En toen waren er nog acht! In de tussenronde werden de jongens van de mannen gescheiden en nu gaat in de kwartfinale het echte werk beginnen. De absolute kraker in die kwartfinale was natuurlijk Team USA tegen de Zweden, maar ook de andere drie affiches mochten er zeker zijn!
Door Dennis Bakker en Hans Mulder
KWARTFINALE
TEAM SLOWAKIJE – TEAM DUITSLAND
Slowakije pakte vier jaar geleden verrassend brons in Beijing en nam het woensdag in de kwartfinale op tegen de even verrassende zilveren medaillewinnaar van de Winterspelen in 2018. In tegenstelling tot de tegenstander moest Duitsland dinsdag wel een tussenronde afwerken, waarin het eenvoudig afrekende met Frankrijk. Veel last van die inspanning leken ze niet te hebben, want op het oog had Duitsland een licht overwicht. De cijfers op de shot clock weerspraken dat echter. Die schoten op goal waren namelijk duidelijk in het voordeel van Slowakije.
In de persoon van Juraj Slafkovsky kregen zij ook de eerste grote kans. Voor de verandering miste de jonge ster van Montreal Canadiens een keertje, maar dat deed Pavol Regenda niet. Met de eerste pauze in zicht stond de winger van San Jose op de juiste plek om de puck dusdanig van richting te veranderen dat Philipp Grubauer kansloos was: 1-0.
Diezelfde Regenda liet ook al vroeg in de tweede periode zijn aanwezigheid blijken. Hij kreeg een assist op zijn naam bij de 2-0, maar het was hier toch echt Milos Kelemen die het zware werk deed. Die goal viel op een fijn moment voor Slowakije. Even daarvoor zagen zij hun sterspeler Juraj Slafkovsky geblesseerd naar de kant gaan nadat de 21-jarige aanvaller hard tegen de boarding knalde.
MOMENTUM
Duitsland hapte even na adem en moest 80 seconden na de 2-0 al de volgende tik verwerken. Oliver Okuliar zag zijn kans schoon door de defensie te snijden en de winger uit de Panthers-organisatie faalde niet: 3-0. Duitsland kreeg daarna op de powerplay de kans op een aansluitingstreffer, maar in plaats daarvan viel halverwege de tweede periode de 4-0. Wederom lag het helemaal open aan Duitse kant en zo’n kans liet Dalibor Dvorsky zich niet ontnemen.
Wapperden de Duitsers dan al met de witte vlag? Nee, zeker niet. Met nog vijf minuten op de klok in die door Slowakije gedomineerde tweede periode bracht Leon Draisaitl Lukas Reichel in stelling. De aanvaller in dienst van de Vancouver Canucks, waar hij overigens weg mag, vond eindelijk een gaatje voorbij Samuel Hlavaj en tekende voor de 4-1.
Players like Hossa, Gaborik, Stastny, Bondra and Chara laid the groundwork for Slovakia to thrive at the international stage. ???
— B/R Open Ice (@BR_OpenIce) February 18, 2026
Slovakia now has a decent chance to medal in back to back games. ? pic.twitter.com/gam2pPuIg9
Alle goede bedoelingen en intenties van de Duitsers konden al vroeg in de derde linea recta richting prullenbak. Op aangeven van zijn mede NHL-ers Erik Cernak en Martin Fehervary deed Regenda de Duitsers opnieuw pijn: 5-1. Met een PPG halverwege de derde periode verzachtte Frederik Tiffels die pijn een beetje. Die 2-5 viel in een fase waarin de nodige straffen vielen en het daardoor wat chaotisch werd op het ijs. Duitsland had daar het minste moeite mee en blies de hoop op de halve finale nieuw leven in.
Voor de Duitse coach Harold Kreis was die goal genoeg aanleiding om in de slotfase Grubauer van het ijs te halen voor een extra aanvaller. Het defensief goed georganiseerde Slowakije kon daar prima mee leven, want een uitbraak leverde via Slafkovsky, Adam Ruzicka en doelpuntenmaker Tomas Tatar de 6-2 op. De grote surprise van vier jaar geleden meldt zich dus opnieuw bij de beste vier van dit toernooi. Een geweldige prestatie van de Slowaken, die Leon Draisaitl, Moritz Seider, Tim Stutzle en de andere Duitsers dus vroegtijdig terug naar hun clubs sturen.
