season puntenaantal uit de franchise geschiedenis — na Roman Josi in ‘21-‘22 (96) —. Veel belangrijker is wellicht nog wel de uitspatting van Gustav Nyquist, die na teleurstellende jaren in Columbus en Minnesota eindelijk weer zijn Detroit jaren liet zien. O ja, Ryan O’Reilly zal de drukverlaging ook met open armen ontvangen. Iets waar hij na zijn komst vanuit Toronto zo naarstig naar op zoek was.

Tegenover de komst van Stamkos en Marchessault staan (uiteraard) de vertrekken van Jason Zucker (Buffalo Sabres), Anthony Beauvillier (Pittsburgh Penguins) en Kiefer Sherwood (Vancouver Canucks). Alle drie kun je ze onderaan de streep eenvoudigweg als rentals bestempelen — zowel Zucker als Beauvillier kwamen tijdens de voorbije Trade Deadline —, maar braken geen van allen potten.

ROMAN JOSI KRIJGT SPARRINGPARTNER OP BLUE-LINE

Het was druk op de landingsbaan in Nashville, want in navolging op Stamkos en Marchessault kwam Brady Skjei ook aan in Tennessee. De first-rounder van 2012 maakte de laatste jaren furore op de blue-line in Carolina en geeft head coach Andrew Brunette de zo broodnodige diepte achterop. Het vliegtuig nog afkoelend tekende de two-way Amerikaan een zevenjarig contract — 7 miljoen AAV —. Met name op de powerplay geeft Skjei de geelhemden de zo gewenste variatie en is hij op de tweede lijn de “Josi light”. Nog veel belangrijker is het feit dat Barry Trotz hiermee moeiteloos het vertrek van Ryan McDonagh (Tampa Bay Lightning opvangt).

Overall hebben de Predators een solide zestal staan, die de defensieve prestaties van het seizoen 2023 – 2024 moeiteloos kunnen verbeteren. Met name de penalty-kill (76.92%) was onderkant middenmoot en zullen met name de duo’s Jeremy Lauzon – Alexandre Carrier en Luke Schenn – Spencer Stastney hier werk van moeten maken. Bijzondere vermelding met name voor Alexandre Carrier, die als enige blue-liner enigszins in de buurt van de cijfers van Josi en McDonagh kwam.

SAROS BLIJFT EEN GELE

Onder de lat is er eveneens het nodige gedaan. In navolging op het trio Stamkos – Marchessault – Skjei tekende stergoalie Juuse Saros op 1 juli een monsterverlenging van zijn nog lopende contract — acht jaar, $7.74 miljoen AAV —. De Finse sluitpost heeft zich de laatste jaren tot één van de beste goalies in de NHL opgewerkt, maar was het nog niet direct een A-B-C’tje dat hij in Nashville zou blijven. Hoewel het Front Office en het kamp Saros vanaf de eerste gesprekken op één lijn zaten, kwamen de laatste jaren toch regelmatig geluiden voorbij dat de Fin verder wilde kijken dan Music City.

In de schaduw van de contractverlenging was daar het vertrek van top prospect Yaroslav Askarov (San Jose Sharks) en Kevin Lankinen (Vancouver Canucks). Met name Askarov kiest simpelweg eieren voor zijn geld en is (op termijn) te goed om als backup van Saros te gaan fungeren. Lankinen draaide een prima seizoen in de tandem met Saros, maar kreeg geen nieuw contract aangeboden. De sluitpost tekende een aantal dagen geleden een eenjarig contract bij Vancouver Canucks.

De zoektocht naar een adequate backup voor Saros vonden de Predators in Dallas, waar Scott Wedgewood als tweede man achter Jake Oettinger regelmatig zijn handen liet spreken. De 32-jarige Canadees tekende (eveneens) op 1 juli een tweejarig contract, wat hem gemiddeld $3 miljoen per seizoen zal opleveren.

