Home Blog Pagina 631

Einduitslag SportAmerika Football Pool 2016/2017

2

FootballPool-Logo
Het seizoen zit erop. De komende circa zeven maanden zullen we ons weer met andere (Amerikaanse) sporten moeten vermaken. We doen dit in de wetenschap dat de New England Patriots in een epische Super Bowl de hoofdprijs pakte ten koste van de Atlanta Falcons. Met name het laatste team heeft veel kleur gegeven aan dit seizoen, maar uiteindelijk won het team met de beste QB (ooit). We bedanken iedereen voor zijn/haar deelname aan onze pool en feliciteren Remco van Oyen met de eerste plek in het algemeen klassement. Tot volgend seizoen!
Daan, Mark, Klaas-Jan, Remco & Renske Vera
Winnaar Superbowl Round:
8 spelers met max score van 2950 punten; Bart Kohlen, Bobby Doorduyn, Eddie Polman, Gijs Essink, Jens Demuynck, Maarten Vrijsen, Remco van Oyen en Rogier Sulkers
Winnaar Einduitslag:
Remco van Oyen met 15765 punten
Winnaar Mr. Clutch klassement (Alleen play-off rondes):
Eddie Polman met 7390 punten
Winnaar Mr. Nostradamus klassement (alleen seizoensvoorspellingen aan het begin van het seizoen):
Mitch van der Haar met 1355 punten
Uitslag Superbowl Round:
123
Einduitslag:
Uitslag1Uitslag2Uitslag3
Uitslag Mr. Clutch klassement:
PlayOffs1PlayOffs2PlayOffs3
Uitslag Mr. Nostradamus klassement:
Seizoensvoorspellingen1Seizoensvoorspellingen2Seizoensvoorspellingen3

Prospect Watch: Minnesota Twins

0

Deze winter neemt SportAmerika.nl per divisie een kijkje in de Minor Leagues: de Prospect Watch. Voor alle 30 Major League-teams maken we de Prospect Top 10 voor het komend jaar op. Het einde is in zicht. Nog één divisie te gaan: de AL Central.

AFLEVERING 26: MINNESOTA TWINS

TWINS

Piranha baseball

De Minnesota Twins maakten in de periode 2001 tot 2010 de dienst uit in de AL Central. Met 6 eerste plaatsen, 2 tweede plaatsen en 2 derde plaatsen, was er vrijwel geen ander team in de divisie dat de Twinkies naar de kroon kon steken. Alleen in 2005, toen de Chicago White Sox ‘wire-to-wire’ de Majors aanvoerden, en in 2007, toen de Cleveland Indians 96 wedstrijden wonnen, kon de tegenstand de Twins op gepast afstand houden.
De overheersing van de Twins leidde ertoe dat toenmalig White Sox-manager Ozzie Guillen in 2006 een gedeelte van Minnesota’s line-up omdoopte tot ‘Piranhas’, een bijnaam die de Twins maar al te graag omarmden.

“All those piranhas — blooper here, blooper here, beat out a ground ball, hit a home run, they’re up by four. They get up by four with that bullpen? See you at the national anthem tomorrow. (…) People worry about the catcher, what’s his name, Mauer? Fine, yeah, a good hitter, but worry about the little [guys], they’re on base all the time.” – Ozzie Guillen

https://www.youtube.com/watch?v=8wxvzGliadA
Vissen op het droge
Piranha baseball bracht vele successen naar de Twin Cities. Aan al het goede kwam echter ook een eind. In 2011 stortte Minnesota in. Een gebrekkig gebouwd, snel ouder wordend team kon geen potten breken in de in razende vaart sterker wordende AL Central. De Tigers (2011 – 2014), Royals (2015) en Indians (2016) tekenden voor alle overige divisietitels en de Twins eindigden in 2011, 2012, 2014 en 2016 stijf onderaan.

2011 tot en met 2016 was een lijdensweg voor de Twins (Jim Mone/AP Photo)
2011 tot en met 2016 was een lijdensweg voor de Twins (Jim Mone/AP Photo)

In 2015 leek er een opleving plaats te vinden en eindigde de club als tweede, Afgelopen seizoen was de ploeg uit Minnesota echter ineens het slechtste team in de Majors en stelde het de nummer 1 overall draftselectie veilig voor 2017. Een aantal jonkies kreeg al de kans zich te bewijzen, maar dit bleek onvoldoende. Zijn er nieuwe versterkingen onderweg?


Prospect Top 3

Nr. 1: Nick Gordon (SS)

Korte stop Nick Gordon, de zoon van voormalig Major League-reliever Tom ‘Flash’ Gordon en halfbroertje van Marlins tweede honkman Dee Gordon, werd in 2014 als vijfde overall door de Twins gedraft. Hij was dat jaar de eerste high school-speler die gedraft werd. Minnesota maakte van de talentvolle werper/infielder een full-time korte stop, waar Gordon nu nog steeds de fijne kneepjes van moet leren.

Nick Gordon, AFL 2016 (Prake Photography, Freek Bouw (c))
Nick Gordon, AFL 2016 (Prake Photography, Freek Bouw (c))

Na een vrij behoorlijk eerste profseizoen in 2015, dupliceerde Gordon zijn productie in 2016, maar dan een niveau hoger. In Single-A (Adv.) Fort Myers sloeg hij .291 met 23 doubles, 6 triples, 3 homeruns en 19 steals in 461 slagbeurten. Problematisch waren echter zijn lage productie tegen linkshandige werpers en zijn 24 errors op korte stop. In de Arizona Fall League haalde hij wel het All Star Team.

Dee 2.0?

De vergelijking met zijn oudere halfbroer, All Star Dee Gordon, is niet te voorkomen. Nick lijkt echter in weinig op zijn talentvolle familielid. Waar Dee enorm atletisch en snel is, is Nick op die beide vlakken gemiddeld. Hij beschikt echter wel over een (veel) betere arm. Ook Nick is, net als Dee, een line-drive hitter met weinig power, maar er lijkt nog wel wat rek in de 21-jarige te zitten. Mogelijk zal hij op dat vlak Dee ooit voorbijstreven.

Gordon lijkt in alles op een toekomstige Major Leaguer. Hij zal zijn hoofd, aan slag en in het veld, er wel bij moeten blijven houden, maar de Twins hebben vertrouwen in de solide werkhouding waarmee Gordon zijn sport benadert. De club heeft dan ook goede hoop dat Gordon de stoelendans op kort (10 verschillende Opening Day starters sinds 2005) kan beëindigen. Komend seizoen schuift de infielder door naar Double-A Chattanooga.

Nr. 2: Stephen Gonsalves (LHP)

Lefthander Stephen Gonsalves heeft gestaag zijn weg omhoog gepitcht in de Twins-organisatie. MLB Pipeline geeft de stijging mooi weer: binnengekomen op plek 17 (2013), opgeschoven naar 14 (2014), naar 9 (2015), naar nummer 3 (2016). In deze lijst neemt Gonsalves zelfs de tweede plek in.

Stephen Gonsalves (Seth Stohs)
Stephen Gonsalves (Seth Stohs)

Ook in 2016 draaide Gonsalves een prima seizoen. Met een 13-5 record en een 2.06 ERA tussen Single-A (Adv.) en Double-A, was er weinig aan te merken op de vooruitgang die de werper geboekt heeft. Met een fastball die normaal gesproken comfortabel rond de 92 mph hangt, beschikt Gonsalves nu niet bepaald over strikeoutmateriaal.
Door zijn lengte en de extensie die hij kan creëren, weet hij echter zo nu en dan de 95 mph ineens tevoorschijn te halen. Met een goede sinking change-up en een curveball erbij, zijn er voldoende aanknopingspunten om Gonsalves te zien als een toekomstig nummer 3-5 starter in de Majors.

Komend seizoen mag Gonsalves zichzelf bewijzen in Triple-A Rochester. De Majors lijken in 2018 voor hem in beeld te komen.

Nr. 3: Alex Kirilloff (OF)

Outfielder Alex Kirilloff, een high-schooler uit Pittsburgh, werd voorafgaand aan de Draft van 2016 van alle kanten aan de Angels gekoppeld. Eén plekje eerder, op plek 15, sloegen de Twins echter toe. Voor $2.8 miljoen werd Kirilloff de volgende top-outfielder in het Twins-systeem.

Alex Kirilloff (MiLB.com)
Alex Kirilloff (MiLB.com)

Over Kirilloff schreven we voorafgaand aan de Draft:

Alex Kirilloff is de zoon van bekende hitting coach Dave Kirilloff, de eigenaar van Baseball 19 Academy (en zeer actief YouTuber). Kirilloff Sr. werkt al meer dan 20 jaar met honk- en softballers van alle leeftijden aan hun swing en hij lijkt al zijn kennis in zijn zoon Alex te hebben gepropt.
Alex Kirilloff wordt met Blake Rutherford en Mickey Moniak gezien als de Big Three aan high school hitters. Van de drie is Kirilloff het minst all-round begaafd; hij slaat erg goed, maar rensnelheid ontbreekt bij hem volledig. Hij beschikt echter wel over een kanon van een arm en zijn swing is explosief.

De 200+ eerste slagbeurten van Kirilloff’s profcarrière hadden niet beter kunnen verlopen. De Twins plaatsten hem al één niveau hoger dan de gemiddelde 18-jarige. In Rookie Elizabethton sloeg de outfielder .306/.341/.454 met 9 doubles, 1 triple en 7 homeruns. Deze statline was genoeg voor Kirilloff om tot Appalachian League MVP uitgeroepen te worden.
Richting het einde van het seizoen kreeg Kirilloff last van zijn elleboog en vonden de Twins het genoeg geweest. De club uit Minnesota wist genoeg: Kirilloff is the real deal. Komend seizoen start hij in Single-A Cedar Rapids.


Nr. 4 – 10

4. Tyler Jay (LHP)
In 2016: Single-A (Adv.) Fort Meyers & Double-A Chattanooga
Leeftijd: 22

Honkbalweekveteraan Tyler Jay, die ooit samen met Carson Fulmer, Ryan Burr en Dillon Tate een combined no-hitter gooide tijdens de Honkbalweek van 2014, was één van de meest gewilde college lefties in de Draft van 2015. De Twins selecteerden hem als zesde overall.
Jay, de closer van Illinois in zijn collegedagen, werd een starter bij de profs. Dat laatste heeft voor wat problemen gezorgd, want de vraag of de lefty voldoende uithoudingsvermogen heeft om een starter te worden is na meerdere blessures alleen maar groter geworden.

Tyler Jay (MiLB.com)
Tyler Jay (MiLB.com)

In Single-A (Adv.) was Jay dominant (68 strikeouts in 70 innings, 2.84 ERA), maar in Double-A kreeg hij klappen (5.79 ERA, 14 innings, 9 strikeouts). Om komend seizoen weer verder te bouwen aan zijn starterscarrière, begint hij in 2017 in Double-A.

5. Fernando Romero (RHP)
In 2016: Single-A Cedar Rapids & Single-A (Adv.) Fort Myers
Leeftijd: 22

Romero miste zijn hele 2015-seizoen na Tommy John surgery, wat zijn status als potentieel top pitching prospect wat gemankeerd heeft. Desondanks beschikt de 22-jarige Dominicaan over een indrukwekkend arsenaal. Nu hij weer fit (en afgetraind) uit de revalidatie van zijn elleboogoperatie is gekomen, explodeert zijn fastball weer met regelmaat met 97 mph in de handschoen van zijn catcher. Een enkele keer is zelfs de 100 op de radar gun gespot.
Deze fastball en een wipe-out slider geven hem twee plus-plus pitches, waar zijn change-up nog iets achterblijft. Qua stuff zijn weinig werpers in de Twins-organisatie zo begaafd als Romero. In 2016 gooide hij 90.1 innings, waarin hij 90 strikeouts en slechts 15 walks gooide (1.89 ERA tussen Cedar Rapids en Fort Myers.

Fernando Romero (Craig Wieczorkiewicz/The Midwest League Traveler)
Fernando Romero (Craig Wieczorkiewicz/The Midwest League Traveler)

De controle en vooral pitchersslimheid moeten nog wat groeien. Elke slagman met drie slag naar de kant willen sturen is in theorie een goede mindset, maar in de praktijk levert het teveel problemen op.

6. Kohl Stewart (RHP)
In 2016: Single-A (Adv.) Fort Myers & Double-A Chattanooga
Leeftijd: 22

Kohl Stewart zou zomaar de opvolger van quarterback Johnny Manziel geworden kunnen zijn bij Texas A&M, maar in plaats van een footballcarrière, vertrok de rechtshandige Kohl in 2013 als 4e overall naar de Twins. Na drie seizoenen vol blessures (en Stewart is ook nog een Type-1 diabeet), wist hij in 2016 eindelijk fit te blijven.
Ondanks de fitheid bleven de resultaten een beetje uit. Stewart staat bekend om zijn power stuff, wat niet naar voren kwam in zijn strikeout ratio. Een zeer magere 5.7 K/9 past niet bij een werper met Stewart’s arsenaal. Een 96 mph fastball, harde slider (88 mph) en een 12-to-6 power curve geven hem drie top pitches. Een change-up komt er nog aan.

Kohl Stewart (MiLB.com)
Kohl Stewart (MiLB.com)

De Twins hebben nog steeds de hoop dat Stewart de boel op de rails krijgt. Komend jaar schuift hij dan ook door naar Triple-A Rochester.

7. Adalberto Mejia (LHP)
In 2016: Double-A Richmond (Giants), Triple-A Sacramento (Giants) & Triple-A Rochester
Leeftijd: 23

Adalberto Mejia was de prijs die de Giants moesten betalen voor infielder Eduardo Nunez. De lefty, in 2015 nog voor 50 duels geschorst wegens dopinggebruik, gooide sinds 2011 in het Giants-systeem, waar hij zich steady omhoog werkte naar Triple-A Sacramento in 2016. Na de trade voor Nunez, vervolgde Mejia zijn seizoen in Rochester, waar hij doorzette wat hij begin seizoen begonnen was.
De stevige Mejia is een slag-gooier, die de bal laag in de zone weet te houden. Met een fastball die niet veel harder dan 93 mph naar de plaat komt, betekenen Mejia’s prima seizoenen dan ook dat hij een slimme werper is, die goed gebruik maak van zijn vergevorderde controle. Na 132 innings in 2016 kan Mejia komend seizoen direct in de Twins Major League-rotation schuiven.

8. Jake Reed (RHP)
In 2016: Double-A Chattanooga & Triple-A Rochester
Leeftijd: 24

Na zijn draft in 2014, zette Jake Reed de honkbalwereld in vuur en vlam met zijn 0.41 ERA in zijn eerste 42.2 prof-innings. Zijn stap naar Double-A in 2015 verliep minder soepel, maar na een korte degradatie naar Single-A (Adv.) Fort Myers, kreeg Reed de boel weer recht.
In 2016 splitte hij zijn seizoen tussen Double-A en Triple-A. Na 70.2 innings stonden er 72 strikeouts, 24 walks en een 3.57 ERA op het bord. Interessant is echter wel dat zijn ERA in Triple-A slechts 1.69 bedroeg, tegenover 3.90 in Double-A.
Reed is in een rechte lijn op weg naar de Majors. Een 97 mph fastball en een aardige slider zullen van hem een Major League-setup man maken, misschien zelfs als in 2017. Zo niet, dan is het Triple-A.

9. Travis Blankenhorn (3B/2B)
In 2016: Rookie League Elizabethton & Single-A Cedar Rapids
Leeftijd: 20

Derde-ronde-selectie in de draft van 2015. Blankenhorn kan alle infieldposities spelen, maar heeft de meeste tijd doorgebracht op twee en drie. De lefty-swinging Blankenhorn heeft een soepele swing en maakt goed contact. De Twins hopen dan ook met hem een hoog-slaggemiddelde met 15-20 homeruns per seizoen te hebben binnengehaald.

Travis Blankenhorn (MiLB.com)
Travis Blankenhorn (MiLB.com)

In 2016 sloeg Blankenhorn .297 met 9 homeruns in Rookie League (138 AB’s), waarna hij een promotie verdiende naar Cedar Rapids. Het gemiddelde bleef (.286), maar zijn homeruns verdwenen (1 in 91 slagbeurten). Komend seizoen is er dus nog wel wat te winnen voor de toekomstig corner infielder. In 2017 doet hij Cedar Rapids over.

10. Daniel Palka (OF/1B)
In 2016: Double-A Chattanooga & Triple-A Rochester
Leeftijd: 25

Een Prospect Top 10 is niet compleet zonder power hitter. Daniel Palka is dat. In 2016 sloeg de outfielder 34 homeruns (21 in Double-A, 13 in Triple-A). Hoewel de strikeouts zich in Palka’s carrière opstapelen, geldt voor de homeruns hetzelfde. Lefties met dynamiet in de knuppel, daar is wel een plekje voor te vinden. Dat lijken de Twins ook te hebben gedacht, toen ze de outfielder overnamen van Arizona in ruil voor catcher Chris Herrmann.

Daniel Palka (#99) (Butch Dill/USA TODAY Sports)
Daniel Palka (#99) (Butch Dill/USA TODAY Sports)

Naast de 34 big flies en de 24 doubles, sloeg Palka in 2016 ook nog 4 triples en stal hij 9 honken. Zijn .254 slaggemiddelde, verspreidt over Double-A en Triple-A, spreekt weinig tot de verbeelding, maar er zijn voldoende Major League-teams die interesse hebben in een slagman met dat gemiddelde en 30+ homeruns. Palka lijkt dan ook op weg naar de Majors in 2017.

Conclusie

De tijd dat de Twins top 10 vol stond met spelers als Byron Buxton, Miguel Sano, Jose Berrios, Trevor May, Alex Meyer, Oswaldo Arcia, Aaron Hicks, Jorge Polanco, Kyle Gibson en Max Kepler zijn voorbij. Ook de jaren waarin twee Twins-prospect de MLB top 3 bevolkten (Sano en Buxton), zijn vergaan. Een aantal prospects heeft de stap naar de Majors gemaakt, een aantal is wat weggezakt andere hebben hun heil elders gezocht.
Dit betekent overigens niet dat de Twins verstoken zijn van enig jong talent. De top 5 ziet er weinig spectaculair, maar gezond uit. Nummers 5 tot en met 10 zijn pure upside plays. Hoewel potentiële supersterren inmiddels ontbreken, is er voldoende speling voor het opvangen van eventuele blessures in de Big Leagues. Nu de Twins zelf nog…

Remember the names

J.T. Chargois (RHP), Nick Burdi (RHP), Felix Jorge (RHP), Lewis Thorpe (LHP), Pat Light (RHP), Trevor Hildenberger (RHP), Mitch Garver (C).

Mitch Garver, AFL 2016 (Prake Photography, Freek Bouw (c))
Mitch Garver, AFL 2016 (Prake Photography, Freek Bouw (c))

Met dank aan Freek Bouw (@PhrakePhoto) voor de foto’s uit de Fall League
Design prospectgraphic: Jasper Roos

Eerdere delen in deze serie

NL WEST

Arizona Diamondbacks
Colorado Rockies
Los Angeles Dodgers
San Francisco Giants
San Diego Padres

AL WEST

Los Angeles Angels of Anaheim
Houston Astros
Oakland Athletics
Seattle Mariners
Texas Rangers

NL EAST

New York Mets
Miami Marlins
Washington Nationals
Atlanta Braves
Philadelphia Phillies

AL EAST

Tampa Bay Rays
Toronto Blue Jays
Baltimore Orioles
Boston Red Sox
New York Yankees

NL CENTRAL

Milwaukee Brewers
Cincinnati Reds
Pittsburgh Pirates
St. Louis Cardinals
Chicago Cubs

Sport Amerika Podcast: SuperBowl 51 Review

0

In de tweede editie van de ‘Sport Amerika Podcast’ bespreekt host Neal Petersen samen met Saman Alzahawi, Justin Kevenaar en Angelo van Damme, de hosts van Touchdown Live, het spektakelstuk Super Bowl 51 tussen de New England Patriots en de Atlanta Falcons.
Veel luisterplezier!

Pick 6 Super Bowl LI: Highlights van een historische comeback

0

Patriots 2017 Super Bowl
In pick 6 zes highlights van misschien wel de mooiste Super Bowl aller tijden (behalve voor Falcons-fans en Patriots-haters). New England kwam op miraculeuze wijze terug van een 28-3 achterstand na een sublieme eerste helft van Atlanta: 34-28. Tom Brady deed zijn reputatie als G.O.A.T. eer aan in een wedstrijd waarin ook Matt Ryan, Julio Jones, James White en Julian Edelman excelleerden. In Pick 6 zes highlights uit Super Bowl LI.
1 G.O.A.T.
Zelden of misschien wel nooit zal een sportheld op zo’n spectaculaire zijn teruggekomen als Tom Brady dit jaar. Niet alleen van deflategate, maar ook van een dramatische start van Super Bowl LI. Daar zag het lange tijd niet naar uit, zeker na deze wanhopige poging van Brady om een interceptie goed te maken.


Daarna toonde de quarterback zich alsnog de grootste aller tijden (G.O.A.T). Brady leidde zijn team naar de grootste comeback in de Super Bowl, met de meeste passing yards en het hoogste aantal completions. Goed voor de meeste Super Bowl-overwinningen ooit van één quarterback, de vierde Super Bowl MVP-award en een ‘felicitatie’ van Goodell.


2 G.O.A.T. II
Wie Brady noemt, zegt in één adem Bill Belichick. De coach kon zijn quarterback weer in de armen vallen na een historisch seizoen.


Na de vijfde overwinning in zeven Super Bowls gaan er zelfs stemmen op om de Vince Lombardi Trophy te hernoemen.


3 De echte MVP?
Met Brady op het veld die bijna 500 yards noteert was het moeilijk om nog op een neutrale manier naar de MVP-verkiezing van de Super Bowl te kijken. Toch was er minimaal één speler die hem ook verdiend had: James White. Na 139 yards totaal en 3 touchdowns, waaronder de winnende, is het moeilijk om te bedenken wat White nog meer had moeten doen om MVP te worden.


4 Julio vs Julian: baas boven baas
Niet alleen White stond op, ook Julian Edelman speelde een cruciale rol. Daarmee pakte hij de hoofdrol van Julio Jones af. Jones leek het initiatief en de Lombardi Trophy naar zich toe trekken met deze fantastische vangbal…


…tot Edelman de catch van David Tyree uit Super Bowl XLII overtrof.


5 Falcons halen te vroeg de voet van het gas
Dat New England nog terug kwam in de wedstrijd was een mirakel op zich, en mochten Dan Quinn en zijn staf zich ook wel aanrekenen. Devonta Freeman stond model voor de wijze waarop de grootste voorsprong in de Super Bowl ooit werd weggegeven. De running back was lange tijd de gevierde man na de eerste touchdown en 100+ all purpose yards.


Bij één van de sleutelmomenten van de wedstrijd ging Freeman echter ook in de fout. Op 3rd & 1 was de keuze voor een pass dubieus, het gebrek aan alertheid van Freeman verbijsterend.


Toegegeven, er is nog nooit een team in de positie geweest dat vlak na rust meer dan 25 punten voorstond tegen een team met een aantal van de meest succesvolle NFL-spelers en coach ooit. Dus het moet voor Atlanta ook een onwerkelijke situatie zijn geweest.
Dat leek invloed te hebben op de play-calls en spelers van de Falcons. Een duidelijke keuze tussen vol doorgaan voor een hoge score en conservatief clock management leek niet te worden gemaakt. Er werd onvoldoende tijd van de klok opgebruikt en zowel verdedigers als aanvallers maakten in de tweede helft fouten die voor rust ondenkbaar waren.
6 De beste verliezer ooit
De gemiste assignment van Freeman droeg bij aan de nederlaag van de Falcons ondanks een bijna foutloos optreden van Matt Ryan. De MVP van 2016 maakte zijn status volledig waar zeker in de eerste twee kwarten. Vlak na rust leek ‘Matty Ice’ zelfs het Super Bowl-record te gaan breken na deze pass naar Tevon Coleman.


Toch stapte Ryan dus van het veld met een nederlaag. Hij is wel de beste verliezende quarterback ooit met een passer rating van 144,1.


Tot zover de hoogtepunten van Super Bowl LI. We kijken al weer uit naar de draft voor het nieuwe seizoen!
Foto: Twitter

PATRIOTS WINNEN SUPER BOWL LI IN EXTREMIS

10

New England Patriots Quarterback Tom Brady - Press Conference
De New England Patriots hebben Super Bowl LI gewonnen. De formatie uit Boston rekende na overtime af met de Atlanta Falcons van quarterback Matt Ryan. Waar de spelverdeler van Atlanta nog de MVP-award binnenhaalde over het reguliere seizoen, daar moest hij in het slotstuk van het seizoen met 34-28 zijn meerdere erkennen in Tom Brady, de quarterback van de Patriots.
Vroege voorsprong Atlanta
Aanvankelijk leek niets een feestelijke avond voor Atlanta in de weg te staan. Ryan en zijn mannen liepen al snel uit naar een ruime voorsprong, terwijl de Patriots in de eerste helft maar weinig gedaan kregen. Waar kenners vooraf juist rekening hielden met de defensieve kwaliteiten van New Engeland, was het juist Atlanta dat aan die zijde van de bal indruk maakte. Ondertussen speelde de aanval van de Falcons hun eigen spel, waarmee zij het hele seizoen al succesvol waren. Dat leidde tot een 14-0 voorsprong. De ploeg van hoofdcoach Dan Quinn vergrootte de voorsprong daarna toen cornerback Robert Alford, na een interception op een worp van Brady nog maar eens een touchdown liet aantekenen.
Bill Belichick draait het om
Menig Patriots-fan zal het bij die 21-0 tussenstand voor gezien hebben gehouden, maar dat bleek een grote fout. De drie punten die New England kort voor rust op het bord wist te krijgen, bleken precies het sprankje hoop dat de Patriots nodig hadden. De formatie van coach Bill Belichick nam na de pauze de teugels stevig in handen. Atlanta werd in de resterende twee kwarten beperkt tot zeven punten, terwijl de Patriots zelf met rasse schreden dichterbij kwamen. Dat leidde in het vierde kwart tot een ongekende comeback. Liefst tweemaal wisten Brady en de zijnen een touchdown te bekronen met een two-point-conversion, wat een gelijke stand opleverde: na de reguliere speeltijd van Super Bowl LI stond het 28-28.
Beslissing in overtime
In de verlenging bleken de Falcons niet in staat de Patriots, die de toss hadden gewonnen en dus begonnen met de bal, nog af te stoppen. De laatse drive van de Patiots, en daarmee Super Bowl LI, eindigde toen running back James White de bal in de endzone van de Falcons wist te krijgen. Die beslissende touchdown leverde Belichick en Tom Brady hun vijfde Super Bowl-winst op, terwijl de quarterback daarbij ook zijn vierde Super Bowl MVP-award mocht bijschrijven. Brady is daarmee de eerste quarterback die vijf Super Bowl-zeges op zijn naam mag schrijven. De zege van de Patriots was ook op een andere manier historisch; nooit eerder kwam een team in een Super Bowl terug van een achterstand van meer dan tien punten. Sterker nog, de Patriots zegevierden door 3-28 achterstand om te buigen in een 34-28 overwinning.
Foto: Getty Images

Matt Ryan wint MVP-titel

0

Atlanta Falcons quarterback Matt Ryan is de MVP van het NFL seizoen 2016, zo werd gisteren bekend gemaakt in Houston tijdens de NFL Honors ceremonie aan de vooravond van Super Bowl 51.


Het is de eerste MVP-titel voor Ryan die New England Patriots quarterback Tom Brady, zijn tegenstander in de Super Bowl vanavond, ruim voorbleef. De MVP wordt ieder jaar gekozen door 50 journalisten die de NFL volgen. Ryan kreeg 25 stemmen, Brady 10.


De 31-jarige Ryan speelde het beste seizoen in zijn carrière in het tweede jaar onder offensive coördinator Kyle Shanahan. De Falcons scoorden gemiddeld een NFL leidende  33.8 punten per wedstrijd.  Met  4,944 passing yards, 38 touchdowns tegenover slechts 7 intercepties leidde de quarterback de Falcons naar 11 overwinningen. Naast de MVP titel werd Ryan ook gekozen tot Offensive Player of the Year. Voor Ryan en de Falcons is het te hopen dat het hem anders vergaat dan de andere 7 MVP-winnaars die in de Super Bowl stonden deze eeuw.


Oakland Raiders Defensive End Khalil Mack won de Defensive Player of the Year award. Hij kreeg 1 stem meer dan Denver Broncos’ Von Miller.


Ook de Hall of Fame Class of 2017 werd bekend gemaakt. Oud Amsterdam Admirals quarterback (en 2x NFL MVP, 1x Super Bowl winnaar) Kurt Warner werd in het tweede jaar dat het mogelijk was toegelaten tot de Hall of Fame. Naast Warner werden ook running back LaDainian Tomlinson en Cowboys eigenaar Jerry Jones gekozen.


Opvallend genoeg werd wide receiver Terrell Owens wederom niet gekozen. Iets waar hij het zelf ook niet mee eens is.


Andere winnaars van de avond:
Rookie of the Year: Dallas Cowboys quarterback Dak Prescott
Coach of the Year: Dallas Cowboys HC Jason Garrett
Comeback Player of the Year: Green Bay Packers wide receiver Jordy Nelson
Play of the Year: de catch van Buccaneers wide receiver Mike Evans tegen de Falcons
Defensive Rookie of the Year: Los Angeles Chargers Joey Bosa

UFC Fight Night Houston: succesvolle terugkeer Korean Zombie

0

In Houston stond er behalve de Superbowl van vanavond ook nog een UFC Fight Night op het programma. Chang Sung Jung maakte na ruim drie jaar afwezigheid zijn rentree in de UFC, en vocht op het main event tegen Dennis Bermudez. Alexa Grasso nam het op de co-main event op tegen Felice Herrig.
Chang Sung Jung verslaat Dennis Bermudez
– Knockout (eerste ronde)
The Korean Zombie komt terug na een afwezigheid van ruim 3 jaar, vanwege verplichte militaire dienst in Zuid-Korea. En hij krijgt bij zijn terugkomst onmiddellijk een sterke tegenstander tegenover zich, Dennis ‘The Menace‘ Bermudez. Jung lijkt totaal geen last te hebben van ring rust, maar moet vroeg in de ronde een harde rechterstoot incasseren. Bermudez lijkt het initiatief in handen te hebben, maar wordt door een korte uppercut geveld door de Zombie. Hij komt de klap niet meer te boven en wordt gefinisht met ground and pound. ‘The Korean Zombie‘ maakt een succesvolle rentree in de UFC.

‘Korean Zombie’ knocks out Dennis Bermudez in comeback fight. | Jung (15-4) had not fought since a loss to Jose Aldo in a UFC featherweight title fight at UFC 163 in August 2013. “Zombie” injured his shoulder in that bout and then chose to do his mandatory two years of military service thereafter. The UFC certainly didn’t do him any favors by giving him Bermudez, a hard-hitting wrestler, in his first fight back, but it hardly fazed him. Jung, 29, is right back in place as one of the best featherweights in the world. | Bermudez (16-6) won two straight coming into this fight and was the favorite against Jung. The Long Island resident had only two losses in the last five years and owns a win over Max Holloway. Bermudez, 30, was ranked No. 9 in the UFC’s official featherweight rankings. | Source: MMAFighting

Een video die is geplaatst door Respect All Fear None! (@mmaworld_) op


Felice Herrig verslaat Alexa Grasso
– Jurybesluit (unaniem)
Grasso is één van de grootste talenten in de strawweight divisie en krijgt in haar tweede partij in de UFC opnieuw een taaie veterane tegenover zich. Felice Herrig is een gevaarlijke tegenstandster met een uitstekende groundgame. Herrig zet in de eerste ronde druk en weet goed uit de range van de Mexicaanse te blijven. Grasso komt bijna door met een flying kick en kan bijna op de grond een heel hook inzetten. Herrig ontsnapt echter en kan in de eerste ronde een aantal keer goed doorkomen met een combinatie. Grasso lijkt de kat nog een beetje uit de boom te kijken en komt alleen door met wat leg kicks.
Herrig komt aan het begin van de tweede ronde goed door met een rechterhoek. Herrig lijkt totaal niet onder de indruk van de reputatie van Grasso en zoekt brutaal de aanval. De Mexicaanse lijkt wat aarzelend en durft niet goed de slagenwisselingen aan te gaan. ‘Lil Bulldog‘ is een stuk actiever en scoort aan het einde van de ronde met een takedown.
In de derde ronde scoort Herrig opnieuw met een takedown, maar kan de Mexicaanse snel opstaan. Herrig blijft scoren met haar rechtse, die ze op de counter gooit. Grasso begint eindelijk een beetje in haar ritme te komen, maar is het te laat? Aan het einde van de ronde geven de dames nog even alles wat ze nog in huis hebben. Herrig wint de partij door een unaniem jurybesluit en stopt even de sterke progressie van Grasso. Grasso verliest haar allereerste partij in MMA.


James Vick verslaat Abel Trujillo
– Submission (D’arce choke, derde ronde)
in de lightweight divisie staat de partij tussen Trujillo en Vick op het programma. In de eerste ronde is het vooral veel aftasten. Trujillo scoort als eerste met een sterke takedown. Vick lijkt in de stotenwisseling technischer en vloeiender, waar Trujillo met elke stoot een homerun probeert te slaan. Aan het einde van de ronde lijkt hij Trujillo versuft te hebben met een mooie rechterstoot. ‘Killer‘ kan echter het einde van de ronde halen.
In de tweede ronde probeert Trujillo het wel, maar kan Vick de aanvallen simpel afslaan. In het midden van de ronde heeft ‘The Texicutioner’ bijna een submission te pakken, maar kan ‘Killer‘ ternauwernood ontsnappen.
De derde ronde begint met een stevige aanval van Trujillo, maar krijgt in de drang naar voren een knie in zijn gezicht die hem zichtbaar aangeslagen maakt. Vick maakt er uitstekend gebruik van en kan als het gevecht weer naar de grond gaat opnieuw een choke inzetten, dit keer met succes. Trujillo heeft niet genoeg lucht en kracht meer om de aanval af te slaan en tikt af.


Volkan Oezdemir verslaat Ovince Saint Preux
– Jurybesluit (verdeeld)
Volkan Oezdemir maakt zijn debuut in de UFC en is al een tijdje een sparring partner van Alistair Overeem. Meteen maakt hij zijn intenties kenbaar met een paar stevige trappen. OSP heeft zijn laatste twee partijen verloren en heeft een overwinning nodig om weer in the picture te komen in de light heavyweight divisie. De debutant maakt in de eerste ronde een sterke indruk en eindigt de ronde met een sterke fase.
OSP probeert in de tweede ronde uit een ander vaatje te tappen, maar lijkt niet genoeg conditie te hebben om constant druk te zetten. Maar Oezdemir lijkt ook zijn kruit te hebben verschoten, en de tweede ronde komt tot een teleurstellend eind.
Helaas kunnen de vechters in de derde ronde het wedstrijdbeeld niet echt veranderen. Met een sterke finish, waarin hij simpelweg iets meer energie over heeft dan Oezdemir, lijkt OSP de laatste ronde naar zich toe te hebben getrokken. Echter denkt de jury dat Oezdemir over het algemeen iets meer heeft gedaan om de winst naar zich toe te trekken. De Zwitser wint de partij door een verdeeld jurybesluit.


Marcel Fortuna verslaat Anthony Hamilton
– Knockout (eerste ronde)
Fortuna blijkt aan het begin van de partij ruim 40 pond prijs te geven op zijn tegenstander. Anthony ‘Freight Train‘ Hamilton verloor zijn laatste partij tegen Francis Ngannou, wat absoluut geen schande is. Fortuna loopt al snel een flinke wond op aan zijn oog als de twee heren per ongeluk elkaars hoofd stoten. Hamilton probeert de gehele eerste ronde druk te zetten, maar kan nog niet goed doorkomen met zijn combinaties. Fortuna komt even later wel heel goed door met een stoot en de partij is gelijk afgelopen. De benen van Hamilton knakken als rietstengels als hij hard op zijn slaap wordt geraakt door een rechter. Fortuna zorgt voor een enorme verrassing door de veel zwaardere Hamilton knockout te slaan.


Jessica Andrade verslaat Angela Hill
– Jurybesluit (unaniem)
Op papier is dit een hele mooie matchup, Hill is de regerend strawweight kampioene in Invicta FC en Andrade is niet ver van een titelshot in de UFC. De dames stellen absoluut niet teleur en openen de main card met een venijnig partijtje boksen. Vooral Andrade is meedogenloos, en drukt ‘Overkill‘ Hill de eerste en tweede ronde gestaag naar achteren. Hill blijkt een hele taaie tegenstander, want ondanks de zware druk en de oneindige slagkracht van de Braziliaanse, blijft Hill overeind en kan ook wat terugdoen. De dames maken er een bijzonder vermakelijke partij van met veel actie over en weer.
Met een enorme slagenwisseling aan het begin van de derde ronde wordt het een echte ‘barnburner‘. De dames rammen er lustig op los en Hill krijgt Andrade in het midden van de ronde naar de grond. De Braziliaanse kan echter herstellen en gaat vrolijk door met aanvallen. De enorme agressiviteit van Andrade geeft haar ook in deze ronde de overhand, maar Hill blijkt over een granieten kin te bezitten. De Braziliaanse is meedogenloos en drukt onverminderd door. Andrade wint de partij door een unaniem jurybesluit en inmiddels is bekend geworden dat zij de volgende uitdaagster voor Joanna Jedrzejczyk wordt.


********************
FS1 Prelims uitslagen
Curtis Blaydes verslaat Adam Milstead
– TKO (tweede ronde)
Chas Skelly verslaat Chris Gruetzemacher
– Submission (Rear naked choke, tweede ronde)
Ricardo Ramos verslaat Michinori Tanaka
– Jurybesluit (unaniem)
Tecia Torres verslaat Bec Rawlings
– Jurybesluit (unaniem)
********************
Fight Pass Prelims uitslagen
Niko Price verslaat Alex Morono
– Knockout (tweede ronde)
Khalil Rountree Jr. defeated Daniel Jolly
– Knockout (eerste ronde)
Foto: Getty Images / Archief

NBA Update: Cousins pakt uit tegen Warriors, LBJ bereikt als jongste 28.000 punten

0

20170204_HA_KingsVsWarriors (6)
Cousins dropt 32-12-9 op Warriors
Op zaterdagavond werd een eenzijdige regiorivaliteit tussen de Warriors en de Kings nieuw leven ingeblazen. De Warriors, die hun laatste 13 contests wonnen tegen het team uit Sacramento, moesten het namelijk afleggen, 109-106, in het Golden 1 Center. Big man DeMarcus Cousins was de katalysator voor de W: hij pakte uit met 32 punten (zes in overtime), 12 rebounds en 9 assists. Matt Barnes had een double-double met 11 punten en 14 rebounds. Darren Collison bezegelde de wedstrijd met twee vrije worpen met 2,5 seconden op de klok voor de eindscore.

Stephen Curry voerde Golden State aan met 35 punten (8 gemaakte driepunters) en negen assists.
LBJ bereikt 28.000 punten in W
Point guard Kyrie Irving was out, maar dat was geen probleem voor LeBron James. De King ging gewoon terug playmaker spelen zoals hij dat vroeger deed, met als resultaat een team-high 10 assists. De 32-jarige James had ook 32 punten en werd daarmee de jongste speler in de geschiedenis van de NBA om 28.000 te scoren. Hij heeft er nu 28.020 op zijn conto, goed voor een achtste plaats op de all-time NBA list. Kevin Love keerde terug naar de lineup na twee wedstrijden te hebben gemist. De forward had 23 en 15 rebounds voor Cleveland.

Brandon Jennings had 23 punten voor de Knicks. Forward Carmelon Anthony had 17, maar was amper 6-voor-17.
30-20 in 26 minuten voor Whiteside
De win streak van Miami werd op zaterdag verlengd naar 10 wedstrijden op rij. Hoewel vooral het backcourt van de Heat een rol speelt in de streak, was het toch vooral big man Hassan Whiteside die niet te stoppen was tegen de 76ers. Hij domineerde met 30 punten, 20 rebounds en 3 blocks. Whiteside maakte 14 van zijn 17 shots, stofzuigde zes offensieve rebounds op en deed zo ongeveer wat hij wilde tegen de lekkende verdediging van Philadelphia. Dion Waiters (21 punten, 7 assists), Goran Dragic (16 punten, 8 assists) en Tyler Johnson (16 punten, 6 assissts) deden ook hun duit in het zakje.

De 76ers speelden zonder Jahlil Okafor, Joel Embiid en Nerlens Noel. Ersan Ilyasova maakte van de PT gebruik om 21 punten te score.
Uitslagen
New Orleans Pelicans (19-32) v. Washington Wizards (30-20) 91-105
Orlando Magic (20-33) v. Atlanta Hawks (30-21) 86-113
Detroit Pistons (23-28) v. Indiana Pacers (28-22)
Philadelphia 76ers (18-32) v. Miami Heat (21-30) 102-125
Cleveland Cavaliers (34-15) v. New York Knicks (22-30) 111-104
Charlotte Hornets (23-28) v. Utah Jazz (32-19) 98-105
Milwaukee Bucks (22-28) v. Phoenix Suns (16-35) 137-112
Denver Nuggets (22-28) v. San Antonio Spurs (39-11) 97-121
Memphis Grizzlies (31-22) v. Minnesota Timberwolves (19-32) 107-99
Golden State Warriors (43-8) v. Sacramento Kings (20-32) 106-109

Super Bowl LI Preview: Defense

0

16195200_1378845445470771_1867741042506316238_n
Het is duidelijk dat er tijdens Super Bowl LI twee offenses op het veld staan om van te watertanden. Daarom is het juist interessant welke defense het meeste kans heeft om in Houston de schade beperkt te houden. Hebben de Patriots wel een antwoord tegen Matt Ryan en/of heeft de defensie van de Falcons genoeg progressie geboekt om Tom Brady te stoppen? We bespreken het in de Super Bowl LI Preview: Defense.
Patriots ‘hard to beat’, Falcons komen van ver
De New England D beschikt niet over de wapens waarmee de Broncos vorig jaar Cam Newton onschadelijk maakte, maar is over de gehele linie wel sterk genoeg om het de meeste offenses lastig te maken. De Patriots bleken het hele reguliere seizoen en de play-offs ‘hard to beat’.
Alleen de Buffalo Bills (off-day van de offense, eindstand 0-16) en de Seattle Seahawks (het enige team dat meer dan 25 punten scoorde tegen New England) versloegen de Pats. Na het reguliere seizoen kon Matt Patricia dan ook een glansrijk rapport tegemoet zien. De defensive coordinator van New England had met zijn team het minste punten tegen gekregen in de hele NFL.
thumbnail_#7 DEFENSE VERGELIJKING
Hoe anders was dat bij de Atlanta Falcons. De defense mocht, het grootste deel van het seizoen, heel erg blij zijn dat ‘Matty Ice’ vanaf het begin van het seizoen ‘on fire’ was, anders had het Win-Loss record van Atlanta er heel anders uit gezien. Met een team dat gemiddeld 25 punten tegen krijgt en meer dan 370 yards per wedstrijd opgeeft sta je normaal gesproken niet in de Super Bowl.
De statistieken vertellen bij de Falcons dan ook niet het hele verhaal. In 2016 heeft DC Richard Smith wel degelijk progressie geboekt waardoor zowel de Seahawks als de Packers niet meer dan 21 punten wisten te scoren tegen de Falcons tijdens postseason.
Waar de eerste vier wedstrijden in 2016 van Atlanta nog veel weg hadden van ping pong, waarbij de bal razendsnel van endzone naar endzone ging, bleek de defensie tijdens de laatste twee wedstrijden in aanloop naar de Super Bowl wel stand te kunnen houden op de momenten dat het er om ging.
Seattle verloor het momentum na een safety en haakte definitief af na twee intercepties in het vierde kwart. Green Bay, on fire tot de conferencefinale, staakte de achtervolging na een interceptie en een fumble in het tweede kwart.
Waar de Falcons progressie toonden tijdens postseason, zagen we bij de Patriots vooral de bevestiging van wat we al wisten. Bill Belichick en Matt Patricia hebben tegen elke tegenstander wel een antwoord. Het maakt dan niet uit of New England Brock Osweiler treft of Big Ben, Bell en Brown. Houston en Pittsburgh bleven steken op respectievelijk slechts 16 en 17 punten tijdens de divisiewedstrijden in Foxborough.
Patriots D: Kraakt Matt Patricia de formule van Kyle Shanahan?
38-28-42-41-33-38-36-44. Het zijn de cijfers van het aantal gescoorde punten van de Falcons sinds de bye week in week 11. Belichick en Patricia staan voor de uitdaging om die reeks te beëindigen tijdens de belangrijkste wedstrijd van het seizoen. Om de formule van Shanahan te kraken moeten zij zorgen dat alles klopt bij de defensie van New England.
Hoe het niet moet lieten de Packers zien in Atlanta. Het gebrek aan talentvolle cornerbacks en blessures op de safety-positie droeg er aan bij dat Matt Ryan vrij spel had. Voordat de pass rushers ‘Matty Ice’ hadden bereikt stond er al een receiver vrij. Dat moet Patricia voorkomen door Ryan meer onder druk te zetten en alle targets zo veel mogelijk af te schermen. We bekijken per linie of de Patriots de kwaliteit hebben om dat waar te maken.
Defensive line
thumbnail_#8 NE DL
Met de rushing defense van New England, de op twee na beste in de NFL, zit het wel goed. Gevreesde running backs als Jay Ajayi, David Johnson en LeSean McCoy kwamen niet één keer boven de 100 yards uit tegen de Patriots dit seizoen. Devonta Freeman en Tevon Coleman zullen waarschijnlijk samen ook niet boven die grens uitkomen in Houston.
De defensive line heeft meer moeite met het opjagen van de quarterback. New England zit in de middenmoot qua sacks (34 net als Atlanta) en blink niet uit in de pass rush (24ste in de NFL volgens Pro Football Focus). De defensive line zal vooral afhankelijk zijn van de coverage achter hen om tijd te krijgen om Ryan onder druk te krijgen.
Oordeel D-line: +/-
Linebackers
thumbnail_#11 NE LB
Het probleem van New England is dat Freeman en Coleman niet alleen over de grond schade kunnen aanrichten, maar ook als extra receivers. De linebackers zullen zich ook met de bewaking van de running backs (en tight ends) moeten bezig houden omdat Ryan van alle opties gebruik maakt die hij heeft.
Veel druk zal op de schouders komen te liggen van Dont’a Hightower. De linebacker is niet alleen de beste pass rusher, maar ook de beste linebacker in coverage. Met een rookie (Elandon Roberts), Rob Ninkovich en Kyle van Noy (een downgrade ten opzichte van Jamie Collins) lijkt het de linie waar Atlanta het meeste van kan profiteren.
Oordeel linebackers: –
Secondary
thumbnail_#12 NE SECONDARY
Malcolm Butler, de man van Super Bowl XLIX is inmiddels niet meer weg te denken uit de secondary van de Patriots. Hij krijgt waarschijnlijk ook de zwaarste opdracht van allemaal: het uitschakelen van Julio Jones. Butler krijgt daarbij hulp van twee ervaren en, normaal gesproken, betrouwbare safeties. Patrick Chung en Devin McCourty hebben allebei ook een Super Bowl ring van 2014.
Nickel corner Logan Ryan leidt het hele seizoen het team al in tackles en zal de belangrijke taak hebben om Mohamed Sanu onschadelijk te maken als slot receiver. De klasse en ervaring in de lineup zal er waarschijnlijk aan bijdragen dat Atlanta geen vrij spel zal krijgen in Houston.
Oordeel secondary: +
Patriots D
De drie linies samen hebben nauwelijks zwakke plekken. De defensie zal slechts veel punten toestaan als er nul druk komt op Ryan, Julio Jones een monsterdag heeft of de tight ends/running backs niet goed genoeg gedekt kunnen worden. Op een off-day van de defense of rookie fouten hoeft Atlanta niet te hopen.
Falcons D: Krijgt Atlanta ’the G.O.A.T.’ van het veld?
De Falcons kregen dit seizoen veel lof voor hun offensieve spel, maar als de onervaren defensie zich niet had verbeterd gedurende het seizoen had het geen resultaat opgeleverd. Opvallend is dat er in elke linie één of meerdere rookies of tweedejaars staan. Of die onervaren verdedigers voldoende progressie hebben geboekt om Tom Brady af te stoppen is de vraag.
Defensive line
thumbnail_#9 ATL DL
De aangewezen man om het ’the G.O.A.T.’ lastig te maken is Vic Beasley. Hij maakte een enorme sprong dit jaar van 4 sacks in 2015 naar 15,5 in 2016. Daarmee leidde hij niet alleen met afstand de NFL, maar ook zijn eigen team. De geblesseerde nummer 2 Adrian Clayborn (4,5) stond al op een straatlengte achterstand, laat staan nummer 3 Grady Jarrett (3 sacks). Ondanks de bijdrage van de sack leader van de NFL staat Atlanta slechts in de middenmoot qua aantal sacks. Het uitschakelen van Beasley zal dan ook prioriteit nummer 1 zijn voor de Patriots.
In de frontlinie van Atlanta is er niet één speler die uitblinkt in de run defense. Desondanks zijn de cijfers niet dramatisch met 104,5 yard gemiddeld tegen per wedstrijd en rank 17 in de NFL. In de play-offs bleek dat Green Bay en Seattle ook nauwelijks gebruik konden maken van de zwakke plek van de Falcons. Het opgedane vertrouwen uit die duels zal tegenover het levensgevaarlijke running back-trio van de Patriots echter wel eens heel snel verdwenen kunnen zijn.
Oordeel defensive line –
Linebackers
thumbnail_#10 ATL LB
Atlanta pakte dit jaar de jackpot in de draft door in de eerste vier ronden drie defensieve spelers aan het roster toe te voegen die direct impact hadden op het team. Van de twee linebackers maakte Deion Jones (ronde 2 pick 50 overall) het meeste indruk. De’Vondre Campbell viel minder op, maar beide linebackers kunnen bij pass coverage wel van waarde zijn. Qua pass rush en run defense blinken de twee niet uit.
Oordeel linebackers +/-
Secondary
thumbnail_#13 ATL SECONDARY
Keanu Neal, de eerste keus van de Falcons in de draft, bleek ook een voltreffer. De strong safety (goed voor 5 fumbles in 2016) bleek een waardevolle aanvulling op de linie die als sterkste kan worden beschouwd van Atlanta. Deze linie zal wel extra getest worden als Beasley afgestopt wordt en de running backs van de Patriots makkelijk doorkomen. Verder legt de secondary het ook qua ervaring af tegen New England, alleen Robert Alford was al voor 2015 actief in de NFL.
Oordeel secondary: +/-
Falcons D
Uit de analyse van de drie linies valt op te maken dat er wel degelijk veel talent zit in de defensie van Atlanta, maar dat de onervaren spelers nog niet op de toppen van hun kunnen zijn. In de front seven is geen speler te vinden voor wie de running backs van New England echt bang hoeven te zijn.
De zwakte tegen de run, nog onderstreept door het opgeven van de meest yards after the catch, kan ook tot uiting komen als Julian Edelman of Chris Hogan ruimte krijgen om het op een lopen te zetten.
Tel daar het extreem hoge percentage red zone efficiency van tegenstanders van Atlanta bij op en je weet dat het moeilijk gaat worden.
Conclusie:
Atlanta zal defensief een extreem goede dag moeten hebben of moeten hopen op de fouten die Green Bay en Seattle ook maakten om Brady onder de 30 punten te houden.
Voor New England zal het ondanks het aanwezige talent bij de Falcons normaal gesproken makkelijker zijn om de schade beperkt te houden.
Met dat in het achterhoofd kan ik helaas niet anders concluderen dan dat deze oude Amerikaanse sportwet tijdens de Super Bowl weer gaat gelden: Offense wins games, defense wins championships.

Super Bowl LI Preview: Offense

3

16195200_1378845445470771_1867741042506316238_n
De nacht van zondag op maandag is het eindelijk zover. ‘The Big Game’: Super Bowl 51 -of LI zoals de Amerikanen het graag schrijven- tussen de Atlanta Falcons en New England Patriots in Houston. Tijd voor de Sport Amerika redactie om jullie daar volledig op voor te bereiden zodat niemand voor verassingen komt te staan. Vandaag de aanval van beide teams, morgen de verdediging en de dag van de wedstrijd zelf nog een algemene voorbeschouwing.
Aanvallen! Aanvallen! Aanvallen!
Met de Patriots en de Falcons staan twee van de beste offenses van de NFL dit seizoen in de Super Bowl. Beide teams zijn aanvallend bijna niet te stuiten. De Falcons staan in de top 4 van iedere belangrijke categorie, de Patriots staan daar niet ver achter. Waar beide teams in uitblinken? De bal beschermen. 11 turnovers over een heel seizoen, voor beide teams, is historisch laag.
 
#1 OFFENSE VERGELIJKING
Als je de bal niet weggeeft kun je een eind komen. Helemaal als je aanvallend zo goed voorbereid bent als de Patriots en Falcons. Voor beide team is dit grotendeels te danken aan de offensive coördinators, Kyle Shanahan van de Falcons en Josh McDaniels van de Patriots.
Shanahan
De Falcons hebben dit seizoen één van de beste aanvallen aller tijden. Het team scoorde gemiddeld 33.8 punten per wedstrijd, het hoogste aantal in de NFL. Dat is evenveel als de St. Louis Rams aanval onder leiding van Kurt Warner in het seizoen 1999, een aanval die bekend staat als “The Greatest Show on Turf”.  In 10 van de 18 wedstrijden werd er boven de 35 punten gescoord. De laatste 8 wedstrijden, die allemaal gewonnen werden, lag dat gemiddelde zelfs op 39 punten. In al die acht wedstrijden werd de eerste drive omgezet in een touchdown, een NFL record. De Falcons aanval is domweg niet te stoppen.
Dit is de verdienste van offensive coördinator  Kyle Shanahan. De 37-jarige zoon van Mike Shanahan, die zelf als hoofdcoach twee Super Bowls won met de Denver Broncos, werd begin 2015 binnen gehaald door hoofdcoach Dan Quinn om de aanval opnieuw vorm te geven.
De kracht van de aanval en playcalling van Shanahan is de afwisseling en misdirection.  Tegen de Packers, die met 44-21 werden afgedroogd door de Falcons, duurde het 27 plays en bijna 21 minuten voor Atlanta een aanvallende formatie herhaalde. Iedereen bij de Falcons, van wide receiver tot fullback, kan een bal vangen. Maar als het niet lukt door de lucht kunnen de Falcons ook leunen op de ijzersterke running game.
Zoals dat gaat bij goede coördinatoren worden zij vroeg of laat weg geplukt om ergens hoofdcoach te worden. Shanahan zal het volgend seizoen waarschijnlijk aan de slag gaan als de nieuwe HC van de San Francisco 49ers. Hij zal zijn carrière bij de Falcons in stijl willen afsluiten.
McDaniels
De offensive coordinator aan de andere kant, Josh McDaniels (40), stond ook op de lijstjes van de teams die een nieuwe hoofdcoach nodig hadden. Hij heeft ze echter allemaal afgezegd omdat hij goed op zijn plek zit bij de New England Patriots.  Met Tom Brady als je quarterback, een talentvolle groep receivers, 3 sterke runningbacks en 2 beesten van tightends kun je hem geen ongelijk geven. En dan is er nog de (arguably) beste coach aller tijden, Bill Belichick, als je baas. Een betere leermeester kun je je waarschijnlijk niet wensen.
De Patriots moesten het de eerste 4 wedstrijden doen zonder de geschorste quarterback Tom Brady. Geen probleem, zo bleek. Met backups Jimmy Garoppolo en  Jacoby Brissett werden 3 van die 4 wedstrijden gewonnen. McDaniels en Belichick lieten de backups spelen naar hun kracht en namen geen risico. De Patriots zijn meesters in het voorbereiden op een tegenstander.
Zo merkten ook de Steelers in de conference finale. De zone-verdediging van de Steelers, die aan een geweldige tweede helft van het seizoen bezig was, werd aan gort gereten door Brady en co. Het maakt bij de Patriots niet uit wie de ballen vangt, als ze maar winnen. Zo kan het dat receiver Chris Hogan ineens 180 yards en 2 touchdowns vangt in een wedstrijd. De Patriots zoeken een zwakte in de verdediging en buiten die uit, de verdienste van Belichick, Brady maar vooral McDaniels.
Verdict*: Shanahan is een offensief genie. Punt voor de Falcons. 
 

Ryan VS Brady
Met Matt Ryan en Tom Brady staan de twee belangrijkste gegadigden voor de M.V.P. titel van dit seizoen in de seizoensfinale. Dikke kans dat dit de beste wedstrijd voor een verliezende quarterback ooit wordt in een Super Bowl.
Ryan
Waar Shanahan eerder al Matt Schaub (bij de Texans) en Robert Griffin III (bij de Redskins) naar het beste seizoen uit hun carrière wist te coachen kreeg hij nu daadwerkelijk een goede quarterback onder zijn hoede in Matt Ryan. Matty Ice staat al jaren bekend als een goede, degelijke quarterback. In de playoffs liet hij het echter wel eens afweten. Dit seizoen speelt hij het beste football in zijn carrière. Bijna 5000 yards, 38 TD’s tegen slechts 7 intercepties. Ryan straalt nog meer zelfvertrouwen uit op het veld en daar gaat zijn team beter van spelen.
Een ongelofelijke stat voor Ryan: de laatste 8 wedstrijden kwamen 55 van de 67 passes die Ryan op third down gooide aan.  Een 82.1 completion percentage. Goed voor een belachelijke 134.3 passer rating. Matty Ice is on fire.  Dit leidde tot 40 Atlanta first downs door de lucht. Dan krijg je een aanval niet van het veld. Killing voor een verdediging natuurlijk.
 
#2 QB VERGELIJKING
Brady
Die andere QB in de Super Bowl is Tom Brady. Volgens vele de G.O.A.T.  De 4 wedstrijden schorsing waren genoeg motivatie om iedereen maar weer eens te laten zien dat het hem niet uitmaakt hoe zijn ballen zijn opgeblazen. Twee intercepties op 432 pogingen is bizar weinig, hoewel daar in de playoff wedstrijd tegen de Texans nog wel 2 bij kwamen. De tactiek van de Texans – druk, druk en nog eens druk op Brady – lijkt het enige wat het hem lastig maakt. Een verdediging als de Texans hebben de Falcons echter niet, maar daarover morgen meer.
Niemand in de NFL die zo obsessief bezig is met zijn lichaam gezond houden als Brady (al dan niet gesponsord). Van hightech pyjama’s tot avocado ijs. En met succes. Op 39 jarige leeftijd lijkt Brady zelfs beter geworden.  De mooiboy haalt doodleuk zijn beste QBR sinds 2007, het recordbrekende 18-1 seizoen waar geen enkele Patriot fan meer aan wil terugdenken. Nu Manning gestopt is is er geen enkele quarterback die een verdediging zo goed leest en zoveel invloed heeft op de aanval als Brady. Hij is een verlengstuk van zijn coaches. Het wordt zijn (en Belichicks) zevende Super Bowl. Als hij deze wint zou het hem zijn 5e ring opleveren, iets wat nog geen enkele quarterback lukte.
Verdict: Brady is de G.O.A.T. en heeft de ervaring. Ryan speelt de sterren van de hemel dit seizoen. To close to call…  Punt voor beide teams.
 
De Running game
Beide teams hebben een zeer solide running game die ze kunnen aanpassen aan de tegenstander. Als beuken niet werkt kunnen runningbacks van beide teams zich opstellen als receivers.
Freeman/Coleman
De Falcons hebben twee zeer complete, veelzijdige runningbacks in Devonta Freeman (Pro Bowler dit jaar) en Tevin Coleman. Als de wedstrijd vraagt om rechttoe rechtaan rennen dan zijn ze sterk genoeg om dit te doen. Als daar geen ruimte is en ze meer als slot receivers of met screens moeten werken zijn ze misschien nog wel gevaarlijker. Freeman is de enige RB in de NFL die de afgelopen twee jaar voor meer dan 1000 yards en 10 touchdowns per seizoen wist te rushen. Bijna 1600 rushing en 880 yards receiving met 24 TD’s van je RB’s met ruim 4,5 yards per carry: dat zijn Le’Veon Bell cijfers.  Tegen de Packers kwam het er niet helemaal uit, maar bleek het ook niet nodig. Bill Belichick erkende het gevaar maandag; “Coleman just flat out runs away from people, Freeman is hard to tackle.” Het is aan de Patriots om een manier te vinden om ze te stoppen.
#3 RB VERGELIJKING
Blount/Lewis/White
De Patriots hebben voor iedere situatie een andere runningback. Voor het betere sloopwerk is er LeGarrette Blount. Als er behendigheid nodig is zijn er Lewis en White. Blount beukte zich dit seizoen een weg naar een NFL leidende 18 touchdowns. White ving voor 551 receiving yards en 5 TD’s. Lewis begon het jaar geblesseerd maar liet tegen de Steelers zien dat hij helemaal terug is met een rushing, een receiving en een return touchdown. Opvallende stat: de Patriots zijn 16-0 als Dion Lewis meedoet.
Verdict: twee op het oog zeer aan elkaar gewaagde running games. Het grote verschil zit hem in de verdediging van de running game. Waar de Patriots dit seizoen het minste aantal Yards after Catch (YAC) weggeven, staan de Falcons in die categorie onderaan. Bad tackling bij de Falcons dus. Beide teams floreren juist op het gebied van YAC. Het betere tackelen van de Pats zal de Falcons dus remmen. Ik verwacht een monster game van Lewis en White. Punt voor de Patriots.
 
De receivers
“Het maakt niet uit wie de bal vangt, als we maar winnen”, zei Patriots Tight End Martellus Bennett na de gewonnen conference final. Dat geldt eigenlijk voor beide teams, hoewel er bij de Falcons een absoluut monster rondloopt; Julio Jones. De Patriots zouden daar Rob Gronkowski tegenover kunnen stellen, als die niet (weer) geblesseerd was.
Julio & Friends
De Falcons braken een record dit seizoen door 13 verschillende receivers een bal te laten vangen. Daarmee zou je zeggen dat ze dus helemaal niet afhankelijk zijn van Julio Jones. Dat is natuurlijk maar gedeeltelijk waar. De dubbele dekking die Jones naar zich toe trekt zorgt ervoor dat andere receivers vrij komen. Tegen de Packers liet Jones zien wat hij kan doen tegen middelmatige cornerbacks: 180 yards en 2 touchdowns.  Jones heeft nu twee weken de tijd gehad om zijn geblesseerde voet te laten helen en zou dus fit aan de wedstrijd moeten kunnen beginnen.
Als Jones succesvol geschaduwd wordt door cornerback Malcolm Butler (wat de verwachting is) heeft Ryan nog genoeg andere opties. Mohamed Sanu kent een prima  eerste seizoen bij de Falcons als #2 receiver. Als Taylor Gabriel – de Falcons versie van Tyreek Hill – met een beetje ruimte de bal in zijn handen krijgt is hij niet te houden. Tight Ends Hooper, Tamme (geblesseerd) en Toilolo waren goed voor 8 receiving TD’s. Freeman en Coleman voor 5. Shanahan en Ryan gebruiken iedereen.
 
#4 WR VERGELIJKING
Patriots receivers

Chris Hogan had in de conference finale dezelfde stat line als Julio Jones. Dat is natuurlijk absurd. Op geen enkele manier heeft Hogan hetzelfde talent als Julio Jones. Voor de Patriots is dat niks nieuws. Iedere week kan een andere speler de superster zijn. Brady, Belichick en McDaniels kijken naar de zwakke plek in een verdediging en maken daar gebruik van. En dan maakt het niet heel veel uit wie er op die zwakke plek staat om de ballen te vangen. Waar vorige jaren een blessure voor tight end Gronkowski een probleem was geweest hebben ze dit jaar een andere reus in de vorm van Martellus Bennett die zijn rol overneemt. Edelman is misschien niet zo groot maar er zijn weinig receivers die met meer vuur spelen. Amendola en rookie Michael Mitchell kunnen net zo goed ineens de sterren worden. En dan zijn er nog de runningbacks Lewis en White.
Verdict: Alle RB’s buiten beschouwing gelaten hebben de Falcons de betere receiver groep: Julio. Punt Falcons.

 
De Falcons Offensive Line
De Falcons zijn het enige team dat een seizoen lang dezelfde 5 starters in de offensive line heeft kunnen opstellen. Als er één positie is waar dit van belang is dan is het wel de o-line. Center Alex Mack werd bij de Browns weg gelokt door hem een contract te geven waarmee hij de best betaalde center van de NFL werd. Dit geld is hij dubbel en dwars waard.** De hele linie werd er beter van, vooral in de running game. Vorig seizoen waren de Falcons 25e in rushing, dit jaar 5e. Toch werd QB Matt Ryan 37 keer gesacked dit seizoen. Vooral right guard Chris Chester liet nog wel eens een steek vallen  in de pass protection en ook Jake Matthews stagneerde in zijn groei. Mack kampt ook nog eens met een enkelblessure, voor de Falcons is het te hopen dat hij op het veld kan blijven.
#5 ATL OL
 
De Patriots Offensive Line
Ook bij de Patriots werd er iemand aangetrokken om de offensive line te verbeteren. Coach Dante Scarnecchia werd uit zijn pensioen gelokt om een groep die het seizoen ervoor 13 verschillende startende formaties had gehad in 16 wedstrijden uit het slop te trekken. Het resultaat is verbluffend. De groep ging van een zwakke plek naar een kracht. Nate Solder haalde na twee zwakkere seizoenen zijn oude niveau weer. Marcus Cannon ging van zwakke plek naar all-pro. Shaquille Masons pass protectie is ineens een pluspunt. Alleen rookie Joe Thuney is nog steeds een zwakke plek. Hij liet 45 total QB pressures toe en kreeg penalties 10 tegen.
NEOL
Verdict: Brady is afhankelijk van een “clean pocket” en dat heeft de Patriots O-line hem gegeven dit seizoen. Ik zie de Falcons pass-rushers daar niet doorheen breken. Punt Patriots.

Conclusie:

De eindstand: 3-3. Daar heeft niemand wat aan natuurlijk. Maar als je alles op een rijtje zet kun je ook een hoop tegen elkaar wegstrepen:
McDaniels vs Shanahan.
Brady vs Ryan
Blount/Lewis/White vs Freeman/Coleman
Edelman/Bennett/Hogan vs Jones/Sanu/Gabriel
Solder/Cannon/Mason vs Mack/Levitre/Schraeder
Kies maar eens wie je zou willen hebben bij je franchise…
Persoonlijk denk ik dat de Falcons de betere aanval hebben door Julio Jones en Devonta Freeman. Maar veel zit er niet in.  Dat dit een offensieve wedstrijd gaat worden staat vast. Beide teams scoren aan de lopende band. Beide teams beschermen de bal. Eén turnover kan beslissend zijn. Dan is het dus aan de verdediging om die te forceren. Daarover morgen meer.
*Mening van deze redacteur, met een korrel zout te nemen.
** Ik hoef het niet te betalen.