TEAM CANADA – TEAM TSJECHIË
Vier jaar geleden ging het voor Canada mis in de kwartfinale. Zweden was toen in Beijing, tijdens een toernooi zonder NHL’ers met 2-0 te sterk in deze fase van het toernooi. Het bleek een kleine voorbode op wat tijdens de WK’s in 2024 en 2025 zou komen. Ook toen reikte het trotse Canada niet tot de finale. Tijdens deze Winterspelen moest met die lichtzwarte periode afgerekend worden. Alle registers zijn opengetrokken om goed voor de dag te komen in Milaan en vooralsnog gaat de Canadezen dat goed af.
Neem als voorbeeld maar de 1-0 van Macklin Celebrini al na een paar minuten. Connor McDavid gaf een blinde pass naar het jonge Sharks-fenomeen en die wist wel raad met die kans. Die goal betekende niet dat Tsjechië omvergeblazen was door de kwaliteit van de tegenstander. Radko Gudas stapte op het juiste moment in, onderschepte een Canadese aanval en leidde zo de gelijkmaker van Lukas Sedlak in. Die goal gaf de Tsjechen vertrouwen en zij trokken veel vaker ten aanval. Uit één van die aanvallen kwam een powerplay voort na een overtreding van Celebrini.
Sidney Crosby has went to the locker room after two HEAVY hits from Czechia pic.twitter.com/qUv9soYk64
— B/R Open Ice (@BR_OpenIce) February 18, 2026
Canada had tot nog toe weinig tegenstand gekregen en had al helemaal niet tegen een achterstand aangekeken. Beide gebeurde in de eerste periode tegen de Tsjechen. Een snoeihard schot van David Pastrnak liet Jordan Binnington volledig kansloos voor de verrassende 1-2. Verrassend was de stand zeker, onverdiend zeker niet. Tsjechië pakte de Canadezen hard aan en dat bleven ze ook in de tweede periode doen. Lijdend voorwerp daarin was vaak Sidney Crosby, die zelfs even naar de kleedkamer moest om zich te laten behandelen. Zonder hun captain leken de topfavorieten wel wakker te worden. De ene aanvalsgolf na de andere ging nu richting het doel van Lukas Dostal, maar telkens zonder succes.
CANADA JUICHT….
Een overtreding van Michal Kempny opende de deur voor Canada. Met onder meer Celebrini, McDavid en Nathan MacKinnon op het ijs werd het voor Tsjechië een monsterklus om dat te verdedigen. Dit lukte dan ook niet. Een geplaatst schot van MacKinnon hielp Canada langszij. Op dat moment een verdiende treffer. Canada had de regie overgenomen en joeg in de slotfase van die periode op de voorsprong. Na een schitterende actie van MacKinnon leek die er bijna te komen, maar de superster van Colorado moest een tweede juichmoment nog even uitstellen.
Dat moment leek in de derde periode verder en verder weg te raken. Bij Canada nam de angst opeens de overhand en werd Tsjechië weer de baas op het ijs. Kansen kregen ze al, maar ze moesten tot acht minuten voor tijd wachten tot die verdiende 2-3 viel. Martin Necas en Tomas Hertl – met zijn eerste punt van het toernooi – kregen de puck bij Ondrej Palat die Tsjechië op de drempel van een stunt zette.
…CANADA BEEFT
De minuten tikten weg en nam de wanhoop toe bij Canada. Devon Toews besloot het er maar eens op te wagen met minder dan vier minuten te spelen. Zijn schot werd vlak voor de neus van Dostal aangeraakt door de tot dan toe onzichtbare Nick Suzuki. De captain van de Montreal Canadiens tikte zo die ongelooflijk belangrijke 3-3 binnen. Martin Necas had er nog voor kunnen zorgen dat die goal niets waard was door oog in oog met Binnington de puck voorbij de goalie te schieten. Dat lukte de scherpschutter van de Avalanche echter niet, waardoor een verlenging noodzakelijk was.
