Home Blog Pagina 93

NFL Previews: Week 5

0

Je weet dat het tweede deel van het seizoen is aangebroken als de eerste teams hun byeweek hebben. En daarnaast is er zondag ook de eerste game in London. Hoe die volgens ons gaat verlopen? Dat lees je in de nieuwe NFL Previews.

Tampa Bay Buccaneers (3-1) @ Atlanta Falcons (2-2)

Mercedes-Benz Stadium | Vrijdag | 02:15

De Bucs zijn uitstekend aan het seizoen begonnen. Door de onverwachte en onbegrijpelijke nederlaag tegen de Broncos blijft de ploeg van Baker Mayfield toch nog iets onder de radar. Daar kan de ontmoeting met de Falcons wel verandering in brengen. Inzet in het duel is de koppositie in de NFC South.

Bij de Falcons valt vooral Kirk Cousins op. Het spel van de nieuwe quarterback is nog niet geweldig, maar hij heeft wel al in twee wedstrijden een late drive voor elkaar gekregen die zijn ploeg de zege opleverde. Over het algemeen spelen de Bucs nog een stuk beter dan de Falcons, maar gaat het genoeg zijn voor de zege? Voorspelling: Falcons.

New York Jets (2-2) @ Minnesota Vikings (1-2)

Tottenham Hotspur Stadium, Londen | Zondag | 15:30

De eerste London-game. En gelijk een heerlijk duel. Aaron Rodgers tegen zijn oude divisierivalen uit Minneapolis. De Vikings zijn fantastisch aan het seizoen begonnen, met Sam Darnold als eerste frontrunner voor MVP. De aanval is gebalanceerd en verdedigend is het stabiel.

Bij de Jets is het een ander verhaal. Het duel vorige week tegen de Broncos viel letterlijk in het water. In de stromende regen miste de ploeg een field goal en een ideale kans om de zege te pakken. Een zege is gewenst om niet in een negatieve spiraal te komen. Op voorhand zijn de Vikings favoriet, maar wedstrijden in London zijn lastig te voorspellen en zorgen vaak voor een verrassing. Behalve dan dat het waarschijnlijk rommelig en slordig zal zijn. Voorspelling: Vikings.

Carolina Panthers (1-3) @ Chicago Bears (2-2)

Soldier Field | Zondag | 19:00

Dit had de wedstrijd moeten worden tussen de twee laatste nummer 1 picks in de draft. Maar het verhaal van Bryce Young is bekend. En de fans van de Bears vrezen al langzaam voor een herhaling. Al is dat natuurlijk nog veel te vroeg om te zeggen. Al is het trackrecord van Chicago en quarterbacks natuurlijk niet om naar huis te schrijven.

Toch liggen de problemen in de aanval niet (alleen) aan Caleb Williams. De offensive line gatenkaas noemen is nog een understatement. Williams moet elke play vrezen voor de hit. De Panthers lijken met een quarterback-wissel het lek voorlopig boven te hebben. Het duel in Chicago kan wel eens een sleutelduel worden. Kan Andy Dalton nog iets van dit jaar maken of wordt het een verloren seizoen? Voorspelling: Panthers.

Baltimore Ravens (2-2) @ Cincinnati Bengals (1-3)

Paycor Stadium | Zondag | 19:00

De twee teleurstellende divisierivalen tegenover elkaar. Niet dat er voor een van de twee teams echt iets aan de hand is, want de ploegen zijn goed genoeg om de play-offs te halen. Maar dan moet de verdediging van de Bengals wel serieus beter gaan spelen.

De start van de wedstrijd wordt voor de Ravens cruciaal. De afgelopen twee weken kwam de ploeg op voorsprong en kon Derrick Henry zich uitleven. Kan het die lijn voortzetten tegen de aangeslagen Bengals? Een (grote) kat in het nauw maakt rare sprongen dus een monstergame van bijvoorbeeld Ja’Marr Chase valt zeker niet uit te sluiten. Voorspelling: Ravens.

Miami Dolphins (1-3) @ New England Patriots (1-3)

Gillette Stadium | Zondag | 19:00

Een wedstrijd waar de fans van beide ploegen liever niet naar willen kijken. Daar gaan we geen energie aan verspillen. Voorspelling: Patriots.

Cleveland Browns (1-3) @ Washington Commanders (3-1)

Northwest Stadium | Zondag | 19:00

De Commanders zijn in korte tijd uitgegroeid van het lachertje van de league tot het favoriete team om naar te kijken. Dat komt allemaal door één man: Jayden Daniels. De rookie is een genot om naar te kijken en ook nog eens enorm efficiënt. In de laatste drie wedstrijden hebben de Commanders maar een keer gepunt. In totaal.

De Browns daarentegen zijn juist een grote teleurstelling. De ploeg mist bijna de hele offensive line en tight end David Njoku, maar dat neemt niet weg dat het een teleurstellend jaar is van de ploeg. Kan Kevin Stefanski het schip nog keren? Voorspelling: Commanders.

Indianapolis Colts (2-2) @ Jacksonville Jaguars (0-4)

EverBank Stadium | Zondag | 19:00

Het hoogtepunt van het jaar voor de Jaguars is voorlopig de dag dat ze het thuisstadion TrEverBank Stadium noemden naar hun startende quarterback Trevor Lawrence. Maar goed dat ze dit de eerste wedstrijd gelijk gedaan hebben, want niemand weet hoelang het nog mogelijk zal zijn. Er wordt zelfs al voorzichtig gevraagd naar Mac Jones. Dan weet je wel hoe slecht het spel tot nu toe is geweest.

De Colts zijn enorm wisselvallig. De grote vraag is of het Anthony Richardson of Joe Flacco gaat worden. Richardson raakte vorige week weer eens geblesseerd, al lijkt het niet ernstig te zijn. De grote vraag is vooral of de Colts in de playcalling eindelijk rekening gaan houden met de fysieke gesteldheid van hun quarterback. Voorspelling: Jaguars.

Buffalo Bills (3-1) @ Houston Texans (3-1)

NRG Stadium | Zondag| 19:00

Het topaffiche van het vroege window. De Bills begonnen indrukwekkend aan het seizoen maar werden vorige week ruim verslagen door de Ravens. Zijn de Bills weer terug op aarde? Het duel met de Texans zal ons weer wat wijzer maken en dan zal blijken of de Bills hun wapens van vorig jaar echt niet missen zoals ze ons in de eerste weken wilden doen geloven.

Het spel van de Texans is dit seizoen ook nog niet zo indrukwekkend. Dat is ook logisch met een jonge ploeg die nog veel moet leren. In de afgelopen weken werden ze een paar keer gered door een fantastische C.J. Stroud en Nico Collins. Maar de huidige formule lijkt niet lang houdbaar. De ploeg zal grotere delen van een wedstrijd goed moeten spelen om te winnen van de goede tegenstanders. Voorspelling: Bills.

Las Vegas Raiders (2-2) @ Denver Broncos (2-2)

Empower Field at Mile High | Zondag| 22:05

Het is nog niet goed wat de Broncos hebben laten zien dit seizoen, op de wedstrijd tegen de Bucs na. Nu kan de regen van vorige week als excuus worden gebruikt voor de stap terug die de ploeg gezet leek te hebben.

De Raiders hebben eveneens twee winstwedstrijden. De ploegen voelen niet als play-offteams, maar de winnaar kan zomaar eens mee gaan doen om de wild cards. Gaat dit voor Las Vegas gebeuren met of zonder Davante Adams? De sterreceiver heeft om een trade gevraagd en volgens de geruchten zouden de Raiders hier niet onwelwillend tegenover staan. Voorspelling: Broncos.

Arizona Cardinals (1-3) @ San Francisco 49ers (2-2)

Levi’s Stadium | Zondag | 22.05

De Cardinals zagen er dit jaar bij vlagen goed uit. Vooral als Kyler Murray Marvin Harrison Jr. wist te vinden. Helaas gebeurde dit vaak alleen maar in het begin van de wedstrijden. Daardoor zakken de Cardinals later in de wedstrijd vaak weg.

De 49ers hebben last van blessures, maar hadden het geluk dat ze vorige week tegen de Patriots mochten spelen. Dat lijkt wel één van de slechtste ploegen in de league. Ook de Cardinals zijn geen hoogvlieger, dus dit zou een eenvoudige middag moeten worden. Zelfs met alle blessures. Voorspelling: 49ers.

Green Bay Packers (2-2) @ Los Angeles Rams (1-3)

SoFi Stadium | Zondag | 22:25

De rentree van Jordan Love was niet helemaal zoals de ploeg het zich had voorgesteld. Tegen de Vikings gooide hij maar liefst drie intercepties. Ook verloor de ploeg nog een fumble en miste het twee field goals. Toch verloor het van de goede Vikings met maar twee punten verschil.

De tweede helft zag het er dan ook een stuk beter uit bij Green Bay. Als het die lijn voort kan zetten dan moet dit genoeg zijn. Het blessurespook waart weer rond in Los Angeles en vorige week werd duidelijk dat dit soms zelfs voor Sean McVay te veel is. Voorspelling: Packers.

New York Giants (1-3) @ Seattle Seahawks (3-1)

Lumen Field | Zondag| 22:25

De Seahawks liepen afgelopen week tegen hun eerste nederlaag op. Vooral verdedigend viel het tegen bij Seattle in het duel met de Lions. Goff kon een perfecte wedstrijd gooien en ook in de running game domineerden de Lions. Met een korte week door het duel op MNF zou je misschien problemen verwachten tegen de Giants, maar ook hier loopt het nog niet lekker. Malik Nabers is een belangrijk lichtpuntje, maar het is nog niet voldoende om wedstrijden mee te winnen. Voorspelling: Seahawks.

Dallas Cowboys (2-2) @ Pittsburgh Steelers (3-1)

Acrisure Stadium | Zondagnacht | 02:20

Een duel tussen twee ploegen die niet verder uit elkaar zouden kunnen liggen. De Cowboys waar het altijd broeit en waar de club altijd in de media staat. Tegenover de Steelers, die het vooral van hard werken en goed verdedigen moeten hebben.

Deze game tijdens SNF levert wel mooie duels op. Kan de defensie van Pittsburgh met T.J. Watt de Cowboys afstoppen? En aan de andere kant is de vraag of de verdediging van de Cowboys goed genoeg is om Justin Fields te beteugelen. Fields zal echt niet elke drive over het veld lopen, maar met deze verdediging is dit ook helemaal niet nodig. Voorspelling: Steelers.

New Orleans Saints (2-2) @ Kansas City Chiefs (4-0)

GEHA Field at Arrowhead Stadium | Maandagnacht | 02:15

Kunnen de Chiefs nog een fatsoenlijke aanval neerzetten? Dat is de grote vraag na de blessure van Rashee Rice. Volgens lokale media zijn de Chiefs aan het kijken of ze niet via een trade nog een wapen voor Patrick Mahomes kunnen vinden. Als dat niet lukt dan zal het wel weer het oude recept worden, een goede defensie en net genoeg plays van Mahomes en Travis Kelce.

Aan de Saints om hier wat tegenover te stellen. De eerste twee weken liep de aanval als een trein en werden er records verbroken. Van die vibe is weinig meer over. Taysom Hill was vorige week de belangrijkste aanvaller, voor hij met gebroken ribben naar de kant moest. Voorspelling: Chiefs.

Bye week: Lions, Titans, Eagles, Chargers


Lees hier de SportAmerika NFL Power Rankings van deze week.

Coverfoto: Alika Jenner/NFL

NHL 32-in-32 | Buffalo Sabres: Oude bekende moet succesformule vinden

0

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Op dinsdag 8 oktober openen St. Louis Blues en Seattle Kraken om 22:30 uur Nederlandse tijd officieel het Noord-Amerikaanse bal. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Florida Panthers. Vandaag een franchise die niet alleen morgen het seizoen in gang zet, maar ook een einde wil maken aan een dramatische reeks: Buffalo Sabres.

2023-2024: DERTIEN…

Barack Obama was ongeveer halverwege zijn eerste termijn, Adele scoorde geweldige met haar album 21, Cadel Evans won de Tour en Bjorn Vleminckx kroonde zich tot topscorer van de Eredivisie. Oh ja, en 2011 was het laatste jaar dat de Buffalo Sabres de play-offs haalden. Niemand had nog gehoord van de Vegas Golden Knights. Of de Seattle Kraken. Twee franchises die ondertussen al wél het postseason haalden en de Knights wonnen zelfs al een Stanley Cup. De huidige reeks van Buffalo is een record in de NHL. Wat betreft de grote Amerikaanse sporten moeten ze deze twijfelachtige eer delen met de New York Jets uit de NFL. Ook zij blijven al 13 jaar op rij verstoken van de play-offs.

In 2022-2023 gloorde er hoop aan de horizon. De Sabres waren goed. Zo goed zelfs dat ze aan de lopende band scoorden en op een haar na het postseason misten. Vorig jaar hoopten ze daar op verder te kunnen bouwen, maar dat viel vies tegen. Af en toe toonden de Sabres hun klasse, maar onder de streep was het veel te weinig om aanspraak te maken op ’t postseason. Alex Tuch en Rasmus Dahlin hadden slechts 59 punten nodig om samen topscorer te worden van deze club en Tage Thompson bleef ver verwijderd van de 47 goals een jaar eerder. Aangename verrassing was Ukko-Pekka Luukkonen. De jonge Fin noteerde een .910 sv% en 2.57 GAA en was met recht een revelatie.

SCOREND VERMOGEN

De Sabres gingen van 296 goals in 2022-2023 naar 246 vorig seizoen. Deze zomer besloten ze in Buffalo het contract van Jeff Skinner af te kopen. De goalgetter vond onderdak in Edmonton, terwijl zijn oude werkgever er maar matig in slaagde die vacature op te vullen. Ryan McLeod en Sam Lafferty werden onder meer vastgelegd, maar die staan toch niet bekend als doelpuntenmakers pur sang. Toch zullen die goals ergens vandaan moeten komen willen de Sabres hun curieuze recordreeks niet naar 14 seizoenen tillen.

Logischerwijs wordt er al snel naar Tage Thompson gekeken. De voormalig first-rounder werd gedraft door de Blues, maar speelt nu alweer zes seizoenen voor Buffalo. Thompson is nog altijd pas 26, waardoor de beste jaren normaal gesproken nog moeten komen. Ook tijdens die jaren zal hij de kleuren van Buffalo verdedigen aangezien Thompson nog tot medio 2030 aan de club verbonden is. Nu zowel Skinner als Kyle Okposo vertrokken zijn, zal de druk op Thompson nog meer toenemen. Hij was twee jaar geleden immers de man met 47 goals. En Lindy Ruff zal er veel aan gelegen zijn om dat opnieuw uit zijn sterspeler te krijgen.

OUDE BEKENDE!

Wacht, Ruff? Klopt, de coach die in 2011 de Sabres voor het laatst naar het postseason leidde, staat opnieuw achter de bank. Don Granato was een prima leraar voor het jonge roster, maar wist met die spelers niet de volgende stap te zetten. De door de wol geverfde Ruff heeft nu het stuur van deze franchise weer in handen. Het is alleen de vraag of dit niet een jaar of twee te laat is gebeurd. Buffalo lijkt dit seizoen namelijk iets minder te zijn dan in voorgaande jaren.

Ruff zal hopen dat Alex Tuch zijn scoring touch van twee jaar geleden ergens terugvindt. Met 36 goals en 79 punten was de 28-jarige winger een belangrijk onderdeel in dat enorm productieve 2022-2023. Naast goals en assists mag er van Tuch ook leiderschap verwacht worden op dit overwegend jonge roster. Op dat vlak zal Jason Zucker eveneens zijn vinger opsteken. De nu 32-jarige winger kende zijn beste jaren in Minnesota, maar werd ook zeker gewaardeerd in Pittsburgh. Na een minder seizoen in Nashville hoopt Zucker met al zijn ervaring van waarde te zijn in Buffalo. Dat zal dan wel in de bottom 6 moeten gebeuren.

De top 6 van deze frachise barst van het talent. John-Jason Peterka, of kortweg JJ, is pas 22 en met zijn snelheid een waanzinnig wapen. De Duitser begint aan zijn derde volledige seizoen in de NHL en hoopt voort te bouwen op de 28 goals en 50 punten van vorig jaar. Zach Benson is drie jaar jonger. Hij werd als dertiende gedraft in 2023 met de verwachting dat hij nog wat tijd nodig had om te rijpen in de AHL. Benson besliste anders en maakte als broekie al indruk in de NHL. Zelfs al draaide dit team lang niet altijd even goed.

MEER SNELHEID

In 62 wedstrijden voor de Ottawa 67’s maar liefst 52 keer scoren. Het zijn cijfers die toebehoren aan Jack Quinn. In 2019-2020 zette hij die prachtige aantallen op het bord en werd niet voor niets als achtste gedraft in 2020. Zijn route naar de NHL verliep wat hobbeliger dan voor Benson, maar het talent bij de nu 23-jarige Quinn is onmiskenbaar aanwezig. Bij leeftijdgenoot Dylan Couzens kwam dit er twee jaar geleden al uit. Na een seizoen met 31 goals en 68 punten kreeg de voormalig seventh-overall een mooi contract voorgeschoteld, maar in het eerste jaar daarvan kon hij de verwachtingen nog niet waarmaken. Zoals veel van deze Sabres wil ook Couzens zich revancheren.

Op de derde en vierde aanvalslijn komen we wat nieuwe gezichten tegen. Dan hebben we het niet over Peyton Krebs, die onlangs een nieuw contract tekende en zijn status als first-rounder nog niet helemaal weet waar te maken. Met potlood staat zijn naam tussen Jason Zucker en de van Washington afkomstige Beck Malenstyn. Die laatste is niet gehaald voor de goals, maar maakt deze Sabres wel fysiek sterker. Vorig seizoen voerde Malenstyn de Capitals aan in aantal hits (241). Hoewel hij ook wat meer wedstrijden speelde, troefde Malenstyn daarmee Tom Wilson ruimschoots af. En dat wil wat zeggen.

Ryan McLeod en Nicolas Aube-Kubel zijn ook nieuw in de line-up. Met 12 goals en 30 punten kende McLeod een aardig seizoen in Edmonton, maar samen met Tyler Tulio kwam de rappe centre in ruil voor prospect Matthew Savoie over van de Oilers. McLeod voegt nog wat snelheid toe aan deze ploeg, terwijl Aubé-Kubel het juist weer van zijn fysiek moet hebben. Net als Malenstyn stond hij vorig seizoen nog op de loonlijst van de Capitals. Met McLeod op de derde lijn halen de Sabres wat druk van de ketel bij Peyton Krebs.

BLAUWE LIJN MET WOW-FACTOR

Aanvallend veranderde er wel het een en ander, maar defensief bleef alles bij het oude. Al kun je over oud nauwelijks spreken als het gros van je blueliners nog maar net de leeftijd heeft gehad waarop ze legaal drank mogen kopen in de VS. Wat betreft de defensie van de Sabres is het dan ook een repeterend verhaal. Met de nieuwe captain Rasmus Dahlin, Owen Power en Mattias Samuelsson zag het er al heel aardig uit. Daar kwam dan vorig seizoen ook nog eens Bowen Byram bij toen Casey Mittelstadt naar Colorado werd getrade.

Zij maken van deze blauwe lijn één van de meest talentvolle in de NHL. Betekent dit ook dat ze tot de beste behoren? Nee, dat dan weer niet. Althans, nu nog niet. Individueel mogen we Dahlin daar al wel toe rekenen. Een gemiddelde aanvaller zou blij zijn met 48 goals in de laatste drie seizoenen, maar de 24-jarige Zweed doet dit ook nog eens als verdediger. We hadden het eerder al over leiderschap, maar Dahlin lijkt ook uitermate geschikt om zo’n rol op zich te nemen.

Als first-overall maakte Owen Power in 2021 met een hoop bombarie zijn gang naar de NHL. Niet dat de Canadees het slecht doet hoor, maar we wachten eigenlijk nog steeds op de échte doorbraak van dit 21-jarige supertalent. Het is aannemelijk dat Power een ander voormalig supertalent naast zich krijgt. Bowen Byram werd in 2019 door de Avalanche als vierde opgepikt in de draft, maar blessures zaten hem net iets te vaak in de weg. Vorig seizoen kende hij een prima start bij zijn nieuwe werkgever en die lijn hoopt hij door te trekken in het laatste jaar van zijn huidige contract.

We vallen in herhaling, maar ook Henri Jokiharju is een voormalig first-rounder. Niet de meest productieve van het stel, maar dat hem eerder deze maand een eenjarig contract ter waarde van ruim $ 3 miljoen werd voorgelegd, zegt veel over de verwachtingen. Bij een enkele franchise zou Connor Clifton met zijn 29 jaar tot de jongere garde behoren, maar in Buffalo is hij een van de oudste spelers op het roster. De ervaring van deze voormalig Bruin zal ontzettend goed van pas komen op deze blauwe lijn, die door de talentvolle Mattias Samuelsson wordt gecompleteerd.

FINSE SURPRISE

We zouden op deze plek graag zeggen dat de goalies van de Sabres de laatste jaren erg betrouwbaar waren. In dat geval zouden we liegen, want dat was zeker niet het geval. Natuurlijk zijn er altijd uitzonderingen en in Buffalo luistert die naar de naam Ukko-Pekka Lukkoonen, of UPL zoals ze de Fin liefkozend zijn gaan noemen. De 25-jarige sluitpost hield in een moeizaam jaar als één van de weinigen zijn hoofd boven water en noteerde 5 shutouts. UPL hielp de ploeg aan 27 overwinningen, noteerde een 2.57 GAA en werd eind juli beloond met een nieuw contract tot medio 2029 met een $ 4.75 AAV.

Voor een goalie is UPL nog betrekkelijk groen. Dat geldt niet voor zijn backup. James Reimer kent het klappen van de zweep als bijna geen ander. De 36-jarige goalie begon in 2010 bij de Maple Leafs en je kunt hem na al die jaren nog altijd met een gerust hart onder de lat zetten. Zijn route naar Buffalo liep langs de nodige (succesvolle) teams. Zijn jonge teamgenoten doen er dan ook goed aan de nestor van dit roster met veel vragen te bestoken. Reimer is dit seizoen dan ook belangrijk als backup, maar vooral als mentor.

VOORSPELLING: EINDE AAN HET WACHTEN…OF TOCH NIET?

Tja, als je maar lang en vaak genoeg roept dat de Sabres eindelijk weer eens de play-offs halen, krijg je vanzelf een keer gelijk. In een Eastern Conference waar het dringen wordt, zal dit opnieuw geen sinecure zijn. Je hebt de huidige regenten als de Rangers, Hurricanes, Bruins, Maple Leafs, Lightning en Panthers met daarachter een groepje uitdagers waartoe we ook de Sabres rekenen. Zij openen het seizoen morgen (vrijdag 4 oktober) al direct tegen een directe concurrent, want ook de Devils staan te popelen om de smaak van dat vervelende vorige seizoen weg te spoelen.

In deze preview kwam al een paar keer voorbij hoe goed (lees: productief) Buffalo twee jaar geleden was. Weten spelers als Tage Thompson en Alex Tuch die vorm opnieuw aan te tikken en maakt de blauwe lijn de verwachtingen waar, dan hoeven deze Sabres voor niemand bang te zijn. In het meest gunstige geval schakelt dan ook UPL nog een tandje bij ten opzichte van vorig jaar. De Sabres kunnen die eindeloze reeks aan gemiste play-offs dus echt wel stoppen. Maar dan moet het wel meezitten.

Cover photo: Mark Konezny/USA TODAY Sports

MLB Play-Offs: Padres elimineren Braves, Tigers en Royals blijven dromen

0

De kalender wijst oktober aan en dus is het tijd voor de play-offs in Major League Baseball. Op dinsdag 1 oktober begonnen acht teams aan de WCS in hun betreffende divisies en via de Division Series en Championship Series komen we uiteindelijk bij de Fall Classic: de World Series. We zijn daar al een stapje dichterbij gekomen, want in de WCS zijn al de nodige beslissingen gevallen!

AMERICAN LEAGUE WILD CARD (best-of-3)

GAME 2: HOUSTON ASTROS – DETROIT TIGERS

Minute Maid Park ging er goed voor zitten. Hun Houston Astros hadden tegen deze verrassende Detroit Tigers alle steun nodig, maar aanvankelijk waren het de pitchers die domineerden. Hunter Brown wist de Tigers te temmen, terwijl A.J. Hinch na starter Tyler Holton verschillende relievers aan het werk zette tegen zijn oude team. Pas in de zesde inning werd er voor het eerst gescoord. Een homerun van Parker Meadows zorgde voor vreugde in de dug-out van de bezoekers.

Houston deed iets terug in de zevende inning. Na een HBP volgden twee singles. Victor Carantini liep de eerste run namens Houston binnen, waarna Jose Altuve profiteerde van de keuze van Matt Vierling om een foul ball te vangen. Met Ryan Pressly op de heuvel zou het nu goed moeten komen voor de Astros, maar niets was minder waar. De Tigers hadden sinds 2013 geen serie in de play-offs meer gewonnen en waren enorm gebrand om de klus nu al te klaren. Pressly had het moeilijk en een 3-run RBI-double van Andy Ibanez– met Josh Hader als reliever – maakte aan alle illusies van Houston een einde.

UP NEXT:

Voor het eerst sinds lange tijd vinden we de Houston Astros niet terug in de laatste fase van het seizoen. Sinds 2017 stonden ze telkens in de ALCS of zelfs beter. De Tigers hebben juist een vreselijk slechte periode achter de rug. Zelfs in de eerste seizoenshelft leken de kansen op de play-offs nihil, maar na een meer dan uitstekende tweede helft mogen ze het vanaf zaterdag in de ALDS opnemen tegen de Cleveland Guardians. De Motown Magic gaat maar door!


GAME 2: BALTIMORE ORIOLES – KANSAS CITY ROYALS

In Game 1 hadden de Royals aan één run genoeg om de Orioles te verrassen en die ene run hadden ze in Game 2 al in de eerste inning te pakken. Michael Massey opende het bal met een tweehonkslag en een RBI-single van Vinnie Pasquantino liet de tweedehonkman scoren. Baltimore had tijdens het reguliere seizoen over het algemeen weinig moeite met scoren, maar moest in deze ALWCS tot de vijfde inning van de tweede wedstrijd wachten op de eerste run. Royals-starter Seth Lugo bewoog zich bijna foutloos door de eerste vier innings, maar Cedric Mullins raakte hem in de vijfde voor een solo homerun.

De Royals lieten zich daardoor niet van de wijs brengen. Na een waardeloos 2023, waarin ze 106 wedstrijden verloren, plaatsten zij zich verrassend voor het postseason en willen meer dan alleen die wildcard-serie. In Bobby Witt Jr. hebben ze ook een speler van wereldklasse en in de zesde inning was het ook de kortestop die beslissend was. Met het eerste en derde honk bezet was een RBI-single van Witt Jr. voldoende om Kyle Isbel de 2-1 te laten scoren. De bullpen van Kansas City deed daarna de rest.

UP NEXT:

Het jonge Baltimore won 91 wedstrijden tijdens het reguliere seizoen, maar in de play-offs betekent dat niets. Zo bleek wel weer in deze serie tegen de Royals. Kansas City stelde in het laatste weekend van ’t jaar een wildcard veilig en liet in deze best-of-3 de pitchers hun werk doen. Het brengt hen nu een plekje in de ALDS waarin vanaf zaterdag de Yankees de tegenstander zijn in een best-of-5.


NATIONAL LEAGUE WILD CARD (best-of-3)

GAME 2: MILWAUKEE BREWERS – NEW YORK METS

De New York Mets kaapten Game 1 voor de neus van de Brewers weg en dus moest de thuisploeg in Game 2 met een antwoord komen. Dat bleek bepaald niet eenvoudig, want de eerste run werd opnieuw door de bezoekers gescoord. Een RBI-single van Brandon Nimmo kreeg American Family Field stil. Voor heel even maar. Een homerun van Jackson Chourio trok de stand weer gelijk in de gelijkmakende eerste inning.

Toch waren het de Mets die zichzelf weer op pole zetten voor een plek in de NLDS. De Francisco’s Alvarez en Lindor sloegen in de tweede inning 2 runs over de thuisplaat. Hun starter Sean Manaea had de wedstrijd redelijk onder controle, maar moest in de vijfde inning wel de 2-3 toestaan. De pessimisten in Milwaukee legden zich al neer bij opnieuw een uitschakeling tot de bats van de Brewers opeens tot leven kwamen in de achtste inning. Met weer een homerun trok Chourio de stand gelijk. Een 2-run homerun van Garrett Mitchell zette de Brew Crew op een beslissende 5-3 voorsprong en dwong daarmee een Game 3 af.

UP NEXT:

Brewers-manager Pat Murphy geeft in Game 3 (vrijdag 01.00 uur Nederlandse tijd) het vertrouwen aan Tobias Myers, de benjamin van de pitching rotation met 26 jaar. Gezien de resulaten van Myers geen verkeerde keuze. Met een 3.00 ERA en 9 overwinningen heeft hij een goed seizoen achter de rug. De bijna tien jaar oudere José Quintana staat tegenover hem. De Colombiaan was goed in zijn laatste wedstrijden, maar uitgerekend vorig weekend tegen de Brewers leed hij zijn eerste nederlaag sinds 25 augustus.


GAME 2: SAN DIEGO PADRES – ATLANTA BRAVES

Mede dankzij uitblinker Michael King hadden de Padres in Game 1 geen kind aan de Braves. Afgelopen nacht waren het echter de bezoekers uit Atlanta die als eerste scoorden. Die voorsprong kwam al rap onder druk te staan toen Max Fried de honken vol zag lopen met nul uit in de eerste inning. De southpaw wist zich uit deze situatie te redden, maar in de tweede inning waren het alsnog de Friars die scoorden. En ze deden dat direct maar vijf keer.

Een homerun van Kyle Higashioka, een 2-run RBI-double van Manny Machado en een 2-run RBI-triple van Jackson Merrill raakten Fried – in mogelijk zijn laatste start voor de Braves – keihard. Veel te snel moest Braves-manager Brian Snitker naar de bullpen grijpen, maar de relievers hielden Atlanta wel in de wedstrijd. Een solo homerun van Jorge Soler in de vijfde en een 2-run homerun van Michael Harris II in de achtste inning brachten zelfs de spanning terug in dit duel. Padres-closer Robert Suarez raakte echter niet in paniek. Hij had 14 pitches nodig om de drie noodzakelijke nullen te noteren en stuurde daarmee de Padres naar de NLDS waar het speelt tegen de Dodgers.

UP NEXT:

In Atlanta was the sky the limit in maart. De Braves begonnen met revanchegevoelens aan het seizoen. Zij wisten ook dat met dit roster meer mogelijk was dan vroegtijdige eliminaties tegen de Phillies, zoals de laatste jaren. Wat het jaar van de glorie moest worden, werd een jaar vol blessureleed. Dat de Braves zonder de nodige sterkhouders nog het postseason haalden, was best knap. Dit afgeroomde gezelschap was bij lange na niet opgewassen tegen de Padres van Jurickson Profar en Xander Bogaerts. Nu Ozzie Albies klaar is, zijn zij de enige overgebleven landgenoten in de play-offs. Voor hen begint de best-of-5 tegen LA in de nacht van zaterdag op zondag.

Cover photo: Daniel Shirey

NFL Power Rankings: New kids on the block

0

Een nieuwe week, een nieuwe nummer 1 in de NFL Power Rankings. Na Week 4 in de NFL schieten er nog slechts twee ongeslagen teams over. Het is dan ook logisch dat die twee teams onze Power Rankings aanvoeren. Naast een nieuwe nummer 1, hebben we ook een nieuwe nummer 32 én een team dat voor het eerst dit seizoen de top-10 binnen duikt. Genoeg wijzigingen dus in alweer de vijfde SportAmerika NFL Power Rankings van 2024!

SportAmerika NFL Power Rankings Minnesota Vikings
1. (5) Minnesota Vikings

We kunnen er niet meer om heen. Zoals we vorige week al zeiden: de Minnesota Vikings zijn de real deal. Ook van quarterback Sam Darnold mogen we dat intussen beginnen zeggen. Hij mag gerust de quarter season MVP genoemd worden. De Vikings hebben in hun eerste vier wedstrijden drie play-off teams van vorig jaar geklopt. Zowel offensief als defensief behoren ze op dit moment bij de top van de NFL. Ze staan met andere woorden verdiend op kop van onze Power Rankings.

SportAmerika NFL Power Rankings Kansas City Chiefs
2. (2) Kansas City Chiefs

De Chiefs zijn samen met de Vikings nog het enige ongeslagen team in de NFL. Tegen de Chargers was het wederom nipt en maakte Patrick Mahomes opnieuw een fout die we van hem niet gewoon zijn. Bovendien viel Rashee Rice, de beste receiver van de Chiefs, geblesseerd uit. Travis Kelce liet dan weer zien dat hij nog van waarde kan zijn. Het is nog steeds moeilijk om in te schatten wat nu precies van deze Chiefs moeten denken. Maar vier zeges zijn vier zeges.

SportAmerika NFL Power Rankings Detroit Lions
3. (3) Detroit Lions

De leuke, complexloze Lions lijken weer helemaal terug. Als Amon-Ra St. Brown al feilloze touchdown-passes naar Jared Goff begint te gooien, mogen de concurrenten in de NFC beginnen beven.

SportAmerika NFL Power Rankings Baltimore Ravens
4. (7) Baltimore Ravens

De beste rushing attack in de NFL komt zonder enige twijfel uit Baltimore. Lamar Jackson doet zoals steeds zijn duit in het zakje, maar de grote ster is Derrick Henry. King Henry rent als in zijn beste dagen, en dat op 30-jarige leeftijd. Is de toekomstige Hall of Famer het missende puzzelstukje voor de Ravens?

SportAmerika NFL Power Rankings Buffalo Bills
5. (1) Buffalo Bills

Na drie overtuigende zeges volgde afgelopen zondag een overtuigende nederlaag. Josh Allen en zijn offense kregen bijzonder weinig klaar op bezoek bij de Ravens en de defense werd aan flarden gerend door Derrick Henry en Lamar Jackson. Een collectieve offday van de Bills, zullen we maar zeggen. Al moet dit niet al te vaak meer gebeuren dit seizoen.

SportAmerika NFL Power Rankings Houston Texans
6. (6) Houston Texans

Zonder veel overschot wonnen de Texans van de Jacksonville Jaguars. Het oogt allemaal nog wat stroef en weinig spectaculair in Houston. We hadden er eigenlijk meer van verwacht, maar hoe dan ook zullen DeMeco Ryans en co tevreden zijn dat ze al drie zeges op zak hebben in dit nog jonge seizoen.

SportAmerika NFL Power Rankings San Francisco 49ers
7. (8) San Francisco 49ers

Moeiteloos werd er gewonnen van de New England Patriots afgelopen zondag. Dat is op zich geen prestatie. Wel is het bemoedigend dat Jordan Mason prima de afwezigheid van Christian McCaffrey opvangt. En ook Brock Purdy laat zien dat hij dit team kan dragen als quarterback. Deze 49ers zullen behoudens nieuwe blessures meespelen om de knikkers in de NFC.

SportAmerika NFL Power Rankings Philadelphia Eagles
8. (4) Philadelphia Eagles

Opnieuw konden de Eagles niet winnen van hun zwarte beest de Tampa Bay Buccaneers. Meer nog dan het verlies zelf deed vooral de manier waarop pijn voor Eagles-fans. Voor de offense kan nog het excuus gemaakt worden dat zowel Lane Johnson, A.J. Brown als DeVonta Smith geblesseerd waren. Maar dat de defense opnieuw niet thuis gaf, is heel zorgwekkend. Hoe heet wordt het intussen onder stoel van Nick Sirianni?

SportAmerika NFL Power Rankings Green Bay Packers
9. (9) Green Bay Packers

Jordan Love is terug. Die terugkeer liep echter nog niet echt van een leien dakje. De eerste helft van Love tegen de Vikings was op z’n zachtst gezegd pover. In de tweede helft ging het wel een stuk beter en kwamen de Packers nog bijna helemaal terug. Het komt dus wel goed, denken we, met de Packers. Al gaan ze best op zoek naar een nieuwe kicker.

SportAmerika NFL Power Rankings Washington Commanders
10. (24) Washington Commanders

Met voorsprong de grootste stijger deze week in onze Power Rankings. De Commanders zijn hot en wie dat voor het seizoen had voorspeld, is nu wellicht een stukje rijker. Jayden Daniels is met voorsprong de beste rookie quarterback in de NFL op dit moment. Washington heeft in de eerste vier weken al meer scoring drives (23) dan dat Jayden Daniels onvoltooide passes heeft gegooid (19). Wie stopt deze Commanders af?

SportAmerika NFL Power Rankings Tampa Bay Buccaneers
11. (15) Tampa Bay Buccaneers

Het zal met de Buccaneers gaan zoals het met Baker Mayfield gaat. Vaak degelijk, af en toe geweldig en af en toe onbegrijpelijk slecht. Na een wanprestatie vorige week leverden Baker en zijn Bucs afgelopen zondag een prima prestatie af tegen de Eagles. Hou maar serieus rekening met Tampa Bay voor divisiewinst in de NFC South.

SportAmerika NFL Power Rankings Pittsburgh Steelers
12. (12) Pittsburgh Steelers

De Steelers leden op bezoek bij de Colts voor ’t eerst dit seizoen schipbreuk. Vooral in de eerste helft was quarterback Justin Fields niet op de afspraak. In de tweede helft herpakte hij zich wel. Russell Wilson hoeft voorlopig nog niet te rekenen op een basisplaats. Al wil head coach Mike Tomlin daar nog steeds geen duidelijk standpunt over innemen.

SportAmerika NFL Power Rankings Dallas Cowboys
13. (16) Dallas Cowboys

Zonder te schitteren deden de Cowboys wat moest tegen de New York Giants. Maar warm worden we niet van dit team. Hoe lang tolereert Jerry Jones nog deze middelmaat van Mike McCarthy?

SportAmerika NFL Power Rankings Seattle Seahawks
14. (13) Seattle Seahawks

De Seahawks kregen met de Lions hun eerste echte test van het seizoen voorgeschoteld. Geslaagd kunnen we de 42-29 nederlaag niet meteen noemen. Ze staan nu nog eerste in de NFC West, maar de kans dat dat na 17 wedstrijden nog steeds zo zal zijn, is eerder klein. Toch met dit soort defensieve prestaties.

SportAmerika NFL Power Rankings New Orleans Saints
15. (11) New Orleans Saints

Mede dankzij blessures zijn de New Orleans Saints opnieuw teruggezakt tot het midden van het pak in de NFL. Tegen de Eagles en de Falcons samen scoorden de Saints minder punten dan in elk van hun eerste twee wedstrijden. De overtuigende zege tegen de Cowboys uit Week 2 lijkt alweer een eeuwigheid geleden.

SportAmerika NFL Power Rankings Los Angeles Chargers
16. (14) Los Angeles Chargers

Ook al moesten de Chargers het zonder Derwin James, Joey Bosa, Joe Alt en Rashawn Slater doen, toch zal de nederlaag tegen de Chiefs pijn gedaan hebben. Een stuntzege was niet veraf, maar met slechts tien gescoorde punten zal dat nooit lukken. Verdedigend zien de Bolts er prima uit. Aanvallend is er nog heel veel werk.

SportAmerika NFL Power Rankings New York Jets
17. (10) New York Jets

Het regende zondag pijpenstelen in East Rutherford, New Jersey. Maar zelfs in zo’n verschrikkelijke omstandigheden moet Aaron Rodgers in staat geacht worden meer te kunnen doen dan wat hij liet zien. Slechts negen punten konden de Jets scoren tegen de Broncos. Met zo’n zwakke prestaties van hun concurrenten kunnen de Buffalo Bills op hun beide oren slapen in de AFC East.

SportAmerika NFL Power Rankings Indianapolis Colts
18. (20) Indianapolis Colts

Er komt geen sleet op Joe Flacco. De veteraan kent zijn rol intussen erg goed. Rustig wachten op de bank totdat de startende quarterback uitvalt om dan het team op zijn schouders te hijsen. AFC South beware!

SportAmerika NFL Power Rankings Atlanta Falcons
19. (19) Atlanta Falcons

Younghoe Koo trapte de langste field goal uit zijn carrière tussen de palen, waardoor de Falcons konden winnen van de gehate rivalen uit New Orleans. Dat alle punten in die wedstrijd ofwel van Koo, ofwel van de defense en special teams afkomstig waren, is wel een reden tot bezorgdheid. Zeker als je naar het aanwezige talent op het roster kijkt.

20. (22) Cincinnati Bengals

De Bengals staan terug tussen de mensen. De zege tegen de Carolina Panthers deed deugd, maar is natuurlijk nog maar het begin. Vooral de defense moet dringend beter gaan spelen. Joe Burrow en Ja’Marr Chase kunnen niet enkel met hun tweetjes de play-offs halen.

21. (17) Los Angeles Rams

Het roster van de Rams is niet diep genoeg om met al die blessures toch week na week competitief te zijn. Komende zondag tegen de Packers moet er eigenlijk gewonnen worden, willen de Rams nog uitzicht houden op een mooi seizoen.

SportAmerika NFL Power Rankings Arizona Cardinals
22. (21) Arizona Cardinals

De Cardinals blazen vooralsnog warm en koud. De afgelopen twee weken was het echter heel koud. Nu volgt een trip naar San Francisco, waar de dromen van Cardinals-fans misschien definitief uiteen kunnen spatten.

SportAmerika NFL Power Rankings Denver Broncos
23. (26) Denver Broncos

Voor Sean Payton is het intussen duidelijk. Als er in de offense te weinig talent aanwezig is, gaan de Broncos het met oldschool keiharde defense proberen op te lossen. Tegen de Jets lukte dat prima. Lukt het ook de komende twee weken tegen twee opponenten uit de eigen AFC West?

SportAmerika NFL Power Rankings Cleveland Browns
24. (23) Cleveland Browns

De blessures ten spijt, is de seizoensstart van de Browns een grote teleurstelling. Dat Deshaun Watson niet meer dezelfde quarterback is als in Houston, dat wisten we al langer. Maar ook de defense haalt niet meer hetzelfde niveau als vorig seizoen. Nu wordt er zelfs al aangestuurd op een vertrek van Amari Cooper. Hijsen de Browns nu al de witte vlag?

SportAmerika NFL Power Rankings Miami Dolphins
25. (18) Miami Dolphins

Mogelijk hebben we Tua Tagovailoa onderschat. Of hebben we Mike McDaniel overschat? Wat het ook moge zijn, de Dolphins brengen sinds de blessure van Tua een dramatisch product op de mat. Op deze manier zal 2024 een verloren jaar worden in South-Florida.

Sport Amerika NFL Power Rankings Chicago Bears_Alt2
26. (29) Chicago Bears

D’Andre Swift had duidelijk wat te bewijzen tegen de Rams. Hij rende alsof hij boos was op alles en iedereen. En dat was misschien ook wel zo. Het leverde de Bears alvast een deugddoende zege op. Ook Caleb Williams kreeg zo wat extra ademruimte om bij te leren en te wennen aan het harde leven als NFL-quarterback.

SportAmerika NFL Power Rankings New York Giants
27. (25) New York Giants

De Giants hebben een diamant in hun midden. Malik Nabers is op dit moment de beste rookie wide receiver in de NFL. Het wordt wel belangrijk om hem voldoende te beschermen. Tegen de Cowboys liep hij een hersenschudding op. Hopelijk blijft het voorlopig daarbij voor de #6 pick van de afgelopen NFL Draft.

SportAmerika NFL Power Rankings Carolina Panthers
28. (28) Carolina Panthers

Met Andy Dalton aan het roer zijn de Panthers niet meer de slechtste ploeg in de NFL. Hij heeft de offense opnieuw functioneel (en het bekijken waard) gemaakt. De defense die brokkelt echter steeds verder af. Zeges blijven met andere woorden nog altijd erg duur in Charlotte, North Carolina.

SportAmerika NFL Power Rankings Tennessee Titans
29. (32) Tennessee Titans

De Titans hebben de 0 van het bord weten te werken met een knappe zege op bezoek bij de Miami Dolphins. Tijdens de wedstrijd viel QB Will Levis uit, maar ironisch genoeg legde dat de Titans geen windeieren. Coach Brian Callahan verklaarde echter heel snel dat Levis zijn startende quarterback blijft. De vraag blijft: hoe lang nog?

SportAmerika NFL Power Rankings Las Vegas Raiders
30. (30) Las Vegas Raiders

Zonder goed te spelen, konden de Raiders toch winnen van de Cleveland Browns. Het blijft zo dat de Raiders vooral met inzet en energie hun wedstrijden winnen, eerder dan op basis van goede coaching of een duidelijk gameplan. Hoeveel van die zeges kunnen er uiteindelijk geboekt worden, is dan de vraag. Die vraag klinkt overigens nóg luider na het nieuws dat Davante Adams wil weg geruild worden uit Sin City.

SportAmerika NFL Power Rankings Jacksonville Jaguars
31. (27) Jacksonville Jaguars

De Jaguars zijn het enige team in de NFL zonder een zege op de teller. De positie van Doug Pederson lijkt stilaan onhoudbaar te worden. En wat moeten de Jags met Trevor Lawrence aanvangen? De voormalige #1 overall pick -dé redder van de Jaguars franchise- is nog een schim van zichzelf. Donkere wolken pakken samen boven Jacksonville.

SportAmerika NFL Power Rankings New England Patriots
32. (31) New England Patriots

Het moest er ooit eens van komen. Het slechtste team in de NFL staat nu ook op de laatste plek in onze Power Rankings. Gezien het aanwezige talent op het roster, zou dit ook wel eens meteen de definitieve plek van de Pats kunnen zijn voor 2024.


Lees hier de Power Rankings van vorige week.

Coverfoto: Alli Rusco/Minnesota Vikings

NHL 32-in-32 | Carolina Hurricanes: Op zoek naar dat laatste zetje richting SCF

0

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Op dinsdag 8 oktober openen St. Louis Blues en Seattle Kraken om 22:30 uur Nederlandse tijd officieel het Noord-Amerikaanse bal. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Florida Panthers. Vandaag de franchise die na een ijzersterk regular season wederom haar tanden stuk beet in de play-offs: Carolina Hurricanes.

2023 – 2024: ZELFDE LAKEN EN EXITPAK

Carolina werd voor het seizoen al genoemd als één van de belangrijkste kandidaten voor de Stanley Cup. De Hurricanes werden echter ook gezien als de keizers van het reguliere seizoen, die in de play-offs constant door de hoeven zakten. Na een moeizame seizoenstart herpakte het keurkorps van Rod Brind’Amour zich ontzettend sterk.

In vrijwel alle aanvallende statistieken vonden we de Hurricanes in de bovenste regionen terug. Sebastian Aho draaide met bijna 90 punten een prima seizoen, maar ook Seth Jarvis, Martin Necas, Teuvo Teravainen en Andrei Svechnikov deden het uitstekend. Tijdens de Trade Deadline voegde GM Don Waddell ook nog eens namen als Jake Guentzel en Evgeny Kuznetsov aan een toch al goede aanval toe. De powerplay was met een 26.91% dik voor elkaar (tweede achter Tampa Bay), was het +63 goal differential na Dallas en Florida top drie NHL en waren de roodhemden in 60.1 CF% (Corsi) en 58.5 FF% (Fenwick) marktleider.

Bovendien droeg ook de blauwe lijn van Carolina flink aan het succes toe. Met slechts 216 GA eindigden de Hurricanes als vierde beste in de NHL, maar was met name de penalty-kill (86.43%) met afstand de beste in de League. Het defensieve duo Brady Skjei – Brent Burns noteerde samen 90 punten en was ook Jaccob Slavin met 37 punten een behoorlijke toevoeging.

TWEEDE KEER NEW YORK WORDT WATERLOO

Met uiteindelijk 111 punten eindigden de roodhemden op slechts drie punten van divisiewinnaar New York Rangers. In de eerste ronde trof het net als een seizoen eerder New York Islanders. De ploeg van head coach Patrick Roy was vrij solide na de head coach wissel en pakten dik verdiend de derde plaats in de Metropolitan. Carolina was vanaf de eerste minuut bij de pinken en met name Game 2 (3-0 achterstand omgebogen in 5-3 overwinning) was erg indrukwekkend van de Stanley Cup winnaar van 2006. De serie ging dan ook binnen vijf wedstrijden verdiend naar de Canes.

Hoe anders ging het in de tweede ronde tegen de andere ploeg uit New York. De Rangers wonnen met 114 punten de divisie en de Presidents’ Trophy en hadden in de eerste ronde geen kind aan Washington Capitals (4-0). Het oude riedeltje werd echter weer vakkundig door Carolina van stal gehaald. In grote delen van de serie was de ploeg van head coach Rod Brind’Amour de betere, maar werd de serie op de details beslist. Details die de Rangers feilloos benutten en na zes wedstrijden winnend van het ijs stapten.

Als klap op de vuurpijl zwaaide GM Don Waddell af (huidig GM in Columbus) en stelden de Hurricanes “laptopmannetje” Eric Tulsky aan als nieuwe eindverantwoordelijke. De 50-jarige Amerikaan heeft meer wetenschappelijke masterdiploma’s dan vingers aan zijn handen en staat vooral bekend als een data gedreven manager.

STOP & GO OP DE AANVALLENDE DEPTH CHART

Hoe diep de aanvallende linies ook zijn en waren in Carolina, feit blijft wel dat Sebastian Aho de enige Hurricanes was die de grens van 70 punten passeerde. Toegegeven. Jake Guentzel kwam in totaal tot 77, maar verdeelde dat tussen Pittsburgh en Carolina. Dat er dingen moesten gebeuren aan de voorkant twijfelde men niet aan, maar het kruisverkeer in Raleigh zag vrijwel niemand aankomen.

Jake Guentzel (Tampa Bay Lightning), Teuvo Teravainen (Chicago Blackhawks), Evgeny Kuznetsov (KHL) en Stefan Noesen (New Jersey Devils) trokken stuk voor stuk de deuren van de PNC Arena achter zich dicht. Guentzel kwam weliswaar als rental over vanuit Pittsburgh, maar zag zich in de weken voorafgaand aan de Free Agency markt erg gewaardeerd in North Carolina. Desondanks kon de winger het aanbod om de schoenen van de vertrokken Steven Stamkos bij de Lightning op te vullen niet weigeren.

Dat de top six een stevige tik had gekregen met het vertrek van het viertal deerde GM Eric Tulsky echter niet. Op 1 juli hengelde het Front Office namelijk onder meer Jack Roslovic, William Carrier, Tyson Jost en Eric Robinson binnen, wat je prima diepteversterkingen mag noemen. Bovendien tekende Jordan Martinook bij en verlengden ook Seth Jarvis (8x $7.9 miljoen) en Martin Necas (2x $6.5 miljoen) hun contract. Samen met Sebastian Aho en Andrei Svechnikov vormt het viertal de core van de Hurricanes. Jesperi Kotkaniemi zal eindelijk zijn waarde moeten gaan laten zien op de tweede lijn centre en zal captain Jordan Staal nu ook meer in de picture staan.

BLUE-LINE DRAAIT EVENEENS 180 GRADEN

Gekscherend haalden we de file op de landingsbaan in Nashville van de week aan in onze preview van de Predators, maar de vertraging op Raleigh Airport liep ook aardig op begin juli.

In navolging op het vertrokken aanvallende kwartet Guentzel – Teravainen – Kuznetsov – Noesen zoekt ook het defensieve top duo Brady Skjei – Brett Pesce hun heil vanaf komend seizoen elders. Brady Skjei trekt — samen met onder meer Jonathan Marchessault en Steven Stamkos — voortaan het geel van Nashville Predators aan en is Brett Pesce tegenwoordig actief aan ‘The Shore’ bij New Jersey Devils. Ondanks de pil erg bitter is, heeft het Front Office ook hier prima mee gedeald.

Vanuit Detroit komt “aanvallende” klepper Shayne Gostisbehere. In het shirt van de Red Wings was de blue-liner goed voor 56 punten (tien goals, 46 assists), maar was hij vooral een ontbrekende schakel in de powerplay van head coach Derek Lalonde. De 31-jarige Amerikaan is geen onbekende in Raleigh, daar hij op 1 maart 2023 vanuit Arizona naar Carolina werd getrade. Sean Walker kwam vorig seizoen uit voor Philadelphia Flyers en Colorado Avalanche en dient in de voetsporen van Brett Pesce te treden.

HET GROTE BOEK DER CLICHÉS

Het grote boek der clichés kan men weer uit de kast trekken. Alles moet op zijn plek vallen, op papier is het bovengemiddeld etc. Toch kun je niet ontkennen dat het duo Gostisbehere – Walker een prima retool is van Eric Tulsky. Op de eerste blauwe lijn het vertrouwde duo Slavin – Burns, waar Burns aanvallend en Slavin (die overigens een achtjarige monsterverlenging tekende) defensief elite is. De verlenging van Jalen Chatfield en de aanwezigheid van Dmitry Orlov geeft Brind’Amour op de tweede lijn veel mogelijkheden.

Met name in de tweede seizoenshelft was het duo Orlov – Chatfield erg sterk, maar ligt het in de lijn der verwachting dat Orlov een linie opschuift. Hoewel Orlov – Gostisbehere aanvallend overkill is en Orlov – Walker fysiek underkill, geven de toevoegingen van Walker en Gostisbehere hiermee aan dat Tulsky met scherp heeft geschoten in de zoektocht naar vervangingen op de blauwe lijn. Zeker als men de chemie tussen Gostisbehere en Chatfield van het seizoen 2022 – 2023 in het achterhoofd houdt.

‘Between the pipes’ is het redelijk status quo in Raleigh. Antti Raanta pakte zijn biezen en keerde terug naar Europa. De Fin koos na avonturen bij Chicago Blackhawks, New York Rangers, Arizona Coyotes en Carolina Hurricanes voor een contract bij Geneve-Servette HC, uitkomend in de Zwitserse National League. Na een terugkeer van maandenlang herstel van een bloedprop zal Frederik Andersen normaal gesproken de nummer één zijn. Met Pyotr Kochetkov als backup (2.33 GAA, .911 sv%) hebben de Canes allebehalve reden tot klagen.

VOORUITBLIK: JASJE UIT, JASJE AAN

Dat Carolina Hurricanes aankomend seizoen de play-offs gaat halen is normaal gesproken een A-B-C’tje. Het roster heeft vele wisselingen ondergaan, maar de vervangingen hebben de sterkte en vooral diepte niet perse zwakker gemaakt. Zeker als men zich ook realiseert dat het met het roster van de voorbije twee jaar ook niet lukte om tot de Final (en beyond) te komen.

Drukverlaging is wellicht niet het juiste woord, maar feit is wel dat met de verwachte opkomst van New Jersey Devils, de sterk verbeterde Washington Capitals en juggernaut New York Rangers de ogen in de Metropolitan minder op North Carolina gericht zullen zijn. Wat de NHL-redactie betreft is Carolina op papier één van de ultieme schaduwfavorieten voor de felbegeerde Stanley Cup.

Cover photo: James Guillory – USA TODAY Sports

MLB Play-Offs: King en Skubal domineren, Mets en Royals verrassen

0

De kalender wijst oktober aan en dus is het tijd voor de play-offs in Major League Baseball. Op dinsdag 1 oktober begonnen acht teams aan de WCS in hun betreffende divisies en via de Division Series en Championship Series komen we uiteindelijk bij de Fall Classic: de World Series. Alles op zijn tijd, want de eerste dag van dit postseason bood met name vanaf de heuvel al een hoop spektakel!

AMERICAN LEAGUE WILD CARD (best-of-3)

GAME 1: HOUSTON ASTROS – DETROIT TIGERS

Een bijzondere serie in Houston, want niemand gaf in augustus nog een cent voor de kansen van de Detroit Tigers op het postseason. In 2014 meldden zij zich voor het laatst in de play-offs en daarna was het vooral behelpen in Motown. Voor Game 1 stuurde manager A.J. Hinch zijn ace naar de heuvel. Tarik Skubal was fenomenaal in het reguliere seizoen. En de starter trok die lijn moeiteloos door tegen de Astros in Game 1 van deze WCS. In zes innings stond één van de beste werpers van dit seizoen maar 4 hits toe, geen enkele run en legde hij de basis voor een verrassende zege van de Tigers.

Skubal kreeg ook al heel snel de run support waar hij op wachtte. Wenceel Perez zette het voor de bezoekers in gang in de derde inning en RBI-singles van achtereenvolgens Jake Rogers, Trey Sweeney en Matt Vierling verpestten het optreden van Astros-starter Framber Valdez. De Astros wisten in de negende inning nog wel iets terug te doen, maar konden de zege van Skubal en de Tigers geen moment bedreigen. Zij wonnen Game 1 met 3-1 en kunnen woensdagavond deze WCS in de American League al in hun voordeel beslissen.

UP NEXT:

Hunter Brown zal woensdag (20.30u Nederlandse tijd) de hoop van de Astros in leven moeten houden. De 26-jarige starter won 11 wedstrijden voor zijn club dit jaar en noteerde een 3.49 ERA. Brown neemt het op tegen Tyler Holton, die voornamelijk als reliever door het leven ging. De laatste tijd doet Holton het als starter echter ook uitstekend. Voor de Astros is het dan ook bepaald geen uitgemaakte zaak dat zij wel “even” op 1-1 komen in deze serie.


GAME 1: BALTIMORE ORIOLES – KANSAS CITY ROYALS

Royals-manager Matt Quatraro klaagde in de laatste serie van het reguliere seizoen dat zijn team wel wat hits en runs kon gebruiken. Niemand zal dit tegenspreken, maar in Baltimore hadden ze dinsdag aan één run genoeg om te winnen. De Orioles stuurden met Cobin Burnes behoorlijk wat geweld naar de heuvel, maar Kansas City zette daar de eveneens formidabele Cole Ragans tegenover.

Beide teams verdeelden 10 hits in dit duel en wie anders dan Bobby Witt Jr. deelde de beslissende tik uit. Maikel Garcia kreeg in de zesde inning vier wijd en schoof vervolgens steeds iets verder op. Na een RBI-single van Witt Jr. kon de infielder eenvoudig scoren vanaf het derde honk. In een wedstrijd waarin de pitchers heersten, bleek dit genoeg voor een verrassende 1-0 overwinning van de bezoekers.

UP NEXT:

Zach Eflin krijgt woensdagavond (22.30u Nederlandse tijd) de bal van Orioles-manager Brandon Hyde. Na zijn trade naar Baltimore doet de starter het uitstekend voor de O’s en die lijn moet hij doortrekken om het seizoen in leven te houden. Eenvoudig wordt dat niet, want Seth Lugo is momenteel bezig aan één van zijn beste seizoenen in de majors. Lugo won dit jaar al 16 wedstrijden voor de Royals en nummer 17 betekent een trip naar de AL Division Series.


NATIONAL LEAGUE WILD CARD (best-of-3)

GAME 1: MILWAUKEE BREWERS – NEW YORK METS

Waren de runs in de wedstrijden in de American League behoorlijk duur, dat gold niet voor Game 1 van deze NLWCS in Milwaukee. De Brewers legden Mets-starter Luis Severino al in de eerste inning het vuur aan de schenen, maar het antwoord volgde razendsnel. Met onder meer een 2-run RBI-triple namen de bezoekers uit New York de leiding over in de tweede inning. Voor de Mets voelde dinsdag een beetje als maandag, toen ze in een knotsgekke wedstrijd in Atlanta met 8-7 wonnen en hun play-offs veiligstelden.

In Milwaukee ging het namelijk ook over en weer. De thuisploeg – en winnaar van de NL Central – greep de leiding weer in de vierde inning. Joel Payamps kwam Brewers-starter Freddy Peralta vervangen in de vijfde, maar haalde het einde va die inning niet. Het waren de Mets die deze inning domineerden en met 5 runs de regie in de wedstrijd pakten. In het tweede deel van de wedstrijd werd niet meer gescoord, waardoor de Mets hun goede vorm van de tweede seizoenshelft ook in deze NLWCS etaleerden.

UP NEXT:

Voor de Brewers moet Frankie Montas deze serie in de vroege donderdagochtend (01.30u Nederlandse tijd) in leven zien te houden. Montas kwam eerder dit seizoen over van de Reds en had het lastig in zijn laatste drie outings. Hij gaf daarin 12 earned runs op. Tegenstander Sean Manaea kan terugkijken op een zeer acceptabel eerste jaar in The Big Apple. Hij won 12 wedstrijden voor de Mets en noteerde een 3.47 ERA.


GAME 1: SAN DIEGO PADRES – ATLANTA BRAVES

De door blessures geteisterde Atlanta Braves haalden op het allerlaatste moment de play-offs. Nog voor Game 1 kregen ze opnieuw slecht nieuws. Chris Sale, één van de beste pitchers in de NL dit jaar, kon vanwege rugproblemen niet in actie komen in deze serie. De jonge AJ Smith-Shawver moest daardoor opdraven in Game 1 tegen de Padres en kreeg het direct zwaar te verduren. Met Luis Arraez op de honken joeg Fernando Tatis Jr. al in de eerste inning de bal de tribunes in voor een 2-run homerun.

Kyle Higashioka liet Jake Cronenworth in de tweede inning de derde run scoren, waarna er al snel een einde kwam aan de werkdag van Smith-Shawver. De relievers van Atlanta wisten de sterren van San Diego vervolgens aardig in toom te houden, maar op run support hoefden ze niet te rekenen. Padres-starter Michael King was eenvoudigweg veel te goed deze avond.

Voor het eerst sinds 2020 kwam King in actie in de play-offs en het werd een optreden om nooit te vergeten. In zeven innings stond hij 5 hits toe en zette de starter 12 batters weg met een strikeout. Een homerun van Higashioka maakte er in de late innings nog 4-0 van, maar deze wedstrijd was toch vooral die van Michael King.

UP NEXT:

Liefhebbers van een mooi duel der pitchers moeten donderdagochtend (02.30u Nederlandse tijd) even de wekker zetten. Namens de Padres neemt Joe Musgrove het dan op tegen Max Fried. Laatstgenoemde moet winnen om het seizoen van Ozzie Albies te verlengen, maar ook om zeker te zijn van een volgend optreden in het uniform van de Braves. Het contract van Fried loopt af na dit seizoen en de verwachting is dat hij voor veel geld ergens anders zal tekenen (lees: Los Angeles).

Cover photo: Kevin M. Cox

NHL 32-in-32 | Winnipeg Jets: Knokken in een overvolle Central

0

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Op dinsdag 8 oktober openen St. Louis Blues en Seattle Kraken om 22:30 uur Nederlandse tijd officieel het Noord-Amerikaanse bal. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Florida Panthers. Vandaag de franchise die na een prima 2023 – 2024 in de play-offs van een koude kermis thuis kwam: Winnipeg Jets.

2023 – 2024: VROEGE EXIT SMET OP EEN UITSTEKEND SEIZOEN

Het offseason van 2023 kun je het beste als een kruispunt voor Winnipeg Jets omschrijven. Op 27 juni werd enfant terrible Pierre-Luc Dubois — in ruil voor onder meer Alex Iafallo en Gabriel Vilardi — naar Los Angeles Kings getrade en leek het stempel retool/rebuild in Canada definitief gezet. Als klap op de vuurpijl hingen er ook grote vraagtekens boven de hoofden van zowel Connor Hellebuyck, als Mark Scheifele. Nadat beide mannen enkele dagen voor de start van het seizoen identieke zevenjarige verlengingen tekenden, kon de blik richting regular season.

Winnipeg beleefde een ietwat wisselvallige start. Na vier wedstrijden bungelden de Jets met alleen een overwinning op Florida Panthers zelfs onderaan in de Central Division. Na de overtime overwinning op Edmonton in wedstrijd nummer vijf kwam de motor echter op gang. Tussen november en februari was de ploeg ongenaakbaar en bleek met name de aanvallende diepte een pluspunt voor head coach Rick Bowness. Na de toevoeging van Tyler Toffoli op Deadline Day was de motor nog iets meer opgevoerd. Bij het ingaan van de play-offs stonden de Jets op een win streak van acht wedstrijden, waar met name de onderlinge ontmoeting met Colorado (7-0) in het oog sprongen.

In de play-offs kwamen de Jets echter geen moment in hun spel tegen (uitgerekend) Colorado Avalanche. Hoewel een waanzinnige Game 1 (7-6 overwinning) mede door twee goals van Kyle Connor en Adam Lowry in het voordeel van de Canadezen werd beslecht, liepen de Jets vanaf Game 2 van het kastje naar de muur. De aanvallende juggernaut Colorado hield flink huis en noteerde in Game 2 tot en met 5 minimaal vijf (!) treffers per wedstrijd.

RICK BOWNESS ZWAAIT AF, SCOTT ARNIEL IN

Rick Bowness was de laatste maanden af en toe al afwezig om de zorg voor zijn vrouw (herseninfarct) op zich te nemen, maar besloot na de laatste wedstrijd tegen Colorado in de eerste ronde van de play-offs de NHL definitief vaarwel te zeggen. Hoewel er op zijn erelijst een Stanley Cup ontbreekt, verlies de sport met het vertrek van Bowness één van de meest toonaangevende coaches aller tijden. In totaal stond de Canadees 2726 wedstrijden als head coach aan het roer, waarmee hij bovenaan de all-time ranking prijkt en was hij de laatste nog actieve coach die een franchise in de jaren ‘80 onder zijn hoede had.

Toch wel verrassend kwam het Front Office uit bij Scott Arniel als vervanger. De voormalig first-rounder van 1981 (toevalligerwijs door de originele Winnipeg Jets gedraft) maakte de voorbije jaren vlieguren als assistent bij onder meer New York Rangers, maar stond voor het laatst in 2011 (!) bij Columbus Blue Jackets zelf aan het roer als head coach.

WEINIG MOVES AANVALLEND

Het was de voorbije weken in Winnipeg redelijk status quo voor wat betreft de aanvallende linies. Top prospect Rutger McGroarty vertrok (niet verrassend) voortijdig uit Canada en werd naar Pittsburgh getrade, Tyler Toffoli trok als Free Agent richting het zuiden van de Verenigde Staten om de komende vier jaar het shirt van San Jose Sharks te dragen en Sean Monahan verdedigt de clubkleuren van Columbus Blue Jackets. Mason Shaw (two-way) en Jaret Anderson-Dolan kregen daarentegen beiden een minimaal contract aangeboden en zullen voornamelijk strijden om een plek op de vierde lijn.

