Home Blog Pagina 361

Florida en LSU onderuit, spectaculaire editie Red River Rivalry

Lars Leeftink
-
0
Florida en LSU onderuit, spectaculaire editie Red River Rivalry

Week 6 van het CFB-seizoen mag de boeken in als de meest spectaculaire tot nu toe. Georgia had geen kind aan concurrent Tennessee, K.J. Costello gooide namens Mississippi State vs Kentucky maar liefs 4 interceptions, Najee Harris ging voor meer dan 200 rushing yards en 5 TD’s vs Ole Miss en Auburn kwam goed weg vs Arkansas. Allemaal dingen die de recap van deze week niet eens gehaald hebben. Wat dan wel? De bizarre editie van de Red River Rivalry tussen Oklahoma en Texas, de nederlagen van LSU en Florida en twee spectaculaire duels in de ACC.

ACC

NORTH CAROLINA ONTSNAPT TEGEN TOEGETAKELT VIRGINIA TECH

We beginnen met het spektakel dat zich voltrok in de ACC. Opvallend genoeg gaat het dan niet over de ’topper’ tussen Clemson en Miami, maar om het duel tussen twee andere ranked teams: North Carolina en Virginia Tech. Vooral van de Hokies is het extreem indrukwekkend dat het team ranked en ongeslagen het duel vs North Carolina inging. Virginia Tech was namelijk meer dan tien spelers kwijtgeraakt de afgelopen weken wegens corona. De Hokies waren dus flink in de minderheid. Ondanks dat werd er eerder gewonnen van NC State en Duke. Afgelopen weekend werden Sam Howell en de Tar Heels vervolgens ook tot het einde uitgedaagd, ondanks dat het duel minder spannend was dan het leek.
North Carolina kwam onder leiding van Howell namelijk al snel op een 21-0 voorsprong. Howell gooide 18-23 voor 257 yards en drie touchdowns en was gedurende de wedstrijd extreem effectief. Vervolgens was de voorsprong eigenlijk constant 20 punten, maar wou Virginia Tech maar niet opgeven. Toch kwamen de Hokies onder leiding van QB Hendon Hooker en sterspeler RB Khalil Herbert niet verder dan 45-56. Khalil Herbert had 18 carries voor maar liefs 138 yards en twee touchdowns en is momenteel een van de beste RB’s in de ACC. Ook WR James Mitchell (103 yds, 1 TD) en North Carolina WR Dyami Brown (86 yds en 2 TD’s) speelden een goede wedstrijd. Dankzij deze zege is North Carolina nu ongeslagen de #5 in CFB, terwijl Virginia Tech meer dan terecht zijn ongeslagen status ondanks deze nederlaag behield. De hokies zijn nu #23.

BOSTON COLLEGE IN OT LANGS PITTSBURGH

Het andere duel dat voor spektakel zorgde was Pittsburgh – Boston College. Inderdaad: het Pittsburgh dat tot nu toe in elke weekend recap terug te vinden is. Net zoals tijdens week 5 is het echter wederom niet om de goede reden. Tijdens week 5 werd er nipt verloren van NC State. Dit keer was het de beurt aan de Boston College Eagles om de volgende klap uit te delen: 30-31.
Wat opviel was dat de getalenteerde defense van de Pirates geen antwoord had op Boston College QB Phil Jurkovec. Jurkovec is fantastisch aan het seizoen begonnen en gooide vs Pittsburgh voor 358 yards (19-35) en drie touchdowns. De connectie met Zay Flowers (162 yds, 3 TD’s) was gedurende de wedstrijd niet te stoppen. Zo ook in overtime, toen deze connectie ervoor zorgde dat de Eagles op gelijke hoogte kwamen na na een eerdere TD van Pittsburgh. Net zoals vs NC State had Pittsburgh na die touchdown echter een extra point gemist, waardoor net zoals in week 5 de extra point kick (dit keer van Boston College) uiteindelijk Pittsburgh de das om deed. Bij Pittsburgh, dat nu 3-2 is, was QB Kenny Pickett (25-48, 266 yds, 2 TD’s) prima.

OVERIGE UITSLAGEN

Miami – Clemson (17-42), Louisville – Georgia Tech (27-44), NC State – Virginia (38-21), Duke – Syracuse (38-24), Florida State – Notre Dame (26-42)

BIG 12

OKLAHOMA VERSLAAT TEXAS IN KNOTSGEKKE EDITIE RED RIVER RIVALRY

Dan door naar de BIG 12, waar het aantal punten dit keer een stuk beter bij te houden was. Toch zorgde een duel voor genoeg chaos: Texas – Oklahoma. De Red River Rivalry stond dit jaar in het teken van twee teams die in week 5 verloren hadden. Voor Oklahoma was dat de tweede nederlaag op rij, waardoor het duel vs de Longhorns een must win was geworden. Het werd uiteindelijk een slordig maar heerlijk duel, waarin de twee QB’s zowel op de goeie als slechte manier in de spotlights stonden.
Spencer Rattler begon dramatisch aan het duel (interception) en werd vervolgens begin tweede kwart op het strafbankje gezet. In de tweede helft mocht hij vervolgens weer starten, waarna het allemaal een stuk beter en gecontroleerder ging. Hij gooide uiteindelijk 23-35 voor 209 yards en drie touchdowns en leidde zijn team in 4 OT naar een 53-45 zege. Sam Ehlinger werd niet gebenched, maar was niet veel beter dan Rattler. Ook hij wisselde fantastische drives en goede momenten af met ‘what in the…’ momenten. Hij eindigde uiteindelijk met 287 yards (30-53) en 2 TD’s. Daarnaast rushde hij voor 112 yards en scoorde hij vier rushing touchdowns.
Waren er andere uitblinkers? Jawel. Sooners RB T.J. Pledger (131 yds, 2 TD’s) en Texas WR Joshua Moore (83 yds en een TD) speelden ook een prima wedstrijd. Oklahoma is nog steeds niet ranked, maar heeft er met deze zege wel voor gezorgd dat Texas nu ook niet meer ranked is. Een behoorlijke klap voor de BIG 12 playoffs-kansen, waar #7 Oklahoma State namens de conference momenteel de meeste kans op maakt.