MITCH MARNER DOES IT, CANADA SURVIVES IN OVERTIME ???? pic.twitter.com/IMTsT5WXks
— B/R Open Ice (@BR_OpenIce) February 18, 2026
In de eerste minuten van die 3-on-3 kreeg Tsjechië kansen om hun goede middag perfect te maken. Binnington hield zijn team dit keer op de been en werd daarvoor al snel beloond. Macklin Celebrini trok ten aanval, maar legde al snel af op Mitch Marner. De aanvaller van de Golden Knights beleefde tot nu toe een vrij anoniem toernooi, maar maakte dit in één klap goed. Hij sneed door de Tsjechische defensie en hield met zijn backhand de gouden droom van Canada levend.
TEAM FINLAND – TEAM ZWITSERLAND
Nog tijdens het spektakel bij Canada – Zwitserland stonden Finland en Zwitserland aan de startende face-off voor hun treffen in de kwartfinale van het Olympisch toernooi. In tegenstelling tot de waanzinnige wedstrijd bij de Canadezen en de Tsjechen, was het op sommige momenten doorbijten voor de neutrale fan.
Het duel kwam traag op gang en dit resulteerde dan ook vooral in ijshockey in de neutrale zone. Een vroege penalty voor Zwitserland gaf Finland de uitgelezen mogelijkheid de wedstrijd open te breken, maar (niet voor het eerst dit toernooi) was de penalty-kill van de Zwitsers uitstekend verzorgd.
De wedstrijd kabbelde vrolijk verder, tot plotsklap Juuse Saaros met nog vijf minuten op de klok in de fout ging. De Finse goalie van Nashville Predators wilde in de trapezoid de puck aan Rasmus Ristolainen meegeven, maar had daarbij buiten Ken Jäger gerekend die de puck dankbaar onderschepte en Damien Riat een niet te missen kans gaf. Nauwelijks bekomen van de schrik schoot Nino Niederreiter nog geen minuut later vanaf afstand de Zwitsers op 2-0.
Ook het tweede bedrijf stond niet bol van de spectaculaire momenten. Finland had iets de overhand, maar de wedstrijd kabbelde andermaal rustig verder. Halverwege de periode kreeg Sebastian Aho een opgelegde kans, door een puck die in de D-zone van Zwitserland bleef hangen. Op zijn weg richting de aansluitingstreffer stond Leonardo Genoni zijn mannetje.
LAATSTE STROHALM BEGIN VAN REMONTADA
In de derde periode was het devies voor beide landen duidelijk. Finland moest in het offensief en Zwitserland was vooral op het killen van de tijd gefocust. Ook na een vroege boarding penalty voor Eetu Luostarinen maakten de Zwitsers geen aanstalten de voeten op het gaspedaal te drukken. Met nog iets meer dan tien minuten te spelen kregen de Finnen andermaal een powerplay-mogelijkheid, maar was notabene Zwitserland nog het meest dichtbij een treffer.
Met nog zes minuten op de klok vond Finland plotseling een laatste versnelling. Sebastian Aho kreeg de puck aan de rechterkant van de zone, omspeelde Jonas Siegenthaler en passeerde Genoni in de verre hoek voor de 2-1. Finland was zowaar hetgeen de klok sloeg en stapelden een aantal serieuze kansen op elkaar en met nog 1:12 op de klok maakte Suomi gelijk, door een rake knal van Miro Heiskanen (al komt de goal officieel op naam van Artturi Lehkonen).
Een 2-2 tussenstand betekende de tweede overtime van de woensdag. In die overtime kregen de Zwitsers de eerste grote kans, maar moesten uiteindelijk toch capituleren op een 1 v 1 situatie van — jawel — Artturi Lehkonen. De Fin kwam na een mooie pass van Anton Lundell oog in oog met Genoni en faalde niet, 3-2.
TEAM USA – TEAM ZWEDEN
Voor de laatste keer dat de Verenigde Staten Zweden op de knieën kreeg op het Olympisch toernooi, moet men terug naar de Spelen van 1960 in Lake Placid. 66 jaar na dato kruisten beide ploegen de degens in de kwartfinale in Milaan. Waar Team USA een dag extra rust had, rekende Tre Kronor in de tussenronde af met Letland. Een extra wedstrijd die met name in de eerste minuten van de wedstrijd goed zichtbaar waren.
Team USA vloog namelijk uit de startblokken en noteerden in de eerste vijf minuten een handvol schoten op het doel van Jacob Markstrom. Na een wat trage start kwamen de Scandinaviërs meer in de wedstrijd en drukten de ‘Stars and Stripes’ in het defensief. Het spel golfde op en neer, maar echt opgelegde kansen waren er in de eerste twintig minuten nog niet te noteren.
De start van de tweede periode was duidelijk voor de Zweedse brigade, die de Amerikanen in de eerste minuten het defensief in drongen. Het eerste serieuze gevaar kwam van de stick van Filip Forsberg, die de puck net niet langs goalie Connor Hellebuyck kreeg. Team USA nam het initiatief weer over en kreeg met name Jake Guentzel een levensgrote kans de score te openen, maar kwam hij andermaal Markstrom op zijn weg tegen.
EINDELIJK ONTBRANDING
Het bleek een voorbode voor de openingstreffer, want twee minuten later veranderde Dylan Larkin met succes een afstandsschot van Jack Hughes, waarmee de Detroit Red Wings forward zijn eerste treffer van het toernooi noteerde. De Amerikanen behielden het momentum en drukten Tre Kronor de rest van de tweede in het defensief.
In de laatste periode was het vooral de goalies die de score op 1-0 hielden. Jacob Markstrom en Connor Hellebuyck hielden hun goal schoon, maar moest laatstgenoemde in extremis zijn meerdere erkennen in Mika Zibanejad. De forward van New York Rangers schoot in een 6 v 5 situatie de puck vanaf ‘Ovi’s office’ achter de Jets-goalie en forceerde daarmee de derde overtime van de woensdag. Een overtime die een megakans voor Adrian Kempe opleverde, maar uiteindelijk Quinn Hughes het goudhaantje zag worden, die daarmee voor het eerst in 66 Olympische jaren USA de meerdere laat zijn van Zweden.
VANDAAG IN MILAAN
Over het mannentoernooi kunnen we vandaag heel kort zijn. Dat is er namelijk niet. De heren gaan vrijdag verder met de halve finales, die op basis van de plaatsing in de groepsfase zijn bepaald. De hoogst geplaatste in die eerste ronde treft in de halve finale dus het laagst geplaatste team dat nog over is. In dit geval betekent het voor de (neutrale) fans dat de ultieme finale tussen Canada en USA nog altijd in de pijplijn zit.
Helemaal zonder ijshockey hoeven we het ook niet te doen vandaag, want bij de vrouwen zijn ze al toe aan de finale. Dat wordt vanaf 16.40u een ouderwetse clash tussen aartsrivalen Team USA en Team Canada, waarbij de Amerikanen toch wel als topfavoriet beginnen aan dit duel na de 5-0 overwinning op Canada in de groepsfase.
Cover photo: Xavier Laine
Hey Dennis en de Wijze uit het Oosten. Ik heb weer vraagje voor jullie. Ik heb het gevoel dat het verschil tussen mannen en vrouwenijshockey minder groot is dan bij het voetbal. Hebben jullie daar ook een beetje zicht op? Ik heb me uitstekend vermaakt met de damesfinale en had het veel langzamer en houteriger verwacht. (Was m’n eerste damespotje die ik ooit gezien heb)
PS.. Ik weet niet hoeveel cognacjes die ontwerper van Frankrijk op had toen hij de Franse tenues aan het tekenen was maar ik ben het helemaal met Hans eens dat die redelijk ruk waren.
Hey Paul! Dank je wel voor je interessante vraag! (en dat woorden op waarde worden geschat! 😉 ) We komen daar komende week in onze NHL Power Play Podcast op terug als we de KO-fase gaan doornemen.