VOORUITBLIK: TAKE IT EASY PREDS FANS

De NHL-redactie maakt er regelmatig geen geheim van dat er wagonnetjes en polonaises bij bepaalde keuzes worden aangehaakt en ingestart, maar met Nashville Predators blijven we vooralsnog iets terughoudender.

Uiteraard zijn Stamkos, Marchessault en Skjei ontbrekende schakels in een Stanley Cup roster, maar het betekent niet dat de geelhemden plotsklaps de topfavoriet in de NHL zullen zijn. Toch zijn er aardig wat gelijkenissen te trekken met de bijna gouden campagne in het seizoen 2016 – 2017, waar de Predators uiteindelijk in de SCF haar tanden op de Penguins van Sidney Crosby stuk beet: Goalies top, blue-line met upside en een waanzinnige top-six. Toch moeten alle puzzelstukjes de juiste kant op vallen. Hoe rendeert Stamkos in een ander shirt dan dat van Tampa Bay? Is Marchessault net zo hard op de brommer als dat hij in Vegas was?

Laat er geen misverstand over bestaan: Nashville meldt zich (normaal gesproken) in de play-offs. Mits het fundament doet wat het van hen verwacht melden de Preds zich zomaar in de strijd om de Central Division titel. Met her en der een eventuele versterking in maart… ‘Music to our ears’.

Cover photo: John Russell/Nashville Predators

NFL Power Rankings: nog meer chaos

Chris Van Dijk
-
0
NFL Power Rankings: nog meer chaos

De Panthers die hun eerste wedstrijd winnen. Verrassende nederlagen en ploegen die goed blijven. Het was weer een week vol chaos in de NFL. Met als gevolg weer flink wat wijzigingen in de NFL Power Rankings. Waaronder een nieuwe nummer 1!

SportAmerika NFL Power Rankings Buffalo Bills
1. (2) Buffalo Bills

De nieuwe nummer 1. Wie had dit zo snel verwacht na het vertrek van Stefon Diggs en Gabriel Davis? Josh Allen begint niet voor het eerst sterk aan het seizoen. Kan hij die lijn doortrekken?

SportAmerika NFL Power Rankings Kansas City Chiefs
2. (1) Kansas City Chiefs

De Chiefs wonnen weer, maar zakken toch een plekje in de Power Rankings. Niet alleen omdat het aanvallend weer moeizaam was, maar vooral ook door het sterke spel van de Bills tot nu toe.

SportAmerika NFL Power Rankings Detroit Lions
3. (5) Detroit Lions

Jared Goff heeft nog niet het seizoen zoals vorig jaar. Daardoor ziet het er bij Detroit nog niet zo overtuigend uit als verwacht. Het betekent vooral dat de ploeg nog een extra versnelling heeft voor later in het seizoen.

SportAmerika NFL Power Rankings Philadelphia Eagles
4. (6) Philadelphia Eagles

Na twee weken van een slechte defensie en een prima aanval was het zondag andersom. De verdediging stond er keer op keer tegen de Saints, de ploeg die de eerste weken uit de startblokken was geschoten. Zo kostten de fouten in de aanval en de special teams de ploeg uiteindelijk niet de overwinning.

SportAmerika NFL Power Rankings Minnesota Vikings
5. (15) Minnesota Vikings

Het sprookje gaat door. Sam Darnold gooide een uitstekende wedstrijd tegen de Texans, die toch ook over een goede verdediging beschikken. Met ook een sterke defensie erbij zijn deze Vikings for real.

SportAmerika NFL Power Rankings Houston Texans
6. (4) Houston Texans

De eerste twee weken kon C.J. Stroud nog veel verbloemen met een paar bovenmenselijke passes. Tegen de verdediging van de Vikings zat dit er niet in en maakte Stroud met twee turnovers zelf wat foutjes. Hij is blijkbaar toch menselijk.

SportAmerika NFL Power Rankings Baltimore Ravens
7. (9) Baltimore Ravens

De Ravens deden hard hun best om opnieuw een ruime voorsprong uit handen te geven. De implosie in het vierde kwart overschaduwde de game van Derrick Henry. Zijn scores en de late runs van Lamar Jackson bezorgden de Ravens een cruciale eerste zege van het jaar.

SportAmerika NFL Power Rankings San Francisco 49ers
8. (3) San Francisco 49ers

De lamme verloor uiteindelijk van de blinde. De gehavende 49ers hadden de zege voor het grijpen, maar gingen alsnog onderuit tegen de Rams. Nog lang geen reden voor paniek, maar het zou fijn zijn om een paar keer te winnen zonder de sterren, zodat er aan het einde nog wat ruimte voor fouten blijft.

SportAmerika NFL Power Rankings Green Bay Packers
9. (11) Green Bay Packers

Wie was Jordan Love ook alweer? Malik Willis vervangt de geblesseerde quarterback boven verwachting goed. Hij maakt geen fouten en voegt steeds meer toe aan zijn spel. Een fantastische prestatie van deze coachingstaff.

SportAmerika NFL Power Rankings New York Jets
10. (14) New York Jets

Dit zijn de Jets die de leiding voor ogen had bij de trade voor Aaron Rodgers. Rustig, de juiste plays maken en profiteren van een goede defensie. Deze Jets zijn de enige die de Bills van de divisiewinst af kunnen houden.

SportAmerika NFL Power Rankings New Orleans Saints
11. (7) New Orleans Saints

De Klint Kubiak hypetrain kwam tot stilstand. De verdediging van de Saints deed wat het moest doen, maar juist aanvallend liep het voor geen meter tegen de Eagles. Op de belangrijke momenten kon de ploeg niet de cruciale plays maken.

SportAmerika NFL Power Rankings Pittsburgh Steelers
12. (16) Pittsburgh Steelers

Contenders of pretenders? Door de stijl van spelen hopen neutrale fans op het laatste, maar gezien de progressie van Justin Fields als passer is het zomaar mogelijk dat dit team de AFC North gaat winnen met zo’n sterke defensive line.

SportAmerika NFL Power Rankings Seattle Seahawks
13. (19) Seattle Seahawks

De ploeg is na drie wedstrijden nog steeds ongeslagen. Toch zijn er nog veel vraagtekens over hoe goed de ploeg echt is. Defensief staat het wel, maar de o-line is matig en Geno Smith kwam zondag weg met het gooien van twee intercepties. Fouten die hij niet elke week moet maken.

SportAmerika NFL Power Rankings Los Angeles Chargers
14. (8) Los Angeles Chargers

Justin Herbert moest uit voorzorg naar de kant gehaald worden. Met een wedstrijd tegen de Chiefs als laatste wedstrijd voor de bye is de vraag of het niet slimmer is om de QB een weekje aan de kant te houden.

SportAmerika NFL Power Rankings Tampa Bay Buccaneers
15. (10) Tampa Bay Buccaneers

Dat de Bucs af en toe zouden verliezen had iedereen verwacht. De manier waarop dit tegen de Broncos gebeurde was toch wel wat teleurstellend. De race om de winst in de NFC South zou wel eens een leuke kunnen worden.

SportAmerika NFL Power Rankings Dallas Cowboys
16. (12) Dallas Cowboys

Het slot van het vierde kwart, waarin een 28-6 achterstand bijna werd goedgemaakt, zorgt misschien voor nog iets van rust in Dallas, waar de Cowboys laatste staan in de NFC East. Het is genieten voor iedereen buiten Dallas dat America’s Team zo slecht aan het seizoen is begonnen.

SportAmerika NFL Power Rankings Los Angeles Rams
17. (23) Los Angeles Rams

We mogen Sean McVay nooit maar dan ook nooit onderschatten. Ook nu weet hij met een zwaar gehavend team te stunten tegen de 49ers. Of het genoeg gaat zijn om zijn ploeg in de play-offrace te houden, valt nog te bezien, maar hoe belangrijk coaching is laat hij wel zien.

SportAmerika NFL Power Rankings Miami Dolphins
18. (13) Miami Dolphins

Dat de aanval van de Dolphins zonder Tua Tagovailoa zo van een klif is gedonderd is wel heel erg zorgwekkend. Het is nog vroeg in de week, maar het kan toch niet anders dan dat de Dolphins een nieuwe switch op QB overwegen.

SportAmerika NFL Power Rankings Atlanta Falcons
19. (18) Atlanta Falcons

Voor Arthur Blank is het seizoen al geslaagd. De eigenaar introduceerde zichzelf zondag in de rust van het duel tegen de Chiefs in de Ring of Honor van de Falcons.

SportAmerika NFL Power Rankings Indianapolis Colts
20. (24) Indianapolis Colts

Anthony Richardson laat elke week fantastische dingen zien, afgewisseld met enorme dieptepunten. Kan de staff van de Colts die pijnlijke fouten uit zijn spel krijgen? Alleen dan kan dit een serieuze play-offkandidaat worden.

SportAmerika NFL Power Rankings Arizona Cardinals
21. (21) Arizona Cardinals

Het is nog wat up and down in Arizona. Misschien mogen we ook niet te veel verwachten van een ploeg die vorig jaar zoveel moeite had. Om echt mee te doen moeten ze wel wat van dit soort wedstrijden gaan winnen.

22. (20) Cincinnati Bengals

‘De Bengals zijn nog steeds het team to beat in de AFC.’ ‘De aanval van de Commanders is een leuke college offense.’ De spelers van de Bengals blinken dit seizoen vooral uit in trashtalken. Praatjes die ze op het veld niet waar weten te maken. Misschien minder praten in aanloop naar de Panthers?

SportAmerika NFL Power Rankings Cleveland Browns
23. (17) Cleveland Browns

Een van de grootste teleurstellingen van het seizoen. Vooral quarterback Deshaun Watson valt enorm tegen. De offensive line, mede door blessures, is zo lek als een mandje. Vorig jaar kon de defensie de klappen nog opvangen, maar ook dat lukt dit jaar niet.

SportAmerika NFL Power Rankings Washington Commanders
24. (27) Washington Commanders

Jayden Daniels was al de beste rookie QB van de eerste weken en beleefde tijdens zijn eerste optreden tijdens MNF zijn grote doorbraak. Elke drive tegen de Bengals leverde een score op. Hopelijk wordt de druk niet te snel opgevoerd en krijgt Daniels de tijd zich te ontwikkelen en zijn fouten te maken.

SportAmerika NFL Power Rankings New York Giants
25. (30) New York Giants

Malik Nabers is the real deal. Met de wide receiver is het voor Daniel Jones ook een stuk makkelijker om zijn oude niveau te halen. Of het genoeg gaat zijn voor een play-offrun is hoogst twijfelachtig, maar Giants-fans hebben eindelijk weer een reden om optimistisch te zijn.

SportAmerika NFL Power Rankings Denver Broncos
26. (31) Denver Broncos

Was dit de breakout game van Bo Nix? De QB speelde een goede wedstrijd en leidde zijn ploeg naar een eenvoudige zege. Was dit een incident of zijn de Broncos beter dan we de eerste weken dachten?

SportAmerika NFL Power Rankings Jacksonville Jaguars
27. (22) Jacksonville Jaguars

Het seizoen van de Jaguars lijkt af te varen op een enorme ijsberg. Doug Pederson lijkt te beseffen dat hij coacht om zijn baan te houden en het wordt er niet beter van. Met twee wedstrijden tegen divisierivalen voor de boeg wordt het stilaan do or die voor hem.

