Home Blog Pagina 95

NHL 32-in32 | Tampa Bay Lightning: Hoe nu verder zonder Stammer?

Hans Mulder
-
0
NHL 32-in32 | Tampa Bay Lightning: Hoe nu verder zonder Stammer?

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Op dinsdag 8 oktober openen St. Louis Blues en Seattle Kraken om 22:30 uur Nederlandse tijd officieel het Noord-Amerikaanse bal. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Florida Panthers. Vandaag de meest succesvolle franchise van dit decennium: Tampa Bay Lightning.

2023-2024: AFSCHEID VAN EEN FENOMEEN

Het dreigende vertrek van captain en clubicoon Steven Stamkos hing vrijwel het gehele seizoen als een wolk boven de Tampa Bay Lightning. Zo’n wolkje als in strips. Overal waar de Bolts gingen, reisde ’t mee. Alleen dat gegeven maakte het vorige seizoen al opmerkelijk. Het zal in dat deel van Florida eveneens vreemd gevoeld hebben dat hun Lightning niet als één van de topfavorieten aan de jaargang begonnen. Natuurlijk is het onvermijdelijk in deze NHL dat je na zoveel vette jaren een terugval krijgt, maar in Tampa Bay proberen ze die terugval uit te stellen. Misschien wel tegen beter weten in.

Natuurlijk duizelt het soms nog als je de namen op het roster ziet. Nikita Kucherov heeft bijvoorbeeld een seizoen met maar liefst 144 (!) punten achter de rug. Braydon Point volgde op enige afstand met 90. De goals waren ook niet zozeer het probleem vorig seizoen. Alleen Colorado, Dallas, Edmonton en Toronto waren nóg productiever dan de 228 treffers van Tampa Bay. Defensief hield het echter niet over. Andrei Vasilevskiy kon de ploeg niet dragen en had een blauwe lijn voor zich die niet overliep van kwaliteit. Dat ze in de eerste ronde vrijwel kansloos na vijf wedstrijden klaar waren tegen de latere kampioen Florida verbaasde dan ook niemand.

GOALGETTERS TE OVER

Laten we de Lightning-fans niet direct wegjagen en met het goede nieuws beginnen. Nikita Kucherov zal ook komend seizoen één van de boegbeelden van deze franchise zijn. De 31-jarige Rus begint aan zijn elfde seizoen voor de Bolts en hoopt te herhalen wat hij in 2023-2024 deed. Met 44 goals en 144 punten was het met afstand zijn beste jaar in de NHL. Hij stootte daarmee Connor McDavid van de troon wat betreft de Art Ross Trophy. De superster van Edmonton was drie jaar op rij de man met de meeste punten, maar kon nu niet mee in het tempo van Kucherov.

Op gepaste afstand eindigde Brayden Point met 46 goals en 90 punten als tweede op de topscorerslijst van de Lightning. In de loop der jaren is Point een garantie voor doelpunten geworden voor die franchise. Niet voor niets werd de aanvaller in 2021 beloond met een achtjarig contract voor $ 9.5 miljoen per jaar. Aangezien Point nog 30 moet worden, is hem daarmee min of meer het stuur van deze club voor de komende jaren in handen gegeven. Een stuur dat zo ontzettend lang toebehoorde aan Steven Stamkos.

Zo, de naam is gevallen. Velen van ons zijn opgegroeid met het beeld dat Steven Stamkos en Tampa Bay onlosmakelijk aan elkaar verbonden waren. Tot deze zomer. Door de financiële huishouding van de Bolts waren de voortekenen al niet best. Eigenlijk kon de club hem niet betalen, maar die gedachte werd door vrijwel alle volgers een beetje verbannen. Tot Barry Trotz en de Nashville Predators de Lightning-legende presenteerden en iedereen – met name in Tampa Bay – besefte dat het tijdperk Stammer voorbij is. En daarmee toch ook wel de kans op een volgende Cup.

GUENTZEL DE NIEUWE KONING

Ook in Tampa Bay kennen ze het principe van “de koning is dood, leve de koning”. Jake Guentzel is die nieuwe vorst. Aan hem de loodzware taak de schoenen van Stamkos te vullen. We kennen Guentzel natuurlijk vooral uit zijn tijd in Pittsburgh. Rond de trade deadline trok hij naar Carolina, maar dat verblijf was van korte duur. Tot en met de zomer van 2031 zal Guentzel zijn goals voor de Lightning gaan maken. Met $ 9 miljoen per jaar wordt de bijna 30-jarige winger daar overigens ook vorstelijk voor beloond.

Achter Kucherov, Point en Guentzel komt de put met goals nog niet droog te staan. Brandon Hagel lijkt los na een moeizame periode in Chicago. De laatste twee jaar speelde Hagel niet alleen bijna alles, maar was hij met 56 goals in 163 wedstrijden ook bijzonder productief. Die productiviteit zal coach Jon Cooper graag zien. De club heeft het in elk geval hard nodig wil het een rol van betekenis blijven spelen. Hetzelfde kan gezegd worden over Anthony Cirelli, maar die laat al over een langere periode zien dat Cooper hem wel om een boodschap kan sturen. Beide spelers liggen overigens nog jaren vast in Tampa Bay.

Wat goals betreft, kunnen we ook onmogelijk om Nicholas Paul heen. Hij werd ooit als 101e gedraft door Dallas, kwam in Ottawa terecht, maar bloeit in het shirt van de Bolts op. Ook dit is weer zo’n speler die twee jaar geleden al door Julien BriseBois voor langere tijd is vastgelegd en dat vertrouwen heeft de aanvaller duidelijk goed gedaan. Dat vertrouwen genoot Cam Atkinson niet meer in Philaldelphia. De inmiddels 35-jarige winger was ooit uitstekend in Columbus en bruikbaar in Philly. In Tampa Bay zouden ze blij zijn als hij komend seizoen nog één keer zijn topvorm weet aan te tikken. Het zal nodig zijn ook.

DEPTH SCORING EEN PROBLEEM?

Jon Cooper zal het niet hardop zeggen, maar zijn bottom 6 is wel een punt van zorg. Spelers als Luke Glendenning, Michael Eyssimont en Zemgus Girgensons zijn goede spelers, daar niet van. Het is echter wel een stuk minder dan tijdens de gloriejaren van deze franchise. Bij de Lightning is de kaasschaaf er elk jaar overheen geweest om er een laagje klasse af te schrapen. Op individueel vlak lijkt dit op te gaan voor Conor Sheary. De veelzijdige aanvaller haalde vrijwel elk seizoen de dubbele cijfers in goals, maar bleef vorig jaar steken op 4 treffers.

Naast Stamkos moest Cooper deze zomer ook afscheid nemen van Tanner Jeannot, Anthony Duclair en Tyler Motte. Met alle respect voor deze spelers, maar hun afscheid heeft natuurlijk niet de impact die Stamkos had. De Bolts verloren in hem de captain, maar BriseBois was wel zo verstandig om een leiderstype aan dit roster toe te voegen. Ryan McDonagh won een paar jaar geleden de Cup met de Lightning, verkaste naar Nashville om nu weer terug te keren naar Tampa Bay. De verdediger is inmiddels 35 maar juist die ervaring komt de club op dit moment erg van pas.

HEDMAN VOLGT BOEZEMVRIEND OP

Zo zal McDonagh bijvoorbeeld al wat reparatiewerkzaamheden moeten verrichten bij Victor Hedman. De Zweed behoort al jaren tot de absolute top in de NHL, maar moet wel zijn maatje Stamkos missen. In zijn nieuwe contract heeft Hedman – de nieuwe captain – er wel voor gezorgd dat het front office niet met hem kan gaan leuren. Op de dag dat Stamkos in Nashville tekende, zette Hedman zijn handtekening onder een nieuw vierjarig contract bij de Bolts. Die verbintenis gaat volgend jaar in en dan mag Hedman jaarlijks $ 8 miljoen bijschrijven op zijn bankrekening.

Erik Cernak is veel minder productief dan Hedman, maar niet minder belangrijk. We vallen in herhaling, maar ook de nu 27-jarige voormalig second-rounder van de Kings staat tot medio 2031 onder contract. Daarmee hebben de Bolts zich de komende jaren verzekerd van iemand die defensief meer dan uitstekend zijn mannetje staat. Het is aannemelijk dat Cernak voor de restverdediging moet zorgen als Hedman zich weer eens in de aanvalszone ophoudt.

VERS BLOED!

De Zwitser J.J. Moser is een nieuw gezicht op de blauwe lijn. Hij speelde de laatste drie seizoenen in Arizona, maar moet in Tampa Bay de vertrokken Mikhail Sergachev doen vergeten. De Rus was de dupe van het salarishuis en is vanaf oktober te bewonderen in Utah. Moser is een paar jaar jonger, maar vooral veel goedkoper dan Sergachev. Het is nog maar twee jaar geleden dat BriseBois de voormalig first-rounder van de Canadiens een vet, langjarig contract voorschotelde ter waarde van $ 8.5 miljoen. Dat salaris gaat Utah Hockey Club overmaken en de Bolts hebben in Moser een speler die aanvallend goed uit de voeten kan, maar defensief nog wel stappen moet maken.

Emil Lilleberg speelde vorig seizoen lang niet alle wedstrijden. Dat slechts vier spelers op het roster meer hits noteerde dan deze jonge Noor zegt dan ook veel over zijn fysieke aanwezigheid op het ijs. Laatbloeier Darren Raddysh is dan weer meer van het blokken van schoten. De twee blueliners hebben gemeen dat ze niet of nauwelijks scoren. Al neemt Raddysh nog wel eens de rol van aangever op zich. Nick Perbix is overigens ook nog een optie in de verdediging. Dit laatste drietal moet er rekening mee houden dat één van regelmatig in de press box zit toe te kijken.

VAILEVSKIY WIL REVANCHE

Vaak zeggen coaches dat hun goalie de belangrijkste speler op het ijs is. In het geval van de Lightning zou dit ook zo maar eens waar kunnen zijn. Natuurlijk moeten Kucherov, Point, Guentzel en de anderen voor goals zorgen, maar Andrei Vasilevskiy is de thermometer van dit team. Als deze voormalig winnaar van de Vezina het op z’n heupen heeft, dan wordt het een hele klus om de Bolts te verslaan. De nog altijd maar 30-jarige Rus heeft wat dat aangaat iets goed te maken. Met een .900 sv% en 2.90 GAA heeft hij z’n slechtste seizoen in de NHL achter de rug.

Vasilevskiy worstelt nog wel eens met zijn fitheid. In dat geval neemt ook dit seizoen Jonas Johansson de honeurs weer waar. Bepaald geen hoogvlieger, maar wel iemand die de rol van backup naar behoren kan invullen. Veel meer mag je ook niet verwachten van de 28-jarige Zweed, die in 2014 toch al in de derde ronde gedraft werd door de Buffalo Sabres. Het is Johansson echter in al die jaren niet gelukt zoveel indruk te maken dat hij een onbetwiste starter is.  

VOORSPELLING: HOOP GEVESTIGD OVER OVERGEBLEVEN STERREN

We hoeven geen medelijden te hebben met de Lightning-fans. Weinig franchises waren zo succesvol als zij de laatste jaren. Het gaat wat ver om te zeggen dat Steven Stamkos een zinkend schip heeft verlaten, maar de kans is heel groot dat de Bolts niet alleen in hun eigen staat de tweede viool bespelen, maar ook achterop raken in de NHL. In een league die steeds sneller en jonger lijkt te worden, gaan de Lightning de strijd aan met een belegen roster. Met alle respect gesproken natuurlijk.

