De Vegas Golden Knights en Carolina Hurricanes hadden twee dagen de tijd om bij te komen van die waanzinnige Game 3. Tijd die ze ook wel konden gebruiken, want door die 2OT werd het een slijtageslag. Aangezien Vegas daar als winnaar uitrolde, stond voor Carolina het water al een beetje tot aan de lippen. Een volgende nederlaag betekende voor hen namelijk dat de Golden Knights op matchpoint kwamen.
STANLEY CUP FINAL
(Best-Of-7)
GAME 4: VEGAS GOLDEN KNIGHTS – CAROLINA HURRICANES
Rod Brind’Amour besloot voor Game 4 de voorkeur te geven aan Brandon Bussi boven Frederik Andersen onder de lat. Met de Deen als sluitpost wisten de Canes in die eerste drie wedstrijden telkens een overwicht te creëren in de eerste periode. Een overwich waar, in de ogen van Brind’Amour, te weinig mee was gedaan. De Hurricanes-coach kon in elk geval tevreden zijn over de start van zijn ploeg in Game 4. We waren nog maar net een minuutje onderweg of Logan Stankoven had de bezoekers al op voorsprong gezet. Dit was ook een mentale opsteker voor Carolina, want de ploeg was nog ongeslagen deze play-offs in de wedstrijden waarin Stankoven scoorde.
Die voorsprong werd ook al snel verdubbeld door de Hurricanes. Na zo’n vier minuten was het Jackson Blake die, op assist van Taylor Hall, Carter Hart voor de tweede keer klopte. Zo’n snelle 2-0 voorsprong is op zich lekker, maar in deze Stanley Cup Final bepaald niet comfortabel. Dat onderstreepte Mark Stone nog maar eens toen hij – veel te vroeg naar de zin van Carolina – voor de aansluiting zorgde. Als de ene captain scoort, kan de ander natuurlijk niet achterblijven. Jordan Staal had al goals in de eerste drie wedstrijden en op de powerplay verzekerde hij er zich alvast van dat hij ook in Game 4 op het scoreformulier verscheen. Staal werd zo één van slechts vier spelers met goals in de eerste vier duels van een Stanley Cup Final.
STAAL HEEFT LAATSTE WOORD
Dat Carolina met een 1-3 voorsprong begon aan de tweede periode hadden ze te danken aan de klok. Brayden McNabb was in de eerste namelijk nét te laat met zijn schot, dat wel Bussi klopte maar dus niet de klok. Toch hoefden de fans niet lang te wachten op de tweede van Vegas. Mitch Marner begon de aanval en via Rasmus Andersson belandde de puck bij Wiliam Karlsson. De aanvaller – tevens één van de originele “misfits” – had vervolgens weinig moeite om Bussi te verslaan voor de 2-3. Het momentum had nu weer helemaal de kant van Vegas gekozen, dus lag de 3-3 meer voor de hand dan de 2-4. Die 3-3 kwam er ook. Wie anders dan Brett Howden was de gelukkige die in de slotfase van de tweede periode de gelijkmaker scoorde. Met alweer z’n veertiende deze play-offs.
De derde periode begon dus zoals de eerste. Met een gelijke stand op het bord. Dit was met name voor Carolina natuurlijk een tegenvaller. Zij hadden die voorsprong én konden zich geen misstap veroorloven gezien de achterstand in de best-of-7. Gelukkig voor de Canes heeft hun captain er veel zin in. Jordan Staal leek volledig uit balans, maar had al vallend nog wel de tegenwoordigheid van geest om de 3-4 achter Carter Hart te werken. De Golden Knights hadden op dat moment nog bijna een kwartier om iets aan die achterstand te doen. John Tortorella vond dat dit in de slotfase met een extra veldspeler moest gebeuren, maar daar profiteerden de Canes juist van. Nikolaj Ehlers maakte aan alle onzekerheid een einde met de 3-5 en stuurde deze serie dus met een gelijke stand terug naar Raleigh.
UP NEXT:
In de nacht van donderdag op vrijdag (02.00 uur Nederlandse tijd) staat voor deze teams Game 5 op het programma. Een wedstrijd die niet beslissend is, maar wel erg belangrijk. Na vier wedstrijden zit er namelijk bijzonder weinig verschil tussen de Hurricanes en Golden Knights. De verhoudingen op het ijs schieten bijna per periode alle kanten op en het wachten is dus op ’t moment dat één team een volledige wedstrijd kan domineren.
Tussenstand in de serie: Teams in evenwicht 2-2
Cover photo: RJ Forbus