SportAmerika NFL Power Rankings Carolina Panthers
28. (32) Carolina Panthers

Wat een verschil een QB maakt. Andy Dalton kwam, zag en overwon. Letterlijk. Het zorgt direct voor een compleet ander gevoel in Carolina. Het woord play-offs viel zelfs al in de nabeschouwingen. Tegen de Bengals, die zelf ook flink in de problemen zitten, gaan we een voorzichtig antwoord krijgen op de vraag hoe houdbaar dit succes is.

Sport Amerika NFL Power Rankings Chicago Bears_Alt2
29. (25) Chicago Bears

Chicago South Side (één van de gevaarlijkste wijken van de VS) is nog veiliger voor Caleb Williams dan een plek achter deze offensive line. Het maakt het zo moeilijk om de quarterback eerlijk te beoordelen, want wie zou niet in paniek de bal weggooien?

SportAmerika NFL Power Rankings Las Vegas Raiders
30. (26) Las Vegas Raiders

Een week na de knappe comeback tegen de Ravens zakten de Raiders volledig door de ondergrens. Een kansloze nederlaag tegen het lachertje van de eerste weken. Coach Pearce beschuldigde spelers van het maken van ‘business decisions’. De sfeer lijkt tot onder het nulpunt gedaald, wat weinig hoop biedt met nog zoveel wedstrijden te gaan.

SportAmerika NFL Power Rankings New England Patriots
31. (28) New England Patriots

Dit zijn de Patriots die we van te voren hadden verwacht. Een team uit de kelder van de league. Voor de fans uit Boston is het te hopen dat het een uitzondering was, want nog veertien van dit soort wedstrijden moeten kijken, gun je niemand.

SportAmerika NFL Power Rankings Tennessee Titans
32. (29) Tennessee Titans

Zolang Will Levis de starter is blijven de Titans één van de zwakste ploegen in de league. De ploeg moet vol afgrijzen naar Green Bay kijken. Waarom kunnen zij wel een goede QB van Malik Willis maken en lukte dat bij de Titans niet?

Lees hier de Power Rankings van vorige week.

Coverfoto: Lindsay Wasson/AP

NHL 32-in-32 | Los Angeles Kings: Zie ze niet over het hoofd

Dennis Bakker
-
0
NHL 32-in-32 | Los Angeles Kings: Zie ze niet over het hoofd

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Op dinsdag 8 oktober openen St. Louis Blues en Seattle Kraken om 22:30 uur Nederlandse tijd officieel het Noord-Amerikaanse bal. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Florida Panthers. Vandaag de franchise die vorig seizoen tot een van de ultieme outsiders werd gerekend, maar zichzelf veelvuldig tegen kwam: Los Angeles Kings.

2023 – 2024: VAN OUTSIDER TOT SCHLEMIEL

Wat waren de verwachtingen bij de fans, het Front Office en bovendien het journaille hooggespannen voorafgaand aan het seizoen 2023 – 2024. De uitschakeling tegen Edmonton Oilers in de eerste ronde van de play-offs van 2023 deed niets af aan de under the radar statistieken, die stiekem heel goed waren. De symfonie die GM Rob Blake al jaren componeerde, schoof langzaam richting contender. Toen daar in het offseason onder meer Pierre-Luc Dubois bij kwam, ging iedereen met een zwart-wit hart er eens goed voor zitten.

De start van het seizoen was ook allesbehalve matig. Vooral buitenshuis veegden de manschappen van head coach Todd McLellan de vloer met de concurrentie aan. Het liep zelfs zo gesmeerd dat op 7 december een overwinning op Montreal Canadiens genoeg was voor een all-time NHL record. Nooit eerder opende een franchise het seizoen buitenshuis met elf overwinningen op rij. Vlak voor de jaarwisseling stonden de Kings dan ook dik verdiend op een derde plaats (achter de ontketende Vancouver Canucks en Vegas Golden Knights) in de Pacific Division.

Hoe anders hing de vlag er na de jaarwisseling voor. De Kings vielen na de champagne ver door de ondergrens en verloren acht (!) wedstrijden op rij. In de media namen Drew Doughty en Anze Kopitar geen blad voor de mond eveneens geen blad voor de mond en haalden met name de nonchalante houding en het volgen van individuele belangen (waarmee ze met name op Dubois doelden) zwaar door de mangel. Rob Blake liet er geen twijfel over bestaan en tijdens het All-Star weekend in Toronto gaf hij head coach Todd McLellan zijn congé.

OUDE WIJN IN NIEUWE ZAKKEN RESULTEERT IN OPLEVING

Het intern doorschuiven van een assistent coach naar de positie van eindverantwoordelijke is voor de NHL-redactie als een druppel op een gloeiende plaat: Er verandert zo weinig. Toch was de promotie van assistent coach Jim Hiller allesbehalve een mislukte expeditie.

Na de All-Star Game ging de trein in LA weer ouderwets rijden. Met her en der wat tweaks op de aanvallende linies regen de Kings de overwinningen aaneen. Uiteindelijk bereikten de zwarthemden op 11 april het postseason, door divisiegenoot Calgary Flames met 4-1 opzij te zetten. Nog veel belangrijker was de flow waar de Kings zich in bevonden. Met een 21-12-1 record sinds Hiller de scepter zwaaide en een top drie defense — qua statistieken — was het vertrouwen in een stiekeme run erg groot. Tegenstander in de eerste ronde werd (zoals gebruikelijk de laatste jaren) Edmonton Oilers.

Dat LA in gedachten verder was dan dan daadwerkelijk het geval bleek vrij duidelijk uit de cijfers. In vijf wedstrijden beslisten Connor McDavid en co. de serie, maar was vooral het doelsaldo een doorn in het oog. In totaal slikten de Kings maar liefst 22 tegentreffers, waar met name Game 1 en 3 (4-7 en 1-6) zeer deden. Hiermee wachten de Kings nog altijd op haar eerste serie overwinning sinds de Stanley Cup in 2014. Het dossier genaamd offseason kon door Rob Blake weer worden geopend.

WISSELINGEN VAN DE WACHT

Hoewel de play-offs niet aan de verwachtingen van de fans en het Front Office kon voldoen, was het aanvallend ook allemaal redelijk op orde. Ja, Pierre-Luc Dubois was allesbehalve de sleutelspeler die men dacht dat hij ging worden na zijn trade vanuit Winnipeg. Tel daarbij ook nog de bovengenoemde geluiden van teamgenoten Doughty en Kopitar bij op en je hebt voer voor een trade.

Rob Blake hoefde er niet lang over na te denken toen hij het volledige (!) contract van Dubois bij Washington Capitals kon “lozen”. In ruil voor goalie Darcy Kuemper speelt de Canadees de komende jaren in de hoofdstad van de Verenigde Staten. Hiermee creëerde het Front Office op de lange termijn niet alleen (positief) ruimte in het salarishuis, maar kreeg het direct een vraagteken in het dossier bijgeschreven: Diepte down the middle.

Rising star Quinton Byfield beleefde het voorbije seizoen dan eindelijk zijn langverwachte breakout, maar deed dit wel grotendeels op de wing positie naast Anze Kopitar en Adrian Kempe. Met het vertrek van Dubois ligt het dan ook sterk in de lijn der verwachting dat Byfield een linie terugschuift en als second-line centre zal gaan fungeren. Het Front Office liet er in ieder geval geen twijfel over bestaan dat het met een vijfjarige contractverlenging — $6.25 miljoen AAV — vertrouwen in haar protégé heeft.

