Op 27 april zal in Philadelphia de NFL Draft worden gehouden, en in aanloop naar de draft van 2017 zetten wij de komende tijd de grootste talenten per positie op een rijtje. Deze keer aan bod: de running backs.
1. Leonard Fournette – LSU
De beste running back dit jaar komt in de persoon van Leonard Fournette. Bleef dichtbij zijn thuisbasis New Orleans door voor de LSU Tigers te gaan spelen. Fournette brengt een hoop kwaliteiten met zich mee die teams dolgraag terugzien in een franchise running back. Fysiek gezien past hij volledig bij zijn positie: het lichaam van een linebacker en de snelheid van een wide receiver. Fournette ploegt, beukt en vecht zich agressief door defensies heen en deelt altijd de hardste klap uit.
Door zijn bouw mist hij wel de bewegelijkheid (die running backs zoals Dalvin Cook bijvoorbeeld wel hebben) om een tegenstander goed te laten missen. Daarnaast heeft hij niet het geduld om te wachten en te kijken hoe zijn blocks voor hem verlopen. Fournette duikt gewoon een gat in en hoopt zover mogelijk te komen.
Desalniettemin heeft Leonard Fournette veel te bieden aan zijn toekomstige werkgever en zal hij 27 april al vroeg weten welk team met hem in zee wil gaan.
2. Dalvin Cook – Florida State
Dalvin Cook mag dan niet zo sterk zijn als Fournette, hij doet zijn ding als running back wel een stuk geraffineerder. Achtervolgd door schouderproblemen en aanvaringen met de politie krijgt Cook een bepaald stempel mee, maar op het veld lijkt dat weg te vallen. Hij is snel, bewegelijk, maakt graag wat schijnbewegingen en heeft meerdere versnellingen in zich.
Daardoor is het lastig om Cook in te zetten op runs door het midden. Hij mist simpelweg de brute kracht om zich door de lijn te wurmen. Daarnaast fumblede hij liefst dertien keer voor de Florida State Seminoles, wat ook vraagtekens oproept over Cook’s ball security. Maar Cook is een groot talent, die leert van zijn fouten en zijn weg in de NFL wel zal vinden.
3.Christian McCaffrey – Stanford
Christian McCaffrey was het Zwitsers zakmes van de Stanford Cardinal. Voornamelijk geposteerd als running back, maar schuwde ook niet om kicks te returnen of te fungeren als pass catcher. Dat liet hij bijvoorbeeld op de Pro Day van Stanford zien, door ook receiver routes te lopen vanuit de slot.
McCaffrey mist de echte kracht of snelheid, maar maakt dat meer dan goed met zijn veelzijdigheid.
4. Alvin Kamara – Tennessee
Alvin Kamara kwam bij Tennessee om een duo te vormen met toptalent Jalen Hurd. Terwijl laatstgenoemde nog op zoek is naar een nieuw universiteitsteam omdat hij Tennessee verliet, maakt Kamara zich op voor de NFL. Kamara heeft genoeg massa en de snelheid en flexibiliteit die nodig zijn in de NFL. Heeft verstand van pass protection en kan zelf nog aardig vangen ook.
Zijn vision is echter minder, waardoor keuzes niet altijd verstandig uitpakken. Bovendien heeft Kamara in het verleden te maken gehad met een aantal knieblessures, en dat kon hem nog wel eens parten gaan spelen.
5. Joe Mixon – Oklahoma
Op het veld was Joe Mixon bij Oklahoma een uitstekende speler, maar helaas kwam hij vooral negatief in het nieuws omdat hij een vrouw had geslagen. Hij werd daar in 2014 een jaar voor geschorst en bood onlangs zijn excuses aan voor zijn daden. Dit za dan ook veel invloed hebben op zijn positie in de Draft en of hij überhaupt gekozen zal worden eind april.
Het is een grote smet op Mixon, die verder een uitstekende running back kan zijn. Atletisch gebouwd, beschikt Mixon ook over prima snelheid en quick feet, waardoor hij ook snel van richting kan veranderen. Daarnaast kan hij ook receiver werk verrichten vanuit de slot of als pass catcher.
NFL Draft 2017 Preview – Running Backs
UFC 210: Johnson droomt van titel, Mousasi van titelkans
Een jaar geleden was het nog verboden gebied, maar nu staat alweer het derde UFC-event in vijf maanden tijd op New Yorks grondgebied op het programma. In Buffalo worden twee vragen beantwoord die al maanden in het wereldje gonzen. Kan Anthony Johnson wraak nemen op Daniel Cormier? En is Gegard Mousasi klaar voor een titelgevecht?
De wereld van de UFC kent de laatste tijd veel oude vetes die nieuw leven worden ingeblazen. De vete tussen Daniel ‘DC’ Cormier en Anthony ‘Rumble’ Johnson is er daar één van. Het duel in Buffalo is namelijk de tweede maal dat de kemphanen om de gordel gaan strijden. De eerste ontmoeting, in mei 2015 in Las Vegas, eindigde in submission in de derde ronde.
Johnson heeft het zichzelf sindsdien vooral kwalijk genomen dat hij Cormier niet knock-out wist te slaan en heeft zijn heavy hands sindsdien alleen maar nog harder gemaakt. Na de verliespartij tegen Cormier noteerde hij KO’s tegen achtereenvolgens Jimi Manuwa, Ryan Bader en Glover Texeira. Die laatste bleef welgeteld dertien seconden rechtopstaan tegen ‘Rumble’.
Hoewel ook Cormier al drie partijen op rij ongeslagen is (inclusief die tegen Johnson) is de uitdager toch licht favoriet. Dit komt vooral door de manier waarop hij met zijn tegenstanders omging in de afgelopen gevechten. Johnson stond bij elkaar opgeteld nog geen twee hele rondes in de octagon sinds hij verloor van Cormier. Het duel met ‘DC’ alleen duurde al langer dan alles wat hij sindsdien deed. Gemiddeld gezien over zijn hele loopbaan staat Johnson bijna de helft van de tijd in de octagon ten opzichte van zijn opponent. Johnsons gevechten duren 6:02, die van Cormier gemiddeld 12:37.
De geest van Jon Jones
Dan is er nog een andere geest die in de hoofden van Cormier en Johnson zal spelen, die van Jon Jones. Jones is Cormiers andere grote rivaal in de lichtzwaargewicht divisie. Sterker nog, Jones, een lieveling van de UFC-fans, is de reden waarom DC niet altijd even warm wordt onthaald als hij in de octagon stapt. Voor Cormier is de rematch tegen Johnson dan ook vooral een podium om de boe roepende fans definitief het zwijgen op te leggen.
Al zou dat slechts voor korte duur kunnen zijn. Bijna geen enkele voorbeschouwing (inclusief deze) kijkt niet vooruit voorbij de ontmoeting tussen Cormier en Johnson. De schorsing van Jones loopt namelijk ten einde. Sommigen verwachten zelfs dat dit weekend al wordt aangekondigd waar en wanneer hij terugkomt. In het ideale scenario zou Cormier van Johnson winnen waardoor Cormier vs Jones, het gevecht dat Jones misliep op UFC 200 door zijn schorsing, alsnog kan plaatsvinden.
UFC just announced Jon Jones will speak to media on Friday in Buffalo prior to UFC 210. First time in a while. Should be interesting.
— Mike Bohn (@MikeBohnMMA) 4 april 2017
Mousasi wil naar titelgevecht
Hoewel de rest van de wereld waarschijnlijk vooral naar het kemphanengevecht tussen Cormier en Johnson uitkijkt, zullen de Nederlandse fans vooral uitkijken naar het gevecht dat voorafgaat. Dan staat Gegard Mousasi namelijk tegenover Chris Weidman. Beide heren dromen ervan de riem te veroveren. Of heroveren, in het geval van Weidman.
Waar Weidman een nederlaag (tegen Luke Rockhold), een zware blessure, en weer een nederlaag (tegen Yoel Romero) te verwerken kreeg, daar legde Mousasi de ene na de andere opponent neer. Het is dus niet zo vreemd dat ook Mousasi uitspreekt graag eens voor de titel te gaan. Probleem is daarbij dat er flinke drukte in de gewichtsklasse van de heren is. De tirades hierover van Mousasi zijn inmiddels een bekend fenomeen op persconferenties en Twitter.
VIDEO: @mousasi_mma believes he's getting 'screwed' by UFC: 'They should pay me more' — https://t.co/3Cb6bgQpY1 pic.twitter.com/3JmUVsKXv4
— MMAFighting.com (@MMAFighting) 5 april 2017
Mousasi staat vooralsnog vijfde op de UFC-ranking. Michael Bisping is nog altijd de kampioen. Er zijn echter vele kapers op de kust. Naast Weidman (vierde) en Mousasi, zou ook Yoel Romero (eerste) weleens een kans willen, net als Jacare Souza (derde). En dan is er nog de teruggekeerde Georges St-Pierre. Nog niet zo lang geleden was GSP de koning van de UFC. Na een afwezigheid van drie jaar en een geschil met de UFC over zijn status is zijn terugkeer nu aanstaande. Hij gaat het bij zijn comeback direct tegen Bisping opnemen.
Het opvallende daarbij is dat St-Pierre in het verleden nimmer in deze divise vocht. Mousasi dacht er het zijne over. De Leidenaar liet optekenen dat hij het maar vreemd vond dat iemand als GSP kan terugkeren in de UFC, in een voor hem nieuwe gewichtsklasse, en direct een titleshot krijgt. Mousasi ziet daar enige oneerlijkheid in tegenover de hoog gerankte vechters die wel hun sporen in de divisie verdiend hebben.
Vooralsnog is het eerst de taak aan Mousasi om Weidman uit te schakelen. De Leidenaar zegt al weken klaar te zijn en exact te weten wat zijn tegenstander zal gaan doen. Mocht hij zijn winstreak verlengen naar vijf wedstrijden, dan zal de kans groot zijn dat een title shot eindelijk aan de horizon zal gaan gloren.
Foto: Getty Images/Archief
NFL Draft 2017 Preview – Outside Linebackers
Op 27 april zal in Philadelphia de NFL Draft worden gehouden, en in aanloop naar de draft van 2017 zetten wij de komende tijd de grootste talenten per positie op een rijtje. In dit artikel de werkpaarden achter de defensive line: de outside linebackers.
1. Zach Cunningham – Vanderbilt
De beste speler van de zwakste schakel uit de SEC. Zach Cunningham werd door veel teams te licht bevonden, maar groeide bij de Commodores uit tot een echte leider. Hij komt snel en agressief van zijn block af, op jacht naar degene met de bal. Was voor zijn team een echte playmaker, voornamelijk omdat hij ook weinig hulp kreeg van zijn minder getalenteerde ploeggenoten. Cunningham noteerde in zijn laatste seizoen liefst 125 tackles.
Cunningham heeft zijn lichaamsbouw mee, maar er is nog wel ruimte voor verbetering. Het grootste punt is echter het tacklen. Hij zet zijn tackle vaak te hoog in en laat zijn kracht vooral uit zijn bovenlichaam komen in plaats vanuit zijn onderlichaam. Cunningham heeft echter door zijn ervaring als ‘Mike’ de kans om in de NFL als outside linebacker te shinen.
2. T.J. Watt – Wisconsin
In het kielzog van J.J. en Derek is T.J. het derde Watt-broertje dat doorstroomt naar de NFL. Door blessureleed startte hij slechts één volledig seizoen op de linebacker positie, en dat was het afgelopen jaar. Hij deed dat echter wel met verve. Hij speelt hard, agressief en snel en maakt goed gebruik van zijn armen om niet in blocks verstrikt te raken. Hij beschikt over dezelfde inzet en drive die ook te zien is bij oudste broer J.J., wat het natuurlijk aantrekkelijk maakt om hem te draften.
Zijn passie voor het spel werkt echter twee kanten op. Hij laat zich vaak de verkeerde kanten op trekken door tegenstanders en vergeet soms zijn assignment. Daarnaast speelt ook het feit mee dat T.J. Watt slechts een jaar als starter fungeerde op de outside linebacker positie.
3. Ryan Anderson – Alabama
Koos als één van de meest gewilde spelers van de Verenigde Staten voor Alabama, maar het duurde lang voor zijn potentie zich vertaalde naar een startplek bij de Crimson Tide. Anderson heeft een goed football IQ, weet wat zijn takenpakket omvat en houdt zich aan zijn opdrachten. Is een clean hitter en beheerst de kunst van de tackle tot in de fijne puntjes.
Anderson mist een beetje fysiek voor zijn positie en heeft ook niet de snelheid om een tegenstander in te halen. Coverage houden zal voor hem lastiger worden dan op college niveau. Ook in de pass rush kan het hem moeilijk worden gemaakt. Zijn periode onder het regime van Nick Saban heeft Ryan Anderson echter tot een kalme, gedisciplineerde speler gemaakt, maar wel één die het duel niet schuwt. Zijn ervaring als OLB in zowel een 3-4 als een 4-3 scheme maken hem tot een gewild project.
4. Takkarist McKinley – UCLA
Een veel atletischer edge rusher dan Takkarist McKinley is er op dit moment niet beschikbaar. Hij beleefde zijn definitieve doorbraak als starter bij UCLA in 2016. Zijn achtergrond in atletiek en lange armen geven hem een voordeel bij het shedden van blocks en het insluiten van degene met de bal.
Aan zijn techniek valt er echter heel wat te verbeteren, want hij beschikt niet over flashy bewegingen zoals swim of spin moves. Ook staat hij vaak rechtop tijdens de rush, waardoor tackles hem makkelijk tegen de grond kunnen werken. Takkarist McKinley is nog een ruwe diamant, met de fysieke traits voor een linebacker, maar moet qua techniek nog een hoop leren.
5. Haason Reddick – Temple
Haason Reddick kan uitgroeien tot één van de grote verrassingen van de komende Draft. Speelde running back en defensive back in high school, maar werd bij de Temple Owls als defensive ends geposteerd. Reddick verrasste echter door moeiteloos te switchen van defensive end naar outside linebacker tijdens de Senior Bowl en draaide daarna nog een uitstekende Combine.
Tegen Reddick spreekt vooral het feit dat hij in de NFL op een positie terecht komt waar hij nul ervaring mee heeft. Hij heeft te weinig massa om defensive end te spelen op het niveau van de NFL en mist de echte kwaliteiten van een edge rusher. Reddick heeft echter een hoog plafond en het is de kunst van de defensive coordinator om die potentie eruit te gaan halen.
Three up, three down: Alles of niets in de openingsseries
Een nieuw honkbaljaar, een nieuwe rubriek. Keken we vorig jaar nog wekelijks naar de vorm van alle dertig teams in de SportAmerika MLB Power Ranking, dit jaar pakken we het anders aan. Iedere week bespreken we de zes meest opvallende teams van de afgelopen week en gaan we dieper in op de drie snelste stijgers en drie hardste dalers. Three up, three down.
Up
Colorado Rockies
Aangezien het seizoen pas twee speeldagen oud is, is er nog weinig te zeggen over de echte kracht van de verschillende teams. Voor teams die in een divisie zitten met een potentiële kampioen van 2017 zijn de begindagen echter extra belangrijk, nu valt er misschien nog iets te halen. De Rockies hebben met maar liefst twee World Series-waardige tegenstanders in de divisie te maken. Daardoor wordt zelfs het bemachtigen van een Wild Card een moeilijke klus voor dit team dat best wel wat te bieden heeft.
Het is dan ook lekker om het seizoen te beginnen met een dubbele zege. De grote aanjager? De nieuwe bullpen! Vijf scoreloze innings op Opening Day en drie en een derde inning zonder score op de tweede dag betekende tweemaal dat de Rockies een 5-4 achterstand tegen de Brewers halverwege de wedstrijd konden ombuigen. Opvallend, want de bullpen in Colorado was vorig jaar de zwakste van de MLB. Met zeven runs in de eerste wedstrijd en zes in de tweede zit het aanvallend ook aardig in elkaar. De 2-0 start is pas de vijfde in de geschiedenis van de Rockies. Het helpt daarbij ook dat Nolan Arenado zijn goede vorm uit de World Baseball Classic nog altijd niet verloren heeft.
Houston Astros
Een kleine, maar toch niet te onderschatten, groep volgers en kenners ziet in de Houston Astros een potentiële World Series-kandidaat. Het ontbreekt de ploeg uit de havenstad van Texas alleen nog aan een echte ace op de heuvel. Daar heeft men vooralsnog mannen als Lance McCullers JR. staan. Op dit moment is dat voldoende om overwinningen naar zich toe te trekken, al zijn er mensen die een aardig seizoen voor hem voorspellen:
Picking #Astros Lance McCullers Jr. to win the 2017 American League Cy Young Award. pic.twitter.com/fBvv7ruNvl
— Ryan M. Spaeder (@theaceofspaeder) 16 januari 2017
De power in de bats is echter van een andere orde in Houston, vijf runs gescoord, vier solo homeruns. George Springer, Carlos Correa, Brian McCann en Marwin Gonzalez zorgden stuk voor stuk voor gelukkige fans door ballen over de muur te werken. Volgens manager A.J. Hinch mag dat volledig op het conto van de offense van Houston worden geschreven. Hij vond dat de pitching van de zijde van tegenstander Seattle in beide wedstrijden van topniveau was. Dat belooft nog wat voor het vervolg van het seizoen.
Cleveland Indians
De Indians komen uit een seizoen waarin zij maar net naast de titel grepen. Dit jaar moet dat anders. Nou ja, anders. De Indians gaan vooralsnog verder waar ze gebleven waren. Bijvoorbeeld met Cody Allen die als closer de ene na de andere slagman van de Texas Rangers terug naar de bank verwijst. Allen staat daardoor op twee saves in evenzoveel wedstrijden. De bullpen van Cleveland staat pas op een hit tegen na 6 1/3 innings in 2017.
De veerkracht van de Indians was in 2016 al groot, maar lijkt in 2017 alleen maar groter geworden. Zo werd een achterstand van vier runs in de eerste wedstrijd omgebogen in een voorsprong van drie runs. De laatste keer dat de Indians op Opening Day een achterstand van die omvang ombogen was al even geleden, in 1901. Een ander positief punt voor de mannen uit Ohio is dat Edwin Encarnacion zijn draai direct gevonden lijkt te hebben. Zijn eerste homerun van het seizoen staat al genoteerd.
Down
Milwaukee Brewers
Zoals gezegd is er nog geen duidelijke tweedeling te zien na twee dagen baseball. Het spreekt dus voor zich dat de slechtst presterende teams tot nu toe allemaal verloren van de best presterende teams. Tweemaal op rij verliezen is iets wat men in Milwaukee wel vaker heeft gezien en in het komende jaar ook nog veel vaker zal meemaken. Gesweept worden door een ploeg die vooraf als ongeveer gelijkwaardig werd geacht is echter nooit fijn.
Als het dan tegenzit, dan uit zich dat ook direct op alle mogelijke manieren. Al vroeg in de wedstrijd op Opening Day viel starter Junior Guerra bijvoorbeeld uit met een verrekte spier in de kuit. De komende zes weken kan daarom geen beroep op hem worden gedaan. Daardoor moet direct al geschoven worden met de rotation. Tommy Milone neemt de plek van Guerra in en zal komende zaterdag starten. Om de plek van Milone in te nemen is reliever Brent Suter teruggehaald van Triple-A-team Colorado Springs.
Seattle Mariners
Zou de angst nu al bij de spelers van Seattle in de benen slaan? Starters Felix Hernandez en Hisashi Iwakuma beleefden in ieder geval geen fijne opening van het seizoen. Beide kregen twee homeruns om de oren en in beide gevallen had dat een loss als gevolg. De Mariners willen in 2017 eindelijk de play-off-droogte doorbreken. Tweemaal verliezen van een directe concurrent biedt daarbij geen hulp.
De kracht uit de knuppels moet voorlopig ook van de oudgedienden komen in Seattle. Alleen Robinson Cano en Danny Valencia wisten in beide duels tenminste eenmaal de bal in het spel te brengen. Designated hitter Nelson Cruz staat bijvoorbeeld voorlopig nog op een slaggemiddelde van .000.
Texas Rangers
De Texas Rangers waren vorig jaar in staat om meer wedstrijden in de laatste twee innings om te draaien dan elk ander team in de afgelopen veertig jaar. Er was bovendien geen team dat zo veel wedstrijden met een run verschil naar zich toe wist te trekken. Extra vervelend is het dan dat de Texanen in de eerste wedstrijd van het nieuwe seizoen juist vier runs in de laatste twee innings tegen kregen en daardoor met 8-5 verloren en op de tweede dag de wedstrijd juist met een run verschil (4-3) wisten te verliezen.
Opvallend was verder dat in het tweede duel met de Indians Texas-spelers diep in de wedstrijd met nul uit in scoringspositie kwamen maar geen van allen dit wist af te maken. De kracht van 2016 lijkt zich al vroeg te keren tot de zwakte van 2017. De Rangers zijn daarom voor het eerst sinds 2007 een seizoen begonnen met 0-2. Pinchhitter Jurickson Profar heeft daarbij ook zijn stempel niet kunnen drukken.
Foto: Keith Allison/Flickr The Commons
NBA MVP – Is 'triple double' koning Russell Westbrook de onbetwiste MVP?
Het was hét gesprek van de afgelopen NBA-avond: Russell Westbrook kwam met zijn 41e triple double van het jaar op gelijke hoogte met Oscar Robertson, en met nog een week te gaan ligt hij op koers om datzelfde record nog te gaan verbreken. En daarmee lijkt het ook vrijwel zeker dat Westbrook dit seizoen de MVP-titel in de NBA mag gaan ontvangen.
Toch?
Nou, niet als het aan James Harden ligt. Want ondanks de records van Westbrook beleeft zijn oude teamgenoot in Houston ook een seizoen waar je u tegen zegt.
Harden rijst tot nieuwe hoogtes
Tussen alle triple doubles van Westbrook, de strijd tussen de Warriors en de Spurs, en de algehele strijd om de Eastern Conference door, zijn de prestaties van Harden misschien voor het grote publiek wat anoniem gebleven.
Tuurlijk, de Houston Rockets doen het goed, zijn aanvallend tot nieuwe hoogtes gestegen en hebben zelfs een record gevestigd door de meeste driepunters ooit te maken in één seizoen.
Maar ondanks dat het aanstellen van Mike D’Antoni hier ongetwijfeld een rol in speelt, is de nieuwe rol van Harden ook bepalend geweest. D’Antoni heeft de sleutels van zijn offense letterlijk aan de ex-Thunder speler gegeven, en deze heeft vervolgens de Rockets vaker wel dan niet naar de overwinning gespeeld met persoonlijke records wat betreft punten, rebounds en assists per wedstrijd.
Last night, James Harden became the first player in NBA history to score and assist on 2,000 points each in a season. pic.twitter.com/RnlO5BxNqM
— SportsCenter (@SportsCenter) March 29, 2017
Beter dan Westbrook?
De hamvraag is nu, is dit historische seizoen van Harden genoeg om als indrukwekkender te worden geacht dan het seizoen van Westbrook. Uiteraard, Westbrook is als absolute sterspeler in Oklahoma City geforceerd om vaker zelf het heft in handen te nemen. Maar desalniettemin blijkt uit alle triple doubles dat hij een groot deel van zijn kansen wel afmaakt, en ook genoeg teamgenoten vindt met zijn assists.
Russell Westbrook: 41st triple-double of season, tying Oscar Robertson's single-season record (1961-62 Royals) pic.twitter.com/0OJ79Aelts
— ESPN Stats & Info (@ESPNStatsInfo) April 5, 2017
Het feit dat hij een record uit 1961 verbreekt is ongekend, omdat het een totaal ander tijdperk is waarin er nu wordt gespeeld. En hoewel hij allicht gretig op zoek is naar rebounds en zijn teamgenoten hem hierbij ook helpen: dat zal allemaal wel. Feit blijft dat hij ze pakt en in combinatie met zijn andere prestaties blijft het een buitengewoon indrukwekkend seizoen.
Russell Westbrook has made 75 of the @okcthunder's 120 shots in the clutch this season
72 of the 75 have been unassisted pic.twitter.com/h1zIkjG8Pj
— ESPN Stats & Info (@ESPNStatsInfo) March 30, 2017
Harden vs. Westbrook
Maar voordat we de MVP-award direct aan Westbrook overhandigen, verdient James Harden het om nog eenmaal één op één vergeleken te worden met de ster van de Oklahoma City Thunder.
De cijfers laten zien dat er voor beide heren wat valt te zeggen. Westbrook scoort meer, maar Harden zorgt voor meer assists. Harden’s field goal percentage ligt hoger, maar volgens de ‘player efficiency rating’ is Westbrook weer effectiever. En dan is er het feit dat de Rockets meer winnen dan de Thunder, met het argument dan Harden voor zijn team meer zou betekenen dan Westbrook voor de Thunder omdat hij zijn medespelers er meer bij betrekt.
An #MVP performance by @JHarden13 today. pic.twitter.com/208UKAbd6k
— Houston Rockets (@HoustonRockets) March 26, 2017
Al met al verdienen beide spelers een vermelding voor hun historische seizoen. Maar uiteindelijk, alle triple doubles daargelaten, beleeft Westbrook een seizoen wat ongekend is en eigenlijk in dit tijdperk bijna niet te verwachten is. Harden is daardoor misschien wel de beste nummer twee aller tijden, maar vooral wanneer Westbrook het record van Oscar Robertson gaat verbreken, lijkt niets een MVP-titel van de point guard meer in de weg te staan.
MLS Update – Speelronde #5, Schweinsteiger scoort bij debuut
Na een week afwezigheid is de MLS Update weer terug, met onder andere updates van speelronde vier en vijf. In speelronde vier kwamen maar zes teams in actie vanwege de interlands van het Amerikaanse nationale team. In speelronde vijf kon iedereen gewoon weer spelen.
Weer pak slaag voor Minnesota
Ook in speelronde vier wist Minnesota weer niet te winnen. In het uitduel tegen New Engeland Revolution kwam Minnesota al gauw op achterstand na een vroege goal van New England speler Juan Agudelo die de 1-0 makkelijk kon binnenkoppen. Minnesota kwam in de viertiende minuut via de Amerikaanse middenvelder Warner nog terug tot 1-1. Hierna ging het snel bij New England. Via Kei Kamara, Lee Nguyen en de tweede van Agudelo stond New England met 4-1 voor bij de rust.
Na de rust kwam Minnesota gauw terug tot 4-2 via Brent Kallman, maar vier minuten later scoorde Tierney weer voor New England om het verschil weer drie te maken. Hierdoor verloor Minnesota uiteindelijk met 5-2, dit was alweer de derde nederlaag met minimaal vijf tegentreffers.
Schweinsteiger scoort bij debuut voor Chicago Fire
Afgelopen week heeft Chicago Fire goede zaken gedaan door Bastian Schweinsteiger over te nemen van Manchester United. Het debuut van de Duitse middenvelder begon uitstekend nadat hij de 1-0 kon binnenkoppen na een voorzet van Accam.
The script writers had this one right.@BSchweinsteiger scores on his debut for @ChicagoFire! #cf97 #CHIvMTL https://t.co/g0tFPBOu5z
— Major League Soccer (@MLS) April 1, 2017
Het debuut van Schweinsteiger eindigde bijna in mineur toen Tabla de 1-2 voor Montreal scoorde in de 90ste minuut. Drie minuten later kon Solignac nog scoren nadat hij de bal goed aannam en liet stuiteren na een lange pass McCarty. Hierdoor eindigde het debuut van Schweinsteiger voor Chicago Fire met een 2-2 gelijkspel.
But SOLIGNAC! With the late equalizer. What a finish! #CHIvMTL pic.twitter.com/nzgGKh1bfd
— Total MLS (@TotalMLS) April 1, 2017
Minnesota wint eindelijk eerste wedstrijd
Voor Minnesota United was de vijfde speelronde een bijzondere speelronde, ze wisten namelijk voor het eerst te winnen in de Major League Soccer. Toch begon de wedstrijd zoals gebruikelijk weer slecht bij Minnesota. Al in de vierde minuut scoorde Mulholland de 0-1 voor Real Salt Lake. In de zestiende minuut kon Minnesota wat terug via Kevin Molino. Hier bleef het dan ook bij tot de rust. Na de rust kwam Minnesota als herboren naar buiten. Spits Christian Ramirez scoorde twee keer binnen twintig minuten om de stand op 3-1 te zetten. Al is de 3-1 vooral aan te schrijven op Real Salt Lake keeper Rimando.
Oh no! Rimando with a very uncharacteristic error and Ramirez adds another goal. 3-1 Loons! #MINvRSL pic.twitter.com/fvtSicKR5U
— Total MLS (@TotalMLS) April 2, 2017
Zes minuten later mocht Johan Vegas de stand ook nog op 4-1 zetten na slap verdedigend werk van Real Salt Lake. Drie minuten voor tijd kon Real Salt Lake de stand wel nog terugbrengen naar 4-2 door een doelpunt van Yura Movsisyan. Hierdoor begon Mike Petke zijn periode als coach bij Real Salt Lake met een pijnlijk verlies.
Spelers van de week
Een van mijn spelers van de week is Kevin Molino van Minnesota United. De Trinidadian wist met zijn doelpunt en twee assists Minnesota naar de eerste winst van dit seizoen te lijden. Nadat Molino zelf de 1-1 binnenkopte gaf hij de assists op de 2-1 en op de 4-1. Vooral de assist bij de 2-1 is goed. De linksbuiten van Minnesota ziet spits Ramirez lopen, vervolgens wacht hij even en steekt op het juiste moment de bal diep.
Ramirez for Minnesota. LOONS WITH THE LEAD! LOONS WITH THE LEAD! #MINvRSL pic.twitter.com/xK6sI2ohOd
— Total MLS (@TotalMLS) April 2, 2017
Mijn tweede man van de week is keeper Bill Hamid van D.C. United. D.C. United heeft afgelopen speelronde zijn eerste overwinning geboekt van dit seizoen. Philadelphia Union werd met 2-1 verslagen. Dit is vooral te danken aan D.C. United keeper Bill Hamid. De Amerikaanse keeper had in de wedstrijd maar liefst zeven redding verricht. Mede door deze redding wist D.C. United de wedstrijd uiteindelijk te winnen.
Fantastic save by Hamid! #DCvPHI pic.twitter.com/F9LHac61ht
— Total MLS (@TotalMLS) April 2, 2017
Daarnaast is er ook nog een eervolle vermelding voor Erick Torres van Houston Dynamo. De Mexicaanse spits scoorde afgelopen speelronde een hattrick tegen de New York Red Bulls. Hiermee is de spits van Houston Dynamo topscoorder van de MLS geworden met zes doelpunten in totaal.
Not a bad night for @erickestefano15 🎩 🎩 🎩 #ForeverOrange pic.twitter.com/S4kSIZHnKx
— Major League Soccer (@MLS) April 2, 2017
Eastern Conference
Een van de verassingen in de Eastern Conference is toch wel Columbus Crew SC. Vorig seizoen werd Columbus op een na laatste met 36 punten totaal. Columbus heeft er inmiddels na vijf wedstrijden al 10, hierdoor liggen ze op de goede weg om hun puntenaantal van vorig seizoen te overtreffen en wellicht om dit seizoen de playoffs te halen.
Daarnaast is D.C. United dit seizoen erg matig begonnen. Vorig seizoen eindigde D.C. United nog knap vierde in de Eastern Conference. Dat lijkt er dit seizoen niet meer in te zitten. De vraag is ook nog maar of ze de playoffs wel gaan halen. Dat Atlanta United dit seizoen wou meedoen om de playoffs plekken was al bekend. Maar dankzij hun prima resultaten en de voorlopige tweede plaats is het nu ook een haalbaar resultaat geworden
Western Conference
De verassing van de Western Conference is Houston Dynamo. Vorig seizoen eindigde Houston Dynamo als laatste in de Western Conference. Dit seizoen is alles anders en het lijkt er dan ook op dat Houston mee gaat doen voor de playoffs plaatsen.
Een andere verassing in de Western Conference is de slechte start van LA Galaxy. De ploeg uit Los Angeles staat na vier wedstrijden maar op drie punten. Dit is voor LA Galaxy een erg slechte start. De ploeg van Jelle van Damme zal dan ook extra gas moeten geven de komende periode om de achterstanden op de concurrenten goed te maken.
De koploper van de Western Conference lijkt dit seizoen weer mee te gaan doen aan de play-off plaatsen. Vorig seizoen liep Portland de play-offs plaatsen net mis, dit seizoen willen ze dat niet nog eens. De kans is ook vrij groot dat Portland dit seizoen mee gaat doen voor de titel in de Western Conference.
BREAKING: Romo stopt en stort zich op tv-carrière
Er is een opvallend einde gekomen aan de langdurige soap rond de toekomst van Tony Romo. De quarterback is komend seizoen niet meer te bewonderen bij de Dallas Cowboys, Denver Broncos of de Houston Texans maar bij FOX, CBS of NBC. De 36-jarige Romo zal vandaag bekend maken dat hij afscheid neemt van de NFL en zich gaan richten op een tv-carrière, aldus NFL-volger Ian Rapoport.
#Cowboys and Tony Romo reached an end of their drama. He is set to retire from football, as Dallas was set to release him, as ESPN said
— Ian Rapoport (@RapSheet) 4 april 2017
Tony Romo has broadcasting opportunities from CBS and FOX, among others. He still has the itch, but those chances are too good to pass up
— Ian Rapoport (@RapSheet) 4 april 2017
Verrassend afscheid van een Cowboys-legende
Met deze opvallende stap maakt de Cowboys-legende zelf een einde aan de speculaties over een mogelijk vervolg bij een ander team in de NFL. Dat kwam ogenschijnlijk voor de Cowboys-organisatie zelf ook als een verrassing. De afgelopen dagen werd er nog aangestuurd op een trade naar play-off contenders Broncos en Texans en afgelopen nacht was voor de Cowboys de toekomst van Romo nog niet duidelijk.
At quarterback, Dak Prescott hopes to build on year one and questions on Tony Romo’s future remain.
📝: https://t.co/YL3kBb22za pic.twitter.com/fXG1IpJ65z
— Dallas Cowboys (@dallascowboys) 3 april 2017
Volgens Rapoport heeft de ervaren quarterback nu zelf de knoop doorgehakt. Hij verlaat de NFL vanwege een combinatie van zijn fysieke gesteldheid en de mogelijkheden die heeft gekregen om in de NFL actief te blijven bij verschillende grote televisiestations. FOX, CBS en NBC zouden dingen naar de gunsten van Romo.
Update: Romo gaat aan de slag voor CBS Sports. Als analist zal hij komend seizoen Jim Nantz bijstaan tijdens het commentaar bij NFL-wedstrijden op CBS, zowel op de zondag als tijdens Thursday Night Football.
Van undrafted free agent tot 4x Pro Bowler, Mr. Clutch en burning jerseys
Romo kan ondanks zijn plotselinge en weinig glansrijke afscheid, na twee seizoenen vol blessureperikelen, terugkijken op een prachtige carrière. Hij werkte zich op van undrafted free agent in 2003 tot de onbetwiste starter van de Dallas Cowboys in het laatste decennia. Vanaf het moment dat hij zich als starter kon manifesteren in 2006 tot zijn laatste volledige seizoen (2014) schaarde Romo zich tussen de beste quarterbacks in de NFL.
Tony Romo's career grades, always felt underrated: @PFF #Cowboys pic.twitter.com/DAUUcJ9Ohc
— Ryan Smith (@RSmithNFL) 4 april 2017
Hij laat Dallas achter zich in de wetenschap dat hij voorlopig nog de franchise leader zal blijven op het gebied van passing yards (34,183 yards) en career touchdowns (248). Bovendien werd Romo vier verkozen voor de Pro Bowl (2006, 2007, 2009 en 2014).
What a career, @TonyRomo. 👏 pic.twitter.com/0X1hG4AVUr
— NFL Network (@nflnetwork) 4 april 2017
Op het palmares van Romo ontbreekt een play-off reeks die verder reikte dan de divisieronde en een grote individuele prijs in de NFL (Romo won in 2002 wel de Walter Payton Award in dienst van Eastern Illinois). Hij werd tijdens zijn jaren in Dallas geroemd als Mr. Clutch, maar ook verguisd nadat de Cowboys in 2012 voor de derde keer op rij de play-offs misliepen. Niet alleen het seizoen van Dallas ging in rook op na het verlies tegen de Redskins, ook zijn shirt moest er aan geloven bij een aantal fans.
Verder is een klein smetje op zijn carrière dat zij de laatste seizoenen door blessures niet meer heeft laten zien waar hij tot en met 2014 wel toe in staat was. In 2015 speelde een gebroken sleutelbeen hem parten, in 2016 hield een zware rugblessure hem aan de kant. Romo moest na zijn terugkeer toezien hoe rookie Dak Prescott zijn plaats had ingenomen. Geen schande, gezien de stormachtige ontwikkeling van de offensive rookie of the year. Prescott staat de komende jaren voor de uitdaging om zijn illustere voorganger te doen vergeten.
https://youtu.be/1sBfQgp-q00
Foto: Getty Images (archief)
NFL Season in Review – #2 Atlanta Falcons
Wie voorafgaand aan het seizoen favorieten uit de NFC moest opnoemen voor een Super Bowl, zou al snel bij teams als Carolina, Arizona, Seattle, Green Bay en Minnesota uitkomen. Kortom, alle ploegen die vorig jaar vanuit deze conference meededen om de prijzen. Maar in al dat geweld stegen de Atlanta Falcons boven alles en iedereen uit, en waren ze enkele minuten verwijderd van de eerste Super Bowl uit hun geschiedenis…
Wat ging er goed?
Defense wins championships? Niet in Atlanta, daar deden ze het met een hele andere formule waarmee ze wekelijks andere teams overrompelden met hun explosieve aanval. Onder leiding van offensive coordinator Kyle Shanahan – die volgend seizoen de hoofdcoach wordt van de San Francisco 49ers – beleefde Matt Ryan een bijna historisch seizoen met 4,994 passing yards (#2 in NFL), 38 touchdowns (#1 in NFL) en dat alles met een completion percentage van bijna 70%. Hierbij was Julio Jones zonder meer één van de beste wide receivers in de NFL met 1,409 receiving yards (#2 in NFL), en beschikte hij over een Zwitsers zakmes in zijn backfield in de vorm van Devonta Freeman en Tevin Coleman.
Wat ging er fout?
Wanneer de Falcons in de laatste vijf minuten van de Super Bowl hun voorsprong hadden behouden, dan had dit blokje leeg kunnen blijven. Maar de beslissing van Kyle Shanahan om in de slotfase agressief te blijven spelen, en niet conservatief met de bal te gaan rennen om de klok te laten lopen, kwam hem en Atlanta uiteindelijk duur te staan. De New England Patriots kwamen van 28-3 terug en wonnen in verlenging nadat de defensie volledig uitgeblust was. Een zwaar teleurstellend einde van een anderzijds zeer succesvol seizoen.
MVP
Zoals in de introductie aangegeven, had Matt Ryan een ontzettend sterk seizoen waarin hij op alle vlakken persoonlijke records neerzette, en in bijna alle categorieën ook tot de meest efficiënte quarterbacks van de NFL behoorde. Met dank aan het systeem van Kyle Shanahan was Ryan met zijn offense simpelweg niet te stoppen en was het de meest belangrijke reden dat de ploeg dit seizoen ineens meedeed om de prijzen. Het leverde Ryan een algehele MVP-titel op alleen is de vraag nu vooral hoe het vanaf volgend jaar zal gaan nu zijn offensive coordinator richting San Francisco is vertrokken.
Rookie of the Year
De Falcons-defensie bleek dit seizoen overduidelijk nog een ‘work in progress’ met ontzettend veel spelers die minder dan twee/drie jaar ervaring hadden. Het feit dat daarmee al de Super Bowl werd gehaald is indrukwekkend, en kwam mede door nieuwkomers Keanu Neal en Deion Jones. Neal, gekozen in de eerste ronde, vormde een degelijk duo in de secondary met safety Ricardo Allen, terwijl Deion Jones een alleskunner bleek op de linebacker-positie die de komende jaren de leider zal moeten worden van deze jonge defensie van Dan Quinn.
Verrassing van het jaar
In zijn eerste seizoen kwam de 24-jarige Vic Beasley nog tot slechts vier sacks, maar in zijn tweede jaar verraste hij vriend en vijand door het hoogste aantal sacks in de NFL te noteren met 15.5 stuks. Hoewel Beasley niet daarmee per definitie de beste pass rusher in de NFL was, toonde het wel aan dat de jonge verdediger in zijn tweede seizoen een stuk verder is dan in zijn rookie jaar. Overigens verdient undrafted rookie Brian Poole, die het hele jaar als nickel cornerback speelde, hier ook een vermelding. Want als absolute onbekende speelde hij zichzelf in de basis en viel hij beslist niet uit de toon.
Teleurstelling van het jaar
Binnen een team dat tegen alle verwachtingen in de Super Bowl haalde, is het eigenlijk onmogelijk om een onderdeel van het team aan te wijzen dat teleurstelde. Natuurlijk was de defensie niet bepaald de sterkste unit van de hele NFL, maar richting het einde van het seizoen begon de jonge defensie steeds beter te spelen, en met het oog op volgend jaar kan dit facet van het team alleen maar beter worden.
Offseason takenlijst
Wat betreft basisspelers verliezen de Falcons enkel fullback Patrick DiMarco en de veteraan Dwight Freeney. Het grootste punt van zwakte was de front seven waar spelers als Beasley, Jones en De’Vondre Campbell de nodige hulp kunnen gebruiken. Hiervoor zijn DT Dontari Poe (ex-Chiefs) en DE Jack Crawford (ex-Cowboys) gehaald, maar het kan zonder meer dat hier in de NFL Draft nog meer aandacht aan wordt besteed. Maar de belangrijkste vraag is natuurlijk hoe komend seizoen de Falcons-offense zal fungeren zonder de aanwezigheid van Kyle Shanahan.
NEDERLANDER ALEISTER BLACK IN LINE-UP WWE LIVE IN ROTTERDAM AHOY
De Nederlander Tom Budgen, alias Aleister Black, gaat zaterdag 13 mei geschiedenis schrijven in Rotterdam Ahoy. De 31-jarige professionele worstelaar uit Amsterdam komt als eerste Nederlander in actie tijdens een evenement van WWE, de grootste sports-entertainment organisatie ter wereld, in Nederland.
De charismatische Budgen treft, onder zijn WWE-naam Aleister Black, tijdens WWE Live in Ahoy de spectaculaire Engelsman Neville en de technisch excellente Austin Aries in een Triple Threat Match waarin de WWE Cruisergewicht Titel op het spel staat.
Tom Budgen heeft ruim veertien jaar ervaring als professioneel worstelaar in het onafhankelijke circuit waar hij, onder de naam Tommy End, een buitengewoon goede reputatie heeft opgebouwd. De Amsterdammer stond onder andere in het Verenigd Koninkrijk, Duitsland, Japan en de Verenigde Staten in de ring. Budgen heeft een achtergrond als kickbokser en trainde in het verleden onder andere met MMA-pionier Bob Schrijber. En dát is terug te zien in de ring: het arsenaal van Budgen bestaat uit krachtige stoten, messcherpe ellebogen, gruwelijke knieën en genadeloos harde trappen.
In oktober 2016 tekende Budgen zijn WWE-contract en verhuisde hij naar Orlando, Florida. Daar nam hij zijn nieuwe identiteit aan, passend bij zijn mysterieuze uitstraling: Aleister Black. De duistere ‘anti-held’ Aleister Black traint nu in Orlando zes dagen per week in het state of the art WWE Performance Center en staat meerdere keren per week in de ring bij NXT, het opleidingstraject van WWE, waar hij afgelopen weekend zijn debuut maakte bij NXT TakeOver: Orlando.
De voorlopige line-up van WWE Live in Rotterdam Ahoy ziet er als volgt uit:
Roman Reigns vs. Braun Strowman
Finn Bálor & Sami Zayn vs. Kevin Owens & Samoa Joe
RAW Tag Team Kampioenschap
New Day vs. Enzo Amore & Big Cass vs. Cesaro & Sheamus vs. Gallows & Anderson
WWE Cruisergewicht Kampioenschap
Austin Aries vs. Neville vs. Aleister Black
Bayley & Sasha Banks vs. Charlotte & Nia Jax
Verder komen in actie:
• Big Show
• Golden Truth
• Sin Cara
Kaarten voor #WWERotterdam zijn verkrijgbaar via Ticketmaster.
© 2017 WWE, Inc. All Rights Reserved.
Dutch Report: Nederlanders in actie op Opening Day!
Wil je weten hoe het ‘onze jongens’ dit seizoen vergaat in Major League Baseball? Geen probleem. In de rubriek Dutch Report praten we je bij over de prestaties van mannen als Xander Bogaerts, Andrelton Simmons en Kenley Jansen. De rangschikking is gebaseerd op de statistiek Wins Above Recplacement (WAR) van FanGraphs.
Opening Day (zondag 2 april 2017)
Xander Bogaerts voelt zich meer dan ooit thuis op de shortstop-positie voor de Boston Red Sox. Waar de World Baseball Classic niet goed voor is. Bogaerts won afgelopen seizoen een Silver Slugger Award en doorbrak voor het eerst in zijn loopbaan de grens van 20 homeruns en 100 gescoorde runs. In Spring Training ging hij 8-uit-25 met één solo homerun. De Red Sox nemen het vanavond in Fenway Park om 20:05 uur Nederlandse tijd op tegen de Pittsburgh Pirates.
Hitting sixth has to piss off Bogaerts. Does he respond with an unholy tear and force the issue?
— Pete Abraham (@PeteAbe) 3 april 2017
De kop is eraf voor de New York Yankees. Een 7-3 nederlaag op bezoek bij de Tampa Bay Rays. Zonder Didi Gregorius op de shortstop-positie. Tijdens de World Baseball Classic liep Gregorius een schouderblessure op en de verwachting is dat hij pas in de maand mei terugkeert op het veld voor de Bronx Bombers.
Het defensieve anker van de Los Angeles Angels. Andrelton Simmons redde vorig seizoen 18 runs voor zijn ploeg met enkele fantastische vangballen. Aanvallend hoef je weinig van Simmons te verwachten, al sloot hij het seizoen 2016 wél af met een .281 slaggemiddelde en een career low 7.9 strikeout percentage. De Los Angeles Angels spelen in de nacht van maandag op dinsdag (04:05 uur) tegen de Oakland A’s.
Andrelton Simmons has the most defensive WAR of anyone in #MLB history though their first six seasons. Simmons has played five seasons. pic.twitter.com/Ib9JensntV
— Aidan Jackson-Evans (@ajacksonevans) 29 maart 2017
Jonathan Schoop was afgelopen seizoen goed voor 25 homeruns en 82 binnengeslagen punten (persoonlijke records). Dat hij een 3.0 walk percentage heeft in zijn Major League-loopbaan neemt hij voor lief. Pure kracht is waar het om draait. In Spring Training wist de tweede honkman van de Baltimore Orioles vier ballen de hekken over te slaan. Met de vorm zit het dus wel goed. Schoop en de O’s nemen het vanavond om 21:05 uur Nederlandse tijd op tegen de Toronto Blue Jays.
Veelzijdig is die Jurickson Profar toch. Alleen nog pitcher, catcher en rechtsveld afvinken en hij kan zeggen dat hij op alle posities heeft gespeeld voor de Texas Rangers. En dat is nou net het probleem van Profar. Op het tweede honk en shortstop komt hij voorlopig niet aan de bak door Rougned Odor en Elvin Andrus. De verwachting is dat Profar vooral in het outfield gaat spelen. Gelukkig heeft hij in Andruw Jones een goede leermeester gehad. De Rangers openen het seizoen om 01:05 uur (Nederlandse tijd) in eigen huis tegen de Cleveland Indians. Wel scherp blijven:
Jurickson Profar learned the hard way at the #WBC2017 that Yadier Molina is always alert
🎥: https://t.co/Yn0C2IkxvG pic.twitter.com/PkTIvH9nag
— Bleacher Report MLB (@BR_MLB) 21 maart 2017
Slechts negen pitches had Kenley Jansen in de World Baseball Classic nodig om te laten zien dat er voor slagmannen in 2017 weinig te halen valt. De Los Angeles Dodgers spelen om 22:10 uur Nederlandse tijd tegen de San Diego Padres.