Voor het eerst sinds 2017 eindigde Tampa Bay vorig seizoen niet bij de beste drie in de divisie. De komende maanden zal duidelijk worden of dit een incident was of iets van structurele aard. Bij SportAmerika neigen we naar het laatste, maar beseffen ook dat ze daar nog altijd klasbakken als Kucherov, Point, Hedman, Vasilevskiy en Guentzel rond hebben lopen. Na een paar teleurstellende play-offs hebben zij misschien het gevoel weer jager te zijn in plaats van prooi. Dit is alleen wel een jager die zelf bedreigd wordt door franchises uit pak ‘m beet Detroit, Ottawa of Buffalo.

Cover photo: Dirk Shadd/Tampa Bay Times

MNF: Daniels en Allen duwen Bengals en Jaguars verder in de problemen

Chris Van Dijk
-
0
MNF: Daniels en Allen duwen Bengals en Jaguars verder in de problemen

Het is de Cincinnati Bengals en de Jacksonville Jaguars niet gelukt om de zwakke start van het seizoen te keren. In een doubleheader tijdens MNF gingen beide ploegen onderuit. Josh Allen van de Bills en Jayden Daniels van de Commanders waren de grote uitblinkers en duwden daarmee hun tegenstanders nog verder in de problemen.

JAYDEN DANIELS BREAKOUT GAME TEGEN DE BENGALS

Washington Commanders @ Cincinnati Bengals | 38-33

De Bengals deden in de week voorafgaand aan het duel lacherig over de aanval van de Washington Commanders. Volgens CB Cam Taylor-Britt was het een aardige college-aanval, maar niet meer dan dat. Tijdens MNF bleek echter dat deze Bengals zelfs niet in staat zijn een aanval op college niveau te stoppen.

Grote uitblinker was Daniels, die in zijn derde wedstrijd absoluut zijn beste optreden in de NFL had. De quarterback van de Commanders zag 21 van zijn 23 passes gevangen worden voor 254 yards en twee touchdowns. Daarnaast was Daniels ook nog eens goed voor 39 rushing yards, die een aantal cruciale first downs opleverden.

Het zorgde ervoor dat de Bengals opnieuw tegen een beschamende thuisnederlaag opliepen. Volgens Ja’Marr Chase zijn de Bengals het ’team to beat’ in de AFC, maar de ploeg verloor dit jaar voor eigen publiek al van de Patriots en nu dus ook de Commanders. Samen met de nederlaag op bezoek bij de Chiefs zorgt dit ervoor dat het team 0-3 staat.

GEEN PUNTS OF TURNOVERS

De zege van de Commanders was niet gestolen en dikverdiend. De thuisploeg nam door een touchdown van Chase nog wel de leiding in het eerste kwart, maar voor rust was het duel al volledig gekanteld. Drie rushing TD’s (Robinson, Ekeler en Daniels zelf) zorgden ervoor dat de Commanders bij rust een comfortabele 21-13 voorsprong hadden.

In de tweede helft kwam die niet in gevaar omdat elke drive dit duel een score opleverde, op een gemiste fieldgoal van de Bengals in de eerste helft na. Het was voor het eerst dat een NFL-duel geen enkele punt of turnover kende. Elke keer als de Bengals in de tweede helft op een score kwamen bleek de verdediging dus niet in staat de ‘college-aanval’ van Washington af te stoppen of af te remmen op weg naar de derde nederlaag op rij.

De Bengals moeten nu op bezoek bij de Panthers, die er zondag ineens ook meer dan NFL-waardig uitzagen, om het seizoen op gang te krijgen. De Commanders zijn door deze verrassende zege tijdens MNF ineens koploper in de NFC East na een two game winstreak en spelen komende week bij de Cardinals.

BILLS VERNEDEREN JAGUARS

Jacksonville Jaguars @ Buffalo Bills | 10-47

Daniels had een historisch debuut bij MNF, maar hij was nog niet eens de beste speler in deze dubbleheader. Die titel ging naar Josh Allen, die in de eerste helft de Jaguars totaal overklaste. De quarterback van de Bills gooide vier touchdowns en was goed voor 263 passing yards en nog eens 44 op de grond. Met ook nog twee rushing TD’s erbij was dit dan ook geen moment een wedstrijd.

Het enige wat voor de Jaguars in de eerste helft nog enigszins goedging was dat de ploeg erin slaagde een PAT van Tyler Bass te blokken, wat toch weer een puntje scheelde in de eindstand. Verder was het eenrichtingsverkeer. Het stond 13-0 na het eerste kwart en na een fieldgoal van de Jaguars volgden drie touchdowns op rij. Het spel van de bezoekers was dramatisch in deze fase, met onder meer een interceptie van Trevor Lawrence die ruim over zijn receiver heenging en zo eenvoudig opgepikt kon worden door de defensie van de Jags.

BACK-UPS SPELEN DUEL UIT

Omdat het duel bij rust gespeeld was namen de twee teams na de pauze wat gas terug. Lawrence leidde de Jaguars nog naar een touchdowndrive zodat de Jaguars wel de dubbele cijfers haalden. Daarna was het aan de back-ups Mitch Trubisky (Bills) en Mac Jones (Jaguars) om het duel uit te spelen.

Met de derde zege op rij gaan de Bills als koploper in de divisie een lastige serie wedstrijden in, want de komende drie wedstrijden zijn allemaal uit, en wel tegen de Ravens, Texans en Jets. Al zal Buffalo in deze vorm niemand vrezen. Dat is in Jacksonville wel een heel ander verhaal. De ploeg heeft nog geen overwinning geboekt. Aan coach Doug Pederson de taak om de boel snel op de rit te krijgen. Met duels tegen divisierivalen Houston en Indianapolis voor de boeg is het seizoen nog niet verloren, maar nog twee nederlagen op rij en de vraag is of de positie van de hoofdcoach dan nog houdbaar is.

Lees hier de recaps van vroege en late duels in de NFL op zondag en van TNF van afgelopen speelronde.

Coverfoto: AP Photo/Carolyn Kaster

NHL 32-in-32 | Vegas Golden Knights: Gouden jaren lijken nu over

Dennis Bakker
-
0
NHL 32-in-32 | Vegas Golden Knights: Gouden jaren lijken nu over

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Op dinsdag 8 oktober openen St. Louis Blues en Seattle Kraken om 22:30 uur Nederlandse tijd officieel het Noord-Amerikaanse bal. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Florida Panthers. Vandaag de franchise die na het kampioenschap in 2023 en de vroege bust in 2024 nu dan toch enigszins pas op de plaats moet gaan maken: Vegas Golden Knights.

2023 – 2024: ALL-IN LEVERT VROEGE EXIT OP IN POSTSEASON

Het waren mooie tijden in Sin City voorafgaand aan het seizoen 2023 – 2024. De goudhemden wonnen voor het eerst in de franchise geschiedenis de Stanley Cup en zagen het roster grotendeels onaangeroerd aan het seizoen beginnen. Dat er ook bar weinig aan de ploeg gesleuteld diende te worden werd vrij snel duidelijk.

De goudhemden openden als een sneltrein en waren na zeven wedstrijden nog foutloos. Het leverde de ploeg van head coach Bruce Cassidy direct een record op. Nooit eerder won een Stanley Cup kampioen haar eerste zeven wedstrijden van het nieuwe NHL seizoen. Toch bleek het enigszins stilte voor de storm. Uitgerekend een 7-0 overwinning tegen Colorado Avalanche luidde op 4 november onbedoeld het startsein in van een golfbeweging. Met hangen en wurgen sleepten de Golden Knights er in november en december een positief record uit, maar ging het in de Winter Classic tegen Seattle Kraken met 3-0 kansloos ten onder.

WINNER, WINNER CHICKEN DINNER

GM Kelly McCrimmon wist na een onthutstend slechte maand februari en begin maart (2-8-1) genoeg: Er moest weer ouderwets geïnvesteerd worden. “Gelukkig” kreeg Mark Stone vlak voor de Trade Deadline andermaal last van een blessure, waardoor het Front Office met de LTIR ruimte flink aan de bak kon op de markt. Het feest begon op 5 maart met het aantrekken van Anthony Mantha (Washington Capitals). De Vegas koek was nog lang niet op, want krap 24 uur later kwam daar de monstertrade van Noah Hanifin (Calgary Flames). In ruil voor twee draft picks en Daniil Miromanov maakte de blue-liner de overstap naar Sin City — die overigens een maand later een achtjarige verlenging van zijn contract tekende —.

De laatste move liet nog het meeste stof opwaaien. Met nog luttele seconden op de Trade Deadline klok zat de NHL-redactie al klaar voor een kersverse Powerplay podcast, maar kon de line-up grotendeels de prullenbak in na de trade van Tomas Hertl (San Jose Sharks). In ruil voor Farm oogappel David Edstrom en de 2025 first-round pick kwam de forward — samen met een 2025 en 2027 third-round pick over vanuit San Jose.

MET MARK STONE TERUG TEN ONDER TEGEN DALLAS

Over de boekhouding in Sin City kunnen we uren discussiëren, maar dat McCrimmon de mazen der NHL wet in optima forma benutte met het aantrekken van bovengenoemd trio liet zelfs de grootste criticasters sprakeloos. Met hangen en wurgen werd uiteindelijk na 82 wedstrijden het postseason veilig gesteld, al voorspelde het wildcardticket niet veel goeds.

De tegenstander in de eerste ronde werd uiteindelijk Dallas Stars. Hiermee was de replay van de Western Conference Final van 2023 een feit. Toch lagen de odds in deze eerste ronde net iets anders dan een jaar eerder. De ploeg van head coach Peter DeBoer was vanaf dag één bij de pinken en hield in een nek-aan-nek race onder meer Colorado Avalanche en Winnipeg Jets achter zich in de Central Division.

Onder leiding van Mark Stone — die wonder boven wonder voor het derde jaar op rij vlak voor de eerste ronde weer fit was — beet het sterrenensemble haar tanden stuk op de ontketende Stars (met Wyatt Johnston voorop). Ondanks een 2-0 voorsprong (voor Vegas) in de serie trok Dallas na zeven wedstrijden de serie naar zich toe. Het betekende een vroegtijdig exit van de uittredend kampioen en bovendien wisten de fans in Sin City genoeg. Het salarishuis moest en zal worden opgeschoond.

AANVALLENDE STERKHOUDERS VERTREKKEN VAN ‘THE STRIP’

Het lijkt nog te voorbarig om te zeggen dat de Golden Knights het contendership nu definitief hebben losgelaten, maar feit is wel dat de aanvallende line-up vanaf het seizoen 2024 – 2025 er behoorlijk anders uitziet.

De meest in het oog springende vertrokken namen zijn die van Jonathan Marchessault en Chandler Stephenson. Hoewel Marchessault en Vegas in eerste instantie graag met elkaar door wilden, bleken de salariseisen van de ‘Original Misfit’ niet te behalen voor het Front Office en besloot hij voor een nieuw, lucratief contract bij Nashville Predators te gaan — vijf jaar, $5.5 miljoen AAV —. Het huwelijk tussen de Golden Knights en de undrafted Marchessault slaagde overigens vanaf dag één met vlag en wimpel. Al in zijn eerste seizoen verpulverde hij zijn career best in punten en was hij een sleutelfiguur in de Stanley Cup run van 2018, die uiteindelijk door Washington Capitals in de finale werd gestopt.

Chandler Stephenson was pas vanaf 2020 in dienst van de Golden Knights, maar zijn impact was met name in de Stanley Cup winst van 2023 van onschatbare waarde. Het leverde de forward een All-Star verkiezing op en werd hij pas de derde speler in de NHL geschiedenis (na Scott Niedermayer en Billy Carroll) die een Cup won met de ploeg die hij in zijn eerste gloriejaar versloeg — Stephenson was in 2018 uiteraard onderdeel van Washington Capitals —. Net als collega Marchessault beproefde de forward zijn geluk op de markt en tekende hij al op de eerste dag een zevenjarig contract bij Seattle Kraken.

ALL-IN MAAR DIT KEER IN NEGATIEF OPZICHT

Het welbekende all-in is op zeker van toepassing op de aanvallende linies. Naast Chandler Stephenson en Jonathan Marchessault vertrokken bovendien William Carrier (Carolina Hurricanes), Anthony Mantha (Calgary Flames) en Michael Amadio (Ottawa Senators) allen uit Sin City. Het vertrek van Paul Cotter naar New Jersey Devils — samen met een 2025 third-round pick — is overigens wel goed opgevangen met de komst van 2020 first-round pick Alexander Holtz en goalie Akira Schmid.

Was het dan louter uitgaand? Nee, dat gelukkig niet. Naast de komst van Zach Aston-Reese (two-way contract) is vooral de toevoeging van Victor Olofsson (Buffalo Sabres) een interessante. De 29-jarige Zweed speelde zijn gehele NHL-carrière in het shirt van Buffalo en zal met name de powerplay van de Golden Knights upspicen. Niet gek als je bedenkt dat zijn eerste zeven NHL goals op de powerplay gemaakt werden — nog altijd een record —. Pavel Dorofeyev kreeg overigens een tweejarige verlenging onder de neus geschoven.

BLUE-LINE GROTENDEELS INTACT

Op de blue-line werd de grootste vis met de contractverlenging van Noah Hanifin al aan het einde van het seizoen 2023 – 2024 vastgelegd. De komende acht jaar strijkt de voormalig Flame gemiddeld $7.35 miljoen dollar op en zal hij als kapstok van de blauwe lijn gaan fungeren.

Toch slikken de Golden Knights ook op de blue-line een bittere pil met het vertrek van Alec Martinez (Chicago Blackhawks). De voormalig LA King was een belangrijke pion in de tactiek van Bruce Cassidy, maar drukte hij met een $5.25 miljoen redelijk zwaar op de begroting van de goudhemden.

Desondanks kun je niet ontkennen dat de blauwe lijn in Vegas er nog redelijk goed uit ziet. Op de eerste lijn heb je met het duo Noah Hanifin – Alex Pietrangelo een ijzersterke tandem en is ook de (beoogde) tweede lijn met Brayden McNabb – Shea Theodore geen vervelend vervolg. Grote vraag blijft echter of iedereen een beetje fit kan blijven.

Tussen de palen zijn er wel de nodige moves gemaakt. Zo trok Logan Thompson de deuren in Vegas achter zich dicht en werd hij in ruil voor twee draft picks richting Washington verscheept. In de zojuist genoemde Paul Cotter trade komt Akira Schmid de plek tussen de palen versterken en trekt Free Agent Ilya Samsonov (Toronto Maple Leafs) voor één jaar het gouden tenue aan. Het is voor de Golden Knights te hopen dat de Rus zijn puike vorm van het seizoen 2022 – 2023 (.919 sv%, 2.33 GAA) terug kan vinden. En dan is daar nog de kwestie Robin Lehner, die in een flink geschil met het Front Office in Sin City ligt — het wellus nietes spelletje over zijn fitheid —.

VOORUITBLIK: ONDANKS VERTREKKEN NOG ALTIJD EEN PLAY-OFF KANDIDAAT

Hoe je het ook wendt of keert, de Golden Knights blijft altijd een ploeg om rekening mee te houden. Zeker omdat je ondanks alle vertrekken aanvallend nog altijd de beschikking hebt over Ivan Barbashev, Jack Eichel, Mark Stone, Tomas Hertl en William Karlsson. Toch herbergt de aanvallende depth chart behoorlijk wat gaten in de line-up en is het nog maar sterk de vraag of de goudhemden over 82 wedstrijden zich in de strijd om de divisietitel kunnen mengen.

Kijk er niet gek van op als de tactiek van Bruce Cassidy nu (nog) meer defensief minded zal zijn. Als geen ander beheerste de ploeg het “killen” van een wedstrijd en wacht geregeld tot de tegenstander klaar is met uitrazen. Ondanks het roster een totale metamorfose ten opzichte van de eerste ronde van de play-offs heeft ondergaan, rekent de NHL-redactie ze nog altijd tot een play-off kandidaat.

Cover photo: Via Vegas Hockey Now

NFL op zondag: Spektakel dankzij Rams en Ravens

Toon Aerts
-
0
NFL op zondag: Spektakel dankzij Rams en Ravens

Het late window op zondagavond was goed gevuld met maar liefst zes wedstrijden. Daar kwam ook nog eens Sunday Night Football bij, waardoor het zwaartepunt van de afgelopen NFL-zondag na 22u (Nederlandse tijd) kwam te liggen. De wedstrijden stelden allerminst teleur. Zowel de Rams en 49ers als de Cowboys en Ravens maakten van hun games ware spektakelstukken. En ook tijdens Sunday Night Football werd het razendspannend tussen de Kansas City Chiefs en de Atlanta Falcons. Hoe liepen al deze games af? Dat lees je hier!

CHIEFS OVERLEVEN IN ATLANTA DANKZIJ DEFENSE

Kansas City Chiefs @ Atlanta Falcons | 22-17

Konden de Atlanta Falcons de goede lijn van hun game-winning drive tegen de Eagles vorige maandag doortrekken tegen de Chiefs? Het initiële antwoord was ja. Met een geweldige eerste drive marcheerden Kirk Cousins en zijn kornuiten over het veld en scoorden ze meteen een touchdown. Drake London was de gelukkige ontvanger van de TD-pass. De Chiefs antwoordden met een hele lange eerste drive die ook in een touchdown leek te eindigen. Tot Patrick Mahomes een interceptie wierp in de eindzone. Niemand minder dan Justin Simmons was de man die al voor de zesde (!) keer een bal van Patrick Mahomes wist te onderscheppen.

In de tweede helft konden de Chiefs wel gelijkmaken via een touchdown. Na opnieuw een lange drive scoorde Rashee Rice zijn tweede tuddy van het seizoen. Rice zou de echte difference maker worden in deze wedstrijd met 12 catches voor 110 yards. De wedstrijd bleef spannend tot het einde en elk team scoorde nog een touchdown. Bijan Robinson nog een rushing TD in de eerste helft en JuJu Smith-Schuster een receiving TD in de tweede helft. Op het eind kreeg Kirk Cousins net als tegen de Eagles een gouden kans om een nieuwe winnende drive in mekaar te knutselen. Dat lukte nog bijna ook, maar Kyle Pitts kon -mede dankzij een nogal opvallende knuffel van Bryan Cook– de bal niet controleren in de eindzone, waardoor de Falcons met lege handen achterbleven. De Chiefs blijven intussen ongeslagen en houden zo hun droom van een threepeat intact.

RAVENS GEVEN NOG BIJNA EERSTE SEIZOENSZEGE UIT HANDEN IN DALLAS

Baltimore Ravens @ Dallas Cowboys | 28-25

De Baltimore Ravens leken op weg naar een erg makkelijke -en verdiende- zege op bezoek bij de Dallas Cowboys. Halverwege het vierde kwart stonden de troepen van John Harbaugh 28-6 voor. En toch is zelfs zo’n wedstrijd nooit helemaal binnen voor Baltimore. In een dolle laatste 7 minuten gaven de Ravens het nog bijna volledig weg. Het zou de meest pijnlijke instorting van de Ravens zijn in de recente geschiedenis, maar uiteindelijk was het hun tweevoudige MVP zelf die orde op zaken stelde met een schitterende play in de laatste twee minuten. Lamar Jackson, op dat moment al goed voor 182 passing yards, een passing TD, 77 rushing yards en een rushing TD, zette de volledige verdediging van Dallas (én de cameraman!) op het verkeerde been en haalde de beslissende first down binnen.

Drie en een half kwarten lang waren de Ravens heer en meester tijdens deze wedstrijd. Niet alleen Lamar Jackson stond goed te spelen, ook Derrick Henry speelde een topgame. King Henry rende voor 151 yards en twee touchdowns en deed er nog eens 23 receiving yards bovenop. Ook de defense van de Ravens maakte de aanval van de Cowboys vleugellam. Tot halverwege het vierde kwart dus. Plots scoorden de Cowboys heel snel drie keer na mekaar. Daar zat ook nog eens een gelukte onside kick bij. De eerste gelukte onside kick in de NFL dit seizoen. Het angstzweet brak uit bij de Ravens en ze leken helemaal in paniek te geraken. Bij de Cowboys vergaten ze de dramatische eerste drie kwarten en flakkerde de hoop op. Tot Lamar die hoop dus finaal wegnam. Voor de Ravens is de 0 eindelijk van het bord. Bij de Cowboys is het dan weer stilaan crisis, na twee opeenvolgende thuisnederlagen.

GEHAVENDE RAMS KNOKKEN ZICH NAAR STUNTZEGE TEGEN 49ERS

San Francisco 49ers @ Los Angeles Rams | 24-27

Deze wedstrijd kondigde zich vooraf aan als een gevecht tussen de lamme en de blinde. Beide teams kampen namelijk met veel blessures bij sleutelspelers. De Rams hebben wellicht de meest indrukwekkende blessurelijst van alle teams in de NFL. En toch slaagden deze Rams erin om een onwaarschijnlijke comebackzege te boeken tegen de San Francisco 49ers. Met nog een kleine twaalf minuten te gaan in de wedstrijd bracht kicker Jake Moody de 49ers op een voorsprong van tien punten. Tot dan was de grote ster van de avond receiver Jauan Jennings. Hij ving 11 passes voor 175 yards en drie (!) touchdowns. Zijn quarterback, Brock Purdy, deed het ook prima met 22 uit 30 voltooide passes voor 292 yards. Dit alles zou voldoende zijn om te winnen tegen dit gehavende team, zou je denken.

Dat was zonder head coach Sean McVay en krijgers Matthew Stafford en Kyren Williams gerekend. Tweedejaars running back Williams had op dat moment al twee touchdowns gescoord. Eentje door de lucht (letterlijk, met een spectaculaire salto) en een rushing touchdown. Geen twee zonder drie, dacht Williams, die met minder dan 2 minuten op de klok zijn derde touchdown van de avond scoorde. Net daarvoor had Jake Moody een field goal-poging van 55 yards gemist. De 49ers kregen na de touchdown van Williams nog een kans om de game te winnen, maar receiver Ronnie Bell liet een perfecte pass van Brock Purdy op de grond vallen. De Rams kregen opnieuw het balbezit en niet veel later kon rookie kicker Joshua Karty de winnende field goal tussen de palen knallen. Na deze zinderende partij staan beide teams op 1-2 in de NFC West.

OVERIGE GAMES

Carolina Panthers @ Las Vegas Raiders | 36-22: De Carolina Panthers hebben hun eerste seizoenszege beet. Die hebben ze volledig te danken aan Andy Dalton, de veteraan voor wie Bryce Young afgelopen week plaats moest ruimen. The Red Rifle speelde als in zijn beste dagen en gooide 319 passing yards en 3 touchdowns. Diontae Johnson (8 catches, 122 yards, TD) en Chuba Hubbard (114 rushing yards, 1TD) waren de mannen die het meest profiteerden van Daltons prestatie. Bryce Young besefte na de eerste helft wellicht al dat er een mirakel nodig is, wil hij dit seizoen nog in actie komen.

Miami Dolphins @ Seattle Seahawks | 3-24: De Seattle Seahawks kunnen nog steeds een perfect rapport voorleggen na een makkelijke zege tegen de Miami Dolphins. De Fins hadden Skylar Thompson opgesteld als vervanger van Tua Tagovailoa, maar Thompson wist van geen hout pijlen maken en speelde een dramatische wedstrijd. Hij viel in de tweede helft zelfs nog geblesseerd uit, waardoor de derde quarterback, Tim Boyle, ook nog eens moest opdraven. Geno Smith profiteerde optimaal van de situatie, al leverde ook hij geen vlekkeloze prestatie af. Hij gooide 289 yards en een touchdown, maar had ook twee onderscheppingen. D.K. Metcalf liet nog eens van zich horen met 104 yards en een touchdown en ook running back Zach Charbonnet had een topdag met 91 rushing yards en twee touchdowns. Blije gezichten bij de ongeslagen Seahawks, terwijl ze zich in Miami al zorgen maken dat het seizoen al voorbij kan zijn.

Detroit Lions @ Arizona Cardinals | 20-13: De Detroit Lions hebben opnieuw gewonnen, na de misstap van vorige week. Op bezoek bij de Cardinals maakten de troepen van Dan Campbell vooral in de eerste helft het verschil. Vooral de touchdown van Jahmyr Gibbs, een geweldige hook and ladder play, deed de monden openvallen. In de tweede helft was het vooral de defense van de Lions die het verschil maakte. De Cardinals konden uit al hun kansen nog slechts drie puntjes scoren.

De recaps van de vroege games op zondag vind je hier!

Coverfoto: Wally Skalij / Los Angeles Times

NFL op zondag: Darnold laat van zich spreken in Minnesota, Bucs verrassend onderuit

Arnold van der Werff
-
0
NFL op zondag: Darnold laat van zich spreken in Minnesota, Bucs verrassend onderuit

Een weekend waarin Sam Darnold een MVP-achtige prestatie neerzet en Stroud en de Texans er niet aan te pas komen. Dat klinkt als een sprookje. Toch gebeurde het in één van de vroege wedstrijden op zondag in week 3 van de NFL. Bovendien wonnen de Broncos hun eerste game en lijken de Packers sterker met Willis als quarterback. Of het bij de andere vroege games ook spektakel was? Dat lees je in de recaps van de vroege wedstrijden in de NFL op zondag.

Sam Darnold en de Brian Flores defense pijnigen Houston

Houston Texans @ Minnesota Vikings | 7-34

In een verrassend grote overwinning op de Houston Texans waren Sam Darnold en Brian Flores de sterren aan de kant van Minnesota. De jonge Texans quarterback, C.J. Stroud, wist dikwijls niet waar hij het moest zoeken. Kwam de Vikings defense met druk? Of draaiden ze hem een loer? Flores had Stroud continue in de war. Zijn defense begon met een interceptie diep in Texans territorium waarna Sam Darnold weinig tijd nodig had om Justin Jefferson met een pass in de endzone te bereiken. Darnold wist zijn topreceiver vaak zonder moeite te vinden, Jefferson ving zes uit acht passes voor 81 yards en een touchdown, maar wonderen waren niet nodig tegen een matig Houston.

Darnold beperkte zich niet tot Jefferson, want ook Aaron Jones, Jalen Nailor en Johnny Mundt vingen een touchdown van de opgeleefde quarterback. Hoe anders was het aan de kant van de Texans. Stroud (20/31, 215 yards, TD, 2 INT) kreeg aanvallend weinig van de grond. Toen Ka’imi Fairbairn in het begin van het duel mocht aanleggen om enigszins aansluiting te vinden bij de Vikings miste hij. Voeg daar het dubbele aantal penalty’s vergeleken met Minnesota aan toe en de afstraffing spreekt voor zich. Vijf minuten voor tijd werd back-up Davis Mills zelfs gebracht om Stroud fit te houden voor de divisiekraker tegen de Jaguars.

Nix leidt Broncos naar knappe overwinning op de Bucs

Denver Broncos @ Tampa Bay Buccaneers | 26-7

Na twee weken misère was er eindelijk een positief optreden van de Broncos. Waar Sean Payton en zijn team Bo Nix leidde de offense op een volwassen manier en je zag eindelijk een glimp van de sterke quarterback die hij in college was. Zo rende hij de eerste touchdown van zijn team in het eerste kwart binnen en stond hij zekerder op het veld dan vorige week. Daarnaast zorgde hij ervoor dat zijn team snel het veld overging en dat leidde al snel tot een 17-0 voorsprong. Jaleel McLaughlin rende nog een touchdown binnen en Will Lutz maakte nog een field goal. Er leek dus geen vuiltje aan de lucht richting de rust.

Daarna waren het de Bucs die moesten antwoorden, want ze wilden natuurlijk hun ongeslagen status behouden. Dit gebeurde pas kort voor rust toen Baker Mayfield een touchdown pass op Chris Godwin gooide. Daarna speelden ze opvallend weinig klaar, waardoor de Broncos gemakkelijk met de overwinning konden weglopen. Nog 3 goede kicks van Lutz zetten de eindstand op het bord, waardoor de Broncos hun eerst overwinning van het seizoen behaalden.

Eagles herpakken zich, maar verliezen Devonta Smith

Philadelphia Eagles @ New Orleans Saints | 15-12

Het was een middag om snel te vergeten voor de Eagles. Ook al stond de defense lekker te spelen, lukte het de aanval maar niet om te scoren. Door onnodige penalties werden ze soms in kansrijke posities naar achteren geschoven, terwijl gekke play calls op late downs ze enkele scores kostten. Het moest dan ook uiteindelijk van aanwins Saquon Barkley komen om de overwinning binnen te rennen. Niet snel ervoor was namelijk Devonta Smith de wedstrijd uitgegaan met een hoofdblessure, waardoor nog een wapen wegviel. Barkley zag een gaatje aan de rechterkant van het veld en liet zijn snelheid nog maar eens zien.

Voor deze touchdown was het de Saints, tot deze week het best scorende team in de league, slechts gelukt om een field goal te scoren. Toch hadden ze nog een groot deel van het vierde kwart om terug te komen en dat deden ze! Na een field goal en een stop van de Eagles’ offense, was het Chris Olave die een touchdown ving van Derek Carr. Met nog vier minuten op de klok snelde Philadelphia over het veld en was het opnieuw Barkley met een touchdown. In de laatste minuut gooide Carr een interception, waardoor ze tegen de eerste verliespartij van het jaar aanliepen. De Eagles herpakten zich met deze overwinning voor het verlies van vorige week. Desondanks moeten ze zich wel zorgen maken over de blessures in hun aanval.

Overige games

New York Giants @ Cleveland Browns | 21-15 Samen met de Panthers waren de Giants na twee weken de gedoodverfde favoriet om volgend jaar april als eerste te mogen kiezen in de NFL Draft. Toen werd echter nog geen rekening gehouden met een opleving van Daniel Jones (24/34, 236 yards, 2 TD) en de introductie van Andy Dalton als redder van de Panthers. Tegen de Browns wist Jones zijn rookie wide receiver Malik Nabers regelmatig te vinden. Sterker nog, Jones gooide geen enkele interceptie. Browns-QB Deshaun Watson had een frustrerende avond onder grote druk van de Giants defense. Cleveland blijft op zoek naar een vaste aanvalsmodus.

Chicago Bears @ Indianapolis Colts | 16-21 Anthony Richardson en de Colts hebben eindelijk de eerste overwinning van dit seizoen binnen. In een groot foutenfestijn, waarbij beide QB’s twee interceptions gooiden, trokken de Colts aan het langere eind. Dit kwam voornamelijk door Jonathan Taylor die voor twee touchdowns verantwoordelijk was, want door de lucht lukte er niet veel. Caleb Williams liet met vlagen zien dat hij wel degelijk kan gooien. Met mooie scores op Rome Odunze en Cole Kmet, kregen ze nog een kleine kans op het einde om te winnen. De onnside kick werd echter niet gekozen en de Bears kwamen er niet meer aan te pas.

Los Angeles Chargers @ Pittsburgh Steelers | 10-20 Twee teams die elkaar willen aftroeven met een sterke defensieve identiteit. Uiteindelijk komt dat aan op executie en daar waren de Steelers beter in. Immers, dit is al jarenlang hun identiteit. Tegen de Chargers was daar ook nog eens de gelukkige bijkomstigheid van een Justin Fields die zijn arm naar behoren gebruikt. Fields (25/32, 245 yards, 2 TD, INT) scoorde een rushing TD en bereikte Calvin Austin III in de endzone. In eerste instantie namen de Chargers het initiatief. Toen de run game echter niet meer liep en Justin Herbert rust moest nemen, kon Pittsburgh erop en erover.

Green Bay Packers @ Tennessee Titans | 30-14 De Packers gaan onder leiding van Malik Willis door met wat ze al deden, namelijk hun tegenstanders slopen. In het eerste kwart was het nog een gelijkopgaande wedstrijd met twee touchdowns aan beide kanten. Will Levis, de quarterback van de Titans, liet het daarna echter afweten. Met twee interceptions en de derde week op een rij met een INT, moet hij wellicht vrezen voor zijn plek. Daardoor namen de Packers afstand en kwamen ze geen moment meer in de problemen.

Coverfoto: Abbie Parr/AP

NHL 32-in-32 | New York Islanders: Doelpunten gezocht op Long Island

Hans Mulder
-
0
NHL 32-in-32 | New York Islanders: Doelpunten gezocht op Long Island

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Op dinsdag 8 oktober openen St. Louis Blues en Seattle Kraken om 22:30 uur Nederlandse tijd officieel het Noord-Amerikaanse bal. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Florida Panthers. Vandaag een franchise die weigert toe te geven aan Vadertje Tijd en één van de allerbeste goalie-tandems in de League heeft: New York Islanders.

2023-2024: VERANDERING VAN COACH BRENGT…SUCCES?

Een coachwissel, een ontzettend belabberde PK, gebrek aan scorend vermogen, maar wel de play-offs halen en zelfs de Carolina Hurricanes nog handenvol werk bezorgen. Dat was in een notendop het seizoen van de New York Islanders. Lou Lamoriello bleek halverwege toch niet zo’n fan van Lane Lambert en knikkerde hem – met een winning record – buiten na 45 duels. De general manager verraste vervolgens vriend en vijand door Patrick Roy aan te stellen. Je kunt erover discussiëren of de ingreep noodzakelijk was, maar feit is dat de voormalig goalie en Hall of Famer voor nieuw elan zorgde. Iets waar deze franchise onbewust naar snakte.

Een paar dagen geleden hadden we het in deze reeks al over de opmerkelijk slechte powerplay van de Penguins. Over de Isles kunnen we een soortgelijke boom opzetten, maar dan wat betreft de penalty kill. Een team dat defensief goed in elkaar zit, kreeg het voor elkaar om de slechtste PK (71.49%) neer te zetten. Zelfs Roy kon dat veranderen. Het scoren is al jaren een probleem daar, maar telkens weten ze zich toch richting die play-offs te manoeuvreren. Dat was vorig seizoen niet anders. In vijf wedstrijden bogen ze het hoofd voor de favoriete Hurricanes, maar die cijfers deden geen recht aan het spelbeeld. Roy zag zijn team goed partij bieden, maar de individuele klasse van Carolina ging hen boven de pet.

WEINIG VERSCHUIVING

De coach zal ongetwijfeld aanknopingspunten hebben gezien in die eerste ronde. Een gladgeschoren Patrick Roy, want zo wil de GM het immers, staat aan de vooravond van zijn eerste volledige seizoen op Long Island. De legendarische goalie van weleer ziet veelal dezelfde gezichten in de kleedkamer. Voor de goals zal hij weer kijken naar Mathew Barzal en Bo Horvat. Samen waren zij vorig seizoen verantwoordelijk voor bijna een kwart van de totale productie. En ’t zijn natuurlijk ook de beste spelers op het roster. Op de eerste aanvalslijn krijgen zij waarschijnlijk gezelschap van Anders Lee. De 34-jarige captain is niet weg te denken uit deze line-up, maar heel voorzichtig moeten de fans zich er toch op gaan voorbereiden. In 2026 loopt ’t contract van Lee namelijk af.

Op de tweede lijn komen we nog een paar oude krijgers tegen. Brock Nelson en Kyle Palmieri beginnen allebei aan het laatste jaar van hun contract, maar weten ze in 2024-2025 het vorige seizoen te herhalen, dan staan de clubs ongetwijfeld in de rij. Nelson scoorde de laatste seizoenen respectievelijk 37, 36 en 34 goals. Palmieri brak vorig seizoen pas voor de tweede keer in zijn lange loopbaan de grens van 30 treffers. Met hun productiviteit haalden de twee routiniers wat druk weg bij blikvangers Horvat en Barzal. Met 15 goals was Simon Holmstrom een aangename verrassing. De voormalig first-rounder uit 2019 was nooit een doelpuntenmachine, maar bleek in de NHL opeens te kunnen scoren. Wat de Islanders betreft, houdt hij dat nog wat jaren vast.

THE DUKE OP LONG ISLAND

Veel financiële ruimte hadden de Islanders deze zomer niet, dus grote vissen uit de vijver met free agents waren bij voorbaat al onhaalbaar. Met Anthony Duclair wist Lamoriello wel degelijk een interessante speler te binden. De 29-jarige winger was een paar jaar geleden nog goed voor 31 goals namens Florida, wist zelfs bij de belabberde Sharks vorig jaar te imponeren en gaat nu zijn geluk beproeven op Long Island. Al moet hij van zijn nieuwe GM dan wel eerst even naar de kapper.

In Duclair hebben de Isles een speler die, als hij niet scoort, in elk geval keihard werkt voor het team. Iets wat Casey Cizikas wel kan waarderen. Ook deze aanvaller behoort al jaren tot het meubilair in New York. De ervaren rot is wederom zo’n degelijke kracht. Niet overdreven productief, maar wel belangrijk. Cizikas zal ’t echter wel moeten stellen zonder twee andere meubelstukken. Cal Clutterbuck en Matt Martin kregen na jaren trouwe dienst namelijk niet terug in het blauw-oranje-wit. Laatstgenoemde krijgt echter wel de kans een contract af te dwingen.

Clutterbuck speelde altijd een belangrijke rol op de PK. Die rol zal mogelijk overgenomen worden door de veel jongere Kyle MacLean. De undrafted forward maakte vorig jaar al wat vlieguren en deed dit zo goed dat Lamorielle hem beloonde met een driejarig contract. Dat MacLean een relatief goedkope kracht is, zal ook meespelen in die beslissing. Oliver Wahlstrom moet nog een contract verdienen. Als een voormalig 11th overall werd er het nodige verwacht van de Amerikaan, maar zijn belofte moet hij nog inlossen. Na dit seizoen is hij RFA, dus lijkt 2024-2025 op voorhand het perfecte moment voor de grote doorbraak.

TEVEEL TWIJFELGEVALLEN

In 2017-2018 was het voor het laatst dat we de aanval van de Islanders terugvonden bij de beste tien in de NHL. Daarna is een plek in het rechterrijtje hun deel. Het is de vraag of dat dit seizoen anders zal zijn. Dit zal deels afhangen van Jean-Gabriel Pageau. Al veel te lang teert de centre op wat goede optredens namens Ottawa in de play-offs, terwijl hij het in ’t reguliere seizoen niet laat zien. Voor Roy zal het ook een verrassing zijn welke Pageau komt opdagen. Naar de zin van de coach heeft hij waarschijnlijk te veel van dat soort aanvallers.

Op de blauwe lijn raakte Roy in Sebastian Aho een gewaardeerde kracht kwijt, maar die defensie was dusdanig breed dat dit verlies de ploeg nauwelijks zal raken. Met 10 goals en niet minder dan 70 punten was Noah Dobson daar vorig seizoen met afstand de belangrijkste speler. Bijna de helft van zijn assists noteerde de 24-jarige verdediger op de powerplay. Dobson begint aan een belangrijk seizoen, want in de zomer van 2025 zal hij RFA zijn en nieuw, verbeterd contract verwachten.

OERDEGELIJKE DEFENSIE

Adam Pelech en Ryan Pulock hebben die drie jaar geleden al gehad. De twee zijn bij lange na niet zo productief al Dobson, maar voeren hun defensieve taken bij vlagen voortreffelijk uit. Niet voor niets zal dit duo vaak gebruikt worden tegen de beste lijnen van de tegenstander. Dobson zal op zijn beurt Alexander Romanov naast zich vinden. Een leeftijdsgenoot die wat meer de nadruk legt op de defensie zodat Dobson ten aanval kan trekken.

Het derde defensieve paar wordt dan weer gevormd door twee dertigers. Scott Mayfield en Mike Reilly hebben samen in totaal bijna 900 wedstrijden en 19 seizoenen in de benen. Veel goals hoeft Roy ook van dit duo niet te verwachten, maar met name Mayfield moet opnieuw belangrijk worden op de PK. Dat hij vorig seizoen een groot deel miste, was één van de oorzaken van de matige kill. Afgezien van Dobson hoeven we geen spektakel te verwachten van deze blauwe lijn. Misschien maakt hen dit juist wel zo sterk, want in de taakomschrijving van een verdediger zal vooral het voorkomen van goals benadrukt worden. En dat kan deze defensie als geen ander.

Dat de New York Islanders vooral bekend staan om hun defensieve kwaliteiten komt ook door hun geweldige goalies. Ilya Sorokin begint aan zijn vijfde seizoen in de NHL en eindigde al drie keer bij de beste tien in de Vezina Trophy. Twee jaar geleden moest hij bijvoorbeeld alleen Linus Ullmark voor zich dulden. Vorig jaar ging het allemaal wat moeizamer bij de Rus. Sorokin zal dus nu willen bewijzen dat dit een incident was. In Semyon Varlamov heeft deze club daarnaast een meer dan prima backup goalie.

VOORSPELLING: HOOP GEVESTIGD OP DE RUSSEN

Voor het succes van de Islanders zal heel veel afhangen van het tandem onder de lat. Een Sorokin in topvorm kan dit roster zomaar richting de play-offs loodsen. Daar kan een landgenoot van de goalie ook zijn steentje aan bijdragen. Maxim Tsyplakov is een onbeschreven blad in de NHL, maar groeide vorig seizoen in de KHL uit tot een goalgetter van formaat. Lamorielle neemt een gok door de toch al 26-jarige Rus te binden, maar begrijpelijk is het wel. Tsyplakov kreeg een eenjarig contract voorgeschoteld en staat voor maximaal $ 1.9 miljoen op de loonlijst. Weet de winger zijn vorm ook in de NHL te etaleren, hebben de Isles hier een werelddeal.

Er hangt een soort van mist rond Tsyplakov. Niemand weet wat ze van ‘m kunnen verwachten en daarmee past de Rus perfect in het plaatje van de Islanders. Als veel, zo niet alles, meezit gaat dit roster wel richting het postseason. Komt er blessureleed of andere pech om de hoek kijken, dan kan dit belegen roster ook zomaar door het ijs zakken. In de Metropolitan mogen we verwachten dat de Rangers sowieso sterker zijn. Achter de Blueshirts hebben de Devils iets recht te zetten, blijven de Hurricanes nog altijd een team om rekening mee te houden en zijn de Capitals er ook niet zwakker op geworden. Het wordt voor Roy en consorten dus geen sinecure om “even” de play-offs te halen, maar onmogelijk is het zeker niet. Ze hebben immers Sorokin.

Cover photo: Mike Stobe

NHL 32-in-32 | St. Louis Blues: Met versterking op jacht naar een wildcard

Hans Mulder
-
0
NHL 32-in-32 | St. Louis Blues: Met versterking op jacht naar een wildcard

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Op dinsdag 8 oktober openen St. Louis Blues en Seattle Kraken om 22:30 uur Nederlandse tijd officieel het Noord-Amerikaanse bal. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Florida Panthers. Vandaag een franchise die nogal wat stof deed opwaaien, maar zich wel versterkt heeft: St. Louis Blues.

2023-2024: GEBREK AAN DIEPTE

Tja, wat kunnen we zeggen over de St. Louis Blues van vorig seizoen? Dat ze op een haar na de play-offs misten? Wat ranking betreft wel. Zij waren namelijk het enige team in de Western Conference met meer dan 90 punten dat na 82 wedstrijden klaar was. Het gat met Nashville, de laatste wildcard, bedroeg echter nog wel 5 punten dus zo close was het nu ook weer niet. Zo eindigden ze wel zo’n beetje rond de plek die vooraf bedacht was. Zit alles mee, dan is het genoeg voor de play-offs en zo niet, dan vallen de Blues net buiten de boot. Dat laatste was dus het geval.

Defensief zag het er allemaal nog best prima uit. Mede dankzij een herboren Jordan Binnington (.913 sv%) kregen ze niet overdreven veel goals tegen en was St. Louis op dat vlak een goede middenmoter. De aanvallende statistieken lieten echter zwaar te wensen over. De powerplay was matig, het aantal scoringskansen hield niet over en dat kwam tot uiting in het aantal goals. Hoewel spelers als Jordan Kyrou, Robert Thomas, Jake Neighbours en Pavel Buchnevich dikke voldoendes scoorden, was het over de gehele linie te mager. Zo mager dat maar acht teams minder doelpunten scoorden dan de Blues. Ook een trainerswissel bracht daar geen verandering in.

De man die deze franchise in 2019 naar de Stanley Cup bracht, werd namelijk na 28 wedstrijden ontslagen. Craig Berube had er daar 13 van gewonnen en dat was te weinig naar de zin van Doug Armstrong. De general manager greep in en stelde de onervaren Drew Bannister aan als opvolger. Die deed het overigens helemaal niet slecht. Zo eerlijk moeten we zijn. Bannister krijgt dit seizoen de kans om vanaf het eerste moment zijn stempel te drukken en doet dat met een roster waar wel het een en ander veranderd is.

IF IT AIN’T BROKE, DON’T FIX IT…

Aan de top 6 hoeft Bannister niet veel te schaven. Met lange contracten voor zowel Jordan Kyrou (2031) als Robert Thomas (2031) is duidelijk dat zij de toekomst van deze franchise vormen. Vreemd is dat niet. Kyrou is nog altijd pas 26 en is de laatste seizoenen een garantie voor goals. In totaal vond Kyrou 95 keer het vijandelijke netje in de laatste drie seizoenen. Robert Thomas is een jaar jonger. Gezien de “A” op z’n shirt zien ze in St. Louis in hem meer een leiderstype. En een man die anderen in stelling brengt. Met andere woorden, Robert Thomas is net iets meer aangever dan afmaker.

Pavel Buchnevich is ook een speler voor de lange termijn. De 29-jarige Rus heeft al drie prima seizoenen in St. Louis achter de rug en werd deze zomer voor nog eens zes jaar vastgelegd. Daarmee hebben de Blues in feite hun eerste lijn tot 2031 vaststaan. In het geval van Buchnevich zit er wel wat meer risico aan. In de laatste jaren van dit nieuwe contract zal de Rus de dertig al ruimschoots gepasseerd zijn.

Achter dit drietal klopt Jake Neighbours keihard op de deur. De 22-jarige winger beleefde vorig seizoen z’n doorbraak met 27 goals en het zou hem niet slecht uitkomen als hij die lijn doortrekt in 2024-2025. Neighbours is volgende zomer namelijk RFA en hoopt dan op een vet contract. Brayden Schenn en Brandon Saad hoeven zich daar al lang geen zorgen meer over te maken. De inmiddels 33-jarige Schenn is vrijwel constant goed voor minimaal 20 goals op jaarbasis, terwijl Saad met al zijn ervaring voor alle franchises een prima speler is.