OVERIGE UITSLAGEN

Texas Tech – Iowa State (15-31), Kansas State – TCU (21-14)

SEC

TEXAS A&M VERSLAAT FLORIDA MET FIELD GOAL

Tot slot de SEC, dat steeds meer begint te lijken op de Big 12. Daar waar de afgelopen jaren de scores zeker niet hoog opliepen (tenzij je alleen naar LSU en Alabama keek), is het nu zo’n beetje elke wedstrijd raak. Zo ook dit weekend weer. Beginnend met Florida. De Gators waren onder leiding van het duo QB Kyle Trask en TE Kyle Pitts vooral aanvallend gezien extreem goed aan het seizoen begonnen. Verdedigend gezien zijn er echter vraagtekens. Deze vraagtekens kwamen tijdens het duel tegen #11 Texas A&M weer naar boven. Ondanks dat de offense van de Gators wederom erg efficiënt was, won Texas A&M met 38-41 dankzij een walkoff field goal.
Kyle Trask speelde wederom fantastisch. Hij ging 23-32 voor 312 yards en 4 touchdowns. Zijn concurrent aan de andere kant, Kellen Mond, ging echter prima met hem mee. Mond gooide 25-35 voor 338 yards en 3 TD’s. Florida WR Kadarius Toney (92 yds, 2 TD’s) en Aggies WR Caleb Chapman (151 yds, 2 TD’s) blonken uit, maar de running game van Florida was net zoals de vorige twee duels niet effectief. Dit kon wel gezegd worden van Texas A&M, dat met Isaiah Spiller misschien wel de man van de wedstrijd in huis had (174 yds, 2 TD’s). Na de nederlaag in week 5 vs Alabama herstellen de Aggies zich dus prima, daar waar Florida zijn eerste nederlaag moet slikken. Met als gevolg dat Florida zak naar de 10de plaats in de AP Poll. Texas A&M stijgt flink en staat nu, gek genoeg achter Florida, op de 11de plaats.
Wedstrijd voor volgende week om naar uit te kijken: Florida – LSU. Een echte shootout.

MISSOURI ZORGT VOOR TWEEDE NEDERLAAG LSU

Want om nou te zeggen dat de defense van regerend kampioen LSU zo indrukwekkend is, nee. De Tigers zijn net zoals Florida aanvallend gezien onder leiding van QB Myles Brennan uitstekend begonnen. De verdediging kreeg tegen Mississippi State echter alleen al 44 punten tegen. Afgelopen weekend was het vs Missouri aan die kant van de bal wederom niet al te best. De 45-41 nederlaag van de Tigers is dan ook eerder daaraan te wijten dan aan de mislukte redzone offense tijdens de laatste paar seconden van de wedstrijd.
Zoals gezegd was de offense weer indrukwekkend. Myles Brennan doet dit voorlopig met verve. Vs Missouri ging hij 29-48 voor 430 yards en 4 touchdowns zonder interception. Vooral de connectie met Terrace Marshall (235 yds, 3 TD’s), een van de beste WR’s in CFB, is al meteen fantastisch te noemen. Net zoals bij Florida loopt bij LSU de running game echter nog totaal niet. Bij Missouri speelde QB Connor Bazelak zijn beste wedstrijd uit zijn carrière. Hij ging 29-34 voor 406 yards en 4 TD’s. Extreem effectief dus. Grote verschil was dat de Tigers ook een running game hadden. RB Larry Rountree III rusde voor 119 yards en gaf de offense van Missouri zo een andere dimensie. LSU is nu niet meer ranked en wacht volgende week dus een ontmoeting met Florida.

OVERIGE UITSLAGEN

South Carolina – Vanderbilt (41-7), Tennessee – Georgia (21-44), Arkansas – Auburn (28-30), Mississippi State – Kentucky (2-24), Alabama – Ole Miss (63-48)

(Photo: Andrew Dieb/USA TODAY Sports)

Los Angeles Lakers voor de 17de keer kampioen van de NBA

Niels van der Veen
-
0

De NBA Finals zijn gespeeld en de kampioen is bekend. Na een makkelijke 106 – 93 overwinning pakken de Lakers het kampioenschap.

NBA FINALS 2020 GAME 6: 106 – 93

De Los Angeles Lakers hebben afgelopen nacht hun langverwachte 17de NBA-kampioenschap op hun naam weten te schrijven. Na een blow-out was de spanning in Game 6 al vrij snel verdwenen. Na een fantastische start van de Lakers stond er met rust maar liefst een voorsprong van 28 punten op het scorebord: 64 – 36. Het was de op een na grootste voorsprong in de geschiedenis van de NBA Finals. De voorsprong kwam onder andere door slordigheden van de Heat, zoals het missen van vrije worpen en het maken van veel turnovers. De Heat hadden op een gegeven moment 12 turnovers tegenover 14 field goals. Daar kwam ook nog eens bij dat de Lakers uitstekend verdedigden. Ze hielden na de rust de voorsprong vast en alleen in de laatste minuten, toen de Lakers het feest al aan het vieren waren, liepen de Heat in. Daardoor kwam de uitslag op 106 – 93.
Voor LeBron James was het zijn 55e finale wedstrijd en zijn 260e play-off wedstrijd, waarmee hij de meeste play-off wedstrijden in de geschiedenis van de NBA heeft gespeeld. In deze wedstrijd was hij goed voor een triple double. Met 28 punten, 14 rebounds en 10 assist noteerde hij zijn 11e triple double in de NBA Finals en zijn 28e in de playoffs. Hij staat daarmee alleen nog achter Magic Johnsen (30 triple doubles). James pakt met de Lakers zijn vierde kampioenschap, de eerste die dat weet te doen met drie verschillende teams. Om alles af te maken veroverde hij ook meer dan terecht de NBA Finals MVP. LeBron James was echter niet alleen goed in deze wedstrijd. Anthony Davis deed met 19 punten en 15 rebounds lekker mee. Toch was de grote voorsprong vooral te danken aan de verfrissende productie van Kentavious Caldwell-Pope en Rajon Rondo. KCP was goed voor 17 punten, Rondo had er 19.

Photo: John Raoux, Associated Press

In Memoriam: Whitey Ford (1928 – 2020)

Sander Grasman
-
0
In Memoriam: Whitey Ford (1928 – 2020)

Na het overlijden van Tom Seaver en Bob Gibson is ons deze week andermaal een legendarische pitcher ontvallen. Donderdagavond stierf Yankee-legende Edward Charles ‘Whitey’ Ford op 91-jarige leeftijd. The Chairman of the Board is niet meer.

WHITEY

Gedurende de jaren vijftig en zestig waren de New York Yankees oppermachtig. Hoe kan het ook anders met sterren als Mickey Mantle, Joe DiMaggio, Yogi Berra, Roger Maris en Phil Rizzuto in de gelederen? De beste werper van het stel was een jongen uit Queens: Whitey Ford. De New Yorker dankte zijn bijnaam aan zijn lichtblonde haar, maar zijn persoonlijkheid was alles behalve kleurloos.

THE THREE MUSKETEERS

Ford was een levensgenieter. Samen met zijn teamgenoten en beste kameraden Billy Martin en de eerder genoemde Mantle zetten hij meer dan eens de stad op stelten. Het leverde het drietal, naast de nodige problemen met legendarische manager Casey Stengel, ook de bijnaam ‘The Three Musketeers’ op. “We hielden allebei van whiskey,” zo zou Mantle later zijn vriendschap met de pitcher verklaren. En: “Hij en Martin waren luid en aanwezig, waardoor ik me op de achtergrond kon houden.”

The Three Musketeers: Whitey Ford, Mickey Mantle en Billy Martin. (Bettmann)

VOLLE PRIJZENKAST

Zijn prestaties op de heuvel leden echter niet onder deze Bourgondische levensstijl. Geen enkele werper had in de 20e eeuw een beter winstpercentage dan Whitey. Hij zou zijn 16-jarige carrière — volledig in dienst van de Pinstripes — afsluiten met een record van 236-106 en een 2.75 ERA. Met de Yankees won hij 11 pennants en zesmaal de World Series. Bovendien mocht hij tien keer opdraven voor de All-Star Game en won hij in 1961 de Cy Young Award.

CHAIRMAN OF THE BOARD

Aan zijn betrouwbaarheid had hij ook nog een persoonlijke bijnaam te danken. Het was zijn catcher Elston Howard die hem als eerste ‘The Chairman of the Board’ zou noemen. De titel zou beklijven. Hij was geen pitcher die zijn tegenstanders omver blies met harde fastballs. “Hij was slagmannen te slim af,” omschreef Indians-pitcher Bob Feller zijn stijl van gooien. Die mening onderschreef Walt Dropo, de Red Sox-slagman die Ford de Rookie of the Year Award afgesnoept had: “Hij wist er altijd voor te zorgen dat je sloeg naar de ballen die hij wilde en dat was er nooit één die jij wilde.”

Whitey Ford samen met de manager die hij vele successen en grijze haren heeft bezorgd: Casey Stengel. (Associated Press)

MUD BALLS

Niet al Ford’s slimmigheidjes waren reglementair. Na zijn carrière zou hij toegeven dat hij op verschillende manieren de bal manipuleerde. Met spuug en aarde creëerde de werper wat hij noemde ‘mud balls’. Daarnaast gebruikte hij middelen om zijn vingers plakkerig te maken en had hij een ring waarmee hij krassen in de bal kerfde. Kortom, alles wat hij maar kon bedenken om zijn worpen spin mee te geven (en wat door God en MLB verboden was).

EERSTEHONKMAN

Dat Ford één van de beste Yankees-pitchers zou worden, viel aan het begin van zijn carrière allerminst te verwachten. Tijdens zijn try-out bij de club was hij namelijk nog eerstehonkman. Aan slag bleek hij helaas geen succes. Een scout merkte echter op dat de jongeling een sterke arm had en vroeg hem wat ballen te gooien. Toen de nieuwbakken werper die zomer ook nog eens een curveball onder de knie kreeg, lag er voor hem vervolgens een contract van $7.000 te wachten en sloot hij in 1947 aan bij zijn geliefde organisatie.

JEUGDLIEFDE

Ford groeide op in Queens en was naar eigen zeggen al vanaf zijn vijfde een groot fan van de club — in die tijd bestonden de New York Mets natuurlijk nog niet. Met zijn eerste contract ging dus een lang gekoesterde wens in vervulling. Dat hij het tenue mocht aantrekken dat zijn jeugdheld Joe DiMaggio al die jaren ook had gedragen, had hij waarschijnlijk nauwelijks durven dromen.

Whitey Ford en Yogi Berra voor ‘The House that Ruth Built’. (Ernie Sisto/New York Times)

CLUTCH

In de World Series was Ford misschien nog wel op zijn best. Van 1960 tot 1962 stond hij bijna 34 innings lang geen enkel punt toe. Daarmee verbrak hij een record dat tot dan toe in handen was geweest van een andere Yankees-legende: Babe Ruth. “Als de World Series op het spel stonden, had ik niemand liever op de heuvel dan Whitey Ford,” sprak The Mick lovend over zijn goede vriend.

HALL OF FAME

Whitey Ford retourneerde het compliment aan Mantle, toen zij in 1974 samen werden opgenomen in de Hall of Fame. “Ik ben jongens als Mantle en Maris en Berra dankbaar voor al die punten die zij gescoord hebben.” Datzelfde jaar werd zijn nummer 16 door de Yankees retired. Hij was de eerste pitcher die deze eer te beurt viel. Tot de dag van vandaag wordt de lefty gezien als één van de beste pitchers die de Yankees ooit hebben voortgebracht.

ALZHEIMER

Whitey Ford leed al enige tijd aan Alzheimer. De oud-pitcher werd omringd door zijn familie en lag samen met hen te kijken naar de wedstrijd van zijn Yankees tegen de Rays, toen hij overleed. De uitschakeling een dag later bleef hem bespaard.

Coverfoto: Reuters

ALDS: Yankees struikelen (weer), Rays naar ALCS

Jasper Roos
-
0

De enige Division Series die een vijfde wedstrijd nodig had, was het treffen tussen de Tampa Bay Rays en de New York Yankees. Waar de Bombers de serie als favoriet ingingen, struikelde de ploeg van Aaron Boone opnieuw vroegtijdig in de playoffs.

Het werd een absolute thriller tussen de twee AL East giganten uit 2020. Tegelijkertijd was dit zeker een wedstrijd waar Pittsburgh Pirates-fans niet naar zouden willen kijken. Voormalig Pirates Gerrit Cole en Tyler Glasnow startten voor de twee teams, met de Yankees-starter op vier dagen rust en de Rays-werper zelfs op drie dagen. Het plan voor Glasnow was dan ook zeker geen volledige wedstrijd gooien. Hij zou het na één keer door slagvolgorde over moeten geven aan zijn bullpen.
Opvallend genoeg hadden de Rays de beschikking over alle kanonnen in hun bullpen, ondanks het verlies in Game 4. Door de langdurende achterstand in die wedstrijd kon Kevin Cash zijn zware jongens (Nick Anderson, Diego Castillo en Pete Fairbanks) fris houden voor de allesbeslissende Game 5. Die beslissing van de manager pakte in Game 5 precies zo uit als verwacht.

PITCHERSDUEL

Het werd vanaf de eerste bal een pitchersduel. Zowel Cole als Glasnow waren lights out. Geholpen door een enorme slagzone van scheidsrechter Marvin Hudson maaiden beide werpers zich een weg door de slagvolgorde van de tegenstander. De 100 mph fastballs (met movement) en de gemene sliders waren niet van de lucht.
Glasnow werd al eerste van de twee vervangen, na 2.1 innings (2 BB, 2 K). Nick Anderson kwam in zijn plaats op de heuvel. Aaron Judge wist in de tweede van Anderson’s 2.2 innings wel raad met een fastball die net iets teveel van het midden van de plaat meekreeg. Een torenhoge homerun naar het rechtsveld betekende een 1-0 voorsprong voor New York.
Cole had intussen weinig moeite met de Rays-slagploeg. De dikbetaalde superster gooide 5.1 innings, waarin hij twee keer vier wijd en 9 strikeouts noteerde. Het enige smetje op het blazoen kwam in de vijfde inning, van de knuppel van (opnieuw) een ex-Pirate, Austin Meadows. Pittsburgh-fans moeten zich de ogen uit het hoofd gekrabd hebben, met zoveel door hun club opgeleide jongens, florerend bij andere organisaties. Meadows ramde met twee man uit de bal over het hoofd van Judge het stadion uit: 1-1.

ONVERWACHTE HELD

Voor Tampa Bay hield de bullpen stand, precies volgens plan van Cash, die zich opnieuw één van de beste managers in Major League Baseball toonde. Na Anderson kwam, zoals verwacht, Fairbanks op de heuvel. Ook hij blies Yankees-slagmensen eenvoudig omver: 2.0 innings, 1 walk, 3 strikeouts.
Datzelfde kon niet gezegd worden over de Yankees-pitching. Cole zag op de eerste pitch van de zesde inning bijna Randy Arozarena de Rays al een voorsprong geven. Een geweldige leaping catch van Brett Gardner voorkwam nog een voorsprong, maar in de achtste inning sloeg het noodlot voor de Bombers toe.
Het was opnieuw Aroldis Chapman die het slachtoffer werd van een series-clinching homerun. Was het vorig seizoen nog Jose Altuve die de Astros met een walk-off homerun naar de World Series sloeg, was het nu wisselspeler Mike Brosseau die de winnende homerun sloeg. Een 100 mph fastball aan de binnenkant spatte van de knuppel van de eerstehonkman af. Met diezelfde klap spatte de Yankees-droom uiteen.
Diego Castillo hield de boel potdicht voor de Rays (2.0 IP, 0 H, 1 BB, 4 K) en Tampa Bay schakelde daarmee de miljoenenploeg uit The Big Apple uit.

UP NEXT

De Yankees vertrekken opnieuw met lege handen huiswaarts, terwijl Tampa Bay zich mag opmaken voor de American League Championship Series tegen de gehate Houston Astros. Gezien de staat van dienst van de ‘Stros zullen er plotseling enorm veel Rays-fans bijkomen, in elk geval voor de komende week.
Startende werpers voor Game 1, die morgen (11 oktober) op het programma staat, zijn nog niet bekend. De wedstrijd begint hoe dan ook om 01:37 uur Nederlandse tijd.

Coverfoto: Rays Twitter (twitter.com/Rays)

Jimmy Butler verslaat LeBron James in Game 5 spektakelstuk

Thijs Verkuil
-
0

De NBA Finals nadert zijn climax. De Los Angeles Lakers waren slechts één overwinning verwijderd van het kampioenschap, maar de Miami Heat blijven strijdvaardig en wisten Game 5 te winnen.

NBA FINALS 2020 GAME 5: 108 – 111

De Miami Heat hebben in een zenuwslopende Game 5 aan het langste eind getrokken. In een fenomenale strijd tussen Jimmy Butler en LeBron James was het uiteindelijk Butler die won. Het werd uiteindelijk 108-111 voor Miami, waardoor aankomende zondag Game 6 op de teams staat te wachten.
Het eerste kwart van de wedstrijd was direct spannend. Miami kwam als eerste op voorsprong, maar zeven lead changes later liepen de Lakers uit naar een voorsprong van vijf punten. Anthony Davis raakte toen echter geblesseerd. De forward ging met zijn al geblesseerde rechterhiel tegen de knie van Duncan Robinson aan en ging vervolgens naar de grond. Waar het leek op een ernstige blessure, bleek het uiteindelijk allemaal wel mee te vallen. In de minuten zonder Davis nam Miami, aan de hand van Jimmy Butler en Kendrick Nunn, de controle. Jimmy Buckets was goed voor 22 punten, 6 rebounds, 6 assists én 3 steals in enkel de eerste helft, terwijl Nunn met 11 punten, 2 rebounds en 2 assists sterk van de bank kwam. Echter was het LeBron James met 21 punten, 3 assists en een schotpercentage van 81.8% dat Los Angeles in de eerste helft dicht bij de Heat hield.

TWEEDE HELFT

Ook in de tweede helft waren de teams aan elkaar gewaagd. Halverwege het derde kwart kwamen de Lakers na een driepunter van Kentavious Caldwell-Pope zelfs op gelijke hoogte. De Heat ging het vierde kwart echter in met een voorsprong van zes punten. Bij de eerste aanval in het vierde kwart wist Jimmy Butler zijn tiende rebound te pakken en zijn triple-double veilig te stellen. Echter kwam er daarna wat zand in de motor van Miami en schoten ze slechts twee van hun twaalf volgende schoten raak. Daardoor kwamen de Lakers terug in de wedstrijd en zelfs weer op voorsprong.
Het was Duncan Robinson die, met zijn zevende driepunter van de avond, Miami uit de mindere periode haalde. In de laatste minuten van de wedstrijd waren het James en Butler die de wedstrijd naar ongekende hoogte brachten. Als boksers in de twaalfde ronde deelden ze, vermoeid en al, om en om rake klappen uit. Uiteindelijk was het dus de forward van Miami die de laatste klap uitdeelde en er met de zege vandoor ging.
Jimmy Butler eindigde uiteindelijk met 35 punten, 12 rebounds, 11 assists en 5 steals, terwijl Duncan Robinson goed was voor 26 punten, 5 rebounds en 7 rake driepunters. Bij de Lakers noteerde James 40 punten, 13 rebounds, 7 assists en een schotpercentage van 71.4%. Davis scoorde 28 punten en pakte 12 rebounds.

Top- en coverfoto: AP Photo/Mark J. Terrill

NLDS: Braves en Dodgers door naar NLCS

Mike van Dijk
-
0

Donderdag hebben de Atlanta Braves en Los Angeles Dodgers de kans om een ronde verder te komen in het National League Postseason verzilverd. Beide ploegen hadden een 2-0 serie voorsprong tegen respectievelijk de Miami Marlins en San Diego Padres. De Braves waren de Marlins met 7-0 de baas, terwijl de Dodgers met 12-3 de Padres aan de kant zetten. Dat National League Division Series zijn daarmee ten einde. Aankomende maandag start de National League Championship Series tussen de twee ongeslagen teams.

HOOP VAN MARLINS GEVESTIGD OP SANCHEZ

Sixto Sanchez stond namens de Miami Marlins op de heuvel. Aan Sanchez de opgave om de Marlins een goede uitgangspositie te geven om in de serie te blijven. In zijn vorige optreden tegen de Chicago Cubs, was de fastball van Sanchez zijn grote wapen. De Braves line-up is het tegenovergestelde van de Cubs line-up als het gaat om het raken van fastballs. Dat gecombineerd met een gebrek aan controle over deze worp bracht de Marlins donderdagmiddag al vroeg in de problemen.
Na een bliksemstart in de eerste inning (in zes pitches een 1-2-3 inning), liepen in de tweede inning al snel de honken vol. De Marlins wisten met een Houdini act (o.a. vangbal van Corey Dickerson) nog zichzelf te redden, maar in de derde inning scoorden de Braves vier runs. Twee van de runs werden over de thuisplaat gebracht op een double van catcher Travis d’Arnaud. Na de derde inning was de middag voor Sixto Sanchez voorbij, in de hoop dat andere Marlins werpers meer succes zouden hebben.

BRAVES KEEP ADDING RUNS

Met Trevor Rogers als werper voor de Miami Marlins in de vierde inning gingen de Atlanta Braves door waar ze gebleven waren. In de vierde inning sloeg Freddie Freeman zijn tweede honkslag van de wedstrijd en bracht daarmee Ronald Acuña Jr. over de thuisplaat. In de vijfde inning werd onder andere door een run van Ozzie Albies de stand al 7-0. Hier en daar werd geprofiteerd van wat slordigheden in het veldwerk van de Marlins. De Miami Marlins raakten steeds meer gefrustreerd en gingen in de vijfde inning voor de tweede keer naar de bullpen voor hulp. Het feest in de Braves dugout was voorzichtig al begonnen en vol positieve energie schakelde het team over naar de cruise control om de wedstrijd verder uit te spelen.

PITCHING NOTEERT VIERDE POSTSEASON SHUTOUT

De rechtshandige Kyle Wright maakte namens de Atlanta Braves zijn postseason debuut in game 3 en wierp zes scoreless innings. De Marlins kwamen een aantal keer dichtbij de thuisplaat, maar Wright in combinatie met zijn teamgenoten hielden de Fish van het scoren. Wright noteerde deze middag zeven keer drie slag, twee keer vier wijd en kreeg drie hits tegen. De bullpen leverde eveneens ganzeneieren af en stond slechts twee honklopers toe. Daarmee was de ‘W’ binnen en werd de vierde shutout van de Braves in vijf wedstrijden een feit.
Voorafgaand aan de play-offs waren er nog vraagtekens rondom de Braves werpers. Zo waren een aantal werpers niet fit en was er onzekerheid over de kwaliteit van de werpers die beschikbaar waren. In de tot op heden vijf gespeelde wedstrijden hebben de Braves werpers de meeste twijfels weg kunnen nemen. De kanttekening die blijft staan, is dat zowel de Cincinnati Reds als Miami Marlins een slagploeg hebben die qua prestaties niet tot de bovenste helft van de MLB behoort. Dat is de volgende ronde wel anders met de Los Angeles Dodgers (meeste runs en homeruns in de MLB en tweede in OPS) als opponent.

UP NEXT

De Atlanta Braves hebben de National League Division Series en Wild Card Series gesweept. Slechts in één wedstrijd kreeg het team runs tegen. Daarnaast scoorden de Bravos in totaal 24 runs in vijf wedstrijden. Vol zelfvertrouwen gaat het team uit Georgia naar de National League Championship Series. In 2001 kwamen de Braves voor het laatst uit in de NLCS. Destijds verloren de Atlanta Braves met 4-1 van de uiteindelijke wereldkampioen, de Arizona Diamondbacks.
De eerste wedstrijd van de NLCS is maandagavond 12 oktober in Arlington, Texas.

START PADRES HOOPVOL

De San Diego Padres wisten bij aanvang van game 3 dat om de NLCS te bereiken, zij het onmogelijke moesten doen. Drie wedstrijden op rij winnen van de Los Angeles Dodgers was namelijk nog geen enkel team dit seizoen gelukt. Dat moest dan gaan lukken zonder een starter van het kaliber Mike Clevinger of Dinelson Lamet. Toch was het begin hoopvol. Dodgers opener Dustin May werd in de tweede inning met een 1-0 voorsprong voor L.A. vervangen door de linkshandige Adam Kolarek. Op zijn werpen raakten alle honken bezet. Kolarek liet vervolgens de gelijkmakende run met vier wijd over de thuisplaat komen. Buitenvelder Trent Grisham bracht later in de inning de stand op 2-1 in het voordeel van San Diego met een RBI single .

DODGERS NEMEN DE WEDSTRIJD OVER

In de derde inning kantelt de wedstrijd. De startende werper van de Padres, Adrian Morejon, gooit vier wijd op buitenvelder Mookie Betts. Betts scoort kort daarna dankzij een slechte worp van Fernando Tatis Jr. (weliswaar na een spectaculaire defensieve stop) naar het eersthonk. De stand is weer gelijk. Friars manager Jayce Tingler besluit naar zijn bullpen te gaan en brengt Craig Stammen op de heuvel. Dodgers derdehonkman Justin Turner slaat de eerste bal van Stammen naar het linksveld, waarmee de Dodgers op een 3-2 voorsprong komen. Het is voor Turner de 64e postseasonhonkslag als Los Angeles Dodger en dat is een franchise record. Op het werpen van Stammen lopen de Dodgers in de derde inning uit naar een 6-2 voorsprong.

URIAS IN CONTROLE

Waar de Dodgers nagenoeg iedere inning wel een speler op de honken weten te krijgen, hebben de Padres grote moeite hetzelfde te doen. In de derde inning is namelijk Julio Urias de werper van de Dodgers geworden. De Mexicaan gooit vijf sterke inning één hit, één run, één keer vier wijd en zes strikeouts noteert. Het enige schoonheidsfoutje is in de zesde inning. De umpire ziet namelijk schijn van Urias en daardoor mag derdehonkman Manny Machado scoren.

EXTRA RUNS IN NEGENDE INNING

In de negende inning zijn de Padres toe aan hun elfde werper van de wedstrijd, Trevor Rosenthal. Rosenthal was tijdens het reguliere seizoen het slot op de deur van de Padres, maar in deze inning had hij duidelijk zijn dag niet. Met twee keer vier wijd en een geraakt werper liepen de honken vol. De Dodgers maakten optimaal gebruik van de situatie. Catcher Will Smith zette een uitroepteken achter zijn naam door met een two-run double zijn vijfde honkslag van de dag te noteren. Smith is daarmee de eerste Dodger met vijf honkslagen in een postseason wedstrijd. In zijn elf at-bats in de play-offs tot nu toe, had hij nog geen enkele honkslag. Los Angeles voegde vervolgens nog eens twee runs toe en liep uit naar de eindstand van 12-3.

UP NEXT

De National League Championship Series is de laatste jaren niet compleet zonder de Los Angeles Dodgers. De boys in blue zijn er voor de vierde keer in vijf seizoenen bij. De volgende horde op weg naar de World Series zijn de Atlanta Braves. De Dodgers hebben het voordeel dat zij reeds een serie in Arlington, Texas hebben gespeeld. Of dat bijna 2.000 km van Dodger Stadium een thuisvoordeel oplevert, is echter maar de vraag. Beide teams hebben twee opeenvolgende serie sweeps behaald en één van de teams gaat die ongeslagen status in ieder geval verliezen. Op basis van de prestaties in het reguliere seizoen en de statistieken, zijn de L.A. Dodgers in ieder geval de favoriet.

Coverfhoto: AP Photo/Eric Gay

TNF: Foles wint opnieuw van Brady

Toon Aerts
-
1

Twee teams met een winning record namen het tegen elkaar op tijdens Thursday Night Football. Dat was weer eens wat anders. De Chicago Bears en Nick Foles ontvingen Tom Brady en de Tampa Bay Buccaneers. Het werd een soort rematch van Super Bowl LII, maar dan met andere teams. De wedstrijd was helaas een pak minder spectaculair, hoewel opnieuw dezelfde man aan het langste eind trok. Nick Foles en zijn Bears versloegen de Bucs met het kleinste verschil: 20-19
Zoals elke week kwamen de Buccaneers snel uit de startblokken. De eerste drie drives in het eerste kwart leverden twee scores op. Een field goal en een touchdown-pass van Brady naar Mike Evans brachten de Bucs op een 10-0 voorsprong. Nick Foles speelde een zwak eerste kwart en gooide zelfs een interceptie. Het leek weer niets te gaan worden voor de Bears met hun nieuwe startende quarterback.

PENALTYFESTIJN IN HET NADEEL VAN TAMPA BAY

Toch deed Foles opnieuw wat Foles altijd doet. Hij wisselde het slechte met het goede af. In het tweede kwart vond hij plots zijn ritme en bracht hij zowaar zijn team op voorsprong. Running back David Montgomery scoorde de eerste (!) rushing touchdown van het seizoen voor de Bears en tight end Jimmy Graham ving een mooie pass van Foles in de eindzone.


Na de koffie deden de Buccaneers vooral zichzelf veel pijn. Ze verzamelden penalties alsof het postzegels waren en ontnamen zich keer op keer de kans om in een goeie positie te komen voor een score. In totaal verzamelden de Bucs maar liefst 109 penalty-yards. Op die manier wordt het moeilijk om de eindzone te vinden.

BEARS DEFENSE OP DE AFSPRAAK

Een bijkomend probleem voor Tom Brady en de Bucs was dat de Bears-defensie een uitstekende tweede helft speelde. Bij momenten leek de Front 7 op de unstoppable force van weleer en Tom Brady werd constant onder druk gezet. De zesvoudige Super Bowl-winnaar werd drie keer gesackt, waarvan tweemaal door superster Khalil Mack. Een duidelijk gefrustreerde Brady liet zijn o-line weten wat hij van al die druk dacht.


Tampa Bay slaagde er weliswaar in twee field goals te scoren in de tweede helft, maar dat lukte ook Chicago. Met nog anderhalve minuut op de klok hadden de Bears nog steeds een voorsprong van één punt. Dit zijn doorgaans situaties waarin Tom Brady excelleert, maar ditmaal lukt het niet om zelfs maar de middellijn over te steken. Brady leek zich ook te vergissen van down; hij miste bij 4th & 6 en wilde nogmaals gaan gooien, maar dat kan natuurlijk niet.


De Bears verbeteren hun record naar een onwaarschijnlijke 4-1. Niemand die echt weet hoe ze daarin geslaagd zijn, maar de cijfers zijn wat ze zijn. De Bears blijven dus meespelen in de NFC North. De Bucs van hun kant mogen gaan bezinnen. Met dit soort prestaties win je de NFC South niet.
Lees hier ook de 4-on-4 van deze week!

Coverfoto: Jonathan Daniel/Getty Images

ALDS: Astros winnen serie, Yankees en Rays naar Game 5

Jasper Roos
-
0

Het was gisterenavond win-or-go-home voor zowel de Yankees als de Athletics. Eén van beide teams slaagde erin de playoffs op te rekken. Spoiler: het waren niet de Athletics.

Het leek allemaal voortvarend te beginnen voor de A’s. Zack Greinke had (opnieuw) niet zijn beste stuff en Oakland liep vroeg weg bij de Houstonians. Een driepuntenhomerun van Ramon Laureano in de tweede inning zette de Californiërs op voorsprong en met een redelijk ongenaakbare Frankie Montas op de heuvel zag het er goed uit voor Oakland.
Na slechts één honkslag tegen te hebben gekregen in de eerste drie innings, vielen de wielen van de wagen voor Montas in de vierde inning. Steeds meer pitches vonden het midden van de strikezone of waren zover buiten de zone dat er geen twijfel was over de call.
Een vrije loop voor Altuve, tweepuntenhomerun voor Michael Brantley, singles voor Alex Bregman en Kyle Tucker en een driepuntenhomerun voor Carlos Correa zetten de wedstrijd op zijn kop: 5-3 Astros

GOING FOR THE KILL

Dat was het einde van de dag voor Montas, maar ook relievers J.B. Wendelken (0.1 IP, 2 ER), Mike Minor (0.2 IP, 2 H), Joakim Soria (1.0 IP, 3 H, 2 ER) en Jake Diekman (1.0 IP, 2 ER) deden hun werk niet naar behoren. De beste bullpen van de American League in 2020 gaf volledig niet thuis in het allesbeslissende duel.

 
Ramon Laureano deed nog iets terug in de vijfde inning, met zijn tweede homerun van de dag, maar die klap plus twee RBI-singles in de negende inning voor Tommy La Stella en Marcus Semien op het werpen van Ryan Pressly waren de enige offense die de Athletics konden produceren tegen de Astros-bullpen. Blake Taylor, Cristian Javier en Enoli Paredes hielden de boel verder potdicht.
De Houstonse aanval liep uit dankzij een tweede homerun van Brantley en RBI-singles van Correa en Tucker. Het slotakkoord was een tweepuntenhomerun van Jose Altuve.

UP NEXT

Voor Oakland zit het seizoen erop, terwijl de Astros zich op mogen maken voor de ALCS. Ze zullen daarin uitkomen tegen de New York Yankees of de Tampa Bay Rays.

Het vooraf door Kevin Cash bedachte plan om met een opener te beginnen, pakte in essentie redelijk uit voor de Tampa Bay Rays. Toch had ook Cash waarschijnlijk van tevoren niet verwacht een onaantastbare Jordan Montgomery en Yankees bullpen tegenover zich te hebben. In een duel dat langer spannend bleef dan had gehoeven, trokken de Yankees aan het langste eind.

MONTGOMERY DE BAAS

Jordan Montgomery’s playoffgeschiedenis staat niet bepaald bol van de geweldige prestaties. Vannacht deed de lefty echter alles wat hij kon om zijn ploeg in leven te houden in de do or die-wedstrijd tegen de Rays. Montgomery gooide 4.0 innings en kreeg daarin 3 hits en één run tegen. Hij pitchte om drie keer wijd heen.

 
De ene run die hij tegenkreeg kwam nadat de Yankees al een 2-0 voorsprong hadden genomen. Een homerun van (wie anders dan) Luke Voit en een sac fly van (wie anders dan) DJ LeMahieu hadden de Yankees al in de tweede inning op voorsprong gezet. Een RBI-groundout van Brandon Lowe maakte het 2-1. Die stand veranderde pas in de zesde inning, dankzij een homerun van Gleyber Torres op het werpen van long reliever Ryan Yarbrough. Yarbrough, die het na 1.2 innings over had genomen van Ryan Thompson, zag Torres de bal — met Brett Gardner op het honk — over de muur meppen.

BULLPEN STRONG

Dat was meer dan genoeg marge voor de New Yorkse bullpen, die vannacht lights out was. Chad Green gooide twee innings in relief voor Montgomery en hield de boel schoon (2 strikeouts). Ook Zack Britton (1.2 IP, 3 K) en Aroldis Chapman (1.1 IP, 1 BB, 2 K) stonden niets toe. De Rays bleven steken op slechts drie honkslagen in negen innings.

UP NEXT

De allesbeslissende Game 5 wordt aankomende nacht om 01:10 uur Nederlandse tijd gespeeld. Kanonnen Gerrit Cole en Tyler Glasnow zijn de aangewezen mannen om hun ploeg naar de volgende ronde van de playoffs te pitchen. Beide werpers gooien op short rest; Cole pitchte in Game 1 en Glasnow zelfs in Game 2. Zeker in het geval van de Rays kan het wel eens op de bullpen aankomen. De meeste powerarmen zijn uitgerust, dus de Yankees weten wat ze te doen staat.

Coverfoto: Astros Twitter (twitter.com/Astros)

Football Pool: terug naar twee koplopers

Luuk Dokter
-
0

Nadat Vincent Vrijsen vorige week alleen aan kop ging, is Stephan Spanjaart na week 4 langszij gekomen. Spanjaart wist er 11 goed te voorspellen tegenover 9 van Vrijsen. De weekwinnaar was Frank Metsemakers. Hij voorspelde 12 duels goed en zat met een voorspelling van 43 het dichtst bij de totaalscore van MNF (46). Tenslotte een eervolle vermelding voor Maarten Vrijsen. Hij was de enige die de MNF-totaalscore precies goed had.

SportAmerika Football Pool: top 20 na week 4
SportAmerika Football Pool: top 20 na week 4

VIER ONVERWACHTE NEDERLAGEN IN WEEK 4

Vincent Vrijsen verloor zijn koppositie doordat hij naast de vier upsets ook struikelde over de Jets en Bears. De twee laatstgenoemden leken voorafgaan niet kansrijk, maar de vier andere teams wel. De Arizona Cardinals verslikten zich namelijk in de Carolina Panthers. Daar rekenden slechts weinig deelnemers op. Hetzelfde gold voor de overwinning van de Browns op de Cowboys. Ook de Redemption Bowl werd door velen verkeerd ingeschat. De Vikings pakten daar ten koste van de Texans hun eerste overwinning van dit seizoen. De grootste upset was de nederlaag van de 49ers in eigen huis tegen de Eagles. In het gehele deelnemersveld waren er slechts vijf deelnemers die niet in alle vier de onverwachte nederlagen tuinden. De aankomende speelronde staat er vooral met de Bills tegen de Titans en Colts tegen de Brown echte (COVID-) krakers op het programma. Onder de afbeelding vind je welke upsets onze NFL-redactie deze week verwacht.

SportAmerika Football Pool: top 20 van week 4
SportAmerika Football Pool: top 20 van week 4

WEEK 5 UPSETS VOLGENS DE REDACTIE

Chris van Dijk: de Dolphins verslaan de 49ers

De Dolphins brengen de Niners nog wat verder in de problemen. In Miami wordt de roep om Tua steeds groter. Fitzmagic weet dat dit wel eens zijn laatste NFL-wedstrijd kan zijn en gooit zijn beste wedstrijd en bezorgt de Dolphins in de verlenging de zege.
Vorige week voorspelde Chris de Browns over de Cowboys correct (49-38)

Luuk Dokter: de Jaguars verslaan de Texans

Ondanks dat de Jaguars een beter record hebben, zie ik dit toch als een upset. De Texans zijn het meer gearriveerde team en hebben simpelweg meer kwaliteit. Echter, Houston zit ook in de hoek waar de klappen vallen. Ze verloren de Redemption Bowl van de Vikings en Bill O’Brien moest het veld ruimen. Ik verwacht geen positief schokeffect van zijn vertrek. Sterker nog, de afleiding van de hele soap is zo groot, dat de Texanen nog dieper door hun bodem zakken. Een hoge draft pick is dichtbij; voor de Dolphins dan.
Vorige week voorspelde Luuk de Chargers over de Buccaneers fout (38-31)

Ton de Vries: de Jets verslaan de Cardinals

Ja, dat lees je goed! Het niveau van de Cardinals aan beide kanten van de bal laat nogal te wensen over. Na twee kansloze nederlagen is het moraal ook verre van optimaal. Joe Flacco gaat spelen voor de Jets en laten zien dat hij het gooien nog niet is verleerd. Ook de Cardinals hebben veel blessuregevallen, vooral in de secondary. Dat gaat ze opbreken. Kliff Kingsbury zit plots in de problemen na deze speelronde.
Vorige week voorspelde Ton de Panthers over de Cardinals correct (31-21)

Toon Aerts: de Chargers verslaan de Saints

Voor de tweede week op rij zie ik de Saints een verrassende nederlaag lijden. Dit keer niet omdat ze noodzakelijk op wankele benen staan, maar wel omdat de Chargers ondanks het verlies tegen de Buccaneers vertrouwen hebben getankt. Ze hebben namelijk hun nieuwe franchise-quarterback gevonden in Justin Herbert. Herbert gaat opnieuw een veteraan het vuur aan de schenen leggen, maar ditmaal maakt hij geen fouten en gaat hij er met zijn eerste W vandoor.
Vorige week voorspelde Toon de Lions over de Saints fout (35-29)

Week 2 Week 3 Week 4 Totaal
Chris 0 0 1 1
Luuk 0 0 0 0
Ton 0 0 1 1
Toon 0 0 0 0

 

Lees hier de terugblik op week 3 en klik hier om te lezen hoe je meedoet aan de SportAmerika Football Pool. Via deze link ga je naar onze CBS pool.

Coverfoto: Elsa/Getty Images

 

NLDS: Braves en Dodgers op matchpoint na tweede zege

Hans Mulder
-
0

De Dodgers en de Braves lieten in hun eerste wedstrijd zien dat ze niet voor niets als first en second seed aan deze play-offs mochten beginnen. In beide gevallen was de aanval de vijandelijke pitching te machtig. In Game 2 van de NLDS was het woord nu aan de Padres en de Marlins. Zij moesten zien te voorkomen dat ze niet al na twee wedstrijden met de rug tegen de muur kwamen te staan.

Ook als er straks weer meer visite mogelijk is, zal Ronald Acuna Jr. de Miami Marlins waarschijnlijk niet uitnodigen op zijn verjaardag. Grote vrienden waren het al niet en in Game 1 was de sfeer af en toe ook om te snijden. Acuna was in het verleden ook al succesvol tegen Pablo Lopez, die voor dit duel de bal kreeg van Don Mattingly.
Twee keer deed de starter het dit seizoen goed tegen de Braves. Die ene keer dat het minder goed verliep, staat echter in het geheugen van velen gegrift. Lopez was namelijk de startend werper in de wedstrijd die met 29-9 door Atlanta gewonnen werd. Ian Anderson wenste zijn vorm van de NLWC door te trekken. De rookie was bij vlagen fenomenaal tegen de Reds.

TEVREDEN

Ook tegen de Marlins kon Brian Snitker tevreden zijn over de prestaties van Ian Anderson. De rookie had het lastig in de eerste inning, maar vond zijn draai vanaf de tweede. Die draai had Lopez vanaf de allereerste bal al te pakken, maar de Marlins-starter had de pech dat zowel Dansby Swanson als Travis d’Arnaud een homerun sloegen. Swanson deed dit in de tweede inning. Catcher d’Arnaud volgde in de vierde. In de zesde inning kwamen de Braves voor het eerst onder druk te staan. Na 5.2 innings, 3 hits en 8 K’s verdween Anderson uit de wedstrijd. Darren O’Day liet de honken vol lopen, maar dit bleef zonder gevolgen.

RELIEVERS GRIJPEN DE MACHT

Na vijf innings kwam er ook een einde aan het optreden van Lopez. Hij stond ook slechts 3 hits toe, maar hier zaten dus wel 2 homeruns tussen. Richard Bleier verving hem en liet de Braves in de zesde inning volledig kansloos. Het was een voorbode op wat ging komen. De relievers volgden het voorbeeld van hun starters en gaven de opponent vrijwel geen kans.
Na Bleier hielden Brad Boxberger en Brandon Kintzler de slagploeg uit Atlanta in toom. Tyler Matzek, Will Smith en Mark Melancon deden dit echter ook bij de Marlins, waardoor de Atlanta Braves dankzij een 2-0 overwinning nu nog één zege verwijderd zijn van de NLCS.

UP NEXT

De Atlanta Braves hebben nu vier wedstrijden in het postseason gespeeld en drie keer leverde hen dit een shutout op. In de geschiedenis van de MLB deden slechts twee clubs hen dit voor en de Orioles in 1966 waren de laatste. Om hun seizoen in leven te houden, zullen de Marlins donderdag (20.08 uur Nederlandse tijd) een gaatje in dat defensieve bolwerk moeten vinden. Kyle Wright mag proberen de Braves voor het eerst sinds 2001 naar de NLCS te loodsen.
Snitker hoopt dan op de Wright van zijn laatste outings, want het duurde lang voordat de 25-jarige werper zijn belofte inloste. Sixto Sanchez staat tegenover Wright en de pitcher uit de Dominicaanse Republiek bewaart slechte herinneringen aan zijn laatste start tegen de Braves. Na drie innings eindigde zijn wedstrijd en hij had toen al 4 runs op zijn conto.

Een foutje van infielder Jake Cronenworth hielp de LA Dodgers in het zadel. De Padres hadden lang het idee dat ze controle hadden, maar gooiden het weg in de middle innings. Nu moesten ze voorbij Clayton Kershaw zien te komen om niet op een 2-0 achterstand te komen in deze best-of-5. De leftie was geweldig tegen de Brewers, maar wist ook dat de bats van de Padres niet voor eeuwig bleven zwijgen. San Diego, of Slam Diego zoals ze dit seizoen even door het leven gingen, kwam tot slechts 3 hits in Game 1.
In de tweede wedstrijd van deze best-of-5 liep het anders. Zach Davies, want hij startte voor de Padres, en Kershaw manoeuvreerden zich probleemloos door de eerste inning. In de tweede kwamen de Dodgers op achterstand door een RBI-double van Wil Myers. Kershaw liet zich niet van de wijs brengen door deze achterstand en pakte de draad al snel weer op. Davies kreeg het in de derde inning voor zijn kiezen. Corey Seager en Max Muncy sloegen 3 runs over de thuisplaat namens LA, waardoor de Dodgers opeens een 3-1 voorsprong namen. Deze werd door een homerun van Cody Bellinger in de vierde inning uitgebreid naar 4-1.

SPANNING TERUG

In de zesde sloegen Manny Machado en Eric Hosmer terug. Zij brachten, met elk een solo homerun, de achterstand terug tot 4-3. Voor hun starter eindigde Game 2 na vijf innings, waarin Davis 9 hits en 4 runs toestond. Kershaw maakte de zes innings vol. Met 6 hits en 3 runs deed hij het een fractie beter. In de zevende inning, met Drew Pomeranz op de heuvel voor San Diego, werd de opdracht voor de Padres nog moeilijker. Eerst werden ze zelf door een prachtige catch van Bellinger beroofd van een 2-run homerun en vervolgens zagen ze LA 2 runs scoren dankzij klappen van Justin Turner en Max Muncy.
Deze achtbaan werd in de negende inning nog interessanter. Kenley Jansen was de aangewezen persoon om Game 2 in het slot te gooien, maar in plaats daarvan schopten Mitch Moreland en Trent Grisham de deur weer wagenwijd open. Joe Kelly kwam onze landgenoot vervangen, maar zag de honken vol lopen bij twee uit. Eric Hosmer had eerder dit duel de bal al het stadion uitgeslagen en kreeg nu de mogelijkheid zijn Padres naast de Dodgers te brengen. Hosmer kreeg de bal het infield echter niet uit en werd de derde en laatste nul.

UP NEXT

We hebben in deze NLDS twee spannende duels achter de rug, maar toch zijn het de Dodgers die in de nacht van donderdag op vrijdag (03.00 uur Nederlandse tijd) al een einde aan deze best-of-5 kunnen maken. Op het moment van schrijven is nog niet duidelijk aan wie Dave Roberts de bal zal geven. Namens de Padres verschijnt Adrian Morejon op de heuvel. De pas 21-jarige Cubaan krijgt de ondankbare taak de Dodgers van het scorebord te houden. Of in elk geval zijn team een kans te geven deze cruciale Game 3 te winnen. Op 16 september stond Morejon ook al tegenover deze opponent en toen was het na twee innings klaar voor hem. Hij kreeg daarin 2 hits en 2 runs tegen, maar noteerde ook 3 K’s.

Cover Photo: Curtis Compton/AJC

1...360361362...805Pagina 361 van 805

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU