Het is weer maandag en dat betekent Monday Night Football ! De New York Jets (3-8) nemen het in het eigen Metlife Stadium op tegen de Indianapolis Colts (5-6). Beide teams hebben een negatief record, maar de Colts hebben nog alle kans op de play-offs te bereiken, maar dan moeten ze winnen vanavond.
De Colts zullen fris aan de start verschijnen vanavond nadat ze hun laatste wedstrijd op Thanksgiving speelden. Die verloren ze kansloos van de Steelers, maar dat was zonder de geblesseerde Andrew Luck. Zijn terugkeer vanavond zal de aanval weer een enorme boost geven. De Jets verloren vorige week voor de derde keer op rij, maar speelden sterk tegen de Patriots. Twee verloren fumbles kostten ze de wedstrijd uiteindelijk.
De Jets zijn een eervol team en zullen vanwege hun teleurstellende seizoen voor eigen publiek de winst willen pakken. De Colts moeten en kunnen gelijk komen met de Texans (6-6) en de Titans (6-6) in de race om de divisietitel en een play-off ticket.
Voorafgaand aan het duel zal er één minuut stilte worden gehouden naar aanleiding van de moord op ex-Jet Joe McKnight. De running back werd vorige week neergeschoten na een ruzie in het verkeer. De belangrijkste match-ups van vanavond: Andrew Luck vs. Jets pass defense: De quarterback van de Colts neemt het vanavond op tegen de als 22ste gerankte pass defense van de NFL. Luck is goed voor 2827 yards, 19 touchdowns en slechts 8 intercepties. In zijn laatste vier wedstrijden was hij goed voor 1106 yards en 8 touchdowns. De defensie van de Jets heeft slechts 6 intercepties geproduceerd dit jaar en lijken zonder vertrouwen te spelen. Luck zal vanavond alle plekken van de defensie testen om te kijken waar de mogelijkheden zijn. Misschien op Revis-Island? Darrelle Revis vs. T.Y. Hilton: Op papier is dit dé match-up om naar uit te kijken vanavond. Eén van de betere receivers, die het opneemt tegen één van de beste corners. Revis is echter geen schim van zichzelf dit jaar (0 intercepties) en Revis-Island lijkt te zijn gezonken. Kan Revis nog wat van zijn status oppoetsen vanavond? T.Y. Hilton is daarentegen wel bezig aan sterk seizoen (942 yds, 5 TD), maar moet het veelal alleen doen. Hij kan de 1000 yards passeren vanavond. Dat zou dan de 4de keer op rij zijn in de vijf seizoenen. Indrukwekkend. Colts offensive line vs. Jets defensive line: De bescherming van Andrew Luck (35 sacks) is een groot probleem, ondanks het draften van een hele goede center, Ryan Kelly. Vanavond zullen ze alle zeilen moeten bijzetten tegen een agressieve defensive line. Muhammad Wilkerson, Sheldon Richardson en Leonard Williams zijn het trio om in de gaten te houden. Williams is al goed voor 6.5 sack en 2 forced fumbles dit seizoen, die hij voor een groot deel thuis wist te produceren. Wilkerson en Richardson hebben niet zulke indrukwekkende cijfers, maar dat zegt niks over hun enorme dreiging. Kan de aanvalslinie Luck genoeg tijd geven om Hilton te vinden? Marshall & Enunwa vs. Colts backs: De receivers van de Jets nemen het vanavond op tegen de als 31ste gerankte pass defense van de NFL. Marshall (668 yds. 3TD) en Enunwa (643 yds. 4TD) leiden met afstand de aanval van de Jets. Enunwa lijkt definitief te zijn doorgebroken en zorgt met zijn dreiging voor meer ruimte voor Marshall. Ze kunnen goede stats neerzetten vanavond, maar dan moet Ryan Fitzpatrick (10 TD, 13 INT) ze wel bereiken. De corners van de Colts zijn niet de beste maar worden ook nog eens nauwelijks geholpen door de pass rush. Gelukkig is Pro Bowler Vontae Davis weer terug. Zijn fitheid zal flink getest worden. Hij zal samen met Darius Butler verantwoordelijk zijn voor beide Jets receivers.
Matt Forte vs. Frank Gore: De running game van beide teams wordt geleid door twee dertigers, Matt Forte (30) en Frank Gore (33). Forte leidt de match-up over de grond; 759 vs. 670 yds, terwijl Frank Gore nipt leidt door de lucht; 204 vs. 202 yds. Frank Gore moet voor de nodige afwisseling zorgen in een pass georienteerde offense, terwijl Forte voor balans moet zorgen in een meer afwisselende aanval. Gore zal t zwaar krijgen door een zwakke offensive line die het opneemt tegen een sterke defensive line, terwijl Forte het tegenovergestelde heeft. Voorspelling: Het wordt een aantrekkelijke wedstrijd waarin beide aanvallen vrij gemakkelijk tot scoren gaan komen. De Jets zijn misschien over het geheel de betere ploeg, maar de Colts met Andrew Luck terug aan het roer en de grotere noodzaak om te winnen, maakt ze licht favoriet vanavond.
De Colts winnen met 27-23
Na een enerverende week 13 is het wederom tijd voor een nieuwe Touchdown LIVE! En in Nederland’s enige NFL-talkshow gaan Angelo van Damme, Saman Alzahawi en Justin Kevenaar deze week onder andere te spreken over de krankzinnige overwinning van de Kansas City Chiefs, de eerste nederlaag in zeven wedstrijden van de New York Giants, en de dramatische pot die de Carolina Panthers afwerkten in Seattle.
Hiernaast worden ook andere opvallende momenten besproken, geeft Sam meer uitleg middels het coaching moment, en zal Angelo de NFL-kennis weer testen met zijn puzzels!
Kijk hieronder mee vanaf 19:30!
Wie er nog aan twijfelde, kan daar nu mee ophouden: dit wordt niet de jaargang van de Carolina Panthers. Op bezoek bij de Seattle Seahawks zondagavond gingen de mannen van Ron Rivera namelijk met de billen bloot: 40-7. Het is achtste verliespartij dit seizoen van de Super Bowl runner-up van 2015. Er was wel goed nieuws voor Dallas: door de nederlaag van de Washington Redskins zijn de Cowboys als eerste NFL-team zeker van deelname aan de play-offs. Seizoen zo goed als voorbij voor Carolina
Het was Thomas Rawls die de ster van de eerste helft werd. De tweedejaars running back leek onstopbaar voor de anders nochtans stevige Carolina defense. Rawls verzamelde in de eerste helft al 103 yards, voor twee touchdowns. Vooral de tweede was indrukwekkend, met een rush van zo’n 50 yards. Bij de rust stonden Cam en co zo al met 23-7 in het krijt bij de Seahawks.
Het had er ook niet meteen schijn van dat de Panthers tijdens de rust elkaar moed ingesproken hadden. De tweede helft begon namelijk rampzalig. Nu was het wide receiver Tyler Lockett’s beurt om door het wassenbeeldenmuseum van Carolina te rennen. 75 Yards lang was hij ongrijpbaar voor de defense: recht naar de endzone: touchdown, 30-7 op het scorebord, match gespeeld.
Tight end Jimmy Graham mocht nog een pass van Russell Wilson ontvangen en na nog een field goal van Steven Hauschka, stond de eindstand (40-7) op het bord.
Toch één smet op de overwinning: safety Earl Thomas brak namelijk zijn scheenbeen. Zijn seizoen zit er dan ook al meer dan waarschijnlijk op. Ondanks alles staan de Seahawks toch dicht bij een nieuwe play-off deelname, met een 8-3-1 record en een comfortabele eerste plek in de NFC West. Volgend weekend gaan ze op bezoek in de ijskast van de Packers.
Nog opvallend, maar dan bij de Panthers: quarterback Cam Newton begon op de bank. Zijn vervanger, Derek Anderson, gooide meteen een interceptie. Newton mocht dan ook al snel zijn positie terug innemen. Hij startte op de bank doordat hij de kledingregels van het team gebroken had. Zo droeg hij geen das tijdens de vlucht van Carolina naar Seattle… Het werd een dure wardrobe malfunction voor de Panthers.
Cam eindigde de wedstrijd met 14 geslaagde passes op 32 pogingen, goed voor 182 yards. Pittsburgh beëindigt reeks van de Giants
De Pittsburgh Steelers hebben een einde gemaakt aan de reeks van zes opeenvolgende overwinningen van de New York Giants. Met hulp van hun aanvallend sterke duo Le’Veon Bell – Antonio Brown, aangevuld met een efficiënte tight end, in de vorm van Ladarius Green, namen ze met 24-14 de maat van Eli Manning en Odell Beckham Jr. Daarmee maakten ze een einde aan een indrukwekkende reeks overwinningen van de Giants.
Bij de rust stond het 14-0, na een safety (holding in de endzone), twee field goals en een indrukwekkende touchdown van Antonio Brown (met een opvallend loopgrage Ben Roethlisberger).
Na de rust deed Ladarius Green, die voor ’t eerst in zijn carrière 100 yards verzamelde, er nog een touchdown bij en bleven de Steelers voor de rest opvallend hard vertrouwen op Le’Veon Bell, die zo maar even 182 yards verzamelde! Geen enkele leidde echter rechtstreeks tot het scorebord…
De Giants van hun kant bleven wat op hun honger zitten, na de voorbije succesvolle weken. Zoals altijd was Beckham hier het toonbeeld van. Hij versloeg dan wel zijn rivaal Brown in cijfers (Beckham liet 100 yards optekenen, tegenover 54 voor Brown, die wel een touchdown scoorde), maar hield zich voor de rest vrijwel enkel bezig met foeteren op de refs.
Zo kreeg hij, tot zijn ongeloof, een offensive pass intereference tegen zich gefloten in het eerste quarter. Hij zou “Get out of my face” naar zich toegeworpen gekregen hebben door de verantwoordelijke referee, iets wat de fiere wide receiver moeilijk kon verkroppen. Na de match blies hij nog wat stoom af op Twitter.
They got somethin to say when u win they got something to say when u lose. Regardless all that talk is irrelevant and not important to me.
De Steelers zijn nu 7-5 en wonnen hun laatste drie matchen. Daarmee hebben ze hun kwakkelend begin achter zich gelaten en lijken ze net op tijd wakker om die play-offs toch te gaan bereiken. New York is 8-5 en lijkt hen, zonder teveel tegenslagen, te gaan vergezellen. Oakland houdt leiding, Tampa Bay sluit aan, Arizona pakt laatste strohalm
In de overige drie duels was het aanhaken of afhaken voor een aantal ploegen. De Buffalo Bills lieten na om de eerste achtervolger van de play-off teams te worden in de AFC door een nederlaag in Oakland. Met 6-6 staan ze twee overwinningen achter op nummer 6 Denver en één op eerste achtervolgers Pittsburgh en Miami. LeSean McCoy kon ondanks een uitstekende wedstrijd geen tegenwicht bieden aan het scorend vermogen van de Oakland-offense met Derek Carr, Michael Crabtree, Latavius Murray en Amari Cooper. De Raiders kunnen zich met 10-2 wel uitkijken de play-offs ondanks dat divisiewinst in de sterke AFC West nog lang niet zeker is. Bills 24 – 38 Raiders
Het is wel duidelijk dat de San Diego Chargers Oakland niet meer gaan bedreigen. In eigen huis ging de ploeg van Mike McCoy onderuit tegen de Tampa Bay Buccaneers. Het was de vierde op rij voor de Bucs die na een stroeve start van het seizoen echt in een flow zitten. In San Diego maakte tight end Cameron Brate het verschil als leading receiver en maker van de winnende touchdown. Buccaneers 28 – 21 Chargers
De Arizona Cardinals bewezen zichzelf en de Dallas Cowboys een dienst door te winnen van de Washington Redskins. Daarmee grijpen de Cards de laatste strohalm om het seizoen te redden. Bij een nederlaag was het gat naar Tampa Bay, de nummer zes van de NFC, drie wins geweest.
Arizona leek tegen Washington weer enigszins op het play-off team van vorig jaar met een defensie die Kirk Cousins aardig aan banden kon leggen en David Johnson als joker in de offense. Het team van Bruce Arians zal waarschijnlijk wel vier zeges nodig hebben om nog een kleine kans te houden om het seizoen te verlengen.
Dallas heeft door het verlies van de Skins een marge van vijf zeges naar de eerste achtervolger op de play-off plaatsen met vier duels te gaan. De Cowboys kunnen als eerste ploeg in de NFL de champagneflessen open trekken vanwege het bereiken van postseason. Redskins 23 – 31 Cardinals
Photo: Getty Images
Zaterdag staan Rico Verhoeven en Badr Hari tegenover elkaar tijdens Glory Collision. In aanloop naar dat gevecht blikken we vooruit met experts uit de vechtsportwereld. Vandaag is het de beurt aan UFC Hall of Famer Bas Rutten. De enige Nederlandse UFC kampioen geeft zijn visie op de partij in Oberhausen.
Morgen gaan we verder met een preview van Martijn de Jong die een van de medeoprichters is van Glory.
Vijfde triple-double op rij voor Westbrook He does what he wants. Zelfs met fellow topscorer Anthony Davis voor zich, laat Russell Westbrook zich niet stoppen. De menselijke pogostick liet 28 punten, 17 rebounds, 12 assists (en 10 turnovers) optekenen, meteen goed voor zijn vijfde triple-double op rij en de langste streak uit zijn carrière. Alleen Michael Jordan deed ooit beter – Air 23 had er ooit zeven op rij voor de Bulls in 1989.
Hoe knap de prestatie van Westbrook ook was, hij had de W niet uit de brand kunnen slepen zonder de hulp van zijn teammates. Center Enes Kanter (17-12) en Victor Oladiop (15) deden meer dan hun duit in het zakje om Russ te helpen en de Thunder naar 13-8 te gidsen.
Anthony Davis had 37 punten, 15 rebounds en vier blocks voor de Pelicans. Ibaka verpest terugkeer Jackson
Big man Serge Ibaka kan zo’n beetje alles al het hem een beetje mee zit. Op zondagavond had hij zo’n avond: zowel aanvallend als verdedigend kon hij het verschil maken. Ibaka schoot van de perimeter, scoorde in de post en vond vaak de open man. Nikola Vucevic had op zijn beurt 16 punten en 8 rebounds vanop de bank voor Orlando (9-12), die al sinds 17 november 2014 niet meer konden winnen van Detroit. Jeff Green (14 punten) en D.J. Augustin (12) punten) hielpen Ibaka waar ze konden.
Point guard Reggie Jackson van de Pistons scoorde 18 punten in zijn seizoensdebuut. Orlando won drie van hun laatste vier. George, Pacers verslaan Clippers
Het gebeurde pas in de tweede helft, maar uiteindelijk konden de evenwichtige Pacers zich loswrikken van de Clippers. Thaddeus Young (17 punten), Paul George (16 punten) en Rodney Stuckey (16 punten) deden het offensieve hefwerk, in een 111-102 overwinning op Los Angeles. George, die zes van de laatste zeven wedstrijden miste met een enkelblessure, begon traag, maar vond zijn ritme in Q3 en Q4.
Jeff Teague had 15 en Monta Ellis 14 voor Indiana, dat zijn derde wedstrijd op vier won. Uitslagen
Orlando Magic (9-12) v. Detroit Pistons (11-11) 98-92
New Orleans Pelicans (7-14) v. Oklahoma City Thunder (13-8) 92-101
Sacramento Kings (7-14) v. New York Knicks (11-9) 98-106
Indiana Pacers (10-10) v. Los Angeles Clippers (16-6) 111-102
Deze winter neemt SportAmerika.nl per divisie een kijkje in de Minor Leagues: de Prospect Watch. Per team bekijken we de verschuivingen in het prospectlandschap en wordt de Top 10 voor het komend jaar opgemaakt. De tweede divisiestop is de AL West.
AFLEVERING 9: SEATTLE MARINERS
UPDATE 11/01/2017: Op 11 januari ruilden de Mariners hun nummer 3 prospect Luiz Gohara en Minor Leaguer Thomas Burrows met Atlanta voor Mallex Smith en Shae Simmons.
Gohara valt dus van deze lijst af, nummers 4-10 schuiven een plekje op en D.J. Peterson komt nieuw binnen op nummer 10.
Wind in de zeilen
Na vele matige jaren op rij, veranderde alles voor de Mariners aan het begin van het seizoen 2016. JerryDipoto werd aangenomen als nieuwe GM en de voormalig Angels-executive haalde flink de bezem door de stoffige kast in Seattle.
Een nieuwe manager (Scott Servais) en een nieuwe Minor League Director (Andy McKay) waren pas het begin, wat Dipoto had aan de start van het seizoen maar liefst twaalf (!) trades afgehandeld. Sommige van deze trades waren succesvol (Wade Miley voor Ariel Miranda), andere pakten minder goed uit (Mark Trumbo naar Baltimore voor Steve Clevenger, het Brad Miller-pakket naar Tampa Bay voor o.a. Nathan Karns). Ook tijdens het seizoen was Dipoto niet bang om een move te maken (Mike Montgomery naar de Cubs voor Dan Vogelbach).
De Mariners draaiden ondanks de hoge turnover een goed seizoen en haalden bijna de playoffs. Met hulp van voormalig top pitching prospect Edwin Diaz als nieuwe closer (15.3 K/9, 18 saves) had ook de bullpen eindelijk weer een beetje status gewonnen.
Minors-succes
Ook in de Minor Leagues draaide het in 2016 prima voor de Mariners. Alle zes de Minor League-teams haalden de playoffs, Double-A Jackson en de Arizona League Mariners wonnen het kampioenschap en vrijwel alle prospects zetten een grote stap vooruit. Outfielder Tyler O’Neill werd uitgeroepen tot Southern League MVP, nadat hij dit seizoen .293/.374/.508 sloeg, met 24 homeruns en 102 RBIs. De Jackson Generals (AA) wonnen het kampioenschap in de Southern League met een winstpercentage van .604 (foto: Ed Gardner/MiLB.com)
Do it again
Dipoto lijkt ook dit off-season weer gebrand op het verversen van de troepen. In een tijdsbestek van 16 dagen in november maakte de GM vijf trades, waarin hij nog meer lijntjes met het vorige regime in Seattle verbrak. Voormalig top prospects Taijuan Walker en Alex Jackson, plus korte stop Ketel Marte maakten onderdeel uit van de groep die heengezonden werd. Jean Segura, Danny Valencia, Mitch Haniger en Max Povse kwamen voor de vertrokken spelers in de plaats.
Met een succesvol Major League-seizoen in de achteruitkijkspiegel en een historisch goed Minors-seizoen achter de rug, lacht de toekomst Seattle weer toe. Ook het Minor League-systeem maakte een sprongetje dit seizoen, van vrijwel onderaan tot stevig in de middenmoot.
Prospect Top 10
Nr. 1: Kyle Lewis (OF)
Lewis is een product van de draft van afgelopen zomer, waarin hij verrassend laat gekozen werd. De Mariners konden hem als 11e opscheppen, waar wij de College Player of the Year nog als zesde projecteerden. (Foto: Shari Sommerfeld/MiLB.com)
Over Lewis zeiden wij vlak voor de draft nog het volgende:
Lewis is zeer getalenteerd, maar nog wel vrij ruw langs de randen. Zijn swing is complex en overmatig druk, wat zijn strikeouts altijd wat hoog zal houden, maar bij contact knalt de bal van zijn knuppel af. (…) Naast slaan doet Lewis niets anders echt bovengemiddeld goed, maar zijn aanvallende waarde is enorm hoog.
Hij speelde niet voor een bekend collegeprogramma (Mercer University) en ook de Conference waarin hij uitkwam staat niet bekend als bepaald indrukwekkend. Desondanks liet Lewis in de Cap Cod League zien dat hij wel degelijk een potje kan ballen: .300/.344/.500, met 7 homeruns en een All Star Selectie.
De Mariners wisten niet wat ze overkwam toen Lewis als 11e nog op het draftbord stond. Ze sloegen meteen toe en ook Lewis wilde gelijk beginnen. Hij tekende meteen zijn contract (tekenbonus $3.2 miljoen) en ging aan de slag in de lage Minor Leagues.
Knieblessure
Na een succesvol begin aan zijn profcarrière (.299/.385/.534, 3 HRs, 8 doubles, 5 triples in 30 wedstrijden), kwam er eind op 19 juli 2016 helaas een abrupt einde aan het Lewis’ seizoen. In een wedstrijd van short-season Everett tegen Tri-City (Padres), kwam de outfielder in botsing met de catcher van de Dust Devils. Lewis scheurde de kruisband (ACL) en binnen- en buitenmeniscus in zijn rechterknie. De prognose is dat hij tot ver in 2017 uitgeschakeld is. Desondanks blijft hij nummer 1 op deze lijst. Kyle Lewis scheurde zijn ACL en binnen- en buitenmeniscus tegen de Dust Devils (foto: Andy Bronson/The Herald)
Lewis heeft een bewonderenswaardige controle over zijn strikezone en het lijkt een gegeven dat hij een bovengemiddelde slagman gaat worden. De reden dat de outfielder pas als elfde geselecteerd werd, terwijl hij top-3 talent heeft, moet geen belemmering zijn. Addison Russell, George Springer, Max Scherzer en Andrew McCutchen waren ook spelers die hoog in de draft zouden gaan, maar naar nummer 11 vielen.
Lewis is een franchise player, een potentiële every year All-Star outfielder. Komend jaar zal hij niet in actie komen tot halverwege het seizoen. Na zijn zware knieblessure zal hij vervolgens eerst ritme op moeten doen in Low-A. De toekomst voor Lewis is echter van goud.
Nr. 2: Tyler O’Neill (OF)
De Mariners draftten Tyler O’Neill in 2013 op de gok, als 85e overall. De catcher-turned-outfielder is de zoon van voormalig Mr. Canada, bodybuilder Terry O’Neill, en heeft ook de bouw van zijn vader. Tyler was al een gespierde gozer, maar hij is sinds de draft alleen maar groter, breder en gespierder geworden. De 21-jarige outfielder is een beest en heeft als bijnaam ‘Wreck-It-Ralph’, wat al genoeg zegt. Tyler O’Neill – AFL 2016 (foto: Phrake Photography – Freek Bouw (c))
In 2016 had O’Neill een geweldig seizoen met Double-A Jackson. De outfielder draaide een volledig seizoen (492 slagbeurten) en sloeg daarin .293 met 26 doubles, 24 homeruns, 102 RBIs en 12 steals. Hij werd uitgeroepen tot MVP van de Southern League en zit op de spreekwoordelijke raket naar sterrendom.
O’Neill haalt niet alleen maar swing power uit zijn spieren, ook zijn explosieve bat speed draagt bij aan zijn indrukwekkende slagkracht. Zijn spieren helpen hem wel om ook een behoorlijke arm vanuit het rechtsveld te hebben, dus dat zal uiteindelijk zijn positie in de majors ook wel worden. Tyler O’Neill – AFL 2016 (foto: Phrake Photography – Freek Bouw (c))
O’Neill heeft een sneller pad naar de Majors dan nr. 1 Kyle Lewis, vanwege laatstgenoemde’s langdurige blessurerevalidatie. O’Neill gaat aan het begin van het seizoen naar Triple-A Tacoma en zal in de hitter-friendly Pacific Coast League waarschijnlijk gruwelijke statistieken bij elkaar slaan. Seattle’s Front Office zal dus niet om hem heen kunnen. Wanneer ‘Wreck-it-Ralph’ uiteindelijk de stap naar de AL West maakt: appointment television.
Het zal niemand verbazen als O’Neill in juli de Majors bestormt, terwijl Lewis rustig in Low-A zijn innings maakt. Beide spelers zijn een échte 1-2 punch bovenaan dit prospectlijstje.
Nr. 3: Luiz Gohara (LHP)
Luiz Gohara is één van de weinige Braziliaanse Major League-kanshebbers. Hij werd in 2012 door de Mariners gecontracteerd, op pas 16-jarige leeftijd. Sindsdien heeft hij altijd problemen gehad met het onder controle houden van zijn gewicht. In tegenstelling tot andere zwaardere werpers, zoals CC Sabathia en David Wells, werd Gohara alleen maar slechter. Toen de weegschaal in 2015 maar liefst 113 kg aanwees en zijn werkethiek dramatisch bleef, hield Seattle’s nieuwe Front Office aan het begin van het jaar een hartig gesprek met de 20-jarige Braziliaan. Luiz Gohara – AFL 2016 (foto: Phrake Photography – Freek Bouw (c))
Het kwartje viel bij Gohara, want de werper stortte zich in een fitnessregime dat hem in korte tijd 15 kg deed afvallen. Ook zijn uithoudingsvermogen is verbeterd, wat zijn stuff ook veel beter maakt. Waar hij voorheen niet in staat was zijn indrukwekkende fastball (95-98 mph, uitschieters naar 100 mph) lang vast te houden, kan Gohara nu wel dieper in de wedstrijd deze snelheden halen. Ook zijn slurve heeft aan diepte gewonnen, waardoor de pitch echt slagmensen ongemakkelijk kan maken.
In 2016 startte Gohara tien wedstrijden voor Single-A Clinton, waarin hij 54 innings gooide. Hij kreeg slechts één homerun tegen en stuurde 60 slagmensen met drie slag naar de kant (20 keer vier wijd). Zijn ERA bedroeg aan het eind van het seizoen 1.82, wat aantoont dat de verbeterde conditie voor Gohara ook verbeterde controle opleverde.
In 2017 is Single-A (Adv.) Modesto de bestemming voor Gohara, waar hij mag aantonen dat de geboekte vooruitgang echt is.
Nr. 4 – 10
4. Mitch Haniger (OF)
In 2016: Double-A Mobile (Diamondbacks), Triple-A Reno (Diamondbacks) & MLB Arizona
Leeftijd: 25
Haniger, regerend MiLB Hitter of the Year voor Arizona, is aanvallend gezien klaar voor de Majors. Na een moeizaam begin aan zijn carrière, heeft hij een aantal veranderingen doorgevoerd in zijn aanvallende spel, wat hem als een raket de prospect-ranglijsten op liet schieten.
Haniger heeft een prima oog voor de slagzone en een ruime voorraad slaggeduld om op het hoogste niveau succesvol te zijn. Daarnaast bezit hij een aardige dosis snelheid, om zo nu en dan een honk te stelen.
De Mariners hebben on the record bevestigd dat Haniger de startende linksvelder voor de Mariners is in 2017, naast Leonys Martin (CF) en Seth Smith (RF). Hij zal dus zijn prospectstatus verliezen. Tot die tijd staat hij echter ferm op deze lijst. Een triple slash van .270/.330/.440 met prima defense is niet onmogelijk voor Haniger.
5. Nick Neidert (RHP) In 2016: Single-A Clinton
Leeftijd: 20
Second-round selectie van de Mariners in 2015. Een fastball met een top van 96 mph en een basis van 93 mph, een scherpe curveball en een nieuwe slider geven Neidert een aardig arsenaal. Er wordt ook nog gewerkt aan een change-up. Neidert toont vooral een ongelooflijke controle en de vaardigheid zijn pitch counts laag te houden.
Met de LumberKings gooide de jonge righty 91 innings in 2016: 2.57 ERA, 69 K’s, 13 walks, 0.97 WHIP. In 2017 een stapje omhoog, naar A-Adv. Modesto. Neidert is nog een paar jaar verwijderd van de Majors, maar zijn ontwikkeling gaat de goede kant op.
6. Andrew Moore (RHP) In 2016: Single-A Bakersfield & Double-A Jackson
Leeftijd: 22
Moore is een verwarrend geval. Scouts en managers zijn stuk voor stuk gecharmeerd van de 22-jarige righty en Moore heeft nog nooit iemand het idee gegeven dat dit onterecht is. Maar toch… Hij gooit 90 mph en heeft geen extreem goede breaking ball. Het is dan ook verwonderlijk dat hij zo succesvol is geweest. In 2016 startte Moore in Single-A, waar hij de tegenstand volledig onder de duim hield: 1.65 ERA, 47 strikeouts in 54.2 innings.
Een promotie naar Double-A Jackson verliep ook zoals gepland: 19 starts, 3.16 ERA, 108.1 innings, 86 strikeouts, 18 (!) walks. Moore is klaar voor Triple-A. Als ook die stop verloopt zoals gepland, zou hij voor het eind van het seizoen de Majors kunnen zien.
7. Drew Jackson (SS) In 2016: Single-A Bakersfield
Leeftijd: 23
Product van Stanford University, waar hij in zijn eerste twee jaar niet hoger dan .184 sloeg, met een strikeoutpercentage van 37%. Toen kreeg hij contactlenzen, sloeg prompt .320 en werd in de vijfde ronde geselecteerd door de Mariners.
Zijn bat was niet wat de meeste teams interessant vonden; zijn plus-plus arm en snelheid daarentegen wel. Jackson stal in 2015 liefst 47 honken. In 2016 waren dat er minder (16), maar hij ontwikkelt zijn baserunning skills nog steeds. Slaan zal nooit echt Jackson’s sterkste punt worden, hoewel Jackson zelf regelmatig zijn homerunswing (and miss) van stal haalde. Grondballen, linedrives en hard rennen zouden Jackson’s strategie moeten zijn. Dat mag hij in Double-A Jackson gaan laten zien in 2017. Drew Jackson – AFL 2016 (foto: Phrake Photography – Freek Bouw (c))
8. Dan Altvavilla (RHP) In 2016: Double-A Jackson, MLB Seattle
Leeftijd: 24
Voormalig starter, geconverteerd naar de bullpen in 2016. Dit was een goede keuze, want na een matige carrière als starter is Altavilla nu lights-out in de bullpen. Een fastball die makkelijk in de 98 mph hangt (met een top van 100 mph) en een killer 91 mph slider geven hem de stuff om succesvol te zijn vanuit de bullpen in Seattle. Hij was prima als closer voor Double-A Jackson (65 strikeouts in 56.2 innings, 1.91 ERA, 22 walks), maar zal in 2017 een elite setup man zijn voor vermoedelijke Mariners closer Edwin Diaz.
9. Max Povse (RHP) In 2016: Single-A Carolina (Atlanta Braves) & Double-A Mississippi (Atlanta Braves)
Leeftijd: 23
Povse is een recente toevoeging aan de Marinerslijst. Hij kwam op 28 november 2016 naar de M’s in de deal die voormalig eerste-ronde-selectie Alex Jackson naar Atlanta stuurde. Povse en Rob Whalen waren de prijs die Atlanta betaalde voor Jackson en de Mariners zullen daar niet ontevreden mee zijn. Jackson was tot nu toe een teleurstelling, Povse en Whalen zijn onderweg naar de Majors.
Met zijn 2.05 meter is Povse een lang eind, die zijn lengte goed weet te gebruiken om neerwaartse kracht te genereren. Zijn fastball zit rond de 92-93 mph, met een top van 96. Een uitstekende change-up en een prima curveball completeren zijn arsenaal. Povse fieldt ook zijn positie goed en mag het gaan bewijzen in Triple-A Tacoma in 2017.
10. Dan Vogelbach (1B) In 2016: Triple-A Iowa (Chicago Cubs) & Triple-A Tacoma
Leeftijd: 23
Vogelbach was de prijs die de Cubs betaalden om mid-2016 Mike Montgomery naar Chicago te halen. De eerste honkman draaide een uitstekend half seizoen in Iowa (.318 slaggemiddelde, 16 homeruns, 18 doubles, .972 OPS in 305 slagbeurten). Met Triple-A Tacoma liep het iets minder. De homeruns waren er nog steeds (7 stuks), maar het slaggmiddelde kelderde (.240). Zijn OPS bleef echter prima (.826).
Na 12 slagbeurten met Seattle in september, is Vogelbach nu klaar voor de majors. Een triple slash van .250/.360/.420 is absoluut haalbaar. Vogelbach blijft een lefty die liever een rechtshandige werper tegenover zich heeft dan een linkshandige. Desondanks heeft hij een hoog OBP, blijft hij zijn power ontwikkelen en houdt hij zijn strikeouts laag. In een platoon-rol kan Vogelbach dit Mariners team in 2017 zeker van dienst zijn.
Conclusie
Haniger, Altavilla en mogelijk zelfs Vogelbach halen het Opening Day Roster; ze zijn klaar voor het grote werk. Ook Tony Zych zal zijn rentree maken na blessureleed. Het zou niet verbazen als ook Tyler O’Neill,D.J.Peterson en Rob Whalen gedurende het seizoen een call-up krijgen. Er is zelfs een (verre) mogelijkheid dat Andrew Moore, Max Povse en Ryan Yarbrough wat innings komen eten. De Mariners hebben een aardig opgebouwd Minor League-systeem, dat over de hele linie zo goed als klaar is voor de Big Leagues. Na alle doorstroom, echter, wordt het weer opnieuw beginnen met bouwen.
Remember the names
D.J. Peterson, Tony Zych, Joe Rizzo, Ryan Yarbrough, Braden Bishop, Rob Whalen, Taylor Marlette, Thyago Vieira. Thyago Vieira werd in de AFL geklokt op 104 mph, hoewel de speed gun ‘hot’ was. 100+ mph haalt hij wel makkelijk. (foto: Phrake Photography – Freek Bouw (c))
Met dank aan Freek Bouw (@PhrakePhoto) voor de foto’s uit de Fall League Design prospectgraphic: Jasper Roos
In de UFC stond zaterdagnacht de Ultimate Fighter Finale op het programma. De winnaar van The Ultimate Finale serie kreeg een titelshot tegen flyweight kampioen Demetrious ‘Mighty Mouse’ Johnson. Verder stonden number one contender Joseph Benavidez en Henry Cejudo op de card, evenals Jake Ellenberger en Jorge Masvidal. Demetrious Johnson verslaat Tim Elliott – Jurybeslissing (unaniem)
Johnson is tot nu toe ongenaakbaar in de flyweight divisie gebleken. Kan Elliott ‘Mighty Mouse‘ onttronen? In de eerste ronde gaat Elliott snel van start. Hij heeft verrassend genoeg Johnson bijna te pakken in een triangle choke en een enorme verrassing lijkt in de maak. Johnson ontsnapt en wil na zijn ontsnapping Elliott het gelijk betaald zetten. Elliott lijkt zichzelf te vergalopperen en oogt zeer vermoeid. Aan het einde van de ronde slaat Elliott verrassend genoeg met een linker naar de grond en brengt een goed einde aan zijn sterke ronde.
Johnson stelt orde op zaken in de tweede ronde. Met zijn snelheid, prachtige timing en sterke grondwerk geeft hij Elliott het nakijken. Het gevecht zet zich voort op de grond en de uitdager moet alle zeilen bijzetten om de kampioen het leven zuur te maken. Hij verspilt een hoop energie met het afhouden van Johnson en dat kon zich weleens uit gaan betalen in de latere rondes.
In de derde ronde heeft ‘Mighty Mouse‘ zijn tegenstander snel op de grond gekregen, maar Elliott geeft fel tegenstand. Het gevecht vindt grotendeels op de grond plaats, met de kampioen in top positie en de uitdager in de verdediging gedrukt.
Johnson is het uitdagende gedrag van Elliott in de vierde ronde snel zat en scoort weer met een takedown. Zijn groundgame is uitstekend en hij laat Elliott simpelweg niet ontsnappen. Hij heeft bijna een choke te pakken, maar de uitdager kan knap ontsnappen. Maar daarmee is de ellende voor Elliott nog niet afgelopen. ‘Mighty Mouse‘ is een kei op de mat en laat zijn dominante positie niet los. Johnson probeert een armbar en een kimura en laat Elliott geen seconde met rust.
Elliott draait de rollen even om in de laatste ronde. Hij krijgt Johnson naar de grond, maar de kampioen is simpelweg te goed op de grond. Hij draait snel de posities om en ligt weer in dominante positie. De uitdager kan de kampioen maar niet van zich af krijgen en het gevecht eindigt met ‘Mighty Mouse‘ bovenop zijn tegenstander. Johnson verdedigt zijn titel voor de negende keer op een rij en komt dicht in de buurt van het record van Anderson Silva.
Joseph Benavidez verslaat Henry Cejudo – Jurybesluit (verdeeld)
Op de co-main event van de avond staan Joseph Benavidez en Henry ‘The Messenger‘ Cejudo in de Octagon. De twee flyweights stonden in The Ultimate Fighter als coaches tegenover elkaar en het werd al snel duidelijk dat de heren elkaar niet kunnen luchten. Ook staan ze beiden zeer hoog op de flyweight ranking, namelijk als nummer één en twee, achter kampioen ‘Mighty Mouse‘. Beide heren gaan zeer snel van start, en vuisten vliegen door de lucht als vleermuizen in de nacht. Cejudo trapt Benavidez in de edele delen, wat de actie in het gevecht even stopt. Maar de heren gaan daarna vrolijk door met op elkaar in rammen. Maar even later doet Cejudo hetzelfde als eerder in de ronde, wat hem op een punt aftrek komt te staan. Het gevecht blijft zich op een moordend tempo afspelen.
Het beeld herhaalt zich in ronde twee. De heren blijven elkaar met stoten en trappen hard bestoken. Er is teveel actie gaande en de toeschouwers kunnen bij het knipperen van de ogen zomaar een slagenwisseling missen. Het tempo blijft ongenadig hoog. Elke stoot of trap wordt onmiddellijk beantwoord en het is moeilijk om uit te maken wie er de overhand heeft.
Verrassend genoeg hebben beide vechters hun andere skills nog helemaal niet gebruikt, Cejudo is een begenadigd worstelaar en Benavidez heeft sterke jiu-jitsu tot zijn beschikking. De linkerzijde van het lichaam van Benavidez kleurt rood door de vele body kicks van ‘The Messenger.’ Het gevecht blijft ontzettend close en het tempo is nog steeds niet omlaag gegaan. In de laatste minuut gaan de heren volledig los op elkaar en brengen zo een spetterend einde aan een geweldig gevecht.
Jorge Masvidal verslaat Jake Ellenberger – TKO (eerste ronde)
In de aanloop naar het gevecht hadden beide heren geen goed woord over voor elkaar. ‘Juggernaut‘ Ellenberger won zijn laatste partij ietwat verrassend van Matt ‘Immortal‘ Brown en zou graag hierop voort willen borduren. ‘Gamebred‘ Masvidal gaat zeer voortvarend van start en is genadeloos op Ellenberger aan het inbeuken als de twee tegen de kooi staan. Masvidal blijft zeer effectief door slaan op ‘Juggernaut‘, die even later na een mislukte trap met zijn voet vast zit in het hek. ‘Gamebred‘ maakt dankbaar gebruik van de situatie en blijft doorslaan. De scheidsrechter komt tussenbeide en stopt het gevecht.
Jared Cannonier verslaat Ion Cutelaba – Jurybesluit (unaniem)
Light heavyweights Cannonier en Cutelaba zijn de enige ‘grote jongens’ op de main card van de TUF Finale. Canoniek ‘The Killer Gorilla‘ maakt zijn debuut op 205 pond en krijgt een stevige tegenstander in ‘The Hulk‘ Cutelaba in zijn eerste gevecht op light heavyweight. Beide heren knallen er in de eerste ronde stevig op los. ‘The Hulk‘ krijgt Cannonier in het midden van de ronde op de grond en dwingt ‘The Killer Gorilla‘ in de verdediging. Cannonier komt knap weer overeind.
In de tweede ronde gaan de heren opnieuw stevig van start. Cutelaba is opnieuw effectief met takedowns en drukt Cannonier opnieuw in de verdediging. Hij komt opnieuw goed overeind en raakt ‘The Hulk‘ een aantal keer hard met stevige stoten. Cutelaba blijft echter standvastig en gebruikt zijn sterke worstelen om Cannonier te bedwingen. Even later zijn de rollen omgedraaid, dit keer ligt ‘The Killer Gorilla‘ bovenop en kan schade aanrichten met ground and pound.
In de derde ronde rammen de heren er opnieuw op los. Cannonier drukt Cutelaba naar achteren en is systematisch zijn tegenstander aan het stalken. ‘The Killer Gorilla‘ blijft dreigend op Cutelaba af lopen en ontwijkt slim de stoten van zijn tegenstander. Hij heeft met uitstekende timing de overhand en heeft het gezicht van ‘The Hulk‘ aardig bewerkt. De jury beslist unaniem in het voordeel van Cannonier.
Sara McMann verslaat Alexis Davis – Submission (arm triangle choke, tweede ronde)
De als nummer zeven gerankte McMann pakt met stevige combinaties sterk uit in de eerste ronde. Wanneer het gevecht naar de grond gaat probeert Davis McMann met een triangle choke te verschalken. Davis ligt de gehele ronde op haar rug maar richt toch schade aan met ellebogen. Mcmann is niet actief genoeg op de top positie, maar zet dat in de tweede ronde recht. Ze trekt Davis snel naar de grond en choked met haar sterke armen Davis net zo lang totdat ze aftikt. Brandon Moreno verslaat Ryan Benoit – Jurybesluit (verdeeld)
Brandon Moreno is een rijzende ster in de flyweight divisie. In zijn laatste partij maakte hij korte metten met Louis Smolka, des te indrukwekkender wanneer men het feit dat hij de partij op een week tijd aannam in acht neemt. Moreno neemt in de eerste ronde snel het heft in handen met een aantal sterke takedowns. Benoit kan met zijn wilde pogingen Moreno niet in gevaar brengen. Maar in de tweede ronde raakt hij Moreno hard met een linker en het gevecht lijkt in zijn voordeel te kantelen. De Mexicaan gooit echter weer zijn sterke worstelwerk in de strijd en drukt Benoit in het restant van de ronde in de verdediging. In de laatste ronde blijft Moreno goed uit het bereik van Benoit en is effectief met geplaatste stoten. Benoit is te voorspelbaar en kan ‘The Assassin’s baby‘ simpelweg niet verrassen.
Na de eerste wedstrijden van de NFL-zondag in speelronde 13 begint de play-off picture steeds meer vorm te krijgen. De Chiefs, Ravens, Patriots, Broncos en de Lions zijn op de goede weg na overwinningen. De Falcons, Dolphins, Texans hebben nog wat werk te doen in de laatste vier weken na gevoelige verliespartijen. Miami Dolphins @ Baltimore Ravens
De Miami Dolphins zijn keihard van de roze wolk afgevallen waar ze zes wedstrijden lang op bivakkeerden. De Ravens maakten in Baltimore een hardhandig einde aan de zegereeks van de Fins. Miami keek dit keer bij rust al tegen een onoverbrugbare 24-0 achterstand aan na een sterke eerste helft van de offense onder leiding van Joe Flacco.
De Dolphins, niet onbekend met een terugkeer in het vierde kwart, wisten dat een comeback tegen de defensie van Baltimore onbegonnen werk was. Miami (7-5) zal nog flink aan de bak moeten om de play-offs te halen, de Ravens hebben hetzelfde record, maar staan daarmee wel aan kop in AFC North. Dolphins 6 – 38 Ravens Kansas City Chiefs @ Atlanta Falcons
De Chiefs bewezen in Atlanta opnieuw dat ze een buitengewoon a-typisch NFL-team zijn. De ploeg van Andy Reid heeft maar één constant wapen in de offense (Travis Kelce career high 140 yards) en geeft veel terrein weg met de defense. Toch belet dat Kansas City niet om wedstrijden te winnen. De kracht van de Chiefs zit erin dat ze niet makkelijk touchdowns weggeven in de redzone en zelf wel efficiënt zijn, vooral met punten na turnovers en gedurfde play-calls. De wedstrijd kantelde vlak voor rust in het voordeel van KC na deze pick 6 van Eric Berry en een fake punt via Albert Wilson.
Eric Berry makes the 🏠📞 in his hometown of ATL, and then delivers the ball to his Mom. https://t.co/Qohxf7pxjY
De achterstand werd wel weer weggepoetst door de Falcons, maar twee two point-conversions van Matt Ryan mislukten waarbij de laatste Atlanta zelfs fataal werd. Eric Berry liep zijn tweede interceptie binnen om de score op 28-29 uit te laten komen in plaats van 30-27 of 28-27. De Chiefs (9-3) houden druk op de Oakland Raiders (nu 9-2) in de AFC West. De Falcons (7-5) moeten vrezen voor een onwaarschijnlijke terugkeer van de Tampa Bay Buccaneers (nu 6-5). Chiefs 29 – 28 Falcons San Francisco 49ers @ Chicago Bears
De ontmoeting tussen de twee slechtste teams in de NFC werd beslist in het voordeel van de Chicago Bears. De thuisploeg ging beter om met de omstandigheden dan de Niners en hadden bovendien een sneeuwschuiver in het team voor de touchdowns. Jordan Howard ploegde zich drie keer door de defensie van San Francisco heen.
De productie van de Niners bleeft slechts beperkt tot twee field goals, ook vanwege de extreem voorzichtige play-calls. San Francisco gokte bijna uitsluitend op de running game. Na drie kwarten had Colin Kaepernick slechts één van zijn vijf passes bij een medespeler gekregen. Met de rushes van de quarterback zelf en Carlos Hyde konden de bezoekers te weinig terrein overbrengen om de endzone te bereiken. Kaep moest in het vierde kwart plaatsmaken voor Blaine Gabbert, maar toen was de wedstrijd al lang gespeeld.
De bezoekers verlengen hun slechtste reeks in de clubhistorie (elf nederlagen na de overwinning in week 1). De Bears gaven het door blessures geteisterde seizoen nog wat glans met de derde zege van het jaar voor eigen publiek. 49ers 6 – 26 Bears Houston Texans @ Green Bay Packers
De connectie tussen Aaron Rodgers en Jordy Nelson kwam ook in de sneeuw van Green Bay tot stand. Tegen de Houston Texans vonden de quarterback en Nelson elkaar voor 8 completions, 118 yards en een touchdown.
Rodgers kende geen grootse wedstrijd (209 yards, 2 touchdowns naar Randall Cobb en Nelson), maar het was voldoende om de moeilijk scorende offense van de Texans af te houden.
In Houston dromen ze van een goed huwelijk tussen Brock Osweiler en DeAndre Hopkins, maar dat is er voorlopig nog niet gekomen. De quarterback kon wel gelijke cijfers overleggen als Rodgers (213 yards, 2 touchdowns), maar heeft nog niet het vermogen van de MVP om wedstrijden naar zijn hand te zetten.
De Packers blijven daardoor in het spoor van de Lions in de NFC North. Houston (6-6) moet steeds meer achterom kijken om de naderende Tennessee Titans (ook 6-6) en Indianapolis Colts (5-6) in de gaten te houden. Texans 13 – 21 Packers Denver Broncos @ Jacksonville Jaguars
De Broncos moesten het in Jacksonville weer van de defensie hebben. Back-up Paxton Lynch, de vervanger van de geblesseerde Trevor Siemian, stelde teleur met 12/24 voor 104 yards en 0 touchdowns. Toch mocht Lynch een overwinning bijschrijven op zijn c.v. Dat was te danken aan de cornerbacks die in Blake Bortles een gewillig slachtoffer hadden gevonden voor het onderscheppen van passes. Chris Harris Jr. gaf voor het rust het goede voorbeeld, Bradley Roby deed het na rust dunnetjes over en hield er zes punten aan over.
Bortles heeft de twijfelachtige eer om onbedreigd de NFL te leidden qua onderschepte passes (15). De Jaguars gaan mede daardoor weer op weg naar een dramatische balans (nu 2-10). De Broncos (8-4) haken aan bij de Raiders en de Chiefs. Broncos 20 – 10 Jaguars Los Angeles Rams @ New England Patriots
De defensie van de Rams had een minder slechte dag dan vorige week tegen de Saints, maar LA kon dit keer niet vertrouwen op Jared Goff. De rookie quarterback kwam tot 161 yards en gooide twee intercepties. Veel hulp van de running game kreeg Goff ook niet. Todd Gurley bleef steken op 38 rushing yards.
De Patriots vingen de absentie van Rob Gronkowski op dankzij Julian Edelman (8 catches 101 yards, LaGarrette Blount (88 rushing yards, 1 TD) en Stephen Gostkowski (foutloos met 4 FG’s en 2 XP’s).
Jeff Fischer zal blij dat zijn contract met twee jaar verlengd is, ondanks de zevende nederlaag in de laatste acht duels. De coach had in New England vooral de lachers op zijn hand na deze misser.
LA (4-8) heeft een mirakel nodig in de AFC West. De Patriots (10-2) cruisen naar divisiewinst in de AFC East. Rams 10 – 26 Patriots Detroit Lions @ New Orleans Saints
De Saints konden geen vervolg geven aan de monsterzege op de LA Rams. Tegen de minder ingeschatte defense van de Lions haperde de arm van Drew Brees. Met drie intercepties gooide Brees zijn eigen glazen in. Collega Matthew Stafford was een stuk zuiniger op balbezit en hielp zijn ploeg op gang met twee touchdown passes. Stafford kreeg vooral hulp van Golden Tate, een receiver die bijna altijd garant staat voor spektakel.
De rest van het werk werd gedaan door Matt Prater. Deze kicker verdient zijn salaris wel dubbel en dwars terug, hij benutte alle vijf field goals en een extra punt.
Matt Prater is 💰 from 52 to tie a career best with his 5th FG of the day. #DETvsNO#OnePride
De Lions gaan aan kop in de NFC North met 8-4. New Orleans (5-7) laat een kans liggen om dichterbij bij divisieleider Atlanta te komen. Lions 28 – 13 Saints Philadelphia Eagles @ Cincinnati Bengals
Hoe ver de Eagles zijn teruggevallen na de 4-0 start bleek in Cincinnati. Ook zonder Giovanni Bernard en sterspeler AJ Green hadden de Bengals een enorm overwicht. Andy Dalton completeerde passes naar negen verschillende receivers en leidde Cincinnati naar de eerste zege sinds 23 oktober. Het zal waarschijnlijk te laat om het seizoen nog spannend te maken omdat de Bengals (4-7-1) een bijna onoverbrugbare achterstand hebben in de AFC North op de Ravens (7-5). Eagles 14 – 32 Bengals
Foto: Getty Images (archief)
Vanavond is bekend gemaakt welke teams het tegen elkaar opnemen in de college football play-offs van het seizoen 2016. Alabama, Clemson, Ohio State en Washington worden allen beloond voor een geweldig seizoen. Dit betekent dat Alabama(1) en Washington(4) elkaar zullen treffen in de Chick-fil-A Peach Bowl op 31 december. Clemson(2) en Ohio State(3) spelen de Playstation Fiesta Bowl, eveneens op 31 december (exacte tijden nog onbekend). Snub De ploeg met de meeste reden tot klagen is Penn State(5). Eerder dit seizoen wonnen zij van Ohio State en dit weekend pakten zij bovendien de Big Ten titel door Wisconsin(8) te verslaan. Kennelijk wordt de nederlaag tegen Michigan(6) vroeg in het seizoen hen zwaar aangerekend. De nederlaag tegen Pitt(23) deed de zaak uiteraard ook geen goed.
Gevoelsmatig zijn Ohio State en Washington wellicht beter, maar kijkend naar alle resultaten viel er iets te zeggen voor de sympathieke ploeg uit Pennsylvania. Leuke troostprijs is de Rose Bowl tegen USC(9) op 2 januari.
Foto 1: College Football Playoff website
Foto 2: College Football Playoff facebook
Grootste winstmarge voor Raptors
Terwijl er bij de Hawks wordt gepraat over een reset, loopt bij de Raptors tegenwoordig alles op rolletjes. Het team uit Toronto won op zaterdagavond zijn zesde wedstrijd op rij. Het vierde kwart, 42-14 in het voordeel van de Raps, was doorslaggevend op weg naar de W. In het beslissende vierde kwart schoten DeMar DeRozan & Co. maar liefst 72 procent van hun pogingen raak! De 128-84 overwinning is de grootste winstmarge in de geschiedenis van de Canadese franchise.
DeRozan had 21 punten, point guard Kyle Lowry scoorde 17 en deelde 8 assists uit. De Raps stonden op een gegeven moment 21 punten los in de eerste helft, gingen de rust in met 15 punten verschil en stonden 16 punten voor bij het einde van Q3. Een dunk van Lucas Nogueira (11 punten, 8 rebounds) gaf Toronto een lead van 23 punten met nog 10 minuten op de klok. Een driepunter van Terrence Ross met zes minuten te gaan, bracht de lead naar 34. Een dunk van Pascal Siakam maakt het verschil 44 punten.
Dennis Schröder en Tim Hardaway scoorden elk 15 punten voor de Hawks. Hayward redt Jazz
Utah stoppen als het shot van Gordon Hayward valt? Good luck! De forward speelde in het derde kwart met de verdediging van Denver zoals een kat speelt met een muis: goed voor 21 punten in het Q. Hayward eindigde met 32 punten op 9-voor-18, meteen goed voor zijn season-high. Ook Rodney Hood (15 punten) en Trey Lyles (12 punten) droegen offensief hun steentje bij. Een driepunter van Joe Johnson maakte het op een gegeven moment 94-71, waarna de Nugs een run inzetten van 23-5 om de wedstrijd toch nog interessant te maken. Een driepunter van Will Barton en een layup van Kenneth Faried maakten de wedstrijd zelfs close, 99-94, met net geen twee minuten op de klok. Hayward en Shelvin Mack gingen in de laatste minuut echter zes keer naar de charity stripe om de W te bezegelen.
Denver (7-13) had het vooral moeilijk met turnovers. Ze droegen de bal 14 keer over, wat resulteerde in 14 punten voor Utah. Ook hun shot was ijskoud, vooral dan in het derde kwart. De Nuggets verloren hun derde op rij en hun vijfde in zes wedstrijden.
Barton en Wilson Chandler scoorden elk 20 punten voor de Nuggets. Career-high voor Troy Daniels
De Memphis Grizzlies dachten in free agent Troy Daniels een shooter te vinden. Eerder in het seizoen bleek zijn shot echter MIA en kwam hij zelfs amper aan spelen toe. Deze week maakte Daniels alles goed: hij scoorde een career-high 31 punten vanop de bank in een 103-100 W op de Lakers. Het was een mooie encore voor back-to-back wedstrijden met 19 punten. Memphis (13-8) had een 103-97 voorsprong na een shot van Marc Gasol met 1:15 op de klok. Guard Lou Williams (game-high 40 punten) zorgde met een three-point play voor de finale score. De Lakers hadden een kans op de score gelijk te maken toen Gasol een fout maakte op power forward Julius Randle achter de driepuntlijn, maar Randle miste alle drie zijn vrije worpen.
De wedstrijd was spannend: getuige daarvan 17 lead changes. De Lakers droegen de bal 18 keer over, wat zich vertaalde in 25 punten voor Memphis. Uitslagen
Brooklyn Nets (5-14) v. Milwaukee Bucks (10-8) 103-112
Minnesota Timberwolves (6-14) v. Charlotte Hornets (11-9) 125-20
Atlanta Hawks (10-11) v. Toronto Raptors (14-6) 84-128
Boston Celtics (12-8) v. Philadelphia 76ers (4-17) 107-106
Los Angeles Lakers (10-12) v. Memphis Grizzlies (13-8) 100-103
Chicago Bulls (11-8) v. Dallas Mavericks (4-15) 82-107
Denver Nuggets (7-13) v. Utah Jazz (12-9) 98-105
Miami Heat (7-13) v. Portland Trail Blazers (11-10) 92-99
Phoenix Suns (6-14) v. Golden State Warriors (17-3) 109-138
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