Hoewel Toffoli en Monahan beide als rental tijdens het voorbije seizoen in Winnipeg neerstreken, was vooral het huwelijk met Monahan een geslaagde. Op de tweede lijn centre positie hengelde de huidig Blue Jacket 24 punten in 34 wedstrijden binnen en was hij een under the radar toevoeging aan de top six. GM Kevin Cheveldayoff had een contractverlenging lang in beraad, maar de blessuregevoelige Monahan koos voor een vijfjarig contract bij Columbus.

Het ligt in de lijn der verwachting dat met de vrijgekomen plaats op de tweede lijn oogappel Cole Perfetti in de depth chart een linie opschuift. De 22-jarige first-rounder van 2020 stond vanaf 1 juli te boek als RFA na het verlopen van zijn Entry Level contract, maar vorige week kwamen beide partijen een tweejarig contract — $3.25 miljoen AAV — overeen. Hiermee “koopt” het Front Office zichzelf extra tijd om een belangrijk onderdeel van de core over anderhalf jaar een monsterverlenging te kunnen aanbieden.

BRENDON DILLON LAAT GAT ACHTER IN BLUE-LINE

De blauwe lijn in Winnipeg zal er komend seizoen met het vertrek van Brenden Dillon (New Jersey Devils) behoorlijk anders uit zien. De 33-jarige Canadees trekt na drie seizoenen Winnipeg de deur van het Canada Life Centre achter zich dicht voor een avontuur bij de ploeg van nieuwe head coach Sheldon Keefe.

Het zal voor Arniel — zeker na het vertrek van Dillon — puzzelen worden op de blue-line. Uiteraard voert Josh Morrisey het zestal oud en vertrouwd aan, maar zal buddy Dylan DeMelo waarschijnlijk richting de derde lijn verkassen. Colin Miller ziet zichzelf hiermee aan de rechterkant van Morrisey terug. De 31-jarige Canadees speelde in een soortgelijke rol bij Vegas Golden Knights, waarmee hij in het eerste jaar direct de Stanley Cup Final haalde.

Neal Pionk voert het tweede paar aan en zag in het offseason Haydn Fleury voor een langer verblijf in Winnipeg kiezen. Naast DeMelo op drie zal het stuivertje wisselen worden tussen Dylan Coghlan, Logan Stanley, Ville Heinola en Dylan Samberg voor het laatste plekje aan de linkerkant.

Tussen de palen het vertrouwde gezicht van Connor Hellebuyck. De kersvers Vezina Trophy winnaar zag backup Laurent Brossoit voor eigen kansen bij Chicago Blackhawks kiezen en Collin Delia richting Edmonton vertrekken. Het Front Office handelde snel en tekende op 1 juli Kaapo Kahkonen als tweede sluitpost. De 28-jarige Fin speelde het voorbije seizoen voor San Jose Sharks en New Jersey Devils (in ruil voor Vitek Vanecek) en begint in Winnipeg aan zijn vierde NHL avontuur.

VOORUITBLIK: ALLE ZEILEN BIJ IN DE CENTRAL

Winnipeg Jets is al enkele jaren één van de lastigste franchises om te voorspellen. De Canadezen stonden steevast te boek als ‘grijze muis’, maar braken het voorbije seizoen met 110 punten serieus de ban.

Toch is de NHL-redactie wat terughoudender met het enthousiasme omtrent Winnipeg. Ondanks de weinige wisselingen is het nog maar de vraag of het gemis van Monahan en Dillon (en ook zeker Brossoit als backup goalie) goed worden opgevangen. Op papier is Cole Perfetti een adequate vervanger voor Monahan, maar kan hij ook zomaar in een trade chip veranderen gezien zijn contractstatus en (wellicht) gebrek aan prestaties. Om nog maar te zwijgen over de sterker geworden Central Division.

Desalniettemin zijn de Jets ook eind april weer van de partij in het postseason. De divisie zien we ze niet winnen, maar meedoen om de wildcards zou het minimale aan doelstelling moeten zijn. Hopelijk voor de fans snoert Scott Arniel de sceptici vrij snel de mond.

Cover photo: The Canadian Press – via TSN

MLB Dutch Watch: Albies bibbert, ticket voor Padres en rentree broertjes Palacios

0

Het seizoen duurde door orkaan Helene één dag langer dan gepland, maar voor Ozzie Albies en de Atlanta Braves stond er maandag nog heel veel op het spel. In San Diego konden Xander Bogaerts en Jurickson Profar rustig achterover leunen. Zij hadden de play-offs al bereikt. In Boston, Tampa Bay en Pittsburgh hebben ze minder geluk. Onze vertegenwoordigers daar genieten al van hun offseason.

OZZIE ALBIES (2B, Atlanta Braves)

SEASONSTATS: 399 AB, .251/.303/.404, .707 OPS, 52 R, 53 RBI, 29 2B, 10 HR, 8 SB, 95 OPS+

Voor de Atlanta Braves stond er een hoop op het spel in de laatste week van het reguliere seizoen. Ze konden zichzelf een goede dienst bewijzen door in eigen huis de serie tegen de New York Mets te pakken, maar voor het zover was moest er eerst in Miami gewonnen worden van de Marlins. Dat drieluik begon in elk geval met goed nieuws. Ozzie Albies was sinds 21 juli uit de roulatie, maar maakte in Florida zijn rentree. De switch-hitter kon alleen vanaf de rechterkant slaan, want links was nog te pijnlijk voor zijn herstelde pols.

De al uitgespeelde Marlins legden bepaald niet de rode loper uit voor Atlanta. Met 0-for-5 beleefde Albies geen fijne rentree en de 3-4 nederlaag maakte het gevoel al niet veel beter. Met een single en een run droeg Albies (1-for-5) zaterdag 21 september bij aan een betrekkelijk simpele 6-2 zege. Om in het spoor van de concurrenten te blijven, voelde de series finale op 22 september als een must win. Met een solo homerun in de eerste inning hielp Albies de Braves op weg. Die negende van het seizoen zorgde echter niet voor rust in de gelederen. Atlanta moest diep gaan om uiteindelijk een 5-4 overwinning over de streep te trekken.

Met een achterstand van 2 gewonnen wedstrijden begonnen de Braves dinsdag 24 september aan hun serie tegen directe concurrent New York Mets. Mede dankzij een RBI-single van Ozzie Albies mocht het begin er zijn. Atlanta versloeg de rivaal met 5-1, maar die flow werd vervolgens door storm Helene de kop ingedrukt. Die oh zo belangrijke serie kon door de vele regen niet afgemaakt worden. De twee overgebleven duels werden pas op maandag 30 september afgewerkt.

In het weekend van 27 september leek alles de kant van Atlanta op te vallen. De Mets en Diamondbacks verloren hun eerste twee wedstrijden, waardoor de rode loper voor de Braves uit werd gelegd. Met 3-0 wonnen zij hun eerste ontmoeting met de Royals. Albies noteerde zijn enige hit van de serie in de vijfde inning van dat duel. Ook zaterdag ging de overwinning naar de thuisploeg, dit keer met 2-1. Bij winst in de series finale waren de wedstrijden tegen de Mets voor Atlanta niet meer van belang. Het al geplaatste Kansas City wenste echter met een goed gevoel richting het postseason te gaan en was zondag met 4-2 te sterk. Door de overwinningen van Arizona en New York die dag kwam ’t seizoen in de National League tot een climax op maandag.

EIND GOED, AL GOED

En een climax werd het… De Braves en Mets moesten een doubleheader afwerken, waarbij beide teams wisten dat één overwinning genoeg was voor een wildcard. Arizona moest hopen op een sweep om nog via de achterdeur richting play-offs te gaan. Het eerste deel van die doubleheader werd de wedstrijd van Ozzie Albies. Een 2-run homerun én een 3-run RBI-double van de tweedehonkman waren echter niet genoeg voor de winst. In een wedstrijd die gerust een achtbaan genoemd mag worden, gingen de Mets er met een 8-7 overwinning vandoor. En dus het eerste ticket.

Waar de Diamondbacks al voor vreesden, gebeurde in deel 2. Mets-manager Carlos Mendoza gaf wat grote namen rust, terwijl de Braves met het mes op de keel speelden. Ook hier liet Ozzie Albies zich met een single en een run in de zevende inning weer gelden. Atlanta won met 3-0 en gaat – ondanks al het blessureleed – vanaf dinsdag de strijd aan met de Padres in de NLWC. De winnaar van die best-of-3 vervolgt de play-offs met een serie tegen de LA Dodgers.


XANDER BOGAERTS (2B/SS, San Diego Padres)

SEASONSTATS: 428 AB, .264/.307/.381, .688 OPS, 50 R, 44 RBI, 15 2B, 11 HR, 13 SB, 92 OPS+

Met series tegen de Dodgers en Diamondbacks in de laatste week konden de San Diego Padres zich langzaam maar zeker voorbereiden op het postseason. Daar moesten ze zich eerst nog voor plaatsen. Een gigantische stap kon gezet worden in het weekend van 20 september. De abominabele White Sox kwamen op bezoek en bij goede resultaten konden de Padres in een gespreid bedje toewerken naar LA en Arizona. En die goede resultaten kwamen er.

Het begon moeizaam op vrijdag 20 september. Bogaerts was dan wel 2-for-4 aan slag, maar zijn Padres hadden tien innings nodig om de White Sox met 3-2 op de knieën te krijgen. Eenvoudiger ging het een dag later. Niet in de laatste plaats omdat Xander Bogaerts voor de elfde keer dit seizoen verwoestend uithaalde. Met Jackson Merrill op de honken joeg onze landgenoot de bal de tribunes in voor een 2-run homerun. Een klap die de basis legde voor een 6-2 overwinning. San Diego maakte na een 4-2 overwinning in de series finale de sweep compleet. Bogaerts, inmiddels weer kortestop, kon aan slag niet imponeren en was 0-for-3.

Uitgerekend bij de rivaal uit LA stelden de Padres vorige week hun wildcard veilig. Met 2-for-4 en een RBI-single in de vierde inning droeg ook Xander Bogaerts zijn steentje bij aan dit succes. De Dodgers werden met 4-2 verslagen en met een knappe triple play maakten de Friars een einde aan dit duel. En aan de onzekerheid bij de achterban. Aan slag werkte Bogaerts alvast aan zijn zelfvertrouwen voor de play-offs. San Diego moest de twee overige wedstrijden aan de thuisploeg laten, maar Xander Bogaerts was 3-for-6 in die duels en noteerde telkens 1 RBI.

FINETUNEN

Het drieluik tegen Arizona deed er voor de Padres niet meer toe, maar voor de Diamondbacks des te meer. Des te pijnlijker was het dat juist de bezoekers uit Californië de eerste twee wedstrijden wonnen. Na wat defensief gepruts wist Bogaerts één run te scoren in de met 5-3 gewonnen eerste ontmoeting. Hij was 0-for-4 aan slag die vrijdag, maar herpakte zich afgelopen zaterdag met 2 hits in 4 AB’s. Met 5-0 ging ook die pot naar de bezoekers, waardoor Arizona zondag met de rug tegen de muur stond. Een nederlaag betekende einde seizoen voor de regerend kampioen van de National League, maar de Diamondbacks trakteerden hun fans op een 11-2 zege. Bogaerts bekeek dit vanuit de dug-out en wist ook dat Arizona in de wachtkamer plaats moest nemen.


KENLEY JANSEN (CL, Boston Red Sox)

SEASONSTATS: 54.2 IP, 4-2 (27 SV-4 BS), 3.29 ERA, 1.061 WHIP, 3.00 FIP, 20 R, 20 ER, 20 BB, 62K, 130 ERA+

In onze laatste Dutch Watch vreesden we een beetje voor een lange absentie van Kenley Jansen. De schouderproblemen waarover we toen spraken, bleken echter maar van korte duur. Al op vrijdag 20 september kon Jansen weer de gang naar de heuvel maken in een duel met de Minnesota Twins. Een tegenstander die elke overwinning ontzettend goed kan gebruiken, want de Twins maakten nog altijd kans op een wildcard. Ze kregen het van Jansen en de Red Sox echter niet cadeau. Bij een 1-1 stand in de negende inning gaf de Oranje-international hen bijvoorbeeld geen schijn van kans.

Kenley Jansen had in die wedstrijd slechts 11 pitches nodig om de Twins van scoren te houden. Dat Boston na twaalf innings alsnog met 2-4 moest buigen, was buiten de schuld van Jansen om. Op zondag 22 september speelden de twee teams een doubleheader. Een 8-1 voorsprong is normaal gesproken niet echt een stand voor Jansen, maar in dit geval wel. De closer was weer zijn dominante zelf deze dag. Jansen had maar 9 pitches nodig om achtereenvolgens Willi Castro, Ryan Jeffers en José Miranda weg te zetten. De Red Sox wonnen de laatste wedstrijd in deze serie met 9-3. De postseason-aspiraties van de Twins liepen daardoor een flinke deuk op.

BLESSURE

Net als de Red Sox zouden de Twins het uiteindelijk ook niet halen. Voor Jansen was ’t optreden van 22 september zijn laatste van dit seizoen. De schouder bleef hem plagen waarna de Red Sox besloten hem op de 15-day IL te zetten. Voor Jansen – die de laatste week niet meer bij het team was – breekt er nu een onzekere tijd aan. Niet alleen wat zijn fysieke gestel betreft, maar ook contractueel. De 37-jarige closer is free agent als straks dit seizoen klaar is en zal dan moeten afwachten of er een franchise nog toekomst in hem ziet.


JOSH PALACIOS (OF, PITTBURGH PIRATES)

SEASONSTATS: 67 AB, .224/.333/.343, .677 OPS, 10 R, 9 RBI, 2 2B, 2 HR, 1 SB, 90 OPS+

Op 29 juli hoorden we voor het laatst iets over Joshua Palacios. De outfielder liep een hamstringblessure op tegen de Astros en nam even plaats in de ziekenboeg. Dat was overigens ook een tijd waarin zijn Pittsburgh Pirates nog een positief record hadden van 54 overwinningen en 52 nederlagen. Er zal geen direct verband zijn, maar in augustus ging het opeens heel snel bergafwaarts met de Bucs. Afgelopen week keerde Palacios terug in de line-up en deed dat bij een team dat sinds zijn laatste wedstrijd slechts 19 keer had gewonnen.

Zijn rentree verliep evenmin vlekkeloos. Op 24 september mocht Palacios opdraven in de negende inning tegen de Milwaukee Brewers. De kampioen van de NL Central won dat duel eenvoudig met 7-2 en Palacios was 0-for-1 in zijn enige slagbeurt. Op bezoek bij de Yankees, in zijn eigen New York, mocht Josh Palacios vaker de gang naar het slagperk maken. Het laatste weekend van dit seizoen leverde hem zelfs nog wat mooie momenten op.

GOED IN EIGEN ACHTERTUIN

Pittsburgh won op 28 september met 9-4 in The Bronx. Palacios was 0-for-2 aan slag, maar bereikte ook twee keer de honken na vier wijd. De Bucs lieten de international niet op de honken achter, waardoor Palacios – naast zijn eerste gestolen honk – 2 runs scoorde. De laatste wedstrijd van dit seizoen ging met 4-6 verloren voor Pittsburgh. Josh Palacios liet zich nog één keer van zijn beste kant zien met een 2-run RBI-double in de derde inning. Hij zette daarmee zijn totaal aan RBIs op 9.


RICHIE PALACIOS (2B/OF, Tampa Bay Rays)

SEASONSTATS: 264 AB, .223/.346/.318, .664 OPS, 46 R, 21 RBI, 8 2B, 5 HR, 19 SB, 94 OPS+

Net als zijn broer viel ook Richie Palacios eind juli geblesseerd weg. De international van de Tampa Bay Rays kampte met een knieblessure en maakte eind september zijn rentree in de hoofdmacht van de franchise. Palacios deed dit in de serie tegen de Detroit Tigers. In tegenstelling tot de Rays speelden zij nog wel voor een plek in het postseason. Detroit had op het juiste moment de vorm te pakken, want dankzij een geweldige augustus (17-11) en september sloegen zij zich helemaal terug in de race om de wildcards.

Op dinsdag 24 september maakte Richie Palacios zijn eerste minuten weer in het shirt van de Rays. Als pinch hitter kwam hij één keer aan slag in de achtste inning, maar een strikeout maakte een einde aan zijn wedstrijd. Tampa Bay verloor dat duel met 1-2. Een dag later speelde Palacios een volledige wedstrijd, was hij 0-for-3 met twee keer vier wijd en gingen de Rays hard onderuit: 1-7. Uiteindelijk zouden de Tigers zich knap plaatsen voor het postseason, waarin ze de Houston Astros treffen in de ALWS.

MATIG EINDE

Het slaggemiddelde van Richie Palacios zakte in het laatste weekend van dit seizoen nog verder weg. Op 27 september wonnen de Rays met 2-1 op bezoek bij de Red Sox, maar verder dan een walk kwam Palacios daar niet. Hij speelde twee van de drie wedstrijden in Boston en was 0-for-7 aan slag. Waar Tampa Bay met twee keer winst dit seizoen nog met een goed gevoel afsloot, daar gold dat zeker niet voor Palacios. Voor zijn laatste hit moeten we terug naar 25 juli. In de negen wedstrijden die hij daarna nog speelde, bereikte hij alleen via vier wijd of een HBP de honken.


JURICKSON PROFAR (OF, San Diego Padres)

SEASONSTATS: 564 AB, .280/.380/.459, .839 OPS, 94 R, 85 RBI, 29 2B, 24 HR, 10 SB, 134 OPS+

Het elfde seizoen van Jurickson Profar in de majors gaat de boeken in als zijn beste. Het voormalig toptalent van de Texas Rangers mocht in juli naar zijn eerste All-Star Game, was belangrijk voor de San Diego Padres én mag zich opmaken voor een mooie run in de play-offs. Door de opkomst van de Mets werd het de laatste weken nog spannend in die wildcard-race, maar de Friars maakten het zichzelf een stuk eenvoudiger door de Chicago White Sox te sweepen. Een drieluik waarin ook Jurickson Profar zich niet onbetuigd liet.

Op vrijdag 20 september stribbelde Chicago nog wel wat tegen, maar na tien innings trokken de Padres alsnog met 3-2 aan het langste eind. Profar was 1-for-4 met een single en een belangrijke eerste run in de zesde inning. Met 1-for-3, een double, een run en een walk liet de outfielder zich opnieuw zien in de met 6-2 gewonnen tweede ontmoeting. Met zijn 24e homerun dit seizoen zette Jurickson Profar zijn Padres op het bord in de series finale. Hij was deze wedstrijd goed voor 2 RBIs waarbij die tweede tot stand kwam via een sac fly. Profar was 2-for-3 in deze wedstrijd, waarin hij een erg belangrijk aandeel had in de 4-2 overwinning. Het bracht de Padres namelijk op de drempel van de play-offs.

In Los Angeles stapten ze al in de eerste wedstrijd die drempel over. Op 24 september kwam Profar in de vierde inning door met zijn 29e double van dit seizoen. Xander Bogaerts hielp zijn landgenoot over de thuisplaat. Samen legden ze daarmee het fundament onder een 4-2 overwinning. Met die zege wisten de Padres dat hun seizoen niet ophield na 162 wedstrijden en ze in oktober van de partij zijn. San Diego verloor de twee overige wedstrijden met respectievelijk 3-4 en 2-7. Profar was 2-for-12 in deze gehele serie. Zijn slaggemiddelde daalde dan wel iets, maar het bereiken van de play-offs was toch met afstand het belangrijkste.

OP JACHT NAAR DE KERS

Op bezoek bij de Diamondbacks was het voor Jurickson Profar zaak om wat vertrouwen te tanken richting de NLWS. Met 1-for-8, een walk, een HBP en 2 runs verdeeld over de eerste twee wedstrijden lukte dit niet helemaal. Met zijn slaggemiddelde in september (.275) is niet veel mis, maar de laatste maand was wel verreweg zijn minst productieve. Profar mocht zondag de met 11-2 verloren series finale aan zich voorbij laten gaan en zich richten op de play-offs. Dat moet voor de veelzijdige international de kroon worden op wat voor hem toch al een prachtig seizoen is.


CEDDANNE RAFAELA (CF/SS, Boston Red Sox)

SEASONSTATS: 544 AB, .246/.274/.390, .664 OPS, 70 R, 75 RBI, 23 2B, 15 HR, 19 SB, 82 OPS+

Ceddanne Rafaela zal met gemengde gevoelens terugkijken op zijn eerste volledige seizoen in Major League Baseball. De nu 24-jarige rookie uit Willemstad was verdedigend bij vlagen spectaculair en met name voor de All-Star break ook aanvallend erg aanwezig. Aan slag ging het de laatste weken niet meer vanzelf, maar met series tegen de Twins, Blue Jays en Rays in de laatste week kreeg Rafaela de kans om met een goed gemoed dit seizoen af te sluiten. Het moet gezegd, die kans greep hij met beide handen aan.

Op 20 september tekende de veelzijdige infielder tegen de Twins voor zijn 22e double van deze jaargang. Rafaela was 1-for-5 in die marathonpartij die na twaalf innings met 4-2 naar de bezoekers uit Minnesota ging. Het eerste deel van de doubleheader op zondag verliep voor Rafaela (0-for-4) niet best, maar de 8-1 zege compenseerde veel. In deel 2 van die doubleheader liet ook de knuppel van Rafaela zich gelden. Hij was 2-for-3 met een double, 2 runs, een HBP en daardoor een RBI in de zesde inning. Dat was de inning waarin de Red Sox wegliepen van de Twins en niet minder dan 6 runs scoorden op weg naar een 9-3 overwinning.

Wat RBIs betreft, had Rafaela de smaak weer te pakken. Vorige week maandag, op bezoek in Toronto, was de rookie ondanks een 0-for-4 aan slag opnieuw goed voor 2 binnengeslagen runs. Beide kwamen tot stand via een productieve out en legden het fundament voor een 4-1 zege. Een dag later zette Rafaela een comeback in gang met een 2-run RBI-single in de zevende inning. De Blue Jays hadden voor die hit nog een 3-0 voorsprong, maar zagen de Red Sox na tien innings met 6-5 winnen.

MOEIZAAM EINDE AAN MOOI SEIZOEN

Afgelopen weekend kwam er een einde aan het eerste volledige seizoen van Rafaela in Major League Baseball. Met name over de eerste seizoenshelft kan de rookie meer dan tevreden zijn, maar in de laatste maanden bleek de marathon toch af en toe net iets teveel energie te kosten. Thuis tegen de Rays speelde Rafaela alleen de eerste (1-2 nederlaag) en derde (3-1 winst) wedstrijd. Na een 0-for-3 op vrijdag wist hij zondag zijn slaggemiddelde nog wat op te krikken dankzij een 2-for-3 aan slag. Ceddanne Rafaela sluit deze jaargang af met 75 RBIs. Een aantal waarmee hij bij de BoSox alleen Rafael Devers voor zich moet dulden en Jarren Duran naast zich.


OVERIG

GEVALLEN MLB-LEGENDE PETE ROSE OVERLEDEN

Zijn laatste wedstrijd speelde hij in 1986, maar nog altijd staat het recordaantal hits in Major League Baseball op naam van Pete Rose. Bijna een kwart eeuw speelde Rose voor de Cincinnati Reds, won drie World Series, werd niet minder dan zeventien keer verkozen tot All-Star, heeft twee Gold Gloves op zijn naam, werd Rookie of the Year in 1963, een World Series MVP en speelde een recordaantal van 3562 wedstrijden en noteerde ooit een hitting streak van 44 wedstrijden. Op maandag 30 september overleed Pete Rose op 83-jarige leeftijd.

Rose heeft een meer dan geweldige carrière achter de rug, maar helaas zullen de jongere generaties hem vooral herinneren als de man die verbannen werd uit MLB. Eind jaren ’80 werd een onderzoek ingesteld naar Rose, die zou gokken op honkbalwedstrijden. Inclusief die van de Reds, waar hij op dat moment manager van was. Hoewel Pete Rose bleef ontkennen, werd hij voor het leven geschorst. In 1991 zou hij in aanmerking komen voor de Hall of Fame, maar zijn misstappen hielden hem ver weg van Cooperstown.

Cover photo: Todd Kirkland

NHL 32-in-32 | Vancouver Canucks: Mierzoete divisiewinst smaakt naar meer

0

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Op dinsdag 8 oktober openen St. Louis Blues en Seattle Kraken om 22:30 uur Nederlandse tijd officieel het Noord-Amerikaanse bal. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Florida Panthers. Vandaag de franchise die na een fantastisch seizoen 2023 – 2024 zich plotseling bij de big guns heeft gemeld: Vancouver Canucks.

2023 – 2024: BOVEN ALLE VERWACHTINGEN EERSTE DIVISIETITEL IN TIEN JAAR

Hoewel de fans in het westen van Canada geen hoge verwachtingen van het huidige seizoen hadden, schoot GM Patrik Allvin in het offseason met scherp. Onder leiding van head coach Bruce Boudreau ontbrak het in ’22 – ’23 vooral aan diepte op de blue-line, iets wat het Front Office met onder meer de komst van Ian Cole en Carson Soucy vrijwel teniet deed. Bovendien poetste Allvin het resterende contract van Oliver-Ekman Larsson van tafel en promoveerde het Quinn Hughes tot jongste captain uit de franchise geschiedenis.

Een beslissing die Vancouver geen windeieren legde. Aan de hand van de 24-jarige Amerikaan werd vanaf speelronde één serieus naar de divisietitel gehengeld. Met 92 punten verpulverde Hughes het franchise record voor aantal punten als blue-liner (dat overigens reeds op zijn naam stond). Bovendien doorkruiste J.T. Miller voor het eerst de grens van 100 punten (103) en schoot Brock Boeser voor het eerst 40 goals tegen de touwen. Om het verhaal compleet te maken werd ook nog eens het contract van Elias Pettersson verlengd.

Hoe anders hing de vlag er in oktober 2023 voor. De franchise stond op een belangrijk kruispunt en was het grootste vraagstuk het gebrek aan ervaren krachten. Met hier en daar een uitzondering herbergden de aanvallende linies louter twintigers en ook de blue-line stroomde niet over van ervarenheid. Tel daarbij op dat Vancouver in de voorgaande jaren drie head coaches versleet en menig klepper zijn heil elders zocht.

CANUCKS VINDEN WATERLOO TEGEN EDMONTON

Desalniettemin was de stemming in het westen van Canada opperbest. Hoewel de blauwhemden de laatste twee weken van het reguliere seizoen qua niveau wat wegzakten, was alweer even geleden dat Vancouver als winnaar uit de bus van een divisie kwam. In notabene de Northwest Division kropen de blauwhemden onder leiding van de broers Sedin in het seizoen 2012 – 2013 voor het laatst op het hoogste schavot. Overigens kon je deze titel enigszins met een korrel zout nemen, want na de lockout begon het seizoen pas halverwege januari en kwam men niet verder dan 48 reguliere wedstrijden.

In de eerste ronde van de play-offs trof het Nashville Predators, dat juist in de laatste weken van het seizoen zichzelf tot één van de beste franchises uit de NHL manifesteerde. Hoewel de geelhemden geregeld de boventoon voerden, wonnen de Canucks de serie uiteindelijk met 4-2 en kon het zich opmaken voor een ‘Battle of Canada’ tegen Edmonton Oilers.

Het sprookje van Vancouver eindigde helaas in de tweede ronde. Nadat de Canucks brutaal een 3-2 voorsprong in de serie namen, trokken de Oilers uiteindelijk met de hakken over de sloot de overwinning uit het vuur. In de allesbeslissende Game 7 kwamen de blauwhemden van een 3-0 achterstand nog knap terug tot 3-2 (niet voor het eerst overigens), maar hield de latere Stanley Cup finalist uiteindelijk stand. De kater in Vancouver werd er niet minder door, maar het seizoen 2023 – 2024 was een prachtig fundament om op voort te borduren.

EXAMEN ‘ZOEKTOCHT NAAR DIEPTE’ MET VLAG EN WIMPEL BEHAALD

Het valt lastig te ontkennen dat Vancouver het voorbije seizoen geregeld boven zichzelf uitsteeg. Na 82 wedstrijden eindigden de blauwhemden op een zesde plaats in GF (279) en GF/G (3.40), maar stonden ze in de vele prognoses op een middenmoot positie ingeschaald. Desondanks was het voor het duo Patrik Allvin – Jim Rutherford duidelijk dat er in de aanvallende linies geïnvesteerd diende te worden.

Toch beginnen we bovenaan de aanvallende depth chart. J.T. Miller kwam in 2019 over van Tampa Bay Lightning en was vanaf dag één vertrokken. Zijn monsterseizoen 2021 – 2022 (99 punten) werd uiteindelijk met een zevenjarige contractverlenging ($8 mil AAV) beloond. Dat hij het voorbije seizoen voor het eerst in zijn carrière de grens van 100 punten passeerde, laat wel zien dat de Canucks met Miller als stralende middelpunten spekkoper zijn. In de tandem met Brock Boeser was het duo goed voor een totaal van 77 goals, des te knapper gezien het feit de tegenstander geregeld het eerste blauwe paar ertegenover stelde.

Op de eerste lijn krijgt het duo komend seizoen gezelschap van Danton Heinen (Boston Bruins). De 29-jarige Canadees groeide in Boston van een professional try-out uit tot een belangrijke schakel op de derde lijn en noteerde uiteindelijk 36 punten in 74 wedstrijden. Blijven we in Boston want ook Jake DeBrusk verdedigt vanaf komend seizoen de clubkleuren van Vancouver. De 2015 first-rounder van Beantown tekende op 1 juli een zevenjarige deal — $5.5 miljoen AAV — en gaat naar alle waarschijnlijkheid de nieuwe partner van Elias Pettersson op de tweede lijn worden.

DANIEL SPRONG IN TOWN

Aanvallend sloten Ilya Mikheyev (Chicago Blackhawks) en Sam Lafferty (Buffalo Sabres) het avonturenboek Vancouver, maar zat het Front Office allesbehalve stil. Zo kwamen achtereenvolgens Kiefer Sherwood en onze eigen Daniel Sprong richting het westen van Canada. Sherwood verdedigde vorig jaar de clubkleuren van Nashville, waar hij afwisselend op de derde- en vierde lijn tot een totaal van 27 punten (tien goals, zeventien assists) kwam. Met het spijtig wegvallen van Dakota Joshua (teelbalkanker) zal voor Sherwood een mogelijke derde lijn met Connor Garland en Teddy Blueger in het verschiet liggen.

Dan hebben we daar ook nog Daniel Sprong. De Nederlander kwam na een ijzersterk jaar in Seattle vorig seizoen uit voor Detroit Red Wings, waar hij in 76 wedstrijden eveneens op de brommer was (43 punten). Voor $975K versterkt de Amsterdammer komend seizoen de vierde lijn van de blauwhemden. In het preseason liet hij er geen misverstand over bestaan. Met een ‘McDavidiaanse’ actie schoot hij de Canucks op de powerplay (waar hij eveneens een sleutelspeler in kan worden) tegen Calgary fantastisch op gelijke hoogte.

QUINN HUGHES KRIJGT EEN NIEUW DERDE DUO

Ja. Quinn Hughes was vorig jaar van de absolute buitencategorie. De captain kreeg de ‘C’ — als jongste Canuck ooit — op de borst gespeld en nam de ploeg aan de hand. Met legio franchise records als blue-liner won hij dik verdiend de Norris Trophy als de beste verdediger in de NHL. Partner in crime Filip Hronek was minstens zo belangrijk in het succesverhaal van de ‘captain’. De 26-jarige Tsjech beleefde in zijn eerste, echte Vancouver seizoen toch wel een breakout en is qua core nog minimaal vier jaar actief in Canada.

Het tweede paar is en blijft Carson Soucy – Tyler Myers. Mede door blessures kwam Soucy tot slechts 40 wedstrijden het voorbije seizoen, maar was hij in zijn minuten op het ijs uiterst betrouwbaar. Het leidde ertoe dat ook Myers zijn beste +/- uit zijn carrière (+16) noteerde.

Daarachter is het een wisseling van de wacht. Nikita Zadorov vertrok (zoals bekend) naar Boston Bruins en Ian Cole zoekt zijn heil vanaf komend seizoen bij Utah Hockey Club. Met Derek Forbort (Boston Bruins) en Vincent Desharnais (Edmonton Oilers) kan Rick Tocchet zijn tactiek toch anders opbouwen. Waar Cole en Zadorov vooral 5 v 5 belangrijk waren, zal het duo Forbort en Desharnais met name de penalty-kill upspicen. Met 79.1% was die het voorbije seizoen simpelweg average.

SILOVS STARTER IN AFWEZIGHEID VAN DEMKO

‘Between the pipes’ heeft inmiddels bewezen één van de beste goalies in de wereld te staan, maar staat geregeld blessureleed zijn fitheid in de weg. Met enkel Connor Hellebuyck voor zich in de strijd om de Calder Trophy ging zijn fabelachtige seizoen (2.45 GAA, .918 sv%) in maart door een knieblessure al voortijdig de prullenbak in. Op moment van schrijven is de Amerikaan nog altijd niet fit verklaard, waardoor een startende rol voor play-off revelatie Arturs Silovs in het verschiet ligt.

De 23-jarige Let lifte als tweede goalie achter de huidig Dallas Star Casey DeSmith mee het postseason in, maar werd vrij rap voor de leeuwen gegooid. Ondanks de stat line niet in zijn voordeel spreekt, kreeg hij het publiek met zijn optredens geregeld op de banken. Als extra optie kwam redelijk verrassend Kevin Lankinen over vanuit Tennesee. In de tandem met Juuse Saros was de 28-jarige Fin één van de betere backups in de NHL, maar bleef een contractaanbieding als UFA tot eind augustus uit.

VOORUITBLIK: BACK-TO-BACK DIVISIETITEL REËLE DOELSTELLING

Vancouver Canucks gaat ook komend seizoen de play-offs halen. De blauwhemden hebben ondanks de vertrekken van Zadorov, Cole, DeSmith en Elias Lindholm prima alternatieven binnenboord gehaald. Vraagteken is nog wel waar Rick Tocchet het trio Danton Heinen – Kiefer Sherwood – Daniel Sprong posteert, maar het betekent in ieder geval wel dat de Canucks de broodnodige diepte hebben binnen gehengeld.

”Voordeel” voor een eventuele prolongatie van de divisietitel is de op papier zwakker geworden Pacific Division. Natuurlijk melden (normaal gesproken) Edmonton Oilers en LA Kings zich mede aan het front, maar kun je niet ontkennen dat Vegas Golden Knights en Calgary Flames een jasje hebben uitgedaan.

Als het trio Pettersson, Miller en Hughes weer doet wat het zo goed kan.. Is Vancouver Canucks één van de ultieme outsiders voor de Stanley Cup (Final). You heared it here first.

Cover photo: Bob Frid-USA TODAY Sports

NFL op zondag: Derrick Henry domineert de Bills, Chiefs blijven ongeslagen

0

Zondagavond stond er met Bills @ Ravens een AFC-kraker op het programma. Derrick Henry nam zijn team met 199 rushing yards en één touchdown bij de hand. Vlak daarvoor bleven de Chiefs met een overwinning op de Chargers het laatste ongeslagen team in de AFC. Dat en meer in de reviews van de late games op zondag.

Derrick Henry rent de Buffalo Bills omver

Buffalo Bills @ Baltimore Ravens | 35-10

De eerste play van de Baltimore Ravens was direct raak: Derrick Henry dook in het gat dat fullback Patrick Ricard voor hem creëerde en scoorde de openingstouchdown. Het was de langste rush in Ravenshistorie: 87 yards to the house. Het was een serieus statement tegen één van de laatst overgebleven ongeslagen teams. Henry bewees wederom dat zijn waarde ook groot is in een ander tenue dan dat van de Titans. De Ravens bewezen dat hun defense zich meer dan kan meten met één van de beste quarterbacks. Allen kwam namelijk nooit in zijn ritme. Waar hij in de eerste drie duels weinig moeite had om ieder wedstrijd bijna iedere skillplayer uitgebreid te bedienen, lukte hem dat nu nauwelijks. De Bills maakten geen enkel moment aanspraak op de winst. Het was de eerste keer dat de grote transformatie, voornamelijk op defense, Buffalo te machtig bleek.

De Bills defense werd aan gort gerend door Henry, die met zijn 199 yards meer rende dan ieder van de teams die Buffalo in de eerste drie weken tegenkwam. Het was echter ook Lamar Jackson die, ondanks lichte statistieken (13/18, 156 yards, 2 passing TDs, 1 rushing TDs), een goede avond had. Hij was niet perfect, maar kreeg meer van de grond dan Josh Allen. Er bestaat echter niet direct reden tot zorg in Buffalo. De defense presteerde boven verwachting en de offense was de #1 in de league. Baltimore was gewoonweg de bovenliggende partij. Ze scoorden in hun eerste drie drives en de Bills offense werd vakkundig lamgelegd. Toen Allen de rug rechtte met een onvoorstelbare pass op Khalil Shakir leek een comeback aanstaande, maar ook dat werd door de Ravens D in de kiem gesmoord. Het blijft daarmee spannend aan de top van de AFC.

OVERIGE GAMES

Washington Commanders @ Arizona Cardinals | 42-14: De Jayden Daniels show (26/30, 233 yards, TD, INT) gaat door. Na vier duels heeft hij een gemiddelde van 82,1% voltooide passes, ongekend in de NFL. Dit weekend kwam daar wel een interceptie bij, maar zijn talent en ontwikkeling blijft groeiende. Hoe anders was dit voor de Cardinals offense. De Commanders hadden running back James Conner in de tang en dan komt de offense niet van de grond. Conner kon maar in twee drives meters maken en dat was onvoldoende om de Daniels offense bij te houden.

New England Patriots @ San Francisco 49ers | 13-30: Ze begonnen slecht aan het seizoen, maar de 49ers kunnen het nog steeds. Weliswaar tegen één van de voornaamste kandidaten voor de #1 pick in 2025, maar toch. Brock Purdy (15/27, 288 yards, TD, INT) gooide voor een touchdown, Jordan Mason (123 yards, TD) rende er eentje binnen en Fred Warner zette een interceptie om in een score. Bij de Patriots was het vooral middelmatigheid dat de klok sloeg. Jacoby Brissett kreeg zijn offense niet van de grond en de defense wist, in tegenstelling tot die van de 49ers, weinig stand te houden.

Kansas City Chiefs @ Los Angeles Chargers | 17-10: Het hield niet over voor de aanvallend gemankeerde Kansas City Chiefs. In een laagscorende game waren het Travis Kelce en good old Kareem Hunt die aanvallend de toon zetten. Patrick Mahomes (19/29, 245 yards, TD, INT) had de connectie met Kelce weer te pakken, maar speelde onder zijn gebruikelijke niveau. Tegelijkertijd werd er wederom een aanvaller toegevoegd aan de ziekenboeg: Rashee Rice lijkt behoorlijk wat tijd te gaan missen. Aan de overkant wist Justin Herbert (16/27, 179 yards, TD) zijn offense maar zeer beperkt aan de praat te krijgen. Herbert was nog licht geblesseerd en miste zijn twee startende tackles. Zowel via de lucht als over de grond wisten ze de Chiefs daarmee niet bij te houden.

Cleveland Browns @ Las Vegas Raiders | 16-20: De Cleveland Browns blijven onnodig verliezen en blijven onnodige penalty’s aaneen rijgen. Ook in de Las Vegas Raiders moesten zij hun meerdere erkennen. De Raiders speelden, ondanks en wellicht dankzij de afwezigheid van Maxx Crosby en Davante Adams, met het mes tussen de tanden. Het was een kwestie van next man up getuige de speler die Deshaun Watson naar de grond werkte op de beslissende fourth down. Charles Snowden, een undrafted free agent, leverde Las Vegas de winst. Voor de Raiders maakte de efficiënte run game met Alexander Mattison en Zamir White het verschil. Bij de Browns maakten de penalty’s het verschil, want in tegenstelling tot eerdere speelrondes speelde Deshaun Watson (24/32, 176 yards, TD, INT) dit keer wel goed.


De recaps van de vroege games op zondag vind je hier!

Coverfoto: Tommy Gilligan/Imagn Images