Nieuwkomers Tanner Jeannot (Tampa Bay Lightning) en Warren Foegele (Edmonton Oilers) zijn ontzettend gewenst in de diepte, maar staan beiden niet bekend als de aanvallende juggernauts. Toch geeft het duo Jim Hiller (veel) meer mogelijkheden op de forecheck. Het zal ten opzichte van het vertrokken duo Dubois – Viktor Arvidsson (Edmonton Oilers) sowieso een andere insteek van de tactiek gaan worden.

BLUE-LINE BLIJFT GROTENDEELS INTACT

Na het doorschuiven van Hiller in februari begon met name het defensieve treintje in LA te rijden. Met een gedisciplineerde 1-3-1 formatie eindigden de Kings aan het einde van de streep in de top vijf NHL op het gebied van 5 v 5 xGA en xGA%. En in het geval van de zwarthemden kunnen we een aloud gezegde van stal halen: ‘De aanval is de beste verdediging’.

Grote kracht is met name de defensieve arbeid van het centre duo Anze Kopitar en Phillip Danault, die met name in fysiek opzicht hun steentje bijdragen. Bovendien beschikt Hiller ook het komende seizoen over haar eerste blauwe lijn Mikey Anderson – Drew Doughty. Toch is het vertrek van Matt Roy (Washington Capitals) een fikse (penalty-kill) aderlating voor de zwarthemden. De 29-jarige Amerikaan werd in 2015 door de Kings gedraft en was met name bij de fanschare één van de populairdere spelers.

MATT ROY OUT, JOEL EDMUNDSON IN

Als vervanger komt Joel Edmundson over vanuit Toronto. De 31-jarige Canadees is qua spel een tegenpool van Roy. De boomlange blue-liner heeft uiteraard de reach en fysiek, maar noteert daarentegen aardig wat penalty minutes en is ook in de 5 v 5 defensief niet brandschoon. Toch kan Edmundson op papier een ideale partner voor top prospect Brandt Clarke en/of Jordan Spence zijn. Met name Clarke liet in de OHL en AHL zien dat hij aanvallend een absoluut monster in de NHL kan gaan worden, iets wat bijvoorbeeld Thomas Harley bij Dallas Stars het voorbije seizoen liet zien.

Goalie technisch is er zoals bekend het een en ander veranderd in Californië. Darcy Kuemper kwam, Cam Talbot (Detroit Red Wings) ging. Als Kuemper zijn oude groove weer terug kan vinden is de tandem met David Rittich op papier bovengemiddeld. Under the radar werd Rittich het voorbije seizoen een van de beste backups in de League en zal hij ook in 2024 – 2025 regelmatig zijn minuten maken. Long term wise hebben de Kings de beschikking over prospect parel Erik Portillo — die eind augustus een driejarig ELC tekende —.

VOORUITBLIK: ZIE ZE NIET OVER HET HOOFD

Het glas van de NHL-redactie is wat betreft de vraagtekens altijd halfvol. Een van die vraagtekens is dit seizoen LA Kings. Op papier is de rebuild weg van Rob Blake het station kruispunt allang gepasseerd en zou de franchise in een win now modus moeten zitten.

Kijk je naar het roster dan is dat ook allesbehalve uitgesloten. Nee, de ploeg is op dit moment niet Stanley Cup waardig. Denk je iets verder vooruit naar februari / maart en de Trade Deadline is in zicht, kun je met twee versterkingen zomaar ineens uitgroeien tot een under the radar outsider. Met het vertrek van Dubois zal er hopelijk in de kleedkamer ook weer wat rust in de tent zijn en mits Hiller de ploeg op dezelfde voet als de laatste drie maanden kan laten doorgaan.. Berg je dan maar.

Het roster is hoopvoller dan de Noord-Amerikaanse media men doet laten geloven. Play-offs op zeker. Mits nog diepte erbij.. The sky is the limit.

Cover photo: Russell LaBounty-USA TODAY Sports

1...939495...803Pagina 94 van 803

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU