McConnell geeft Knicks de doodsteek
De New York Knicks verwelkomden hun point guard terug op woensdagavond, maar het was een point guard van de Philadelphia 76ers écht terugkeerde naar de big scene. T.J. McConnell converteerde een korte jumper vanop de baseline om een achterstand van 10 punten weg te werken in de laatste 2:29. Het zou de eerste game-winner worden McConnell, die de assist van Ersan Ilyasova dankbaar aannam en koelbloedig afwerkte. Het werd de vierde W op vijf wedstrijden voor Philly, die maar 38,9 procent schoten van de vloer. Joel Embiid had 21 punten en een career-high 14 rebounds. Ilyasova deed 16 punten in het mandje voor de 76ers, die met 11 wins op het seizoen hun wins van 2015-2016 overschrijden.
Carmelo Anthony had 28 punten en Derrick Rose 25. De Knickerbockers verloren hun negende wedstrijd op 10 wedstrijden.
18e triple-double voor Russ
Russell Westbrook had 24 punten, 13 rebounds en 12 assists voor de Oklahoma City Thunder op woensdagavond, goed genoeg om zijn team naar een 103-95 W op de Grizzlies te loodsen. De laatste speler met 18 triple-doubles in een seizoen? Magic Johnson in 1981-1982. Enes Kanter (19 punten, 13 rebounds) en Victor Oladipo (16 punten) ondersteunden Westbrook waar ze konden.
Guard Mike Conley voerde de Grizzlies aan met 22 punten en zes assists. Chandler Parsons en Zach Randolph hadden elk 14.
Thomas dropt 38 punten op Wizards
Little big man Isaiah Thomas liet zich inspireren door de aanwezigheid van bokser Floyd Mayweather om de 76ers te KO’en. Thomas scoorde 20 van zijn 38 punten in Q4 om de onderbemande Celtics naar een 117-108 overwinning te loodsen. Zijn rampage begon met acht opeenvolgende punten op amper 47 seconden tijd, een totaal dat aandikte naar 14 punten op 2:14. Isaiah was 7-voor-12 overall en 3-voor-5 van driepuntland in het kwart. De Celtics (24-15) ontploften bezegelden de wedstrijd met een 13-0 run. Forward Jae Crowder scoorde 20 punten (4-voor-6 van driepuntland), big man Al Horford had 16 punten & 9 rebounds.
Bradley Beal had 35 punten voor de Wizards en Otto Porter pakte uit met 20-6-5. John Wall was 4-voor-21 en scoorde amper 9 punten. De guard werd wandelen gestuurd na een flagrant-2 op Marcus Smart.
Uitslagen
New York Knicks (17-22) v. Philadelphia 76ers (11-25) 97-98
Memphis Grizzlies (24-17) v. Oklahoma City Thunder (24-16) 95-103
Houston Rockets (31-10) v. Minnesota Timberwolves (13-26) 105-119
Washington Wizards (19-19) v. Boston Celtics (24-15) 108-117
Orlando Magic (16-24) v. Los Angeles Clippers (27-14) 96-105
Cleveland Cavaliers (28-10) v. Portland Trail Blazers (18-23) 86-102
NBA Update: McDonnell geeft Knicks de doodsteek, 38 voor Isaiah Thomas
Prospect Watch: Boston Red Sox
Deze winter neemt SportAmerika.nl per divisie een kijkje in de Minor Leagues: de Prospect Watch. Voor alle 30 Major League-teams maken we de Prospect Top 10 voor het komend jaar op. We zijn aangekomen in de AL East. Volgende week de Yankees, nu eerst New York’s grote rivaal.
AFLEVERING 19: BOSTON RED SOX
Eye on the prize
Zou de Minor League-balans de dag na de World Series zijn opgemaakt, zouden de Boston Red Sox hoog op de ranglijst van sterkste farmsystemen hebben gestaan. Een ruime handvol Top 100-prospects, twee in de Top 10 en een Major League-team met daarin meerdere recent gepromoveerde voormalig Minor League-toppers als Mookie Betts, Jacky Bradley Jr., Xander Bogaerts, Brock Holt en Blake Swihart maakten van Boston’s organisatie een kerngezond geheel.
In de Majors wonnen de Red Sox dit seizoen de AL East (93-69), maar latere World Series-finalist Cleveland Indians lieten de BoSox kansloos in de eerste ronde van de play-offs.
De Red Sox hadden afgelopen seizoen namelijk één klein probleem dat de club ervan weerhield om echt mee te kunnen doen voor een World Series-titel: er miste pitching.
Met David Price en de zeer verrassende 2016 Cy Young Award-winnaar Rick Porcello als nummers 1 en 2 was het begin er wel, maar het trio achter hen (Stephen Wright, Drew Pomeranz en Clay Bucholz) sprak weinig tot de verbeelding. President of Baseball Operations Dave Dombrowski nam zich dus ook voor dat deze winter goede werpers zouden worden aangeschaft.
Dat lukte. En hoe.
Go big or go home
Dombrowski’s motto lijkt, al vanuit zijn dagen als GM in Detroit, “go big or go home” te zijn. De voormalig Tigers-exec is nooit bang gebleken om flink in de prospects te duiken om gevestigde namen binnen te halen.
Zo gebruikte hij in Detroit voormalig top prospects Andrew Miller, Cameron Maybin, Avisail Garcia, Jacob Turner, Rob Brantly, Willy Adames, Eugenio Suarez en Jonathon Crawford in een reeks trades. Deze spelers werden, ten tijde van hun vertrek uit de Motor City, gezien als de toekomst van de organisatie, maar win-now was belangrijker.
Dombrowski wist echter nooit een winnend team te kneden van de namen die hij binnenhaalde. Detroit haalde de World Series, maar mocht uiteindelijk de trofee nooit meenemen naar Michigan. Dombrowski vertrok naar Boston en liet een oud team en lege Minor League achter in Detroit.
Get up and try again
Eind 2016 stond Dombrowski, als eindbaas in Boston, voor eenzelfde dilemma. De Red Sox moeten en zullen in 2017 de World Series winnen. Om dat te doen, hebben ze pitching nodig. Dombrowski begon het off-season met het ruilen van prospects Josh Pennington en Mauricio Dubon met de Brewers voor Tyler Thornburg, maar daarmee was de rotation nog niet aangepakt.
Vlak voor de Winter Meetings in december kreeg Dombrowski te horen dat de White Sox schoon schip wilden maken en Chris Sale, één van de beste pitchers in de Major League, beschikbaar was gemaakt voor een trade. De prijs zou echter exorbitant hoog zijn en alleen de Red Sox, Nationals en Dodgers leken voldoende spelersmateriaal te hebben om de All-Star-werper binnen te halen.
Dombrowski twijfelde even, maar sloeg toe.
Dollars? Prospects!
De deal kostte de Red Sox een Minor League-vermogen. Nummer 1 prospect in baseball Yoan Moncada, nummer 4 in de Red Sox-organisatie Michael Kopech, nummer 8 Luis Alexander Basabe en 102 mph-gooiende reliever Victor Diaz werden overgeheveld naar Chicago. Dombrowski en de Red Sox ontvingen Chris Sale en met hem de hoop dat de lefty Boston inderdaad de ‘super rotation’ oplevert die ze er willen bouwen.
De trade zelf is al op vrijwel elke gerenommeerde sportwebsite geanalyseerd. Interessanter voor nu is de invloed die de deals (ook Dubon en Pennington hadden Boston’s top 10 dit jaar gehaald) gehad hebben op de Minor League. Is er nog wat over van het ooit zo imposante farmsysteem?
Prospect Top 3
Nr. 1: Andrew Benintendi (OF)
‘Next big thing’ Andrew Benintendi strijdt met voormalig organisatiegenoot en huidig White Sox top-prospect Yoan Moncada om de titel ‘Top Prospect in Baseball’. Hoewel MLBPipeline en Baseball America nog steeds Moncada op plek 1 verkiezen, is MinorLeagueBall.com’s John Sickels inmiddels volledig aan boord van de Benintendi-trein. Zo goed als Moncada is, voor Benintendi valt ook wel iets te zeggen.
High school & college
Benintendi’s talent werd al vroeg door scouts opgemerkt. In zijn laatste jaar in high school, werd de atletische Cincinnatiaan uitgeroepen tot Divisie III basketball & baseball Player of the Year. Als één van de beste high school slagmensen in de historie van de staat Ohio, zou de MLB Draft in 2013 dan ook het moment van de talentvolle Benintendi moeten worden.
Echter, aangezien de outfielder had aangekondigd naar de University of Arkansas te gaan, duurde het tot de 31e ronde voor hij werd gedraft. Zijn hometown Cincinnati Reds waagden een poging, maar de outfielder koos inderdaad voor de Razorbacks en vertrok naar Arkansas.
In Arkansas kostten blessures hem zijn eerste seizoen, maar in 2015 werd de pure klasse van Benintendi goed duidelijk. Met 20 homeruns, 24 steals en een triple slash van .376/.488/.717 stond Benny Baseball stijf bovenaan vrijwel elke aanvallende Division I-categorie.
Hij leidde Arkansas naar de College World Series en won maar liefst veertien College Baseball Awards, waaronder de prestigeuze Golden Spikes Award, Baseball America’s College Player of the Year, Collegiate Baseball National Player of the Year en de Dick Howser Trophy.
De Red Sox draftten hem als 7e overall ($3.6 miljoen). Al snel bleek dat Boston’s totale ineenstorting in het seizoen ervoor (en de daaruit voortkomende top 10-draftplek) de club geen windeieren zou leggen.
Profcarrière
Bij zijn eerste kennismaking met de profs kreeg Benintendi in 2015 nog 239 slagbeurten, waarin hij in Lowell en Greenville al een glimp liet zien van waar hij toe in staat is. In 2016 liet Benintendi geen twijfel bestaan over zijn kunde. In de talentrijke Carolina League sloeg hij voor de Salem Red Sox .341 met een .976 OPS. Zijn hoge slugging (.563) had hij voornamelijk te danken aan zijn 13 doubles en 7 triples (135 slagbeurten), want de homeruns (1) bleven een beetje uit.
De big flies kwamen echter in Double-A Portland weer tevoorschijn, want in 237 slagbeurten sloeg Benintendi 8 ballen over de hekken. Slaggemiddelde en OPS daalden een beetje (.295 en .872), maar de Red Sox wisten genoeg: na 570 slagbeurten in de minors was de outfielder klaar voor de Majors.
Major League Call-Up
Op 2 augustus 2016 maakte Andrew Benintendi zijn Major League-debuut voor de Red Sox, tegen de Seattle Mariners. Een dag later sloeg de outfielder zijn eerste honkslag, onder toeziend oog van zijn familie.
Zijn eerste homerun en triple volgden al snel en Benintendi bleef slaan, tot een blessure zijn seizoen vroegtijdig beëindigde. Na 105 slagbeurten in de Majors stond de teller op .295/.359/.476 met een .835 OPS, 2 homeruns, 11 doubles, 1 triple, 1 steal en 14 RBI’s.
Overigens is Benintendi niet alleen aanvallend een uitzonderlijk talent; ook verdedigend kan de outfielder aardig meekomen. De dag na zijn eerste homerun deed hij een schepje bovenop zijn goede reeks, in het uitduel tegen de Tampa Bay Rays.
Supertalent, superhaar
Het mag duidelijk zijn: de 22-jarige outfielder doet op honkbalgebied voor vrijwel geen enkele andere prospect onder. Off the field steekt hij zelfs Atlanta’s Dansby Swanson naar de kroon als het op de titel ‘Best Hair in the Business’ aankomt.
2017 wordt het eerste volledige jaar in de Majors voor Benintendi, nadat de Red Sox hem uitsloten van beschikbaarheid in de Chris Sale-trade. Boston heeft namelijk een nieuwe rockster aan het firnament. Benny Baseball is here to stay.
Nr. 2: Rafael Devers (3B)
Het verhaal gaat dat de White Sox afgelopen december Chris Sale aan de Red Sox aanboden voor Moncada, Devers en Kopech. Uiteindelijk kwamen de beide Sox overeen dat in plaats van Devers het duo Luis Alexander Basabe en Victor Diaz naar Chicago zou gaan. Boston verloor meerdere top prospects, maar wist Devers te behouden.
De 20-jarige Dominicaanse derde honkman is een uitzonderlijke slagman. Hij beschikt over een enorme bak power, maar is verder ook zijn leeftijd al behoorlijk voorbij qua slagvernuft. Daarnaast bezit hij voldoende snelheid om op de honken voor onrust te zorgen en is hij defensief ook elk jaar beter geworden.
In 2016 speelde Devers het hele seizoen voor Single-A (Adv.) Salem in de Carolina League. Als 19-jarige wist hij zich uitstekend staande te houden: .282/.335/.443, met maar liefst 32 doubles, 8 triples, 11 homeruns, 71 RBI’s en 18 steals in 503 slagbeurten. Deze statistieken laten niets aan de verbeelding over: Devers is een absoluut toptalent.
In 2017 lijkt Double-A Portland een logische volgende stap voor de jonge infielder. Als hij net zo hard door de competitie heenmaait als hij in voorgaande jaren deed, duurt het niet lang voor de brede Dominicaan in Boston te bewonderen is. All-star-materiaal.
Nr. 3: Jason Groome (LHP)
Lefty werper Jason Groome maakte een raar jaar door in 2016. Wegens een vreemde regel in de high-school-reglementen werd hij een periode geschorst na een probleem met een transfer, waardoor hij ver zakte op de Draftlijst. Was de lefty eerst nog een potentiële nummer 1 keuze, werd hij nu pas als 12e gekozen door ‘zijn’ team, de Boston Red Sox.
Over Groome schreven we voor de draft al het volgende.
Groome wordt gezien als een groot talent. Net als A.J. Puk is Groome een grote jongen (1.98m), die met een fastball van rond de 96 mph en een soepele wind-up easy heat gooit. In tegenstelling tot Puk heeft Groome ook een zeer goede curveball en een bovengemiddelde changeup.
Er was voor de draft enige tijd sprake van de mogelijkheid dat Groome niet voor een profclub zou tekenen, maar aan een carrière bij Vanderbilt University zou beginnen. Na al het gedonder met zijn schorsing, moet de jonge werper uit New Jersey gedacht hebben: geen risico’s. Hij tekende bij Boston en gooide 6.2 innings in 2016 (4 voor Rookie League, 2.2 vor Lowell) voordat de Red Sox het genoeg vonden.
Talent in overvloed
In die 6.2 innings noteerde Groome 10 strikeouts en vier vrije lopen. Tussen de twee Minor League-haltes bedroeg zijn ERA 1.70 en WHIP 1.05. Dankzij zijn sterke fastball (92-94 mph, uitschieters naar 97) en bovengemiddelde curve en change-up, weet Groome slagmensen van de honken te houden. De 1.98 meter lange werper lijkt in alles een toekomstige superster. MLB.com’s Jim Callis gaf de mogelijkheid al aan dat Groome de beste door Boston opgeleide werper kan worden sinds Roger Clemens.
Zo laat is het nog niet, maar Groome barst van het talent. In 2017 is zijn eerste stop in Greenville, maar de 18-jarige starter lijkt snel door de Minors heen te kunnen vliegen.
Nr. 4 – 10
4. Bobby Dalbec (3B)
In 2016: Single-A Lowell
Leeftijd: 21
Gedraft in 2016 (4e ronde), nadat hij in 2015 de Cape Cod League aanvoerde met 12 homeruns in 27 wedstrijden. Dalbec viel naar de vierde ronde, nadat hij een zeer matig seizoen doormaakte bij de University of Arizona. De derde honkman staat bekend als een ongelooflijke power hitter die dankzij zijn hoge knuppelsnelheid de bal vrijwel altijd hard weet te raken.
Met de power komen ook de strikeouts, maar hij lijkt over voldoende talent te beschikken om eventuele problemen te ondervangen. Sloeg in Single-A Lowell .386/.427/.674 met een 1.101 OPS (13 doubles, 2 triples, 7 homeruns, 2 steals in 132 slagbeurten). Het hangt van zijn voorjaar af of hij in 2017 in Single-A Greenville of Single-A (Adv.) Salem speelt.
5. Sam Travis (1B)
In 2016: Triple-A Pawtucket
Leeftijd: 23
In 2014 gedraft (2e ronde), na een carrière bij Indiana University. Speelde in 2016 maar 47 wedstrijden, waarna hij een punt achter het seizoen moest zetten door een gescheurde knieband. Sloeg .272 met 10 doubles en 6 homeruns (allemaal zonder slaghandschoenen). Travis wordt door scouts omschreven als een hitting machine, wiens kracht en strakke swing voor een indrukwekkende botsing tussen knuppel en bal leiden.
Ondanks zijn verkorte seizoen is Travis aanvallend klaar voor de Major League. Nu David Ortiz gepensioneerd is en er ruimte voor een power hitter is, zou de eerste honkman zomaar in 2017 in Boston kunnen spelen.
6. Marco Hernandez (2B)
In 2016: Triple-A Pawtucket & MLB Boston
Leeftijd: 24
Werd in 2014 van de Cubs gehaald, in ruil voor Felix Doubront. Hernandez is een interessant geval. In theorie kwalificeert hij namelijk niet meer als rookie, maar toch is hij op deze lijst te vinden. Hernandez is namelijk weliswaar het aantal MLB-servicedagen waarbinnen je nog een ‘rookie’ bent (45) voorbij (59), maar hij blijft wel ruimschoots onder het vereiste aantal slagbeurten (51 waar max. 130 is toegestaan).
De Red Sox gebruikten hem slechts sporadisch in 2016, hoewel de Dominicaanse infielder het uitstekend deed: .294/.357/.373. Ook in de Minors in 2015 (.305/.330/.454 in Double-A en Triple-A) ging het hem prima af. Hernandez is een line-drive-machine met verrassende power, die in 2017 waarschijnlijk in een part-time rol in Boston speelt.
7. Michael Chavis (3B)
In 2016: Single-A Greenville & Single-A (Adv.) Salem
Leeftijd: 21
Gedraft in 2014 (1e ronde). Is de zoveelste power hitter in de Red Sox-organisatie, maar waarschijnlijk degene met de meeste kracht. Hard slaan is eigenlijk ook het enige dat Chavis goed kan, want in 2016 sloeg hij een matige triple slash bij elkaar van .237/.313./.372. Speelde het merendeel van het seizoen in Greenville (279 slagbeurten), waar hij 11 doubles en 8 homeruns sloeg. Maakte eigenlijk gewoon een heel matig seizoen door, maar de rauwe power is dusdanig interessant dat hij een plek in de Top 10 handhaaft. Moet zijn plaatdiscipline verbeteren. Start 2017 in Single-A (Adv.) Salem.
8. Roniel Raudes (RHP)
In 2016: Single-A Greenville
Leeftijd: 18
Stond al vanaf zijn veertiende in de belangstelling van de Red Sox, toen hij indrukwekkend voor de dag kwam op een toernooi in Mexico. De nu 18-jarige Nicaraguaan gooit niet hard (fastball van 88-92 mph), maar is uitstekend in staat om deze pitch succesvol te combineren met zijn drop-curveball en change-up. Daarnaast beschikt Raudes over ongelooflijk controle en gooit hij alles waar hij het wil hebben. In 2016 startte hij 24 wedstrijden (113.1 innings), waarin hij 104 strikeouts, 23 vrije lopen en een 3.65 ERA noteerde.
In 2017 springt hij waarschijnlijk naar de Carolina League (Single-A Adv.), waar hij één van de jongste werpers zal zijn. Hij is nog een paar jaar verwijderd van de Majors, maar kijk niet gek op als hij voor zijn tweeëntwintigste in Boston speelt.
9. C.J. Chatham (SS)
In 2016: Rookie League GCL & Single-A Lowell
Leeftijd: 22
Gedraft in 2016 (2e ronde). Chatham werd als 51e overall geselecteerd, wat hem de hoogste draftkeuze ooit uit Florida Atlantic maakte. De korte stop is voornamelijk van waarde in het veld, waar hij ongelooflijk goed defensief spel laat zien. Er zit ook wel enige potentie in zijn knuppel. Hij is nog wat ruw als het op slagbenadering aankomt en dat was duidelijk zichtbaar in 2016.
In Rookie Ball sloeg hij geen deuk in een pak boter (.167, 1 homerun in 24 slagbeurten), maar in Single-A Lowell ging het al iets beter. Eindigde het seizoen met een .259 gemiddelde, 4 doubles, 1 triple en 4 homeruns in 108 slagbeurten. Start 2017 in Greenville.
10. Josh Ockimey (1B)
In 2016: Single-A Greenville
Leeftijd: 21
De Red Sox-lijst eindigt, toepasselijk genoeg, met opnieuw een power hitter. Ockimey werd gedraft in 2014 (5e ronde) en sloeg in 2016 een royale 18 homeruns in 407 slagbeurten. Hij zette er ook 129 strikeouts tegenover, wat meteen Ockimey’s grootste probleem blootlegt: hij lijdt aan contactproblemen.
Defensief kan de 21-jarige ook niet goed mee op één, dus zijn aanvallende capaciteit is het enige wat hem naar de Majors kan brengen. De Red Sox schijnen wel overtuigd te zijn dat hij in staat is zijn contact-ratio te verbeteren, dus komend seizoen wordt een belangrijk jaar voor de eerste honkman. In 2017 schuift hij een niveau op naar Salem (Single-A Adv.).
Conclusie
Aan de bovenkant van het spectrum, hebben de Red Sox veel in moeten leveren, maar ook plaatsvervangend talent in kunnen schuiven. Benintendi/Devers/Groome is nog steeds een indrukwekkende top 3. Het verlies van Moncada is uiteraard voelbaar, maar het grootste probleem voor Boston zit hem buiten de eerste drie prospects op de lijst. Het verlies van overige top 10-talenten Dubon, Pennington, Kopech en Basabe fileert het bovenste tiental. Ook Victor Diaz, de vierde naam in de Chris Sale-deal, schoot afgelopen seizoen als een vuurpijl de lijst omhoog.
Noodgedwongen schuiven nu meerdere spelers die eigenlijk nog niet zo hoog zouden mogen staan de top 10 in. Nummers 4 – 6 hebben een aardige kans nuttige Major Leaguers te worden, maar met nummers 7 – 10 kan je alle kanten op.
Het Red Sox Minor League-systeem is er zeker niet beter op geworden, maar als de World Series gewonnen worden, zal niemand in Boston daar om malen. Er is voldoende jong talent in de Major League om nog een paar jaar vooruit te kunnen. Het is te hopen dat Dombrowski intussen de Minors weer wat op weet te pompen.
Remember the names
Brian Johnson (LHP), Kyle Martin (RHP), Jake Cosart (RHP), Luis Ysla (LHP), Chandler Shepher (RHP), Deven Marrero (SS), Mike Shawaryn (RHP).
Met dank aan Freek Bouw (@PhrakePhoto) voor de foto’s uit de Fall League
Design prospectgraphic: Jasper Roos
Eerdere delen in deze serie
NL WEST
Arizona Diamondbacks
Colorado Rockies
Los Angeles Dodgers
San Francisco Giants
San Diego Padres
AL WEST
Los Angeles Angels of Anaheim
Houston Astros
Oakland Athletics
Seattle Mariners
Texas Rangers
NL EAST
New York Mets
Miami Marlins
Washington Nationals
Atlanta Braves
Philadelphia Phillies
AL EAST
Tampa Bay Rays
Toronto Blue Jays
Baltimore Orioles
Clemson wint nationale titel in bloedstollende finale
De afgelopen weken stonden voor Clemson volledig in het teken van revanche. En revanche kregen ze; in een zinderende finale trokken de Clemson Tigers vannacht aan het langste eind. Eindstand: Clemson 35 – Alabama 31.
Moeizame start
De neutrale kijker kan zich in de beginfase van de wedstrijd niet aan de indruk hebben onttrokken dat Clemson zeer nerveus was. Dit kwam waarschijnlijk niet in de laatste plaats doordat de Alabama defense gelijk liet merken waar ze voor gekomen waren. Quarterback Deshaun Watson, maar ook receiver Mike Williams, kregen in het eerste kwart meteen meerdere rake klappen. Met hun draft status in het achterhoofd zorgde dit ervoor dat zij wellicht onbewust wat gas terug namen.
Deshaun Watson looked like a bad NCAA Football animation on that hit pic.twitter.com/El2GJKHI6X
— Steve Noah (@Steve_OS) January 10, 2017
Profiteren
Alabama profiteerde van de haperende Clemson offense door de score te openen. Runningback Bo Scarbrough vond tweemaal de endzone na runs van respectievelijk 25 en 37 yards. Halverwege het tweede kwart begon Watson echter zijn ritme een beetje te vinden, waardoor Clemson iets terug deed. Bij halftime stond het 7-14 voor Alabama, na twee ietwat teleurstellende kwarten.
Topniveau
Na de rust steeg zowel de spanning als het niveau van de wedstrijd tot ongekende hoogte. Eervolle vermeldingen zijn er voor Clemson linebacker Ben Boulware en receiver Hunter Renfrow. Aan de zijde van Alabama was linebacker Ryan Anderson fenomenaal. Zijn goede spel was echter onvoldoende om de Tigers van scoren af te houden. Met een inmiddels ontketende Watson en scores over en weer kreeg Clemson een laatste keer de bal bij een 28-31 stand en met 2:07 op de klok.
Final drive
In zijn laatste drive als speler van Clemson, bracht Watson zijn team met vlijmscherpe passes naar de 2 yard lijn. Met nog 6 seconden te spelen en één timeout, was er nog tijd voor één laatste play voordat een fieldgoal voor overtime zou zorgen. Na een rollout naar de rechtkant vond Watson zijn receiver Hunter Renfrow. Met zijn catch tekende hij voor 6 punten, de overwinning en college football geschiedenis.
Draft
Na het eindsignaal gaf een emotionele Deshaun Watson officieel te kennen dat hij volgend jaar zijn geluk in de NFL wil beproeven. Hoewel dit al eigenlijk al bekend was, betekent dit het einde van de college carrière van één van de beste spelers van dit moment.
Naast Watson stond er nog een lading aan potentieel NFL talent op het veld. Vrijwel alle afzwaaiende starters van de Alabama defense komen in aanmerking voor de eerste ronde van de draft. Aan de zijde van Clemson wordt het interessant om te kijken waar receiver Mike Williams terecht komt. Met een aantal spectaculaire catches liet hij ook gisteren weer zien meerwaarde te hebben voor veel NFL teams.
Foto: Getty Images (archief)
NBA Update: 40-18 voor Davis, Towns ontploft in Q1
Anthony Davis te sterk voor Knicks
Forward Anthony Davis toonde op maandagavond het beste van zichzelf in Madison Square Garden. De big man scoorde 40 punten en sleurde 18 rebounds neer in een 110-96 W op de Knicks van Carmelo Anthony. Hij werd de eerste speler sinds David Robinson in 1995 met zulke statistieken in de wereldberoemde arena – en hij speelde zelfs niet in het vierde kwart. Davis was 14-voor-22 van de vloer en 11-voor-12 van de charity stripe.
De Knicks verloren acht van hun laatste negen contests. Guard Derrick Rose was “not with the team” en werd vervangen door Brandon Jennings, die een team-high 20 punten scoorde.
Bijna-triple double voor Russ
De matchup tussen sterren Russell Westbrook en Jimmy Buttler draaide uit op een sisser: Butler startte wel, maar hij werd serieus gehinderd door ziekte en wist amper 1 punt te scoren in net geen 29 minuten (0-voor-6 overall, twee gemiste driepunters). Dan ging Westbrook maar in overdrive. De pogostick van Oklahoma City registreerde 21 punten, negen rebounds en 14 assists en miste net zijn 18e triple double van het seizoen in de 109-94 W. Een 9-0 run in de laatste drie minuten van Q3 bezegelde de wedstrijd voor de Thunder.
Dwyane Wade had 22 punten, Michael Carter-Williams 15.
Towns dropt 34 op Mavs
De Timberwolves stonden op een gegeven moment dubbele cijfers lost, lieten de Mavericks terugkomen, maar wisten dankzij big man Karl-Anthony Towns en Spaanse spelmaker Ricky Rubio toch te ontsnappen met de W. Towns had 34 punten en 11 rebounds in de 101-92 op Dallas. Rubio droeg 13 punten en een season-high 15 assists bij, alsook vijf rebounds en vijf steals. De W betekende het einde van een skid van 4 L’s op rij voor de Wolves.
Harrison Barnes scoorde 30 voor de Mavericks, die zes van hun laatste acht verloren.
Uitslagen
New Orleans Pelicans (15-24) v. New York Knicks (17-21) 110-96
Oklahoma City Thunder (23-16) v. Chicago Bulls (19-19) 109-94
Dallas Mavericks (11-27) v. Minnesota Timberwolves (12-26) 92-101
SportAmerika Football Pool 2016/2017 Divisional Round
Laten we de Wild Card Round sportief gezien maar snel vergeten. De spanning was vaak ver te zoeken. Gelukkig is er komend weekend een herkansing in de Divisional Round en die kan gezien de affiches op voorhand eigenlijk niet tegenvallen. Op zaterdagavond gaan we direct los met de Seattle Seahawks die op bezoek gaan bij de Atlanta Falcons en hun vlammende aanval. Wat een topwedstrijd! In de zaterdagnacht gaan we kijken of de Houston Texans voor een stunt kunnen zorgen bij de New England Patriots. Op zondag reizen de Pittsburgh Steelers af naar de Kansas City Chiefs in een ongetwijfeld stamp- en sfeervol Arrowhead en de afsluiting mag er ook zijn. De Green Bay Packers lieten afgelopen weekend zien dat we ze serieus moeten nemen. Dat was wel op de eigen bevroren toendra en in Dallas kijken de Cowboys al bijna een half jaar uit naar dit moment. Want in Texas weten ze het zeker. Niemand gaat ze tegenhouden. Als er één man is die daar anders over denkt dan zal dat Aaron Rodgers zijn. Wat denken jullie? Vul je voorspellingen in, want meedoen = beleven! Veel kijkplezier gewenst dit weekend.
De deadline ligt deze week op zaterdag 14 januari 22:00.
Rulebook
FOOTBALL POOL RULE BOOK
Uitslag SportAmerika Football Pool Wild Card Round
Wanneer ze het in Amerika niet spannend maken moeten wij het maar doen. Check het algemeen klassement maar, waar Jens en Erwin samen aan kop gaan (8930). Was het ooit zo spannend? Nederland praat ondertussen nergens anders meer over… Natuurlijk noemen we ook de weekwinnaar even, want Jacko Rink wist op één na alle vragen goed te voorspellen en heeft met 1420 punten voor één week de eer.
Ondertussen staat de nieuwe vragenlijst voor de Divisional Round ook alweer online, vergeet hem niet in te vullen:
SportAmerika Football Pool Divisional Round
De uitslag van de wild card round:
De tussenstand na de wild card round:
WrestleMania 34 in New Orleans
WrestleMania keert in 2018 terug naar de Mercedes-Benz Superdome in New Orleans. Dat heeft WWE bekendgemaakt.
#WrestleMania keert in 2018 terug naar #NewOrleans! pic.twitter.com/Qckjz6ntBF
— WWE Nederland (@NederlandWWE) 9 januari 2017
De thuishaven van NFL-club New Orleans Saints was in 2014 ook gastheer van The Showcase of the Immortals. Onder toeziend oog van 70.000 toeschouwers won Daniel Bryan de WWE World Heavyweight Title en maakte Brock Lesnar een eind aan de legendarische WrestleMania-zegereeks (21) van The Undertaker.
Dit jaar vindt WrestleMania 33 plaats op zondag 2 april 2017 in de Citrus Bowl in Orlando, Florida.
© 2017 WWE, Inc. All Rights Reserved.
NFL Update: enkelproblemen voor Roethlisberger
Het gaat snel. Het reguliere seizoen zit erop en ook de eerste ronde van de play-offs hebben we ondertussen achter de kiezen. Tijd nu voor het échte werk. Geen excuses meer. Slechts twee wedstrijden scheiden de overgebleven teams nu nog van een plek in die felbegeerde Super Bowl. Dit is dan ook, nog meer dan eender welk ander moment in een NFL seizoen een heel slecht moment om geblesseerd te raken. Toch zijn er in dit blessureoverzicht weer nieuwe slachtoffers.
Big Ben heeft last van de enkel
Bij de zegevierende Pittsburgh Steelers, klaagde quarterback Ben Roethlisberger na de wedstrijd over een pijnlijke rechter enkel. Hij beloofde de aanwezige pers wel dat hij volgende week opnieuw klaar zou zijn voor de wedstrijd op bezoek bij de Kansas City Chiefs, ook al verliet hij de perszaal met een stevig ingepakte voet.
#Steelers QB Ben Roethlisberger, in a walking boot, hurt his ankle: "You’re always worried about being hurt. I’ll be out there next week"
— Ian Rapoport (@RapSheet) 8 januari 2017
The fourth-quarter play on his last pass attempt in which Ben Roethlisberger was hurt, via @EthanHesse. pic.twitter.com/Eril81qHeY
— Adam Schefter (@AdamSchefter) 8 januari 2017
Joey Porter laat zich van zijn slechtste kant zien
De outside linebackers coach bij de Pittsburgh Steelers, Joey Porter, heeft die overwinning op de Dolphins toch iets te uitbundig gevierd. De man werd zondagavond opgepakt door de politie in Pittsburgh toen hij het aan de stok zou gekregen hebben met de portier aan een bar in het zuiden van de stad.
Pittsburgh Steelers assistant coach and former player Joey porter charged after altercation at a bar, police say. https://t.co/4C5WsbqjiH pic.twitter.com/lv6qOeUJCI
— CNN Breaking News (@cnnbrk) 9 januari 2017
Porter wordt beschuldigd van zware geweldpleging, openbare dronkenschap en verzet bij arrestatie. Hij verblijft vooralsnog nog steeds in de gevangenis. “We verzamelen momenteel nog de nodige informatie en we geven geen verdere commentaar tot we beschikken over meer details”, aldus Burt Lauten, chef communicatie bij de Steelers.
MVP geblesseerd
Aan de overzijde, bij de Miami Dolphins, haalde running back Jay Ajayi het einde van de wedstrijd op bezoek bij Pittsburgh niet. De 23-jarige moest het veld verlaten met last aan de schouder in het vierde quarter. Volgens Ajayi zelf zou het gaan over een bestaande blessure, opgelopen in week 16, die opnieuw opspeelde. Verder verwacht hij zelf niet al teveel problemen. Zijn eerste optreden in een play-off wedstrijd eindigde de jongeling met 33 rushing yards op 16 pogingen. Dit was zijn minst goede prestatie sinds Week 4. Spreekwoordelijke pleister op de wonde voor de jonge running back, was dat hij verkozen werd tot de MVP van het team dit seizoen.
Jay Ajayi is the winner of the 2016 Dan Marino Award as the team MVP. pic.twitter.com/586aZ1lbP2
— Miami Dolphins (@MiamiDolphins) 7 januari 2017
Packers maken zich zorgen om Nelson
De Green Bay Packers, tot slot, wonnen hun Wild Card game van de New York Giants en mogen zich opmaken voor een wedstrijd tegen de Dallas Cowboys. Domper op de feestvreugde, was echter het uitvallen van hun beste wide receiver: Jordy Nelson. Hij moest in het tweede quarter al de kleedkamer opzoeken met pijn aan de ribben na een harde klap van Giants cornerback Leon Hall. Green Bay coach Mike McCarthy had na de wedstrijd nog geen extra informative voor de pers, waardoor het angstig afwachten wordt voor de Green Bay fans deze week.
Jordy Nelson took a hit. pic.twitter.com/u8s1NVd20e
— NFL on ESPN (@ESPNNFL) 8 januari 2017
Photo: Getty Images
Prospect Watch: Baltimore Orioles
Deze winter neemt SportAmerika.nl per divisie een kijkje in de Minor Leagues: de Prospect Watch. Voor alle 30 Major League-teams maken we de Prospect Top 10 voor het komend jaar op. We zijn aangekomen in de AL East.
AFLEVERING 18: BALTIMORE ORIOLES
Giganten
De Baltimore Orioles… De club die al sinds jaar en dag in dezelfde divisie opereert als de New York Yankees en de Boston Red Sox. Daar is natuurlijk niet vaak tegenop te beuken. Het lijstje met noemenswaardige prijzen voor Baltimore sinds 1966 is dan ook kort: 3 World Series-titels (’66, ’70, ’83), 9 divisietitels, 7 American League pennants, twee Wild Cards.
De laatste twee play-off-optredens voor Baltimore dateren uit 2012 (Wild Card) en 2014 (divisietitel). In 2016 werd het duel om de laatste Wild Card verloren van de Toronto Blue Jays. De laatste jaren zijn de zaken dus wat verbeterd in Baltimore, want voor 2012 zagen de fans in Maryland voor het laatst play-off-honkbal in 1997.
Eigen jeugd
Een groot deel van de selectie die de laatste jaren meedoet voor de (troost)prijzen, is zelfopgeleid. Spelers als Manny Machado, Jonathan Schoop, Matt Wieters, Kevin Gausman, Zach Britton, Dylan Bundy, Mychal Givens, Chris Tillman en Donny Hart droegen allemaal in grote mate bij aan het succes van de ploeg van manager Buck Showalter. De laatste stap werd echter nooit gezet. Succes in de play-offs is alweer enkele decennia verwijderd van Baltimore. Komt het laatste stukje van de puzzel vanuit de Minors?
Prospect Top 3
Nr. 1: Cody Sedlock (RHP)
De 21-jarige Cody Sedlock gooide zijn collegepitches voor Illinois, van waaruit hij afgelopen zomer als 26e overall gedraft werd door de Orioles.
Voorafgaand aan de draft schreven we over Sedlock:
Illinois-local-boy Sedlock heeft zijn draftstatus de laatste twee seizoenen, net als zijn fastballsnelheid, omhoog zien schieten. De rechtshandige pitcher gooit de klassieke vier pitches (fastball, curveball, slider, changeup) en kan een hele wedstrijd de 93/94 mph volhouden. Hij gooit strikes, verspreidt zijn pitches over de strike zone en genereert veel grondballen.
Sterke punt aan Sedlock’s fastball is de sink en beweging aan de pitch. De grondballen zijn dan ook makkelijk te verklaren. Zijn slider en curve hebben potentie en zijn change-up is nog in ontwikkeling. Vanwege zijn vele college-innings hielden de Orioles hem wat in toom: 9 starts van maximaal drie innings per stuk completeerden de 130 innings voor de rechtshandige werper, wat de O’s genoeg vonden.
Nr. 2: Chance Sisco (C)
De eveneens 21-jarige Chance Sisco werd in 2013 gedraft en maakt sindsdien een keurige ontwikkeling door. Elke seizoen speelt hij beter en staat hij een paar plaatsen hoger op de prospectlijstjes (Baseball America heeft hem dit jaar zelfs op één voor de Orioles). Daar is ook wel wat voor te zeggen, maar gezien de langere ontwikkelingscurve voor catchers, stokt zijn opkomst hier op nummer 2.
Sisco is echter wel een enorm goede (lefty) slagman. Zijn Minor League OBP over zijn hele carrière is een indrukkwekkende .402. Afgelopen seizoen met Double-A Bowie voerde Sisco de Eastern League aan in OBP (.406), stond hij vierde in slaggemiddelde (.320) en sloeg hij een homerun in de Futures Game.
Na een geweldig seizoen in Bowie (28 doubles, .828 OPS), verdiende Sisco een call-up naar Triple-A Norfolk. In zijn eerste wedstrijd op het hogere niveau, sloeg de catcher een grand slam tegen de Charlotte Knights (Triple-A, White Sox).
Uitmuntende hand-oog-coördinatie geven Sisco een streepje voor op zijn leeftijdsgenoten. Hij heeft een uitzonderlijk goed oog voor de slagzone en maakt hard contact met de bal. Waar hij voorheen nog wel eens gepakt kon worden met een inside fastball, heeft hij nu voldoende aanpassingen gedaan om ook die pitches voor honkslagen weg te slaan.
Doorbraak
In 2016 brak Sisco door, wat in grote mate te danken is aan zijn eerste uitnodiging voor Spring Training. Tijdens de voorjaarstraining werd Sisco gekoppeld aan Baltimore’s catchers Matt Wieters en Caleb Joseph, wat zijn catchen ook zeker ten goede kwam. Hoewel Sisco nooit een uitmuntende verdediger zal zijn (zijn pick-offs zijn matig en zijn voetenwerk heeft nog wat tijd nodig), heeft hij in 2016 wel vooruitgang geboekt als het op framen, blocken en receiven aankomt.
In principe zal Sisco komend jaar een seizoen in Triple-A moeten draaien, maar als Wieters als Free Agent vertrekt, komen de Majors ineens wel heel dichtbij voor Sisco. Hij lijkt er bijna klaar voor.
Nr. 3: Ryan Mountcastle (SS)
Korte stop Ryan Mountcastle lijkt aan slag een beetje op nummer 2 Chance Sisco, maar dan van de rechterkant van de plaat en met veel meer power. De 19-jarige Floridiaan werd in 2015 aan het einde van de eerste ronde door de Orioles gedraft. In 2016 liet hij zien wat hij kan.
In 455 slagbeurten voor Single-A Delmarva sloeg Mountcastle .281/.319/.426 met 28 doubles, 4 triples, 10 homeruns en 5 steals. Net als Sisco beschikt Mountcastle over een goed oog voor de zone, een goede benadering met twee strikes en weet hij de juiste aanpassingen op het juiste moment te doen.
Defensief is het allemaal niet zo indrukwekkend, dus er wordt getwijfeld of Mountcastle op kort kan blijven. Het linksveld behoort ook tot de mogelijkheden, gezien zijn mindere arm, maar atletische rensnelheid. In 2017 stop de Mountcastle Express tijdelijk in Single-A (Adv.) Frederick.
Nr. 4 – 10
4. Hunter Harvey (RHP)
In 2016: Single-A (Adv.) Frederick
Leeftijd: 22
De Orioles draftten Hunter Harvey in 2013 met het idee dat de jonge rechtshandige werper op korte termijn in de Majors zou spelen. De carrière van voormalig Big Leaguer Bryan Harvey is echter meermaal onderbroken door blessures. In 2014 en 2015 mistte Hunter stukken seizoen vanwege verschillende kwetsuren. Na een sporthernia-operatie in mei 2016 volgde in juni de inmiddels welbekende Tommy John surgery aan zijn werpelleboog.
Deze operatie betekent dat Harvey zeker 12 maanden uitgeschakeld is. Zonde, want voor de rest liet Harvey zien waarom de Orioles in hem een topstarter zien. Een fastball tussen de 93 en 97 mph, een geweldige curve en voldoende beheersing over een beginnende change-up geven Harvey interessante perspectieven. Nu hopen dat hij goed terugkomt van zijn zoveelste operatie.
5. Trey Mancini (1B)
In 2016: Double-A Bowie, Triple-A Norfolk & MLB Baltimore
Leeftijd: 24
Trey Mancini maakte afgelopen seizoen zijn debuut in de Majors. De eerste honkman maakte zich direct mateloos populair door in zijn eerste drie duels een homerun te slaan. Oh, en zijn eerste hit in de Majors ooit? Juist, een homerun.
Mancini kan slaan. De voormalig Notre Dame-ster sloeg in 2016 20 homeruns, met een .282 gemiddelde in Double-A en Triple-A (546 slagbeurten). Met Chris Davis onder contract tot 2022 is er weinig ruimte voor Mancini op zijn eigen positie. Willen de Orioles hem in de Big League-lineup krijgen, zal de eerste honkman van positie moeten wisselen. Misschien hebben de Orioles een plekje in het outfield over? Mancini is er klaar voor.
6. Keegan Aikin (LHP)
In 2016: Single-A Aberdeen
Leeftijd: 21
Afkomstig van het kleinere college in Western Michigan, liet Keegan Aikin de Mid-American Conference zien wat hij kon. Een strikeoutrecord, MVP Award en een kampioenschap, de lefty uit Alma, Michigan draaide er zijn hand niet voor om. De Orioles selecteerden hem afgelopen zomer in de tweede ronde van de draft.
Aikin bevond zich in college in de bovenste regionen van lefty’s qua fastballsnelheid. Ook bij de profs komt de bal soepel uit zijn hand (94-97 mph), terwijl zijn slider ook bovengemiddeld goed is. Hij gooide na zijn draft 26 innings in Single-A Aberdeen, waar hij 22 van de laatste 23 slagmensen die hij tegenover zich kreeg, uit wist te maken. Komend seizoen Single-A Delmarva, of zelfs Single-A (Adv.) Frederick. Aikin kan snel gaan.
7. Tanner Scott (LHP)
In 2016: Single-A (Adv.) Frederick & Double-A Bowie
Leeftijd: 22
Tanner Scott beschikt over de beste fastball van alle werpers in de Orioles Minor League-organisatie. De lefty gooit voornamelijk tussen de 96-98 mph, maar haalt ook meerdere keren per wedstrijd de 100+. Er gaan zelfs verhalen over 102 mph, wat voor een lefty speciaal is.
Met snelheid komen ook controleproblemen mee, die Scott al zijn hele carrière plagen. Met een gemiddelde van bijna 7 walks per 9 innings, is Scott’s weg naar de Majors voorzien van een groot obstakel. De Orioles hebben afgelopen seizoen zijn werpbeweging vereenvoudigd, wat er toe zou moeten leiden dat hij de plaat wat makkelijker vindt. Als dat plan lukt, kan hij in 2017 zomaar de sprong van Double-A naar de Majors maken.
8. Austin Hays (OF)
In 2016: Single-A Aberdeen
Leeftijd: 21
Ook Austin Hays is, net als Aikin en Sedlock, een product van een goede 2016-Draft voor de Orioles. De Floridiaan, die zijn collegewedstrijden voor Jacksonville University speelde, kwam in 2014 al om de hoek kijken, toen Baseball America hem nummer 1 maakte op de Florida Collegiate Summer League-lijst. In 2016 sloeg Hays 16 homeruns in de Atlantic Sun Conference en selecteerden de Orioles hem in de derde ronde, als vierde speler.
In 140 slagbeurten voor Single-A Aberdeen sloeg Hays .336/.386/.514 met 9 doubles, 2 triples, 4 homeruns en 4 steals. Ook defensief staat Hays zijn mannetje, met een goede arm in het rechtsveld. Komend seizoen een heel jaar single-A Delmarva ligt in de lijn der verwachting, maar een tussentijdse sprong naar Single-A (Adv.) Frederick is goed mogelijk.
9. Jomar Reyes (3B)
In 2016: Single-A (Adv.) Frederick
Leeftijd: 19
Als 16-jarige werd de Dominicaanse derde honkman Jomar Reyes in 2014 door de Orioles vastgelegd. In 2015 maakte Reyes een prima debuutseizoen door in Single-A Delmarva. In 2016 ging hij echter keihard onderuit in Single-A (Adv.) Frederick: .228/.271/.336 met 16 doubles, 2 triples, 10 homeruns, 3 steals en 102 strikeouts in 464 slagbeurten.
Reyes leek niet in staat breaking pitches te slaan en was met regelmaat aan het klooien met zijn swing. Onder leiding van Orioles hitting coördinator Jeff Manto was er gedurende het seizoen wel verbetering te zien. Reyes is een grote jongen die voldoende powerpotentie bezit, maar hij moet zijn kop erbij houden. Zijn defense leed onder zijn slagproblemen, dus een harde reset lijkt het beste recept. In 2017 doet hij Frederick over.
10. Chris Lee (LHP)
In 2016: Double-A Bowie
Leeftijd: 24
Werper Chris Lee is in 2015 door de Orioles overgenomen van de Astros, in ruil voor twee internationale draft picks ter waarde van een dikke $650.000. In 2016 gooide Lee een 5-0 record bij elkaar, met een 2.30 ERA, maar met slechts 19 strikeouts in 51 innings leek er iets mis te zijn. Dit bleek in mei, toen de Orioles hem op de DL plaatste met een lat strain. In September werd hij doorgeschoven naar de 60-day DL. Na een bezoek aan Dr. James Andrews, schouderspecialist extraordinaire, werd Lee helemaal op non-actief gezet.
Ondanks de weinige strikeouts zou Lee gedurende het seizoen zijn Major League-debuut hebben kunnen maken voor de O’s. Een fastball tussen 88 en 94 mph doet het niet echt, maar een geweldige change-up en slider geven Lee twee pitches om op terug te vallen. Indien hij weer fit is, begint hij 2017 in Triple-A. Van daaruit zien de Orioles wel weer verder.
Conclusie
De Orioles hebben geen goede farm, zo simpel is het nou eenmaal. Dit komt gedeeltelijk doordat een grote hoeveelheid voormalig Orioles prospects nu in de Majors actief zijn of omdat ze verkocht zijn (Eduardo Rodriguez, Zach Davies, Josh Hader, Stephen Tarpley, Steven Brault). In 2016 hadden de Orioles een goede draft, met drie van hun eerste vier selecties in deze Top 10 en Mathias Dietz in de categorie hier net onder. Het is echter niet genoeg om vol vertrouwen het seizoen in te gaan, dus als de Orioles opnieuw voor de titel gaan, zal de hulp van buitenaf moeten komen.
Remember the names
Mathias Dietz (RHP), Christian Walker (OF), D.J. Stewart (OF), Oliver Drake (RHP), Anthony Santander (OF/1B).
Met dank aan Freek Bouw (@PhrakePhoto) voor de foto’s uit de Fall League
Design prospectgraphic: Jasper Roos
Eerdere delen in deze serie
NL WEST
Arizona Diamondbacks
Colorado Rockies
Los Angeles Dodgers
San Francisco Giants
San Diego Padres
AL WEST
Los Angeles Angels of Anaheim
Houston Astros
Oakland Athletics
Seattle Mariners
Texas Rangers
NL EAST
New York Mets
Miami Marlins
Washington Nationals
Atlanta Braves
Philadelphia Phillies
AL EAST
Tampa Bay Rays
Toronto Blue Jays
NBA Update: Harden op raketsnelheid, Chris Paul bereikt kaap van 8.000 assists in W
40-10-11 voor The Bearded One
En dat zijn dan tien triple-doubles voor superster James Harden. De bebaarde guard eindigde met 40 punten, 11 assists, 10 rebounds en twee blocks in een 129-122 W op de Raptors. Een indrukwekkende stat line, dat zeker, als waren de blocks misschien het spectaculairst: deze kwamen op een cruciaal moment laat in de wedstrijd tegen highflyer DeMar DeRozan, de tweede met nog 2:01 op de klok. De Rockets, die 13 punten achter stonden in het derde kwart, brengen met d W hun winning streak op acht wedstrijden.
De Raptors stonden vier punten los op het einde van Q3. Het antwoord van de Rockets? Vijftien punten op rij om Q4 in te luiden. Montrezl Harrell had 28 punten en Eric Gordon 19.
CP3 met 18 assists
De Los Angeles Clippers waren al een tijdje hun vorm kwijt van eerder in het seizoen, maar op zondagavond vonden ze hun ritme terug. Shooter J.J. Redick (25 punten), point guard Chris Paul (19 punten, 18 assists, 6 rebounds, Marreese Speights (19 punten) en Brandon Bass (12 punten) hielden de bal in beweging, met als gevolg een 98-86 overwinning op de Miami Heat, een vierde W op rij na een slide van zes contests. Los Angeles liep al in het tweede kwart weg van Miami met een 32-20 run. Vooral Redick was on fire: hij scoorde acht punten in Q2. De run ging gewoon door in het derde kwart. De Clippers liepen uit tot 23 punten voor de Heat zelf met een mini-run op de proppen kwamen en tot op 10 punten kwamen laat in derde kwart (76-66). Een basket en steal van Bass, een lay-up van Redick en een 9-2 start van het vierde kwart, bezegelden de wedstrijd voor de Clips.
Big man DeAndre Jordan had 7 punten en sleurde 18 rebounds naar beneden. Goran Dragic voerde Miami haan met 24 punten.
Caldwell Pope for the win!
Er waren 2 OT’s voor nodig, maar de Pistons sleepten op zondagavond dan toch de W uit de brand op de Trail Blazers. De held van de avond? Kentavious Caldwell-Pope, die een driepunter scoorde over Allen Crabbe om de wedstrijd te beslissen, 125-124. Het was trouwens een driepunter die de wedstrijd in OT stuurde: McCollum (35 punten) schoot er reen raak met 8 seconden te gaan voor een 106-106 eindstand in reguliere speeltijd. McCollum herhaalde het wapenfeit nog een keertje om ook de tweede OT af te dwingen bij 114-114.
Reggie Jackson had 31 punten, Andre Drummond deed 28 punten en 14 rebounds in het mandje.
Uitslagen
Philadelphia 76ers (10-25) v. Brooklyn Nets (8-28) 105-95
Washington Wizards (18-18 v. Milwaukee Bucks (18-18) 107-101
Miami Heat (11-28) v. Los Angeles Clippers (26-14) 86-98
Houston Rockets (30-9) v. Toronto Raptors (32-13) 129-122
Utah Jazz (23-16) v. Memphis Grizzlies (24-16) 79-88
Cleveland Cavaliers (28-8) v. Phoenix Suns (12-26) 120-116
Detroit Pistons (18-21) v. Portland Trail Blazers (16-23) 125-124
Golden State Warriors (32-6) v. Sacramento Kings (15-22) 117-1106
Orlando Magic (16-23) v. Los Angeles Lakers (15-26) 95-111
