Home Blog Pagina 378

Clayton Kershaw, de meest ondergewaardeerde sterpitcher van dit moment?

Dennis Bakker
-
2

Daar zat hij dan. De handen in elkaar gevouwen, de knieën licht gebogen en zijn hoofd richting aarde gebogen. Als er één moment in het leven van Clayton Kershaw was waarop hij door de grond had willen zakken, was het de avond van 9 oktober 2019.

DIE BEWUSTE AVOND

NLDS, game 5. De Los Angeles Dodgers moeten all-in tegen de Washington Nationals. In het eigen Dodger Stadium hebben de manschappen van manager Dave Roberts de wedstrijd vanaf de eerste pitch onder controle. Een vroege two-run-homer van Max Muncy, een homerun van Kike Hernandez in de daaropvolgende inning en een waanzinnig sterke Walker Buehler dragen de ploeg. Er lijkt geen vuiltje aan de lucht voor The Boys in Blue.
Na het optreden van Buehler kiest Roberts in de zevende inning niet voor setup man Kenta Maeda, maar voor ace Clayton Kershaw. De starter, met een 4.32 ERA in 30 postseason-optredens (24 starts, zes relief) niet bepaald dezelfde grote man als in het reguliere seizoen, moet de boel dichthouden. Het was geen onverwachte beslissing. Het ging tenslotte in de media al dagen over een eventuele reliefbeurt voor de linkshandige werper en zijn matige track record. Toch begint Kershaw sterk, want met drie opeenvolgende strikes mag right-fielder Adam Eaton weer rechtsomkeert richting de bank maken. Dan komt die allesbepalende achtste inning.

HET BLIJVENDE LITTEKEN

Hij loopt de heuvel op en trekt de klep van zijn pet iets naar beneden. Anthony Rendon stapt het slagperk in. Catcher Will Smith geeft aan: fastball, midden-onderin de zone. Clayton gaat staan, zoals hij dat bij elke pitch doet. De armen boven het lichaam, dan naar het lichaam toe bewegen en een seconde lang de volle focus pakken. Met een vloeiende beweging vuurt hij de bal richting zijn catcher. “Rendon in the air to left, Taylor goes back to the wall and it’s gone!“. 2-3.

 
De volgende slagman is rookie-fenomeen Juan Soto. Kershaw stapt opnieuw de heuvel op en trekt zijn pet wederom strak op zijn hoofd. Altijd dezelfde routine. Weer een pitch richting thuis. Zodra Soto de bal raakt, weet Kershaw genoeg: hij heeft de voorsprong weggegeven. De normaal zo zelfverzekerde werper kijkt om zich heen als een hert in de koplampen van een snel naderende auto.

Het moment waarop Soto de stand in evenwicht heeft gebracht. (Photo by Harry How/Getty Images)

Hij zakt door zijn knieën, neemt zijn pet af en strijkt verdwaasd door zijn haren. “What the F”. Je hoeft geen ervaren liplezer te zijn om te kunnen ontdekken wat er over de lippen van Kershaw rolt. De weg naar de Dodgers dugout lijkt er één die eeuwig duurt. Het eerste shot na de commercial break van MLB.TV zegt meer dan duizend woorden. Verslagenheid. Kershaw is KO.

“EVERYTHING I DO IS FOR THE THING I LOVE THE MOST IN LIFE: BASEBALL”

Het is nu bijna een jaar later, augustus 2020. Terwijl de wereld met het COVID-19-virus vecht, worstelt Kershaw met blessures. De ace stond bovenaan de lijst om op Opening Day zijn repertoire aan pitches af te vuren op de line-up van opponent San Francisco Giants, maar een blessure aan zijn onderrug gooide roet in het eten. De lefty is wederom uitgeschakeld.
Op sociale media brandden discussies los over de betrouwbaarheid en fysieke gesteldheid van Kershaw. Is hij nog wel in staat om mee te komen in de Major League? Is hij over zijn top heen? Heeft de wedstrijd tegen de Nationals zo’n diepe kras in zijn vertrouwen gemaakt dat hij niet meer op niveau gaat komen?

HET EINDE VAN EEN TIJDPERK?

In een artikel op The Athletic werden recent de aces in de Major League door een panel van twintig kenners uit de honkbalwereld uitgebreid onder de loep genomen. Vervolgens werden de pitchers aan de hand van een aantal criteria, waaronder het vergaren van stemmen en de statistieken van het vorige seizoen, ingedeeld.
In de eerste categorie de namen die volgens het panel buiten kijf staan: Gerrit Cole, Jacob de Grom, Max Scherzer — die de voorkeur krijgt boven teamgenoot Stephen Strasburg — en Justin Verlander. Allevier kregen zij het maximaal aantal punten toebedeeld door de twintig kenners, unaniem. Kort daaronder een rijtje namen met onder andere Walker Buehler, Stephen Strasburg, Jack Flaherty, Blake Snell en Shane Bieber, die het seizoen 2020 ook weer fantastisch is begonnen met een ERA van 1.76, 43 strikeouts en een WHIP van 0.76.

Buiten de top vijftien

Clayton Kershaw vinden we terug op plek achttien in de lijst. Achttien, u leest het goed. Eén van de beste pitchers in de afgelopen twintig jaar is niet eens in de top vijftien terug te vinden.
De stemmen voor Kersh liepen sterk uiteen; van absolute ace tot een regular guy. Op basis van zijn verleden is hij een onaantastbare ace, maar hem in Game 7 van de World Series op de heuvel zetten werd sterk in twijfel getrokken. Een verminderde fastball — 90 mph ten opzichte van 94 mph in zijn gloriejaren– en een serie aan rugblessures de afgelopen seizoenen waren eveneens redenen om Kershaw niet in de top vijftien op te nemen.

EEN CARRIÈRE OM VAN TE WATERTANDEN

Acht keer een All-Star, drie keer de NL Cy Young Award, de NL MVP in 2014. Daarbovenop zijn career-stats met een 2.44 ERA, 1.01 WHIP, en bovendien een H/9 van 6.78 (wat op dit moment de op één na laagste in MLB-geschiedenis is). Z’n career WAR (wins above replacement) van 68.2 is goed voor 118e aller tijden; hoger dan Hall of Famer-werpers Don Drysdale, Bob Feller en Roy Halladay. Hoger dan HoF’ers Willie McCovey, Dave Winfield en Roberto Alomar.
Drie keer voerde Kershaw de league aan in wins, vijf keer in ERA, twee keer in Complete Games (hij heeft er 25!), drie keer in shutouts (15 in z’n carrière) en drie keer in strikeouts. Over K’s gesproken: hij heeft er 2.482, dus de weg naar 3.000 ligt open voor de 32-jarige.

HET HEDEN EN DE TOEKOMST

Resultaten in het verleden bieden geen garantie voor de toekomst, maar dat Kersh in de afgelopen twaalf jaar zijn sporen heeft verdiend, is wel duidelijk. Sterker nog, zelfs als hij een down year heeft, krijgt hij Cy Young stemmen. In 2019 had de lefty het hoogste ERA uit zijn carrière sinds zijn rookie-jaar in 2008. Hoe hoog? 3.03. Hij maakte 28 starts, gooide 189 strikeouts en haalde de All-Star Game.
Dat is dan een minder jaar.
Ondanks alle discussie rondom Kershaw, zijn gezondheid en zijn gesteldheid, is de werper gelukkig weer te bewonderen. Het seizoen is nu een drietal weken oud en Kersh heeft tot nu toe drie keer op de heuvel gestaan. Vooral in de eerste wedstrijd tegen de Arizona Diamondsbacks (5.2 IP, 3 H, 0 R, 0 BB, 6 K) en het derde duel tegen stadgenoot Angels (7.0 IP, 1 H, 1 R, 2 BB, 6 K) zagen we weer een glimp van de oude Kershaw terug. Het zal de honkballiefhebber goed doen, want de rek is er bij de ‘one of the best ever’ nog niet uit, wat er ook wordt gezegd.

(Coverfoto: Marcio Jose Sanchez / The Associated Press)

NFL 32-in-32 | Jacksonville Jaguars: Minshew Mania of Tanking for Trevor

Ton de Vries
-
0

Het NFL-seizoen is aanstaande en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge ‘draftees’ en de nieuwe stand van zaken op het depth chart: alles komt aan bod. In deel 9 het team waar de vraag is of Gardner Minshew II het kan waarmaken, of dat de focus verlegd wordt naar ‘Tanking for Travor’: de Jacksonville Jaguars preview!

FREE AGENCY

Het is tot dusverre geen rustig off-season in Jacksonville. Spelersproblemen en een aankomende rebuild zorgden voor een aantal hoofdpijndossiers bij Doug Marrone en Tony Khan. De gemaakte trades resulteerden wel in de grootse draft class (12 spelers) in de historie van de franchise. De extra first round pick kwam nog van de Jalen Ramsey trade naar de Rams. Ramsey was echter niet de enige sterspeler die vertrok. A.J. Bouye werd getrade naar de Broncos en Calais Campbell naar de Ravens. Deze trades van voormalige sterkhouders maakten duidelijk dat er een nieuwe wind waait aan de kust van Florida. Behalve de defensieve spelers vertrok ook Nick Foles. Bij de Jags was de opluchting groot toen bleek dat de Bears de voormalige Super Bowl winnaar wel over wilden nemen.
Enkele andere spelers bewandelden de weg richting Jacksonville. Zo werd Tyler Eifert als nieuwe tight end aangetrokken. Hij versterkt een positie die al jaren een probleem vormde voor de Jaguars. Om de verdediging van nieuw elan te voorzien werd onder andere linebacker Joe Schobert van de Browns gehaald.


Tenslotte was daar natuurlijk nog probleemgeval Yannick Ngakoue. De ster pass-rusher wilde weg uit Jacksonville en stak dat niet onder stoelen of banken. De ruzie met eigenaar Tony Khan bereikte het kookpunt na een openbare Twitterdiscussie tussen de twee. Momenteel heeft Ngakoue nog steeds geen nieuw team en het is maar zeer de vraag of dat gaat gebeuren vóór het begin van het seizoen. Het lijkt er sterk op dat Ngakoue de start van het seizoen vanaf de bank gaat bekijken, omdat hij absoluut niet voor de Jaguars wil spelen.

NFL DRAFT

Zoals eerder genoemd kwamen de meeste nieuwe spelers vanuit de draft. Twaalf nieuwe spelers werden gekozen. Na het vertrek van Ramsey en Bouye kozen de Jaguars met hun eerste pick logischerwijs voor een cornerback. C.J. Henderson moet het gat gaan opvullen. Later in de eerste ronde werd K’Lavon Chaisson geselecteerd om de pass-rush meer body te geven.
De aanval werd ook geadresseerd in de draft. Wide receiver Laviska Shenault geeft Gardner Minshew meer opties. In de vijfde ronde kwam daar met Collin Johnson nog een WR bij. Toch werden veruit de meeste draft picks gespendeerd aan het opbouwen van een nieuwe defense.


Tijdens de free agency periode was Rodney Gunter al aangetrokken als vervanger van Calais Campbell, maar helaas moest hij deze week besluiten om met pensioen te gaan vawege hartproblemen. Defensive tackle DaVon Hamilton van Ohio State werd de pick van de Jaguars in de derde ronde. Tot slot is de pick van QB Jake Luton het vermelden waard. Ook vorig jaar werd met Gardner Minshew een QB gekozen in de zesde ronde. De verwachting is echter dat Luton achteraan in de pikorde moet aansluiten.
Jacksonville Jaguars preview

OFFENSE

Jay Gruden krijgt komend seizoen de kans om zichzelf weer eens in positieve zin te onderscheiden. Dat wordt nog een flinke klus. “The offense is still in diapers”, aldus Gruden deze week. Daarmee refereert hij met name aan het feit dat het team nog vrij weinig samen kon trainen door COVID-problemen in Florida.
Gruden is fan van een zogeheten West Coast offense. Veel quick reads van de quarterback, play-action passing en diepe ballen. Goed nieuws voor de wide receivers; minder goed nieuws voor Leonard Fournette en de back-up running backs. Het succes van deze offense staat of valt uiteindelijk met de kwaliteiten van de QB. Is Gardner Minshew in staat om door te groeien na zijn succesvolle eerste seizoen? De meningen zijn zeer verdeeld. Aan het haar en de snor van de man, die vorig jaar een ware Minshew Mania deed ontbranden, zal het in ieder geval niet liggen.


De belangrijkste target voor Minshew is ook komend seizoen D.J. Chark. Met Dede Westbrook, Chris Conley en rookie Laviska Shenault als andere wide-outs, staat er een redelijke receivergroep. Tyler Eiffert is een enorme verbetering op tight-end, maar uiteindelijk blijft het wat magertjes.

DEFENSE

Het was slechts een paar jaar geleden dat de Jaguars geroemd werden om hun bijna onverslaanbare defense. Met namen als Jalen Ramsey, Calais Campbell, A.J. Bouye, Telvin Smith en Marcell Dareus was het de vrees van iedere NFL offense. De groep uit 2017 is inmiddels vrijwel volledig uit elkaar gevallen en 2020 staat in het teken van het opbouwen van een compleet nieuw defensief blok.
Wat overblijft, is een jonge groep die bulkt van het talent. De nieuwe sterkhouder is tweedejaars defensive end Josh Allen. Behalve Allen wordt er vooral veel verwacht van rookies als Henderson en Chaisson. Met het aantrekken van Schobert ziet de linebacker positie er ineens een stuk beter uit en ook in de secondary lopen aardige spelers als Tre Herndon en Ronnie Harrison rond.

Het is allemaal echter wel heel erg jong en daarom komt de groep ervaring tekort. Aan Todd Wash de schone taak om deze grotendeels nieuwe groep snel aan de praat te krijgen. Uitdagingen liggen vooral bij de defensive line en cornerbackpositie. Het wegvallen van Calais Campbell, A.J. Bouye en Yannick Ngakoue is weliswaar geadresseerd, maar vooral door draft picks. Spelers als C.J. Henderson en DaVon Hamilton zullen echter tijd nodig hebben om te wennen aan de NFL. De kans is groot dat we hele mooie momenten gaan zien van deze defense, maar tegelijkertijd zullen er flink wat kinderziektes tevoorschijn komen die anticipatie vereisen.

CONCLUSIE

Zoals benoemd in eerder voorspellingen hebben ook de Jaguars het nadeel dat COVID-19 niet in hun voordeel werkt. Veel nieuwe spelers moeten ingepast worden en dat is in de huidige situatie erg lastig. Zeker aangezien het team ook nog eens midden in de grootste COVID-brandhaard van Amerika zit.
Er loopt echter wel aardig wat (defensief) talent rond in Duval county. Het lijkt er alleen niet op dat dit genoeg is om een serieuze rol te spelen in de AFC South. De Jaguars hebben te maken met drie divisiegenoten met play-off ambities. Dit is een team in ontwikkeling dat pas over een paar jaar weer om de knikkers wil spelen. Mocht Minshew tegenvallen, dan lijkt het waarschijnlijk dat de naam van Trevor Lawrence snel gaat rondzingen in Jacksonville.
Voorspelling: 4-12

Lees hier alle NFL 32-in-32 previews voor het aankomende seizoen!

Cover photo: Joe Rivera/Getty Images

NHL play-offs: Crawford houdt Hawks in leven, Blues kunnen nog winnen

Hans Mulder
-
0


Ruim vier maanden geleden leek Lord Stanley’s Cup na 100 jaar opnieuw onaangeroerd in het prijzenkabinet te blijven staan. Het coronavirus hield bijna overal ter wereld flink huis en de gezondheid ging en gaat natuurlijk boven alles. Op 1 augustus keerden de gladiatoren echter definitief terug op het ijs. Er ging een lang proces aan vooraf, maar in Toronto en Edmonton is de strijd om de prachtige bokaal hervat. De Qualifiers en de Round Robin zijn nu achter de rug en vanaf deze week houden we je bij SportAmerika op de hoogte van de laatste ontwikkelingen in de “echte” play-offs.

EASTERN CONFERENCE

DE HEADLINES

Twee goals van TJ Oshie en twee goals van Alex Ovechkin. Dat was de oogst van de Washington Capitals voor aanvang van Game 3. Hoe anders was dit bij de Islanders, waar Barry Trotz op veel meer spelers kon rekenen. Hij zal dan ook met vertrouwen aan de derde wedstrijd zijn begonnen. De Islanders wisten dat ze een wanhopig Washington konden verwachten. Toch waren het verrassend genoeg de Isles die een betere indruk maakten. Washington was enthousiast, maar af en toe op een verkeerde manier. Zij liepen regelmatig tegen een straf aan, maar New York weigerde te profiteren. Anders Lee opende de score in de eerste periode, maar deed dit niet op de PP.
Dat was wel het geval bij de gelijkmaker van Evgeny Kuznetsov. Van de Rus was in deze serie nog weinig vernomen, maar op assist van Ovechkin en John Carlson was hij degene die Semyon Varlamov klopte. De goalie had het niet overdreven druk en leek af en toe niet helemaal bij de pinken. Dat was hij wel in OT. Tot twee keer toe zelfs. In 60 minuten was de beslissing niet gevallen, dus was een verlenging noodzakelijk. Lang duurde deze niet. Binnen vijf minuten maakte Mathew Barzal, met pas zijn tweede van het postseason, een einde aan Game 3 en zette de Islanders daarmee op matchpoint.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: New York Islanders leidt met 3-0
De kampioen van 2018 staat op de drempel van uitschakeling. Vorig seizoen bogen ze in de eerste ronde voor de Hurricanes, nu dreigt zelfs een sweep tegen de Islanders. Dat team maakt een veel scherpere en gretiger indruk dan Ovechkin en consorten. Todd Reirden zal zijn ploeg wijzen op de discipline. Zondag straften de Islanders de overtredingen niet af, maar Washington kan zich niet nog eens een polonaise naar de sin bin veroorloven. Woensdag (02.00 uur Nederlandse tijd) hopen Trotz en zijn mannen een einde aan deze best-of-7 te maken. Zij moeten de kalmte bewaren en doorgaan op de ingeslagen weg.

DE HEADLINES

De Philadelphia Flyers hadden wat goed te maken. Ze werden in Game 2 niet alleen op het scorebord, maar ook op het ijs volledig weggespeeld door de Montreal Canadiens. Het meest beschamende was misschien nog wel dat ze pas in de 17e minuut van de eerste periode hun eerste doelpoging noteerden. Dit keer pakten de mannen van Alain Vigneault het anders aan. De Flyers hadden geleerd van Game 2 en begonnen veel scherper aan Game 3. Na ruim vijf minuten betaalde zich dit uit. Carey Price werd lastiggevallen door Jakub Voracek, die van dichtbij de puck van richting veranderde.
Het was koren op de molen van de Flyers. Zij konden nu lekker achterover leunen en afwachten wat de bedoelingen waren van de Canadiens. Die probeerden het wel, maar merkten toch ook dat dit Philadelphia van een andere orde was dan de ploeg die zich in Game 2 liet vernederen. Verder dan 23 doelpogingen kwamen de Habs niet in dit duel, maar ze stonden er ook maar 20 toe. In een wedstrijd waarin de defensie de boventoon voerde, bleek de goal van Voracek beslissend.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: Philadelphia leidt met 2-1
Was er in Game 2 sprake van onderschatting door de Flyers? Na Game 3 zou je het haast denken. Philadelphia kwam in alle opzichten beter voor de dag, al zal Vigneault nog wel bedenkelijk kijken bij de powerplay. Zijn ploeg had zes keer een numeriek overwicht en deed daar helemaal niets mee. Kirk Muller zal hebben gezien dat zijn Canadiens het aanvallend moeilijk krijgen als de Flyers defensief de zaken op orde hebben. Montreal ging in Game 2 als een wervelwind over het ijs en dat lijkt dit team niet continu op te kunnen brengen. Het zal dinsdagavond (21.00 uur Nederlandse tijd) toch opnieuw nodig zijn om deze serie weer in evenwicht te brengen.

WESTERN CONFERENCE

DE HEADLINES

Dallas voelde zich toch wat tekort gedaan in Game 3. De Stars speelden een zeer acceptabele wedstrijd, maar liepen zich stuk op Cam Talbot. De Flames wisten daarom wat ze konden verwachten in de vierde wedstrijd. Een tegenstander die ten koste van alles een 3-1 achterstand wilde voorkomen en daarom met een gezonde portie strijdlust het ijs in Edmonton zou betreden. De Stars waren ook inderdaad sterker, maar openden pas in de slotfase van de eerste periode de score. Joe Pavelski houdt kantoor in de buurt van de crease en dat was precies de positie waar hij stond bij de 1-0. In de periode die volgde, waren het de special teams die het heft in handen namen. Twee van de drie goals die Calgary scoorde, vielen op de PP. Denis Gurianov buitte namens de Stars één keer een numeriek overwicht uit.
Hoewel Dallas nog altijd de betere ploeg was, begonnen de teams met een 3-3 tussenstand aan de derde periode. Een shorthanded goal van Tobias Rieder maakte het daarin voor de Stars nog lastiger. Voordeel was wel dat ze nog bijna 17 minuten hadden om de 4-4 te maken. Ze hadden ook bijna al die minuten nodig. Voordat de 4-4 daadwerkelijk viel, ging er al een streep door een gelijkmaker. Calgary vierde al stiekem een klein feestje, maar hadden niet meer op Pavelski gerekend. De voormalig captain van de Sharks schoot 12 tellen voor tijd de 4-4 binnen. In OT veranderde weinig aan het wedstrijdbeeld. Dallas bleef beter en werd uiteindelijk beloond voor het harde werken. Een schot van John Klingberg werd onderweg aangeraakt door Alexander Radulov waardoor hij de gamewinner op zijn naam kreeg.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: serie in evenwicht 2-2
De Dallas Stars laten steeds vaker zien waarom de ploeg een bye had in de Qualifiers. In de laatste twee wedstrijden tegen Calgary was er wel degelijk sprake van een krachtsverschil. De Flames konden rekenen op Cam Talbot, die hen meerdere keren in de wedstrijd hield. In Calgary klaagden ze wel eens over een keepersprobleem, maar op het juiste moment lijkt Talbot nu voor hen op te staan. Dat zal hij nog zeker twee keer moeten doen om de Flames naar de volgende ronde te loodsen. Langzaam maar zeker beginnen de Stars hun draai te vinden in de bubbel en het is afwachten hoe de Flames reageren op de mentale tikken die ze kregen in Game 4. Dinsdagavond (23.30 uur Nederlandse tijd) krijgen we uitsluitsel.

DE HEADLINES

Hoe ga je een team bestrijden dat eigenlijk beter is? De Chicago Blackhawks trokken alle registers open in deze serie, maar kregen daar in de eerste drie wedstrijden niets voor terug. Daar waren de Vegas Golden Knights simpelweg te sterk voor. Aan de rand van de afgrond vond Chicago zondag toch een manier om deze oppermachtige Knights aan te pakken. Eigenlijk was het een beproefd recept, want ’t stond al ruim 10 jaar onder contract in The Windy City. Hij had al een paar keer de Stanley Cup gewonnen, maar werd de laatste jaren geplaagd door blessures. Op het moment dat zijn team hem ’t hardst nodig had, stond Corey Crawford op. De goalie was werkelijk magistraal in Game 4 en de beloning bleef niet uit.
De Hawks begonnen sterk en Drake Caggiula sloop weg bij zijn verdediger om de 1-0 te scoren. Matthew Highmore maakte er tien minuten later 2-0 van en dat schudde de Golden Knights wakker. Die ploeg ging hartstochtelijk op jacht naar de aansluiting en vonden die dankzij een treffer van Shea Theodore. Dat alles in het eerste kwartier van de wedstrijd. Het was toen al de show van Corey Crawford, maar voor de ervaren goalie werd die show alleen maar mooier. Vegas schoot maar liefst 49 keer op doel, maar Crawford hield het bij die ene tegentreffer. In de slotseconden mocht Alex DeBrincat met zijn eerste van de play-offs de puck in het lege doel schieten voor de 3-1 eindstand.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: Vegas leidt 3-1
De Blackhawks leven nog, maar hadden daarvoor wel een galavoorstelling van Crawford voor nodig. Aanvallend had Chicago het opnieuw lastig, maar ze kregen dit keer hulp uit onverwachte hoek. De 2-0 van Highmore werd binnengekopt door Robin Lehner. Het moet dan ook even meezitten voor de Blackhawks en dat geluk hebben ze in Game 5 opnieuw nodig. Patrick Kane wacht nog altijd op zijn eerste goal in deze serie en de Hawks hebben hun goalgetter toch echt nodig om een vuist te maken tegen de Knights. In de nacht van dinsdag op woensdag (04.30 uur Nederlandse tijd) krijgen ze hun tweede kans om deze serie op slot te gooien.

DE HEADLINES

Officieel was het nog geen do or die voor de St. Louis Blues, maar zo voelde het wel een beetje. Met een 2-0 achterstand in de best-of-7 wil je niet de derde wedstrijd ook nog eens verliezen. Craig Berube zal zijn team hebben gevraagd om uit de strafbank te blijven, want de Canucks hebben zich op de PP al vaak bewezen. De opzet van Berube lukte grotendeels. Twee keer had Vancouver slechts een numeriek overwicht, maar uit één van die powerplays scoorden ze wel. Elias Pettersson en Quinn Hughes, weer zij, stelden JT Miller in staat de 1-0 te maken. Dit maakte iets los in de Blues, want zij namen de regie over.
Justin Faulk, met zijn eerste van het postseason, en David Perron lieten de wedstrijd kantelen in het voordeel van de titelverdediger. Dit alles gebeurde nog in een productieve tweede periode. Elias Pettersson maakte deze periode nog productiever door te tekenen voor de 2-2. Hij vond een gaatje tussen de paal en goalie Jake Allen. Na de vier goals in de tweede periode viel het in de derde weer stil. Beide teams kregen hun kansen, maar zowel Jacob Markstrom als Jake Allen weigerde voor een derde keer te buigen. In de noodzakelijke overtime was Markstrom de pineut. Brayden Schenn stond al even droog, maar oog in oog met Markstrom faalde hij niet.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: Vancouver leidt 2-1
Hebben de Blues nu eindelijk het licht gezien? Ze hadden zes wedstrijden in de bubbel nodig om hun eerste overwinning te boeken. Heel voorzichtig lijkt de titelverdediger een beetje op gang te komen, maar ze kijken nog wel altijd aan tegen een achterstand. St. Louis zal daarnaast het gevoel hebben op eieren te lopen. Elke overtreding kan tegen deze Canucks fataal zijn. De ploeg is levensgevaarlijk op de PP en heeft in Quinn Hughes een blueliner met al 8 assists achter zijn naam. Teamgenoot Pettersson heeft er daar 5 van en scoorde ook nog eens 4 keer. De jonge honden zijn niet onder de indruk van de play-offs en hopen in de nacht van maandag op dinsdag (04.30 uur Nederlandse tijd) hun Canucks aan de derde zege in deze serie te helpen.

Cover photo: Josie Lepe/AP Photo

NBA 2020 Playoffs first round preview: Western Conference

Lars Leeftink
-
0

De NBA bubble is een succes, de NBA seeding games zijn achter de rug en dus is het tijd voor het echte werk. Tijd voor de 2020 NBA playoffs. Elke ronde blikken we vooruit op de matchups. In dit artikel kijken we naar de vier matchups in de eerste ronde van de Western Conference playoffs.

WESTERN CONFERENCE

#1 LA LAKERS – #8 PORTLAND TRAIL BLAZERS

Voorafgaand aan dit seizoen waren de LA Lakers de grote favoriet om de eerste seed in het westen te veroveren. Deze hoge verwachtingen hebben ze gedurende het seizoen waar kunnen maken. Ze zijn qua record weliswaar niet het beste team in de NBA, maar stadsgenoot Clippers zijn wel verslagen in de strijd om de eerste plek in de Western Conference. De plek waar de Lakers eigenlijk gedurende het seizoen constant hebben gestaan. In de eerste ronde zullen de Lakers het echter alles behalve gemakkelijk krijgen. Damian Lillard, CJ McCollum en de Portland Trail Blazers zijn namelijk de tegenstanders. Dankzij een fantastische Lillard (Bubble MVP) en de play-in zege op de Grizzlies mag de ploeg uit Portland gaan proberen te verrassen.
Qua blessures staan de Lakers er erg goed voor. Avery Bradley was voor de seeding games al afgevallen en ook tijdens de playoffs zullen ze het zonder hem moeten doen. Rajon Rondo is inmiddels aanwezig in de bubble en zal onderdeel zijn van de ploeg die een playoff push gaat maken. De rest van de selectie is fit. De Trail Blazers missen wel wat mensen. Rodney Hood, Trevor Ariza en Caleb Swanigan zullen sowieso gedurende de playoffs niet aanwezig zijn. Nassir Little en Zach Collins kampen daarnaast met kleine pijntjes, maar het merendeel van de selectie in Orlando is fit.

GROOT VOORDEEL LAKERS

Daar waar de Los Angeles Lakers behoren tot de top tien beste offense van de NBA (6de), vinden we de Trail Blazers terug op de elfde plek. Gezien de huidige vorm van de Blazers betekent dit echter niet zo heel erg veel. Met spelers als Damian Lillard, CJ McCollum, LeBron James en Anthony Davis mag er meer dan genoeg offense in deze serie verwacht worden. Daar waar de Lakers echter een groot voordeel hebben is aan de verdedigende kant van de bal. De Lakers zijn het op twee na beste verdedigende team in de NBA. Alleen de Bucks en de Raptors krijgen minder punten tegen per wedstrijd. De Trail Blazers zijn verdedigend gezien pas terug te vinden op de 27ste plek. Ze staan tussen onder meer de Hornets, Warriors, Cavaliers en Hawks. Allemaal teams die niet eens in de bubble aanwezig waren omdat ze al uitgeschakeld waren. De ploeg uit Portland zal verdedigend gezien dus grote stappen moeten zetten willen ze het de Lakers daadwerkelijk moeilijk gaan maken.

#2 LA CLIPPERS – #7 DALLAS MAVERICKS

De LA Clippers gingen 2019-20 in met het nieuwe duo Paul George en Kawhi Leonard. Voeg deze toe bij een al zo diepe en aanvallend sterke selectie en je krijgt een titelkandidaat. Ondanks dat het niet de eerste plek in het westen heeft opgeleverd, zijn de Clippers samen met hun stadsgenoot wel de grote favoriet in het westen. Gedurende het seizoen was de tweede seed eigenlijk constant in handen van de Clippers en bleven de Lakers binnen handbereik. In de eerste ronde zal de ploeg uit LA het gaan opnemen tegen de Dallas Mavericks, dat natuurlijk beschikt over haar eigen dodelijke duo: Luka Doncic en Kristaps Porzingis.
Qua fitheid staat het er bij de Clippers goed voor. Montrezl Harrell heeft het merendeel van de seeding games gemist vanwege het overlijden van zijn oma, maar lijkt voor de start van de playoffs weer terug te zijn. Op een paar kleine pijntjes na is iedereen verder fit en ready om te beginnen aan de strijd om de titel. Bij de Mavericks is de situatie wel even anders. Courney Lee, Dwight Powell, Jalen Brunson en Willy Cauley-Stein zijn er tijdens de playoffs niet bij, terwijl Seth Curry en een paar andere spelers lichte klachten hebben. Een schril contrast dus vergeleken met de situatie bij de Clippers.

SPEKTAKEL GEGARANDEERD

Wie op zoek is naar spektakel en veel offense, moet eigenlijk elke wedstrijd van deze serie kijken. De Clippers en de Mavericks zijn namelijk de twee teams met de beste offense in de NBA. De twee beste teams qua aantal punten per duel (116 en 113 PPG) zullen aanvallend gezien voor veel spektakel gaan zorgen. Tel daarbij op dat je in deze serie alleen al naar Luka Doncic, Kristaps Porzingis, Paul George en Kawhi Leonard kunt kijken en je hebt misschien wel de meest vermakelijke matchup in de gehele eerste ronde te pakken. Het verschil is echter wel dat de Clippers verdedigende gezien ook behoren tot de top vijf ploegen in de NBA. De Mavericks vinden we daar pas terug op de 18de plek. Mede vanwege dit verschil en de fitheid van de selecties zijn de Clippers dan ook favoriet.

#3 DENVER NUGGETS – #6 UTAH JAZZ

De Denver Nuggets deden net zoals vorig jaar lang mee om de bovenste plekken. Na de break kregen ze echter spelers als Michael Porter Jr en Bol Bol fit terug. Deze twee werden toegevoegd aan de al zo fysiek sterke en grote selectie. Wederom zijn de Nuggets een grote outsider om het de Clippers en Lakers moeilijk te maken. Daarvoor zullen ze eerst langs Donovan Mitchell en de Utah Jazz moeten komen. Ondanks de situatie omtrent Rudy Gobert en Donovan Mitchel hebben de Jazz redelijk overtuigend de playoffs bereikt.
Met de fitheid van de selectie van de Jazz zit het in ieder geval aardig. Bojan Bogdanovic zal gedurende de playoffs ontbreken. Ook Mike Conley is er aan het begin van de serie niet bij. Hij gaat uit de bubble om zijn vrouw bij de geboorte van zijn kind te ondersteunen. Tot slotis ook Ed Davis voorlopig niet van de partij. Voor de rest is iedereen bij de ploeg uit Utah fit voor de start van de playoffs. Bij de Nuggets is de situatie nog wat onzekerder. In principe zijn alle spelers inzetbaar, maar onder meer Jamal Murray mist nog flink wat wedstrijdritme. Daarnaast zijn Will Barton en Gary Harris tijdens de seeding games amper tot niet in actie gekomen. Ook zijn komen dus wedstrijdritme tekort. En dit zijn niet zomaar drie spelers.
Aanvallend gezien ontlopen beide teams elkaar weinig. Ze staan allebei in de top tien als het aankomt op aantal punten per wedstrijd en ook verdedigend gezien ontlopen beide teams elkaar niets. Wat dat betreft kan dit dus één van de meest gelijkwaardige series worden van deze eerste ronde. De grote vraag is alleen of de drie hierboven genoemde spelers voor de Nuggets fit genoeg zijn om de Jazz te verslaan. De Jazz zijn namelijk fit en klaar om het de grote outsider in de Western Conference enorm lastig te maken.

#4 HOUSTON ROCKETS – #5 OKLAHOMA CITY THUNDER

Tot slot hebben we in de #4 vs #5 matchup twee tegenpolen tegenover elkaar staan. De Houston Rockets staan onder Mike D’ Antoni natuurlijk vooral bekend om hun offense en hun aantal driepunters. Dankzij de Clint Capela trade is daar ‘small ball’ bijgekomen. Sindsdien hebben de Rockets zich weten te verzekeren van de playoffs en gaan ze nu zelfs als vierde seed aan de playoffs beginnen. De Thunder zijn uit compleet ander hout gesneden en zullen dus hun eigen speelstijl proberen af te dwingen. Een ploeg die, onder leiding van ex-Rocket Chris Paul, niet gezien werd als playoff-team maar toch de playoffs redelijk gemakkelijk heeft gehaald.
Bij de Rockets is Thabo Sefolosha de enige speler die met zekerheid zal ontbreken. Verder is alleen Eric Gordon, die maar 20 a 25 minuten kan spelen, niet helemaal fit. Er hang echer wel een grote vraag boven het hoofd van Russell Westbrook. Hij zal de eerste paar duels gaan missen. De vraag is echter of hij überhaupt wel zal terugkeren. Een groot gemis voor de ploeg uit Houston, dat het dus in het begin zonder hem zal moeten doen. De rest zal volop mee kunnen gaan doen in de serie vs de Thunder. Bij de ploeg uit Oklahoma City is de situatie zo mogelijk nog beter. De hele selectie is fit en ready to go. Verwacht dus, op Eric Gordon na, twee fitte teams tegenover elkaar.
Zoals gezegd is het in deze serie dus offense vs defense. De Rockets staan in de top vijf als het aankomt op aantal punten per wedstrijd en staan daarnaast ook tweede in het aantal driepunters dat dit seizoen genomen werd. De Thunder zal met haar defense (zevende in de NBA) proberen deze explosieve offense van James Harden, Russell Westbrook (wanneer fit) en co af te stoppen. Een ding is namelijk zeker: de Rockets gaan met hun defense de Thunder niet stoppen.

Photo: Steve Dykes/Getty Images

NFL 32-in-32 | Arizona Cardinals: reuzenstap in 2020?

Luuk Dokter
-
0

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 8 het team dat in 2020 haast wel een reuzenstap moet maken: de Arizona Cardinals.

FREE AGENCY

De grootste aanwinst in dit off-season was geen free agent. DeAndre Hopkins, één van de beste wide receivers van dit moment, werd voor een appel en een ei bij de Houston Texans weggeplukt. Arizona kreeg de sterspeler plus een vierde ronde pick (2020) en verloor running back David Johnson plus een tweede (2020) en vierde (2021) ronde pick. De Texans verloren een franchise-icoon; de Cardinals een blessuregevoelige running back.


In free agency werd het meeste geld uitgegeven aan de defense. Defensive end Jordan Philips verliet de Buffalo Bills en linebackers Devon Kennard en De’Vondre Campbell kwamen over van respectievelijk de Detroit Lions en Atlanta Falcons. Philips ontvangt het grootste contract en moet een stabiele factor vormen. Van de 80 wedstrijden die hij kon spelen, speelde hij er 76. In zijn geval wordt het afwachten of hij zijn sterke periode in Buffalo kan herhalen. Gezien zijn statistieken was die periode een uitzondering op de rest van zijn carrière.
Campbell biedt de Cardinals veelzijdigheid en diepte op de linebacker-positie. Tevens heeft hij bij de Falcons altijd voor stabiliteit gezorgd; een prettig idee voor zijn nieuwe werkgever. In Kennard vindt Campbell een concullega die terugkeert op het oude nest, maar het is de vraag of hij de strijd met Haason Reddick wint. De grootste verdedigende naam die Arizona zelf verloor was Rodney Gunter. De defensive end vertrekt naar de Jacksonville Jaguars, maar zijn vertrek wordt opgevangen door de komst van Philips.

NFL DRAFT

Met de achtste pick in de 2020 NFL Draft kozen de Arizona Cardinals voor linebacker Isaiah Simmons. De positie was niet per se een grote need voor Arizona, maar Simmons is wel een uitzonderlijk talent. Het voordeel van de Clemson-alumnus is dat hij op meerdere posities uit de voeten kan. Als hij een duo gaat vormen met safety Budda Baker schiet de kwaliteit van de Cardinals pass defense omhoog.


In de tweede ronde kon Arizona vervolgens niet meer kiezen, omdat men met die pick de DeAndre Hopkins trade mogelijk maakte. Desondanks vonden ze in de derde ronde nog een tweede ronde talent. Right tackle Josh Jones was tot ieders verbazing nog beschikbaar en viel zo bij de Cardinals in de schoot. De keuze voor Jones gold als voorsorteren op een vertrek van de ouder wordende Marcus Gilbert (32). Laatstgenoemde koos voor een opt-out en daarmee komt het NFL-debuut van Jones in een stroomversnelling.
Met de twee picks in de vierde ronde ging Arizona general manager Steve Keim voor d-line diepte. Defensive tackles Leki Fotu en Rashard Lawrence komen over van respectievelijk Utah en LSU. Tenslotte werden met de laatste picks een linebacker (Evan Weaver, California) en running back (Eno Benjamin, Arizona State) binnengehaald.
Arizona Cardinals preview

OFFENSE

Het afgelopen seizoen draaide aanvallend voornamelijk om de intrede van Kyler Murray in de NFL. De rookie quarterback werd de tweede ooit met tenminste 3.500 passing yards en 500 rushing yards. Daarnaast wist hij ook het gehele seizoen blessurevrij te blijven; tot hij last kreeg van zijn hamstring in het week 16 duel met de Seahawks. Murray neemt in 2020 een heel seizoen aan ervaring mee en kan een vergelijkbare stap zetten als Pat Mahomes en Lamar Jackson in hun tweede jaar deden.
General manager Steve Keim heeft in ieder geval zijn best gedaan om Murray in een goede situatie te brengen. Het begon met de verlenging voor goold old Larry Fitzgerald en daarna de trade voor DeAndre Hopkins. Voeg daar Christian Kirk aan toe en je hebt de beste wide receivergroep in de NFL. Daarnaast bevat deze offense running back Kenyan Drake. Hij kwam halverwege vorig seizoen over van de Dolphins en speelde uitstekend in Arizona. Met het vertrek van Johnson draait de running game om Drake. De grote hoeveelheid talent om hem heen, maakt het voor Murray haast onmogelijk om geen MVP-waardig seizoen te spelen.


Niettemin begint het bij iedere offense met een solide o-line. Ook daar verzaakte Steve Keim niet. Hij verlengde het contract van left tackle D.J. Humphries en vond drie geschikte kandidaten voor de rechterkant: Marcus Gilbert, Justin Murray en Josh Jones. Gilbert koos voor een opt-out, dus de positie van right tackle gaat tussen Murray en Jones. Verder werd Kelvin Beacham bij de Jets weggeplukt voor diepte op de positie. Guards Justin Pugh en J.R. Sweezy misten, net als Humphries, geen duel in 2019 en zullen voor de nodige stabiliteit zorgen. Het grootste vraagteken staat bij de center-positie. Eén van de belangrijkste posities op de o-line wordt komend seizoen vervuld door Mason Cole. Hij startte al zijn duels als rookie in 2018, maar deed vorig seizoen nauwelijks mee.

DEFENSE

Er ging dit off-season minimaal zoveel tijd en moeite in het verbeteren van de defense als in de offense. De nood was dan ook hoog: vorig seizoen stonden de Cardinals het hoogste aantal yards per game toe, het hoogste aantal receptions en hadden ze het laagste aantal interceptions. Er was slechts één team dat meer passing yards en touchdown passes toeliet en slechts twee teams die een hoger completion percentage moesten toestaan. Kortom: de Arizona defense was beschamend slecht.


Het hielp de Cardinals niet dat hun beste cornerback, Patrick Peterson, de eerste zes weken niet mocht meedoen door een PED-schorsing. Het hielp ook niet dat de nummer twee cornerback, Robert Alford, het hele seizoen miste door een gebroken been op trainingskamp. Beide zijn komend seizoen terug en krijgen hulp uit alle hoeken. In free agency haalde Arizona drie starters en in de draft lag de focus, behalve met de eerste pick, op defensieve diepte.
Free agent Jordan Philips brengt agressie in de d-line en Devon Kennard verlicht de last op de schouders van mede-linebacker Chandler Jones. Verder zorgt De’Vondre Campbell voor de nodige stabiliteit naast rookie Isaiah Simmons. De man van Clemson speelde daar op maar liefst vijf verschillende posities, maar wil zich bij Arizona op linebacker richten. De verwachting is echter dat hij ook op andere posities zal spelen.

CONCLUSIE

De NFL staat bekend om de vele worst-to-first gevallen. Neem bijvoorbeeld de Philadelphia Eagles die van vierde in de NFC East (2016) een jaar later naar Super Bowl winst gingen. Echter, de Arizona Cardinals spelen al vier jaar op rij slecht. Vorig seizoen ging het team 5-10-1 en wist men elkaar pas in december echt te vinden. Toch kunnen ze dit seizoen een play-off contender zijn. De overall kwaliteitsinjectie is zo groot dat de Cardinals die reuzenstap haast wel moeten zetten. De NFC West is een zeer moeilijke divisie, maar met de extra wildcard plek vanaf komend seizoen moeten we absoluut rekening houden met Arizona.
Voorspelling: 9-7

Lees hier alle NFL 32-in-32 previews voor het aankomende seizoen!

Cover foto: Christian Petersen/Getty Images

NBA 2020 Playoffs first round preview: Eastern Conference

Lars Leeftink
-
0

De NBA bubble is een succes, de NBA seeding games zijn achter de rug en dus is het tijd voor het echte werk. Tijd voor de 2020 NBA playoffs. Elke ronde blikken we vooruit op de matchups. In dit artikel kijken we naar de vier matchups in de eerste ronde van de Eastern Conference playoffs.

EASTERN CONFERENCE

#1 MILWAUKEE BUCKS – #8 ORLANDO MAGIC

De Bucks zijn eigenlijk het hele seizoen lang de eerste seed in het oosten geweest. Sterker nog: voor het tweede seizoen op rij mogen de Bucks zich qua record het beste team in de NBA noemen. Of dit ook daadwerkelijk zo is moet de komende twee maanden gaan blijken. In de eerste ronde mag de ploeg van MVP-kandidaat Giannis Antetokounmpo het verrassend genoeg gaan opnemen tegen de Orlando Magic. Verrassend omdat de ploeg uit Orlando als #7 begon aan de seeding games, maar ten koste van de Brooklyn Nets opvallend genoeg is gezakt naar de achtste plaats. En dus wacht er niet een rematch met de Toronto Raptors, maar een 7-game series vs de Bucks.

BUCKS DE FAVORIET

De Bucks zullen nagenoeg fit beginnen aan de serie met de Magic. Spelers als Khris Middleton, Irsan Ilyasova en Wesley Matthews hadden wel wat kleine pijntjes, maar zij zullen er vanaf begin volgende week gewoon bij zijn als de serie begint. De Bucks leiden de NBA zowel aan de aanvallende als de verdedigende kant van de bal. De ploeg uit Milwaukee scoort de meeste punten (118) en krijgt er het minst tegen (102) per wedstrijd. Het is dan ook niet zo gek dat de ploeg qua net rating (9.7) per wedstrijd de concurrentie wegblaast. Dit, in combinatie met de aanwezigheid van een MVP en een tweede all-star (Khris Middleton) zorgen voor een dodelijke selectie. Niet zo gek dus dat zij voor het tweede seizoen op rij als favoriet worden bestempeld.
Bij de Magic is de situatie een stuk zorgwekkender. De ploeg uit Orlando zal het zonder belangrijke spelers als Al-Farouq Aminu en Jonathan Isaac moeten doen. Daarnaast zijn ook Aaron Gordon, Michael Carter-Williams en Evan Fournier alles behalve volledig fit. Terrence Ross, die er voor het merendeel van de seeding games niet bij was, keert terug maar mist wedstrijdritme. Tel daarbij op dat de ploeg een echte superster mist, weinig breedte in de selectie heeft en zowel aanvallend als verdedigend niet uitblinkt en je mag tot de conclusies komen dat de opgave er niet gemakkelijk zal worden.

#2 TORONTO RAPTORS – #7 BROOKLYN NETS

Er werd dit seizoen niet veel verwacht van de regerend kampioen. De Raptors verloren ten slotte twee van hun belangrijkste spelers: Kawhi Leonard en Danny Green. Toch heeft Nick Nurse het voor elkaar gekregen om de Raptors weer naar de tweede seed in het westen te leiden en zelfs de Bucks even uit te dagen in de strijd om de eerste plek. Pascal Siakam, OG Anunoby en Fred VanVleet hebben grote stappen in hun ontwikkeling gezet en spelers als Norman Powell, Terrence Davis en Chris Boucher zijn nu een belangrijk onderdeel van de rotatie.
De Nets, de tegenstanders van de Raptors in de eerste ronde, zullen aan de ene kant blij zijn dat ze het tegen de Raptors en niet tegen de Bucks op mogen nemen. Toch zal de ploeg uit Brooklyn flink moeten gaan toveren wil het een echte kans gaan maken. Kevin Durant, Kyrie Irving, Wilson Chandler, Taurean Prince, DeAndre Jordan en Spencer Dinwiddie ontbreken allemaal en hun vervangers zijn niet veel meer dan role players. Qua fitheid is het bij de Raptors wat dat betreft een stuk beter gesteld. Op Patrick McCaw na lijkt iedereen fit te gaan zijn voor de serie met de Brooklyn Nets. Bij de Nets lijkt, van de huidige selectie, alleen Jamal Crawford een twijfelgeval. De rest is, op wat kleine pijntjes na, fit.

RAPTORS WEDEROM ZEER SOLIEDE

De Raptors zijn, achter de Bucks, een van de ploegen met de beste net-rating (6.1). Aanvallend gezien behoren de Raptors zeker niet tot de top van de NBA, maar als het op defense aankomt wel. Achter de Bucks is de ploeg uit Toronto namelijk de beste verdedigende ploeg in de NBA. Met 104.5 punten per wedstrijd tegen komt de ploeg niet in de buurt van de Bucks (102.4), maar toch. Aangezien de Nets zowel aanvallend als verdedigend kwaliteit missen en zoekende zijn (wel een van de beste teams qua rebounding) zou een competitieve series ook hier een verrassing zijn.

#3 BOSTON CELTICS – #6 PHILADELPHIA 76ERS

De Boston Celtics worden niet gezien als de favorieten (in tegenstelling tot de Bucks en de Raptors), maar zijn samen met de Miami Heat wel de grootste outsiders. Met een nieuw contract op zak zal Brad Stevens zijn ploeg in de eerste ronde proberen langs de Philadelphia 76ers te loodsen. Dit was iets waar hij vorig jaar in dezelfde ronde niet in slaagde. Beide teams hebben eigenlijk het hele seizoen tussen plek drie en zes gebivakkeerd en mogen het nu dus wederom tegen elkaar gaan opnemen.
Bij de 76ers zijn er flink wat blessureproblemen. Ben Simmons is sowieso afwezig en lijkt zelfs de gehele playoffs te moeten missen. Daarnaast zijn er ook zorgen over de rechterhand van Joel Embiid en zijn er wat kleine pijntjes bij Mike Scott, Glenn Robinson III en Alec Burks. Die laatste twee lijken echter wel gewoon fit te zijn voor de series met de Celtics. De ploeg uit Boston heeft qua blessures niet zoveel te klagen. De gehele selectie is zo fit als het maar kan, wat betekent dat de ploeg dus op volle sterkte gaat beginnen aan de playoffs.
Gezien de blessures bij de 76ers en de volledig fitte selectie van de Celtics mag de ploeg uit Boston als favoriet gezien worden. Zeker als je daar ook nog de vorm bijop telt. Beide teams behoren aanvallend zeker niet tot de beste teams in de NBA (Celtics staan net in de top tien), maar vooral de Celtics blinken uit in defense. De ploeg van sterspelers Jayson Tatum en Jaylen Brown staat vierde in deze categorie. De 76ers staan ook in de top tien (achtste), waardoor een ‘defensive battle’ dus eerder voor de hand ligt dan een offensieve explosie.

#4 INDIANA PACERS – #5 MIAMI HEAT

Tot slot waarschijnlijk de meest interessante series tijdens de eerste ronde in de Eastern Conference playoffs. De Miami Heat zijn misschien wel de grootste positieve verrassing van het seizoen. Dankzij de aanwezigheid van Jimmy Butler, het verbeterde spel van Bam Adebayo, de ervaring van onder meer Goran Dragic en de aanwezigheid van jeugdig talent als Duncan Robinson en Tyler Herro heeft de ploeg van Erik Spoelstra constant rond plek vijf gezeten. Uiteindelijk hebben ze deze plek ook weten te bemachtigen. Dit levert ze dus een serie met de Indiana Pacers op. Net zoals de Heat mogen ook de Pacers als positieve verrassing gezien worden. Zonder een fitte Victor Oladipo leekt het namelijk lastig te worden voor de Pacers. Toch wist de ploeg uit Indiana gedurende het seizoen te strijden en uiteindelijk de vierde seed te bemachtigen. Een knappe prestatie.
Beide teams staan om verschillende kwaliteiten bekend. De Pacers staan bekend om hun goede defense (zevende in de NBA met 107.7 PPG tegen), terwijl de heat weer opvallen dankzij hun explosieve offense (zevende in de NBA met 112.2 PPG). Een interessante en gelijkwaardige matchup aan beide kanten van de bal. Qua fitheid staan vooral de Heat er goed voor. Kendrick Nunn is vanwege persoonlijk redenen even uit de bubble gestapt, maar is op tijd teruggekeerd voor de eerste wedstrijd van de series. Derick Jones Jr viel tijdens het laatste duel van de seeding games uit met een nekblessure. Het is voorlopig nog niet helemaal duidelijk wanneer hij weer terug zou kunnen keren. Daarnaast is de rest van de selectie, net zoals bij de Celtics, volledig fit.
Bij de Pacers zijn er op dit vlak wat meer zorgen. TJ Warren, een van de uitblinkers in de NBA bubble, heeft lichte voetklachten. Verder speelt Victor Oladipo nog steeds op een soort van minutes restriction en mist de ploeg uit Indiana sowieso Jeremy Lamb. Daarnaast is ook Domantas Sabonis niet aanwezig tijdens deze serie. Conclusie: de Heat zullen als lichte favoriet aan dit duel gaan beginnen. Let vooral op de matchup Jimmy Butler vs TJ Warren. De vorige paar duels hadden beide spelers het flink aan de stok met elkaar.

Photo: Andy Lyons / Getty Images

NHL play-offs: Kuemper crimineel, Knights op matchpoint

Hans Mulder
-
0


Ruim vier maanden geleden leek Lord Stanley’s Cup na 100 jaar opnieuw onaangeroerd in het prijzenkabinet te blijven staan. Het coronavirus hield bijna overal ter wereld flink huis en de gezondheid ging en gaat natuurlijk boven alles. Op 1 augustus keerden de gladiatoren echter definitief terug op het ijs. Er ging een lang proces aan vooraf, maar in Toronto en Edmonton is de strijd om de prachtige bokaal hervat. De Qualifiers en de Round Robin zijn nu achter de rug en vanaf deze week houden we je bij SportAmerika op de hoogte van de laatste ontwikkelingen in de “echte” play-offs.

EASTERN CONFERENCE

DE HEADLINES

De Boston Bruins kregen zaterdag voor de start van Game 3 slecht nieuws. Goalie Tuukka Rask koos ervoor niet meer te spelen in de bubbel van Toronto en verliet de Bruins om in deze tijden van corona bij zijn familie te zijn. Met Jaroslav Halak onder de lat gingen de B’s op jacht naar de tweede zege in deze best-of-7. Boston, dat nog de dominantie van het reguliere seizoen mist, wist dat dit niet gemakkelijk zou worden. De Carolina Hurricanes waren een luis in de pels in de eerste wedstrijden en zagen een 2-1 voorsprong in de serie ook wel zitten. Na een doelpuntloze eerste periode liet Charlie Coyle de Canes duur betalen voor een double minor. Met z’n tweede van het postseason verschalkte de voormalig speler van de Wild Petr Mrazek. Boston nam die voorsprong mee naar de derde periode.
Het was een verdiende voorsprong, want de Bruins leken bij vlagen op de ploeg die in het reguliere seizoen zo domineerde. Coyle was ook betrokken bij de 2-0. Opnieuw vroeg in de periode, maar dit keer shorthanded. Sean Kuraly was degene die het laatste zetje gaf. De Bruins mochten dan sterker zijn, maar ze gaven ook veel powerplays weg. Uit één daarvan schoot Nino Niederreiter de aansluitingstreffer binnen. Het leek de Canes even het benodigde vuur te geven, maar dat verdween toen Andrei Svechnikov van het ijs gedragen werd met een op het oog zware blessure. Zijn Canes gooiden in de slotminuten alles op de aanval, maar Brad Marchand besliste het duel met een empty-netter.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: Boston leidt met 2-1
Na het wegvallen van Rask zullen de Bruins het aandurven met Jaroslav Halak. Het is even geleden dat de in Bratislava geboren goalie wedstrijden in de play-offs speelde, maar zelden stelde Halak zijn teams teleur als hij moest opdraven. Tien jaar geleden bereikte hij met Montreal de finale van de Eastern Conference. In 18 wedstrijden noteerde Halak, die Carey Price als backup had, een .923 save percentage. Kijken we naar deze wedstrijd dan voelen de B’s zich wel senang met Halak tussen de palen. Boston leverde een sterk optreden af en dat zal Rod Brind’Amour zorgen baren. Zijn jonge spelers moesten passen op het moment dat het meer ervaren Boston echt gas gaf. Ook de blessure van Svechnikov is een flinke streep door de rekening. Het lijkt uitgesloten dat de Rus Game 4 (dinsdag 02.00 uur Nederlandse tijd) haalt.

DE HEADLINES

Net als de Bruins zoeken ook de Tampa Bay Lightning nog naar hun topvorm. We weten dat de mannen van Jon Cooper aanvallend ijzersterk zijn, maar het sterrenensemble heeft de handen meer dan vol aan de Columbus Blue Jackets. Misschien dacht Tampa Bay, na de winst in 5OT en de vroege voorsprong in Game 2, de opponent mentaal te breken. Gesteund door een prima Joonas Korpisalo wilden de Jackets daar echter niets van weten. Columbus wist hoe het was om de sterke aanval lam te leggen en wilde op herhaling. Te beginnen in Game 3. Het waren ook de Blue Jackets die de eerste kansen kregen. Zij wisten zich echter geen raad met een lange 5-on-3 en met zijn tweede van de play-offs strafte Alex Killorn dit later in de periode af. Riley Nash zorgde er al vroeg in de tweede periode voor dat de wedstrijd weer in balans was.
Toch zou dit de periode van de Lightning worden. Brayden Point heeft ’t op zijn heupen na de coronastop en dat onderstreepte hij nog maar eens door de 2-1 achter Korpisalo te schieten. Zijn vierde goal van het postseason. Voor Victor Hedman was het even later pas zijn eerste, maar dit was wel een erg belangrijke. Met een 3-1 voorsprong schoot hij Tampa Bay de derde periode in. Columbus moet het vooral hebben van de defensieve organisatie en moest nu in de achtervolging. Dit ligt de ploeg wat minder, maar door Eric Robinson kwamen ze nog wel snel op 3-2. Daar moesten ze het mee doen, want Andrei Vasilevskiy hield daarna zijn doel schoon.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: Tampa Bay leidt met 2-1
Nog altijd zijn de Tampa Bay Lightning zoekende, maar ze zijn inmiddels wel halverwege de volgende ronde. Korpisalo werd in Game 3 onder vuur genomen met wat hogere schoten en dat wierp zijn vruchten af. John Tortorella zal zich nog niet direct zorgen maken. Zijn Blue Jackets bewezen al eerder erg taai en mentaal ijzersterk te zijn. Toch is winst maandag (21.00 uur Nederlandse tijd) in Game 4 geboden. De coach zal dan in elk geval meer van zijn powerplay willen zien. De Blue Jackets waren 0-for-4 en wisten zelfs een 5-on-3 niet te verzilveren. Over de discipline zal Tortorella wel tevreden zijn. Columbus gaf slechts één PP weg.

WESTERN CONFERENCE

DE HEADLINES

De Arizona Coyotes voelden zich wat tekort gedaan. Ze speelden goed in Game 2, maar een late treffer van Andre Burakovsky zette hen alsnog op een 2-0 achterstand in de serie. Jared Bednar was minder te spreken over het spel van zijn Avalanche. De coach vond dat het defensief wel wat beter mocht en waarschuwde zijn team voor een wanhopig Arizona. De Coyotes wilden te allen tijde een 3-0 achterstand in de best-of-7 voorkomen. Op zo’n moment is het lekker als je goalie in vorm is en Darcy Kuemper is eigenlijk het hele postseason al in de vorm van zijn leven. Game 3 vormde geen uitzondering. De Coyotes begonnen goed, kwamen dankzij Derek Stepan op 1-0 en legden daarna het lot in handen van Kuemper. Die was, tegen de talentvolle aanval van de Avs, bij vlagen weer fenomenaal.
Voor Colorado was het af en toe om moedeloos van te worden, maar na 13 minuten in de tweede periode brak Andre Burakovsky dan eindelijk de ban. Was daarmee het verzet van Kuemper gebroken? Bepaald niet, want Brad Richardson zette de Desert Dogs laat in de tweede opnieuw op voorsprong. Weer moesten de Avs in de achtervolging en het beleg van hen nam in de derde periode af en toe absurde vormen aan. Ze drongen de Coyotes terug, vuurde de ene na de andere puck richting de goal, maar telkens was daar Darcy Kuemper. Al vrij vroeg haalde Jared Bednar goalie Pavel Francouz van het ijs. Misschien ook wel met de gedachte dat ze toch niets te vrezen hadden van de Coyotes. Het beleg ging nog even door, maar Taylor Hall zorgde vlak voor tijd voor de beslissing. Pas daarna klopten de Avs Kuemper voor een tweede keer.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: Colorado leidt met 2-1
In Game 2 speelden de Avs niet al te best, maar wonnen ze. In Game 3 waren ze veel beter dan de Arizona Coyotes, maar dit keer was een nederlaag hun deel. Darcy Kuemper was vaker dit postseason de held van Arizona, maar zelden zal een goalie een wedstrijd op deze manier gestolen hebben voor zijn ploeg. Rick Tocchet weet ook dat Kuemper dit nog vaker moet doen willen de Desert Dogs een serieuze kans maken tegen Colorado. Jared Bednar kan zijn team niet veel verwijten. Ze schoten 51 keer op goal en stonden slechts 23 shots on goal toe. Een paar daarvan ook nog in een leeg net. Bednar heeft nu twee dagen de tijd om een manier te vinden om de muur van Arizona te slopen. Maandag 23.30 uur (Nederlandse tijd) staat Game 4 op het programma.

DE HEADLINES

Het is een cliché bij een 2-0 achterstand, maar voor de Chicago Blackhawks was Game 3 een must win. Het is al lastig zat om twee wedstrijden op rij van de Vegas Golden Knights te winnen, laat staan als je er vier op rij moet winnen. Die Golden Knights begonnen met een goed gevoel aan die derde wedstrijd. Ze waren nog ongeslagen in de bubbel van Edmonton en zelfs een sterk spelend Chicago kon hen er in Game 2 niet onder krijgen. De Hawks wisten dat ze die lijn door moesten trekken en kregen al snel een powerplay. Het waren echter de Knights die dankzij een shorty van William Karlsson de leiding grepen. Marc-André Fleury mocht in dit duel zijn kunsten laten zien en de man frustreerde de Blackhawks mateloos.
Chicago weet maar al te goed dat de Knights over een betere ploeg beschikken, maar de Blackhawks weigeren zich daar zomaar bij neer te leggen. Het helpt dan wel als Patrick Kane z’n grote kansen benut en dat liet de Amerikaan na. Het gevolg? Een 2-0 achterstand in de tweede periode door de eerste treffer van Patrick Brown. Het desperate Chicago moest nu alles uit de kast trekken en Olli Maata zorgde ook inderdaad voor de aansluiting. De Hawks hadden daarna nog bijna een kwartier voor de gelijkmaker, maar een tweede puck kregen ze niet voorbij Flower.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: Vegas leidt met 3-0
Wat eigenlijk iedereen al verwachtte, staat ook te gebeuren. De Vegas Golden Knights zijn simpelweg een paar maten te groot voor deze Chicago Blackhawks. De ploeg van Jeremy Colliton weert zich kranig, maar mist in de breedte de kwaliteit om het de Knights echt lastig te maken. Het wachten is nog steeds op de eerste goal van Patrick Kane in deze serie. De goalgetter schoot voor het laatst met scherp op 3 augustus tegen de Oilers. Peter DeBoer zal tevreden zijn met zijn Golden Knights. Nog altijd beweegt ’t team zich ongeslagen door de bubbel in Edmonton en in de nacht van zondag op maandag (00.30 uur Nederlandse tijd) kunnen ze al een einde maken aan deze eerste ronde.

Cover photo: AP Photo/Ross D. Franklin

Alvin Gentry na vijf seizoenen ontslagen door de Pelicans

Thijs Verkuil
-
0

Het regent ontslagen in de NBA. Na gisteren al Jim Boylen te zien vertrekken is het nu de beurt aan New Orleans Pelicans head coach Alvin Gentry om plaats te maken. Na een volgens het Pelicans management teleurstellend seizoen waarin de playoffs niet werden gehaald, is er besloten om de head coach aan de kant te zetten. Gentry was sinds 2015 de trainer bij de New Orleans Pelicans.

ZWAKKE EERSTE JAREN

Gentry kwam binnen bij een team dat het seizoen ervoor de playoffs haalde. Echter werd de ploeg in de eerste ronde uitgeschakeld door de latere kampioen, de Golden State Warriors. Het eerste jaar met Gentry als coach haalde zijn ploeg, mede door blessures van sterspelers Jrue Holiday en Anthony Davis, niet de playoffs. De Pelicans eindigde toen uiteindelijk twaalfde in de Western Conference. Ook in het seizoen 2016-2017 werden de playoffs gemist. Davis en Holiday kwamen allebei vaker in actie dan het jaar ervoor en na een trade tijdens het seizoen kreeg Gentry ook de beschikking over All-Star DeMarcus Cousins. Toch lukte het de coach niet het team naar de playoffs te leiden.

RUMOERIGE JAREN

In het seizoen erna werden de playoffs wel gehaald. Nikola Mirotic kwam bij het team na een trade met Chicago en was direct van waarde. Het reguliere seizoen werd met een record van 48-34 op de zesde plaats afgesloten. De Pelicans moesten het in de playoffs echter doen zonder DeMarcus Cousins, die zwaar geblesseerd raakte vlak voor de All-Star game. De ploeg ging uiteindelijk onderuit in de Conference Semi-Finals, andermaal tegen de latere kampioen: de Golden State Warriors. Na het vertrek van Cousins in het offseason, stortte New Orleans verder in elkaar. De ploeg kreeg andermaal te maken met blessures. Toch was de verandering vet de meeste impact het vertrek van Anthony Davis.
In het offseason na het seizoen 2018-2019 werd Anthony Davis getrade naar de Los Angeles Lakers voor Lonzo Ball, Brandon Ingram, Josh Hart en meerdere draft picks. Daarnaast had de ploeg ook de eerste draftpick gekregen in de lottery, waardoor het er ineens allemaal een stuk beter uitzag voor de ploeg. Met de eerste pick werd Zion Williamson gekozen, maar door blessures kwam hij dit seizoen slechts 24 wedstrijden in actie. Verder had de ploeg ook de achtste en de 17e draft pick uit de eerste ronde. Daarnaast ontpopte Brandon Ingram zich tot een ware sterspeler en werd hij zelfs benoemd tot All-Star. Desondanks lukte het de ploeg niet om zich in de bubble in Orlando te kwalificeren voor de playoffs. Op basis van vijf rumoerige jaren, waarin vier maal de playoffs werd misgelopen, werd door de directie besloten om Gentry aan de kant te schuiven.

OPVOLGERS

Logischerwijs worden er direct meerdere namen van potentiële opvolgers de wereld in geholpen. Echter zijn dit ook de namen die rondzingen bij de Chicago Bulls en Brooklyn Nets, die allebei tevens op zoek zijn naar een trainer voor het nieuwe seizoen. Zo komen de namen van Jason Kidd, Ty Lue, Jacque Vaughn en Kenny Atkinson al voorbij. Vooralsnog is het afwachten wie de New Orleans Pelicans zullen aantrekken als nieuwe head coach.


De opvolger van Gentry zal samen met het bestuur direct een paar beslissingen moeten maken. Shooting guard E’Twaun Moore en centers Derrick Favors en Jahlil Okafor zijn komend offseason free agents. Favors heeft al gezegd graag terug te willen keren. Daarnaast zijn point guard Frank Jackson en small forwards Brandon Ingram en Kendrich Williams restricted free agents. Ingram zal de naam met de hoogste prioriteit zijn, maar andere teams krijgen dus ook een kans om hem een contract aan te bieden. De Pelicans zullen deze aanbieding (hoe groot dan ook) gezien zijn prestaties van afgelopen seizoen waarschijnlijk wel matchen. De opvolger van Gentry kan dus meteen aan de bak om het gelijk van de directie te bewijzen.

Top- en coverfoto: Sean Gardner/Getty Images

NFL 32-in-32 | Carolina Panthers: nieuw tijdperk onder Rhule

Ton de Vries
-
0

Het NFL-seizoen is aanstaande en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge ‘draftees’ en de nieuwe stand van zaken op het depth chart: alles komt aan bod. In deel 7 het team dat volledig op de schop ging na afloop van vorig seizoen. In de Carolina Panthers preview alles over de start van een nieuw tijdperk onder Matt Rhule.

FREE AGENCY

Er is geen team waar het contrast ten opzichte van vorig seizoen zo groot zal zijn. Na een teleurstellend seizoen kwam een ware exodus op gang in Charlotte. Coach Ron Rivera was tijdens het seizoen al de laan uit gestuurd, maar daar bleef het niet bij. Voormalig MVP Cam Newton, inmiddels de nieuwe QB van de Patriots, kreeg geen nieuw contract en mocht (gratis) vertrekken. Groter nog was het verlies van Luke Kuechly. De publiekslieveling besloot naar zijn lichaam te luisteren en ging vervroegd met pensioen. Tenslotte vertrok ook veteraan Greg Olsen naar de Seahawks. Daarmee kwam er een einde aan een tijdperk voor de Panthers.


David Tepper besloot met de bezem door de selectie te gaan om zo het team opnieuw op te bouwen. Die zware taak werd vervolgens uitbesteed aan de nieuwe coach Matt Rhule, die niet eerder een NFL team coachte. Rhule maakte furore als coach by Baylor en Temple, genoeg voor Tepper om hem te belonen met een megacontract. In zeven jaar tijd gaat Rhule een slordige 62 miljoen dollar verdienen.
Ook de offensive en defensive coordinators zijn nieuw in Carolina. Joe Brady, pas 30 jaar oud, was vorig jaar de coach achter het offensieve succes van LSU. Als DC werd Phil Snow binnen gehaald; een oude bekende van Rhule bij Baylor en Temple.

Leegloop gaat verder dan grote namen

De eerder genoemde spelers waren de belangrijkste namen die vertrokken, maar daar bleef het niet bij. Eric Reid mocht op zoek naar een ander team, Trai Turner werd getrade naar de Chargers en vorige week werd ook Graham Gano de wacht aangezet. Tot slot koos James Bradberry voor een contract bij de Giants. Zelfs dan zijn nog niet eens alle namen genoemd.
Door al die moves is de dead cap van de Panthers opgelopen tot meer dan 46 miljoen dollar, meer dan welk team dan ook in de NFL. Een teken aan de wand dat we te maken hebben met een tussenseizoen in Charlotte.
Versterkingen kwamen er echter wel. Teddy Bridgewater moet het gat vullen dat Cam Newton achterlaat. De voormalige quarterback van de Saints krijgt iets meer dan 20 miljoen per jaar voor drie seizoenen. De andere belangrijke aanwinst is Robby Anderson. De razendsnelle receiver kwam over van de Jets en tekende een contract voor twee jaar.
Verder werd de zwaar afgeslankte defensie versterkt met Juston Burris (safety), Stephen Weatherly (defensive end) en Tahir Whitehead (linebacker). Russell Okung kwam terug via de trade met de Chargers. Alhoewel het maar de vraag is of hij ook gaat spelen, omdat hij twijfelt om met pensioen te gaan.

NFL DRAFT

In april zorgde Marty Hurney voor een unicum tijdens de draft. Nooit eerder werden alle draft picks besteed aan defensieve spelers. Met de zevende pick kozen de Panthers defensive tackle Derrick Brown. De beste van zijn soort in de draft. Hij zal de komende jaren de steunpilaar moeten worden van de nieuwe defense. Bij Auburn heeft Brown in ieder geval laten zien dat hij de potentie heeft om een topspeler te worden.
In de tweede ronde werd defensive end Yetur Gross-Matos geselecteerd. Hij moet voor meer pass-rush gevaar gaan zorgen. Later, in diezelfde tweede ronde, kozen de Panthers ervoor om omhoog te traden voor safety Jeremy Chinn. Deze drie spelers gaan we komend seizoen meteen in actie zien. Rustig wennen aan de NFL zal er niet bij zijn.


Met de vierde en zevende pick werd geprobeerd om wat talent toe te voegen aan de matig bezette cornerbackpositie. De snelle Troy Pride Jr werd gedraft, evenals Stantley Thomas-Oliver III. De defensieve draft van de Panthers werd gecompleteerd door het selecteren van DT Bravvion Roy en S Kenny Robinson. Dat vooral de defense aandacht nodig had, was van te voren bekend. Toch was het opvallend dat de Panthers het nalieten om iets aan de o-line te doen of een hogere draft pick te besteden aan een cornerback. Posities die aankomende seizoen helaas een probleem gaan vormen.
Carolina Panthers preview

OFFENSE

Ondanks alle wijzigingen is er toch reden voor positiviteit bij de Roaring Riot fans. Weliswaar werden er geen spelers voor de offense gedraft, maar dat is gezien het aanwezige talent ook niet direct nodig. De grote ster in Charlotte is Christian McCaffrey, sinds kort de best betaalde running back ooit. Zijn statistieken in 2019 waren fenomenaal: 1.387 running yards, 1.005 receiving yards en 19 touchdowns. Ook dit jaar zijn de ogen op hem gericht, alhoewel ze zich bij de Panthers beseffen dat hij zo nu en dan meer gespaard moet worden.

 
Met Joe Brady komt er een OC binnen die zijn aanval vooral rondom de passing game wil opbouwen. Dat zou een prima match kunnen zijn met de beschikbare wide receiver group. DJ Moore, Curtis Samuel en Robby Anderson zijn allemaal snelle mannen die sterk zijn after the catch en het niet erg vinden om een stuk met de bal te moeten rennen. Voeg daar McCaffrey en tight end Ian Thomas aan toe en er staan een hoop spelers op het veld waar de bal in potentie naar gegooid kan worden.

 
De grote uitdaging wordt om de bal ook bij één van die receivers te krijgen. Er kunnen namelijk vragen worden gesteld bij de offensieve samenstelling van dit team. Bridgewater stond vorig jaar bekend om het feit dat hij vooral met korte passes strooide. Alleen Jimmy Garoppolo gooide gemiddeld minder ver per pass. Komend seizoen moet Bridgewater laten zien dat hij ook een accurate diepe bal kan gooien. Als dit hem niet lukt, laat hij veel talent onbenut.
De o-line is het grootste vraagteken; al jarenlang een achilleshiel van de Panthers. De spoeling is zeer dun; helemaal als Okung besluit met pensioen te gaan. Matt Paradis was vorig jaar één van de slechtste centers in de NFL en van tweedejaars tackle Gregg Little weten we nog vrij weinig. Het wordt een uitdaging om de nieuwe QB voldoende bescherming te bieden.

DEFENSE

De zwakke plek van de Panthers is komend seizoen de defense. Zoals eerder beschreven zijn veel sleutelspelers, met Luke Kuechly voorop, geen onderdeel meer van de selectie. De speler die Kuechly moet doen vergeten, is Shaq Thompson. De linebacker gaat aan zijn vijfde seizoen beginnen en verlengde onlangs zijn contract in Charlotte. Verder bestaat de selectie grotendeels uit nieuwe spelers en draft picks.


Vorig jaar was het grootste probleem voor de Panthers de run defense. Bij tijd en wijle werd de d-line compleet overlopen. Derrick Brown werd gedraft om dit probleem op te lossen. Daarnaast keert KK Short terug van een blessure. Met Brian Burns, Stephen Weatherly en Yetur Gross-Matos vanaf de zijkanten beschikt Phil Snow over een jonge maar getalenteerde groep frontmannen.
Door de draft picks is de d-line weliswaar iets verbeterd, maar de cornerbackpositie is veel minder sterk bezet. De beste CB in Carolina, James Bradberry, vertrok naar de Giants. Verwacht wordt dat Donte Jackson en Eli Apple in week één de starters zijn. Degelijke CB’s, maar niet meer dan dat. Mocht één van die spelers wegvallen, dan komt de druk op de schouders van één van de rookies te liggen. In een divisie met wide receivers als Julio Jones, Michael Thomas, Mike Evans en Chris Godwin lijkt deze positie flink onderbezet.

CONCLUSIE

Behalve alle wijzigingen bij de Panthers speelt er nog iets anders mee. Vanwege COVID-19 hebben de spelers en coaches nauwelijks tijd met elkaar doorgebracht. Voor een team dat al langer samen speelt hoeft dat geen probleem te zijn, maar het tegendeel is waar voor de mannen van Matt Rhule. Het zal een tijdje duren voordat iedereen op elkaar is ingespeeld.
Als je daarbij de defensieve beperkingen, de ijzersterke divisie en de dead cap optelt, mag het duidelijk zijn dat we in Carolina te maken hebben met een tussenjaar. De play-offs lijken bij voorbaat te hoog gegrepen. De focus zal liggen op het ontwikkelen van de jonge spelers en het opbouwen van een nieuw team voor de toekomst.
Het enige wat spreekt voor de Panthers is een relatief makkelijk speelschema. Echter, met drie andere teams in de NFC South die wél play-off ambities hebben, moet het gek lopen willen ze boven de .500 eindigen. Als in de loop van het seizoen de nieuwe coaches de boel een beetje op de rit hebben, kan het team in het tweede deel van het seizoen verrassen.
Voorspelling: 4-12

Lees alle 32-in-32 artikelen hier!

Cover photo: Jeremy Brevard/USA Today Sports

NHL play-offs: Horvat pijnigt Blues, Islanders op stoom

Hans Mulder
-
0


Ruim vier maanden geleden leek Lord Stanley’s Cup na 100 jaar opnieuw onaangeroerd in het prijzenkabinet te blijven staan. Het coronavirus hield bijna overal ter wereld flink huis en de gezondheid ging en gaat natuurlijk boven alles. Op 1 augustus keerden de gladiatoren echter definitief terug op het ijs. Er ging een lang proces aan vooraf, maar in Toronto en Edmonton is de strijd om de prachtige bokaal hervat. De Qualifiers en de Round Robin zijn nu achter de rug en vanaf deze week houden we je bij SportAmerika op de hoogte van de laatste ontwikkelingen in de “echte” play-offs.

EASTERN CONFERENCE

DE HEADLINES

Voor de Montreal Canadiens kreeg de eerste wedstrijd nog een erg vervelend staartje. Claude Julien kreeg pijn op de borst en is opgenomen in het ziekenhuis. Assistent Kirk Muller neemt de honneurs waar van Julien, die voorlopig niet terug lijkt te keren. Wat Muller zag tijdens de eerste periode van zijn team zal hem zijn bevallen. Meer dan dat zelfs. Als Usain Bolt in zijn beste dagen sprintte Montreal weg en keken niet meer om. Al na 62 seconden was het raak dankzij Tomas Tatar. De Canadiens bleven daarna het spel bepalen en kregen de beloning in de vorm van de 2-0 van Jesperi Kotkaniemi. De Philadelphia Flyers, want die stonden ook op het ijs, zetten Carey Price pas na 17 minuten voor het eerst aan het werk.
De uitgedokterde plannen van Alain Vigneault konden al vroeg in de tweede periode overboord. Montreal was niet van plan het rustiger aan te doen en met zijn tweede van de avond onderstreepte Tomas Tatar dit nog maar eens. Langzaam gingen de Flyers ook meedoen in dit duel. Het was echter te weinig om het de ontketende Habs echt lastig te maken. In de tweede periode werd het ook nog 4-0 voor Montreal. De puck ging via een Flyer, maar Joel Armia kreeg de goal op zijn naam. Vigneault had Carter Hart inmiddels van het ijs gehaald, maar vervanger Brian Elliott hield zijn goal ook niet schoon. Met zijn tweede van de avond maakte Kotkaniemi het nog erger voor de first seed in het oosten.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: serie in evenwicht 1-1
Vooraf waren de Philadelphia Flyers waarschijnlijk niet ontevreden met een serie tegen de Canadiens. Die ploeg blijkt na de coronastop echter over een flinke portie vechtlust te beschikken en heeft in Carey Price ook nog eens een goalie in vorm. In Game 2 liet topschutter Tomas Tatar zich eindelijk eens zien in het postseason. Iets dergelijks zou Vigneault ook graag zien van zijn grote mannen. Sean Couturier, Travis Konecny en Claude Giroux zijn zomaar wat sterkhouders die nog wachten op hun eerste goal na de hervatting. In de nacht van zondag op maandag (02.00 uur Nederlandse tijd) mogen de Flyers op jacht naar revanche voor deze ontluisterende nederlaag. Kirk Muller zal van zijn mannen verwachten dat ze de intensiteit van Game 2 kunnen herhalen.

DE HEADLINES

Straffen. In New York hebben ze daar nu wel even genoeg van en Barry Trotz wil minder overtredingen van zijn spelers zien. Tegen een ploeg met Alex Ovechkin in de gelederen is dat vragen om problemen. De Russische superster staat nog droog na de coronastop en Game 2 zou een mooi moment zijn om daar verandering in te brengen. Daarbij hebben z’n Capitals hem hard nodig na het wegvallen van Nicklas Backstrom. Ovi gaf in Game 2 al snel gehoor aan de oproep. De Isles stonden nog te slapen toen hij de puck achter Semyon Varlamov legde. Waren de Capitals nu eindelijk vertrokken? Nee, de Isles gebruikten de eerste periode om even wakker te worden, maar namen vanaf de tweede periode het heft stevig in handen. Nick Leddy, op de PP, en Matt Martin deden de wedstrijd kantelen. Daar kon zelfs de gelijkmaker van Ovechkin niets aan veranderen.
Die 2-2 van Ovi moest voor rust en vertrouwen zorgen op de bank van de Capitals, maar twee keer knipperen met de ogen en de Isles hadden de voorsprong weer terug. Brock Nelson was degene die deze dreun uitdeelde. Barry Trotz heeft zijn team net op tijd in vorm voor deze play-offs. De Isles zijn weer lastig te verslaan en kunnen prima uit de voeten als de tegenstander moet komen. Ze bleven in de derde periode eenvoudig overeind en zag Cal Clutterbuck de marge zelfs naar twee goals tillen. De empty-netter van Anders Lee bepaalde de eindstand op 5-2.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: New York Islanders leidt met 2-0
De Washington Capitals, wederom zonder Daniel Sprong, zitten zwaar in de problemen. Om de tweede ronde te bereiken, zullen ze vier van de volgende vijf wedstrijden moeten winnen. Tegen de Islanders in deze vorm lijkt dat onbegonnen werk. Defensief staat die ploeg weer als een huis en aanvallend hebben ze genoeg kwaliteit om de kleinste fouten van de tegenstander af te straffen. Niet voor niets noteerde dit team tussen 12 oktober en 23 november een 17-game point streak. Het goede nieuws voor Washington is dat Ovechkin eindelijk van de nul is. Zijn twee treffers zullen vertrouwen geven, maar in Game 3 zal hij zondag (18.00 uur Nederlandse tijd) toch wat meer assistentie verlangen.

WESTERN CONFERENCE

DE HEADLINES

Een koninkrijk voor een doelpunt. Met dat idee zullen de Arizona Coyotes zijn begonnen aan Game 2. Darcy Kuemper hield de ploeg lang in de wedstrijd, maar de goalie kon Game 1 niet stelen voor zijn ploeg. Aanvallend gaven de Coyotes namelijk geen moment thuis. Daar hoeft Jared Bednar zich nooit zorgen over te maken. Hij heeft aanvallers die tot de beste in de league behoren en anders is daar altijd nog Nazem Kadri die nu al twee belangrijke goals op z’n naam heeft staan. Het probleem Kuemper werd nu al binnen vier minuten opgelost. De snelheid van Nathan MacKinnon was Arizona te machtig en oog in oog met Kuemper faalde MacKinnon niet. Ook het probleem van de Coyotes werd in de eerste periode aangepakt. Door de Avs. Zij werkte de puck achter Philipp Grubauer en zorgden voor een gelijke stand.
Die gelijke stand stond ook na 40 minuten op het bord, maar wel met andere cijfers. Tyson Jost herstelde de voorsprong voor de Avalanche, maar een demarrage van de ploeg zat er niet in. Dat werd voorkomen door de 2-2 van Michael Grabner, die tekende voor zijn derde van het postseason. Na deze treffer viel de productie even stil. Arizona probeerde de tegenstander onder druk te krijgen, maar de Avs bogen niet. Zij waren het juist die drie minuten voor tijd dankzij Andre Burakovsky weer op voorsprong kwamen. Het slotoffensief van de Desert Dogs mocht niet meer baten.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: Colorado leidt met 2-0
Met hangen en wurgen hebben de Colorado Avalanche een 2-0 voorsprong in deze best-of-7 genomen. In de Qualifiers maakten de Predators al kennis met de taaie Coyotes en taai bleken ze ook in Game 2. Darcy Kuemper deed weer veel goed werk voor zijn ploeg, maar aanvallend beten de Desert Dogs ook meer van zich af. Na de vroege treffer van MacKinnon leken de Avs wat in te dutten, maar Philipp Grubauer en Andre Burakovsky staken Colorado uiteindelijk de helpende hand toe. Bednar zal niet tevreden zijn over de powerplay van zijn ploeg. Ze waren 0-for-4 tegen ’t team met de slechtste PK na de coronastop. Overigens wisten de Coyotes ook geen raad met een numeriek overwicht. Net als de Avs waren zij 0-for-4. Zaterdagavond (21.00 uur Nederlandse tijd) staan de Coyotes al min of meer met de rug tegen de muur. Winst in Game 3 is geboden.

DE HEADLINES

Het is nog te vroeg voor paniek, maar Craig Berube zal zich wel degelijk zorgen maken. De titelverdediger begon aan Game 2 met vier nederlagen in de laatste vier wedstrijden. Tegen de Canucks zag het er af en toe best goed uit, maar een slechte derde periode werd de Blues fataal. En dat was niet voor het eerst na de hervatting. De jonge Canucks daarentegen weten dat ze deze tegenstander, in de huidige vorm, kunnen hebben. Wat Vancouver betreft mogen spelers als Vladimir Tarasenko, Ryan O‘Reilly en Alex Steen nog wel even op 0 goals blijven staan. In Game 2 liet onder meer O’Reilly van zich horen, maar het was toch vooral de wedstrijd van Bo Horvat. Als het bekende mes sneed de captain door de wankele defensie. Zijn briljante actie sloot hij af met een shorty.
In de tweede periode ontsnapten de Blues aanvankelijk nog aan de 2-0 (offside), maar op de PP viel die tweede alsnog dankzij Tanner Pearson. Pas laat in de periode deed O’Reilly iets terug namens St. Louis. De Blues zijn hardleers, want ook in de derde periode bleven ze overtredingen maken. Elias Pettersson strafte dit af met de 3-1. Het schudde de Blues wakker. Opeens zagen ze de ernst van de situatie in en treffers van Sammy Blais en Jaden Schwartz dwongen OT af. De goal van Schwartz viel pas zeven seconden voor tijd. We schreven al dat het de wedstrijd van Horvat was. Dit was niet voor niets, want de captain van de Canucks zorgde in OT voor het slotakkoord. Zijn tweede van de avond zette zijn Canucks op 4-3 en een 2-0 voorsprong in de serie.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: Vancouver leidt 2-0
De titelverdediger zit in zwaar weer. St. Louis doet maar zelden denken aan de ploeg die vorig jaar met zoveel intensiteit, kracht en snelheid de Stanley Cup voor zich opeiste. Af en toe lijken ze niet te beseffen dat het in Edmonton toch echt ergens om gaat. Ook zonder fans op de tribune. Het zal Berube ook pijn aan de ogen doen dat zijn Blues maar goals op de powerplay weg blijven geven. Vancouver kreeg drie powerplays en scoorde twee keer. St. Louis had zes keer een numeriek overwicht in Game 2, maar scoorde slechts één keer. Zondagnacht (04.30 uur Nederlandse tijd) zullen de Blues dit beter moeten oppakken.

DE HEADLINES

De Calgary Flames konden de nare smaak van Game 2 al snel wegspoelen. Al hun harde werk werd in de slotminuut door Jamie Oleksiak teniet gedaan. Calgary kwam terug van een 4-2 achterstand, maar Oleksiak besliste Game 2 alsnog in het voordeel van de Stars. Voor Dallas was het goed om te zien dat de aanval tot leven kwam. Het zou helemaal mooi zijn als de verdediging ook eens ouderwets ging functioneren. Helaas voor Dallas zweeg die aanval weer in Game 3. Niet dat de ploeg geen kansen kreeg, maar Cam Talbot bleek dit keer een vervelende sta-in-de-weg.
De Flames daarentegen deden wel iets met de kansen die hen geboden werden. Met z’n derde van het postseason opende Mikael Backlund de score in de tweede periode met een shorthanded goal. Dallas probeerde daarop de duimschroeven nog eens extra aan te draaien, maar Talbot weigerde deze avond te capituleren. Halverwege de derde besloot TJ Brodie de puck maar eens richting Anton Khudobin te rammen. Zijn schot vond een gaatje en kwam pas tegen de touwen tot stilstand: 2-0. Gesteund door de ijzersterke Cam Talbot konden de Flames het duel daarna zakelijk uitspelen.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: Calgary leidt 2-1
Rick Bowness wilde dat zijn Stars wat meer het initiatief grepen, maar zelfs dan is een overwinning niet altijd gegarandeerd. Dat bleek in Game 3 van deze best-of-7. De Stars deden best veel dingen goed, maar vergaten te scoren. Calgary vond de weg naar het vijandelijke doel wel. In deze back-to-back kregen ze Khudobin tegenover zich, maar de kans is groot dat hij zondag (20.00 uur Nederlandse tijd) weer plaats moet maken voor Ben Bishop. Die vierde wedstrijd zal koste wat het kost gewonnen moeten worden door de Stars. Een 3-1 achterstand tegen deze gevaarlijke Flames zal fataal zijn.

Cover photo: Getty Images

1...377378379...805Pagina 378 van 805

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU