Home Blog Pagina 92

NFL op zondag: Cardinals stunten, Cowboys overleven

Toon Aerts
-
0
NFL op zondag: Cardinals stunten, Cowboys overleven

De vroege games op zondag leverden veel spektakel op en de latere games volgden dat voorbeeld. Tot en met de laatste seconde van Sunday Night Football was er spanning en sensatie. Daar zorgden onder meer de Dallas Cowboys en de Pittsburgh Steelers voor. Ook wat de uitslagen betreft, vielen er enkele opvallende verrassingen te noteren. Een bloemlezing.

COWBOYS WINNEN ONDANKS DRIE TURNOVERS BIJ STEELERS

Dallas Cowboys @ Pittsburgh Steelers | 20-17

Het stormde in Pittsburgh, Pennsylvania. Niet alleen letterlijk -de start van de wedstrijd werd door donder en bliksem maar liefst met 90 minuten uitgesteld- maar ook figuurlijk. De Pittsburgh Steelers en de Dallas Cowboys leverden een razendspannende knokpartij af waarin de Dallas Cowboys pas op het allerlaatste moment de knock-outslag uitdeelden. Dat de Cowboys als overwinnaars van het veld stapten, was uiteindelijk wel een verrassing. Dak Prescott zorgde namelijk voor niet minder dan drie turnovers. Hij gooide twee intercepties en verloor ook nog eens een fumble. Daarnaast wisten de Steelers ook nog een field goal van Brandon Aubrey af te blokken.

Het schoentje wrong zoals wel vaker offensief bij de Steelers. Ze kwamen in totaal tot slechts 226 offensieve yards. De running game kon de 100 yards niet overschrijden. Justin Fields speelde aardig, maar maakte niet het verschil. Hij lukte iets meer dan 50% van zijn passes voor 131 yards en twee touchdowns. Met nog iets minder dan vijf minuten op de klok -het was toen al officieel maandag 7 oktober- gooide Fields een touchdownpass naar tight end Patt Freiermuth om de Steelers op een voorsprong van vier punten te brengen. Maar in de laatste drive namen Dak Prescott en running back Rico Dowdle hun team op sleeptouw. De Cowboys gebruikten de volledige resterende tijd om 70 yards het veld over te steken tot aan de doellijn. Daar ontvouwde zich dan nog een laatste portie drama.

Op de 1yardlijn van de Steelers pakte Rico Dowdle de bal om hem de eindzone in te buffelen, maar Elandon Roberts lanceerde zich als een kamikaze over de D-lijn en wist met zijn helm de bal los te knallen. Gelukkig voor de Cowboys was Prescott alert genoeg om zich om de vrijgekomen pigskin te gooien. Bij 4th & 4 had Prescott nog één ultieme kans om de game te winnen. Hij gooide een mooie pass naar Jalen Tolbert die de bal wist vast te houden en de touchdown scoorde voor de Cowboys. De vreugde was immens langs de zijlijn van Dallas. Deze overwinning zal ongetwijfeld een enorme boost van zelfvertrouwen geven. Te meer omdat de Cowboys deze reis maakten zonder onder anderen Micah Parsons, DeMarcus Lawrence en Brandin Cooks. Met een positief record (3-2) kunnen Mike McCarthy en co zo weer vooruitkijken.

CARDINALS VERRASSEN KICKER-LOZE 49ERS IN SANTA CLARA

Arizona Cardinals @ San Francisco 49ers | 24-23

Het was van 7 november 2021 geleden dat de Arizona Cardinals nog eens wisten te winnen van hun rivalen uit San Francisco. Gisterenavond hebben Kyler Murray (19/30, 195 yards, 1TD, 1 INT, 83 rushing yards, 1 rush. TD) en co een eind gemaakt aan die negatieve reeks met een nipte, maar daarvoor niet onverdiende zege. De 49ers produceerden dan wel net iets meer op offensief vlak, het was de defense van de Cardinals -en een geblesseerde kicker- die uiteindelijk het verschil maakten. Vooral de tweede helft schakelden de Cardinals een versnelling hoger. Aan de rust stonden de 49ers 23-10 voor en leek het op weg naar een eenvoudige zege. Na de rust konden Brock Purdy en co geen enkel punt meer scoren.

In die tweede helft veranderden de Cardinals ook offensief het geweer van schouder. James Conner, de vaak ondergewaardeerde running back, kreeg de bal toegestopt en mocht zijn ding doen. En dat deed hij. Conner rende 86 yards bij mekaar en voegde er ook 14 receiving yards aan toe. Enkel de touchdown ontbrak als kers op de taart. De defensie van hun kant onderschepte Brock Purdy nog twee keer in de tweede helft. Vooral de pick van Kyzir White in de laatste drive van de 49ers was cruciaal, want die gooide de game finaal in het slot. Bij de 49ers stapelen de vraagtekens zich intussen op. Ondanks eindelijk eens een topprestatie van Brandon Aiyuk (8 catches voor 147 yards) lukte het de troepen van Kyle Shanahan niet om de Cardinals pijn te doen na de rust. Dat moet donderdag beter, wanneer een trip naar Seattle op het programma staat.

OVERIGE GAMES

New York Giants @ Seattle Seahawks | 29-20: De Seattle Seahawks hebben een pijnlijke nederlaag geleden tegen de New York Giants. D.K. Metcalf verloor voor de tweede week op rij een fumble en verder zag de verdediging er niet okselfris uit. Bij de Giants speelde Daniel Jones vrij aardig, maar was het vooral rookie running back Tyrone Tracy die van zich liet spreken met 129 rushing yards uit 18 pogingen. Ook Darius Slayton was een onverwachte held met 122 receiving yards en een touchdown. De Giants deden de wedstrijd uiteindelijk op slot met een opvallende geblokkeerde field goal die Bryce Ford-Wheaton helemaal terugliep voor een touchdown. Met twee zeges uit hun laatste drie wedstrijden, zit het momentum alvast goed in het MetLife Stadium.

Green Bay Packers @ Los Angeles Rams | 24-19: Jordan Love heeft eindelijk zijn eerste zege van het seizoen beet. De Rams hielden in de eerste helft nog gelijke tred met de Green Bay Packers, maar in de tweede helft nam tight end Tucker Kraft zijn Packers op de schouders. Kraft ving nog twee touchdowns en haalde in totaal 88 receiving yards. Verder zette safety Xavier McKinney zichzelf nog wat extra op de kaart. Hij plukte een interceptie, zijn vijfde al van het seizoen. McKinney werd zo de eerste speler sinds de fusie van de NFL en de AFL in 1970 die een interceptie ving in elk van zijn eerste vijf wedstrijden met een nieuw team.

Las Vegas Raiders @ Denver Broncos | 18-34: Er valt dit seizoen geen pijl te trekken op de prestaties van zowel de Raiders als de Broncos. In dit AFC West-duel startten de Raiders nog wel sterk met een lange touchdown van rookie tight end Brock Bowers en een field goal van Daniel Carlson. Maar nadien stortte het kaartenhuisje in mekaar. Bo Nix speelde een prima partij met 19 uit 27 gelukte passes voor 206 yards en twee touchdowns. Hij liep zelf ook nog een touchdown binnen. Dat hij en coach Sean Payton ondanks een mooie voorsprong zwaar aan het discussiëren waren langs de lijn, is slechts een voetnoot van deze wedstrijd. Al een geluk dat de Broncos de zege niet meer uit handen gaven…

De recaps van de vroege wedstrijden op zondag vind je hier.

Coverfoto: Barry Reeger-Imagn Images

NHL 32-in-32 | Edmonton Oilers: Krijgt McDavid eindelijk zijn Cup?

Hans Mulder
-
0
NHL 32-in-32 | Edmonton Oilers: Krijgt McDavid eindelijk zijn Cup?

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Op dinsdag 8 oktober openen St. Louis Blues en Seattle Kraken om 22:30 uur Nederlandse tijd officieel het Noord-Amerikaanse bal. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Florida Panthers. Vandaag de verliezend finalist van vorig seizoen én de ploeg met de beste speler ter wereld: Edmonton Oilers

2023-2024: JEKYLL EN HYDE

Het seizoen 2023-2024 van de Edmonton Oilers biedt genoeg stof voor een mooie documentaire. Meer dan genoeg zelfs. Eerst was er die afschuwelijk slechte seizoenstart, waarin Connor McDavid en kornuiten zelfs verloren van de eveneens afschuwelijk slechte Sharks. Toen was er een wisseling van de wacht achter de bank. Jay Woodcroft werd bedankt voor bewezen diensten en vervangen door de relatief onbekende Kris Knoblauch. Onbekend voor velen, maar niet voor Connor McDavid, die als junior ooit met ‘m werkte.

Na die start rezen er twijfels over de Oilers. Waren ze wel zo goed als iedereen dacht? Was dit wel een titelkandidaat? Op het ijs werd het antwoord gegeven. Nadat ze drie van de eerste vijf duels onder Knoblauch verloren, was Edmonton vertrokken. Een imposante inhaalrace resulteerde in een tweede plek in de Pacific Division. In het postseason ging het, afgezien van de serie tegen Vancouver, eveneens vrij vlotjes voor de Oilers. Over de Stanley Cup Final zelf hoeven we het niet meer te hebben. Bijna. Bijna maakten ze het onmogelijke waar door na een 0-3 achterstand alsnog de titel te pakken, maar Game 7 werd een prooi voor de Panthers.

LEON GAAT CASHEN

Het werd dus het verhaal van net niet voor Connor McDavid, Leon Draisaitl en de rest. Alwéér net niet. Om te zeggen dat de tijd begint te dringen voor McDavid is zwaar overdreven. De beste speler ter wereld is nog altijd maar 27 jaar en in principe zouden zijn beste jaren nog moeten komen. Of die jaren ook in het shirt van de Oilers zijn, is een beetje de vraag. De franchise zit tegen het plafond van het salarishuis aan en zal keuzes moeten maken. Zeker nu het contract van McDavid in 2026 ten einde loopt.

Natuurlijk is het geen toeval dat we over salarissen en de salary cap beginnen. De inkt van het nieuwe, vette contract van Leon Draisaitl is immers nog maar net opgedroogd. Stan Bowman, de veelbesproken nieuwe general manager in Edmonton, vinkte vorige maand een belangrijke taak af door Draisaitl tot medio 2033 vast te leggen. De Duitse goalgetter gaat in die periode een slordige $ 14 miljoen per jaar verdienen. Dit contract gaat in aan het begin van volgend seizoen. En dat is op papier dan weer het laatste van McDavid, die nu $ 12.5 miljoen pakt. De verwachting is dat de Oilers-captain boven het bedrag van Draisaitl uitkomt, waardoor Bowman op andere plekken moet bezuinigen.

McDavid en Draisaitl waren ook vorig seizoen weer de ongekroonde koningen in Edmonton. Die moeizame eerste weken van ’t jaar kunnen niet los worden gezien van een blessure bij McDavid. Eenmaal fit kwam de superster op gang en tikte hij af op 132 punten. Leon Draisaitl was wat regelmatiger. Na twee seizoenen waarin hij de grens van 50 goals slechtte, moest Draisaitl met 41 treffers een stapje terug doen. De 28-jarige uit Keulen compenseerde dit met 65 assists en dus uiteindelijk 106 punten. Het duo torende daarmee – bijna als vanouds – ver boven de rest uit.

SCOREND VERMOGEN

Ryan Nugent-Hopkins kon het tweekoppig monster een jaar eerder nog redelijk bijbenen met 104 punten, maar zijn teller bleef dit keer steken op 18 goals en 67 punten. Het was nu Zach Hyman die zich profileerde en met afstand de meeste goals van alle Oilers noteerde. Na zijn vertrek uit Toronto profiteert de winger van de aanwezigheid van McDavid en Draisaitl. Hyman weet vaker de weg naar de goal te vinden en deed dit vorig seizoen maar liefst 54 keer.

Aan scorend vermogen geen gebrek in dit deel van Alberta, maar we hebben slecht nieuws voor de concurrenten. In Buffalo besloten ze het contract van Jeff Skinner af te kopen en de dertiger streek neer in Edmonton. Bij de Hurricanes en Sabres liet de 32-jarige aanvaller al zien een doelpuntenmaker pur sang te zijn. Dat belooft wat nu hij bij de Oilers samen gaat spelen met spelers die hem nog beter kunnen bedienen. Viktor Arvidsson werd door Bowman eveneens uit de vijver met free agents gevist. De 31-jarige Zweed heeft door blessureleed een moeilijk jaar bij de Kings achter de rug, maar bewees met name in Nashville een neusje voor de goal te hebben.

KANE OUT

Dat Bowman heeft geïnvesteerd in doelpunten is niet voor niets. Onlangs kwam het bericht dat Evander Kane wat operaties aan zijn buikspieren heeft ondergaan en pas na de jaarwisseling wordt terugverwacht. Het voormalig enfant terrible zal gemist worden, maar dat zijn afwezigheid betrekkelijk probleemloos opgevangen kan worden, zegt veel over de diepte in Edmonton. Met spelers als Adam Henrique, Connor Brown en Mattias Janmark hebben ze de bottom 6 bijvoorbeeld goed bezet.

Oudgedienden Derek Ryan en Corey Perry zijn ook nog altijd van waarde voor deze franchise. Het moet gezegd dat slechts twee van de al genoemde aanvallers jonger zijn dan dertig. Het zijn alleen wel de twee beste van allemaal. Vasily Podkolzin kwam over van de Canucks en hoopt zijn NHL-carriere daar echt van de grond te krijgen. Vancouver pikte de Rus als tiende op in de draft van 2019, maar het lukte Podkolzon vooralsnog niet die status waar te maken. Gezien zijn prestaties in Rusland kun je je ook afvragen of hij die status überhaupt wel verdiende. Naast Podkolzin is het ook interessant om te volgen welke rol er voor de talentvolle Matthew Savoie is weggelegd.

BOUCH-BOMB

Defensief draait het in Edmonton steeds meer om Evan Bouchard. Met 18 goals en 82 punten maakte de bijna 25-jarige blueliner zijn reputatie als toptalent meer dan waar. Bouchard was belangrijk in het reguliere seizoen, maar schakelde in de play-offs nog een tandje bij. Zijn zogenaamde “Bouch-bomb” werd een begrip als hij weer eens verwoestend uithaalde vanaf de blauwe lijn. Het is een zegen en vloek ineen voor Bowman, die volgende zomer om de tafel moet met Bouchard en zijn gevolg. De blueliner, nu goed voor bijna $ 4 miljoen op jaarbasis, is dan RFA en zal ongetwijfeld een mooi contract wensen.

Bij die onderhandelingen zal Bouchard ongetwijfeld wijzen naar het contract van collega-verdediger Darnell Nurse. De 29-jarige Canadees staat nog zes seizoenen voor ruim $ 9 miljoen op de loonlijst. Een contract dat als een molensteen om de nek van deze franchise komt te hangen, want we kunnen niet met droge ogen beweren dat Nurse beter of belangrijker is voor de Oilers dan Bouchard. De snelle rekenaars hebben mogelijk al gezien dat het niet uitgesloten is dat de Oilers straks al ruim $ 50 miljoen van de ruim $ 90 aan cap space kwijt zijn aan vier spelers: McDavid, Draisaitl, Nurse en Bouchard.

Deze zomer dienden de eerste problemen zich al aan. Met dank aan Doug Armstrong en de St. Louis Blues. Zij boden RFA’s Phillip Broberg en Dylan Holloway een contract aan, dat door Edmonton niet kon worden geëvenaard. Zodoende speelt Broberg, één van de defensieve talenten van de Oilers, nu voor St. Louis. In het verlengde daarvan deden de Oilers ook Cody Ceci van de hand. De ervaren verdediger gaat mentor spelen in San Jose, terwijl de jongere Ty Emberson de omgekeerde weg bewandeld. Een speler die bij de Sharks tussen de blessures door indruk maakte en wellicht van waarde kan zijn voor deze contender.

EKHOLM SCHOT IN DE ROOS

Sinds zijn komst naar Edmonton rond de trade deadline in 2023 is Mattias Ekholm één van de onbetwiste leiders op de blauwe lijn. Was hij in Nashville al goed, in het westen van Canada is Ekholm zo mogelijk nog beter. De Zweed zullen we waarschijnlijk veelvuldig zien aan de zijde van Bouchard. Het maakt dit top pair tot één van de beste in de NHL. Beide spelers kunnen aanvallend uit de voeten, maar verliezen ook de defensieve taken niet uit het oog.

Avontuurlijk kunnen we het spel van Josh Brown met de beste wil van de wereld niet noemen. De 30-jarige verdediger heeft in zijn loopbaan 290 NHL-wedstrijden gespeeld en kwam daarin tot 34 punten. Dat degelijke komt in deze defensie echter goed van pas. Brown speelde de laatste jaren voor de Coyotes en daarvoor in Boston, Ottawa en Florida. Helemaal onomstreden was de blueliner nergens. Dit geldt wel voor Brett Kulak. Ook niet de meest productieve van ’t stel, maar zeker een gewaardeerde kracht in Edmonton. Knoblauch heeft op die blauwe lijn ook Troy Stecher nog achter de hand.

SKINNER ONBETWISTE KOPMAN

De crease in Edmonton is het domein van Stuart Skinner geworden. Met zijn 25 jaar een relatief jonge goalie en eentje waar nog een hoop rek in zit. Na een sterk regulier seizoen in 2022-2023 zakte Skinner in de play-offs door zijn hoeven. In Oil Country vroegen ze zich dan ook hardop af welke Skinner in 2024 op kwam dagen in het postseason. De schrik sloeg de fans om het hart toen ze Skinner opnieuw moeizaam zagen beginnen, maar het scorend vermogen hield Edmonton toen op de been. Later verschoof dat naar de goalie. Stuart Skinner herpakte zich en was vanaf de tweede ronde de verwachte rots in de branding voor Edmonton.

Net als vorig seizoen zal Calvin Pickard als backup fungeren. Het is een rol die de 32-jarige sluitpost zo goed kent. Afgezien van een jaar in Colorado, toen hij 48 keer startte, moet Pickard het doen met kruimels die de starter voor hem laat liggen. Heel even mocht hij in de play-offs vorig seizoen hopen op een heldenrol toen Skinner het even lastig had, maar die eiste uiteindelijk zijn plek onder de lat weer op. Met Skinner en Pickard hebben de Oilers zeker niet het beste tandem in de league, maar is dat nodig als je over zoveel scorend vermogen beschikt?

VOORSPELLING: OP HERHALING

Elk team met Connor McDavid en Leon Draisaitl in de gelederen behoort tot de topfavorieten. En ook deze versie van de Oilers is daar geen uitzondering op. Schrik niet, maar in Edmonton hebben ze als sinds 1987 geen divisietitel mogen vieren. Met een iets betere start hadden ze daar vorig seizoen al verandering in kunnen brengen, maar dan moet dat nu maar gebeuren. Zeker op papier lijken de Oilers over het beste roster in de Pacific te beschikken. Het bleek tot nu toe echter een hele kunst om dat ook naar het ijs te vertalen.

Wat de Oilers in de play-offs kan helpen, is dat hun eigen divisie op het oog (nog) minder sterk lijkt dan in voorgaande jaren. De Kings zijn al jaren geen partij voor Edmonton in het postseason, de Golden Knights hebben (op papier) aan kwaliteit ingeleverd en de enige serieuze bedreiging lijkt net als vorig jaar uit Vancouver te komen. Aangezien de Central Division kwalitatief sterker is, zullen die teams in de play-offs aanvankelijk ook dieper moeten gaan. Iets wat de Oilers natuurlijk niet slecht uitkomt in hun jacht op de eerste Stanley Cup sinds 1990.

Cover photo: Derek Cain

NFL op zondag: Ravens, Texans ontsnappen aan nederlagen

Chris Van Dijk
-
0
NFL op zondag: Ravens, Texans ontsnappen aan nederlagen

De NFL stelde zondag weer niet teleur. Vooraf waren de wedstrijden van de Ravens tegen de Bengals en Texans tegen de Bills de leukste van de dag. En dat bleek ook op het veld. Beide duels werden pas op de laatste plays beslist. Hoe de duels verliepen? Dat lees je in de recaps van de vroege duels in de NFL op zondag.

RAVENS WINNEN SHOOTOUT IN CINCINNATI

Baltimore Ravens @ Cincinnati Bengals | 41-38

Defense was redelijk optioneel in dit treffen tussen twee AFC North rivalen. In totaal waren er tien touchdowns te bewonderen. Bij rust stond 14-17 in het voordeel van de Bengals, die onder meer scoorden via een safety op Derrick Henry. De touchdown passes van Joe Burrow gingen naar Tee Higgins en Ja’Marr Chase. De Ravens scoorden via Henry en Rashod Bateman. In de tweede helft ontbrandde het duel volledig. Zes opeenvolgende drives leverden een touchdown op. Vervolgens gooide Burrow een interceptie en trokken de Ravens de stand gelijk via Justin Tucker. Er werd verlengd in Cincinnati.

De gekte stopte niet toen overtime begon. De Ravens kregen de bal maar gaven deze terug aan de Bengals omdat Jackson een snap niet onder controle kreeg. De Bengals misten vervolgens hun kans op de winst omdat de holder bij de field goal van McPherson de bal evenmin onder controle kreeg. Vervolgens stoomden de Ravens via een 50+ yard run Henry op tot de Bengals endzone, waar een field goal het duel in het voordeel van de Ravens besliste. Toen de kruitdampen waren opgetrokken had Jackson 348 yards en 4 td en Burrow 392 yards en 5 td. Chase was goed voor 193 yards en 2 td. Met het verlies kan Cincinnati de playoffs al langzaam uit het hoofd gaan zetten.

TEXANS VERSLAAN BILLS IN KRANKZINNINGE SLOTFASE

Buffalo Bills @ Houston Texans | 20-23

De Texans hebben in de slotseconde toch nog de zege gepakt tegen de Bills. Het zag er lang niet naar uit dat het spannend zou worden, want in de tweede helft kwamen de Texans na een uitstekende eerste helft op een 20-3 voorsprong. Het enige minpuntje was de hamstringblessure van Nico Collins, misschien wel de beste receiver van het seizoen. Maar in de tweede helft ging alles fout wat fout kon gaan. Zo verloor C.J. Stroud twee keer de bal, een keer door een interceptie en een keer door een fumble.

De Bills profiteerden en kwamen op gelijke hoogte. Toch kregen de Texans in de laatste minuut de bal en Stroud leidde zijn ploeg richting field goalrange. Op third down met veertig tikken op de klok besloot hij echter niet te rennen en de klok uit te laten lopen voor de winnende FG, maar om te passen. Naar een stuk veld waar niemand in de buurt stond. Door de intentional grounding penalty was een field goal onmogelijk en ging de bal naar de Bills. Die kregen hem op de eigen drie yardlijn. Josh Allen besloot drie keer te gooien, alle incomplete. Hierdoor werd het geen verlenging, maar kregen de Texans nog een kans. Een pass en een time-out later volgde de winnende field goal en de vierde zege voor Houston.

VIKINGS HOUDEN STAND IN LONDEN

New York Jets @ Minnesota Vikings | 17-23

Het sprookje van de Vikings gaat door. In Londen werd ook de vijfde wedstrijd van het seizoen gewonnen. Gemakkelijk ging het echter niet. In de eerste helft liep de ploeg van Sam Darnold namelijk uit naar een 17-0 voorsprong, maar net als vorige week kwam die ruime voorsprong laat in de wedstrijd nog in gevaar. De comeback van de Jets begon nog voor rust, want in de slotminuut scoorden de officiële bezoekers een touchdown.

Zeker in de tweede helft werd het een typische Londen-wedstrijd. Veel fouten en weinig spektakel. Langzaam kwamen de Jets dichterbij en zes minuten voor tijd zorgde een pass van Aaron Rodgers op Garrett Wilson voor een 20-17 tussenstand. Daar waar de defensie het hele duel moeite had met Justin Jefferson en een groot aantal holds en PI’s tegen kreeg lukte het de Jets dit keer de Vikings tot een field goal te houden. Het gaf Rodgers een laatste kans op de zege. Het eindigde met een bal in de handen van een verdediger. Niet voor het eerst in het duel zaten Rodgers en zijn receivers niet op een lijn en de drie picks waren dan ook doorslaggevend voor de nederlaag.

COMMANDERS LATEN BROWNS MAKKELIJK ACHTER ZICH

Cleveland Browns @ Washington Commanders | 13-34

Een vraag die resteert na dit duel: Hoe lang is Deshaun Watson nog de startende quarterback van de Browns? Cleveland verkocht haar toekomst voor Watson maar hij lijkt alleen maar slechter te gaan spelen. Ook tegen de toch niet heel indrukkende defense van de Washington Commanders kreeg Watsons nauwelijks wat voor elkaar. Zijn enige touchdown kwam in garbage time naar Jordan Akins.

Aan de andere kant schijnt de zon bij de Commanders en dat is te danken aan Jayden Daniels. Daniels was niet zo foutloos als in de afgelopen weken, maar het was wederom overtuigend. Bij rust bracht hij samen met Brian Robinson al een 3-24 tussenstand op het bord, waarmee de wedstrijd eigenlijk al gespeeld was. Naast zijn 238 yards en 1 td was Daniels zelf ook nog goed voor 82 rushing yards. De Commanders staan op 4-1 dit jaar en er is voorlopig geen reden te denken dat het daar bij blijft. Het seizoen voor de Browns gaat nog lang duren, de roep om Jameis Winston zal alleen maar toenemen.

OVERIGE GAMES

Indianapolis Colts @ Jacksonville Jaguars | Met nog 10 minuten te gaan in de tweede helft stonden de Jaguars 10 punten voor op de Colts en een overwinning leek in de maak. Dat was eerst nog buiten Joe Flacco gerekend. De 39-jarige vervanger van Anthony Richarson was goed voor 359 yards en 3 td, waarvan er twee in het vierde kwart kwamen. Toch waren het de Jaguars die via een last minute field goal van Cam Little aan het langste eind trokken. Met deze overwinning zijn er dit jaar geen teams meer zonder wins in de NFL.

Carolina Panthers @ Chicago Bears | 10-36: Caleb Williams was goed voor meer dan 300 passing yards en twee touchdowns in de achtste thuiszege op rij voor de Bears. De ploeg kwam tegen de Panthers geen moment in de problemen. De bezoekers kwamen door Chuba Hubbard nog wel voor, maar daarna scoorden de Bears dertig punten op rij. Het gat was zo groot dat Bryce Young in de slotfase nog terug mocht komen. Niet dat het viel hielp, maar misschien is het een eerste stap richting een rentree.

Miami Dolphins @ New England Patriots | 15-10: Een hiel, zo dichtbij waren de Patriots bij de tweede zege van het seizoen. In een lelijk duel waren het uiteindelijk de Dolphins die pas in het vierde kwart een voorsprong konden namen na een touchdown run van Alec Ingold. Hij profiteerde van de blessure van De’Von Achane en pakte de kans met beide handen. Het leek even niet genoeg voor de zege, want de Pats kregen in hun laatste drive nog een kans. Jacoby Brissett vond Ja’Lynn Polk in de endzone. Die kreeg wel zijn tenen maar niet zijn hiel binnen de lijnen, met als gevolg dat de score niet telde en de Dolphins ontsnapten met een zege.

Lees hier de recap van het zinderende duel tussen de Falcons en de Buccaneers op donderdag.

Coverfoto: Andy Lyons / Getty Images

MLB Play-Offs: Oranje getinte Padres krijgen LA stil, Phillies slaan terug

Hans Mulder
-
0
MLB Play-Offs: Oranje getinte Padres krijgen LA stil, Phillies slaan terug

De kalender wijst oktober aan en dus is het tijd voor de play-offs in Major League Baseball. Op dinsdag 1 oktober begonnen acht teams aan de WCS in hun betreffende divisies en via de Division Series en Championship Series komen we uiteindelijk bij de Fall Classic: de World Series. Zaterdagavond zetten de Guardians en Tigers in Cleveland de Division Series in gang.

NATIONAL LEAGUE DIVISION SERIES (best-of-5)

GAME 2: PHILADELPHIA PHILLIES – NEW YORK METS

Met 2 hits en een RBI liet Mark Vientos zich al gelden in Game 1, maar de derdehonkman van de Mets was nog niet klaar in Philadelphia. Met Francisco Lindor al op de honken zette Vientos zijn knuppel tegen de bal voor een 2-run homerun in de derde inning. Het was de tweede homer van de Mets dit postseason. De eerste werd in Game 3 van de NLWCS geslagen door Pete Alonso. In de zesde inning  van Game 2 deed de eerstehonkman dit nog eens dunnetjes over. Jose Ruiz had op dat moment net starter Cristopher Sanchez vervangen, die afgezien van die homerun een aardig optreden kende.

Luis Severino deed dat wat van hem werd verwacht. De Mets-starter gaf weinig weg en nam ook nog eens de nodige innings voor zijn rekening. Achteraf had Carlos Mendoza hem iets eerder moeten vervangen. Vijf innings lang was Severino sterk, maar in de zesde werd hij door Bryce Harper (2-run homerun) en Nick Castellanos (solo homerun) keihard geraakt. Overigens gaf Brandon Nimmo al snel een antwoord door met een solo homerun de Mets weer op een 4-3 voorsprong te zetten.

WALK IT OFF!

In Philadelphia begonnen ze al te vrezen voor een 0-2 achterstand in de serie, maar in de achtste inning gaven hun Phillies de tegenstander een koekje van eigen deeg. Waar in Game 1 de Mets hun slag sloegen in de achtste, daar deelden nu de Phillies de lakens uit. Een 2-run RBI-triple van Bryson Stott en een RBI van J.T. Realmuto zorgden voor een explosie van geluid in Citizens Bank Park. Het was echter opnieuw Mark Vientos die ze stil kreeg. Met weer een 2-run homerun dacht de infielder extra innings af te dwingen. Castellanos zag dat echter niet zo zitten. Trea Turner en Bryce Harper waren met vier wijd ’t honk gekomen waardoor een RBI-single van Castellanos genoeg was voor de 7-6 winst voor Philadelphia.

UP NEXT:

Dinsdagavond (23.00 uur Nederlandse tijd) wordt in New York de belangrijke Game 3 gespeeld. De bezoekende Phillies geven de bal dan aan de betrouwbare Aaron Nola. In het reguliere seizoen goed voor 14 overwinningen. Sean Manaea zal zich namens de Mets willen revancheren voor zijn matige laatste optredens. Zijn laatste sterke optreden was op 21 september, toen Manaea zeven innings op de heuvel stond en slechts 3 hits toestond. De tegenstander toen? Philadelphia Phillies…

Tussenstand in de serie: teams in evenwicht 1-1

GAME 2: LA DODGERS – SAN DIEGO PADRES

Net als in Game 1 waren het de Padres die als eerste op het scorebord kwamen. Fernando Tatis Jr. haalde uit met een solo homerun, maar het was een geweldige catch van Jurickson Profar die ze in LA nog wel even zullen herinneren. Mookie Betts dacht een homerun te slaan alleen dacht de Oranje-international daar heel anders over. David Peralta bedankte zijn teamgenoot met een 2-run homerun in de tweede inning. Hij zette daarmee de Padres op een 3-0 voorsprong.

Met de honken bezet en geen enkele uit zorgden de Dodgers in de tweede inning voor de eerste dreiging. Yu Darvish redde zich uit deze situatie door slechts 1 run weg te geven. Het was achteraf het enige smetje op een verder vrijwel foutloos optreden van de inmiddels 38-jarige Japanner. Dat optreden werd nog wel even onderbroken. In de zevende inning, bij een 4-1 tussenstand, werden er voorwerpen op het veld gegooid door de ontevreden Dodgers-fans. Onder meer in de richting van Profar.

In de late innings werd het er niet beter op voor de Dodgers. Eerst was er een 2-run homerun van Jackson Merrill die er 6-1 van maakte. Vervolgens deden ook Xander Bogaerts en Kyle Higashioka een duit in het zakje met elk een solo homerun. Die laatste was al in de negende inning en werd even later gevolgd door de tweede uithaal van Fernando Tatis Jr. De Padres lieten in deze Game 2 de spierballen even rollen met vijf homeruns. In het reguliere seizoen waren zij al vaak te sterk voor LA en in het postseason hebben ze nu het thuisvoordeel van de Dodgers afgesnoept.

UP NEXT:

Tegen de Atlanta Braves was Michael King vorige week fenomenaal. Komende woensdag (03.00 uur Nederlandse tijd) hopen de Padres op een soortgelijk optreden tegen de rivaal uit Los Angeles. Dodgers-manager Dave Roberts geeft de bal aan Walker Buehler. De tweevoudig All-Star heeft een moeilijke periode achter de rug met blessureleed en matige outings. Bijna twee weken geleden stond hij voor het laatst op de heuvel en leverde hij een puike prestatie met een overwinning op…de Padres.

Tussenstand in de serie: teams in evenwicht 1-1

Cover photo: Gina Ferazzi / Los Angeles Times

NHL 32-in-32 | New York Rangers: Op jacht naar de Cup

Dennis Bakker
-
0
NHL 32-in-32 | New York Rangers: Op jacht naar de Cup

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Op dinsdag 8 oktober openen St. Louis Blues en Seattle Kraken om 22:30 uur Nederlandse tijd officieel het Noord-Amerikaanse bal. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Florida Panthers. Vandaag de franchise die het winnen van de Presidents’ Trophy in het zicht van de haven strandde: New York Rangers.

2023 – 2024: GEKLOPT DOOR BETER FLORIDA

Het vertrouwen bij de fans en het Front Office binnen de muren van het Madison Square Garden was aan het begin van het seizoen 2023 – 2024 torenhoog. Drie maanden daarvoor kreeg het in de eerste ronde van de play-offs klop van rivaal New Jersey Devils, die over zeven wedstrijden de baas waren over Gerard Gallant en zijn mannen.

Diezelfde Gerard Gallant kreeg een aantal dagen na het verlies in de cross-river rivalry zijn congé van GM Chris Drury. Bij de bookies zongen diverse namen rond, maar na het vertrek van Peter Laviolette bij Washington Capitals was het zaadje van het Front Office gauw geplant. Hoe saillant zijn eerste sporen in de NHL ook waren — Laviolette had tussen 2001 en 2003 twee jaar de Islanders onder zijn hoede —, de fans waren allesbehalve rouwig om de komst van de succescoach.

Nadat zijn avontuur op Long Island eindigde, trok de head coach naar Carolina Hurricanes, waar hij in 2006 de eerste en tot nu toe enige Stanley Cup naar Raleigh bracht. Met zowel de Flyers (2010), als de Predators (2017) haalde hij in de jaren daarna nog de Stanley Cup Final.

De Rangers waren in het seizoen 2022 – 2023 toch wel ‘all-in’ gegaan, waardoor het Front Office het ditmaal anders benaderde. Ondanks een kleine beurs kwamen onder meer Blake Wheeler en blue-liner Erik Gustafsson naar Madison Square Garden en werd de diepte met Alex Belzile, Nick Bonino, Riley Nash en Tyler Pitlick afgetopt.

ALS EEN RAKET UIT DE STARTBLOKKEN

De ‘Blueshirts’ grepen vanaf speeldag één het initiatief, wonnen twaalf van hun eerste vijftien wedstrijden en stonden deze ook niet meer af. In januari kwam er enigszins zand in de motor met vier verloren wedstrijden op rij, maar die zwakkere periode werd met een 10-game winning streak in februari finaal uit de boeken gegumd.

Onder leiding van een weergaloze Artemi Panarin blonken de Rangers het voorbije seizoen met name op de special teams uit. De powerplay was top vijf NHL (26.42%) en ook op de penalty-kill (84.48%) deden de blauwhemden het uitstekend. In het bijzonder schoot de 32-jarige Rus alles aan flarden in het Madison Square Garden. Voor het eerst in zijn carrière doorkruiste Panarin de grens van honderd punten (120) en verpulverde hij zijn eigen goal record (49). Het waren echter de 5 v 5 scoring chances en high-danger chances, die head coach Laviolette kopzorgen opleverden.

In het postseason was daar echter vrijwel niets van te merken. In de eerste ronde rekende de kersvers Presidents’ Trophy winnaar direct met een vloek af (4-0 Washington Capitals). Voor het eerst sinds de play-offs van 2015 (!), stootte de beste ploeg van het reguliere seizoen door naar de tweede ronde. Laatste ploeg die dit bewerkstelligde? New York Rangers. Ook in de tweede ronde leek er geen vuiltje aan de lucht tegen divisiegenoot Carolina Hurricanes. Na drie wedstrijden stonden de mannen van Laviolette reeds op matchpoint, maar kwamen de Canes sterk terug tot 3-2. Met hangen en wurgen werd uiteindelijk in Game 6 een ticket naar de Eastern Conference Final veiliggesteld.

Florida Panthers bleek uiteindelijk de sterkste van de Eastern Conference te zijn. Nadat de Rangers brutaal een 2-1 voorsprong in de serie namen, wonnen de Panthers de volgende drie wedstrijden op rij en strandden de Rangers in het zicht van de haven.

RENTALS OUT, SMITH IN

Het Front Office in New York benaderde het voorbije offseason vrijwel hetzelfde als die van 2023. Met louter wat (nodige) wisselingen blijven de Rangers een van de gevaarlijkste klanten in de jacht op de felbegeerde Cup. Zo vertrokken “rentals” Alexander Wennberg (San Jose Sharks) en Jack Roslovic (Carolina Hurricanes) en zijn Blake Wheeler en Tyler Pitlick nog altijd een Free Agent. Barclay Goodrow vertrok in juni al via waivers richting zijn voormalig werkgever San Jose Sharks.

Op 1 juli hengelde het Front Office nu al één van de betere under the radar spelers van de NHL binnen. Hoewel je kunt discussiëren over de term under the radar bij Reilly Smith, was het voorbije seizoen van de winger niet het allerbeste uit zijn carrière. In ruil voor een 2025 fifth-round pick en een 2027 second-round pick kwam de voormalig Golden Knight over vanuit Pittsburgh. Smith neemt vooral bewezen play-off ervaring met zich mee (in het shirt van Vegas). Op diezelfde dag tekende Sam Carrick (Edmonton Oilers) een driejarig contract — $1 miljoen AAV —, om de rol van fourth-line centre op zich te nemen.

BALANSSS

New York heeft één van de meest gebalanceerde top six forwards van de NHL. Op de eerste lijn het vertrouwde duo Chris Kreider en Mika Zibanejad die komend seizoen ondersteuning krijgen van Reilly Smith of Kaapo Kakko. Kreider groeide drie jaar geleden van solide uit tot een machine en noteerde de voorbije drie seizoenen in totaal 127 goals. Laviolette heeft op de tweede lijn eveneens allesbehalve reden tot klagen. Panarin – Trocheck – Lafreniere is één van de productiefste linies van het voorbije seizoen en is bovendien het meest uitgebalanceerde trio van de lineup.

Voor de diepte heeft het Front Office nu dus Sam Carrick aangetrokken, maar zal men vooral op de vertrouwde namen inzetten. Filip Chytil zal er alles aan doen om uit de ziekenboeg te blijven en met Will Cuylle, Jimmy Vesey, enfant erforcer Matt Rempe en onder meer prospect Brennan Othmann hebben de Rangers andermaal een behoorlijk diepe depth chart.

ADAM FOX TREKT DE BLAUWE KAR

Net als de aanvallende statistieken heeft ook de blauwe lijn onderliggend een aantal vraagtekens overgehouden aan het puike seizoen 2023 – 2024. Voor wat betreft GA/G (2.76) en penalty-kill (84.48%) was het allemaal prima op orde, maar zoomt men in op de onderliggende stats, dan veranderen de blauwhemden plots in een “middenmoter”. In SA/60 kwamen de Rangers niet verder dan een zestiende stek in de NHL (58.77) en was ook de xGA (2.68) niet om over naar huis te schrijven.

De grote man op de blauwe lijn is en blijft Adam Fox, wat met name ook is terug te zien in zijn statistieken. Met name zijn xGAR van +7 was niet alleen het beste uit zijn nog altijd jonge carrière, maar was hij hiermee bovendien een top tien blue-liner van het seizoen 2023-2024. Hij verbeterde in “slechts” 72 wedstrijden zijn vorige goal record met vijf treffers naar zeventien. Partner in crime Ryan Lindgren tekende op 30 juli een eenjarig contract — $4.5 miljoen — om arbitrage te voorkomen en geeft de blauwe lijn bovenal stabiliteit.

STATUS QUO

K’Andre Miller, Jacob Trouba en Braden Schneider zijn de eveneens vertrouwde namen in de lineup van New York en zal het laatste plekje — na het vertrek van Erik Gustafsson — op het derde paar door Chad Ruhwedel, Zachary Jones, Connor Mackey of Ben Harpur opgeëist worden. Afgaande op het huidige preseason lijkt Jones de beste papieren te hebben.

Between the pipes reddingsboeien Igor Shesterkin en Jonathan Quick. Ondanks het feit dat ‘Sterky’ met een .913 sv% en 17.36 GSAx niet in de buurt komt van zijn “normale” stats, was hij een onmisbare schakel in het succes van de Rangers. Backup Jonathan Quick heeft daarentegen zijn oude vorm weer gevonden en rendeert zoals hij dat jarenlang in Los Angeles heeft kunnen doen bij de Kings. Zijn .911 sv% en 12.82 GSAx maakten hem tot één van de betere backups in de gehele NHL.

VOORUITBLIK: WEDEROM OP JACHT NAAR EREMETAAL

De fans in New York mogen zich in het seizoen 2024 – 2025 wederom voor een lang seizoen klaarmaken. Alle ingrediënten liggen (nog steeds) op tafel voor een diepe (Stanley Cup) run en alles minder dan andermaal een Eastern Conference Final zal aanvoelen als falen.

Hoe gek het wellicht ook mogen klinken, maar het feit dat er komend seizoen geregeld naar andere teams in de divisie gekeken zal worden (New Jersey, Washington), kan zomaar eens bevrijdend werken voor de Rangers. Laviolette heeft weinig ingrijpende wisselingen op zijn line-up en heeft zich voornamelijk op de 5 v 5 situaties kunnen richten dit off- en preseason, wat hopelijk zijn vruchten gaat afwerpen.

De NHL-redactie durft de Rangers niet direct tot topfavoriet voor de Stanley Cup te bombarderen, maar top drie op zeker!

Cover photo: Icon Sportswire

MLB Play-Offs: Ohtani belangrijk, pikstart Guardians en Mets verrassen

Hans Mulder
-
0
MLB Play-Offs: Ohtani belangrijk, pikstart Guardians en Mets verrassen

De kalender wijst oktober aan en dus is het tijd voor de play-offs in Major League Baseball. Op dinsdag 1 oktober begonnen acht teams aan de WCS in hun betreffende divisies en via de Division Series en Championship Series komen we uiteindelijk bij de Fall Classic: de World Series. Zaterdagavond zetten de Guardians en Tigers in Cleveland de Division Series in gang.

AMERICAN LEAGUE DIVISION SERIES (best-of-5)

GAME 1: CLEVELAND GUARDIANS – DETROIT TIGERS

Het bereiken van de ALDS was een droom voor de Tigers, maar de eerste inning in Cleveland werd een regelrechte nachtmerrie. Tyler Holton startte voor de bezoekers en zal deze outing heel snel willen vergeten. Steven Kwan opende met een double, David Fry kreeg vier wijd en na wat gegoochel van Zack McKinstry kon Kwan de score al openen na tik van Jose Ramirez. A.J. Hinch had al snel genoeg gezien van Holton, maar de eerste de beste bal van reliever Reese Olson werd door Lane Thomas diep genomen voor een 3-run homerun. Cleveland had een 5-0 voorsprong, de starter verjaagd en nog geen enkele nul op het bord!

De stofwolken trokken daarna vrij vlot op, maar het lukte de Tigers niet om een vuist te maken tegen de kampioen van de AL Central. Tanner Bibee gaf manager Stephen Vogt 4.2 innings in diens eerste wedstrijd in het postseason en was ook de enige Guardians-werper die hits toestond. Vier stuks om precies te zijn. Met 5-0 hadden ze al een mooie voorsprong, maar in de zesde inning maakte een 2-run RBI-double van Fry er 7-0 van. Zonder druk, maar wel om weer wat ritme te krijgen, mocht closer Emmanuel Clase in de negende inning zijn klasse tonen. Heel even maar, want na 8 pitches waren hij en de Guardians klaar met deze Game 1.

UP NEXT:

A.J. Hinch kan even nadenken over welke stappen hij met de Tigers gaat nemen richting Game 2. Deze staat namelijk pas maandagavond (22.00 uur Nederlandse tijd) op het programma. Met Tarik Skubal heeft Detroit in elk geval een geweldige troef in handen om deze best-of-5 gelijk te trekken. Namens Cleveland zal Matthew Boyd er alles aan gelegen zijn om dat te voorkomen.

Tussenstand in de serie: Cleveland leidt met 1-0

GAME 1: NEW YORK YANKEES – KANSAS CITY ROYALS

Vrijwel iedereen had hier een clash tussen de Orioles en Yankees verwacht, maar de Royals waren nog niet klaar met stunten en schakelden Baltimore uit. Zij waren het ook die in de tweede inning brutaal de leiding namen in New York. Een sac fly van Tommy Pham was genoeg om Yuli Gurriel te laten scoren. Namens de Yankees liet Gleyber Torres dit niet op zich zitten. Zijn 2-run homerun in de derde inning zette de Bronx Bombers voor het eerst op voorsprong.

Voor het eerst, want die voorsprong veranderde nog wel eens van eigenaar deze avond in Yankee Stadium. Zowel Michael Wacha namens de Royals als Gerrit Cole namens New York wist vanaf de heuvel niet te domineren. Alex Verdugo liep in de zesde inning een run over de thuisplaat die de Yankees langszij bracht. Diezelfde Verdugo was een inning later met een RBI-single verantwoordelijk voor de winnende run. Jazz Chisholm Jr. was de man die bij 5-5 en 2 out uiteindelijk de 6-5 scoorde. Een geweldige wedstrijd voor de neutrale toeschouwer, maar de managers waren ongetwijfeld minder tevreden…

UP NEXT:

In de nacht van maandag op dinsdag (01.30 uur Nederlandse tijd) is het aan Cole Ragans om de slagploeg van de Yankees in toom te houden en deze serie met een gelijke stand naar Kansas City te sturen. Eenvoudig wordt dat zeker niet. Carlos Rodon krijgt de bal van Aaron Boone en met zijn statistieken is dat een veilige keuze. Rodon won 16 wedstrijden voor de club dit jaar en was vorige maand de winnende werper toen deze teams elkaar troffen in het reguliere seizoen.

Tussenstand in de serie: NY Yankees leidt met 1-0

NATIONAL LEAGUE DIVISION SERIES (best-of-5)

GAME 1: PHILADELPHIA PHILLIES – NEW YORK METS

Weinig fans in MLB zijn fanatieker als die van de Philadelphia Phillies tijdens het postseason. Nu ze in Citizens Bank Park ook nog eens een divisierivaal op bezoek kregen, moest het helemaal een gekkenhuis worden. Kyle Schwarber wilde daar graag aan meewerken. Met Kodai Senga op de heuvel bedacht de leadoff hitter van de Phillies zich geen moment. Hij joeg de bal het stadion uit voor zijn 21e homerun in postseason baseball.

Die klap leek ook lang de beslissende te zijn. Carlos Mendoza wisselde regelmatig van werper en die tactiek werkte. Phillies-manager Rob Thomson hield juist lang vast aan zijn starter Zack Wheeler. Met 1 hit en 4 BB kon ook hij terugkijken op een uitstekende outing. Wheeler werd alleen niet beloond met de overwinning. Net als in de NLWCS tegen Milwaukee beten de Mets ook nu in de late innings van zich af. Met maar liefst 5 runs in de achtste inning kregen ze de fans stil en legden de bezoekers de basis voor een knappe 6-2 overwinning.

UP NEXT:

Zondagavond (22.00 uur Nederlandse tijd) moet Christopher Sanchez zien te voorkomen dat de Phillies met een 0-2 achterstand richting The Big Apple trekken. De southpaw stond dit jaar drie keer tegenover de Mets en al die duels werden uiteindelijk in het voordeel van Philadelphia beslist. In Luis Severino zetten de bezoekers daar een routinier tegenover. De starter uit de Domicaanse Republiek gaf in zijn enige bezoek aan Philly dit seizoen slechts 3 hits op in 6 innings, maar daar zaten wel 2 homeruns bij.

Tussenstand in de serie: NY Mets leidt met 1-0

GAME 1: LA DODGERS – SAN DIEGO PADRES

Reikhalzend werd door iedereen uitgekeken naar het debuut van Shohei Ohtani in het postseason. En het moet gezegd, het Japanse fenomeen stelde niet teleur. Het was echter Jurickson Profar die namens de Padres de eerste run op het bord zette in deze best-of-5. San Diego maakte Dodgers-starter Yoshinobu Yamamoto het leven aardig zuur in de eerste inning en nam een 3-0 voorsprong. Een voorsprong die in de tweede inning teniet gedaan werd door Ohtani. Met zijn tweede AB ramde hij de bal weg voor een 3-run homerun.

Xander Bogaerts liet in de derde inning van zich horen met een 2-run RBI-double. De kortestop bracht daarmee de leiding terug in handen van de Friars. Dylan Cease en de overige Padres-werpers waren echter niet opgewassen tegen het slaggeweld van deze Dodgers. In de vierde en vijfde inning voerden ze de druk op en scoorden ze genoeg runs om deze eerste wedstrijd uiteindelijk met 7-5 te winnen.

UP NEXT:

De Dodgers zijn dan wel favoriet in deze best-of-5 maar in de onderlinge duels waren de Padres dit seizoen vaak de bovenliggende partij. Met Yu Darvish als starter mogen de bezoekers bewijzen dat het ook in ’t postseason kan. Jack Flaherty lijkt echter de aangewezen persoon om de Dodgers naar een 2-0 voorsprong te leiden (Game 2, maandag 02.00 uur Nederlandse tijd). Sinds zijn komst naar LA is de 28-jarige pitcher uitstekend bezig. Hij startte tien wedstrijden voor het sterrenensemble van Dave Roberts en won er daar zes van.

Tussenstand in de serie: LA Dodgers leidt met 1-0

Cover photo: Robert Gauthier / Los Angeles Times

NHL 32-in-32 | Dallas Stars: Driemaal is scheepsrecht?

Hans Mulder
-
0
NHL 32-in-32 | Dallas Stars: Driemaal is scheepsrecht?

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Op dinsdag 8 oktober openen St. Louis Blues en Seattle Kraken om 22:30 uur Nederlandse tijd officieel het Noord-Amerikaanse bal. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Florida Panthers. Vandaag een traditionele favoriet, die deze rol eindelijk eens waar moet maken: Dallas Stars.

2023-2024: TANK WAS LEEG

Voor het tweede jaar op rij vonden de Dallas Stars hun Waterloo in de finale van de Western Conference. Waren het in 2023 de Vegas Golden Knights die de formatie uit Big D de voet dwars zetten, nu waren het Connor McDavid en de Edmonton Oilers. Zo hielden de Stars, ondanks een divisietitel en een paar geweldige rondes in het postseason, toch een nare smaak over aan het seizoen. Vanwege een bijna ongeëvenaarde diepte begon de ploeg als één van de topfavorieten en strandden ze nét te vroeg. Alweer.

Zeven spelers op het roster scoorden meer dan 20 goals in het reguliere seizoen. Defensief zag het er ook allemaal pico bello uit in Dallas. En toch liep het opnieuw te vroeg spaak. Loodzware series tegen Vegas en Colorado hadden teveel energie gekost, waardoor bij een aantal spelers de tank volledig leek was. Dat een jonkie als Wyatt Johnston zich zo nadrukkelijk liet zien in de play-offs, gaf de Texaanse burger moed. Aan de andere kant deed het pijn dat oude krijgers als Joe Pavelski en Ryan Suter hun tijd in Dallas en de NHL niet met een Cup kunnen bekronen.

Twee jaar op rij waren de Stars dus heel goed. En twee jaar op rij waren ze nét niet goed genoeg voor een plek in de Stanley Cup Final. Voor een team zo diep als de Stars is dat teleurstellend. Met name de aanval van Dallas houdt de tegenstanders vaak al nachten van tevoren wakker. Nee, het zijn misschien niet de allergrootste sterren die daar rondlopen, maar samen vormt het een angstaanjagend geheel. Een geheel dat verder moet zonder één van de dragende krachten van de laatste jaren, dat wel. Joe Pavelski zette een punt achter een lange, mooie carriere.

DIEP, DIEPER, DIEPST

Je zou kunnen zeggen dat de Stars in Logan Stankoven zijn natuurlijke opvolger al in huis hebben. De forward is al zijn hele leven een doelpuntenmachine, maar meet slechts 1.73 meter. Pavelski bewees dat je met hard werken ver kunt komen en dat motto hanteert ook Stankoven. De nu 21-jarige Canadees debuteerde vorig seizoen, deed het goed in de play-offs met 6 goals en 14 punten en zal nu willen bewijzen dat hij een plek in de top 6 verdient. Misschien nog niet dit seizoen, maar dan toch zeker in de toekomst.

Die top 6 is voor coach Peter DeBoer wel redelijk in beton gegoten. Jason Robertson kwam dan wel niet in de buurt van zijn weergaloze 2022-2023 waarin hij 109 punten liet noteren, maar de 80 vorig seizoen waren ruim voldoende om topscorer in Dallas te worden. Daarbij is de winger nog altijd maar 25 en zit er dus nog steeds voldoende rek in. Of dat bij de 27-jarige Roope Hintz ook het geval is, valt een beetje te betwijfelen. De franchise zal het echter prima vinden als hij tot in lengte van dagen een garantie op zeker 30 doelpunten blijft. Hij heeft nu al drie van dat soort seizoenen op rij, dus mogen we de Fin daar ook nu wel weer op vastpinnen.

Wyatt Johnston heeft wat dat betreft de lat ook hoog gelegd voor zichzelf. In 2023 eindigde hij als vijfde in de Calder Trophy met onder meer 24 goals. Dat dit geen incident was, bewees de 21-jarige centre vorig jaar. Johnston vinkte zijn eerste 30-goal season af en deed ’t in de play-offs ook nog eens uitstekend met 16 punten. Dat brengt ons direct bij een heikel punt. Johnston is na dit seizoen RFA en kan een vet contract tegemoet zien. Probleem voor de Stars is echter dat hij niet de enige is van wie het contract afloopt.

OUDE KRIJGERS

Jamie Benn en Matt Duchene mogen ook aanspraak maken op een plekje in de top 6. De 35-jarige Benn is al bijna anderhalf decennium niet weg te denken uit de line-up. Hij mag zich captain van deze franchise noemen en dat is niet voor niets. De drievoudig All-Star speelde al 1112 wedstrijden in het groen en noteerde ruim 900 punten. Generatiegenoot Matt Duchene werd vorig seizoen slim opgepikt toen de Predators afscheid van ‘m namen. Met 25 goals en 65 punten bleek dit een gouden greep van GM Jim Nill. Of de toekomst van deze twee dertigers ook in Dallas ligt, zal komende zomer duidelijk worden. Van zowel Benn als Duchene loopt het contract af, maar eerlijk gezegd kunnen we ons Jamie Benn niet in een ander tricot voorstellen. Maar ja, een jaar geleden zeiden we dat ook van Steven Stamkos.

Tyler Seguin hoeft zich voorlopig nog geen zorgen te maken over zijn contract, dat nog drie jaar loopt. De voormalig second-overall van de Bruins is in Dallas prima op zijn plek. Het is misschien niet helemaal de carriere geworden die hoort bij zo’n hoge draft pick, maar bij de Stars zijn ze al jaren heel blij met de 32-jarige centre. Het rijtje namen dat nu al voorbij is gekomen, geeft wel aan hoe sterk deze franchise down the middle is. Aan goede centres heeft DeBoer geen gebrek. En aan scorend vermogen evenmin.

PRIMA BOTTOM 6

Mason Marchment weet de weg naar de goal namelijk ook wel te vinden. Dit is typisch zo’n speler die ook het defensieve werk niet schuwt en dat maakt Marchment dan weer een ideale kracht voor elke coach. Hij mag mogelijk met Evgenii Dadonov op de derde lijn de jonge Mavrik Bourque vergezellen. Met 77 punten in 71 wedstrijden maakte de 30th overall uit 2020 vorig seizoen indruk bij de Texas Stars in de AHL. Bourque is nu 22 jaar en dan wordt het tijd om het ook op het allerhoogste niveau te laten zien.

Komen we in deze aanval dan ook nog zwakke plekken tegen? Nou, niet echt. DeBoer heeft een roster waarmee hij naar hartenlust kan schuiven. De eerste twee lijnen zijn normaal gesproken wel duidelijk, maar je kunt daar ook prima een Marchment, Stankoven of zelfs Dadonov kwijt. Voor een Sam Steel of Colin Blackwell lijkt dat wat te hoog gegrepen, maar met hen heeft Dallas wel prima spelers voor de diepte. Matej Blumel mogen we ook wel aan dat rijtje toevoegen. Net als Bourque deed de jonge Tsjech het goed in de AHL. Mogelijk krijgt hij een kans dit seizoen en het zou ons niet verbazen als hij die met beide handen aangrijpt en voor nog meer keuzestress zorgt in huize DeBoer.

CAPABELE VERVANGERS

Defensief zag Dallas deze zomer de nodige ervaring vertrekken. Chris Tanev pakte al na een paar maanden zijn verhuisdozen weer in en Ryan Suter trok in de winter van zijn loopbaan naar de westkust. We kunnen echter onmogelijk stellen dat deze blauwe lijn er zwakker op is geworden. Ilya Lyubushkin is een capabele vervanger en ook Brendan Smith kun je defensief wel om een boodschap sturen. Daarnaast werd Mathew Dumba nog aan het roster toegevoegd. De voormalig speler van de Wild zal moeten knokken voor zijn plekje, want ook hier heeft Peter DeBoer meer dan genoeg te kiezen.

Waar spelers als Smith en Lyubushkin het voornamelijk van hun defensieve arbeid moeten hebben, daar komen we collega’s als Miro Heiskanen en Thomas Harley regelmatig tegen op het scoreformulier. Die laatste zette ruim twee weken geleden een handtekening onder een nieuw, tweejarig contract. De jonge blueliner heeft zich in korte tijd ontwikkeld tot een belangrijke kracht, maar na 82 wedstrijden voelde zag Harley de bodem van de tank. Had hij in het reguliere seizoen nog 15 goals en 47 punten, in het postseason moest hij ’t doen met slechts 4 schamele puntjes.

SUOMI RULES!

In Miro Heiskanen hebben de Stars een speler die zo langzamerhand ook wel tegen de elite aanschurkt. Ondanks zijn 54 punten viel het reguliere seizoen een beetje tegen, maar in tegenstelling tot Harley stond Heiskanen er wel in de play-offs. Met 16 punten was de 25-jarige Fin één van de meest productieve spelers. Zijn landgenoot Esa Lindell is meer van het verdedigende werk. Hij doet dat zo goed dat hij vlak voor dit seizoen een nieuw contract tekende, dat hem tot medio 2030 in Dallas houdt. Lindell zal dat 36 jaar zijn.

Om nog maar eens te onderstrepen hoe diep ook deze blauwe lijn is, Peter DeBoer kan ook nog beschikken over de 24-jarige Nils Lundkvist. Net als bij de Rangers is de Zweed niet altijd zeker van een plek in de line-up, maar je kunt hem er maar beter bij hebben. Ook al omdat het even afwachten is hoe Lyubushkin of Dumba acteert in systeem van Dallas.

REVANCHE

De crease in Big D is het domein van Jake Oettinger. In 2022 maakte de goalie voor het eerst naam voor zichzelf door een geweldige serie af te werken tegen de Calgary Flames in de play-offs. Ook afgelopen seizoen was dat de beste periode van de 25-jarige Amerikaan. Het reguliere seizoen was niet slecht, maar van iemand die in 2023 nog vijfde werd in de Vezina verwachtten we meer dan een .905 sv%. Met name in december en januari was Oettinger niet zijn dominante zelf. Laten we het er maar even op houden dat zijn mindere fase de titelrace in de Central spannend hield.

Scott Wedgewood was vorig seizoen een meer dan capabele backup, maar die gaat zijn geluk beproeven in Nashville. Casey DeSmith gaat in Dallas op jacht naar eerherstel. Zijn avontuur in Vancouver was geen succes. Met .896 lag zijn sv% voor het eerst in zijn carriere onder de .900 en dat zal komend seizoen anders moeten. Oettinger heeft het moeilijk als er te vaak een beroep op hem wordt gedaan, dus is het voor de Stars van groot belang dat DeSmith weer de goalie wordt die hij in Pittsburgh ooit was.

VOORSPELLING: KRACHT CENTRAL DE VALKUIL?

We kunnen onze voorspellingen van de laatste jaren kopiëren en plakken op deze plek. Ja, er zijn wat veranderingen op het roster, maar nog altijd behoren deze Stars tot de absolute top. Niet alleen in de Central Division of de Western Conference, maar in de gehele NHL. Aanvallend is het top, defensief valt er niet veel op aan te merken en onder de lat is het ook goed verzorgd. Mits Oettinger in vorm is en DeSmith zijn oude vorm ergens op weet te duiken.

Of ze ook daadwerkelijk de sprong naar de Stanley Cup Final of zelfs de Cup kunnen maken, hangt af van veel factoren. Eén van die factoren heeft te maken met de kracht van de eigen divisie. Door de upgrade in Nashville lijkt de Central nog sterker dan vorig jaar en wordt het voor de betreffende teams dus nog zwaarder om ver te komen in de play-offs. Deze versie van de Stars is wel wat jonger dan voorheen en zou zo’n monsterklus dus beter aan moeten kunnen.

Cover photo: Tony Gutierrez/AP Photo

TNF: Falcons kloppen Bucs in spektakelstuk

Toon Aerts
-
0
TNF: Falcons kloppen Bucs in spektakelstuk

Thursday Night Football levert doorgaans niet de allerbeste wedstrijden af. Dat was even anders afgelopen donderdagnacht, toen de Atlanta Falcons hun divisierivalen de Tampa Bay Buccaneers ontvingen. De twee teams deelden de hele tijd rake klappen aan elkaar uit en er moest uiteindelijk zelfs overtime aan te pas komen om de winnaar te bepalen. Het was het thuisteam dat uiteindelijk aan het langste eind trok met een score van 36-30.

Tampa Bay Buccaneers @ Atlanta Falcons | 30-36

Al van bij het begin van de wedstrijd was het duidelijk dat beide teams er zin in hadden. Ook beide quarterbacks stonden scherp en vonden vlot hun receivers. Kirk Cousins, die nochtans geen geweldige ervaringen heeft met prime time games, kende een historische avond. Hij gooide de bal 58 keer, vond 42 keer daarvan een receiver en liet maar liefst 509 yards én vier touchdowns optekenen. Meer dan 500 passing yards én 4 touchdowns in prime time? Enkel de G.O.A.T. Tom Brady deed het Kirko Chainz voor.

Ook de prestatie van Baker Mayfield mag overigens niet zomaar genegeerd worden. Baker lukte 19 uit 24 passes voor 180 yards én drie touchdowns. Bovendien rende hij ook nog eens 42 rushing yards bij mekaar via enkele QB scrambles. Zijn touchdown-pass naar Sterling Shepard op het einde van de eerste helft was een beauty. Het lag uiteindelijk niet aan Baker Mayfield dat de Buccaneers niet als overwinnaars het veld afstapten in Atlanta.

London calling

Zoals gezegd speelde Kirk Cousins ijzersterk. Al had hij ook bijna de game verloren. Diep in het vierde kwart werd namelijk een pass van Cousins onderschept door Lavonte David. Met nog minder dan 2 minuten op de klok én met een voorsprong van 3 punten, gaf het de Buccaneers een uitstekende kans om de game dood te maken. Maar door een offensive holding-penalty en enkele plays die nergens toe leidden, lukte dat niet. De Falcons kregen alsnog de bal terug en konden nog een ultieme poging doen om de wedstrijd gelijk te trekken. In die laatste drive deed Kirk vooral beroep op twee receivers die al de hele game het verschil maakten voor hem. De eerste was Drake London. London ving nog twee passes, eentje voor zes yards en de beslissende pass voor 14 yards, waarmee de Falcons dicht genoeg kwamen voor de gelijkmakende field goal. London had een monsteravond met 12 catches voor 154 yards en een touchdown.

De derde ster van de avond bij de Falcons was Darnell Mooney. De voormalige Chicago Bear ving 9 passes voor 105 yards en twee touchdowns. Vooral de eerste touchdown was een geweldige play, waarbij Mooney een kanonskogel van Cousins tussen drie verdedigers door. Mooney is een vertrouwd wapen geworden voor Cousins de afgelopen weken en lijkt op weg om het beste seizoen van zijn carrière neer te zetten.

Prime Time Kirk

Kirk Cousins en prime time, het was tot nu toe geen geslaagd huwelijk. Maar dit seizoen lijkt er iets veranderd. Kirk Cousins speelt net wél op zijn best met alle ogen van de wereld op hem gericht. Zowel tegen de Philadelphia Eagles als op donderdagnacht tegen de Buccaneers bleef Cousins koelbloedig in de laatste drive en leidde hij zijn team naar de zege. Die laatste drive kwam tot stand in overtime. De Falcons kregen als eerste de bal en Kirk was vastberaden die bal niet meer terug te geven aan de Bucs. In vier plays staken de Falcons helemaal het veld over, met als ultieme klap op de vuurpijl een pass van 10 yards van Cousins naar onverwachte held KhaDarel Hodge, die zich ontdeed van een verdediger en dan helemaal naar de eindzone kon lopen. Het Mercedes-Benz Stadium ontplofte. Niet alleen leverde deze actie de Falcons de zege op. Atlanta is nu ook de fiere leider in een spannende NFC South.

Lees hier de previews van de overige wedstrijden van Week 5!

Coverfoto: AJ Reynolds/Atlanta Falcons

NHL 32-in-32 | New Jersey Devils: Van top naar flop en weer terug

Hans Mulder
-
0
NHL 32-in-32 | New Jersey Devils: Van top naar flop en weer terug

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Op dinsdag 8 oktober openen St. Louis Blues en Seattle Kraken om 22:30 uur Nederlandse tijd officieel het Noord-Amerikaanse bal. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Florida Panthers. Vandaag een franchise die zint op wraak én in Praag de openingsdans verzorgt: New Jersey Devils.

2023-2024: HOOP IS UITGESTELDE TELEURSTELLING

Een jong team dat in 2022-2023 een franchiserecord vestigde met 112 punten. Dat kon in 2023-2024 toch alleen maar beter gaan? Nou, nee. Heel veel werd verwacht van de New Jersey Devils, maar heel weinig speelden ze klaar. De ploeg die een jaar eerder zo spectaculair de revelatie van de NHL werd, bleek niet bestand tegen de vele blessures. En tegen heel, heel matige prestaties tussen de palen. Het resultaat was een zevende (!) plaats in de Metropolitan en een negatief puntenverschil van 31 met een seizoen eerder.

Met onder meer Tyler Toffoli dachten de Devils een flinke stap voorwaarts te kunnen zetten. De ervaren goalgetter stelde niet teleur, maar sterkhouders als Jack Hughes en Timo Meier hadden alle mogelijke moeite fit te blijven. Dougie Hamilton werd al heel vroeg in het seizoen getroffen door blessureleed. De doorgaans zo productieve blueliner kwam niet verder dan 20 wedstrijden. Dat liep als een rode draad door het seizoen van New Jersey. Na 61 wedstrijden nam het Front Office afscheid van Lindy Ruff, de man die een jaar eerder de club nog naar 112 punten leidde. Travis Green kon het tij niet keren. Ook hem zien we dit seizoen niet terug bij de Devils.

ONMISBAAR

Wie we wel terugzien, is natuurlijk Jack Hughes. De first-overall van 2019 kende een moeizame aanloop, maar inmiddels behoort Hughes tot de sterren in de NHL. Na een geweldig 2022-2023 vielen zijn cijfers vorig jaar wat tegen. Hughes scoorde 27 goals en moest ’t doen met 74 punten. Daar deed hij dan 62 wedstrijden over. Dat laatste is voorlopig een dingetje bij de oudste van de drie gebroeders. Jack Hughes loopt net iets te vaak tegen een blessure aan. Vervelend voor de speler, maar minstens zo vervelend voor de franchise. Eigenlijk kunnen de Devils Jack Hughes namelijk niet missen.

Met zijn 23 jaar begint Hughes nu in de periode te komen dat hij ook daadwerkelijk moet gaan oogsten. Dit kan zeker gezegd worden over Nico Hischier, die twee jaar ouder is en nu al een tijdje captain van de franchise is. Zoals zoveel Devils vielen zijn statistieken vorig seizoen terug ten opzichte van een jaar eerder. Wat echter vooral opvalt, was het verschil in plus/minus rating. Waar Hischier in 2022-2023 hier een positieve 33 noteerde, daar stond er vorig jaar opeens -5 achter zijn naam.

BEWIJSDRANG

Timo Meier is ook zo’n speler die zich wil revancheren. En dat niet alleen, de Zwitser zal willen bewijzen dat hij zijn contract van $ 8.8 miljoen AAV tot medio 2031 waard is. Wat voor Jack Hughes geldt, geldt ook wel een beetje voor Meier. Fitheid is ook voor hem niet vanzelfsprekend. De Zwitser leeft echter wel van goals en zelfs in een relatief mager jaar kwam hij vorig seizoen nog tot 28 treffers. Dat was er overigens één meer dan Jesper Bratt, die met 27 goals en vooral 83 punten de topscorer van vorig seizoen was. Hoewel dat laatste wel een verrassing was, kunnen we niet zeggen dat de goede prestaties van de rappe Zweed uit de lucht komen vallen.

Dawson Mercer, die onlangs zijn contract verlengde, en Odrej Palat maken deze sterke top 6 compleet. De 33-jarige Palat heeft in New Jersey nog niet de impact die hij bij de Lightning – met name in de play-offs – had, maar hij blijft desondanks een gevaarlijke klant. Met zijn nieuwe contract zal er wat rust gekomen zijn in het hoofd van Dawson Mercer. De voormalig first-rounder is een vaste waarde in deze line-up geworden, maar ook hij heeft wat te bewijzen. Van een +22 rating in 2022-2023 naar een -26 rating vorig seizoen is niet iets waar Sheldon Keefe heel vrolijk van wordt.

NIEUWE KAPITEIN OP HET SCHIP

Keefe is namelijk de nieuwe head coach in New Jersey. Al vrij snel nadat de Leafs hem op straat gooiden, sloegen de Devils toe. Uit zijn tijd in Toronto weten we dat Sheldon Keefe zijn team graag vooruit stuurt. Wat dat betreft kan hij zijn hart ophalen bij z’n nieuwe werkgever. De top 6 ziet er bij de Devils prima uit, maar ook de “ondersteunende” bottom 6 hebben ze goed voor elkaar. Niet in de laatste plaats door aanwinsten als Stefan Noesen, Paul Cotter en de terugkerende Tomas Tatar.

Dertiger Tatar was erbij toen de Devils twee jaar geleden iedereen ondersteboven speelden. Vorig seizoen had hij een kortstondige affaire met de Avalanche en Kraken, maar de Tsjech is nu terug op het oude nest. Tatar is een belangrijke kandidaat voor de derde lijn en krijgt daar waarschijnlijk gezelschap van Erik Haula. De Fin kende in 2017-2018 als één van de originele misfits een wereldseizoen in Vegas met 29 goals, maar die prestatie wist hij daarvoor en daarna niet te evenaren. De routinier is over het algemeen altijd wel goed voor zo’n 40 punten.

Stefan Noesen is een nieuw gezicht, maar toch ook weer niet. De winger droeg tussen 2016 en 2019 al eens het rood-zwart van de Devils. Noesen kan de vergelijking met goede wijn doorstaan. Hij is de dertig gepasseerd, maar zijn laatste seizoenen in Carolina zijn statistisch gezien zijn beste.

Keefe heeft op zijn derde en vierde lijn genoeg te kiezen. Met spelers als Nathan Bastian, Kurtis McDermid, Curtis Lazar en Paul Cotter hebben ze in New Jersey genoeg gif in hun bottom 6. Dit konden ze wel gebruiken. Ook al om op die manier de jonge technici op dit roster te beschermen. Het maakt dat Keefe het vertrek van onder meer Tomas Nosek en Alexander Holtz toch betrekkelijk simpel op kan vangen. En dat hij een ontzettend diepe aanval tot zijn beschikking heeft.

NIEUWE NAMEN

Verdedigend zagen de Devils Brandan Smith, Kevin Bahl en John Marino vertrekken. De laatste is op het eerste gezicht een aderlating, ware het niet dat general manager Tom Fitzgerald een goede zomer achter de rug heeft. Defensief stonden de Devils vorig seizoen bij de onderste vijf. In een rijtje met de Sharks, Blackhawks en Ducks. Zo beroerd was het daar. De GM ging vervolgens aan de slag en loste de meeste vraagstukken op. Het gaat ver om te zeggen dat Fitzgerald cum laude slaagde, maar verbetering is er zeker.

Brett Pesce was jarenlang een zeer gewaardeerde kracht in Carolina. De 29-jarige blueliner was toe aan een nieuwe omgeving en zette op 1 juli zijn krabbel onder een zesjarig contract bij de Devils. Pesce is geen speler die veel goals maakt, maar wel één die er met zijn blocks veel voorkomt. Hij zal bij de Devils waarschijnlijk een paar vormen met Luke Hughes, die juist wel creatief en aanvallend is ingesteld. De jongste van de broertjes eindigde vorig seizoen als derde in de Calder Trophy voor Rookie of the Year.

DOUGIE BACK

Brenden Dillon tekende ook als free agent in New Jersey. Nog zo’n speler die al jaren meeloopt in de NHL en vooral de nadruk op verdedigen legt. De 33-jarige Dillon zou een uitstekende mentor kunnen zijn voor toptalent Simon Nemec. De Slowaakse belofte moest vorig seizoen iets te vaak opdraven vanwege de vele blessures, maar deed het op die afgeroomde blauwe lijn naar behoren. Hij zal zijn plekje willen behouden, maar iets meer in de luwte werken nu de meeste spelers weer fit zijn.

Met name de blessure van Dougie Hamilton deed pijn in New Jersey. Niet alleen neemt de 31-jarige Canadees een hoop ervaring mee, maar zijn schot behoort tot de betere in de NHL. Hamilton bleef vorig jaar steken op 20 wedstrijden en hem kunnen we dus ook wel met potlood onder het kopje “aanwinst” plaatsen. De vrije geest van Hamilton gedijt ook het beste met een degelijke speler naast zich. Jonas Siegenthaler lijkt hier de aangewezen persoon voor, maar Keefe heeft ook de recent aangetrokken Jonathan Kovacevic nog achter de hand.

PROBLEEM OPGELOST

Met Dillon en Pesce is de blauwe lijn al aardig onder handen genomen, maar de laatste jaren stond het grootste pijnpunt onder de lat. We moeten zelfs een flink eind terug in de tijd om de laatste écht betrouwbare goalie van deze franchise te vinden. Een goede Corey Schneider komt daar nog ’t dichtst bij in de buurt. Mackenzie Blackwood had volgens velen de potentie, maar de huidige sluitpost van de Sharks werd te vaak geplaagd door blessures.

Vorig seizoen werden veel namen genoemd, maar versterking onder de lat bleef uit. Een misrekening zo bleek later, want noch Vitek Vanecek noch Akira Schmidt wist het hoofd boven water te houden. Jake Allen werd op het scheiden van de trade-markt nog gehaald, maar in NJ was het leed toen al geleden. Allen bleef deze zomer behouden voor de Devils. Hij zal zich moeten schikken in de rol van backup, want Jacob Markstrom is toch wel de onbetwiste starter.

De 34-jarige Zweed werd overgenomen van de Calgary Flames en ligt nog voor twee seizoenen vast. Pessimisten zullen Fitzgerald er waarschijnlijk op wijzen dat Markstrom de laatste twee jaar niet geweldig presteerde. De Devils-GM kan daar tegenin brengen dat de Flames in die jaren in het algemeen niet bijzonder sterk waren. In New Jersey treft Markstrom een sterke blauwe lijn en een ijzersterk team in het algemeen. Tussen 2019 en 2022 zat hij drie keer bij de beste tien in de Vezina Trophy. Weet Markstrom die vorm weer enigszins aan te tikken, dan komt het met hem en de Devils helemaal goed.

VOORSPELLING: ALLE INGREDIËNTEN AANWEZIG

In Noord-Amerika hebben de wedkantoren een hoge pet op van deze New Jersey Devils. En waarom ook niet? Aanvallend waren ze al top, defensief is het verbeterd en onder de lat hebben ze nu hun beoogde starter. Met deze Devils kan Sheldon Keefe zich meten met de beste teams in de NHL. Mits fit, moeten we daar dan even aan toevoegen. Vorig seizoen werd pijnlijk duidelijk hoe een paar blessures voor een verloren jaargang kunnen zorgen.

De Devils openen het seizoen dit weekend in Praag tegen de Sabres. Twee teams waar niet overdreven veel Tsjechen op het roster staan, maar wel twee teams die voor spektakel kunnen zorgen. En wat betreft de Devils konden zij ook zomaar een team zijn dat maanden vanaf nu ook ’t seizoen besluit. Alle ingrediënten zijn nu aanwezig om de macht in de Eastern Conference te grijpen, maar opnieuw: mits fit.

Cover photo: Eric Hartline/USA Today Sports

MLB Play-Offs: Pete Alonso slaat Mets naar Philadelphia

Hans Mulder
-
0
MLB Play-Offs: Pete Alonso slaat Mets naar Philadelphia

De kalender wijst oktober aan en dus is het tijd voor de play-offs in Major League Baseball. Op dinsdag 1 oktober begonnen acht teams aan de WCS in hun betreffende divisies en via de Division Series en Championship Series komen we uiteindelijk bij de Fall Classic: de World Series. De WCS kunnen we alvast wegstrepen. Afgelopen nacht beslisten de Mets de serie tegen Milwaukee in hun voordeel!

NATIONAL LEAGUE WILD CARD (best-of-3)

GAME 3: MILWAUKEE BREWERS – NEW YORK METS

Gedragen door de eigen fans en het momentum hoopten de Milwaukee Brewers voor het eerst sinds 2018 weer eens een ronde in de play-offs te overleven. Dit moest dan gaan gebeuren aan de hand van Tobias Myers. De 26-jarige rookie presenteerde zich goed tijdens het reguliere seizoen en kon met het nodige vertrouwen beginnen aan deze Game 3. Zijn laatste outing, op 28 september, was ook tegen de New York Mets. In vier innings stond Myers toen maar 1 hit toe en droeg zo bij aan de 6-0 overwinning.

Die ene hit hadden de Mets nu al direct te pakken. Francisco Lindor kwam als leadoff hitter door met een tweehonkslag, maar Myers gaf geen krimp. Hij antwoordde met onder meer twee strikeouts en hield de Mets zodoende van scoren. José Quintana kan zich die wedstrijd van afgelopen zaterdag ook goed herinneren. Hij stond namelijk voor de Mets op de heuvel en werd belast met de nederlaag. De ervaren Colombiaan deed het dit keer veel beter. Jackson Chourio was in Game 2 goed voor 2 homeruns, maar tegen Quintana moest hij genoegen nemen met een single in de eerste inning.

Na vijf sterke innings gaf Myers het stokje over aan Trevor Megill, de oudere broer van Mets-pitcher Tylor. Quintana hield het een inning langer vol, maar ook hij wist de tegenstander van scoren te houden. Zijn vervanger had minder succes. Jake Bauers verwelkomde Jose Butto met een solo homerun. De volgende bal die Butto gooide, ging opnieuw de tribunes in. Nu was het Sal Frelick die American Family Field liet juichen. Veel eerder dan gewenst stuurde Mets-manager Carlos Mendoza zijn closer Edwin Diaz naar de heuvel. Vanaf de zevende inning moest hij de meubelen redden voor de bezoekers.

ALONSO DOET ‘T!

Zes nullen scheidden de Brewers nu nog van een NLDS tegen de Phillies. Freddy Peralta nam de eerste drie op zich. De laatste drie moesten door Devin Williams over de streep getrokken worden. Een veilig idee voor de Brew Crew. Williams kreeg zijn laatste earned run tegen op 21 augustus en was daarna behoorlijk dominant. Op het voor de Brewers slechtst denkbare moment liet hij die dominantie los. Na vier wijd voor Lindor en een single van Brandon Nimmo begaf Pete Alonso zich naar het slagperk. De eerstehonkman heeft niet zijn allerbeste jaar achter de rug, maar maakte dit in één klap goed. Letterlijk. Zijn 3-run homerun liet de wedstrijd volledig kantelen en een RBI-single van Starling Marte deed even later de rest.

De Mets, die zo vaak op de belangrijke momenten door de hoeven zakten, hadden twee dreunen uitgedeeld waarvan de Brewers zich niet konden herstellen. New York won met 4-2 en mag zich komende zaterdag in Philadelphia melden voor Game 1 van de NLDS.

UP NEXT:

Een nieuwe manager in Pat Murphy maar hetzelfde resultaat als onder Craig Counsell. Voor de Brewers eindigt het seizoen wederom na één ronde in de play-offs. Milwaukee won de laatste vier jaar drie keer de NL Central, maar als de kalender oktober aanwijst geeft de Brew Crew niet thuis. Dat werd ook vaak gezegd over de Mets. Zij bewezen in elk geval in deze serie het tegendeel en nemen het nu op tegen de divisiegenoot uit Philadelphia. Game 1 van die NLDS staat voor zaterdag 22.00 uur (Nederlandse tijd) op het programma.

Cover photo: John Fisher

1...919293...803Pagina 92 van 803

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU