Home Blog Pagina 360

Astros grijpen strohalm, Dodgers rammen er op los

Jasper Roos
-
0
Astros grijpen strohalm, Dodgers rammen er op los

Het was do-or-die voor de Astros tegen de Rays, die met een 3-0 voorsprong nog maar één duel hoeven te winnen om de World Series te bereiken. Voor de Dodgers begon het tegen de Braves ook nijpend te worden. De Californians stonden bij het ingaan van de wedstrijd van gisteren met 2-0 achter in de serie.

SLACHTING

Tsja, als je met je rug tegen de muur staat en je klapt er vervolgens 11 runs uit in de eerste inning, dan heb je de boel wel weer redelijk op de rails. Atlanta-starter Kyle Wright was indrukwekkend in zijn vorige postseason-start, maar vannacht stortte de net 25-jarige rechtshander volledig in. In 0.2 innings zag hij zeven Braves over de plaat komen. Joc Pederson (3-run homerun) en Edwin Rios (solo homerun) gingen back-to-back en Max Muncy completeerde de 11 runs met een grand slam tegen reliever Grant Dayton. De wedstrijd was na één inning spelen dus al volledig gelopen.
Cody Bellinger en Corey Seager sloegen er nog een homerun bij in de tweede en derde innings. Seager had een prima wedstrijd en ging 3-uit-4 met 3 runs en 3 RBI’s. Bellinger en Muncy gingen 2-uit-4, Pederson ging 4-uit-6 en veel meer hadden de Dodgers natuurlijk niet nodig.

 
Met een giga-voorsprong kon Julio Urias lekker een beetje gaan gooien voor de Dodgers. De 24-jarige Mexicaan deed dat prima: 5.0 innings, 3 hits, 1 run, 2 walks, 5 strikeouts. De enige run die hij tegenkreeg was een homerun van Christian Pache. Het trio Kenley Jansen, Pedro Baez en Alex Wood gooide één schone inning per stuk en alleen Adam Kolarek (1 inning, 3 H, 2 runs) liep tegen lichte tegenstand aan. Een Austin Riley RBI-groundout en Johan Camargo RBI double brachten de laatste punten van de wedstrijd over de plaat.

UP NEXT

Ondanks de voorsprong in de serie moet dit verlies met een dreun aangekomen zijn bij de Braves. Of ze de vernedering te boven komen, moet vanavond blijken. Om 02:08 uur Nederlandse tijd neemt Clayton Kershaw, hopelijk voldoende hersteld van zijn rugproblemen, het op tegen rookie Bryse Wilson. Wilson is de derde rookie op rij die een wedstrijd in de playoffs start voor Atlanta, hoewel hij onderdeel is van een bullpen game.

Met een verliespartij zouden de Houston Astros uitgeschakeld zijn en de Tampa Bay Rays naar de World Series. Cue Zack Greinke, die andere ideeën had. De veteraan gooide een beresterke pot en zag er weer uit als vintage Greinke. Hij gooide zes innings, waarin hij slechts vijf hits, twee runs en één vrije loop toestond. Hij gooide tevens zeven strikeouts.
Zijn tegenstander, Tyler Glasnow, deed het ook lang niet verkeerd, maar die liep al in de eerste inning tegen Jose Altuve aan. De kleine tweedehonkman sloeg een 100.4 mph fastball van de lange rechtshandige werper uit het veld voor een 1-0 voorsprong voor Houston.

IN EVENWICHT

Hoewel de ploegen daarna volledig aan elkaar gewaagd waren en er na vier innings een 2-2 stand op het bord stond (mede dankzij opnieuw een homerun van postseasonheld Randy Arozarena), was het George Springer die in de vijfde inning de winnende klap uitdeelde. Met Martin Maldonado op het honk parkeerde Springer een 98.7 mph fastball van Glasnow over de hekken, wat Houston op een 4-2 voorsprong zette.
Relievers Jose Alvarado en Aaron Slegers hielden de Astros vervolgens onder controle, terwijl de Rays-aanval probeerde een gelijkmaker te fabriceren. Dit lukte bijna tegen Cristian Javier, die een RBI-double van Willy Adames toestond. Closer Ryan Pressly gooid de boel echter in het slot voor de Astros, waardoor de Rays hun trip naar de World Series vanavond pas veilig kunnen stellen.

UP NEXT

Opvallend genoeg zijn er op dit moment nog geen startende werpers bekend voor het duel dat vanavond om 23:07 uur Nederlandse tijd zijn aanvang zal vinden. Hoe dan ook, de Astros moeten winnen om een kans te houden op de World Series, terwijl de Rays één overwinning verwijderd zijn van de finale.

Coverfoto: Kevin Jairaj-USA TODAY Sports

 
 
 

Braves blijven ongeslagen, Rays op drempel WS

Sander Grasman
-
0
Braves blijven ongeslagen, Rays op drempel WS

Vannacht gingen de Houston Astros en de Los Angeles Dodgers op zoek naar hun eerste overwinning in de Championship Series. Vooral voor de Texanen zou een derde nederlaag op rij de uitschakeling wel heel dichtbij brengen. Kwamen de World Series-teams uit 2017 terug in de strijd of breidden de Braves en Rays hun voorsprong uit? Lees snel hoe het de teams verging.

ROOKIE PITCHERS

Omdat voorafgaand aan de wedstrijd bekend werd dat Clayton Kershaw door een rugblessure niet beschikbaar was, moest manager Dave Roberts terugvallen op Tony Gonsolin. Tegenover de rookie van de Dodgers zetten de Braves hun eigen eerstejaars, Ian Anderson. De jonge Brave maakte een uitstekende indruk in zijn eerste starts van deze playoffs en hoopte deze lijn ook tegen de Dodgers voort te zetten.
Het begin van beide pitchers was hoopgevend. Vooral Gonsolin oogde overtuigend in zijn eerste drie innings. Geen van de negen slagmannen kwam op de honken en vier ervan ging zelfs met drieslag naar de kant. Ook Anderson hield de tegenstand op nul punten, maar zijn controle was tot op dat moment minder dan dat van zijn opponent. Viermaal moest hij een vrije loop toestaan. De Dodgers profiteerden echter niet van hun kansen vroeg in de wedstrijd.

GONSOLIN STORT IN

Met de beginstand nog op het scorebord startten beide teams dus aan de vierde inning. Plotseling kon Gonsolin maar moeilijk de plaat vinden. Met Ronald Acuna Jr.in het slagperk misten vier van zijn vijf worpen ruim de slagzone. Dankzij een homerun van Freddie Freeman buitten de Braves dit eerste haarscheurtje in het optreden van de jonge werper maximaal uit. Het bleek het begin van het einde voor Gonsolin.
In een poging zijn slider en splitter zo ‘nasty’ mogelijk te maken, raakte de pitcher steeds meer zijn controle kwijt. Het leverde de Braves nog een paar vrije lopen op en weer sloegen ze ongenadig toe. Eerst bracht Christian Pache de stand op 3-0 met een double, waarna een single van Freeman en een bases loaded walk voor Travis d’Arnaud het verschil tot vijf runs uitbreidden.

OZZIE DOES IT

De schade had groter kunnen worden. Het was te danken aan andermaal goed veldspel van Cody Bellinger dat de klap van Ozzie Albies niet over zijn hoofd vloog en door kon rollen naar het hek. Het resulteerde natuurlijk wel in een sac fly, waarop Freeman eenvoudig voor de zesde run kon zorgen. De Dodgers stonden plots voor een schier onmogelijke opdracht.
In de gelijkmakende slagbeurt verkleinden de Dodgers die opdracht enigszins. Darren O’Day was namens de Braves Tyler Matzek komen vervangen en zijn optreden werd geen succes. Joc Pedersen en Chris Taylor openden de inning met honkslagen en Corey Seager nam met een homerun beide honklopers mee over de thuisplaat. Toen Albies in de negende inning zijn tweede homerun van de series sloeg, leek de strijd echter gelopen.

DODGERS’ RALLY

In hun laatste slagbeurt deden de mannen uit Los Angeles nog een uiterste poging om de stand in de series alsnog gelijk te trekken. Dankzij Mookie Betts (single), Seager (double), Bellinger (triple) en Max Muncy (homerun) sloeg de ploeg in één inning zelfs voor de cycle. Het leverde echter één schamel puntje te weinig op om op gelijke hoogte te komen. Met Bellinger slechts 90 feet verwijderd van de gelijkmaker, sneuvelde AJ Pollock met een rollertje naar het derde honk.

UP NEXT

Het is nu alle hens aan dek voor Roberts en zijn mannen. Kershaws rugblessure zal hem ook in de derde wedstrijd aan de kant houden en Walker Buehler worstelt met blaren. Julio Urias zal Game 3 starten, maar hij gooide deze maand nooit meer dan 68 ballen en het is dus maar de vraag hoe ver hij kan komen. Met de grote druk op de bullpen in de eerste twee wedstrijden, is dat natuurlijk wel waar de Dodgers op hopen.
Voor de Braves verandert alles wat zij deze playoffs aanraken in goud. Alle zeven duels werden tot nu toe gewonnen. De geteisterde rotatie presteert ver boven verwachting en als de ‘pen zoals vannacht een keer een steekje laat vallen, schiet de sterke aanval ze te hulp. Kunnen ze net als hun divisiegenoten uit Washington de favoriete Dodgers uit de World Series houden? Het begint er steeds meer op te lijken. Kyle Wright zal het in Game 3 opnemen tegen Urias.

Mochten de Braves erin slagen de Dodgers naar huis te sturen, dan is de kans groot dat ze het in de World Series moeten opnemen tegen de Tampa Bay Rays. Zij wonnen namelijk ook Game 3 van de Houston Astros en staan nu op matchpoint in de ALCS.

ALTUVE

Vooral de verdediging van de Floridianen maakte dit derde duel indruk. Kevin Kiermaier en Hunter Renfroe schoten met een aantal geweldige vangballen hun pitchers te hulp. Aan de andere kant maakte Jose Altuve juist alweer zijn derde veldfout van deze serie. Opnieuw gooide de kleine tweedehonkman een betrekkelijk eenvoudige worp in het gravel, waarna deze onbespeelbaar was voor zijn teamgenoot.


De Venezolaan was de wedstrijd nog wel zo goed begonnen. Net als in het openingsduel sloeg hij in de eerste inning met een homerun zijn ploeg op voorsprong. Het was echter ook de tweede maal dat hij zijn sterke aanvallende bijdrage opvolgde met een kostbare fout. In plaats van een routineus dubbelspel en het einde van de inning in zicht, hadden de Rays plots honklopers op één en twee en was er nog niemand uit.

RAYS GENADELOOS

Tampa Bay maakte optimaal gebruik van dit buitenkansje. Reliever Enoli Paredes, die Jose Urquidy na de fout van Altuve was komen vervangen, kreeg geen moment grip op het small ball van de Rays. Na twee honkslagen, een run en een sac bunt die twee honklopers in scoringspositie bracht, was Paredes volledig de controle kwijt. Met twee opeenvolgende worpen raakte hij zowel Kevin Kiermaier als Willy Adames. Het betekende een voorsprong voor de Rays met bovendien lopers op alle honken. Een double van Renfroe zorgde vervolgens voor een 5-1 stand.
In de gelijkmakende slagbeurt deed Michael Brantley met een solo shot nog wat terug namens de Astros, maar het zou het laatste punt van de wedstrijd zijn. Aan een gebrek aan kansen lag het echter deze wedstrijd ook niet, maar net als in eerdere duels in deze serie liet Houston ook nu weer veel te veel lopers achter op de honken. Het is een pijnlijke conclusie voor de kampioenen van 2017.

UP NEXT

Tot nu toe kwamen de Astros tot slechts 5 runs tegen de Rays. Vier daarvan waren het resultaat van een solo homerun. Het is een povere score voor een ploeg die toch 26 hits produceerde. De gemiste kansen en enkele veldfouten bleken uiteindelijk zeer kostbaar. Aan de starters van de Texanen heeft het vooralsnog niet gelegen. Ook in Game 3 leverde Urquidy een prima optreden af. In Game 4 zal men eenzelfde prestatie van Zack Greinke verwachten.
Hij neemt het in dit mogelijk beslissende duel op tegen Tyler Glasnow. Net als Greinke kwam die in actie in de laatste wedstrijd van de vorige ronde. Hij zal hopen andermaal de aanzet te geven op een beslissende overwinning. Of manager Kevin Cash ook nu, net zoals hij deed in Game 5 van de ALDS, ervoor zal kiezen zijn pitchers van de heuvel te halen nadat ze eenmaal door de slagvolgorde zijn gegaan, is nog niet duidelijk.

Coverfoto: David J. Phillip/Associated Press

 

Titans profiteren optimaal van gehavende Bills defense

Luuk Dokter
-
0

Na twee weken vol COVID-problemen mochten de Titans gisteravond in eigen huis aantreden tegen de Bills. Beide teams waren nog ongeslagen en slechts één team zou dat na deze ontmoeting nog steeds zijn. Buffalo leek de favoriet, maar dat kwam voornamelijk doordat zaken buiten het veld het zicht van NFL-analisten vertroebelde. De Titans gingen roekeloos om met hun besmettingen en zouden al dan niet protocollen hebben geschonden. Het blijft echter één van de topteams in de AFC en die status maakten ze gisteravond waar. De gehavende Bills defense was niet opgewassen tegen Derrick Henry en Ryan Tannehill: 42-16 Titans.

TANNEHILL BEVESTIGT COMEBACK PLAYER OF THE YEAR TITEL

De quarterback van Tennessee, oud-Dolphin Ryan Tannehill, kende één van zijn betere avonden als Titan. Sinds zijn komst bij de Titans is hij een compleet nieuwe (en verbeterde) verschijning under center. Hij was niet voor niets AP Comeback Player of the Year 2019 en die lijn trekt hij in 2020 vakkundig door. Qua statistieken was het wellicht niet onverdeeld imponerend (21/28, 195 yards, 2 TD), maar Tannehill leidde zijn offense als een ware veldheer. Overigens stond deze wedstrijd in zijn totaliteit niet bol van het offensieve geweld. Zowel de Titans (334 offensive yards) als de Bills (370 offensive yards) kenden een atypische avond. Efficiëntie was echter de sleutel voor Tennessee.

OFF-DAY ALLEN IN BREAKOUT-SEIZOEN

De evenknie van Tannehill aan de kant van de Bills, Josh Allen, kende een mindere avond. Na vier optredens die hem omhoog stuwden in de MVP-discussies liet hij het tegen Tennessee ietwat afweten. De cijfers die hij liet optekenen (26/41, 263 yards, 2 TD, 2 INT) stonden in schril contrast met die van de eerste vier duels. Toch zakte hij hiermee niet door de bodem op een manier die we in zijn eerste twee seizoenen zagen. Een verder teken van groei voor de jonge quarterback. Zijn twee intercepties kwamen dan ook als donderslagen bij heldere hemel, aangezien hij in zijn voorgaande 17 duels slechts vier intercepties te verduren had. Overigens kon hij aan de eerste interceptie niets doen. Die kwam op het conto van wide receiver Andre Roberts door een lelijke misser. Buiten Allen was de gehele offense slordig en zorgde men samen met de defense voor een groot aantal penalties. Zo liep Buffalo vanaf het begin van het duel achter de feiten aan.

TERUGKEER BROWN CRUCIAAL VOOR TITANS OFFENSE

Eén van de betere wide receivers op het Titans roster, A.J. Brown, miste de laatste drie duels. Tegen Buffalo was hij echter weer van de partij en bracht hij zijn team de broodnodige veelzijdigheid. In zijn afwezigheid voerde Derrick Henry de boventoon en miste Tennessee de absolute dreiging door de lucht. Gisteravond waren de rollen omgekeerd. Brown ving zeven van de negen ballen waarmee hij gezocht werd voor 87 yards en een touchdown. Hiermee profiteerde hij optimaal van de afwezigheid van Tre’davious White. De elite cornerback van Buffalo kende al een minder seizoen en moest gisteravond geblesseerd afhaken. Het was een aderlating voor de Bills die ook hun CB2, Levi Wallace, al op injured reserve hadden. Tevens miste men steunpilaar Matt Milano in de defense, waardoor het aanvallende geweld van Tennessee geen halt kon worden toegeroepen.

HENRY EFFICIENT; DIGGS VOELT AFWEZIGHEID BROWN

Waar de offensieve uitblinker bij de Bills een off-day had, had die van de Titans ook een mindere dag. Derrick Henry is doorgaans dominant aanwezig, maar nam tegen Buffalo een meer bescheiden rol aan. Desondanks was hij zeer efficiënt; evenals zijn quarterback. Henry was goed voor 57 rushing yards en twee touchdowns uit 19 carries. Zijn meest imposante wapenfeit was een confrontatie met Josh Norman. De Bills cornerback vloog als een high schooler door de lucht. Waar Henry uitblonk in efficiëntie miste Stefon Diggs de mogelijkheid om de Titans echt schade te berokkenen. Hij werd vaak gezocht door Josh Allen, te vaak. Wederom ging Diggs over de 100 yards, maar hij wist geen touchdown te noteren. Het gemis van maatje John Brown was groot. Het is daarmee duidelijk dat Buffalo beide heren nodig heeft in de offense.


De Titans vervolgen het seizoen met hun ongeslagen status. Zowel de defense als offense hebben laten zien van hoog niveau te zijn. Een terugkeer van wide receiver Corey Davis stuwt hen straks naar een nog hoger niveau. Buffalo mag de wonden likken en zal grote vraagtekens bij hun defense zetten. Men kan niet verwachten dat Allen de defense blijft dragen zoals in de eerste vier weken. Indien er in Upstate New York geen snelle verbetering optreedt, kan men zomaar snel afzakken naar een 4-4 record.

Coverfoto: George Walker IV/The Tennessean

Beluister nu onze meest recente NFL Podcast en Fantasy Football Podcast!
Lees hier de reviews van de vroege en late games op zondag en lees hier over MNF tussen de Saints en Chargers.

Saints hebben overtime nodig tegen Herbert

Toon Aerts
-
0

De New Orleans Saints hebben tijdens Monday Night Football nipt gewonnen van de Los Angeles Chargers. De Chargers stonden drie kwart van de tijd op voorsprong, maar sloegen er niet in de beslissende field goal te maken. Dat deden de Saints wel in overtime en zo wonnen ze met een minimaal verschil toch de game: 30-27
Na eerder de degens te hebben gekruist met Tom Brady en Patrick Mahomes mocht rookie Justin Herbert nu de strijd aan gaan met een andere legende: Drew Brees. Het deerde de nummer zes pick uit de NFL Draft allerminst. Al in de tweede drive overbrugde Herbert met negen plays 80 yards en vond hij op indrukwekkende wijze Keenan Allen in de eindzone voor een touchdown. Het werd helaas het laatste echte wapenfeit voor Allen, die later de game geblesseerd moest verlaten.

HERBERT MAAKT INDRUK

De Chargers klommen op voorsprong en zouden deze voorsprong gedurende de eerste helft niet meer afgeven. Meer zelfs, tot de laatste twee minuten van de eerste helft wist de gehavende Chargers-defensie alle aanvallende wapens van de Saints, inclusief running back Alvin Kamara, helemaal aan banden te leggen. Herbert wierp intussen nog twee touchdowns naar Mark Williams en tight end Hunter Henry. Daarmee bevestigde hij al het goede dat de voorbije weken al over hem werd verteld.
Op het einde van de eerste helft kwam de motor dan toch plots op gang voor Drew Brees en de Saints. Brees was plots snel, scherp en accuraat en stak in no time het veld over. Op de doellijn sprong hij vervolgens zelf over zijn o-line om de score te maken. Bij de Chargers sloeg de twijfel toe.

STUNTZEGE STRANDT OP DE DOELPAAL

In de tweede helft werd de wedstrijd een pak slordiger. Dat kwam vooral de Saints ten goede, die hierdoor rustig aan een comeback konden timmeren. De offensive line van de Chargers begon stevige gaten te vertonen en Drew Brees begon vooral Emmanual Sanders te vinden met korte en precieze passjes. De Saints kwamen langszij en het momentum leek volledig in de richting van New Orleans te schuiven.


Justin Herbert liet het echter opnieuw niet aan zijn hart komen en bracht zijn team met een 64-yard touchdown pass naar Mike Williams wederom aan de leiding. Het was de vierde touchdown-pass van de avond voor Herbert. De Saints lieten zich evenwel niet zomaar opzij zetten in eigen huis. Ze kwamen opnieuw langszij met een sterke drive en een rushing touchdown van manusje-van-alles Taysom Hill. De Chargers hadden nog minder dan een minuut om alsnog dicht genoeg te komen om een winnende field goal te trappen. Herb toonde eens te meer dat hij ijswater door z’n aderen had stromen en piloteerde z’n team naar een kans op de zege. Kicker Michael Badgley trapte vanaf 50 yards en raakte de doelpaal.

FIELD GOAL IN OVERTIME VOLSTAAT

In de extra tijd kregen de Saints als eerste de bal. Een touchdown zou de wedstrijd beëindigen, maar dat lukte Brees en co niet. Wel kwamen ze voldoende dichtbij om een field goal te proberen. Will Lutz deed wat zijn collega aan de overkant niet lukte en trapte de bal netjes tussen de palen. De Chargers werden bij hun daaropvolgende poging vakkundig afgestopt en zo sleepten de Saints in extremis de zege uit de brand. Ze hebben welgeteld 51 seconden aan de leiding gestaan, maar dat bleek voldoende voor de overwinning.
Bij de Chargers hinkt men nu op twee gedachten. Rookie Justin Herbert heeft in de afgelopen drie wedstrijden bewezen dat hij de man is waarrond het team gebouwd moet worden. Ondanks al het optimisme, blijft het team echter wel zonder zeges achter. Hij krijgt de komende weken drie uitstekende kansen om daar verandering in te brengen. Er volgen wedstrijden tegen de Jets, de Dolphins en de Jaguars.
Vergeet ook niet onze recaps van de vroege en late games van afgelopen weekend mee te pikken!

Coverfoto: Butch Dill/AP

White Sox ontslaan manager Rick Renteria, pitching coach Don Cooper

Jasper Roos
-
0
White Sox ontslaan manager Rick Renteria, pitching coach Don Cooper

De Chicago White Sox hebben gisteren de contracten van manager Rick Renteria en pitching coach Don Cooper per direct ontbonden. Dat maakte General Manager Rick Hahn gisteren bekend tijdens de jaarlijkse ‘End of Season’ persconferentie.
De 58-jarige Renteria was sinds 2016 in dienst bij de White Sox, één seizoen als bench coach onder Robin Ventura, vervolgens sinds 2017 als eindverantwoordelijke voor het veldproduct. De 64-jarige Cooper was maar liefst 32 jaar in dienst bij de Southsiders, eerst in de Minor League en vanaf mid-2002 als pitching coach van het Major League team.

 
De ontslagen slaan twee grote gaten in de White Sox-coaching staff, die mogelijk nog verder uitgedund gaat worden. General Manager Rick Hahn meldde gisteren in een persconferentie dat de nieuwe manager zijn eigen coaching staff mag samenstellen. De kans is dan ook groot dat er nog meer coaches op zoek mogen naar een andere club.

RENTERIA: NA SUCCESJAAR TOCH WEG

Het ontslag van Renteria volgt na een seizoen waarin de jonge White Sox-kern doorbrak op het hoogste niveau en de manager zelf waarschijnlijk in de top 3 voor Manager of the Year gaat eindigen. Na jaren van rebuilden en opleiden liet de ploeg dit seizoen, aangevoerd door veteranen Jose Abreu en Dallas Keuchel en met jonge sterren als Tim Anderson, Eloy Jimenez, Lucas Giolito, Yoan Moncada en Luis Robert, zien dat er mooie jaren aan zitten te komen voor de club die in 2005 voor het laatst een titel won. De White Sox haalden voor het eerst in 12 jaar weer eens de playoffs, waarin ze in de eerste ronde uitgeschakeld werden door de Oakland Athletics.
Toch kostte het relatief succesvolle seizoen Renteria de kop. Hij leidde zijn ploeg weliswaar naar de postseason, maar de laatste 14 dagen van het seizoen verliepen dramatisch voor de Palehose. De club ging met een aardige voorsprong in de divisie de laatste stretch in als AL Central-aanvoerder, maar een reeks verliespartijen tegen de Indians, Reds en Cubs gaven een divisietitel weg. Ook viel de ploeg van de nr. 2 seed in de playoffs naar de zevende plek.
In diezelfde periode (en in de wedstrijden tegen de Athletics) maakte Renteria meerdere dubieuze beslissingen; moves die zijn ploeg mogelijk uiteindelijk het seizoen kostten.

GOEDE OPLEIDER, GEEN KAMPIOENENMAKER

Renteria werd in zijn tijd bij de White Sox geprezen om zijn manier van opleiding van jonge spelers. Tim Anderson roemde de manager al eerder als een belangrijke invloed op zijn doorbraak als superster in de American League en ook Yoan Moncada kon goed overweg met de tweetalige Renteria.
Echter, alleen goed kunnen opleiden en een aardige ‘people manager’ zijn, is niet genoeg voor de White Sox. De club wil volgend seizoen de definitieve stap naar de top maken (“Our window is wide open”, zo zei Rick Hahn gisteren). Renteria’s in-game management weerhield de club ervan die stap te kunnen maken.

COOPER: END OF AN ERA

Met het vertrek van Don Cooper eindigt een lange periode van succes op pitchinggebied. ‘Coop’ werkte vanaf 1988 bij de organisatie. Hij doorliep vrijwel alle Minor League-afdelingen en overzag later de geroemde pitchingfabriek van de White Sox, waaruit Mark Buehrle, Chris Sale, Matt Thornton en menig ander succesverhaal valt op te halen. De laatste jaren stokte de productie echter. Cooper ageerde meermaals in het openbaar tegen het gebruik van videocamera’s, spinrate-analyse en andere vernieuwingen. Daarnaast wordt het feit dat Lucas Giolito met hulp van buiten de club uitgroeide tot de ace die hij is Cooper nog steeds (niet onterecht) aangerekend.
Cooper’s opvolger zal vermoedelijk meekomen met de nieuw aan te stellen manager.

VIZIER OP HINCH, CORA, MEULENS?

Het ontslag van Renteria brengt de vraag: wie volgt hem op? Aan alle kanten gonst het van de geruchten rondom voormalig Astros-manager A.J. Hinch, wiens schorsing naar aanleiding van het cheatingschandaal in Houston na de World Series afloopt. Zo schijnt Hinch zelf in privé al aangegeven te hebben de baan direct te accepteren als hij hem aangeboden krijgt. Dat is opzich niet gek, want de White Sox is een begerenswaardige ploeg om te managen. De club barst van het talent en er is ook na dit seizoen weer geld te besteden.
Naast luide geruchten over Hinch wordt ook de naam van Alex Cora genoemd. De ex-Red Sox-manager is geen onbekende van de White Sox. Zijn broer Joey Cora was Ozzie Guillen’s bench coach tijdens de gloriedagen (en het titelseizoen) rond 2005. David Brown van Yahoo Sports suggereerde Hensley Meulens als optie. Toch is de roep om Hinch het hardst, wat de White Sox in het moeilijke parket zou brengen om de club te zijn die de verguisde manager weer zal rehabiliteren. Ook de Tigers zouden overigens interesse hebben getoond in Hinch.

Coverfoto: Getty Images

In Memoriam: Joe Morgan (1943 – 2020)

Mike van Dijk
-
0
In Memoriam: Joe Morgan (1943 – 2020)

De honkbalwereld is voor de vierde keer in korte tijd een Hall of Fame-speler ontvallen. Na Tom Seaver, Lou Brock, Whitey Ford en Bob Gibson is afgelopen zondag de legendarische tweedehonkman Joe Morgan op 77-jarige leeftijd overleden. Morgan wordt gezien als één van de beste tweedehonkmannen die ooit honkbal hebben gespeeld. Hij was één van de sterspelers in The Big Red Machine succesjaren van de Cincinnati Reds in de jaren ’70 (World Series-titels in 1975 en 1976).
Voor de jongere honkbalfans is Morgen bekend als een van de commentatoren van ESPN Sunday Night Baseball en de jaarlijkse Homerun Derby. De afgelopen jaren kampte Morgan met diverse gezondheidsklachten.

START VAN HONKBALLOOPBAAN

Op 19 september 1943 werd Joe Leonard Morgan geborden in Bonham, Texas. Hij verhuisde op jonge leeftijd naar Oakland. Daar ging Morgan naar Castlemount High School en deed hij qua sport aan honkbal, basketbal en atletiek. Door zijn geringe lengte (1.73m) kreeg de Texaan de bijnaam Little Joe. Zijn postuur deed weinigen geloven in de kansen dat Morgan het hoogste honkbalniveau zou halen.
Morgan vertrok naar Oakland City College en wekte daar met zijn veldspel en prestaties de indruk van scouts. Na twee seizoenen voor Oakland City College gespeeld te hebben, tekende de tweedehonkman voor de Houston Colt .45s (de latere Astros). Op 19-jarige leeftijd debuteerde Morgan in de MLB voor de .45s. In zijn eerste negen seizoenen in Houston haalde Morgan twee keer het All-Star team.

RUIL NAAR CINCINNATI

Na afloop van het seizoen in 1971 werd de 28-jarige ster-in-wording met een pakket aan spelers van Houston naar de Cincinnati Reds geruild. Drie Reds bewandelden de omgekeerde route. Eén daarvan was de geliefde eerstehonkman Lee May. Het vertrek van May zorgde er voor dat de fans met enige scepsis reageerden op de trade. Reds-manager Sparky Anderson was echter overtuigd dat zijn club een geweldige deal had gesloten. Anderson kreeg gelijk en achteraf bleek deze ruil goud waard voor de Reds. De gloriejaren van The Big Red Machine braken aan en Joe Morgan groeide uit tot een ster.
Morgan bleek alle facetten van het spel te bezitten en dat kwam volledig tot uiting in zijn tijd in Cincinnati. Snel op de honken (gemiddeld 51 gestolen honken in acht seizoenen), defensief sterk (vijf opeenvolgende jaren Gold Gloves), gevoel voor de slagzone (in zijn eerste seizoen bij de Reds MLB leader in walks en OBP) en gevaarlijk in het slagperk (.885 OPS in zijn Reds-jaren).

Teamgenoot Johnny Bench (links) en Joe Morgan (rechts) werden allebei twee keer tot MVP uitgeroepen. (Sports Illustrated)

ICONISCH MOMENT

Eén van de meest iconische momenten uit de carrière van Morgan is de RBI-single in game 6 van de World Series uit 1975 tegen de Boston Red Sox. Met een 3-3 stand sloeg Morgan de bal tussen het outfield en infield in, waardoor Ken Griffey (Sr.) over de thuisplaat kon komen. De Reds wonnen de wedstrijd met 4-3 en uiteindelijk de World Series. In 1976 herhaalden de Reds het kunstje en wonnen zij wederom de World Series. Morgan won in beide seizoenen de National League MVP.

TITELS

Morgan wordt in ieder seizoen als Reds-speler (acht seizoenen in totaal) verkozen tot het All-Star team en hij won vijf Gold Gloves. In 1980 verlaat hij de Reds via free agency en keert hij terug naar Houston. In Texas wint Morgan de divisietitel. Later komt hij nog uit voor de San Francisco Giants, de Philadelphia Phillies (World Series in 1983) en Oakland Athletics. Op 41-jarige leeftijd besluit hij na 22 jaar MLB te stoppen met honkbal. Zijn cijfers zijn indrukwekkend: een .271/.392/.427 slashline, 1650 runs, 2517 hits, 1.865 walks, 268 homeruns, 1.133 RBI’s en 689 gestolen honken.

NA ACTIEVE LOOPBAAN ALS SPELER

Joe Morgan werd in 1990 geselecteerd voor de Hall of Fame in Cooperstown. Hij stond dat jaar voor het eerst op het formulier. Ook werd zijn rugnummer retired bij de Cincinnati Reds. Ruim vijftien jaar was Morgan actief namens ESPN als commentator bij honkbalwedstrijden, als partner van Jon Miller. Richting het einde van die periode krijgt Morgan nog wel enige kritiek over zich heen, vanwege zijn terughoudendheid over het belang en gebruik van statistieken. Vanaf 2010 werkte Morgan bij de Cincinnati Reds als speciale adviseur.

Coverfoto: Anonieme foto/AP

Rays eenvoudig op 2-0, Braves overrompelen Dodgers

Jasper Roos
-
2

In de Championship Series zagen we gisteren alle vier de overgebleven ploegen in actie in de MLB play-offs. Na een spectaculaire openingsfase hielden de Tampa Bay Rays de Houston Astros in de negende inning van zich af en pakten de Floridianen een 2-0 voorsprong in de best-of-seven. Aan de National League-kant van de bracket verrasten de Atlanta Braves de favoriete Los Angeles Dodgers.

In de podcast trokken we dit weekend in twijfel of Lance McCullers wel de man zou moeten zijn op wie de Astros in Game 2 zouden moeten vertrouwen. De rechtshandige werper gooide over de hele wedstrijd echter een prima pot (7.0 IP, 4 H, 4 R, 1 ER, 0 BB, 11 K), maar werd al in de eerste inning door zijn veld in de steek gelaten.
Na twee snelle nullen en met vervolgens een loper op het honk gooide Jose Altuve de mogelijke derde uit van de inning voor een error weg, waardoor Manuel Margot de volgende slagman in het slagperk werd. Margot, de man die het hele seizoen één homerun had geslagen, ramde de bal voor alweer de derde keer dit postseason het stadion uit voor een driepuntenhomerun.

CATCH OF THE YEAR?

Margot volgde zijn aanvallende impuls een halve inning later, met een waanzinnige vangbal. Vechtend tegen de zon tuimelde de outfielder over het hek in het rechtsveld. Met bal in handschoen was de inning, waarin de Astros dreigden tegen Charlie Morton, voorbij. De catch was zó goed dat hij een los filmpje in dit artikel krijgt, buiten de game highlights om.


Over Charlie Morton gesproken: de oude rechtshander had een zwaar seizoen, maar lijkt op het juiste moment zijn vorm weer terug te hebben gevonden. Hij gooide 5.0 innings van vijf hit, één walk, vijf strikeout baseball en hield de Astros onder de duim. Zijn bullpen, in de personen van Pete Fairbanks, Aaron Loup, Ryan Thompson en Nick Anderson hield de boel dicht. Het enige smetje kwam in de zesde inning in de vorm van een Carlos Correa homerun op het pitchen van Fairbanks, maar verder konden de Astros weinig beginnen tegen de relievers.
Anderson maakte het in de negende inning nog spannend, door back-to-back-to-back singles tegen te krijgen. De vlammenwerper gooide al veel innings in de playoffs en kwam ook in Game 1 in actie. Hij pitchte echter uit de problemen door George Springer in een double play te laten slaan. Vrije lopen voor Jose Altuve en Michael Brantley brachten de honken weer vol, maar Alex Bregman sloeg — na acht wijdballen voor Anderson op rij op Altuve en Brantley — de eerste pitch die hij zag recht op het poppetje in center field. De Rays hielden stand en staan 2-0 voor in de serie.

UP NEXT

Komende nacht om 02:40 uur staan de ploegen opnieuw tegenover elkaar in Petco Park te San Diego. Ryan Yarbrough krijgt de start (als opener) voor Tampa Bay, terwijl Jose Urquidy de man voor Houston moet worden die de Texanen terug in de serie pitcht.

Hoewel we in onze preview-aflevering van de podcast vrij eenvoudig de Dodgers langs de Braves voorspelden, plaatsten we wel wat kanttekeningen bij Game 1 starter Walker Buehler. De ace van de Dodgers was in zijn vorige start de controle over zijn pitches behoorlijk kwijt en wij stelden dan ook dat de combinatie van Max Fried op de heuvel voor Atlanta en Buehler met controlproblemen een recept zou kunnen zijn voor een Braves-winst.
Deze observatie bleek aan de ene kant juist, want Buehler was opnieuw gammel, maar aan de andere kant wist Atlanta niets te doen met de geboden kansen. In vijf innings gooide de LA-werper maar liefst vijf keer vier wijd, maar hij hield Atlanta — dat het de hele postseason al moeilijk heeft met runs scoren — op slechts één gescoord punt.
Dat punt stond op het bord dankzij Freddie Freeman. De NL MVP-kandidaat beleeft tot nu toe een lastig postseason, maar in de eerste inning liet hij zien waarom hij zo belangrijk is voor Atlanta. Hij ramde de bal over de hekken voor een snelle 1-0 voorsprong voor de Braves.

GELIJK OP

De wedstrijd ging vervolgens lange tijd gelijk op. Hoewel de Braves de 1-0 voorsprong dankzij een sterke Fried (6.0 IP, 4 H, 1 ER, 2 BB, 9 K) redelijk lang konden verdedigen, trok Enrique Hernandez de stand ook op het scorebord gelijk in de vijfde inning. Hij sloeg een 0-2 pitch van Fried over de muur voor de 1-1.
Het was vervolgens aan beide bullpens om de boel dicht te timmeren. Dat lukte de ene ‘pen beter dan de andere. Waar Braves-relievers Chris Martin, Will Smith en Mark Melancon drie perfect innings in relief afleverden, wankelde de vierde Dodgers-reliever, Blake Treinen, in de negende inning.

BRAVES LOPEN WEG

Treinen startte de eerste helft van de negende Braves-slagbeurt omineus, door een homerun te serveren aan Austin Riley. Een spijkerharde Ronald Acuna Jr. double en een single voor Marcell Ozuna maakten de stand 3-1. Ozzie Albies maakte de inning compleet door, op het pitchen van nieuwe werper Jake McGee, een tweepuntenhomerun uit het veld te slaan voor een 5-1 voorsprong.
Die stand kwam niet meer in gevaar dankzij closer Mark Melancon, waardoor Atlanta verrassend de 1-0 voorsprong in de serie heeft genomen tegen het miljoenen-ensemble uit Los Angeles.

UP NEXT

Game 2 begint vanavond om middernacht Nederlandse tijd. Het wordt een duel tussen twee generaties, met de veteraan Clayton Kershaw (32) op de heuvel voor de Dodgers en rookie Ian Anderson (22) op de bump voor de Braves.

Coverfoto: Gregory Bull/AP Photo

Zware blessure Prescott, Seahawks zwijnen

Chris Van Dijk
-
0

De Dallas Cowboys moeten het de rest van het seizoen doen zonder Dak Prescott. De quarterback brak in het duel met de New York Giants zijn enkel en zal lange tijd moeten revalideren. Andy Dalton leidde de Cowboys nog wel naar de zege en de koppositie in de NFC East. In Seattle trok Russell Wilson zijn MVP-lijn rustig door met een sterk optreden tegen de Vikings. De Seahawks beginnen voor het eerst een seizoen met vijf overwinningen. Ondertussen zijn de Browns bezig met het beste seizoen uit hun geschiedenis. Tegen de Colts werd voor de vierde week op rij gewonnen.

BROWNS NAAR BESTE START IN CLUBGESCHIEDENIS

Indianapolis Colts @ Cleveland Browns | 23-32

Het duel tussen de Browns en de Colts was een wedstrijd tussen twee ploegen die hun eerste wedstrijd hadden verloren, maar daarna ongeslagen bleven. Het was ook een ontmoeting tussen de sterke defense van de Colts en de getalenteerde aanval van de Browns. In de loop van de eerste helft werd duidelijk dat het voor de verdediging van Indianapolis lastig was om Baker Mayfield te beteugelen. Was het Mayfield niet die de bal gooide, dan was dat wel Odell Beckham Jr, die met een trick-play Austin Hooper wist te vinden.


Na het eerste kwart gingen de Colts nog wel met 7-3 aan de leiding, maar daarna namen de Browns het initiatief. De geroemde defensie van Indianapolis wist de Browns in de eerste helft geen enkele keer van scoren af te houden. Twee touchdowns en een field goal gaven de thuisclub het initiatief en halverwege stonden de Browns met 20-10 voor.
De Colts kregen na de rust de bal, maar in hun eerste drive gooide Philip Rivers direct een pick-six, waarmee het duel beslist leek. De bezoekers gaven echter niet op en vochten zich terug in het duel. Isaiah Rodgers liep de aftrap direct terug voor een touchdown.

SAFETY

De verdediging van de Colts liet zien waarom het de eerste weken van het seizoen zo werd geroemd. Twee punts en twee intercepties later was de ploeg helemaal terug in de wedstrijd. De Browns wisten hier wel een score tegenover te zetten, maar opnieuw kwam deze op naam van de defense. Een safety bracht de stand op 29-20 en gaf Cleveland weer wat meer ademruimte.
De tweede interceptie door de verdediging van de Colts gaf Rivers de bal met nog meer dan zeven minuten te gaan. De Colts wisten een lange drive neer te zetten, maar de defensie van de Browns wist net op tijd de benodigde stops te maken. Zo bleef de schade beperkt tot een field goal. De verdediging van de Colts stond op het punt de bal te heroveren tot running back D’Ernest Johnson op 3&9 door de verdediging van Indy kon lopen voor 28 yards. Het bleek de beslissing in de wedstrijd. De Browns waren in field goal range en konden zo de 32-23 eindstand op het bord schieten.


Door de zege hebben de Browns nu een 4-1 record. Dit is voor het eerst in de geschiedenis dat de club vier van de eerste vijf wedstrijden wist te winnen. Komende week gaan ze op bezoek bij de nog ongeslagen Steelers in een strijd om de koppositie in de AFC North.

SEAHAWKS KOMEN GOED WEG TEGEN VIKINGS

Minnesota Vikings @ Seattle Seahawks | 26-27

De wedstrijd tussen Minnesota en Seattle werd vooraf niet gezien als een absolute kraker. Na afloop van het duel werd het wel zo gezien. Drie reeksen met onbeantwoorde punten tekenden het duel in een regenachtig Seattle. Uiteindelijk trokken Russel Wilson en de zijnen aan het langste eind in wederom een close game voor de Seahawks.
De Vikings namen zonder weerwoord van de Seahawks een voorsprong van 13 punten. Seattle beantwoorde dat met 21 onbeantwoorde punten, waarna Minnesota er weer 13 bij op het bord kreeg. Een achterstand van vijf punten en iets minder dan twee minuten te gaan, was een simpele opdracht voor Russell Wilson. Hij bereikte DK Metcalf voor de winnende touchdown en bezegelde daarmee de favorietenrol van de Seahawks in de NFC. Inmiddels heeft Wilson maar liefst 30 game winning drives achter zijn naam staan sinds 2012. Het meeste van iedereen in die tijdsspanne. Door de drie touchdowns tegen de Vikings heeft de quarterback er nu 19 na de eerste vijf duels. Overigens is dit de eerste 5-0 start voor de Seattle Seahawks ooit.

ADAM THIELEN BELANGRIJK VOOR MINNESOTA

Aan de kant van Minnesota blonk vooral een lucht-target van Cousins uit. Wide receiver Adam Thielen ving 9 uit 13 ballen voor 90 yards en twee touchdowns. Thielen is de constante factor door de lucht voor quarterback Kirk Cousins. Over de grond houdt Dalvin Cook de tegenstanders bezig. Helaas voor de Vikings moest hij in de tweede helft de kleedkamer opzoeken met een blessure. Cook keerde nog terug, maar Alexander Mattison bleef de running back. Hij had een sterk duel, maar was ook verantwoordelijk voor een slechte keuze die Minnesota de overwinning kostte. Er lag een gapend gat richting de endzone, maar Mattison wilde rechtdoor.

OVERIGE DUELS

New York Giants @ Dallas Cowboys | 34-37

Niemand bij de Dallas Cowboys zal met een goed gevoel terugkijken op de overwinning op de Giants. Daarvoor is het verlies van Dak Prescott te groot. De quarterback brak in het derde kwart zijn enkel tijdens een scramble.
De blessure van Prescott overschaduwde het duel waarin de Cowboys terug aan de leiding van de NFC East kwamen. Toch gaf het spel nog steeds weinig reden tot optimisme in Dallas. De aanval van de Giants was in de eerste wedstrijd van het seizoen de minst effectieve van de NFL. Tegen de Cowboys wist de ploeg uit de Big Apple meer punten te scoren dan in de voorgaande drie wedstrijden bij elkaar. Uiteindelijk wist Andy Dalton als vervanger van Prescott de Cowboys naar een field goal te leiden om zo een complete vernedering te voorkomen.

Miami Dolphins @ San Francisco 49ers | 43-17

De Super Bowl hangover van de San Francisco 49ers wordt met de week groter. De terugkeer van Jimmy Garoppolo kon hier niets aan veranderen. De quarterback gooide twee intercepties en werd in de rust uit zijn lijden verlost. Verdedigend was het nog erger voor San Francisco. Zonder de geblesseerde Nick Bosa is er niets meer over van de ploeg die vorig jaar de NFC won. De Dolphins konden onder leiding van Ryan Fitzpatrick doen en laten wat ze wilden. Vier touchdowns en vijf field goals zorgden er voor dat de 49ers in eigen huis werden vernederd.

Los Angeles Rams @ Washington Football Team 30-10

Jared Goff en de Rams offense begonnen het duel met Washington voortvarend. In de eerste drie drives scoorden ze touchdowns, waaronder een diepe pass van Goff. Naarmate de wedstrijd vorderde en de regen toenam, begon de machine vast te lopen. Uiteindelijk sloten de Rams wel af met een touchdown drive die de blowout voltooide. Voor Washington was de quarterback-carrousel het grootste nieuws van de dag. Dwayne Haskins werd gedegradeerd tot QB3, Kyle Allen begon het duel, maar Alex Smith maakte de wedstrijd af. Door een blessure bij Allen mocht Smith na 693 dagen weer aantreden in de NFL.

Lees hier de reviews van de vroege duels op zondag!

Coverfoto: Ted S. Warren/AP Photo

ALCS: Rays verslaan Astros in spannend openingsduel

Sander Grasman
-
0

Vannacht startte in Petco Park de ALCS tussen de Houston Astros en de Tampa Bay Rays. De Floridianen waren gedurende het reguliere seizoen de beste ploeg in de American League, maar van de Houston Astros heb je in het postseason nog niet zomaar gewonnen. Hoe het eerste duel verliep lees je hieronder.

JOSE ALTUVE

De drankjes en hapjes zullen nog nauwelijks op tafel hebben gestaan, toen de Astros dankzij een homerun van Jose Altuve op voorsprong kwamen. De kleine tweedehonkman die tijdens het reguliere seizoen maar niet op gang kwam, sloeg de tiende worp van Blake Snell over het hoofd van Manny Margot de tribunes achter het linksveld in. Michael Brantley probeerde nog diezelfde inning de score te verdubbelen, maar dankzij uitjes van Alex Bregman en Carlos Correa sneuvelde zijn poging in scoringspositie.
Brantley zou niet de enige Astro blijken die met de thuisplaat in zicht op de honken zou achterblijven. Tot tweemaal toe kwam Snell in het nauw, maar elke keer wist hij het vege lijf te redden. Vooral in de vierde inning leek een volgend punt van de Astros onafwendbaar, maar dit keer schoten Willy Adames en Hunter Renfroe hun pitcher te hulp met knap en foutloos veldspel.

ANDERMAAL AROZARENA

Net als in het voetbal treedt dan natuurlijk de eeuwenoude wet in werking, dat als het punt aan de ene kant niet valt, er plots aan de andere kant wel wordt gescoord. Wie anders dan Randy Arozarena zorgde voor het vuurwerk namens de Rays. De linksvelder die tegen de Yankees al drie homeruns sloeg, wist ook dit keer de bal uit het veld te slaan. De linksvelder blijft daarmee verrassen en lijkt uit te groeien tot de ster van deze playoffs.


Waar de scoringsmogelijkheden tot dat moment dus op het conto van de Texanen waren gekomen, keerden de kansen na de gelijkmaker. Al een inning na de homerun van de jonge Cubaan kwam namelijk het tweede punt van de Rays op het scorebord. Dankzij een tweede vier wijd van de eerder schier onaantastbaar Framber Valdez kwam Adames op de honken, waarna hij op twee groundouts door kon schuiven naar het derde honk. Van daar was het makkelijk scoren op een honkslag van Mike Zunino.

CASTILLO TO THE RESCUE

Normaal gesproken is het wel aan de bullpen van de Rays toevertrouwd om in het vervolg een dergelijke voorsprong over de streep te trekken. John Curtiss en Ryan Thompson slaagden daar dan ook goed in, maar Aaron Loup kwam al vroeg in zijn invalbeurt in de problemen. Met slechts één man uit liet hij de honken vollopen. Tijd voor manager Kevin Cash om in te grijpen en een van zijn beste paarden van stal te halen: Diego Castillo. Een dubbelspel op het slaan van Yuli Gurriel later en het gevaar was afgewend.
Een inning later kwam er een definitief einde aan de aspiraties van de Astros in dit eerste duel. Het eindigde andermaal met een man in scoringspositie. Uitgerekend de man die de ploeg nog zo snel op voorsprong had gebracht, sneuvelde nu met drieslag. Zijn swing kwam niet in de buurt van Castillo’s slider die ver buiten de zone de plaat passeerde.

UP NEXT

In het tweede duel staan twee oud-teamgenoten tegenover elkaar. In Charlie Morton treffen de Astros namelijk een oude bekende. De veteraan kende geen geweldig seizoen, maar oogt in het postseason weer betrouwbaar als vanouds. Dat geldt niet voor Lance McCullers Jr die het zwaar te verduren kreeg tegen de Oakland Athletics. De Astros zullen hopen op beterschap van zijn kant, want een 2-0 achterstand tegen de Rays in deze vorm, dreigt een bijzonder zware klus te worden.

Coverfoto: Denis Poroy/Tampa Bay Times

Raiders verrassen Chiefs, Steelers blijven winnen

Ton de Vries
-
0

Liefst 17.000 bezoekers keken in het Arrowhead Stadium naar de Raiders op bezoek bij de Chiefs. Zij waren getuige van een daverende verrassing. De Chiefs hadden sinds week 10 van vorig seizoen niet meer verloren. Daarnaast verloren de Raiders de laatste zeven keer op bezoek in Arrowhead. Patrick Mahomes was bij tijd en wijle geniaal, maar dit keer was het niet genoeg. Derek Carr sleepte een overwinning uit het vuur na een spectaculair duel. In Pittsburgh kunnen de Steelers nog steeds een perfect rapport neerleggen. Tegen de Eagles was het een keer niet de defensie, maar rookie wide receiver Chase Claypool die in de schijnwerpers stond. Claypool nam de offense op z’n schouders met vier touchdowns. Een kunststukje dat nog nooit eerder door een Steelers-rookie werd vertoond.

RAIDERS OFFENSE IS CHIEFS TE MACHTIG

Oakland Raiders @ Kansas City Chiefs | 40 – 32

Patrick Mahomes was duidelijk van plan om er weer een show van te maken. Een waanzinnige pass op Tyreek Hill tijdens de eerste drive had de eerste score van de wedstrijd moeten zijn. Een holding penalty gooide echter roet in het eten. Lang werd er niet getreurd bij de Chiefs. Toen het tweede kwart nog maar net begonnen was, had de thuisploeg alweer twee touchdowns op het bord staan. Vooral Tyreek Hill, die de tweede touchdown binnenliep, was ongrijpbaar voor de Raiders defense.

RAIDERS OFFENSE OP VOLLE TOEREN

Bij de Raiders was er iets nodig om het momentum in de wedstrijd te keren. Een diepe bal van Derek Carr op Nelson Agholor bleek precies te zijn wat de Raiders nodig hadden om de boel op gang te krijgen. Door deze 59-yard touchdown bleven de bezoekers in het spoor van de ontketende Chiefs. Dat was nodig ook, want Mahomes was inmiddels volledig op stoom gekomen. Enkele minuten later vond hij Hill wederom voor een spectaculaire play. Het was het opstapje voor de volgende touchdown. Dit keer kwam die op naam van Sammy Watkins.


Ook de Raiders draaiden inmiddels echter op volle toeren. Darren Waller, die uitgroeit tot één van de beste tight ends in de NFL, scoorde de volgende touchdown. De meeste aandacht ging uiteindelijk uit naar rookie wide receiver Henry Ruggs. Weliswaar had hij slechts twee receptions, maar die waren wel voor 118 yards en een touchdown. Mede door die score gingen beide ploegen met een gelijke stand (24-24) de rust in.

AANVAL CHIEFS STOKT

Vaak worden er twijfels gezet bij het niveau van Derek Carr: degelijk, maar weinig spectaculair. In deze wedstrijd (22/31, 347 yards, 3TDs, 1INT) toonde hij een ander niveau. Spectaculaire plays waren er te over, zonder in te leveren qua degelijkheid. Zowel over de grond als door de lucht was het aanvallende spel van de bezoekers uitstekend verzorgd. Juist bij de Chiefs stokte de aanval in de tweede helft. Met slechts 80 yards zat het probleem bij de thuisploeg hem vooral in de running game. Clyde Edwards-Helaire was tot dusverre bijna niet te stoppen, maar noteerde in dit duel slechts 40 yards.


Een touchdown van Josh Jacobs gaf de Raiders voor het eerst een voorsprong in deze wedstrijd. Ze zouden die niet meer uit handen geven. Opeenvolgende drives van de Chiefs eindigden na een sack en een interception. Die interception kwam op het moment dat Mahomes veel risico moest nemen tijdens fourth-down. Jeff Heath ving de bal en bracht zijn ploeg naar de 2-yard lijn. Een koud kunstje voor Josh Jacobs. Door die score werd het 40-24 en leek de wedstrijd gespeeld. Mahomes zou Mahomes echter niet zijn als hij het niet toch nog spannend zou maken. Hij scoorde nog wel een touchdown, maar de Raiders speelden het vervolgens professioneel uit en zorgden daarmee voor een enorme stunt.

STEELERS VERSLAAN EAGLES IN GROTE CLAYPOOL-SHOW

Philadelphia Eagles @ Pittsburgh Steelers | 29 – 38

De Pittsburgh Steelers zijn nog steeds ongeslagen dit seizoen. Ondanks een gedwongen COVID-19 bye week vorige week, denderde de Steelers-trein dit weekend gewoon door. Ditmaal waren de Philadelphia Eagles het slachtoffer. Het was deze keer niet de defensie die het verschil maakte voor Pittsburgh, maar wel een rookie wide receiver: Chase Claypool. De tweede ronde pick uit Notre Dame scoorde maar liefst vier touchdowns. Het was al meer dan vijftig jaar geleden, sinds 1968, dat een Steeler dat voor elkaar bracht. Claypool werd zelfs de eerste Steelers rookie die vier touchdowns scoorde in één wedstrijd.

NEK AAN NEK IN EERSTE DRIE KWARTEN

Aanvankelijk sloegen de Eagles erin om gelijke tred te houden met de Steelers. Telkens als de Steelers een touchdown scoorden (tweemaal in de eerste helft via Chase Claypool) antwoordden de Eagles met een eigen touchdown. Ook bij de Eagles was het tweemaal dezelfde man die de honneurs waarnam. Met rushes van respectievelijk twee yards en 74 (!) yards, was Sanders de grote man voor Philadelphia in de eerste helft.


Na de rust namen de Steelers meer afstand (onder meer door een interceptie van Wentz en een nieuwe touchdown van Claypool), maar toch wilden de Eagles niet breken. Ze forceerden een comeback in het derde kwart en kwamen tot op twee puntjes. Het ging er nog beter uitzien voor de Eagles toen Steelers tight end Eric Ebron de bal verloor en Philly de bal overnam rond de middellijn. Dat was echter het moment dat de Steelers-defensie opnieuw zijn mannetje stond. De Eagles geraakten geen meter verder en een field goal van 57 yards ging mis. Geen voorsprong voor Philadelphia.

CLAYPOOL BESLIST DE GAME

De daaropvolgende drive werd de doodsteek voor de Eagles. Ben Roethlisberger vond opnieuw de ster van de avond, Chase Claypool, voor een touchdown van 35 yards. Claypool was met voorsprong de man van de wedstrijd met bovenop zijn vier touchdowns ook nog eens 110 receiving yards. Wentz, die wanhopig op zoek moest naar een score, gooide nog een interceptie en zag zo het laatste greintje hoop op een stunt in de handen van de tegenstander belanden.


De Steelers blijven ongeslagen aan de top van de AFC North. De komende vier weken zullen we weten of de Steelers effectief de Ravens naar de kroon kunnen steken in de divisie. Ze moeten het achtereenvolgens opnemen tegen de Browns, Titans, Ravens en Cowboys. De Eagles hebben drie divisiewedstrijden in het verschiet: tegen de Cowboys en tweemaal de Giants. Een interessant schema wanneer je weet dat de eerste plek in de NFC East nooit ver weg is.

OVERIGE DUELS

Cincinnati Bengals @ Baltimore Ravens | 3 – 27

Joe Burrow kreeg in deze wedstrijd 14 hits te verwerken, waaronder 7 sacks. De offense van de Bengals stond daarmee onder constante druk en wist daardoor vrijwel niets te presteren. Mede daardoor werd het een makkelijke middag voor de Ravens. Ondanks dat de offense niet geweldig was, scoorde Lamar Jackson toch drie touchdowns. Opvallend genoeg noteerde Jackson slechts 3 rushing yards. Risico nemen was dan ook niet nodig. Na iets meer dan een kwart was het al 17-0 en was het duel eigenlijk al gespeeld. Als de Bengals nog wat van het seizoen willen maken, zullen ze iets moeten verzinnen om Burrow te beschermen.

Carolina Panthers @ Atlanta Falcons | 23 – 16

Het zou de laatste wedstrijd van Dan Quinn blijken te zijn. De Falcons verloren voor de vijfde keer op rij en daarom mocht de head coach zijn biezen pakken. In de eerste helft waren de Panthers oppermachtig. Teddy Bridgewater (27/37, 313 yards, 2TD’s) leidde zijn team naar een 20-7 voorsprong bij rust. Na de thee moest Todd Gurley de baan van Quinn gaan redden. Vrijwel alles ging via hem. Daarmee waren de Falcons nog verrassend succesvol. Uiteindelijk mislukte de comeback door een interception in de endzone van Juston Burris. De Panthers verrassen vriend en vijand en doen plotseling bovenin mee in de NFC South. Bij de Falcons lijkt een transitie aanstaande.

Jacksonville Jaguars @ Houston Texans | 14 – 30

De Houston Texans hebben eindelijk een wedstrijd gewonnen. Daar hoefden Deshaun Watson en co niet eens erg goed voor te spelen. De Jaguars maakten erg veel fouten, vooral offensief. Kicker Steven Hauschka miste twee field goals, quarterback Gardner Minshew liet een bal vallen en ook running back James Robinson dropte een bal vlakbij de eindzone. De Texans profiteerden optimaal en vegen eindelijk de nul van het bord. Met wedstrijden tegen de Titans en de Packers in het verschiet is die win alvast geen overbodige luxe.

Arizona Cardinals @ New York Jets | 30 – 10

De Cardinals knoopten opnieuw aan met de winst na een dominante prestatie bij de hopeloze New York Jets. Kyler Murray vertoonde zijn beste vorm en gooide 380 yards en een touchdown en liep zelf ook nog eens een touchdown binnen. Er viel echter ook slecht nieuws te noteren in Arizona. Linebacker Chandler Jones ligt er wellicht voor de rest van het jaar uit met een biceps-blessure. Bij de Jets kon back-up quarterback Joe Flacco de vegetatieve offense van de Jets geen nieuw leven inblazen.

Lees hier de preview van de andere games op zondag!

Coverfoto: Denny Medley/USA TODAY Sports

1...359360361...805Pagina 360 van 805

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU