De eerste twee tickets voor de Final Four zijn vannacht geboekt door twee universiteiten die heel lang (of helemaal niet) zo ver zijn gekomen in het NCAA Tournament. De Virginia Cavaliers wisten hun favorietenstatus waar te maken tegen landgenoot Matt Haarms en Purdue terwijl Texas Tech geschiedenis schreef door Gonzaga uit te schakelen.
SOUTH REGION
(1) VIRGINIA – (3) PURDUE: 80-75
Voor de tweede wedstrijd op rij wist Purdue verlenging af te dwingen dankzij de inspanningen van Carsen Edwards, die met 42 punten zijn Steph Curry achtige reeks voortzette. Genoeg was het echter niet voor Matt Haarms en de Boilermakers, die de Virginia Cavaliers voor het eerst sinds 1984 naar de Final Four zien gaan.
Zoals gezegd: Edwards was de reden dat Purdue überhaupt zo ver kwam en ook vandaag zorgde hij bijna eigenhandig voor een overwinning van Purdue. De 21-jarige guard wist als enige Boilermaker meer dan zeven punten te scoren en kreeg als beloning voor zijn spel de Most Outstanding Player of the South Regional award toegewezen. Hij is daarmee de eerste speler sinds 2008 die niet naar de Final Four gaat maar wel een dergelijke prijs krijg. De laatste persoon was, ironisch genoeg, een andere scherpschutter in Steph Curry.
Maar goed: genoeg voor de overwinning was het niet. Waar de Virginia Cavaliers vorig jaar een historische nederlaag leden, wisten ze hun zenuwen ditmaal te bedwingen. En dat was hard nodig: want met 29 seconden te gaan wist De’Andre Hunter pas de stand gelijk te trekken waarna hij met vier punten in de verlenging het kleine verschil wist te maken dat nodig was. Daarnaast was Virginia met vier spelers in de dubbele cijfers (Kyle Guy: 25, Ty Jerome: 24, Mamadi Diakite: 14) net wat gebalanceerder dan de ploeg van landgenoot Matt Haarms, die zodoende een kans op een titel ziet verdwijnen.
WEST REGION
(1) GONZAGA – (3) TEXAS TECH: 69-75
De Texas Tech Red Raiders schreven geschiedenis door voor het eerst in de historie van de universiteit de laatste vier van het NCAA Tournament te halen. Dankzij de welbekende sterke defensie wist de ploeg van toekomstig NBA-speler Jarrett Culver de als eerste geplaatste Bulldogs van Gonzaga met een verschil van zes punten uit te schakelen.
Bij Texas Tech was het echter niet Culver, maar de Italiaan Davide Moretti die de doorslag gaf richting het einde van de wedstrijd. De Italiaanse guard scoorde zes van zijn twaalf punten in de slotfase van de wedstrijd waarmee de Red Raiders de wedstrijd over de streep wisten te trekken. Uiteraard was Culver met negentien punten wel de topscorer van Texas Tech, terwijl Matt Mooney net zo belangrijk was met zeventien punten.
Maar zoals gezegd: het ging ook vooral weer over de verdedigende capaciteiten van de mannen van Chris Beard. Capaciteiten die Texas Tech nu voor het eerst naar de FInal Four brengen en ze in staat stellen om iedereen aan te kunnen. Gonzaga kan erover meepraten sinds vannacht, want de als eerste geplaatste Bulldogs kwamen maar tot 27% van achter de driepuntslijn en in totaal schoten ze slechts 42% van hun schoten raak. Dit bleek uiteindelijk cruciaal te zijn. Hoewel het imponerende drietal van Brandon Clarke (18 punten en 12 rebounds), Rui Hachimura (22 punten, maar wel 0-uit-3 uit driepunters) en Josh Perkins (16 punten en 6 assists) weer goed speelde, was het niet goed genoeg om Texas Tech opzij te krijgen.
Dag zes van March Madness zal vol met spektakel en verrassingen. Zo kwam Duke tegen Virginia Tech voor de tweede keer dit toernooi goed weg en trok Auburn zijn goede vorm door en schakelde het North Carolina uit. Michigan State en Kentucky bereikten vrijdag ook de Elite Eight.
EAST REGION
(1) DUKE – (4) VIRGINIA TECH: 75 – 73
Voor het tweede duel op rij kwam Duke extreem goed weg. Nadat het zaterdagnacht tegen UCF maar net goed afliep, kwamen de Blue Devils tegen Virginia Tech zo mogelijk nog beter weg. De Hokies hielden gedurende de wedstrijd gelijke trend met de grote titelfavoriet, maar in de slotfase leek Duke definitief weg te lopen. Met meer dan vijf punten voorsprong gingen de Blue Devils namelijk de laatste paar minuten in. Toch kwam Virginia Tech terug en kreeg het in de laatste 20 seconden drie kansen om te winnen of overtime af te dwingen: Twee driepunters en een lay-up. Het resultaat? Allemaal mis, waardoor Duke met 75-73 wint.
Bij de Blue Devils ontbrak Cam Reddish, waardoor R.J. Barrett en Zion Williamson nog belangrijker werden. Williamson zou met 23 punten, zes rebounds, drie blocks en een paar ridicule highlights niet bepaald teleurstellen. R.J. Barrett moest het onderspit delven, maar noteerde nog steeds 18 punten, 11 assists en vier rebounds en nam de rol als spelmaker op zich. Toch was Tre Jones misschien wel de beslissende factor. Naast zijn fantastische defense scoorde hij ook nog eens 22 punten (5 driepunters) met acht assists en vier rebounds.
Bij Virginia Tech waren Kerry Blackshear Jr (18 PTS, 16 REB, 5 AST), Ahmed Hill (15 PTS, 6 REB) en Justin Robinson (14 PTS, 3 REB, 5 AST vanaf de bank) de topscorers. Verder kwam ook Wabissa Bede (10 PTS) boven de tien punten uit. Het was voor de Hokies echter niet voldoende.
(2) MICHIGAN STATE – (3) LSU: 80 – 63
Het enige duel van gisteren dat eigenlijk nooit spannend was. Zo valt het duel tussen Michigan State en LSU wel te omschrijven. Michigan State begon het duel met een 8-0 run en zou deze voorsprong niet uit handen geven en zelfs uitbreiden. LSU probeerde het in de tweede helft, maar de Spartans hadden constant een antwoord. zo won Michigan State met 80-63 en gaat het zondag in de Elite Eight uitkomen tegen Duke.
Bij de Spartans was er een verrassende uitblinker: Aaron Henry. Henry scoorde 20 punten en voegde daar acht rebounds en zes assists aan toe. Combineer dat met het uitstekende spel van Xavier Tillman (12 PTS, 8 REB, 3 AST), Cassius Winson (17 PTS, 8 AST) en Gabe Brown (15 PTS, 3 REB vanaf de bank) en je hebt een verklaring voor de uitslag. Bij LSU was Tremont Waters zo’n beetje in zijn eentje verantwoordelijk voor de offense. Waters was topscorer van het duel met 23 punten en vier driepunters. Zijn heroïsche prestatie was echter bij lange na niet genoeg om LSU in het toernooi te houden.
VOLGENDE DUEL: (1) Duke – (2) Michigan State (zon 23:05).
MIDWEST REGION
(1) NORTH CAROLINA – (5) AUBURN: 80- 97
Auburn blijft tijdens March Madness vriend en vijand verrassen. De SEC-kampioen knikkerde afgelopen nacht met overtuiging de eerste seed in de MidWest region uit het toernooi. De eerste helft hielden beide universiteiten gelijke trend. De Tigers begonnen vervolgens fantastische aan de tweede helft en zouden niet meer omkijken. Dankzij een fantastisch eindoffensief werd North Carolina definitief verslagen: 80-97.
Zoals verwacht lag het tempo extreem hoog en bestond het duel nagenoeg uit offense. Maar liefs tien spelers kwamen tijdens dit duel boven de tien punten. Bij Auburn was Chuma Okeke de uitblinker. Okeke was letterlijk overal op het veld te vinden en zou eindigen met 20 punten, 11 rebounds, twee assists en twee steals. Ook basisspelers Bryce Brown (12 PTS, 4 REB) en Malik Dunbar (13 PTS, 4 REB) speelden een uitstekende wedstrijd voor de Tigers. J’Von McCormick, Samir Doughty en Danjel Purifoy kwamen vanaf de bank ook allemaal aan tien punten of meer.
Bij North Carolina waren Cameron Johnson (15 PTS, 5 REB) en Coby White (15 PTS, 3 REB, 4 AST) de topscorers. Verder speelden ook Luke Maye (13 PTS, 7 REB, 3 AST) en Kenny Williams (10 PTS, 5 REB, 3 AST) een prima wedstrijd. De verdediging van de Tar Heels was in de slotfase echter niet goed genoeg.
(2) KENTUCKY – (3) HOUSTON: 62 – 58
De Kentucky Wildcats zijn voor Auburn de volgende horde. Net zoals Duke kwam ook Kentucky tijdens de Sweet Sixteen goed weg. Nadat de Wildcats de eerste helft tegen Houston hadden gedomineerd, werd het in de tweede helft plotseling penibel. Houston kwam terug van meer dan tien punten achterstand en stond met een minuut te gaan zelfs drie punten voor. Dankzij een driepunter van Tyler Herro en tweede goede verdedigende positie’s won Kentucky alsnog: 62-58.
Bij de Wildcats waren Tyler Herro en PJ Washington de uitblinkers. Herro was de topscorer met 19 punten, drie rebounds en twee assists. PJ Washington noteerde vanaf de bank 16 punten en was vooral dominant in de post. Bij Houston was het een drietal dat de naamgenoten van Kentucky in de wedstrijd hield. Armoni Brooks was met 20 punten en zes driepunters de topscorer van het duel. Verder kwamen ook sterspeler Corey Davis Jr. (14 PTS) en Galen Robinson Jr.(10 PTS, 3 REB, 5 AST) boven de tien punten uit.
VOLGENDE DUEL: (2) Kentucky – (5) Auburn (zon 20:20).
Er is geen sport die zo in een spagaat zit tussen het traditionele langzame spelverloop en de hedendaagse samenleving die continu in sneltreinvaart beweegt als honkbal. Waar voorgaande generaties de sport als een spons tot zich namen, heeft de jeugd moeite om aan te haken. Het is een veeg teken aan de wand dat vorig seizoen voor het eerst sinds 2003 minder dan 70 miljoen mensen een wedstrijd bezochten; een daling van 4% ten opzichte van 2017. Natuurlijk is honkbal mede afhankelijk van het weer, maar het gaat te ver om daar alle schuld aan te geven.
MAKE BASEBALL FUN AGAIN
Om het spel weer toegankelijk en aantrekkelijk te maken, zijn er veranderingen op komst. Deze kleine veranderingen zullen voornamelijk betrekking hebben op de snelheid van het spel. In totaal is er een aantal nieuwe regels opgesteld die binnen twee seizoenen geïmplementeerd worden.
2019
Aankomend seizoen gaat er al het één en ander veranderen in de MLB. De twee meest ingrijpende regels voor spelers, coaches en toeschouwers hebben te maken met the pace of game:
Een coach mag nog maar vijf keer per wedstrijd naar de heuvel lopen, exclusief de wissels van de werpers. Dit is een vermindering van één mound visit ten opzichte van het voorgaande jaar.
De pauze tussen innings wordt gereduceerd tot twee minuten. Voor lokale wedstrijden (te zien bij de plaatselijke omroep) is deze pauze slechts vijf seconden korter, maar voor wedstrijden die op de nationale TV komen gaan er 25 seconden aan reclametijd per inning verloren.
‘Mound visits’ zullen minder vaak voorkomen in 2019. (John Minchillo)
NOG MAAR ÉÉN TRADEDEADLINE
Ook de tradedeadline krijgt een verandering met ingang van komend seizoen. Baseball had altijd twee verschillende deadlines: waiver en non-waiver. De waiver deadline liep altijd tot 31 augustus, maar deze komt in zijn geheel te vervallen. De non-waiver deadline (31 juli, vaak al aangeduid als de Trade Deadline) zal nu de absolute grens zijn om spelers te ruilen. De meeste activiteit zat overigens altijd al rond 31 juli, maar toch zal de wetenschap dat er na die datum geen versterkingen meer binnen te halen zijn voor GM’s reden zijn nog agressiever te handelen.
MILLION DOLLAR HOMERUN
De andere regels die dit seizoen al worden ingevoerd hebben niets met de snelheid van het spel te maken, maar alles met de beleving er om heen. Zo wil men de All-Star game en alle festiviteiten er om heen weer meer voor het voetlicht brengen.
Om te beginnen gaat de manier van stemmen voor de All-Star Game op de schop. Ieder team mag nu per positie een speler nomineren op wie gestemd kan worden. In juni of juli volgt dan een tweede stemronde. In die tweede stemronde kunnen de fans kiezen uit de top drie per positie van de eerste nominatie/stemronde. Degene die als winnaar uit de stembus komt, verdient een starting job voor de All-Star game. Bryce Harper, winnaar van de Home Run Derby 2018, slaat een van zijn dingers. (Getty Images)
De Home Run Derby is één van de hoogtepunten tijdens All-Star week en ook dit concept heeft een verandering ondergaan. Voortaan gaan de sluggers ook echt om de harde pegels meppen. Er is een prijzenpot toegevoegd van $2,5 miljoen waarbij de winnaar $1 miljoen mag bijschrijven. Nu is dat voor sommige slagmannen een peulenschil, maar het brengt hopelijk toch weer wat extra grote namen op de been.
2020
In 2020 komt er een drastische maatregel die het spel gaat veranderen. Een pitcher krijgt voortaan een minimum van drie verschillende slagmannen tegenover zich. Nu zijn daar nog geen regels voor en kan een werper dus voor één speciale match-up van stal worden gehaald. In de toekomst is deze specifieke tactiek niet meer mogelijk. De voornaamste reden zal zijn dat er minder tijd verspild wordt met pitcherwissels, maar het zal de MLB niet slecht uitkomen dat zo slagmannen iets meer in het voordeel geraken.
Verder gaan er veranderingen komen in de rostergrootte van een team. Vanaf Opening Day mogen teams 26 spelers in de selectie hebben, in plaats van 25. Waar clubs in het verleden op 1 september altijd een rosteruitbreiding tot 40 man mochten doorvoeren ,is dat nu teruggebracht naar 28.
PITCH CLOCK
Eén van de andere regels waarover lang gediscussieerd werd, is het invoeren van een zogenaamde pitch clock. Deze regel is uiteindelijk er nog niet doorgekomen. In 2022 wordt er opnieuw bekeken of deze verandering doorgevoerd gaat worden.
Of deze verandering van regels er uiteindelijk voor gaat zorgen dat de sport weer populair wordt, blijft afwachten, maar het is goed dat de MLB eindelijk veranderingen durft door te voeren.
In een directe confrontatie tussen de op dreef zijnde Magic en concurrent Detroit waren de Pistons uiteindelijk veel beter. Andre Drummond was op dreef met 18 punten, 18 rebounds en zes blocks. Ook Blake Griffin had een double-double met 20 punten en 10 rebound. Tevens had Orlando geen antwoord op Wayne Ellington. Ellington kroonde zich tot topschutter van de wedstrijd met 25 punten en schoot zeven keer raak van achter de driepuntlijn.
Bij de Magic hadden de grote mannen een moeilijke avond. Nikola Vucevic schoot 5 uit 15 en Jonathan Isaac schoot 4 uit 14. Dit geeft meteen het grootste probleem van Orlando aan in deze wedstrijd. Offensief was het niet goed genoeg om van Detroit te winnen. Door deze nederlaag valt Orlando nu weer buiten de playoffs met een halve wedstrijd achterstand op Miami.
76ERS VERSLAAN NETS
Philadelphia versloeg afgelopen nacht de Brooklyn Nets dankzij een monstergame van Joel Embiid. Met 39 punten (drie driepunters), 13 rebounds en zes assists was hij niet te houden. JJ Redick volgde met 18 punten. Ben Simmons en Boban Marjanovic droegen beide met 16 punten ook flink bij aan de overwinning.
Bij Brooklyn werd Jarrett Allen kind van de rekening. hij werd in het eerste kwart nog vervangen door Rondae Hollis-Jefferson. Hollis-Jefferson eindigde de wedstrijd met een double-double door 19 punten te scoren en 10 rebounds te pakken. Topscorer bij de Nets was Joe Harris met 22 punten (waarvan vier driepunters). Waar D’Angelo Russell de laatste weken niet te stoppen was, had hij tegen Philadelphia een mindere wedstrijd: 13 punten en acht assists.
Door deze nederlaag staat Brooklyn nu zevende in het oosten. De Nets staan nu een halve wedstrijd achter Detroit en slechts één wedstrijd voor Orlando, dat negende staat.
HEAT VERSLAAN MAVERICKS NA COMEBACK
De andere gegadigde om een playoff-ticket die afgelopen nacht in actie kwam was Miami. Door een sterk vierde kwart konden de Heat het duel over de streep. Onder leiding van topschutter Goran Dragic, die met 23 punten, 12 rebounds en 11 assists een triple-double noteerde, staan de Heat nu op plaats acht in het oosten. Dion Waiters (17 punten) en Bam Adebayo (11 punten, 16 rebounds) waren de andere starters in de dubbele cijfers. Dwyane Wade droeg met 11 punten en vier steals zijn steentje ook weer bij.
Bij de Mavs was rookie Luka Doncic weer eens de grote man met 18 punten, acht rebounds en zeven assists. Offensief gezien viel het schot echter niet makkelijk. Als team zijnde schoot Dallas 39% van het veld en slechts 64% van de vrije worp lijn. Ondanks de problemen met hun schot haalden toch alle starters de dubbele cijfers.
SPURS ZETTEN GINOBILI IN DE SCHIJNWERPERS
Voorafgaand aan de gewonnen wedstrijd tegen de Cavs hadden de San Antonio Spurs een speciale tribute video voor Manu Ginobli. Zijn nummer 20 werd omhoog geheven. Hiermee werd één van de beste niet-Amerikaanse spelers in de historie van de NBA op de juiste manier geëerd. Dankzij een late driepunter van Patty Mills zouden de Spurs het duel tegen de Cavaliers ook nog winnend afsluiten: 110-116.
OVERIGE UITSLAGEN
Toronto Raptors – New York Knicks 117-92
Denver Nuggets – Houston Rockets 85-112
LA Clippers – Milwaukee Bucks 118-128
Sacramento Kings – New Orleans Pelicans 118 – 121
Dag vijf van March Madness stond in het teken van de Sweet Sixteen. Matt Haarms en Purdue kwamen in actie tegen Tennessee en maakten het zichzelf onnodig lastig, terwijl ook Virginia goed wegkwam. Tegelijkertijd domineerden Texas Tech en Gonzaga in de West region.
SOUTH REGION
(2) TENNESSEE – (3) PURDUE: 94 – 99
We beginnen met het meest spectaculaire duel van gisteren. Purdue, met Nederlander Matt Haarms in de gelederen, maakte het in de slotfase onnodig spannend door een voorsprong van meer dan tien punten in de laatste tien minuten uit handen te geven. Tennessee dwong in de slotfase alsnog overtime af, maar Purdue zou het duel in overtime uiteindelijk naar zich toe trekken: 94-99.
Vooral in de tweede helft zagen de fans een duel tussen Ryan Cline en Admiral Schofield. Beide spelers schoten het ene na het andere jumpshot raak en creëerden zo een spectaculaire slotfase. Daar waar Schofield met 21 punten en negen rebounds samen met Grant Williams (21 PTS, 7 REB, 4 AST) de uitblinker was bij de Volunteers, was het Clyne die alle aandacht kreeg.
In tegenstelling tot Schofield kon Clyne zijn fantastische prestatie ook in overtime doortrekken. Clyne scoorde uiteindelijk 27 punten met zeven driepunters. Voeg daar de 29 punten en vijf driepunters van Carsen Edwards nog bij en je hebt de voornaamste reden van het succes van de Boilermakers dit toernooi wel benoemd. Matt Haarms droeg ook zijn steentje bij door 11 punten, zes rebounds en drie blocks te noteren. Zodoende gaat Purdue door naar de Elite Eight.
(1) VIRGINIA – (12) OREGON: 53 – 49
De tegenstander van Purdue in de Elite Eight wordt Virginia, dat eigenlijk net zo moeizaam de volgende ronde bereikte. Tegen Oregon, de verrassing van dit toernooi, was het zoals verwacht een strijd tussen twee verdedigend uitstekende teams. Virginia liep aan het eind van de eerste helft uit naar een voorsprong van tien punten. Toch kregen ook de Cavaliers het voor elkaar om deze voorsprong in de tweede helft uit handen te geven. In tegenstelling tot Purdue had Virginia echter geen overtime nodig om te winnen. Virginia versloeg Oregon in de slotfase uiteindelijk met 53-49.
Bij Virginia waren het de basisspelers die het verschil maakten. De bank scoorde welgeteld nul punten en dus lag alle druk op de vijf basisspelers. Ty Jerome, Kihei Clark, De’Andre Hunter en Kyle Guy namen het team op sleeptouw. Jerome scoorde 13 punten met zes rebounds en zes assists. Clark noteerde 12 punten met vier rebounds en zes assists, terwijl Hunter en Guy ook nog respectievelijk 11 en 10 punten scoorden.
Bij de Oregon Ducks was de situatie niet veel anders. Ondanks dat Ehab Amin met acht punten vanaf de bank wel impact had, waren het vooral de basisspelers die het moesten doen. Louis King (16 PTS, 4 REB en 4 driepunters), Payton Pritchard (11 PTS, 7 REB, 4 AST) en Paul White (10 PTS, 6 REB, 3 STL) deden wat ze konden, maar het was niet genoeg. Veel mensen zullen zich afvragen wat de Ducks hadden kunnen doen als hun sterspeler Bol Bol tijdens het reguliere seizoen niet geblesseerd was geraakt.
VOLGENDE DUEL: (1) VIRGINIA – (3) PURDUE: (ZAT 01.49)
WEST REGION
(1) GONZAGA – (4) FLORIDA STATE: 72 – 58
In de West region was het allemaal een stuk minder spannend. Gonzaga maakt het gehele toernooi zijn favorietenrol al waar en besloot daar gisteren niet mee op te houden. Florida State was het volgende slachtoffer van de Bulldogs. Gonzaga stond het gehele duel aan de leiding en deze voorsprong kwam ook nooit echt in gevaar: 72-58.
Bij Gonzaga kwamen vier van de vijf starters boven de tien punten uit. Rui Hachimura was met 17 punten en vier rebounds de topscorer. Toch waren ook Brandon Clarke (15 PTS, 12 REB, 5 BLK), Josh Perkins (14 PTS, 4 REB, 5 AST) en Zach Norvell Jr. (14 PTS, 3 REB, 4 driepunters) belangrijk tijdens de zege op de Seminoles.
Bij Florida State was het aanvallend gezien een one man show. Trent Forrest speelde de wedstrijd van zijn leven en scoorde 20 punten met vijf rebounds, vier assists en drie steals. Mede omdat de rest van de spelers niet boven de tien punten scoorden, was de prestatie van Forrest alleen goed voor de statistieken.
(2) MICHIGAN – (3) TEXAS TECH: 44 – 63
Michigan zal dit jaar niet terugkeren in de finale van March Madness. De Wolverines werden afgelopen nacht overklast door Texas Tech. Beide teams gingen in de openingsfase gelijk op, maar aan het eind van de eerste helft liepen de Red Raiders toch weg. In de tweede helft domineerde Texas Tech, waarna er uiteindelijk met 44-63 overtuigend gewonnen werd.
Naast de uitstekende verdediging van de Red Raiders was ook sterspeler Jarrett Culver weer enorm belangrijk. De lottery pick van de aankomende NBA draft scoorde 22 punten met vier rebounds en vier assists. Hij kreeg voornamelijk hulp van Davide Moretti (15 PTS, 4 AST) en Matt Mooney (10 PTS, 3 REB). Dit waren ook de enige drie spelers bij Texas Tech die boven de tien punten uitkwamen.
Bij Michigan waren Ignas Brazdeikis en Charles Matthews de enige spelers die op niveau speelden. Brazdeikis noteerde 17 punten en 13 rebounds. Matthews sloot met 12 punten, vier rebounds en drie assists het duel af.
VOLGENDE DUEL: (1) GONZAGA – (3) TEXAS TECH (ZAT 23.09).
De Suns zijn niet vaak terug te vinden in onze samenvattingen, maar de afgelopen weken worden ze steeds vaker meegenomen. Dit keer is het niet per se vanwege een goed resultaat, maar vanwege een persoonlijke topprestatie. Devin Booker scoorde tegen de Wizards namelijk voor de tweede wedstrijd op rij 50 punten of meer, iets wat niemand op zo’n jonge leeftijd ooit voor elkaar heeft gekregen (22 jaar en 148 dagen). Toch waren de 50 punten van Booker niet genoeg voor een zege van de Suns. De Wizards wonnen in Phoenix met 124-121 dankzij een tip in van Thomas Bryant.
Bryant noteerde zelf 18 punten en 19 rebounds en was daarmee niet eens de best presterende speler van de bezoekers. Bradley Beal scoorde 28 punten (5 driepunters), terwijl Jordan McRae (21 PTS) en Jabari Parker (28 PTS, 15 REB) vanaf de bank misschien wel de grootste impact hadden op de wedstrijd. Bij de Suns waren er naast Booker nog vier spelers die meer dan 10 punten scoorden. Deandre Ayton (14 PTS, 10 REB) en Troy Daniels (15 PTS, 5 REB, 5 3PT) waren achter Devin Booker de topscorers van de thuisploeg.
THUNDER VERSLAAN PACERS
Het andere duel dat afgelopen nacht enigszins spannend was, ging tussen de Thunder en de Pacers. Beide teams zijn, in tegenstelling tot de Wizards en Suns, zeker van de play-offs en strijden nu vooral om de hoogste seed mogelijk te worden. Dankzij het welbekende duo Russell Westbrook/Paul George wonnen de Thunder met 99-107.
Paul George was in de NBA samen met Devin Booker de uitblinker van afgelopen nacht. George scoorde 31 punten en schoot vier driepunters binnen. Westbrook scoorde 17 punten met 11 rebounds en 12 assists en noteerde maar weer eens een triple double. Overigens mag ook de impact van Steven Adams niet vergeten worden. Met 25 punten en 12 rebounds had ook hij een belangrijk aandeel in de overwinning. Bij de Pacers was Bojan Bogdanovic met 28 punten en zes driepunters de topscorer. Ook Domantas Sabonis was vanaf de bank belangrijk (18 PTS, 10 REB).
OVERIGE UITSLAGEN
Portland Trail Blazers – Chicago Bulls: 118 – 98
Golden State Warriors – Memphis Grizzlies: 118 – 103
LA Lakers – Utah Jazz: 100 – 115
Er is bijna geen honkbalfan die niet (zijdelings) bekend is met dé videogame-franchise voor honkballiefhebbers: Sony’s MLB The Show voor Playstation. Perfect getimed voor Opening Day is nu editie 2019 van de game op de markt gebracht. We vieren vandaag dus niet alleen de eerste echte honkbaldag van het seizoen, maar ook de terugkeer van MLB The Show! Dankzij onze vrienden van Sony Playstation Benelux kunnen wij drie digitale exemplaren van deze topgame weggeven!
Altijd al zelf de weg door de Minors naar de top af willen leggen? Dat kan weer, in het alom geprezen Road To The Show. Speel je liever met de legendarische spelers uit vroegere tijden? In MLB The Show 19 zitten meer legendes dan ooit tevoren. Met een verbeterde hitting engine en een enorme upgrade qua fielding-animaties voelt het net alsof je in het stadion zit of — beter nog — zelf op het veld staat.
WAT MOET JE DOEN OM KANS TE MAKEN OP DEZE GAME?
Simpel: tweet een foto van jouw Opening Day-experience naar ons Twitteraccount (@SportAmerika) met de hashtag #SportAmTheShow! Vier jij Opening Day voor de tv, draag je een shirt of pet van je favoriete club naar de winkel of trek je een streep eye-black onder je ogen? Laat het ons zien!
De twee inzendingen die door onze redactie als leukste/origineelste worden beoordeeld, winnen een exemplaar van MLB The Show 19!
Geen Twitter? Plaats je foto dan in de comments onder onze Facebookpost over deze prijsvraag (facebook.com/SportAmerika). Geen Facebook of geen gelukkige winnaar? Luister dan naar de eerstvolgende aflevering van onze MLB Podcast ‘Just A Bit Outside’, want dan geven we een derde exemplaar van de game weg! Let op: MLB The Show is exclusief beschikbaar op Playstation en ook direct te koop via de Playstation Store of via een Playstation Wallet top-up. Winnaars ontvangen een digitale code die in de Playstation Store kan worden ingewisseld voor de volledige game. Over de uitslag wordt niet gecorrespondeerd, behalve met de prijswinnaars. Na het verstrekken van de code eindigt de betrokkenheid van SportAmerika bij het proces. De giveaway loopt tot 28 maart 2019, 23:55 uur. Medewerkers van SportAmerika zijn uitgesloten van deelname.
MILWAUKEE HET STERKST IN TITANENSTRIJD DANKZIJ BLEDSOE
Alle ogen waren gericht op het onderlinge duel tussen James Harden en Giannis Antetokounmpo. De supersterren zijn de twee favorieten voor de MVP Award. Maar terwijl iedereen naar The Beard en The Greek Freak keek, was het The Bledshow die de spotlights stal. Eric Bledsoe zorgde ervoor dat de Milwaukee Bucks er met de overwinning vandoor gingen. De point guard van Milwaukee noteerde 23 punten, drie rebounds, zeven assists en twee blocks. Giannis Antetokounmpo had 19 punten, 14 rebounds en vier assists. James Harden kon hier niet aan tippen en eindigde met 23 punten, 10 rebounds, zeven assists en twee blocks.
Wat het meest opvalt, zijn de verschillen in de schotpercentages. Harden schoot maar 34,6 procent in totaal. Daarnaast schoot hij negen keer van achter de driepuntlijn, maar er ging maar één bal door de ring heen. Antetokounmpo haalde 46,7 procent in totaal, wat prima is. Toch is 19 punten aan de lage kant voor de Griek. Bledsoe schoot vier driepunters raak in zeven pogingen. De point guard maakte 47,5 procent van al zijn schoten in totaal.
Chris Paul speelde wel een goede wedstrijd met 19 punten, negen rebounds en vier assists. CP3 had naast de statistieken misschien wel het hoogtepunt van de dag met zijn enkelbreker op D.J. Wilson. De eindstand is 94 – 108 in het voordeel van de Milwaukee Bucks.
Zowel de Bucks als de Rockets zijn al zeker van een play-off plek. Milwaukee staat eerste in de Eastern Conference en Houston staat vierde in de Western Conference. Beide teams moeten nog zeven wedstrijden spelen in het reguliere seizoen. Als de stand hetzelfde blijft, dan moeten de Rockets in de eerste ronde tegen de Los Angeles Clippers. De Bucks zouden in de eerste ronde de Orlando Magic tegenkomen.
ORLANDO NEEMT DE LAATSTE PLAYOFF SPOT OVER VAN MIAMI
Het was een speciale avond voor Chris Bosh. Zijn rugnummer werd opgehangen in het American Airlines Arena van de Miami Heat. Bosh won twee Championships in vier NBA Finals samen met LeBron James en Dwyane Wade. LBJ had zelf een wedstrijd en kon er dus niet bij zijn.
Naast de jersey retirement van Chris Bosh werd er ook nog gebasketbald. Miami Heat verdedigde de achtste plaats in de Eastern Conference. Een plek waar de Orlando Magic maar al te graag op wil komen te staan. Het was spannend vanaf de tweede helft. Daarvoor leek Miami weinig moeite te hebben met de staatsgenoten. Halverwege het derde kwart stond Orlando plotseling aan de leiding. Ze gaven de voorsprong niet meer weg. De Magic wonnen uit bij de Miami Heat met 104 – 99.
Het verschil kwam vooral door de goede bijdrage van alle starters van Orlando. Alle vijf basisspelers scoorden meer dan 10 punten. Nikola Vucevic was de topscorer van zijn ploeg met 24 punten. Bij de Miami Heat moesten de punten vooral van Dion Waiters (26 punten) en Dwyane Wade (22 punten) komen. Josh Richardson deed het ook niet verkeerd met 17 punten en zes assists, maar hij had daar wel 40 minuten voor nodig. Hassan Whiteside speelde net geen 15 minuten en had in die tijd tien punten, twee rebounds en twee steals.
DE RETURN OF MICHAEL CARTER-WILLIAMS
Voor de Orlando Magic heeft het ook heel erg geholpen om Michael Carter-Williams toe te voegen aan de selectie. MCW speelde maandag 25 maart al een hele goede wedstrijd als invaller tegen zijn oude team, de Philadelphia 76ers. Hij had 15 punten, zes rebounds, drie assists en twee steals. De Rookie of the Year van 2014 droeg ook tegen Miami z’n steentje bij. Carter-Williams had slechts drie punten, maar wel zes rebounds en zes assists. Michael Carter-Williams werd van de Rockets naar de Bulls getrade op 7 januari 2019 met een zak geld voor een protected 2nd round pick (2020). De Bulls lieten MCW vervolgens meteen gaan.
CONCURRENT CHRIS PAUL VOOR MOMENT VAN DE DAG
De Los Angeles Lakers zijn al uitgeschakeld voor de playoffs. Lance Stephenson zorgde er echter hoogstpersoonlijk voor dat de wedstrijd toch eentje is om te herinneren voor fans van de Lakers. Niemand minder dan Jeff Green (ex-Celtics en Clippers) was het slachtoffer van een ankle breaker van Lance will make m dance. Er is wel een discussie over de waarde van de crossover, aangezien Stephenson op de voet van Green ging staan. Het moment is te zien in de video hieronder na 5 seconden.
De Lakers haalde alles uit de kast om te winnen. Dat lukte uiteindelijk ook met 106 – 124. Het verlies maakte voor de Wizards ook niet meer uit. Zij doen ook niet meer mee aan de play-off race. Alleen als de Magic of de Pistons alle wedstrijden verliezen en de Wizards alles winnen kunnen ze nog meedoen aan de play-offs.
OVERIGE UITSLAGEN
San Antonio Spurs – Charlotte Hornets: 116 – 125 (OT)
Boston Celtics – Cleveland Cavaliers: 116 – 106
Chicago Bulls – Toronto Raptors: 103 – 112
Los Angeles Clippers – Minnesota Timberwolves: 122 – 111
Atlanta Hawks – New Orleans Pelicans: 130 – 120
Sacramento Kings – Dallas Mavericks: 125 – 121
Detroit Pistons – Denver Nuggets: 92 – 95
(Cover/Top Photo: Jeff Hanisch / USA TODAY Sports)
Philipp Grubauer is dit seizoen één van de zeven Duitsers in de NHL en de goalie drukt de laatste weken zijn stempel op het spel van de Colorado Avalanche. Zdeno Chara doet dat al jaren in Boston. De lange verdediger is inmiddels 42 lentes jong, maar nog altijd van levensbelang. De club bood hem niet voor niets een nieuw contract aan.
DUITSE MUUR IN DENVER
In Nederland hebben we natuurlijk Daniel Sprong. Onze oosterburen hebben wat meer vertegenwoordigers in de NHL en daarvan is Leon Draisaitl waarschijnlijk de bekendste en ook de beste. In Denver lopen ze de laatste weken echter weg met een andere Duitser. De Berlijnse Muur ging in 1989 tegen de vlakte, maar tegenstanders van de Colorado Avalanche zullen de laatste tijd het idee hebben dat het vervelende stuk beton is teruggekeerd in de persoon van Philipp Grubauer. De 27-jarige sluitpost speelt deze maand voortreffelijk en is een belangrijke reden waarom de Avs nog steeds mogen hopen op de play-offs.
WISSELVALLIG
Grubauer is bezig aan zijn zevende seizoen en de Duitser heeft zich in die jaren ontwikkeld als een meer dan degelijke backup. Vorig seizoen had Braden Holtby het even moeilijk in Washington en stond Grubauer paraat. Ook dat gebeurde in de maand maart en in diezelfde maand blinkt de Duitser ook nu weer uit. Semyon Varlamov moet even genoegen nemen met een rol op het tweede plan, want met een save percentage van .960 en een GAA van 1.24 in z’n negen wedstrijden deze maand denk je als Jared Bednar zijnde wel twee keer na voordat je Grubauer weer als backup gebruikt.
Zowel Varlamov als Grubauer kunnen we niet betrappen op enige regelmaat. De Duitser doet het deze maand geweldig, maar met name januari was met een save percentage van .816 ver onder de maat. Grubauer mocht vier keer opdraven in die maand en kreeg 18 goals om z’n oren. Ook op Varlamov konden de Avs in die maand niet bouwen, want de Rus kwam niet verder dan .888 nadat hij in december .874 noteerde. Het zijn ook de maanden waarin de ene losing streak de andere opvolgde in Denver en het postseason enigszins uit zicht begon te raken.
BELANGRIJKE STREAK
De Avs misten Gabriel Landeskog al en afgelopen week belandde ook Mikko Rantanen in de lappenmand. Daarmee vallen opeens ruim 60 goals weg en was het des te belangrijker dat Grubauer opstond. Op 17 maart won Colorado van New Jersey en daarna volgden belangrijke overwinningen op directe concurrenten. Minnesota, Dallas (44 saves voor Grubauer) en Chicago werden op een nederlaag getrakteerd. Zondag werd duidelijk hoe belangrijk een goede Grubauer voor deze Avs is. Jared Bednar deed twee dagen op rij een beroep op zijn Duitse sluitpost. Zaterdag pakte Grubauer 29 van de 31 schoten en won Colorado met 4-2. Een dag later in Chicago zag de Duitser 42 schoten op zich afkomen en 40 keer had hij z’n antwoord klaar. Z’n teamgenoten konden dit sterke optreden niet belonen met een vijfde zege op rij. IN OT ging het mis voor de bezoekers.
Grubauer startte in zes van de laatste zeven wedstrijden en in de huidige vorm zal hij voorlopig wel de starter blijven. Binnen de burelen van de NHL bleven zijn goede prestaties ook niet onopgemerkt. Maandag werd bekend dat zijn 3-0-1 record goed was voor één van de drie sterren. Met wedstrijden op komst tegen onder meer Vegas, Arizona en St. Louis heeft Colorado de goede vorm van de Duitser ook hard nodig. Volgende week zaterdag eindigt het reguliere seizoen en nog altijd maken vier teams kans op de wildcards in het westen.
CHARA STILL GOING STRONG
Meer dan de helft van je leven als speler doorbrengen in de NHL. Het is niet veel mensen gegeven, maar voor Zdeno Chara gaat het toch echt die kant op. De lange blueliner uit het Slowaakse Trencin debuteerde op 19 november 1997 als 20-jarige namens de New York Islanders in de league en afgelopen week verlengden de Boston Bruins z’n contract met één jaar waardoor hij ook in 2020 nog van de partij zal zijn. Chara zal 43 zijn als zijn nieuwe contract afloopt. Zo kan de Slowaak opkomende sterren als Charlie McAvoy nog een seizoen langer onder zijn vleugels nemen en McAvoy de fijne kneepjes van het vak bijbrengen.
VERLEDEN
Het waren de Islanders die het in 1996 aandurfden de lange blueliner op te pikken. In de derde ronde van de draft en als 56e overall. Zijn verblijf in New York was geen succes. In vier jaar speelde Chara 231 wedstrijden, scoorde hij slechts 6 goals en vooral zijn totale rating van -61 was niet om over naar huis te schrijven. Na vier jaar verkaste Chara naar Ottawa en daar ging het opeens met sprongen vooruit. De blueliner bleef vier jaar verbonden aan de Senators en vier keer haalde de ploeg de play-offs. In 2003 stonden de Sens bijna in de Stanley Cup-finale, maar in de finale van de Eastern Conference waren de Devils over zeven wedstrijden te sterk. Vier jaar Ottawa leverde Chara naast 51 goals en 95 assists ook nog een totale rating van +109 op. Daarnaast vertegenwoordigde hij de Senators vier keer in de All-Star Game.
We kunnen inmiddels wel stellen dat Zdeno Chara na zijn jaren in Ottawa pas echt thuiskwam bij de Boston Bruins. Hij behoort er inmiddels tot het meubilair en sinds 2006 is hij captain van deze roemrijke franchise. Chara nam het stokje over van Joe Thornton, die vertrok naar de San Jose Sharks. De eerste jaren verliepen moeizaam voor zowel Chara als de Bruins. Hoewel er cijfermatig niet veel aan te merken viel op z’n 11 goals en 32 assists in 2006-2007 viel zijn rating terug naar -21. Dit was tevens de laatste keer dat deze rating voor Zdeno Chara negatief was. In 2014-2015 kwam die rating uit op precies 0 en in alle andere seizoenen scoorde hij een ruime voldoende. Tot 2014 was hij overigens ook een vaste klant tijdens de All-Star Game.
HEDEN EN TOEKOMST
Als 33-jarige routinier mocht Chara, in 2011, de Stanley Cup ophalen nadat de Bruins in de finale hadden afgerekend met de Vancouver Canucks. Voor Boston, toch één van de Original Six, was het de eerste Cup sinds 1972. Chara stond in dat seizoen gemiddeld ruim 25 minuten per wedstrijd op het ijs. Nu, in 2019, maakt de Slowaak nog altijd ruim 21 minuten per duel maar de veel jongere McAvoy en Torey Krug zijn defensief tegenwoordig de dragende krachten. De jaren dat Chara moeiteloos tot zeker 15 goals in een seizoen kwam, liggen wel achter ons. Nog steeds zien de vijandelijke goalies wel eens strepen vanaf zijn stick op zich afkomen, maar die strepen zijn wat minder doeltreffend dan vroeger. Hij staat op 5 goals en 8 assists in 56 wedstrijden dit seizoen. Dit weekend was het tegen de Panthers na ruim een maand weer eens raak.
Ook de captain ontkwam dit seizoen niet aan een bezoek aan de toch al volle ziekenboeg van de Bruins. Tussen 16 november en 23 december ontbrak Chara vanwege een knieblessure en de Bruins leden tijdens die periode 9 van hun 21 nederlagen. Het mag dus duidelijk zijn dat de 42-jarige veteraan nog altijd zeer belangrijk is. Volgend seizoen gaat Chara, exclusief bonussen, twee miljoen dollar verdienen. Voor Boston is dit een koopje en de organisatie kan dit goed gebruiken. De komende jaren lopen veel belangrijke contracten af en dat is het lekker als je captain voor relatief weinig geld vastligt. Als alles goed gaat, heeft Chara dus nog zeker twee kansen op z’n tweede Cup. Dat de Bruins dit jaar al een serieuze kandidaat zijn, bewezen ze maandag in Tampa Bay. De Lightning had de handen vol aan de bezoekers, maar wonnen dankzij een sterk laatste kwartier met 5-4.
GOALS OF THE WEEK
Er viel ook deze week weer genoeg te genieten in de NHL. Sommige spelers zetten een dikke streep onder een vormcrisis en anderen verschalkten de vijandelijke goalie op briljante wijze. Met name de manier waarop Brayden Schenn dit deed, verdient hier een meer dan eervolle vermelding!
— p – Tampa Bay Lightning (@TBLightning) 21 maart 2019
Het belooft een prachtige serie te worden als de Tampa Bay Lightning en de Washington Capitals elkaar ergens in de play-offs treffen. Vorige week gaven de twee powerhouses alvast een voorproefje tijdens hun tweede duel in het reguliere seizoen. De Lightning leken er in de tweede periode met de winst vandoor te gaan, maar titelhouder Washington knokte zich knap terug. Bij een stand van 3-3 kwam Tampa Bay met een prachtige play. Op de powerplay rondde Nikita Kucherov een aanval af om van te watertanden. Voor de Rus was het z’n 37e van het seizoen. In de laatste minuut van de derde periode kwamen de Capitals opnieuw terug, maar Victor Hedman kreeg Washington in OT op de knieën: 5-4.
Voor de uitgespeelde LA Kings deed het er eigenlijk niet meer toe, maar ze wilden maar wat graag winnen van de rivaal uit San Jose. De door blessures en griep geplaagde Sharks begonnen nog wel met een 2-1 voorsprong aan de derde periode, maar met z’n eerste goal in de NHL joeg Matt Roy de gelijkmaker langs Martin Jones. De 3-2 van Kings-captain Anze Kopitar was echter de mooiste van de avond. De bezoekende Sharks moesten daarna op jacht naar de 3-3 en dat stelde Jeff Carter dan weer in staat om z’n eerste goal in 20 wedstrijden te scoren. De empty-netter hielp LA aan een 4-2 zege. San Jose verloor de vierde wedstrijd op rij en de koppositie in de Pacific raakt verder uit zicht.
Juist op het moment dat de Montreal Canadiens hun aanvaller het meest nodig hadden, gaf Jonathan Drouin niet thuis. Op 26 februari gaf de bijna 24-jarige aanvaller nog 4 assists tegen de Red Wings en daarna werd het stil. Donderdag kwam daar opeens verandering in. Uitgerekend tegen de defensief zo sterke Islanders pakten Drouin en de zijnen uit. Montreal won deze belangrijke wedstrijd met 4-0 en Jonathan Drouin nam met een beauty de 3-0 voor zijn rekening. Vlak voor het verstrijken van de eerste periode was hij ook al aangever bij de openingstreffer van de actieve Joel Armia. Voor de Islanders was het de tweede wedstrijd op rij dat ze niet tot scoren kwamen. Twee dagen eerder was Boston hen al met 5-0 de baas.
Het blijft een opmerkelijk verhaal. Zo slecht aan het seizoen beginnen en toch al betrekkelijk snel vrijwel zeker zijn van de play-offs. Afgelopen zaterdag waren de St. Louis Blues met 4-3 te sterk voor de Tampa Bay Lightning. Het was al de tweede keer dit seizoen dat de doorgaans oppermachtige Lightning klop kregen van deze tegenstander. Alsof de twee punten al niet mooi genoeg waren, was de uiteindelijk gamewinner ook nog eens een beauty. Brayden Schenn weet wat scoren is, maar zelden zal een treffer van zijn stick mooier zijn geweest als deze 4-2 tegen de Lightning.
Het is nog altijd ontzettend spannend in de Eastern Conference. Zondag stonden de Hurricanes en de Canadiens tegenover elkaar in Raleigh en dat was dan ook weer belangrijk voor de Columbus Blue Jackets die op diezelfde avond met 5-0 wonnen van Vancouver. Carey Price kon zijn Canadiens lang in de wedstrijd houden en na een goal van Paul Byron mochten de Habs zelfs lang hopen op twee belangrijke punten. Het werd uiteindelijk één belangrijk punt, want de veel sterkere Hurricanes stapten dankzij hun talent Andrei Svechnikov met twee punten van het ijs. Carolina lijkt de wildcard langzaam maar zeker binnen te hengelen, dus zal de strijd om de laatste wildcard gaan tussen Columbus en Montreal. Donderdag spelen de twee teams tegen elkaar en de Habs stuiten ook nog op onder meer Winnipeg, Tampa Bay en Washington.
NIEUWS
BLACKHAWKS EN FLYERS OPENEN IN EUROPA
De NHL komt ook volgend seizoen weer naar Europa. In het kader van de Global Series werken de Chicago Blackhawks en de Philadelphia Flyers hun seizoensouverture in Praag af. De Hawks openden hun seizoen in 2009 ook al aan deze kant van de oceaan. Ze speelden destijds in Finland tegen de Florida Panthers. Voor de Flyers worden het de eerste serieuze wedstrijden in Europa. Voor hun treffen op 4 oktober spelen beide NHL-teams nog wat oefenwedstrijden in Berlijn en Lausanne. In november 2019 vliegen de Buffalo Sabres en de Tampa Bay Lightning naar Europa voor twee duels in Stockholm. Beide franchises hebben al ervaring met NHL-wedstrijden in Europa.
SPRONG STAAT DROOG
Eerder deze maand leek Daniel Sprong zijn topvorm weer te pakken te hebben. Onze landgenoot scoorde tussen 8 maar en 15 maart in vier van de vijf wedstrijden, maar dit kreeg geen vervolg. Vorige week nam Sprong het doel van de Winnipeg Jets drie keer onder vuur, maar telkens zonder succes. De Ducks verloren met 3-0, maar pakten tegen de kwakkelende Sharks de draad op door in OT met 4-3 te winnen. In de negen minuten die Sprong speelde, kwam hij tot één doelpoging. Zaterdag, een dag na de zege op San Jose, stond er opnieuw een derby op het programma. Daniel Sprong kreeg ruim 15 minuten speeltijd tegen de LA Kings, schoot drie keer op goal, maar kwam opnieuw niet tot score. De Kings namen de shootouts beter en wonnen met 4-3. Dinsdag zag Sprong ploeggenoot Sam Steele de show stelen met een hattrick. Anaheim klopte Vancouver met 5-4.
Jon Cooper presteert dit seizoen opnieuw goed met de Tampa Bay Lightning. Hoewel de coach de Stanley Cup nog niet naar Florida heeft gebracht, heeft de organisatie genoeg vertrouwen om hem nu alvast langer vast te leggen. De coach wordt beloond met een meerjarig contract. Cooper werd in maart 2013 aangesteld en hij was destijds opvolger van Guy Boucher. Na het vertrek van de succesvolle John Tortorella in 2008 was Cooper alweer de vierde coach van de Lightning. In 2015 leidde hij de ploeg naar de Stanley Cup Final, maar daarin waren de Blackhawks met 4-2 te sterk. De organisatie bouwde de laatste jaren aan een ijzersterk team. De ploeg heeft nu al 122 punten en dat is een record voor deze franchise. De Montreal Canadiens verzamelden in 1976-1977 eens 132 punten in 80 wedstrijden.
PETJES AF VOOR DE OILERS
Eén hattrick is al vrij speciaal, maar twee hattricks in een wedstrijd komt maar zelden voor. Hoewel de Edmonton Oilers theoretisch nog altijd kans maken op de play-offs lijkt hun rol in de praktijk uitgespeeld. Dat geldt zeker voor de LA Kings en dus maakten de twee teams er dinsdag in Edmonton een waar spektakelstuk van. Ze lieten het verdedigen voor wat het was en het resultaat was een 8-4 overwinning voor de Oilers. Los Angeles opende de score nog, maar daarna was het Edmonton dat de klok sloeg. Na 20 minuten stond er al 5-1 op het bord en had Ryan Nugent-Hopkins z’n derde hattrick in de NHL te pakken. Leon Draisaitl moest tot de derde periode wachten op zijn eerste hattrick in de league.
Terugkijken op 2018 is iets dat de Boston Red Sox met een brede glimlach zullen doen. Amerikaanse topsport schrijft voor dat de nummer twee de eerste verliezer is en er dus maar één team écht tevreden kan zijn. Dat team kwam in 2018 uit Boston. Het begon met het aantrekken van J.D. Martinez en eindigde met een ogenschijnlijk simpele 4-1 World Series-winst tegen de Los Angeles Dodgers.
Dat is prachtig, maar Boston zou Boston niet zijn als het management van de club niet nu al bescheiden onder vuur zou liggen. Aan de vooravond van het 2019-seizoen blijft er bij de titelverdediger nog een aantal vraagtekens staan, dat de kans op eventuele nieuwe successen danig onder druk zou kunnen zetten.
2018: HISTORISCH SEIZOEN
Eén ding lijkt bij voorbaat al duidelijk: het kan nauwelijks beter. Het debuutjaar van manager Alex Cora verliep uitermate voorspoedig. Martinez bleek de investering meer dan waard. De slugger sloeg de bal in het reguliere seizoen 43 keer over de hekken en voerde de MLB aan met 130 binnengeslagen runs. De komst van de DH nam ook wat van de druk op Mookie Betts weg, die direct liet zien weer de speler van 2016 te zijn. Het leverde de outfielder de American League MVP-award op. Belangrijker: de Red Sox denderden door het reguliere seizoen heen en sloten af met 108 overwinningen: een clubrecord.
ZE WILDEN BOSTON…
Hoe historisch dat reguliere seizoen ook was, het betekende nog niets. Voor een team als de Red Sox begint het seizoen eigenlijk pas in oktober. Als AL East-kampioen en ploeg met het beste record mocht Boston rustig afwachten of het Oakland of New York zou worden in de ALDS. De Yankees wonnen de wedstrijd om de wildcard en Yankee Stadium scandeerde zijn wens luidt en duidelijk: ‘We want Boston!’
De kermis waar New York een week later van thuis kwam, kon haast niet kouder. Yankees-outfielder Aaron Judge draaide, na de serie op 1-1 te hebben gebracht in Boston, nog snoeihard ‘New York, New York’ in de catacomben van Fenway Park. Twee avonden later moest hij lijdzaam toezien hoe Boston de aartsrivaal verpulverde. De 16-1 van Game 3 werd een dag later gevolgd door de beslissende overwinning voor Boston, dat in de ALCS titelverdediger Houston Astros tegenkwam. Na hen met 4-1 weggezet te hebben waren uiteindelijk de Dodgers de klos in de World Series, die na vijf wedstrijden tegen dezelfde einduitslag aankeken.
SLEUTELMOMENTEN
Toeval of niet: hoewel de Red Sox in de ALCS en World Series lieten zien het betere team te zijn, kwamen er twee specifieke momenten aan te pas die de series duidelijk in het voordeel van Boston deden kantelen. De serie tegen Houston stond 1-1 toen Andrew Benintendi met een geweldige vangbal een einde maakte aan Game 3. Zou hij die bal gemist hebben, dan scoorden voor de Astros zeer waarschijnlijk de gelijkmakende en winnende punten. In plaats daarvan werd het 2-1 voor Boston.
Net zo cruciaal, maar minder flashy: juist in de enige wedstrijd die Boston in de World Series niet won, hield Nathan Eovaldi zijn team inning na inning in de race. De Dodgers pakten weliswaar de winst in de 18e inning, maar Eovaldi had Bostons bullpen gespaard en zijn team een sterke, wellicht beslissende uitgangspositie gegeven. De afloop is immers bekend: op 31 oktober hielden de Red Sox hun victory parade door de straten van ’title town’.
2019: OP JACHT NAAR MEER
De repeat is iets magisch. Het waren de New York Yankees die er in 2000 voor het laatst in slaagden een titel in de MLB te prolongeren. Het winnen van de World Series is voor een groot team als de Red Sox elk jaar het doel, maar zelden zal de potentie er zo duidelijk zijn geweest als komend seizoen. Wie namelijk een blik werpt op de personele bezetting, ziet dat er weinig verschillen zijn tussen het kampioensteam en het 2019-roster.
Na jaren van grote acquisities in de wintermaanden, bleef het deze winter stil rond Boston. Al snel was duidelijk dat Craig Kimbrel zijn heil elders zou gaan zoeken. De Red Sox maakten duidelijk nog best door te willen met de closer, maar niet voor het bedrag dat op de open markt waarschijnlijk nodig zou zijn om hem opnieuw in te lijven. Of dat waar is, is niet duidelijk: Kimbrel is nog steeds op zoek naar een nieuwe club.
Ook het feit dat Vrouwe Fortuna de Red Sox in 2018 goed gezind was, maakt 2019 bij voorbaat lastiger. Van de dragende spelers miste alleen starter Chris Sale een deel van het seizoen door een schouderblessure. Toen het er echter om ging, bijvoorbeeld in de negende inning van Game 5 in de World Series, was Sale gewoon beschikbaar. Het is wellicht ten overvloede, want het geldt voor elk team, maar de fitheid van het roster is en blijft een sleutelelement.
VRAAGTEKENS
En juist daar, in dat roster en wat er gebeurt bij eventuele blessures en tegenvallende prestaties, liggen vraagtekens. De rotatie is na het wegvallen van de 80 wedstrijden geschorste Steven Wright niet dieper geworden. Belangrijker: voor de vertrokken closer Kimbrel is geen vervanger gehaald, waardoor veel neerkomt op de armen van Ryan Brasier en Matt Barnes. Kunnen zij de bullpen-kar wel trekken? In het veld liggen de zorgen met name op het tweede honk, bij Dustin Pedroia. Is de voormalig MVP nog wel in staat om op niveau te spelen?
LINEUP
Never change a winning team. Zou het iemand verbazen als de Red Sox op Opening Day ongeveer dezelfde namen het veld in stuurt als in de World Series? Dat betekent dat het ‘win, dance, repeat’-outfield met Betts, Benintendi en Jackie Bradley jr. behouden blijft. Verwacht dus ook komend seizoen de nodige web gems in Boston. Het infield is aan de linkerkant stabiel met Rafael Devers en Xander Bogaerts. Op het eerste honk zullen Mitch Moreland en World Series MVP Steve Pearce elkaar afwisselen. Het tweede honk behoort op papier Pedroia toe, maar de vraag is of zijn gezondheid hem toestaat die rol als starter lang weg te houden bij Brock Holt of Eduardo Nunez. Net als vorig jaar heeft Boston drie spelers voor de catcherpositie. Eén van hen zal Christian Vazquez zijn, wat betekent dat Sandy Leon of Blake Swihart wellicht nog zal moeten afvallen.
Uiteraard blijft aangewezen slagman Martinez een meer dan belangrijke factor in de slagorde, die ook in 2019 aangevoerd zal worden door Benintendi, direct gevolgd door Betts. Alex Cora experimenteerde deze lente veel met de derde plek in de slagorde, door onder meer Pedroia, Pearce en Devers daar laten slaan. Die laatste zou wel eens favoriet kunnen zijn. Martinez is de clean-up-hitter, gevolgd door Pearce of Moreland, Bogaerts, Pedroia, Vazquez of Leon en Jackie Bradley jr.
PITCHING
Boston heeft geen closer. Voor het argument dat Kimbrel het laatste seizoen niet meer zo ‘automatisch’ was als daarvoor, valt zeker iets te zeggen, maar zijn Brasier en Barnes echt in staat de 9e inning over te nemen? Volgens Cora wel. Hij liet deze week nog in een interview vallen dat waar de buitenwacht denkt dat de bullpen niet diep genoeg is, hij meent dat dat zeker wél het geval is. Een seizoen beginnen zonder een closer die zichzelf al bewezen heeft in de gelederen, is altijd een risico.
In de rotatie zien we geen vernieuwing, wat betekent dat Boston gokt op gelijkblijvende prestaties. Hoe vanzelfsprekend dat is, valt echter af te wachten. David Price beleefde eindelijk een goed jaar in Boston en rekende af met zijn Postseason-demonen, terwijl Rick Porcello een beter jaar had na een matig 2017. Zij zullen moeten bewijzen hun niveau van 2018 vast te kunnen houden. Datzelfde geldt voor Chris Sale. Ja, de onbetwiste ace van de Red Sox is en blijft een van de beste pitchers in honkbal. Het valt echter niet te ontkennen dat Sale in 2018 een minder harde fastball gooide dan ooit tevoren. Dat zou te maken kunnen hebben met de eerdergenoemde schouderproblemen. Mochten die zich doorzetten in 2019, dan zou Sale wel eens wat minder dominant kunnen zijn dan we van de starter gewend zijn.
De overige twee plekken in de rotatie zullen worden gevuld door Eduardo Rodriguez en Nathan Eovaldi, die deze winter een vierjarig contract voor 68 miljoen dollar tekende in Boston. Met zijn elite fastball zou die laatste wellicht ook nog een optie kunnen zijn voor de 9e inning, mocht de nood daar hoog worden.
CONCLUSIE
Ook in 2019 lijken de Boston Red Sox en de New York Yankees de dienst uit te gaan maken in de American League East. De Red Sox beschikken over de betere rotatie en lijken defensief sterker, waar de Yankees meer power en zeker een sterkere bullpen in huis hebben. het ‘experiment’ met Brasier en Barnes zou gigantisch kunnen mislukken en de Red Sox in moeilijkheden kunnen brengen. Zelfs dan heeft Boston echter de middelen om de rivalen uit New York opnieuw voor te blijven, al zal dat niet weer met 8 games verschil zijn.
Kortom: we zien de 2019 Boston Red Sox zeker terugkomen in oktober. Wat daar vervolgens gebeurt, is moeilijk te voorspellen. Een titel prolongeren is moeilijker dan er eentje winnen. Er wacht Boston dus een hels karwei, maar als er ooit een roster in Beantown heeft rondgelopen dat er toe in staat is, dan is het dit team.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