OPMERKELIJKE MOVE

Vooralsnog niets nieuws onder de zon. Dit waren stuk voor stuk spelers die vorig seizoen al hun bijdrage leverden in St. Louis. Doug Armstrong heeft echter niet stilgezeten deze zomer. De general manager vond dat zijn Blues wel wat depth scoring konden gebruiken en dus ging hij aan de slag. Dat Armstrong op die weg wat “heilige huisjes” omver beukte, deerde hem niet. In de ogen van de GM is in liefde, oorlog en retooling van een roster alles geoorloofd. Hij kreeg daarmee Dylan Holloway en Philip Broberg in de schoot geworpen.

Beide spelers kennen we nog van de Stanley Cup Final. Toen nog in dienst van de Edmonton Oilers. Zowel de 22-jarige Holloway als de 23-jarige Broberg waren RFA aan het einde van vorig seizoen. Wil de werkgever de speler in kwestie behouden, dan komt er een zogenaamd offer sheet dat kan worden getekend. Het is zeldzaam dat een andere franchise met een aanbieding komt, die de huidige werkgever dan minimaal moet evenaren. Wetende dat Edmonton problemen had om binnen de financiële lijntjes te kleuren, was precies dat wat Doug Armstrong deed. En met succes. In aanvaller Holloway zit nog veel rek, maar was in de play-offs al een plaag vanwege zijn snelheid. Broberg werd in Edmonton gezien als één van de grote defensieve talenten.

ERVARING

Ook nieuw zijn Alexandre Texier, Radek Faksa en Mathieu Joseph. Misschien niet de spelers waar je voor naar het Enterprise Center komt. Wel stuk voor stuk spelers die je nodig hebt op weg naar succes. Faksa en Joseph nemen de ervaring mee die ze opdeden in respectievelijk Dallas en Tampa Bay. Texier was één van de spelers die onder het nieuwe bewind in Columbus kon vertrekken en vond in St. Louis een nieuw thuis. De Fransman liet bij vlagen zijn klasse zien en hoopt dit in het shirt van de Blues veel vaker te kunnen doen.

Bannister heeft over aanvallende opties niets te klagen. De coach heeft namelijk ook Alexey Toropchenko nog tot zijn beschikking. De voormalig fourth-rounder was vorig jaar goed voor 14 goals. Dit was meer dan Kasperi Kapanen en Oskar Sundqvist samen. Zij namen elk 6 goals voor hun rekening en dat is met name voor Kapanen wat aan de lage kant. Al moeten we daar ook wel aan toevoegen dat hij zijn beste jaren toch wel kende in Pittsburgh en Toronto.

SLECHT NIEUWS VOOR KRUG

Op de blauwe lijn zijn veel minder wijzigingen. Naast de jonge Broberg komt de ongelooflijk ervaren Ryan Suter daar de gelederen versterken. Op het moment dat Philip Broberg het levenslicht zag in 2001 was de in 1985 geboren Ryan Suter al international van de VS. De laatste jaren hoopte de oerdegelijke Suter met de Stars alsnog zijn Cup binnen te halen nadat dit bij Nashville en Minnesota niet lukte. Met Dallas greep hij er echter ook naast. Suter zal in St. Louis gezien worden als de vervanger van Marco Scandella.

De 13 jaar jongere Scott Perunovich zal naar alle waarschijnlijkheid Suter assisteren op de blauwe lijn. Een laatbloeier, die ook veelvuldig geplaagd werd door blessures. Dat de 26-jarige Perunovich weer zijn opwachting maakt, zegt ook veel over het defensieve talent binnen de organisatie. Of het gebrek daaraan vooral. En dan met name op de hele korte termijn.

Dat de komst van Broberg geen overbodige luxe is, bleek toen bekend werd dat Torey Krug nu al een streep over dit seizoen moet zetten. En helaas voor de 33-jarige blueliner is dat nog de meest positieve gedachte. De laatste seizoenen had Krug het zichtbaar moeilijk. Eerder deze maand bleek dat een enkelblessure hem al enige tijd parten speelt en een operatie noodzakelijk is. Een operatie die mogelijk een einde maakt aan zijn carriere.

MEER VAN HETZELFDE

Met Justin Faulk, Colton Parayko en Nick Leddy barst de verdediging van de ervaring. Met name bij Parayko stroomt het Blues-bloed door zijn aderen. Hij werd in 2012 al gedraft door deze franchise en stond in 2019 met die Cup in zijn handen. Waarschijnlijk zal de nu 31-jarige Parayko zijn gehele loopbaan één club dienen. Zijn contract loopt immers tot de zomer van 2030. Hij zal waarschijnlijk een duo vormen met de twee jaar oudere Nick Leddy. Op Long Island leek de doorgaans sobere Leddy opeens te veranderen in een scorende blueliner, maar die jas heeft hij de laatste seizoenen weer afgeworpen.

Zijn aantekeningen over de goalies moet Bannister goed bewaren. Aangezien het tandem net als vorig jaar over Binnington en Joel Hofer bestaat, kunnen die namelijk nog van pas komen. We hadden het eerder al over het goede seizoen van Binnington, maar op Hofer viel evenmin veel aan te merken. De 24-jarige goalie uit Winnipeg deed het prima in de wedstrijden die hij speelde. Hofer zal ongetwijfeld direct tekenen voor een seizoen met wederom een .913 sv% en 2.65 GAA. Ook al omdat hij na dit seizoen RFA is en Joel Hofer dus een aantrekkelijk aanbod tegemoet kan zien.

VOORSPELLING: NET WEL, NET NIET…

In de breedte zijn deze Blues ongetwijfeld beter dan de versie in 2023-2024. Doug Armstrong is zo’n general manager die probeert een roster te vernieuwen zonder dat dit ten koste gaat van prestaties. We moeten hem nageven dat dit zomaar eens zou kunnen lukken. Het huidige roster lijkt goed genoeg om mee te doen om de wildcards en achter deze groep staan jongens als Jimmy Snuggerud, Dalibor Dvorsky en sinds dit jaar Adam Jiricek.

Armstrong zal echter ook wel beseffen dat dit St. Louis momenteel niet goed genoeg is voor een tweede titel. Of zelfs een diepe run in het postseason. Alleen al in de eigen Central Division wordt het dringen nu Nashville all-in is gegaan en Colorado en Dallas nog altijd tot de favorieten behoren. De Blues zijn wel zo’n team dat niemand graag zal treffen. Zeker als Binnington opnieuw zijn goede vorm etaleert en de bottom 6 gaat bijdragen aan het scoren.

Cover photo: Jeff Curry/USA TODAY Sports

MLB Dutch Watch: goede week Profar, Ohtani schrijft historie

Hans Mulder
-
0
MLB Dutch Watch: goede week Profar, Ohtani schrijft historie

De laatste Dutch Watch van dit seizoen op de gebruikelijke zaterdag. Het MLB-seizoen begint aan de laatste reguliere week en daarin zullen de laatste beslissingen vallen. Volgende week zal deze rubriek dan ook aan het begin van de werkweek volgen. Tegen die tijd zal ook duidelijk zijn of Albies en de Braves de play-offs halen. En tegen wie de San Diego Padres het gaan opnemen. De Red Sox zullen hoe dan ook niet van de partij zijn. Zij kregen deze week ook nog eens slecht nieuws over Kenley Jansen. Mooier nieuws kwam er uit ’t clubhouse van de Dodgers, waar Ohtani geschiedenis schreef.

OZZIE ALBIES (2B, Atlanta Braves)

SEASONSTATS: 361 AB, .258/.310/.407, .717 OPS, 47 R, 46 RBI, 28 2B, 8 HR, 8 SB, 98 OPS+

Ozzie Albies maakt dit weekend zijn rentree voor de Atlanta Braves. Voor de franchise komt die terugkeer niets te vroeg, want ’t team van Brian Snitker is hard op weg de play-offs te missen. Vanaf 2018 wonnen de Braves elk jaar de NL East met als absolute hoogtepunt de World Series-titel in 2021. De ploeg wordt dit jaar echter achtervolgd door blessures. Zo zijn naast Albies sterkhouders Ronald Acuna Jr., Spencer Strider en Austin Riley al geruime tijd uitgeschakeld. Met de rentree van Albies heeft Snitker weer wat te kiezen, want zijn vervanger Whit Merrifield presteert naar behoren.

Later deze week komen de New York Mets voor een serie van drie naar Atlanta en daar zal vermoedelijk beslist worden welk team er met een wildcard vandoor gaat.

XANDER BOGAERTS (2B, San Diego Padres)

SEASONSTATS: 399 AB, .258/.303/.373, .677 OPS, 47 R, 39 RBI, 14 2B, 10 HR, 12 SB, 89 OPS+

Het einde van het reguliere seizoen is in zicht en met de play-offs om de hoek leek het Xander Bogaerts een goed moment om zijn vorm te hervinden. Die zullen alleen nog wel even gehaald moeten worden. Een paar weken geleden leek dit een formaliteit, maar de New York Mets hebben zich gemeld in het rijtje kandidaten. Daardoor strijden Arizona, San Diego, Atlanta en New York om drie wildcards. Oftewel, elke wedstrijd, elke overwinning telt. Dat ’t voor de Padres nu zo spannend is, komt mede door een verloren serie tegen de Giants van eerder deze maand. In San Francisco waren diezelfde Giants de tegenstander vorig weekend.

Voor Xander Bogaerts begon dat drieluik uitstekend. Er stond al een 2-0 voorsprong op het bord toen hij in de eerste inning naar het slagperk liep. Met zijn veertiende double van ’t jaar sloeg Bogaerts Manny Machado binnen voor de derde run. Het zou z’n enige hit in 4 at-bats zijn, maar die RBI-double droeg wel bij aan een 5-0 overwinning. Op zaterdag 14 september waren de Frairs opnieuw ongenaakbaar. Xander Bogaerts was 1-for-5 in die tweede ontmoeting, maar weer was dit een belangrijke klap. Zijn tiende homerun van het jaar was de 2-0 op weg naar een 8-0 zege. San Diego vertrok zondag met een sweep uit San Francisco. De ploeg won na tien innings met 4-3, maar met 0-for-3, een walk en een gestolen honk kon Bogaerts dit keer aan slag niet echt een belangrijke rol spelen.

Na een moeizame seizoenstart, waarin ze 10 van de eerste 29 wedstrijden wonnen, hebben de Houston Astros het inmiddels aardig op de rit. Zij waren deze week in San Diego de volgende tegenstander van de Padres. Xander Bogaerts en consorten zouden dit drieluik winnen, maar overdreven veel gescoord werd er niet. Zo was Bogaerts 1-for-4 in de met 3-1 gewonnen eerste ontmoeting. Na tien innings moesten de Friars dinsdag in de tweede met 3-4 buigen voor Houston. Onze landgenoot kon aan slag geen potten breken. Bogaerts was 0-for-4 met 3 strikeouts. Met 4-0 trok San Diego de series finale naar zich toe. In de tweede inning kwam Xander Bogaerts door met zijn enige hit van de wedstrijd.

KENLEY JANSEN (CL, Boston Red Sox)

SEASONSTATS: 52.2 IP, 4-2 (27 SV-4 BS), 3.42 ERA, 1.101 WHIP, 3.04 FIP, 20 R, 20 ER, 20 BB, 61K, 127 ERA+

Een spannende week voor de Red sox-getrouwen. Niet zozeer omdat ze nog veel kans maken op het postseason, maar vorig weekend reisde hun favoriete team af naar The Bronx voor een serie van vier wedstrijden tegen de New York Yankees. De pin-stripes duelleerden lang met de Orioles om de titel in de AL East. Mede door twee nederlagen in Boston haakt Baltimore af in die strijd. Voor het gemoed van de achterban was het fijn als de Red Sox ook de aartsrivaal pijn kon doen, maar dat bleek ijdele hoop. Boston won alleen de tweede ontmoeting met 7-1 en ging in de overige drie (nipt) onderuit.

Kenley Jansen maakte zijn enige opwachting in de eerste wedstrijd. In de negende inning, bij een 1-1 tussenstand, kreeg Jansen de opdracht de Yankees van scoren af te houden. De reliever van dienst maakte er een kort optreden van. Anthony Rizzo en Anthony Volpe konden elk na 2 pitches al gaan zitten en Gleyber Torres werd met een strikeout en 5 pitches het laatste slachtoffer. Het dominante optreden werd niet beloond met een overwinning, want die ging in de tiende inning naar de Yanks. Een RBI-single van Juan Soto was voldoende om Jon Berti te laten scoren vanaf het tweede honk.

SLECHT NIEUWS

Jansen moest daarna bijna een week wachten op zijn volgende kans. Afgelopen woensdag trok de closer met een 2-1 voorsprong naar de heuvel in Tampa Bay. De Rays zijn uitgespeeld, maar dat wil niet zeggen dat ze zich zomaar overgeven. Jansen moest namelijk overuren draaien om die overwinning veilig te stellen. Hoewel hij er 10 pitches voor nodig had, begon Jansen nog wel lekker met 2 nullen. Austin Shenton en Taylor Walls werden echter met vier wijd op de honken gezet en maakten elk gebruik van hun snelheid.

Logan Driscoll kreeg daardoor de gelegenheid zijn Rays aan de overwinning te helpen. Met het tweede en derde honk bezet gaf Kenley Jansen echter geen krimp. Driscoll werd op een strikeout getrakteerd en na 25 pitches zat de werkdag er voor Jansen op. Niet alleen had hij de 2-1 overwinning over de streep getrokken, maar ook zijn 27e save. Na afloop werd bekend dat het ook zomaar zijn laatste van dit seizoen kan zijn. Kenley Jansen wordt geplaagd door een schouderblessure en het is nog niet duidelijk of en wanneer de closer dit seizoen terugkeert.

JURICKSON PROFAR (OF, San Diego Padres)

SEASONSTATS: 534 AB, .283/.385/.463, .847 OPS, 87 R, 83 RBI, 27 2B, 23 HR, 9 SB, 137 OPS+

Jurickson Profar lijkt over zijn vormdipje heen. Na de All-Star Game ging het even niet zo soepel voor de Oranje-international, maar Profar begon vorig weekend met een 6-game hitting streak aan de serie tegen de Giants. Dat wil zeggen dat je de ballen goed ziet. En ze af en toe behoorlijk staat te raken. In ’t noorden van Californië hoopte Profar die streak nog even voort te zetten en we kunnen alvast verklappen dat hem dit aardig lukte. De outfielder was namelijk 2-for-5 in de eerste wedstrijd van die serie. Runs scoorde hij weliswaar niet, maar dat was dit keer ook niet nodig. Profar en de Padres wonnen die vrijdag met 5-0.

In de tweede ontmoeting deed ’t slaggemiddelde goede zaken, maar vooral zijn On Base Percentage (OBP) maakte een sprongetje van blijdschap. Onze landgenoot was 1-for-2 in zijn officiële AB’s, maar bereikte daarnaast ook nog drie keer de honken na vier wijd. Het resultaat was dat hij 2 runs scoorde en daarmee de Padres hielp op weg naar een ruime 8-0 overwinning. De oplettende lezer weet dat de hitting streak op dat moment op acht wedstrijden stond. Helaas voor Profar bleef het daar ook bij, want in de series finale was hij 0-for-3 met daarnaast een productieve out in de zesde inning. Desondanks wonnen de Padres ook deze wedstrijd, maar het ging wel een stuk moeizamer: 4-3.

TOUGH OUT!

Het slaggemiddelde van Jurickson Profar was een beetje afgegleden, maar afgelopen maandag brulde de knuppel als vanouds. De Houston Astros kregen geen enkele grip op de Oranje-international. Met 4-for-4 was Profar niet alleen foutloos in het slagperk, maar in de achtste inning tekende hij ook nog eens voor zijn 23e homerun van dit seizoen. Dit liet hij volgen op een double in de eerste inning en singles in zowel de derde als vijfde inning. Dat Profar met 2 gescoorde runs een flinke vinger in de pap had in de 3-1 zege valt te begrijpen.

De consequentie van zo’n foutloze wedstrijd is dat het nooit beter kan. In het geval van Profar klopt dat ook. Hij was 1-for-4 in de tweede wedstrijd, die na extra innings een prooi voor de koploper in de AL West werd: 4-3. Het laatste duel ging dan weer met 4-0 naar de thuisploeg. Het opgevijzelde slaggemiddelde liep hier weer een deukje op. Profar was 0-for-3 in die derde wedstrijd. Na deze serie hebben de Padres nog altijd goede papieren voor een wildcard. Met nog ruim een week te gaan in het reguliere seizoen hebben ze de Mets en Diamondbacks op achterstand gezet en dreigen de Braves het kind van de rekening te worden.

CEDDANNE RAFAELA (CF/SS, Boston Red Sox)

SEASONSTATS: 518 AB, .247/.275/.394, .669 OPS, 68 R, 70 RBI, 21 2B, 15 HR, 19 SB, 83 OPS+

Het is ontzettend cliché, maar ook ontzettend waar. Een MLB-seizoen is geen sprint, maar een marathon. De statistieken van Ceddanne Rafaela van de laatste weken onderstrepen dit nog maar weer eens. De rookie uit Willemstad is bezig aan een prima eerste volledige seizoen in de majors. Hij lijkt de laatste weken echter wel een beetje op z’n tandvlees te lopen. Rafaela noteerde in juni een .304 slaggemiddelde, zag dit in juli dalen naar een wat menselijker .287 en kon de dalende lijn in augustus niet stoppen met .260. Helaas voor Rafaela en de Red Sox zet die trend in september door.

De kansen op de play-offs waren al minimaal voor Boston, maar drie nederlagen in The Bronx konden ze helemaal niet gebruiken. Uitgerekend de in pin-stripes gestoken aartsrivaal sloeg vorige week het boek vrijwel zeker dicht. Dat het in elk van de drie wedstrijden spannend was, maakte het misschien nog wel pijnlijker voor de Red Sox. Ook Ceddanne Rafaela kon zijn team hier niet over het dode punt helpen. Hij was 0-for-4 in de met 1-2 verloren eerste wedstrijd. Opnieuw 0-for-4 in de tweede ontmoeting, die met 4-5 verloren ging. Zijn eerste en enige hit noteerde Rafaela in de zevende inning van de series finale afgelopen zondag. Een wedstrijd die met 5-2 gewonnen werd door de Yankees.

Afgelopen dinsdag verloren de Red Sox hun vierde wedstrijd op rij. In Tampa Bay waren ze bij lange na niet opgewassen tegen de Rays. De bezoekers moesten het doen met slechts 3 hits én 3 runs. Daarvan kwam er niet één van de knuppel van Ceddanne Rafaela. In dit met 8-3 verloren duel was hij 0-for-3. Met Boston ging het een dag later wat beter. De Red Sox stapten dit keer met een 2-1 overwinning van het veld, maar voor de vierde keer in vijf wedstrijd bleef Rafaela verstoken van een hit. Aangezien hij donderdag (0-2 nederlaag) niet in actie kwam, is Ceddanne Rafaela nu 1-for-16 in zijn laatste AB’s.

OVERIG

OHTANI VOEGT HOOFDSTUK TOE AAN GESCHIEDENISBOEK

Hij kost een paar centen, maar dan heb je als LA Dodgers ook wel wat. Shohei Ohtani werd eind vorig jaar voor héél veel geld vastgelegd door de franchise in de wetenschap dat hij in 2024 niet als (startend) pitcher kon fungeren. Aan slag maakt de Japanner dat echter meer dan goed. Afgelopen donderdag sloeg Shohei Ohtani alweer zijn vijftigste homerun van dit seizoen. In diezelfde wedstrijd, tegen de hulpeloze Marlins, sloeg hij overigens ook nummer 49 én 51. Ohtani was in totaal goed voor de helft van de Dodgers-productie. De bezoekers uit LA wonnen met maar liefst 20-4.

Vijftig homeruns in één seizoen heeft al iets magisch. Het is iets wat Ohtani ook nog niet eerder is gelukt in zijn MLB-loopbaan. Tegen de Marlins tekende hij in totaal voor 6 hits (in 6 AB’s). De Japanner kreeg dus ook nog de mogelijkheid om een paar honken te stelen. En zo geschiedde. Ohtani deed dit twee keer en met na de eerste was een historische. Shohei Ohtani werd namelijk de eerste speler in de lange geschiedenis van Major League Baseball met 50 gestolen honken én 50 homeruns in één seizoen.

Er viel nog meer te vieren voor de LA Dodgers. Dankzij die 20-4 overwinning in Miami weten de mannen van manager Dave Roberts dat ze straks van de partij zullen zijn als de play-offs beginnen. Dat is alweer het twaalfde jaar op rij en in die reeks misten ze alleen in 2021 de divisietitel. Een jaar eerder wonnen ze hun enige World Series van deze eeuw.

Cover photo: Stacy Revere

NHL 32-in-32 | Washington Capitals: Front Office schiet met scherp

Dennis Bakker
-
0
NHL 32-in-32 | Washington Capitals: Front Office schiet met scherp

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Op dinsdag 8 oktober openen St. Louis Blues en Seattle Kraken om 22:30 uur Nederlandse tijd officieel het Noord-Amerikaanse bal. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Florida Panthers. Vandaag de hoofdstedelingen van de Verenigde Staten, die van neerwaartse spiraal plotseling een alleraardigst roster bij elkaar hebben verzameld: Washington Capitals.

2023 – 2024: VUURDOOP SPENCER CARBERY BELOONT MET PLAY-OFFS

De te varen koers van Washington Capitals leek zich tijdens de Trade Deadline van 2023 definitief te tonen. Het Front Office boog na jaren van “cruisend” richting play-offs dan ogenschijnlijk voor haar tekortkomingen en trok zowaar pro-actief de markt op. GM Brian MacLellan liet achtereenvolgens Garnet Hathaway, Dmitry Orlov, Lars Eller, Marcus Johansson en Erik Gustafsson uit de hoofdstad van de Verenigde Staten vertrekken. Het leverde de ‘Caps’ niet alleen legio draft pick op, maar ook de komst van onder meer Rasmus Sandin.

Alle ingrediënten voor een snelle retool lagen klaar op tafel, maar in het offseason van 2023 was de grootste move de aanstelling van nieuwbakken head coach Spencer Carbery, die huidig New York Ranger Peter Laviolette moest doen vergeten. Het resulteerde in een ongebalanceerd roster, dat gedurende het seizoen ook nog eens Nicklas Backstrom (blessure) en Evgeny Kuznetsov de deuren van de Capital One Arena achter zich dicht zag trekken. Ook in de Powerplay Podcast waren de heren het er unaniem over eens: De eerste die voor het rare beleid van het Front Office gestraft ging worden was Spencer Carbery.

VREEMDE EEND IN DE PLAY-OFF BIJT

Niets bleek minder waar. In de laatste wedstrijd van het seizoen wonnen de roodhemden van Philadelphia Flyers, die met een empty-net situatie het laatste sprankje hoop van Detroit Red Wings de prullenbak in deponeerde. Hoewel Washington het seizoenstoetje haalde, waren de cijfers allesbehalve play-off waardig. Met een goal differential van -37 (!) hield het onder meer Detroit Red Wings, Pittsburgh Penguins, Minnesota Wild en Philadelphia Flyers achter zich in de eindrangschikking der NHL. Om het in contrast te plaatsen: Slechts vijf ploegen hadden een nog slechter differential dan de Capitals. De top vijf van de voorbije NHL Entry Draft. Bovendien was het op de powerplay (18e), xGF (25e) en 5 v 5 sv% (20e) allesbehalve imponerend.

Over de uiteindelijke play-offs kunnen we vrij kort zijn. New York Rangers — die met 114 punten de Presidents’ Trophy wonnen — veegde genadeloos de vloer met de winnaar van 2018 aan. Hoe dan ook was de koek voor Brian MacLellan nog lang niet op. Begin juli schoof MacLellan assistent GM Chris Patrick naar voren en bekleed hij vanaf het komende seizoen de rol van President of Hockey Operations. Patrick daarentegen liet er in de voorbije weken allesbehalve gras over groeien.

OVECHKIN KRIJGT HULPTROEPEN

Het leek er even op alsof Alex Ovechkin definitief afscheid van zijn wonderjaren had genomen. De hoeveelheid zand in de motor bij de ‘Great Eight’ begon serieuze vormen aan te nemen, maar een sterke tweede seizoenshelft bracht zijn uiteindelijke seizoenstotaal op 31 goals. Hiermee staat de Russische juggernaut op een totaal aantal goals van 853 en heeft hij er nog 41 nodig om het all-time record van Wayne Gretzky te evenaren. Met de hulptroepen die de voorbije weken Washington kwamen versterken al het aankomende seizoen geen onmogelijke opgave.

Het devies voor (toen nog) GM MacLellan was duidelijk. Nog voor andere franchises zich in de strijd kunnen gooien wil ik met minimaal twee grote vissen aan de haal gaan. Van alle versterkingen is Pierre-Luc Dubois zonder twijfel de meest in het oog springende. De 26-jarige Canadees begint na Columbus Blue Jackets, Winnipeg Jets en LA Kings aan zijn vierde NHL avontuur. Het enfant terrible kan kneitergoed ijshockeyen, maar na dubieuze vertrekken bij Columbus en Winnipeg was ook zijn tegenvallende seizoen in Los Angeles er niet een voor de geschiedenisboeken. In ruil voor de (op papier) strohalm van ‘Ovi’ ontdeed Washington zich van de diensten van goalie Darcy Kuemper.

Als klap op de vuurpijl kwam daar ook nog eens Andrew Mangiapane bij. De 28-jarige winger trekt na bijna tien jaar Calgary vanaf komend seizoen het rood van Washington Capitals aan. Het voorbije seizoen kwam de Canadees in 75 wedstrijden tot 40 punten (veertien goals, 26 assists) en is hij niet alleen op de depth chart, maar ook op de powerplay een toegevoegde waarde voor Spencer Carbery.

DIEPTE OOK ONDER HANDEN GENOMEN

De blik van het Front Office in Washington ging gelukkig niet alleen naar de voorkant van de aanvallende depth chart. Op 29 juni deden de Capitals afstand van Beck Malenstyn, die in ruil voor een second-round pick naar Buffalo Sabres verkaste en twee dagen later wandelde Nicolas Aube-Kubel Free Agency in. Het leidde ertoe dat de Capitals onder meer Brandon Duhaime (Colorado Avalanche) en Taylor Raddysh (Chicago Blackhawks) aan het roster toevoegden.

Van de twee is Raddysh zonder twijfel de meest in het oog springende. In het shirt van Chicago was de Canadees de voorbije seizoenen één van de spaarzame lichtpuntjes van het roster. Het vertrek van zowel Aube-Kubel als Malenstyn zal betekenen dat er voor Connor McMichael, Sonny Milano en Aliaksei Protas belangrijkere rollen in het verschiet liggen. Vooral McMichael liet het voorbije seizoen met 33 punten (achttien goals, vijftien assists) zien dat hij op termijn een interessante pion kan gaan worden. Bovendien heeft het met Hendrix Lapierre ook bepaald geen koekenbakker nog achter de hand.

VRIEND VAN DE PODCAST SHOW STRIJKT NEER IN WASHINGTON

In de terugblik op het seizoen 2023 – 2024 lieten we al doorschemeren dat de blue-line veelvuldig de wedstrijden van de Capitals over de streep trok. Desondanks schroomde MacLellan niet om eveneens het mes in zijn achterste zes te zetten. Zeker om het grootste vraagstuk aan de linkerkant op te lossen.

Het antwoord kwam er op de openingsdag van de markt. In ruil voor een 2026 third-round pick en blue-liner Nick Jensen verdedigt — vriend van de podcast show — Jakob Chychrun (Ottawa Senators) het komende seizoen de clubkleuren van de ‘Caps’. Het was in de tussentijd geen geheim meer dat het huwelijk tussen de blue-liner en Ottawa voortijdig zou gaan stranden, maar na maanden van speculaties was Washington niet de eerste franchise waar Chychrun aan werd gekoppeld. Met de komst van de Canadees heeft John Carlson ook direct zijn sparringpartner gevonden.

Of het in samenspraak met Dubois is gedaan weet men niet, maar in navolging van de Canadees trok Washington de tweede King aan. Matt Roy tekende op 1 juli als Free Agent een zevenjarig contract — $5.5 miljoen AAV —, die hem tot minimaal 2030 aan de Capitals verbindt. Overigens moet men ook niet vergeten dat de Capitals tijdens de voorbije Entry Draft prima (blue-line) zaken hebben gedaan. In de tweede ronde draften de ‘Caps’ namelijk Cole Hutson — jongere broer van Canadiens sensatie Lane Hutson — en Leon Muggli. Beiden zijn op hun sterkst aan de linkerkant van de blue-line.

Grappig detail: In de derde ronde van 2024 werd Ilya Protas — broer van huidig Capital Alexei — opgepikt.

KUEMPER GAAT, LOGAN THOMPSON KOMT

Er moet welhaast iets in het eten van Brian MacLellan hebben gezeten in de dagen voorafgaand aan de Free Agency markt. In navolging op Pierre-Luc Dubois en Andrew Mangiapane hengelde het Front Office met Logan Thompson een formidabele vervanger van Darcy Kuemper op.

De voormalig Golden Knight komt in ruil voor onder meer een 2024 third-round en een 2025 third-round pick richting Washington. Het lag na het vertrek van Kuemper (LA Kings) voor de hand dat de ‘Caps’ op zoek gingen naar een goalie. Thompson brengt niet alleen de ervaring van een All-Star mee, maar ook het zo ondergewaardeerde klappen van de zweep. In 2023 was hij één van de sleutelfiguren in de eerste Stanley Cup winst uit de Golden Knights geschiedenis.

In de tandem met Charlie Lindgren hebben de Capitals nu op papier één van de betere duo’s in de League. De 30-jarige Lindgren kwam vorig seizoen tot een sv% van .911 en een 2.67 GAA, waar Thompson het met een .908 sv% en 2.70 GAA ook niet onverdienstelijk deed. Bovendien heeft MacLellan met het binnenhalen van de Canadees zichzelf ook wat flexibiliteit gegeven. Beide goalies zijn aan het einde van het seizoen 2024 – 2025 UFA en riekt dit sterk naar potentiële trade chips.

VOORUITBLIK: UNDER THE RADAR ZAKEN PRIMA OP ORDE

Het is weliswaar garantie tot aan de voordeur, maar Washington Capitals wint in het seizoen 2024 – 2025 niet de Stanley Cup. Toch kun je er niet omheen dat het duo MacLellan – Patrick binnen twee maanden een franchise in afdaling plotsklaps weer tot een potentiële outsider voor een run hebben omgetoverd.

In de ogen van de NHL-redactie heeft het Front Office met iedere toevoeging raak geschoten en zijn het ook nog eens namen die rijmen bij de gaten die de line-up herbergde. Desalniettemin moet men realistisch blijven en zal het het vuur niet aan de schenen van New York Rangers en Carolina Hurricanes leggen, maar dromen van de play-offs is zeker een reële mogelijkheid. Offseason Washington? Een tien met een griffel.

Cover photo: Manuel Balce Ceneta – AP Photo

TNF: New York Jets winnen zonder veel moeite van Patriots

Toon Aerts
-
0
TNF: New York Jets winnen zonder veel moeite van Patriots

New York Jets-fans hoeven zich niet meer te verbergen. Ook wanneer de ogen van de hele wereld -in prime time- op hun team gericht zijn, kunnen ze zich met trots in het groen tooien. Tegen de divisierivalen uit New England wisten de Jets wel erg makkelijk te winnen. Vooraf kondigde deze wedstrijd zich aan als een spannende ontmoeting tussen twee historische rivalen. Uiteindelijk was de spanning vanaf de eerste snap ver te zoeken.

De eerste drive van de wedstrijd was voor de New York Jets. Deze wisten de New England Patriots nog af te stoppen, maar dat bleek meteen ongeveer de laatste keer in de wedstrijd te zijn dat de Pats gelijke tred konden houden met de Jets. Nadien werden de Patriots op alle vlakken overklast door de gretige New York Jets.

Aaron Rodgers speelde een prima partij. Hij leek heel rustig door zijn reads te gaan en vond relatief makkelijk vrijstaande aanvallers. De angst en de onzekerheid die er misschien zouden geweest zijn na zijn zware achillespeesblessure van vorig jaar zijn helemaal weg. Met veel vertrouwen lukte Rodgers 27 uit 35 passes voor 281 yards. Hij schakelde maar liefst acht verschillende receivers in. De offense van de Jets was vloeiend en gevarieerd, met ook nog eens 133 rushing yards. Rodgers zette de kers op de taart met twee passing touchdowns, één in elke helft. In het eerste kwart vond hij zijn vroegere kompaan van bij Green Bay, Allen Lazard. In het derde kwart gooide hij een beauty naar Garrett Wilson. Gek genoeg was het pas voor het eerst in zijn carrière dat Rodgers een touchdown-pass gooide naar een receiver die ooit in de eerste ronde van de Draft gekozen werd.

Patriots onmondig, debuut Drake Maye

En wat stelden de Patriots hier tegenover? Bitterweinig. Dat er niet te veel verwacht moest worden van de Patriots-offense was al voor het seizoen geweten. Maar wat ze op Thursday Night Football op de mat legden, was bijzonder mager. Bij iedere snap leek de O-line in elkaar te storten, waardoor Jacoby Brissett maar liefst vijf keer gesackt werd en amper tot 98 passing yards kwam. Ook de running game, de hoeksteen van deze offense de eerste twee weken, kwam niet van de grond. Noch Rhamondre Stevenson, noch Antonio Gibson kwam boven de 30 rushing yards uit. Brissett moest telkens voor zijn leven rennen. De offense van de Patriots stond in totaal geen 20 minuten op het veld, haalde 11 first downs en scoorde uiteindelijk een magere drie punten.

In het vierde kwart besloot head coach Jerod Mayo dat het tijd was voor #3 overall pick Drake Maye om zijn debuut te maken voor de Patriots. Er kunnen oprechte vragen gesteld worden bij het nut van zo’n debuut wanneer de offensive line dermate dramatisch staat te spelen. Desalniettemin voltooide Maye 4 van zijn 8 passes voor 22 yards. Hij rende ook nog eens 11 yards, maar werd ook nog tweemaal gesackt. Een debuut zonder franjes, maar ook zonder al te grote fouten. En vermoedelijk zonder veel impact voor de rest van het seizoen.

De Jets kunnen na deze deugddoende zege in prime time vooruitkijken en lieten zien dat ze serieus genomen moeten worden in de AFC. Voor de New England Patriots wordt het nog een bijzonder lang seizoen.

Lees hier de previews van de overige duels van Week 3!

Coverfoto: Brad Penner-Imagn Images

1...949596...803Pagina 95 van 803

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU