Home Blog Pagina 561

Pick Sixteen: De eerste play-off plaatsen worden verdeeld

0


Nog vier weken en dan beginnen de play-offs. Nog geen enkel team heeft zich weten te plaatsen, omdat de Eagles verloren op bezoek bij Seattle. Maar deze week gaat daar verandering in komen, want maar liefst zes ploegen kunnen zich in theorie dit weekend al plaatsen voor de play-offs, al is dat voor een aantal teams wel heel onwaarschijnlijk dat het deze week al lukt.
De Saints hadden voorafgaand aan de speelweek ook nog een kans om zich vandaag bij de play-off ploegen te scharen, maar een zege op de Falcons was dan wel noodzakelijk. En juist die ontbrak al tijdens TNF, want de Falcons waren te sterk. Zoals voorspeld:


Hieronder staan de picks voor dit weekend. Zoals altijd staan de thuisploegen in hoofdletters en betekenen de cijfers tussen haakjes de spread die je bij de score van het betreffende team moet optellen of aftrekken.

Colts (+3,5) at BILLS

Tyrod Taylor is geblesseerd aan zijn knie en het is niet zeker of hij kan starten. Maar zelfs met de startende quarterback draait het niet lekker meer in Buffalo, en dat na een goede start van het seizoen. Indianapolis is ook niet bezig met een goed seizoen, maar met de extra punten van de spread moeten zij wel voor een verrassing kunnen zorgen.

BENGALS (-6) vs Bears

De Bengals hebben vooral problemen met de discipline. De Bears hebben als probleem het gebrek aan talent. Scoren is bijna onmogelijk voor de Bears, en dat gaat ze ook in dit duel opbreken.

Packers (-3) at BROWNS

De Cleveland Browns hebben nog meer vier kansen om een wedstrijd te winnen dit seizoen. De Packers hebben andere problemen, namelijk kunnen ze de play-offs halen, zelfs als Aaron Rodgers nog terug komt dit seizoen. Voor beide teams denk ik dat het niet gaat gebeuren, de Browns gaan alles verliezen en de Packers komen aan het einde een zege te kort voor de play-offs. Vandaag hebben de Packers echter geen probleem met Cleveland.

Raiders (+4,5) at CHIEFS

De Chiefs hebben zes van de laatste zeven wedstrijden verloren. Desondanks is de ploeg favoriet in dit duel der divisierivalen. De Raiders hebben de thuiswedstrijd gewonnen en gaan dat kunstje in Kansas City herhalen en ik zie de underdog hier wel een stuntje uithalen.

Cowboys (-3,5) at GIANTS


De Giants hebben Eli Manning terug als startende quarterback, maar het is niet realistisch om wonderen van hem te verwachten. In zijn laatste vijf wedstrijden heeft hij maar een keer meer dan 20 punten weten te scoren. De Cowboys hebben ook hun problemen maar zullen wel met meer dan een touchdown verschil gaan winnen.

BUCS (+1,5) vs Lions

Matthew Stafford heeft last van zijn hand en als hij niet kan spelen hebben de Lions een groot probleem. Vooral ook omdat de ploeg geen running game heeft om op terug te vallen. Bovendien heeft ook de verdediging het lastig en krijgt het al vier wedstrijden meer dan 24 punten tegen. Het helpt de Bucs om hun laatste zege van het seizoen te pakken.

Vikings (-2,5) at PANTHERS

De Panthers zijn erg wisselvallig. De Vikings kunnen vandaag de NFC North winnen en een plekje in de play-offs afdwingen. Het zal een verdedigend duel worden, met dus een lage score. Maar de Vikings winnen wel met meer dan een fieldgoal verschil.

49ers (+2,5) at TEXANS

San Francisco is eigenlijk bezig met twee seizoenen. Vanaf het moment dat Jimmy Garoppolo speelt voor San Francisco is alles nodig. De ploeg heeft haar quarterback van de toekomst in huis en het geeft vertrouwen. Als San Fran er in slaagt een oplossing te vinden voor Jadeveon Clowney dan kunnen ze zomaar winnen in Houston.

CARDINALS (+2,5) vs Titans

GLENDALE, AZ – AUGUST 24: Wide receiver Larry Fitzgerald #11 of the Arizona Cardinals reacts after a reception during the preseason NFL game against the San Diego Chargers at the University of Phoenix Stadium on August 24, 2013 in Glendale, Arizona. (Photo by Christian Petersen/Getty Images)

Qua record liggen de Cardinals en Titans ver uit elkaar, maar op basis van het spel is het gat niet zo groot. Daar komt bij dat Arizona een van de beste run defenses heeft en Tennessee juist erg afhankelijk is van de run. Ondanks het tegenvallende spel lijken de Cardinals niet op te geven en kunnen ze hier voor een stuntje zorgen.

Jets (-1) at BRONCOS

Serieuze vraag: Wat moeten de Jets doen in hun laatste vier wedstrijden om Todd Bowles Coach van het Jaar te maken? De verwachtingen waren voorafgaand aan het seizoen nog lager dan normaal voor de Jets, maar ondertussen is een .500 record nog steeds mogelijk. Tegen de Broncos zijn ze favoriet in een uitwedstrijd en dit gaan ze waar maken. Het resterende programma is met uitwedstrijden bij de Saints en Patriots niet makkelijk, maar wat een verhaal zou het zijn als New York 8-8 gaat dit seizoen.

CHARGERS (-6) vs Redskins

Blessures aan de offensive line zullen de doorslag gaan geven in dit duel. De Redskins zullen niet in staat blijken om Kirk Cousins te beschermen tegen de pass rush van de Chargers. Los Angeles mag daardoor blijven hopen op twee play-off teams dit jaar.

Eagles (+1) at RAMS

De Eagles verbleven afgelopen week in Los Angeles om zich voor te bereiden op het duel. De ploeg moest een onbekend fenomeen verwerken, namelijk een nederlaag. Kan het revanche nemen tegen de Rams? De ploegen lijken extreem aan elkaar gewaagd, maar Carson Wentz gaat het verschil maken en zijn ploeg aan de zege helpen.

Seahawks (+2,5) at JAGUARS


De offensive line van Seattle doet het de laatste weken een stuk beter en dat is tegen de pass rush van Jacksonville noodzakelijk, want anders heeft Pete Carroll een probleem. Maar Russell Wilson lijkt in de vorm van zijn leven en zal zijn ploeg op sleeptouw nemen naar een nieuwe zege.

STEELERS (-4,5) vs Ravens

Twee van de grootste rivalen in de NFL staan tegenover elkaar en voor beide teams is een overwinning van cruciaal belang in de strijd om de play-offs. De Steelers zijn echter de betere ploeg van de twee en met het thuisvoordeel er bij lijkt het verschil wel groter te worden dan vijf punten.

Patriots (-11) at DOLPHINS

De Patriots moeten aantreden zonder de geschorste Rob Gronkowski. Hoewel de Pats blij moeten zijn dat het bij een wedstrijd is gebleven en niet meer, zal dit Tom Brady extra motivatie geven om uit te pakken. Met het duel op MNF weet hij dat het hele land zal kijken en de Patriots gaan een grotere zege boeken dan twee weken geleden, toen ze met achttien punten verschil wonnen.
VORIGE WEEK: 11-5
DEZE WEEK: 1-0
SEIZOEN: 91-89-7

Baker Mayfield verovert Heisman Trophy met overmacht

0


Afgelopen nacht werd de winnaar van de Heisman Trophy bekend gemaakt. De genomineerden waren voorafgaand allemaal hoopvol gestemd, maar de winnaar was geen grote verrassing: Oklahoma’s Baker Mayfield ging er met het beeldje vandoor.
De quarterback van de Sooners (12-1) domineerde het gehele seizoen tegen zo’n beetje elke tegenstander die hij tegenkwam. Hij wist 2398 punten te behalen tijdens het tellen van de stemmen, 1000 punten meer dan de nummer twee Bryce Love (1300). De running back van de Stanford Cardinal hield quarterback Lamar Jackson (793) van de Lousiville Cardinals wel achter zich. De top vijf werd afgerond door running backs Saquon Barkley (304, Penn State) en Rashaad Penny (175, San Diego State). 

MAYFIELD VERBETERT ZICH OP ELK VLAK

Dat Mayfield de Heisman Trophy op zijn naam heeft geschreven, komt niet uit de lucht vallen. De QB wist zijn Sooners naar een 12-1 record te leiden. Ook wisten de Sooners de tweede plek te veroveren in de College Football Play-offs. Ondanks dat Mayfield veel aanvallende opties heeft bij Oklahoma, zijn de statistieken nog steeds duizelingwekkend.
Mayfield kwam uit op een 203.8 quarterback-rating, bijna tien punten meer dan vorig jaar. Hij gooide 41 touchdowns (40 vorig jaar) en wist zijn average yards per throw van 11.1 naar 11.8 te brengen. Het meest spectaculaire was zijn verbetering in zijn totaal aantal passing yards. Dit ging van 3965 vorig jaar, naar 4340 dit jaar; een stijging van bijna 400 yards dus. Uit deze statistieken valt op te maken dat zijn uitvoering ruimschoots verbeterd is. Zover zelfs dat het moment aangebroken is dat het niet veel beter kan.
Mayfield gooide dit seizoen vier interceptions minder dan vorig jaar; acht vorig jaar om vijf dit jaar. Ook ging het aantal completed passes en attempts met een flink aantal omhoog. Alleen zijn percentage bleef hetzelfde: 70.9% om 71.0%. Uit deze statistieken valt op te maken dat zijn beslissingen tijdens een wedstrijd nog beter zijn geworden dan vorig jaar. Mayfield is dus in alle onderdelen van een quarterback nog beter geworden.

MOBIELER GEWORDEN

Als het gaat over de rushing yards van Mayfield, was het niet zijn beste seizoen van zijn carrière, maar wel een verbetering ten opzichte van vorig jaar. Mayfield rende in het totaal voor 310 yards tijdens 85 pogingen. In 2015 rushte hij 100 yards meer dan dit jaar, maar vorig jaar kwam hij maar tot 177 rushing yards in bijna net zoveel pogingen als dit jaar (78). Dit is dus een ruimschootse verbetering.
Ook zijn gemiddelde ging omhoog van 2.3 naar 3.6, wat zelfs hoger is als in zijn beste rushing seizoen in 2015 (2.9). Qua touchdowns kwam hij tot vijf, één minder dan vorig jaar. Deze statistieken laten zien dat Mayfield dus ook mobiel is, iets wat in de NFL bijna een must is. Mayfield is dit seizoen een nog completere quarterback geworden.

TOEKOMST

De statistieken — plus het feit dat Oklahoma dit seizoen sterk presteert — zorgen ervoor dat Baker Mayfield gezien mag worden als de terechte winnaar. Er gaan zelfs al vergelijkingen op met Drew Brees. Eén ding is zeker: Baker Mayfield zal een meer dan solide speler zijn in de NFL.
De Browns, Giants en Broncos zullen allemaal vroeg mogen kiezen in de NFL Draft. Deze NFL teams hebben allemaal een QB voor de toekomst nodig. Daarom is de kans ook redelijk groot dat Mayfield begin volgend jaar in de top 15 van de Draft gekozen zal worden. Hierbij moet wel gezegd worden dat in de Mock-drafts onder meer Jackson, Rosen (UCLA) en Rudolph (Oklahoma State) boven Mayfield worden verkozen. De statistieken vertellen een ander verhaal.

(Top photo: Getty Images)

Power in Pinstripes: Yankees halen Stanton

0


Het zat er al enige tijd aan te komen, maar de Miami Marlins hebben inderdaad hun All-Star en NL MVP Giancarlo Stanton van de hand gedaan. Na weken van speculatie kwamen de New York Yankees zaterdag met de beste deal over de brug. Nadat de gewilde rechtsvelder eerder deze week zijn no-trade-clausule had ingezet om deals met de St. Louis Cardinals en San Francisco Giants te blokkeren, ging hij voor de Yankees overstag. Stanton had in een eerder stadium al aangegeven alleen naar de Astros, Cubs, Dodgers en Yankees te willen.
De outfielder wordt de eerste regerend MVP die verkocht wordt sinds Alex Rodriguez in 2003 als speler van de Texas Rangers de MVP Award won. In de winter van 2004 werd A-Rod vervolgens verkocht aan (ook toen) de Yankees.
Stanton is op dit moment onderweg naar New York voor een medische keuring. Als daar geen problemen bij gevonden worden, zal de trade officieel worden aankondigd.

KOSTENPLAATJE

De Marlins krijgen Starlin Castro en prospects in ruil voor Stanton. De Yankees laten ouderwets hun financiële spierballen zien en nemen — naast Stanton — ook het merendeel van zijn contract over van Miami. De All-Star heeft nog $295 miljoen tegoed over de komende tien jaar, waar de Bombers $265 miljoen van zullen moeten financieren. De overige $30 miljoen wordt door Miami betaald ($22 miljoen in cash, de rest aan Castro’s contract).

Giancarlo Stanton draagt vanaf volgend seizoen de New Yorkse pinstripes (Scott Cunningham/Getty Images)

Ondanks het dikke contract weet New York binnen de grenzen van de luxury tax te blijven. Stanton’s AAV (Average Annual Value) is $25 miljoen; dat van Castro $7.57 miljoen. De Yankees zouden in dat geval hun tax-drempel dus slechts met $17 miljoen zien toenemen. Aangezien de Marlins ook $35 miljoen meesturen, daalt dat getal zelfs nog iets.

SUPERSTER

Met Stanton halen de Yanks één van de beste powerhitters van zijn generatie binnen. De 28-jarige krachtpatser heeft al 267 homeruns geslagen in zijn carrière. Zijn slugging percentage sinds zijn debuut in 2010 is een ongelooflijke .554 en hij is al 34.1 WAR waard geweest in die jaren.
Afgelopen seizoen was Stanton’s beste uit zijn carrière. Na .281/.376/.631 te hebben geslagen met 59 homeruns, 132 RBI’s en een 1.007 OPS, won de slugger zijn eerste (en voorlopig laatste) NL MVP. Hij was pas de zesde speler in de geschiedenis die een MVP won terwijl hij voor een team speelde dat meer verloor dan won.
De viervoudig All-Star werd in 2007 als 76e gekozen in de Draft. In totaal hebben 27 van de spelers die voor hem werden gekozen nooit de Majors gehaald en nog eens 21 speelden minder dan 100 wedsrijden. Stanton groeide uit tot een ster.

Starlin Castro vertrekt richting Miami, na twee seizoen in de Bronx (Mike Stobe / Getty Images)

POWER LINE-UP

Met de komst van Stanton begint de Yankees-line-up weer op een ouderwetse Murderers Row te lijken. De eerste projecties schuiven Stanton op plek drie in de line-up, tussen Aaron Judge en Gary Sanchez. Mocht het trio gevolgd worden door Greg Bird en Didi Gregorius zijn slagmensen twee tot en met zes in de slagvolgorde dodelijk. Alleen Stanton en Judge kunnen samen al goed zijn voor 100 homeruns; het duo sloeg er afgelopen seizoen 111 (52 voor Judge, 59 voor Stanton).

KRITIEK

De deal is, na het verkopen van Dee Gordon een paar dagen geleden, de tweede grote move van GM Jeter. Waar de trade van Gordon relatief weinig werd besproken (het aanhoudende Ohtani- en Stanton-nieuws domineerde de koppen), krijgt Jeter nu wel te maken met de nodige kritiek. Ondanks dat de Marlins in twee dagen tijd onder $300 miljoen aan salarisverplichtingen weten uit te komen (en in principe nu niemand meer te hoeven traden) is het vertrek van Stanton sportief gezien een drama.
Aangezien de Marlins kostte wat het kost van Stanton afwilden, maar hem niet konden overtuigen een trade naar San Francisco of St. Louis goed te keuren, konden de Yankees eenvoudig hun voormalig kortestop bellen. Om die reden vertrekt de slugger nu relatief eenvoudig naar New York.

Derek Jeter heeft eindelijk zijn zin en maakt zijn oude club in één keer favoriet in de AL East (twitter.com)

De band tussen Jeter en de Yankees is evident en er zijn dan ook genoeg geluiden dat de twee clubs elkaar voor een prikje uit de brand willen helpen: de Marlins op financieel gebied, de Yankees op sportief gebied. Er zal door beide clubs dus een goed verhaal bij het Office van de Commissioner moeten worden gehouden, voor deze de trade goedkeurt (wat overigens wel zal gebeuren).
Met het vertrek van Stanton verdwijnt ook de laatste grote naam uit Zuid-Florida. Na jaren van mismanagement onder Jeffrey Loria begint ook Jeter aan zijn nieuwe baan met de nodige kritiek.

MIAMI’S OPBRENGST

Naast het lozen van een enorm contract krijgen de Marlins in ruil voor Stanton tweedehonkman Starlin Castro en een tweetal prospects. Castro zou in theorie de plek van de vertrokken Dee Gordon in kunnen nemen, maar er doen ook geruchten de ronde dat de Marlins hem meteen willen doorverkopen.
De prospects die Miami krijgt, zijn Jorge Guzman en Jose Devers, het neefje van Red Sox-fenomeen Rafael Devers.


De 21-jarige Guzman is een rechtshandige werper met een kanon in zijn arm. Hij gooit met gemak 100 mph of zelfs er overheen en werd gezien als een rijzende ster in het Yankees-systeem. De Dominicaan kwam afgelopen seizoen uit voor Single-A Staten Island. Hij gooide daar een 2.30 ERA met 88 strikeouts en 18 walks in 66.2 innings bij elkaar. Guzman was één van de twee prospects die de Houston Astros naar de Yankees stuurden in de Brian McCann-deal van vorig seizoen.
Jose Devers is een 18-jarige kortestop die afgelopen jaar uitkwam in de Dominican Summer League en Gulf Coast League (beide Rookie Ball). De glove-first speler sloeg .245 over de beide niveaus.

(Top photo: SI.com video still)

NFL 3-on-3: You're Fired!

0


Personele wisselingen deze week in de NFL. De implosie van de New York Giants, vooraf nog getipt als outsider voor de Super Bowl, heeft coach Ben McAdoo en General Manager Jerry Reese de kop gekost.
Ook in Cleveland werd een GM geslachtofferd. Eén overwinning in bijna twee seizoenen is zelfs voor een franchise in heropbouw te veel van het goede. General manager Sashi Brown kon vertrekken.
Wat gaat het beide franchises brengen? Gaan de Browns nog een wedstrijd winnen? Welk team komt de algehele New Yorkse malaise het eerst te boven?
NFL commissioner Roger Goodell is zijn baan nog lang niet kwijt. Hij was, behalve om zijn gigantische contractverlenging, ook nog om andere redenen in het nieuws deze week. Op zijn schorsingsbeleid valt nog steeds geen pijl te trekken. Onze redacteuren geven antwoord op alle vragen en geven Goodell advies, deze week in de NFL 3-on-3: You’re Fired!

Cover Photo: Steven Ryan/Getty Images

Season in Review 2017: Texas Rangers

0

Met het seizoen 2017 in de boeken en het off-season onderweg, werpen we een blik in de achteruitkijkspiegel van het Major League-jaar. In volgorde van de draft, van slechtste team naar het beste, kijken we terug op het seizoen van de 30 verschillende Major League-organisaties. Vandaag in deel 15: Texas Rangers.

Na divisietitels in 2015 en 2016 moesten de Texas Rangers afgelopen seizoen een flinke stap terug doen. Met de titels kwamen natuurlijk ook de winning records en voor de fans was het dus even wennen dat hun favorieten meer wedstrijden verloren dan ze wonnen. De Rangers wonnen 78 duels en keken in mei al aan tegen een achterstand van tien wedstrijden ten opzichte van de ontketende Astros.
— SPORTAMERIKA 30-IN-30 PREVIEW 2017: TEXAS RANGERS
Verwacht werd dat het een strijd zou worden om de koppositie in de AL West, maar die is eigenlijk nooit van de grond gekomen. De tegenvallende pitching rotation is daar, wat betreft de Rangers, zeker debet aan.


WAT GING GOED IN 2017?


De Rangers hadden geen enkele moeite met het scoren van runs. Gemiddeld sloeg de ploeg uit Texas bijna vijf punten per wedstrijd over de thuisplaat. Daarmee draaiden de Rangers leuk mee in de bovenste helft van de league. Joey Gallo speelde zijn eerste volledige seizoen en de derde honkman stelde bepaald niet teleur. Aanvallend dan. Maar liefst 41 keer joeg de 23-jarige Gallo een bal de tribunes in. Wat betreft het aantal homeruns kwam niemand van de Rangers in de buurt. Rougned Odor bleef steken op 30 homeruns en veteraan Mike Napoli op 29.

MIJLPAAL VOOR BELTRE

Met dit aantal homeruns kan Odor zeker thuiskomen, maar zijn slaggemiddelde viel terug van .264 in 2016 naar .204 in 2017. We moeten echter niet vergeten dat de tweede honkman nog altijd maar 23 jaar is. Adrian Beltre miste ruim 60 wedstrijden, maar sloeg eind juli wel zijn 3000e hit. In de met 10-6 verloren wedstrijd tegen de Orioles leverde een double deze mooie mijlpaal op.

JONG TALENT MAZARA

Nomar Mazara liet in zijn tweede jaar zien dat er nog altijd rek in zijn prestaties zit. De outfielder debuteerde in 2016 met 20 homeruns in de MLB en dat deed hij in 2017 nog eens dunnetjes over. Het waren echter zijn RBIs die echt indruk maakten. Mazara sloeg 101 runs binnen en daar kwamen Odor, Gallo en Elvis Andrus niet bij in de buurt. Met dit aantal behoorde Mazara op dit gebied tot de 20 beste hitters in de MLB.
Ook met Andrus ging het aan slag goed in 2017. De 28-jarige korte stop had 191 hits, 20 homeruns en 88 RBIs. Dit rapport kon de Rangers echter niet voor het derde jaar op rij naar de play-offs helpen. Met de aanval was in 2017 niet zo gek veel mis, maar met de verdediging des te meer.


WAT GING FOUT IN 2017?


Hoewel de Rangers de nodige punten op het scorebord brachten, ging er aan slag ook genoeg mis. De 1493 strikeouts betekenden een nieuw record voor de franchise uit Texas. De slagmensen besloten het oude record maar flink aan te scherpen. In 2009 kreeg de slagploeg 1253 keer drie slag. Alleen Milwaukee, San Diego en Tampa Bay deden het in 2017 op dit gebied nog slechter dan de Rangers. Joey Gallo was overigens ook lijstaanvoerder wat betreft het aantal strikeouts.
In het veld ging het voor de Rangers ook niet vanzelf in 2017. Slechts vijf teams in de MLB maakten meer fouten dan de 108 errors van Texas. Gemiddeld gingen teams vorig seizoen 94 keer de fout in, dus de Rangers zitten daar relatief ver boven. Ter vergelijking: een jaar eerder, toen de divisie gewonnen werd, zat Texas rond het gemiddelde in de MLB.

PROBLEMEN OP DE HEUVEL

Cole Hamels en Yu Darvish hadden het moeilijk in 2017. Hamels won weliswaar het merendeel van zijn wedstrijden, maar zijn ERA lag in bijna tien jaar niet zo hoog. De 33-jarige routinier startte 24 wedstrijden, won elf duels en verloor er zes. Over zijn ERA van 4.20 zal de startend werper niet tevreden zijn.
Yu Darvish deed het met een ERA van 4.01 niet zo gek veel beter. De geboren Japanner stond sinds 2012 op de heuvel in Texas, maar nooit kwam zijn ERA boven de 4 runs uit. Darvish startte 22 wedstrijden voor de Rangers, voordat hij in juli naar de Dodgers verkaste voor een veelbesproken World Series-optreden.

 
Dan was er nog Sam Dyson. De pitcher die in 2016 nog zo goed presteerde voor de Rangers zakte vorig jaar compleet door het ijs. De 29-jarige reliever kreeg rake klappen. Zijn ERA kwam uit op een beschamende 10.80. Slechts twaalf maanden daarvoor bleef dat steken op 2.43 en mocht hij 38 saves noteren. Dyson herstelde zich pas in juni een beetje, maar op dat moment droeg hij al het shirt van de Giants.

GELUKSFACTOR

Vrouwe Fortuna droeg in 2017 ook geen Rangers-shirt. Wat in 2016 vaak net goed viel, ging afgelopen seizoen te vaak verkeerd. In 37 wedstrijden was het verschil slechts één run. Van die 37 duels gingen er 24 verloren. Dit heeft natuurlijk een aantal oorzaken, maar in een aantal gevallen komt ook de geluksfactor even om de hoek kijken.

KLEINE BIJROL VOOR PROFAR

Jurickson Profar zal het seizoen snel willen vergeten. Met het Koninkrijksteam bereikte hij nog de halve finale van de WBC, maar eenmaal terug in Arlington kwam hij tot slechts 22 wedstrijden voor de Rangers. Hij bracht de meeste tijd door in de Triple-A bij de Round Rock Express, waar hij in 87 wedstrijden tot zeven homeruns en 45 RBIs kwam. Over de 22 wedstrijden in de MLB kunnen we kort zijn: die waren niet goed.

Jurickson Profar: goed in de WBC, geen rol van betekenis tijdens het seizoen (Jason Miller/Getty Images)

Profar sloeg .172/.294/.207. De veelzijdige Profar wordt in februari 25 jaar en het wordt tijd dat hij zijn belofte gaat inlossen. Of dat in dienst van de Rangers nog gaat gebeuren, is de grote vraag. De Curaçaoënaar staat hoog op de lijst met spelers die een trade kunnen verwachten.


WAT BRENGT 2018?


De Rangers-fans weten nu al dat Doug Fister in het nieuwe seizoen de rotation komt versterken. De 33-jarige pitcher hoopt in Texas zijn oude identiteit terug te vinden en dat zou de Rangers ook niet slecht uitkomen. De laatste drie seizoenen droeg Fister achtereenvolgens het shirt van de Nationals, de Astros en de Red Sox, maar indrukwekkend waren zijn cijfers geenszins. In dienst van de Rangers hoopt Fister zich te revancheren voor de afgelopen drie seizoenen, waarin zijn ERA steeds boven de 4.00 uitkwam.
De organisatie weet dat goede pitching de club zomaar terug kan brengen naar de play-offs. Doug Fister is al binnengehengeld en de Rangers zijn ook nog in de race om Darvish terug naar Arlington te brengen. Mike Minor maakt in dienst van de Rangers in elk geval zijn rentree als start. Na zijn jaren bij de Braves kampte de leftie met schouderklachten. Afgelopen seizoen was Minor reliever bij de Kansas City Royals, maar in Texas zien ze toch een starter in hem. Minor tekende voor drie jaar. De Rangers mochten ook lang hopen op het Japanse wonderkind Shohei Ohtani. We weten inmiddels dat de two-way player heeft gekozen voor de Los Angeles Angels.

EINDE TIJDPERK NAPOLI

Mike Napoli komt in elk geval niet terug in het shirt van de Rangers. De 36-jarige eerste honkman kwam weliswaar tot 29 homeruns, maar zijn slashline van .193/.285/.428 liet nogal wat te wensen over. De club heeft dan ook besloten de optie voor 2018 niet te lichten, waardoor er een einde komt aan de derde termijn van Napoli in Texas.

(Cover photo: YouTube.com)

Los Angeles Angels winnen Ohtani-loterij

2


Shohei Ohtani heeft vrijdagavond (Nederlandse tijd) zijn zoektocht naar een MLB-club afgerond. De gewilde Japanner zal zijn handtekening zetten onder een contract bij de Los Angeles Angels. Met het contracteren van de 23-jarige Aziatische ster zetten de Angels een kroon op een geweldige week.
Een aantal dagen geleden verzekerden de Halos zich al van de diensten van Kevin Maitan, de ex-Braves top-prospect die eerder dit off-season Free Agent werd na het schandaal in Atlanta. De club maakt dan ook een franchise-omkerende week door.

GROTE MARKT

Eerder in het ronselproces verklaarde Ohtani nog interesse te hebben in een team uit een kleine markt. Ook wilde hij spelen bij een organisatie waar hij de ster kon worden. De Angels spelen in één van de grotere markten in de MLB en met Mike Trout in huis lijken die twee stellingen achteraf weinig waarheid te hebben bevat.

Meer lijkt de voormalig Nippon-Ham Fighter over de streep getrokken door het feit dat de Angels bereid zijn hem zoveel mogelijk te laten spelen al zowel pitcher, als veldspeler/slagman. Uiteraard kwam het Los Angeles niet slecht uit behoorlijk wat geld te hebben te besteden; slechts de Rangers en Mariners hadden meer bonus pool money te besteden.


FINANCIËN
Na het betalen van de $20 miljoen die de Angels neer moeten leggen als winnaar van de Ohtani-loterij, betaalt LA zoals het er nu uitziet slechts $2.315 miljoen voor de Japanner. Dit is het maximale bedrag dat de Angels mochten uitgeven. De Rangers ($3.54) en Mariners ($3.56) grepen naast het net.
Aangezien Ohtani een speler onder de 25 jaar is, mag hij slechts een minor league contract tekenen. Hierdoor kan zijn maximumsalaris dit seizoen niet boven de $545.000 uitkomen. Vergeleken met de laatste Japanse ster die de sprong waagde (Masahiro Tanaka) is dit een schijntje. Tanaka ontving in zijn rookie-jaar $22 miljoen, maar viel dan ook onder een andere regeling.

TWO-WAY TALENT

Zoals eerder deze week al beschreven op SportAmerika, is Ohtani een two-way player. Het is op dit moment nog onduidelijk of de Angels hun nieuwe aanwinst vooral als werper of als slagman zullen gaan gebruiken. Het ligt echter in de lijn der verwachting dat de club hem heeft weten over te halen door hem zoveel mogelijk van beiden aan te bieden.
De laatste speler die als werper en als slagman uitkwam in één seizoen, was Brooks Kieschnick van de Milwaukee Brewers. In 2003 en 2004 fungeerde hij als reliever, pinch-hitter en outfielder.
LATER MEER OHTANI-NIEUWS.

Top photo: Masterpress/Getty Images
Cover photo: twitter.com/mlb

TNF: Julio & Deion Jones stuiten opmars New Orleans Saints

0


In de schijnwerpers van Thursday Night Football konden de New Orleans Saints een voorschot nemen op winst in de NFC South. Door toedoen van Julio- en Deion Jones liep het anders. Dit keer was Deion de MVP met een geweldig optreden én een interceptie in de endzone in de slotfase. Daarmee hield de linebacker de play-off hoop van de Atlanta Falcons springlevend. We kijken in vier downs terug naar Thursday Night Football.

FIRST DOWN: DEION JONES MVP

Normaal gesproken gaat alle aandacht bij de Atlanta Falcons uit naar Julio Jones. Tegen de New Orleans Saints was het echter de beurt voor linebacker Deion Jones. Zijn mooiste moment kwam in de laatste minuut, met een interceptie om de zege veilig te stellen.


Als we de wedstrijd van Deion alleen aan deze play zouden ophangen, zouden we hem echter tekort doen. Hij leidde zijn defensie met 13 tackles, waarvan 3 voor een loss of yardage. Jones bleek bovendien niet te kloppen op snelheid en achterhaalde iedere tegenstander. Zelfs wideouts Tedd Ginn Jr. en Willie Snead konden niet uit de handen blijven van MVP Jones.

SECOND DOWN: SAINTS MISSEN X-FACTOR

Door de interceptie van Jones bleef de Saints-offense steken op slechts 17 punten. Een laag aantal voor een aanval die bijna niet te stoppen was dit jaar. Er was echter een belangrijk excuus voor de beperkte productie: het uitvallen van Alvin Kamara. De multifunctionele running back had al zes wedstrijden op rij meer dan 100 yards from scrimmage verzameld, maar die reeks werd ruw beëindigd door Deion Jones. De linebacker schakelde Kamara uit met helmet-to-helmet contact, waar hij ook nog zonder penalty mee wegkwam.


Zonder zijn maatje moest Mark Ingram, normaal onderdeel van een tweekoppig monster, alles alleen doen in de running game. Toch kwam de aanval niet tot stilstand omdat Ingram en receiver Michael Thomas het de Falcons-defense aardig lastig maakten. Ingram haalde 49 yards uit 12 rushes en ving nog 4 ballen voor 43 yards. Thomas excelleerde met 117 yards en een touchdown. Zonder Kamara was het echter net niet voldoende.

THIRD DOWN: MATT RYAN HOUDT WEDSTRIJD ONNODIG SPANNEND

New Orleans was het momentum na het uitvallen van Kamara behoorlijk kwijt, al stond het vlak voor rust nog 10-10. Matt Ryan had toen de wedstrijd al kunnen beslissen, maar in plaats daarvan gooide hij drie intercepties kort achter elkaar. De quarterback maakte het de Saints-defense makkelijk door met zijn lichaamstaal heel duidelijk aan te geven waar hij de bal naar toe zou gooien. Dat kan je tegen Marshon Lattimore, kandidaat voor defensive rookie of the year, beter niet doen.

FOURTH DOWN: TOP ROOKIE CORNER AAN HET ZUURSTOF DOOR JULIO

Lattimore stond tegenover één van de beste receivers in de league: Julio Jones. Het was een harde leerschool voor Lattimore die regelmatig naar het zuurstofmasker moest grijpen om weer op adem te komen. Jones sprokkelde, met Lattimore afwisselend op en naast het veld, 98 yards bij elkaar en was daarmee het belangrijkste offensieve wapen van de Falcons. Toch mogen we niet te hard oordelen over de rookie corner, die net terugkwam van een blessure. Er zijn spelers die mindere cijfers hebben kunnen overleggen tegen Julio.

PROGRAMMA WEEK 14

De Falcons (8-5) houden door de overwinning zicht op de divisierivaal uit New Orleans (9-4). De rematch moet echter nog komen en ook de Carolina Panthers (8-4) doen nog volop mee. Dat maakt de NFC South één van de leukste divisies dit jaar. De Panthers spelen dit weekend thuis tegen de Vikings. Dit is het gehele programma voor dit NFL-weekend:
Zondag 19.00 uur
Vikings @ Panthers (FoxSports 6)
Colts @ Bills
Bears @ Bengals
Packers @ Browns
49ers @ Texans
Raiders @ Chiefs
Cowboys @ Giants
Lions @ Buccaneers
22.05 uur
Titans @ Cardinals
Jets @ Broncos
Redskins @ Chargers
22.25
Eagles @ Rams (FoxSports 6)
Seahawks @ Jaguars
Maandag 02.30 uur
Ravens @ Steelers (FoxSports 6)
Dinsdag 02.30 uur
Patriots @ Dolphins (FoxSports 6)

(Cover Photo: AP Photo/David Goldman

Army – Navy Game: Meer dan een footballwedstrijd


Zaterdagavond staat de 119e Army-Navy Game op het programma in Philadelphia, een rivalry die al sinds 1890 gespeeld wordt. Het is sinds 1930 een vast onderdeel van het NCAA Football-seizoen. De wedstrijd is echter veel meer dan een potje football. De historie achter het duel is misschien wel het meest fascinerend van allemaal. Army wist de Game 51 keer te winnen, Navy 60 keer. Tijd voor een historisch overzicht van de klassieker tussen de twee grootste onderdelen van het Amerikaanse leger.

1890-1921: AAN ELKAAR GEWAAGD

De allereerste Army-Navy werd in 1890 gespeeld in West Point, New York. Navy speelde toen al sinds 1879 football, terwijl Army net kwam kijken. Navy won met 24-0, wat het begin zou zijn van de dominantie op West Point. Drie keer werd de wedstrijd gespeeld in West Point, drie keer won Navy. In 1892 won Navy met 12-4 en ruim 50 jaar later, in 1943, won Navy met 13-0 in Michie Stadium.
Tot 1921 ging het gelijk op qua overwinningen. Navy wist 12 keer te winnen, waaronder twee winning streaks (1910-1912 en 1919-1921). Army won 11 keer in de periode 1890-1921, waaronder twee keer vier wedstrijden op rij (1901-1904 en 1913-1916).
Opvallend tijdens deze periode was de wedstrijd in 1890. Toen zouden 271 leden van het Corps of Cadets 52 cent hebben betaald voor de reiskosten van Navy. Zo kon de wedstrijd alsnog gespeeld worden. Ook werd er in deze periode de enige wedstrijd gespeeld in Princeton. Deze zou eindigen in een 6-6 gelijkspel; het eerste gelijkspel van de zeven die er tot nu toe zijn geweest.

1922-1938: ARMY DOMINEERT IN NEW YORK EN PHILADELPHIA

In deze periode zou de eerste dominante reeks plaatsvinden. Army wist in dit tijdvak 11 van 15 wedstrijden te winnen. Navy wist maar twee keer een duel te winnen. In 1936 won Navy met 7-0 van Army op Franklin Field, een plek waar Army daarvoor eigenlijk alleen maar wist te winnen van Navy. In 1934 won Navy met 3-0 in een wedstrijd met de op één na laagste score van deze rivalry. In 1923 werd het namelijk 0-0 op Polo Grounds in New York. Nooit zouden beide teams meer tegelijkertijd scoreloos blijven in de 100 jaar daarna.

1939-1972: ARMY EN NAVY VOOR HET EERST RANKED TIJDENS WO II

Tijdens de periode van de Tweede Wereldoorlog zouden beide teams voor het eerst geranked zijn. In 1941 won Navy als nummer 11 van Amerika met 14-6 van Army. Het jaar daarop won Navy als nummer zes met 14-0 van Army in West Point, het laatste duel op deze historische grond.
Alleen de laatste twee jaar van de oorlog wist Army te winnen van Navy. Toen waren beide teams ook voor het eerst tegelijkertijd geranked. In zowel 1944 als in 1945 waren Army en Navy nummer één en twee van Amerika. Beide duels werden gewonnen door Army (23-7 en 32-13) in het Municipal Stadium, Philadelphia. Het was het begin van een winning streak van vier wedstrijden. Overwinningen in 1946 en 1947 zouden volgen voor Army.

Army – Navy game in West Point, 1943 (US Army)

Daarna kwam de wisselvalligheid weer om de hoek kijken. Tussen 1948 en 1972 werd er drie keer gelijk gespeeld in Philadelphia (1948, 1956 en 1965), waarvan de laatste in het John F. Kennedy Stadium werd gespeeld. Dit zou de tweede wedstrijd zijn van de 16 wedstrijden die achter elkaar in dit stadion gespeeld zouden worden.
Army wist 10 duels te winnen in de periode 1948-1972, daar waar Navy er 12 won. Hieronder vielen vijf overwinningen achter elkaar in het Philadelphia Stadium. Tijdens deze winning streak maakte instant replay zijn debuut tijdens Army-Navy in hetzelfde stadion (1963).

1973-1996: WISSELEND SUCCES VOOR BEIDE TEAMS

De 70’s begonnen voor Navy met vier overwinningen op rij. In het John F. Kennedy Stadium domineerde Navy vier keer op rij tegen de Black Knight. Sowieso zou Navy tussen 1973 en 1985 tien van de 13 wedstrijden winnend afsluiten. Eén keer werd er gelijk gespeeld in deze periode (1981) en alleen in 1977 en en 1984 wist Army de wedstrijd winnend af te sluiten. In de periode 1986 tot 1996 zou vervolgens Army een sterke reeks neerzetten.  Negen keer wist Army te winnen, daar waar de Midshipmen twee duels wisten te winnen (1989 en 1991). Opvallend detail is dat er maar één keer een ranked team in voor kwam (1996).

1997-2018: NAVY WINT VEERTIEN WEDSTRIJDEN OP RIJ

Toen begon de dominantie van Navy. De periode 1997-2001 werd nog redelijk verdeeld (twee overwinningen Army, drie overwinningen Navy), maar daarna zou de dominantie van Navy beginnen. De Midshipmen zouden 14 duels op rij weten te winnen tegen de Black Knights (2002-2015).

Opvallend detail is dat Navy alleen ranked was in 2015. Tien van deze 14 overwinningen werden gespeeld op Lincoln Financial Field, Philadelphia. Army wist vorig jaar deze reeks te doorbreken door met 21-17 te winnen en een einde te maken aan de 14 zeges op rij.

(Cover photo & top photo: Saul Loeb/AFP & Rob Carr/Getty Images)

NFL Clubwatch Podcast S01E01: San Francisco 49ers

0


Vandaag beginnen we met een nieuwe serie podcasts voor SportAmerika: NFL Clubwatch Podcast! In een vraaggesprek spreken we met één van de redacteuren/clubwatchers de stand van zaken bij de NFL-teams. We trappen af met redacteur Lodewijk Schuls en zijn San Francisco 49ers.

EERSTE SEIZOEN ONDER LYNCH & SHANAHAN

Het seizoen van de San Francisco 49ers staat in het teken van het ‘debuut’ van general manager John Lynch en head coach Kyle Shanahan. Voor beide heren is het een vuurdoop. Lynch was nog nooit actief als general manager. Shanahan is voor het eerst eindverantwoordelijk als hoofdcoach bij een franchise. Hij maakte natuurlijk wel indruk als offensive coordinator bij SuperBowl-finalist Atlanta Falcons. Lodewijk praat ons na twaalf wedstrijden bij over het seizoen van de Niners. Daarnaast waagt hij een kleine voorspelling voor de SuperBowl.

Boston Celtics pakken winstreeks weer op

0


De Boston Celtics zagen onlangs hun zegereeks van 16 wedstrijden ten einde komen. Na verliespartijen tegen de Miami Heat en de Detroit Pistons gaan de Celtics gewoon door met waar ze mee bezig waren: wedstrijden winnen. De nieuwe reeks telt alweer drie overwinningen. Gezien het schema is het niet ondenkbaar dat het team uit Bosten weer een lange reeks overwinningen zal halen.

HET GEHEIM

Ondertussen hebben de Celtics dus al weer drie wedstrijden gewonnen. Na 25 wedstrijden staat het team bovenaan in de League met 21 gewonnen wedstrijden en slechts 4 verliespartijen. Wat is het geheim van dit team? Het makkelijke antwoord is Kyrie Irving. De pointguard werd afgelopen zomer betrokken in een trade met de Cavaliers. Kyrie is een All-Star en staat met zijn moves, drives en 3-punters elke wedstrijd in de spotlights.
Echter, de man die dit jaar in alle opzichten boven zichzelf uitstijgt en het team bij de hand neemt is center Al Horford. Met een fieldgoalpercentage van 55.9% en een 3-puntpercentage van 44.6% schiet hij het best van zijn hele carrière tot nu toe. Van alle centers in de League geeft Horford met de meeste assists met 5.3 per wedstrijd. Maar zijn belangrijkste bijdrage is waarschijnlijk dat al zijn teamgenoten hogere offensieve ratings scoren met hem tussen de lijnen.

Al Horford (42) en Kyrie Irving (Maddie Meyer/Getty Images)

DEFENSIE

Naast het superseizoen wat Horford heeft, worden de Boston Celtics dit seizoen geroemd voor hun defensie. Scorend ziet het er in de statistieken allemaal niet heel bijzonder goed uit. Zo staan de Celtics 20e in de League wat betreft fieldgoalpercentage. Een gemiddelde van 104.8 punten per wedstrijd en daarmee een 17e plaats is ook geen statistiek die het goede seizoen van de Celtics verklaart.
Daarentegen is de defensie dit jaar van een ander niveau. Het team van coach Brad Stevens incasseert slechts 97.5 punten tegen per wedstrijd en doen het daarmee het beste van de League. Zelfs de absolute topschutters en scorende basketbalmachine van de Golden State Warriors werd op slechts 88 punten gehouden. Dit terwijl de Warriors  118.5 punten gemiddeld per wedstrijd maken en daarmee het beste scoren.

LAATSTE KWART

Veel wedstrijden van de Celtics worden beslist in het laatste kwart. Van de eerste 16 overwinningen stond het team uit Boston 8 keer achter in het vierde kwart voordat de overwinning binnengesleept kon worden. Scorend moet het misschien beter als het team ook een rol van betekenis wil gaan spelen als het uiteindelijk in de play-offs terecht komt. Voor nu is de ijzersterke defensie voldoende om elk team te kunnen verslaan. Daarmee kunnen de Celtics dit seizoen een serieuze gooi doen naar de titel in de Eastern Conference.

(Foto: David Butler II-USA TODAY Sports)