Home Blog Pagina 98

MNF: Eenvoudige zege 49ers zonder geblesseerde CMC

0

De San Francisco 49ers moesten tijdens MNF onverwachts doen zonder running back Christian McCaffrey. Het bleek tegen de New York Jets geen probleem, want Jordan Mason verving hem met verve. Hierdoor had Aaron Rodgers geen enkele kans in zijn rentree in de NFL, want hij verloor met 32-19.

Vooraf keek iedereen in dit duel vooral naar de terugkeer van Rodgers. Vorig jaar scheurde de quarterback al in de eerste drive zijn achillespees en was daarmee het hele seizoen uitgeschakeld. Na een revalidatie van een jaar was hij terug, maar het was wel te zien dat de inmiddels 40-jarige Rodgers in de afgelopen anderhalve jaar maar een handvol snaps had gespeeld.

Het kostte hem moeite om de aanval op gang te krijgen. Het hielp hierbij niet dat running back Breece Hall de bal fumblede op de tweede drive van de wedstrijd. Het gaf de 49ers de bal in ideale veldpositie en hoewel de defensie van de Jets opstond en een touchdown wist te voorkomen kwamen de 49ers wel op voorsprong.

BLESSURE CMC

In de drive erna kregen de fans van de Jets eindelijk een glimp van de potentie van de aanval te zien. Rodgers vond een aantal keer Garrett Wilson en Hall deed de rest in de eerste touchdowndrive van de Jets onder leiding van Rodgers. Zo kwamen de Jets op een 7-3 voorsprong.

Een voorsprong die in het tweede kwart verdween. Het was duidelijk dat er voor de aanval van de Jets nog voldoende werk te verrichten is, want de aanval ging in het tweede kwart twee keer three and out. Daar stond tegenover dat de 49ers maar bleven scoren. Hierbij viel vooral de rol van Jordan Mason op. De running back moest CMC vervangen, die met een achillespeesblessure aan de kant bleef. De ster van de aanval heeft al sinds het begin van trainingskamp last van de blessure, maar was vrijdag nog overtuigd dat hij maandag zou kunnen spelen. Vlak voor de aftrap bleek dit toch niet zo te zijn.

UITBLINKER JORDAN MASON

CMC werd uitstekend vervangen door Mason, die goed was voor 147 yards en een touchdown. Het zorgde ervoor dat de 49ers op acht drives op rij wisten te scoren. Onder leiding van Brock Purdy waren dit twee touchdowns en zes field goals. Uiteindelijk wisten de Jets meer touchdowns te scoren. De wisselvalligheid in de aanval en het onvermogen om verdedigend een stop te maken brak de ploeg uit The Big Apple uiteindelijk echter op in de eerste hele wedstrijd met Rodgers als quarterback.

Nu zal een nederlaag op bezoek bij de 49ers zijn ingecalculeerd, want die lieten weer eens zien de grote favoriet te zijn in de NFC. Geen CMC, een bijna onzichtbare Brandon Aiyuk met twee catches voor 28 yards en geen enkel probleem met één van de beste defensies in de league. Als dit het niveau in San Francisco is, wordt het een lastig jaar voor de concurrentie.


Lees ook de recaps van de vroege en late duels in de NFL op zondag.

Coverfoto: Darren Yamashita-Imagn Images

NHL 32-in-32 | Anaheim Ducks: Eindelijk het jaar van de doorbraak?

0

Op dinsdag 8 oktober (22.30 uur Nederlandse tijd) schieten de St. Louis Blues en Seattle Kraken het seizoen 2024-2025 in gang in Noord-Amerika. Het aftellen is dus begonnen en bij SportAmerika doen we dat traditioneel met onze voorbeschouwing. De komende 32 dagen nemen we elke dag een team onder de loep in onze 32-in-32. We eindigen op 8 oktober met titelhouder Florida en vliegen vandaag mee met een team dat teruggrijpt op het oude logo en tenue: Anaheim Ducks.

2023-2024: DOORBRAAK BLIJFT UIT

Vorig jaar om deze tijd hadden de Anaheim Ducks er waarschijnlijk niet op gerekend in 2024 nu al aan de beurt te zijn in onze 32-in-32. Ze hadden ’t zeker niet gehoopt, want in Orange County begonnen ze toch wel met wat verwachtingen aan het seizoen. Aan talenten immers geen gebrek en ergens zal er een punt komen dat dit talent ook daadwerkelijk tot bloei komt. Dat is althans hoe het zou moeten werken. De ploeg van de nieuwe head coach Greg Cronin kende ook een aardige start waarin ze tussen 24 oktober en 5 november zelfs zes wedstrijden op rij wonnen.

Later in het seizoen bleek die serie de bekende dode mus. Heel even droomde de achterban van nieuw succes, maar een voorlaatste plek in de Pacific was uiteindelijk hun deel. Zoals veel teams hadden de Ducks ook met de nodige blessures te maken. Zo werd veel verwacht van rookie Leo Carlsson, maar kwam de Zweed tot slechts 55 duels. Frank Vatrano was aan het einde van de rit de enige die alle wedstrijden speelde. En juist bij hem was dat weer niet de bedoeling. Vatrano draaide een dusdanig goed jaar (37G en 60 punten) dat verwacht werd dat hij rond de trade deadline wel zou vertrekken.

GELEIDELIJKE PROGRESSIE

Net als de twee vorige teams in onze 32-in-32 zijn de Ducks een team in rebuild. Waar zowel de Sharks als Blackhawks duidelijk stappen hebben gezet, is de indruk dat de progressie in Anaheim wat stagneert. Dit komt voornamelijk door Trevor Zegras. De wereld lag aan de voeten van dit supertalent. Zegras was zelfs het gezicht van de officiële NHL-game. Op het ijs staat zijn ontwikkeling echter stil. Binnen de NHL is het zelfs zo’n beetje het slechtst bewaarde geheim dat GM Pat Verbeek de 23-jarige centre ergens probeert te slijten in ruil voor hoge picks of steengoede prospects.

Met 6 goals en 15 punten in 33 wedstrijden wil Zegras het vorige seizoen zo snel mogelijk vergeten. Door zijn speelse – soms wat onvolwassen – manier van spelen, was hij lang het boegbeeld van de jonge garde in Anaheim, maar die rol is Zegras wel kwijt. Mason McTavish, third-overall in 2021, speelt misschien ietsje minder spectaculair maar heeft al wel back-to-back seizoenen met meer dan 40 punten op z’n naam. Dan hebben ze ook nog Leo Carlsson. De Zweedse second-overall van 2023 begon goed vorig jaar, maar wist blessures niet buiten de deur te houden. Dat hij een begenadigde spelers is, werd echter duidelijk. Carlsson scoorde 12 goals in de 55 duels die hij speelde en zal komend seizoen een flinke stap in zijn ontwikkeling willen zetten.

GAUTHIER HET ONTBREKENDE STUKJE?

Carlsson is de beoogde centre voor de eerste lijn en krijgt daar gezelschap van een zeer interessante speler. Cutter Gauthier kwam vorig jaar al over van de Flyers en speelde zijn eerste en enige NHL-wedstrijd op 18 april tegen Vegas. Gauthier staat bekend als doelpuntenmaker en zijn goals kunnen ze in Anaheim goed gebruiken. Alleen Chicago en San Jose scoorden minder dan de ploeg van Greg Cronin.

Deze coach werd vorig jaar aangesteld omdat Cronin een goede docent heet te zijn. Op het ijs kreeg hij daarvoor al bijval van tweevoudig Cup-winnaar Alex Killorn en de al genoemde Frank Vatrano. Robby Fabbri mogen we met zijn 28 jaar toch ook wel tot de ervaren spelers rekenen. Hij werd op 3 juli overgenomen van de Detroit Red Wings en hoopt de pechvogel – Fabbri wordt iets te vaak getroffen door blessures – in Motown te hebben achtergelaten. De winger gaat naar verwachting een lijn vormen met McTavish en dertiger Ryan Strome. Dat is niet direct de meest productieve speler op het roster, maar Strome is wel heel degelijk en betrouwbaar.

Isac Lundestrom, Brett Leason en Ross Johnston zijn zomaar wat namen voor de vierde lijn. Samen was dit drietal vorig jaar goed voor 17 goals. Daarvan nam Leason er al 11 voor zijn rekening. Het geeft nog maar eens aan dat Pat Verbeek niet voor niets spelers als Steven Stamkos of Jonathan Marchessault naar Anaheim had gehaald. We weten inmiddels dat zij niet voor Californië kozen, maar voor Nashville. Daar waar de kans op direct succes toch wat groter is.

DEFENSIEVE KEUZE IS REUZE

Dat Verbeek het probeerde bij een paar free agents van naam maakt het voor de fans lastiger te verkroppen dat hun Ducks zich vrij rustig door het off-season bewogen. Dat routinier Brian Dumoulin de enige defensieve versterking is, is niet zo vreemd. Anaheim heeft aanvallend niets te klagen over talent, maar op de blauwe lijn is het helemaal smullen. Pavel Mintyukov is pas 20 maar debuteerde vorig seizoen alsof hij al jaren op het allerhoogste niveau acteert.

De eveneens 20-jarige Olen Zellweger kreeg ook de nodige complimenten. Hij vulde de vacature die ontstond na de trade van Jamie Drysdale naar de Flyers voortreffelijk in. Zellweger bevestigde daarmee min of meer het gevoel binnen de organisatie dat ze het verlies van Drysdale wel intern kunnen opvangen. Tristan Luneau is overigens nog zo’n 20-jarig aanstormend talent op de blauwe lijn. De Canadees speelde slechts zeven wedstrijden vorig jaar, maar lijkt klaar voor een grotere rol binnen de line-up. Dat zou dan weer slecht nieuws zijn voor Jackson LaCombe, die in 2023-2024 een vaste waarde was. De 23-jarige verdediger zal zich moeten verbeteren wil hij ’t nog jongere grut achter zich houden.

Is het dan alleen maar jong en bleu op de blauwe lijn? Nee, bepaald niet. De 32-jarige Dumoulin werd opgepikt bij de Kraken en heeft aan de hand van Sidney Crosby en Evgeni Malkin natuurlijk al heel veel meegemaakt in de NHL. Dergelijke successen kende Radko Gudas dan wel niet, maar de 34-jarige is ook een uitstekende mentor voor al deze jonge talenten. Datzelfde kunnen we zeggen over Cam Fowler. De bijna 33-jarige blueliner kan de jonkies daarnaast ook nog flink wat clubliefde bijbrengen, want Fowler begint al aan zijn vijftiende seizoen als Duck.

GIBSON NOG ALTIJD EEN DUCK

John Gibson is ook niet weg te denken uit de line-up van de Ducks, maar hier kleeft wel een bijzonder verhaal aan. De nu 31-jarige goalie wil het warme nest in Anaheim namelijk verlaten en ook de club zou een vertrek helemaal niet erg vinden. Logischerwijs duikt zijn naam dan veelvuldig op wanneer teams op zoek zijn naam goalies, maar een geschikte danspartner heeft Verbeek tot op heden niet gevonden. Vreemd is dat niet, want Gibson kost met $ 6.4 miljoen per jaar een lieve duit en is ver verwijderd van de vorm van een jaar of vijf, zes geleden. Dat de Ducks in die periode kwalitatief een flinke jas uit hebben gedaan, zal daar ongetwijfeld mee te maken hebben.

De – met alle respect gesproken – dure en oude Gibson ligt nog drie seizoenen vast en zit eigenlijk de ontwikkeling van Lukas Dostal een beetje in de weg. De 24-jarige Tsjech wordt gezien als een groot talent en zette vorig jaar (.902 sv% ten opzichte van .888) ook betere cijfers op het bord. Dostal zou maar wat graag het stuur in handen krijgen als starter van de franchise en dat stuur zou bij de Tsjech ook in goede handen zijn.

VOORSPELLING: GEDULD WORDT NOG NIET BELOOND

Leidt de weg der geleidelijkheid uiteindelijk naar succes? In Anaheim geen grote veranderingen, maar mikt men op de ontwikkeling van de al aanwezige spelers. Gezien het talent dat er rondloopt geen vreemde gedachte. Met spelers als Killorn, Dumoulin en Troy Terry hebben de jonkies ook wel degelijk teamgenoten om tegenop te kijken. Terry is misschien wel het mooiste voorbeeld. Na een paar moeizame jaren in de League brak de aanvaller in 2021-2022 definitief door en stopte daarna niet meer met scoren.Naar hem zal ook in 2024-2025 gekeken worden als het op productiviteit aankomt.

Het ontbreekt dit jonge roster nog altijd aan depth scoring. Mede daardoor lijkt een plek in het postseason nog steeds een brug te ver. Anaheim stond voor het laatst in 2018 in de play-offs, maar heeft naast al het talent nog een troef in handen de komende jaren. De Ducks krijgen veel meer ruimte in het salarishuis en worden dus ook interessanter voor free agents. Het zijn bespiegelingen waar ze zich in Orange County, met hun nieuwe logo en tenue, nog maar even aan vast moeten houden. De verwachting is dat zij komend seizoen de wereld nog niet gaan verbazen, maar geef deze franchise nog maar wat tijd! Ook zij hebben de weg omhoog echt wel gevonden!

Cover photo: Jonathan Hui/USA TODAY Sports

NFL op zondag: Lions ontsnappen, boegeroep in Cleveland

0

Het duurde minder dan een helft voor het eerste boegeroep in Cleveland al te horen was. De Browns waren op eigen veld volstrekt kansloos tegen de Dallas Cowboys. Dat waren de Rams zeker niet in Detroit, want de ploeg leek op weg naar de zege. Toch wisten de Lions nog te ontsnappen. Hoe? Dat lees je in de recaps van de late duels in de NFL op zondag.

LIONS IN OVERTIME LANGS RAMS

Los Angeles Rams @ Detroit Lions | 20-26 (OT)

De Lions leken zondagavond een stuk minder moeite te hebben met de Rams dan vorig jaar in de play-offs. Toen won Detroit met een punt verschil (24-23), in de rematch ging het in de eerste helft een stuk soepeler. De Lions, een van de topfavorieten om de NFC te winnen, kwamen vroeg in het derde kwart met 17-3 voor. Op dat moment moesten de Rams het ook nog stellen zonder Puka Nacua. De receiver ving vier ballen in de eerste helft, voor hij met een knieblessure naar kant moest.

Toch wisten de Rams terug te komen in het duel. Dit was vooral aan Cooper Kupp te danken. De veteraan werd maar liefst 21 keer gezocht door Matthew Stafford. Kupp zou veertien receptions hebben voor 110 yards en de touchdown die de Rams een 20-17 voorsprong gaf. De bezoekers kregen met nog vier minuten op de klok de bal terug, maar het lukte de aanval niet om het duel uit te spelen. Enkele incompletions en runners die uit zichzelf het veld uitliepen om de klok te stoppen zorgden ervoor dat de Lions een laatste kans kregen met meer dan 2 minuten op de klok.

Een kans waar ze optimaal van profiteerden, want de Rams zouden de bal niet meer zien. Eerst zorgde Jared Goff ervoor dat er via een fieldgoal een verlenging kwam. In overime wonnen de Lions de toss. De bal ging vervolgens vooral naar David Montgomery. De runningback bekroonde de drive met de winnende touchdown.

COWBOYS HEBBEN GEEN KIND AAN BROWNS

Dallas Cowboys @ Cleveland Browns | 33-17

Dak Prescott was zondag vastbesloten te laten zien dat hij zijn nieuwe contract van 60 miljoen dollar per jaar waard is. Op bezoek bij de Browns kwamen de Cowboys nog met 3-0 achter, maar daarna domineerde de ploeg het duel. Op alle vlakken. De Cowboys kwamen op voorsprong na de eerste TD-pass van Prescott in het seizoen. Voor de rust volgden nog een rushing TD van de teruggekeerde Ezekiel Elliott en twee fieldgoals. De Browns konden hier helemaal niets tegenover zetten.

Bij rust had de thuisploeg pas een first down en 54 total yards on offense. Voor de fans reden om het team te trakteren op een flink boegeroep bij rust. In de tweede helft ging het niet veel beter voor de Browns. KaVontae Turpin liep na de eerste drive van de Browns de punt terug voor een touchdown, waarmee het duel helemaal gespeeld was. De Cowboys haalden hun voet van het gaspedaal en wonnen uiteindelijk met 33-17 het eenzijdige duel.

OVERIGE GAMES

Las Vegas Raiders @ Los Angeles Chargers | 10-22: Jim Harbaugh is zijn periode in Los Angeles begonnen met een zege. Grote uitblinker in het duel was J.K. Dobbins. De runningback kreeg tien keer de bal en was goed voor 135 yards en een touchdown in het vierde kwart. Het hielp de Chargers om de in het eerste kwart opgelopen achterstand te repareren. Een late TD-pass van Justin Herbert zorgde ervoor dat het een overtuigende zege leek, maar er is ook bij de Chargers nog veel werk te verzetten.

Denver Broncos @ Seattle Seahawks | 20-26: Bo Nix is er niet in geslaagd zijn eerste start te winnen. Bij rust stonden de Broncos nog met 13-9 voor, maar na rust waren de Seahawks veel te sterk. Dat de Broncos voorstonden, kwam voor een groot deel door de verdediging, want die wist in het tweede kwart maar liefst twee safeties af te dwingen. De kansen die de Broncos kregen werden niet gepakt, want Nix was in zijn NFL-debuut goed voor maar 133 yards en twee intercepties. Kansen die je Geno Smith, ondanks een lelijke interceptie, niet moet geven. In de tweede helft liepen de Seahawks ver uit, voor Nix de score nog iets draaglijker kon maken.

Washington Commanders @ Tampa Bay Buccaneers | 20-37: Ook Jayden Daniels kon zijn eerste NFL-start niet in een overwinning omzetten. De rookie van de Commanders kan terugkijken op een prima debuut met 184 passing yards, 88 rushing yards en twee rushing touchdowns. Wel had hij drie fumbles, maar die leidden niet tot balverlies. Toch was het niet genoeg, maar dat kwam vooral omdat de Commanders totaal geen antwoord hadden op Baker Mayfield. Die lijkt de lijn van vorig jaar doorgetrokken te hebben en gooide vier touchdowns op weg naar een ruime zege.


Lees hier de recaps van de vroege duels in de NFL op zondag.

Coverfoto: Nick Cammett/Getty Images

NFL op zondag: Bills komen knap terug, Texans winnen divisieduel

0

Eindelijk was de onmiskenbare intro van NFL Redzone weer te horen: “Seven hours of uninterrupted football” begonnen om 19:00. Acht wedstrijden tegelijkertijd die voor veel fans de eerste echte meting zijn van waar hun team staat. Voor fans van de Bills en de Texans begon de eerste speelronde voorspoedig. De Cardinals en Colts likken hun wonden. Verder gingen de Panthers kansloos onderuit tegen de Saints en won Caleb Williams bij zijn NFL-debuut. Lees dit en meer in de reviews van de vroege games op zondag.

Bills komen defensieve worstelingen te boven

Arizona Cardinals @ Buffalo Bills | 28-34

De Buffalo Bills begonnen het seizoen met een hoop vraagtekens terwijl de Cardinals vooral hoopten te oogsten met hun talentvolle offense. Bij de rust leek het erop dat dit ook de verhoudingen zouden zijn. Er stond geen maat op de Arizona offense en de Bills defense speelde zeer onwennig. Met het vertrek van mannen als Jordan Poyer, Micah Hyde en Tre’davious White, plus de zware blessure voor Matt Milano, was dit geen verrassing. Dat Josh Allen de eerste, veelbelovende drive fumblede hielp ook niet. De Cardinals liepen zonder enige moeite uit naar een 17-3 voorsprong in het tweede kwart, maar vlak voor rust kwam Buffalo op 17-10. Het bleek het startschot van een comeback voor de Bills.

Aan het begin van de tweede helft ontving Buffalo de bal en leidde Allen zijn team wederom naar een touchdown: 17-17. Er volgden twee punts waarna Kyler Murray de bal verloor aan Bills linebacker Dorian Williams. Allen verzilverde deze fout met een touchdown pass op Khalil Shakir: 17-24. Arizona begon het vierde kwart met een field goal waarna de teams touchdowns afwisselden. Daarmee kwam de stand op 31-28, de Cardinals hadden een succesvolle 2-pt conversion. Buffalo scoorde nog een field goal en daarna sloot de defense een moeilijk duel goed af. Een turnover on downs maakte korte metten met de kansen op een overwinning van de Cardinals.

Texans trekken aan langste eind in divisieonderonsje

Houston Texans @ Indianapolis Colts | 29-27

De Houston Texans waren lange tijd één van de zorgenkindjes in de NFL. Deshaun Watson leek de franchise weer glorie te brengen, maar zijn carrièreverloop is bekend. CJ Stroud kwam naar Houston en deed Watson in zijn eerste seizoen direct vergeten. Met grote aanwinsten in het offseason moeten de Texans nu de volgende stap zetten: Verder in de play-offs. Week 1 bood hen direct een serieuze krachtmeting. Men mocht op bezoek bij de Indianapolis Colts met een fitte Anthony Richardson en Jonathan Taylor. Het duel begon weifelend aan beide kanten en na het eerste kwart stond het 7-6 voor de Colts. Daar kwam verandering in door een touchdown pass van CJ Stroud aan het begin van het tweede kwart op één van zijn nieuwe targets: Stefon Diggs. Indy wilde wat terugdoen, maar een pass van Richardson werd in de Redzone onderschept door Calen Bullock.

In de tweede helft werden de rollen ietwat omgedraaid. De Colts scoorden hun tweede touchdown door een 5-yard rush van Jonathan Taylor. Door een geblokkeerde punt van de Texans werd hij nagenoeg direct in stelling gebracht: 15-13 Texans. Het spektakel werd echter bewaard voor het laatste kwart. De eerste vier drives leverden vier touchdowns op, twee per team. Vooral de armkracht van Anthony Richardson sprong hierbij in het hoog. Na een 60-yard touchdown in het eerste kwart, was het er ditmaal eentje van 54 yards. Het zou echter niet voldoende zijn, want de Texans deelden mee in de vreugde en kregen de bal om het duel af te sluiten. Dat deden Stroud en zijn offense vakkundig.

Overige games

Pittsburgh Steelers @ Atlanta Falcons | 18-10 Quarterback Russell Wilson werd in ieder geval voor de eerste speelronde als starter genoemd. Een last minute blessure gooide echter roet in het eten, waardoor Justin Fields begon. Fields was niet degene die dit duel voor de Steelers over de streep trok, dat was de defense. Goed voor drie takeaways en met constante druk op Kirk Cousins maakten zij het de Falcons offense onmogelijk om iets van de grond te krijgen. Fields, op zijn beurt, bracht kicker Chris Boswell zes keer in stelling en dat zorgde voor de 18 punten.

Tennessee Titans @ Chicago Bears | 17-24 De verwachtingen waren hooggespannen voor Caleb Williams. Kon de first overall pick van de Bears zorgen voor een omslag bij de legendarische franchise? Lang leek het er in week 1 niet op, maar uiteindelijk trok Chicago aan het langste eind. Overigens kwam dat niet door hun nieuwe aanvalsleider. De rookie zag er zeer oncomfortabel uit en had geen enkel aandeel in een touchdown. Die kwamen van de defense en special teams. Voor Tennessee waren het aanvallende fouten en een sterke Chicago defense die hen de kop kostten.

New England Patriots @ Cincinnati Bengals | 16-10 Met Joe Burrow under center ben je altijd een play-offkandiaat en wellicht zelfs meer. Beginnen tegen één van de kandidaten voor de first overall pick in 2025 moet dan prettig zijn. Voor de Bengals gold dit niet. Jerod Mayo, de nieuwe Patriots head coach, was namelijk direct succesvol. Het was de Pats defense die de Bengals in bedwang hield en de offense die met grote nadruk op de run (Rhamondre Stevenson: 120 yards, 25 carries, TD) Joe Burrow op de bank hield. Aan de overkant had Jacoby Brissett een solide avond terwijl de Bengals offense elkaar nog absoluut niet kon vinden.

Jacksonville Jaguars @ Miami Dolphins | 17-20 Lang ging het gelijk op, maar een field goal in de laatste seconden bracht de Dolphins de overwinning. Tyreek Hill (7/12, 130 yards, TD) was de man van de dag voor Miami, maar het scheelde weinig of hij had de kleedkamer niet eens bereikt. Buiten het stadion werd hij op buitenproportionele wijze in de boeien geslagen voor een minor traffic violation. Lang leek het erop dat de Jaguars zouden zegevieren. Bij rust leidden ze met 17-7, maar na de pauze stortte het in. De fumble van Travis Etienne deed hen de das om, aangezien hij op weg was naar de endzone.

Carolina Panthers @ New Orleans Saints | 10-47 Bryce Young was de first overall pick in 2023, maar kwam terecht in een alles behalve gespreid bedje. De Panthers zijn een franchise in zwaar weer en dat lijkt zich door te trekken in 2024. Op bezoek bij de Saints volgde een stevige oorwassing. Derek Carr had alle tijd in de pocket en strooide met heerlijke passes. De 59-yard touchdown pass op Rashid Shaheed was er eentje om in te lijsten. Aan de andere kant had Young (13/30, 161 yards, 2 INTs) een vrij kansloze avond, evenals zijn collega’s. Hierbij mag ook de hoed af voor de Saints secondary. Zij hadden Young en zijn offense het gehele duel in de tang.

Minnesota Vikings @ New York Giants | 28-6 Net als de Panthers zijn de New York Giants een franchise in zwaar weer. Brian Daboll kwam over van de Bills, maar kon tot dusverre nog niet zorgen voor een ommekeer. Wie wel een flinke ommekeer genoot, was Sam Darnold (19/24, 208 yards, 2 TD, INT). De voormalig third overall pick van de New York Jets vond onderdak in Minnesota en is de starter door een blessure bij rookie JJ McCarthy. Zijn evenknie bij de Giants, Daniel Jones (22/42, 186 yards, 2 INT), had een zware avond. De twee keer dat hij in het vierde kwart de Redzone bereikte, leidden tot niets. Ook de defense wist geen vuist te maken. Wederom een slechte voorbode voor Big Blue.


Lees ook de reviews van TNF en FNF!

Coverfoto: AP Photo/Jeffrey T. Barnes

NHL 32-in-32 | Chicago Blackhawks: Connor Bedard krijgt hulptroepen

0

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Op dinsdag 8 oktober openen St. Louis Blues en Seattle Kraken om 22:30 uur Nederlandse tijd officieel het Noord-Amerikaanse bal. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Florida Panthers. Nadat we gisteren de reeks met een uitgebreide ode aan het meesterwerk van San Jose Sharks GM Mike Grier aftrapten, staat vandaag die andere “franchise in de steigers” centraal: Chicago Blackhawks.

2023 – 2024: OPEENSTAPELING VAN RUMOER

Zelfs de meest doorgewinterde en die-hard Blackhawks fan zal zonder enige vorm van twijfel bevestigend knikken als men vraagt naar de jacht op Connor Bedard. Het generationele talent stond zoals bekend vorig jaar zomer op de rol voor een first-overall selectie in de 2023 NHL Entry Draft, waar Chicago als door een wonder de Draft Lottery won en de hoofdprijs in haar schoot geworpen kreeg.

Met het erbarmelijke seizoen 2022 – 2023 nog vers in het achterhoofd, keken de fans reikhalzend uitkijken naar het debuut van hun nieuwe face of the franchise. Het Front Office in het United Center had er bovendien alles aan gedaan om hun oogappel in een gespreid bedje aan het grote werk te laten ruiken. Zo kwamen achtereenvolgens Nick Foligno, Corey Perry, Taylor Hall en Ryan Donato allen richting Chicago, om de zo broodnodige ervaring op het roster te krijgen. Bovendien tackelde GM Kyle Davidson hier ook direct het potentieel van Lukas Reichel mee, die na het vertrek van Patrick Kane en Jonathan Toews verdronk in het rode shirt.

Toegegeven. Het draaide in die eerste weken uitstekend. Na de symbolische openings face-off tegen Pittsburgh Penguins (Crosby vs Bedard) was het spel van Chicago niet top of the bill, maar de toevoegingen van met name Foligno, Hall en Perry bleken schoten in de roos.

COREY PERRY OP STRAAT

Eind november kwam er abrupt een einde aan dat prima begin. Met de hele affaire rondom Kyle Beach in het kampioensjaar 2010 nog vers in het geheugen, leek de rust eindelijk wat wedergekeerd, maar in een kort statement liet Chicago weten dat het, na een gesprek met het kamp Perry, het contract van de forward per direct verscheurde. In de media doken de wildste verhalen op — met als stralende middelpunt toch wel een vermeende affaire met mama Bedard —. Een statement namens Corey Perry maakte echter vrij snel een einde aan de vele geruchten, maar tot op de dag van vandaag wordt er getwijfeld aan de waarheid daarvan.

Na een enigszins hoopvol begin stortte de boel na het vertrek van de forward aardig in. Niet in de eerste plaats om het feit dat forward Taylor Hall krap een week daarvoor een streep door het restant van zijn seizoen zag gaan. In de ontmoeting met Columbus Blue Jackets op 22 november kreeg de knie van de Canadees een dusdanige opdonder, dat een operatie noodzakelijk bleek.

In januari kreeg head coach Luke Richardson ook nog eens te maken met een afwezigheid van Nick Foligno, die een fractuur aan zijn hand op liep. De forward was tot aan zijn blessure een bepalende factor in het spel van Connor Bedard en de twee konden elkaar blindelings vinden.

Uiteindelijk eindigde Chicago — zoals verwacht — kansloos onderaan in de Central Division en hield het in puntenaantal alleen San Jose Sharks onder zich in de NHL eindranking. Het leverde de roodhemden — uiteraard na de Draft Lottery — de second overall pick op in de 2024 NHL Entry Draft, waar ze blue-liner Artyom Levshunov zonder twijfel oppikten.

KYLE DAVIDSON BOUWT AANVALLEND LEKKER DOOR

Ondanks het feit dat het aanvallend vorig seizoen in rap tempo ineenstortte, weerhield het GM Kyle Davidson er niet van om zijn beleid van het vorige offseason mee te nemen naar deze zomer. Uiteraard draait het de komende jaren natuurlijk alleen maar om Connor Bedard, maar het vertrek van onder meer Tyler Johnson (UFA), Taylor Raddysh (Washington Capitals), Rem Pitlick (UFA), Reese Johnson (Minnesota Wild), Colin Blackwell (Dallas Stars) en MacKenzie Entwistle (Florida Panthers) is uitstekend opgevangen.

Geheel in stijl met de toenmalige situaties waarin Sidney Crosby en Connor McDavid in hun sophomore jaar verkeerden, strijken onder meer Teuvo Teravainen, Tyler Bertuzzi, Ilya Mikheyev, Craig Smith en Pat Maroon allen in Chicago neer. Van alle namen springen die van Teravainen en Bertuzzi het meest in het oog.

Beide forwards kan men langs dezelfde meetlat leggen: Top six, scorend vermogen en geeft de powerplay (vorig seizoen 16.6%) meer diepte en flexibiliteit. Bovendien betekent het voor Teravainen (Carolina Hurricanes) een terugkeer op het oude nest. De Fin werd in 2012 in de eerste ronde van de Entry Draft door de Blackhawks opgepikt en was in 2015 onderdeel van de derde Stanley Cup titel in vijf jaar tijd voor de roodhemden. Teravainen komt voor 3x $5.4 miljoen op de loonlijst, waar Bertuzzi (Toronto Maple Leafs) het met 4x $5.5 miljoen moet zien te “rooien”. Onderin de aanvallende depth chart hengelt Kyle Davidson met Craig Smith (Dallas Stars) en Pat Maroon (Minnesota Wild) — beide hebben voor één jaar getekend — ook de broodnodige ervaring binnen.

Al met al is er aanvallend zeker het nodige om naar uit te kijken. Zo blijven Nick Foligno en defensieve centre Jason Dickinson langer op de loonlijst en als Andreas Athanasiou en Taylor Hall hun groove enigszins terug vinden, heeft Chicago gewoon een stabiel roster (op papier) staan.

BLUE-LINE OOK DIEPER, VALSE START TUSSEN DE PALEN

Wellicht viel de blue-line het voorbije seizoen volledig in het niet bij de komst van Connor Bedard, maar met Alex Vlasic als stralende lichtpunt op de blauwe lijn was het achterin in zekere zin ook genieten. De second rounder van 2019 brak het afgelopen seizoen definitief door in de NHL. De Amerikaan kwam in 76 optredens tot een totaal van zestien punten, maar liet vooral in defensief opzicht zien een “zekerheid” te gaan worden in de top-four. De boomlange Vlasic leidde het blue-line klassement het voorbije seizoen in zo’n beetje iedere denkbare categorie, wat hem in april een dikverdiende zesjarige contractverlenging — $27 miljoen, $4.5 AAV — opleverde.

Naast usual suspect Seth Jones — al is zijn monsterlijke cap hit van $9.5 miljoen nog altijd een blok aan het Chicago been — beschikt head coach Luke Richardson het komende seizoen dan eindelijk over wat meer diepte op de blauwe lijn. Vanuit Vegas komt “Chicago-beul” Alec Martinez — 1x $4 miljoen — over. In 2014 zorgde de toenmalige LA King in Game 7 van de Western Conference Final in overtime voor het uiteenspatten van de back-to-back droom in Illinois.

Vanuit Toronto hebben de Blackhawks in de persoon T.J. Brodie eveneens een prima versterking op zowel korte-, als lange termijn. De 34-jarige Canadees begint na lange periodes in Calgary en Toronto voor het eerst aan een Amerikaans avontuur en drukt met 2x $3.75 miljoen niet zwaar op de begroting. Met een extra jaar NHL in de benen zal het publiek ook met smart uitkijken naar de kunsten van Kevin Korchinski, die in 2022 als zevende overall werd gedraft.

LEUKE TANDEM (OP PAPIER)

Tussen de palen is het voor een goalie in de huidige rode staat allesbehalve rozengeur en maneschijn. Het voorbije seizoen was Petr Mrazek overigens een leuke uitzondering op de regel. Van de acht goalies die het voorbije seizoen bij de bottom five franchises minimaal 30 wedstrijden achter hun naam schreven, was hij de enige die boven de .903 sv% uitkwam (.907, red.). Het leverde de Tsjech niet alleen een flink pak veren in het achterwerk op, maar van zijn tweejarige verlenging (2x $4.25 miljoen) was iedere cent dubbel en dwars verdiend.

Toch heeft Kyle Davidson ook between the pipes de nodige kwaliteit binnenboord gehaald. Na een formidabel seizoen in Winnipeg (2.00 GAA, .927 sv%) heeft Chicago goalie Laurent Brossoit tot een tweejarig verblijf in Illinois verleidt. In de tandem met Vezina Trophy winnaar Connor Hellebuyck excelleerde de 31-jarige Canadees, maar wilde de goalie vooral elders voor eigen kansen gaan. Grote smet op de feestvreugde is echter de noodgedwongen meniscusoperatie, die vorige week heeft plaatsgevonden. Het houdt de goalie minimaal vijf tot zeven weken uit de roulatie, waarmee Training Camp en de start van het seizoen al een utopie lijken.

VOORSPELLING: OPKLIMMEN UIT HET DAL

Alle ogen in Chicago en omstreken zullen uiteraard ook het komende seizoen enkel en alleen op de prestaties van Connor Bedard gericht zijn. Als kersvers winnaar van de Calder Trophy zal de Canadees zijn prima rookie season (wellicht als captain) een vervolgstap willen geven en mits de problematiek buiten de muren van het United Center blijven, lijkt dit ook in de lijn der verwachting te liggen.

Waar het vorig seizoen in Chicago vooral aanvallende versterkingen verwelkomde, heeft het Front Office op iedere linie uitstekende zaken gedaan. Bedard heeft voorin weer de nodige ervaring om zich heen, is de blue-line (veel) dieper geworden en is de tandem Mrazek – Brossoit ook niet vervelend.

Toch hoeven de fans zich geen illusies te maken van enig play-off aspiratie. Met onder meer een sterk verbeterd Nashville en Utah is de (sub)top van de Central breder geworden en blijven de Blackhawks de hekkensluiter in de divisie. Desondanks zullen de fans de ontwikkeling van Connor Bedard, Lukas Reichel, Kevin Korchinski en Alex Vlasic met bovengemiddelde interesse volgen.

Cover photo: Winslow Townson-USA TODAY Sports

NHL 32-in-32 | San Jose Sharks: New kids in Tealtown!

0

Op dinsdag 8 oktober (22.30 uur Nederlandse tijd) schieten de St. Louis Blues en Seattle Kraken het seizoen 2024-2025 in gang. In Noord-Amerika dan, want op 4 en 5 oktober is Praag de plaats van handeling van de Global Series. Het aftellen is dus begonnen en bij SportAmerika doen we dat traditioneel met onze voorbeschouwing. De komende 32 dagen nemen we elke dag een team onder de loep in onze 32-in-32. We eindigen op 8 oktober met titelhouder Florida en vangen vandaag aan met het slechtste team van vorig seizoen: San Jose Sharks.

2023-2024: HISTORISCH BELABBERD

In de geschiedenis van de NHL zijn we best slechte teams tegengekomen. We moeten echter heel goed zoeken om ze zo abominabel te zien als de San Jose Sharks in 2023-2024. Het begon al vreselijk met 0 (nul!) overwinningen in de eerste elf wedstrijden. Dan waren er nog twee nederlagen (op rij!!!) waarin de tegenstander de dubbele cijfers haalde en tot overmaat van ramp werd vlak voor de trade deadline publiekslieveling Tomas Hertl getrade. Naar de Vegas Golden Knights, mind you. In korte tijd uitgegroeid tot één van de grote aartsrivalen van de Sharks.

De cijfers na 82 wedstrijden waren dan ook keihard. Slechts 19 overwinningen, met 47 punten nog net niet de slechtste score in de recente NHL-geschiedenis en een negatief doelsaldo van – hou je vast – 150. Chicago was de enige die nog enigszins in de buurt kwam met -111. Het zal dan ook vreemd klinken dat één van de positieve verrassingen goalie Mackenzie Blackwood was. De sluitpost kwam over van de Devils, bleef eindelijk eens fit en behoedde de Sharks voor nog meer tegengoals en nederlagen. Dat ze stijf onderaan eindigden in de Pacific Division én de NHL zal na deze opsomming niemand verbazen.

GRIER PAKT DE SLOOPHAMER

Voor de getrouwen in de Bay Area en (ver) daarbuiten was het dus een seizoen om snel te vergeten. Of toch niet? Op het ijs was het dan wel kommer en kwel voor Team Teal maar op kantoor pakte general manager Mike Grier er eens een goede sloophamer bij. Na zijn aanstelling twee jaar geleden wist de GM dat deze franchise aan de grond zat. Oude spelers, lange en veel te dure contracten en een hele matige – zeg maar gerust slechte – groep met prospects. Grier wist dat er wat moest gebeuren om deze ooit zo succesvolle club weer de weg naar boven in te laten slaan en hij wist dat dit niet met fluwelen handschoentjes kon.

Aanvankelijk deed zijn manier van werken veel wenkbrauwen fronsen. Brent Burns werd van de hand gedaan, Erik Karlsson volgde en ook van onder meer Timo Meier en Tomas Hertl werd afscheid genomen. Stuk voor stuk uitstekende spelers, maar ook spelers in het bezit van erg dure contracten die niet pasten in de rebuild die Grier voor ogen had. Hij wilde het huis niet renoveren. Dit huis moest eerst volledig tegen de vlakte om daarna een schitterende nieuwe woning op diezelfde plek te kunnen bouwen.

In ruil voor de genoemde sterren harkten Grier en de Sharks de ene na de andere mooie draft pick binnen. Op die picks komen we straks nog terug. Eerst gaan we het proces even duiden. Buitenstaanders zagen dat Grier de gevestigde namen uitzwaaide en soms waren de bakken met kritiek niet aan te slepen. Hadden ze wat beter gekeken, dan hadden ze gezien dat Grier niet alleen draft picks verzamelde, maar ook veel, heel veel geld vrijmaakte. De Sharks waren jarenlang met handen en voeten gebonden aan de salary cap, maar Grier had slechts achttien maanden nodig om ook het salarishuis tot de grond toe af te breken.

HEEL WEINIG VAN HETZELFDE

Het zichtbare resultaat van dit alles was dat vreselijk slechte vorige seizoen. Slechte spelers krijgen echter ook weinig geld en dat komt Grier op de lange termijn dan weer goed uit. Dat is eigenlijk ook de reden waarom we in deze preview nog zo weinig spelers van het roster uit 2023-2024 tegen zijn gekomen. Dit heeft weinig zin aangezien de overgrote meerderheid toch niet terugkeert komend seizoen.

Niemand op de burelen zal het hardop uitspreken, maar die slechte spelersgroep deed eigenlijk precies dat waar ze voor gehaald waren. Verliezen en als laatste eindigen in de NHL. Toen tijdens de draft lottery in mei de lottoballetjes ook nog precies goed vielen voor de Sharks wist Mike Grier dat hij kon gaan bouwen aan zijn nieuwe huis. Met Macklin Celebrini als first overall zou hij namelijk een in potentie geweldig fundament hebben.

Hoe goed Celebrini is, hebben we tijdens de preview op de draft al uitgebreid uit de doeken gedaan. De superster in spe tekende onlangs zijn entry-level contract en maakt als tiener dus al de stap naar de NHL. Een paar weken voor Celebrini zette Will Smith zijn krabbel onder het ELC. De fourth overall uit de draft van 2023 verlaat college en waagt eveneens de sprong in het diepe. Kenners voorspellen nu al dat de Sharks in Smith en Celebrini een duo a la Patrick Kane en Jonathan Toews hebben. Hier en daar wordt zelfs de vergelijking getrokken met Evgeni Malkin en Sidney Crosby. Of er wat druk op die twee tieners wordt gelegd? Mwah…

VOLLE VIJVER MET TALENT

Het aanvallende talent stopt echter niet bij Celebrini en Smith. William Eklund en Fabian Zetterlund (uit de Meier-trade naar de Devils) maakten vorig seizoen in een baggerteam al grote stappen en mogen komend seizoen laten zien dat zij thuishoren in de toekomstplannen van de Sharks. Dit zal ook gelden voor Thomas Bordeleau. Hij maakte bij lange na niet de progressie als de twee jonge Zweden, maar liet bij tijd en wijle wel degelijk zijn talent zien.

Het probleem voor Bordeleau is alleen dat er véél meer talent keihard op de deur gaat kloppen. En stuk voor stuk zetten zij hun zinnen op onder meer zijn plekje in de line-up. Quentin Musty, Danil Gushchin, Filip Bystedt, David Edstrom (uit de Hertl-trade), Kasper Halttunen, Igor Chernyshov en Collin Graf om maar een paar namen te noemen, staan te springen om volwaardig NHL-er te worden. En dan hebben we het nog niet over de van Dallas overgekomen Ty Dellandrea gehad. Net als Musty, Bystedt en Edstrom ook een voormalig first-rounder en met zijn 24 jaar ook nog altijd relatief jong.

VERRASSENDE MOVES

Het was Grier echter niet alleen om het talent te doen. Dat bleek de afgelopen maanden wel. Talent moet handvatten hebben en laten we eerlijk zijn, daarvoor hadden de Sharks de spelers niet. Uitgezonderd Nico Sturm, Mikael Granlund en de nog altijd geblesseerde captain Logan Couture misschien. Eerst plukte Grier voormalig Shark en tweevoudig Cup-winnaar Barclay Goodrow weg bij de Rangers.

Daarna verraste de GM vriend en vijand door Tyler Toffoli én Alexander Wennberg voor respectievelijk vier en twee jaar vast te leggen tijdens de eerste uren van free agency. Met relatief dure contracten haalde Grier niet alleen de minimale cap hit, maar haalde hij ook nog eens goals (Toffoli) en een harde werker als Wennberg binnen. Dat laatste moeten ook nieuwelingen Ty Dellandrea en Carl Grundstrom aan het roster toevoegen.

Aanvallend zijn de Sharks dus op de goede weg. De vruchten van het beleid zullen komend seizoen nog niet geplukt worden en ook het seizoen daarna waarschijnlijk ook nog niet. In relatief korte tijd heeft het management hier echter wel een dijk van een prospectpool neergezet. Eentje die met de draft picks in 2025 (twee in de eerste ronde) naar verwachting alleen nog maar sterker zal worden. We moeten overigens niet uitsluiten dat die picks gebruikt gaan worden om de defensie op orde te krijgen. Daar schort het namelijk nog steeds wel een beetje aan in San Jose.

WORK IN PROGRESS

De defensie was vorig seizoen simpelweg prut. Hoeven we niet moeilijk over te doen. Mario Ferraro was een lichtpuntje en wordt gezien als sterkhouder voor de toekomst. Marc-Edouard Vlasic was ooit zo’n sterkhouder, maar de veteraan heeft z’n beste jaren al ver achter zich liggen. In dit geval is Grier er niet in geslaagd het salaris te dumpen, waardoor Vlasic nog twee seizoenen voor $ 7 miljoen op de loonlijst staat. We moeten hier wel in het achterhoofd houden dat dit afgekocht kan worden in het geval de aanstormende talenten sneller dan verwacht hun plek in de line-up opeisen.

Ty Emberson, mits fit, deed het vorig seizoen goed in een waardeloos team. De jonge blueliner werd deze zomer echter naar Edmonton verscheept in ruil voor de veel meer ervaren Cody Ceci. Van hem zal dan ook verwacht worden dat hij de jonge gasten wegwijs maakt in de League. Henry Thrun is één van die jonkies. Met vallen en opstaan probeerde Thrun zich vorig jaar enigszins staande te houden. Nu wordt de voormalig fourth-round pick van de Ducks omringd door meer talent en mag hij zich echt gaan bewijzen.

Eén van de verdedigers waar ze ook veel van verwachten, kwam al over in de Meier-trade. Shakir Mukhamadullin werd door de Devils in 2020 gedraft in de eerste ronde, maar de Rus maakte als Shark zijn eerste minuten in de League en moet op termijn één van de steunpilaren op de blauwe lijn worden. Hetzelfde geldt voor Sam Dickinson. Dit talent werd dit jaar gedraft met de pick die San Jose overhield aan de Karlsson-trade naar Pittsburgh. In de preview kwam ook hij uitgebreid aan bod, maar ook hier is geduld het toverwoord. Aan dit rijtje kunnen we bijvoorbeeld ook de jonge Luca Cagnoni nog toevoegen. Of Jack Thompson, die werd overgenomen van de Lightning.

ROUTINE

Hoewel de blik duidelijk gericht is op de toekomst dachten de Sharks in de persoon van Jake Wallman deze zomer ook wel degelijk aan het heden. Wallman was in Detroit een gerespecteerde kracht op de blauwe lijn. Zijn salaris wilden de Wings niet langer ophoesten en Grier was er als de kippen bij om Steve Yzerman uit de brand te helpen. Wallman is ook weer zo’n speler met een kort contract (2 jaar nog) die met name op de korte termijn dit team moet helpen. Of hij straks ook van de partij is als de vette jaren aanbreken, is zeer twijfelachtig.

Waar de aanval vrijwel volledig op de schop ging, zal de blauwe lijn meer overeenkomsten vertonen met vorig seizoen. Ferraro, Vlasic, Thrun en Jan Rutta zullen terugkeren waardoor Wallman en Ceci voor vers bloed moeten zorgen. De talentvolle blueliners binnen de organisatie krijgen hoogstwaarschijnlijk bij de Barracuda in de AHL de kans om fouten te maken en te rijpen. Zij worden daar klaargestoomd voor het grote werk.

GOALIE OF THE FUTURE?

Dan komen we nu aan bij één van de meest aansprekende trades van de laatste weken. Zijn aanval voor de toekomst had Mike Grier al aardig op orde en de defensie is een work in progress. Tussen de palen was het echter behelpen. Mackenzie Blackwood deed het verrassend goed vorig seizoen en behoedde de Sharks voor nog meer tegengoals en nederlagen. Op de lange termijn is de voormalig Devil echter niet de oplossing. Dat is nu Yaroslav Askarov.

De jonge Rus zag voor zichzelf geen toekomst in Nashville en kreeg op 23 augustus te horen dat hij de toekomstige goalie van de Sharks is. In ruil voor Magnus Chrona, de first-round pick van Vegas en David Edstrom (eveneens uit de Hertl-trade) kaapte Grier de veelbelovende Askarov weg voor de neus van veel geïnteresseerden. Samen met Mackenzie Blackwood en Vitek Vanecek zal Askarov komend seizoen nog moeten strijden om speeltijd, maar als hij zijn belofte inlost, hebben de Sharks in hem een elite-goalie voor de komende jaren. Ook dat vakje kan Grier dus afvinken.  

VOORSPELLING: NOG EVEN GEDULD!

We kunnen stellen dat de San Jose Sharks in de steigers staan, maar dat het bouwen bepaald nog niet voltooid is. De verwachting is dan ook dat zij komend seizoen opnieuw tot de mindere teams in de NHL gaan behoren. Kijk maar naar de Blackhawks vorig jaar, die ondanks de aanwezigheid van Connor Bedard een ontzettend moeilijk jaar kenden. Dit zal ook de nieuwe head coach Ryan Warsofsky beseffen.

Hij werd aangesteld als opvolger van de ontslagen David Quinn. De nog altijd pas 36-jarige Warsofsky – de jongste coach in de NHL – vierde successen op alle mogelijke niveaus en staat nu voor het eerst op eigen benen in de National Hockey League. Hij was al assistent onder Quinn en maakte dusdanig veel indruk tijdens de sollicitatieprocedure dat GM Mike Grier besloot Warsofsky het stuur in handen te geven. Gesteund door routiniers als Couture, Toffoli. Sturm en Wennberg mag de jonge Warsofsky de Sharks naar betere tijden leiden. Dit seizoen spelen ze nog geen rol van betekenis, maar het is een franchise om goed in de gaten te houden de komende jaren!

Cover photo: San Jose Sharks/X (Twitter)

Barkley geeft Eagles winst, Packers verliezen Love

0

In de allereerste wedstrijd in Zuid-Amerika ooit gaven de Philadelphia Eagles en de Green Bay Packers de fans waar voor hun geld. Een spectaculair maar slordig duel eindigde in 34-29 in het voordeel voor Philly. Bij de Eagles liet nieuwe aanwinst Saquon Barkley zich direct gelden, terwijl de Packers vooral met grote vrees kijken naar de ernst van de blessure van Jordan Love.

Na slordig begin volgen de touchdowns

Misschien lag het aan het feit dat het de eerste wedstrijd van het seizoen was, misschien lag het ook aan het abominabele veld in Sao Paolo. Hoe dan ook, de wedstrijd was bij vlagen zeer slordig en dat gold met name voor het begin. Het gebeurde meerdere malen dat spelers uitgleden en dat kwam het spelbeeld niet ten goede. Met name de Eagles begonnen slecht aan de wedstrijd. De eerste twee drives eindigden achtereenvolgend in een interceptie van Jalen Hurts op de eigen 36-yard line en een gefumblede snap op de eigen 20-yard line. Het zou niet de enige keer zijn dat een snap niet goed ging voor Philly. Dat had ongetwijfeld te maken met de nieuwe center Cam Jurgens, die Jason Kelce vervangt. Beide turnovers van de Eagles leverden voor de Packers slechts field goals op: 6-0.

Toch waren het de Eagles die als eerste een touchdown scoorden. Aan het begin van het tweede kwart gooide Jalen Hurts de bal keurig in de handen van nieuwe aanwinst Saquon Barkley over 18 yards. Dit bleek het startsignaal van een touchdownregen. De drie volgende drives (tweemaal Packers, eenmaal Eagles) leverden ook allemaal een touchdown op. Jordan Love wist tweemaal Jayden Reed te vinden, terwijl Barkley ook direct zijn tweede touchdown scoorde voor de Eagles. Een field goal van Jake Elliott zette de ruststand op 19-17 in het voordeel van Green Bay.

Met name de 70-yard touchdown van Reed was een pareltje:

Het scoren gaat door in begin tweede helft

In de eerste twee drives van de tweede helft ging het scoren vrolijk verder. Hurts wist A.J. Brown te vinden voor een 67-yard touchdown, het antwoord van de Packers volgde direct. Christian Watson scoorde zijn eerste touchdown van het seizoen. Na enkele minder succesvolle drives hielp Jordan Love de Eagles in het zadel. Hij gooide een interceptie naar Reed Blankenship op zijn eigen 25-yard line. Dit cadeautje pakte Philadelphia graag uit. Wie anders dan Barkley deed het voor de derde keer in Brazilië. De nieuwe aanwinst eindigde achter een offensive line die wel functioneert met 109 yards rushing, 23 yards receiving en drie touchdowns.

Deze touchdown van Barkley bleek de laatste van de wedstrijd. De nieuwe Packers kickers Brayden Narveson miste een field goal van 43 yards. De daaropvolgende drive van de Eagles gooide Hurts een interceptie naar Jaire Alexander. Hieruit wisten de Packers alleen nog een field goal te halen. De Eagles zetten hier nog een field goal tegenover, wat de eindstand op 34-29 bracht voor Philadelphia.

Hoe is het met Love?

Het einde van de wedstrijd kende naast het verlies nog een extreem zure nasmaak voor de Packers. In de laatste drive raakte Jordan Love ogenschijnlijk zwaar geblesseerd aan zijn knie. Vooralsnog is het niet duidelijk hoe ernstig het is. Het ziet er wel naar uit dat Love tijd gaat missen. Voor de Packers fans is het te hopen dat het om weken gaat en niet maanden, want dan zou het seizoen al voorbij zijn voor het goed en wel begonnen is.


Lees hier de recap van de seizoensopener tussen de Ravens en Chiefs!

Coverfoto: Pedro Vilela/Getty Images

MLB Dutch Watch: Bogey goes yard, tegenslag voor Jansen

0

Met nog maar een paar weken te gaan in het reguliere seizoen worden overwinningen en nederlagen steeds belangrijker. Xander Bogaerts lijkt zich daar goed van bewust. De tweedehonkman van de Padres liet zijn knuppel deze week een paar keer spreken. In Boston kreeg Kenley Jansen een paar figuurlijke tikken te verwerken. Zijn Red Sox raken achterop en hij kon het tij niet keren.

XANDER BOGAERTS (2B, San Diego Padres)

SEASONSTATS: 357 AB, .269/.314/.375, .690 OPS, 45 R, 34 RBI, 12 2B, 8 HR, 10 SB, 93 OPS+

Er kan in de laatste maand nog een hoop gebeuren, maar veel zorgen zullen ze zich in San Diego niet maken over hun ticket voor de play-offs. De titel in de NL West lijkt (weer) naar het sterrenensemble van de LA Dodgers te gaan. Achter die titelfavoriet liggen Arizona en San Diego op koers voor een wildcard. Die luxe heeft de tegenstander van vorig weekend bepaald niet. De Tampa Bay Rays hoopten een rol van betekenis te spelen in de AL East, maar het team, dat nog altijd zonder de geblesseerde Richie Palacios opereert, heeft alleen nog een theoretische kans. En na het bezoek van de Padres is die kans er niet groter op geworden.

We kennen Xander Bogaerts als iemand die de bal regelmatig wegslaat voor een homerun, maar dit seizoen wil dat nog niet zo lukken. Voorafgaand aan de serie tegen de Rays stond zijn teller op zes. Dankzij een sac fly in de eerste inning stond er al een RBI achter zijn naam, maar de klap in de negende gaf hem waarschijnlijk meer voldoening. Met die solo homerun droeg Bogaerts nog meer bij aan de erg duidelijke 13-5 overwinning. Dat ook in MLB de ene dag de andere niet is, bleek zaterdag 31 augustus wel. Nu was het namelijk de beurt aan Tampa Bay om uit te halen: 11-4. Met 0-for-4 kon ook Bogaerts deze keer niet imponeren.

SMAAK TE PAKKEN

Dat ging hem zondag in de derde en laatste wedstrijd een stuk beter af. Bogaerts was 2-for-4 met een run toen hij in de negende inning naar het slagperk liep. Met het eerste en derde honk bezet bleek een diepe flyball genoeg om Tyler Wade over de thuisplaat te slaan. Een run die even later de winnende bleek te zijn: 4-3. Een dergelijke heldenrol was niet voor hem weggelegd tegen Detroit. De Padres keerden deze week terug van hun road trip voor een serie tegen de Tigers. Zij wonnen maandag het eerste duel met 3-0, maar Bogaerts was 0-for-4 die dag.

Woensdag in de tweede ontmoeting bleef de infielder ook verstoken van een hit. Ondanks z’n 0-for-2 bereikte hij wel drie keer de honken na vier wijd. Dat leverde in de vierde inning een run op en die kwam goed van pas. San Diego moest namelijk alle zeilen bijzetten om na tien innings met 6-5 te winnen. De Friars hadden er nu drie op rij gewonnen, waarvan twee tegen Detroit. Een sweep wisten de Tigers donderdag te voorkomen door met 4-3 te winnen. Bogaerts kon zichzelf weinig verwijten. De tweedehonkman was 3-for-4 aan slag en tekende in de tweede inning voor zijn achtste homerun. Met Jake Cronenworth aan boord zette hij de Padres op dat moment op een 3-0 voorsprong, maar deze werd dus niet verzilverd.


KENLEY JANSEN (CL, Boston Red Sox)

SEASONSTATS: 48.2 IP, 4-2 (25 SV-4 BS), 3.70 ERA, 1.130 WHIP, 3.08 FIP, 20 R, 20 ER, 18 BB, 57K, 118 ERA+

Aanhaken of afhaken. Dat is al een paar weken het credo bij de Boston Red Sox. Het is zo’n heerlijk cliché, maar in de strijd om de wildcards telt elke overwinning. Zeker als die behaald kan worden op een directe concurrent. Vorig weekend troffen de Red Sox in Detroit zo’n concurrent. Jarenlang waren de Tigers een lachertje in Major League Baseball, maar die titel hebben ze afgestaan aan divisiegenoot Chicago White Sox. Dit seizoen spelen de Tigers een rol van betekenis en konden dat nog eens onderstrepen met wat goede resultaten tegen Boston.

De Red Sox begonnen met hetzelfde doel aan dat drieluik en dachten op 30 augustus een belangrijke slag te slaan. Met een 4-3 voorsprong leverden ze Kenley Jansen namelijk af in de negende inning. De closer was bezig aan een aardige maand augustus, waarin hij slechts 2 runs toestond verdeeld over negen optredens. In Detroit had Jansen het echter lastig. Zach McKinstry raakte hem direct voor een single en stal het tweede honk. Een belangrijke steal zo bleek, want daardoor had Jake Rogers aan een RBI-double genoeg om de gelijkmakende run binnen te slaan. Een flinke tegenvaller voor Jansen, die uiteindelijk 18 pitches nodig had voor de drie nullen.

Hij kreeg daarmee de vierde blown save achter zijn naam, maar pijn deed deze niet. In de tiende inning sleepten de Red Sox het duel alsnog over de streep en mocht Kenley Jansen zijn vierde overwinning van het jaar aan z’n totaal toevoegen. Helaas voor Boston was dit ook de enige zege in Detroit. De Tigers wonnen deze serie en wipten deze week over de BosSox in de wildcard-race. In de New York Mets troffen de Red Sox deze week een tegenstander in een vergelijkbare positie. Ook de Mets jagen op een wildcard en bleken in het eigen Citi Field een paar maten te groot voor de bezoekende Red Sox.

BEROERDE OUTING

Na zijn optreden tegen de Tigers zong Jansen het een paar dagen uit. Niet uit luxe overigens, want op al die vier dagen zag hij zijn team verliezen. Op woensdag 4 september besteeg hij weer de heuvel bij een 4-3 achterstand in de achtste inning. De Mets hadden de eerste twee duels al gewonnen en waren op weg naar een sweep. Aan Jansen de taak om Boston in de wedstrijd te houden, maar dit lukte de reliever van geen kant. Brandon Nimmo (walk) en Mark Vientos stonden al op de honken toen Jansen in Pete Alonso eindelijk zijn eerst nul kreeg. Die opleving was van korte duur.

Jesse Winkler en Tyrone Taylor kregen eveneens vier wijd, waardoor Nimmo kon scoren. Na 0.1 inning en 28 pitches kwam er al een einde aan de werkdag van Jansen, maar vervanger Rich Hill wist ook nauwelijks strikes te gooien. Lang verhaal kort, Jansen kreeg 1 hit en 4 earned runs op zijn conto en zag zijn ERA een flinke sprong maken naar 3.70. Boston verloor met 8-3, leed de vijfde nederlaag op rij en ziet langzaam maar zeker de wildcards aan de horizon verdwijnen.  


JURICKSON PROFAR (OF, San Diego Padres)

SEASONSTATS: 492 AB, .278/.383/.461, .845 OPS, 80 R, 82 RBI, 24 2B, 22 HR, 9 SB, 137 OPS+

Jurickson Profar tekende dit seizoen al voor onder meer een 13-game hitting streak. Opeenvolgende wedstrijden zonder hit waren zelfs een zeldzaamheid voor de All-Star van de Padres. Dat hij ’t vorige week vier duels op rij zonder honkslag moest doen, was dan ook even slikken. Op vrijdag 30 augustus maakte hij in Tampa Bay al heel snel een einde aan die teleurstellende reeks.

Als leadoff hitter opende hij het bal met een single en zette even later dankzij een RBI-single van Manny Machado de eerste run op het bord. Dit was voor Profar de enige hit dit duel, maar met vier keer vier wijd was hij door de Rays-werpers bijna niet uit te krijgen. Slechts één van die walks resulteerde overigens in een run. Die kwam wederom op het conto van Machado middels een 3-run homerun in de tweede inning. San Diego opende die serie met een 13-5 zege. Helaas voor Jurickson Profar zweeg zijn knuppel in de volgende ontmoeting, die met 11-4 naar de thuisploeg ging. Met een sac fly naar het linksveld was de outfielder zondag verantwoordelijk voor de derde run van de bezoekers. Profar was 0-for-2 aan slag met weer twee walks en boekte met zijn team een 4-3 zege.

PROFAR KAN HET NOG

Jurickson Profar mocht maandag het eerste duel met de Tigers overslaan. Hij kreeg daardoor een paar dagen rust, maar dit zette hij woensdag niet direct om in resultaat. Voor de zevende keer in de laatste acht wedstrijden kwam Profar niet door met een hit. Hij dwong wel twee keer vier wijd af, maar zijn ploeggenoten lieten hem telkens achter op de honken. In de series finale op donderdag deed Profar het daarom maar helemaal zelf. Al in zijn eerste slagbeurt ramde hij alle frustraties eruit met een solohomerun naar het rechtsveld.

Dit was zijn enige hit in 3 at-bats, maar daar kwam in de zesde inning nog vier wijd bij. Ondanks een 3-0 voorsprong gingen de Padres in eigen huis met 3-4 onderuit. Veel pijn deed dit niet aangezien concurrenten Atlanta (tegen Colorado) en Arizona (tegen San Francisco) ook verloren. De Padres en Diamondbacks hebben nog altijd een mooie voorsprong in de wildcard-race, waarin de Braves nu de Mets naast zich moeten dulden. New York is bezig aan een uitstekende reeks en lijkt van deze kandidaten momenteel over de beste vorm te beschikken.


CEDDANNE RAFAELA (CF/SS, Boston Red Sox)

SEASONSTATS: 483 AB, .253/.282/.402, .684 OPS, 66 R, 63 RBI, 20 2B, 14 HR, 17 SB, 87 OPS+

Moeizaam. Dat is een woord dat goed past bij toestand van de Boston Red Sox. Na een lastige maand mei (11 van de 27 wedstrijd gewonnen) volgden een paar uitstekende weken, maar uitgerekend in de laatste zomermaanden schijnt de zon even niet voor deze traditieclub. Zoiets komt natuurlijk altijd ongelegen, maar zeker als je ook nog jaagt op een wildcard. Helaas was ook Ceddanne Rafaela in augustus niet bij machte het schip vlot te trekken. De rookie volgde de prestatiecurve van de ploeg een beetje door zijn laatste slaggemiddelde (.260) sinds mei te noteren. Toch liet de veelzijdige infielder zich vorige week vrijdag wel degelijk zien in het duel met de Detroit Tigers.

Na een goede start hadden de Red Sox het nodige te stellen met de ploeg uit Detroit. Even dreigde het helemaal mis te gaan voor Boston, maar gelukkig was daar Rafaela. Een 4-4 tussenstand in de tiende inning vond hij een mooi moment voor zijn veertiende homerun van dit jaar. Rafaela nam Nick Sogard mee over de thuisplaat en legde de basis voor een zwaarbevochten 7-5 overwinning.

WILDCARD RAAKT UIT ZICHT

Een enorm welkome zege voor Boston, maar een vervolg kreeg dit niet. Die homerun bleek de enige hit van Rafaela in de twee wedstrijden die hij speelde. Hij was daardoor 1-for-7 aan slag, maar veel vervelender was het dat die overwinning achteraf ook de enige van Boston in Detroit was. De ploeg die zo snakt naar een goede serie verloor achtereenvolgens met 1-2 en 1-4. Die laatste nederlaag bekeek Rafaela vanaf de kant. Tegen de Mets mocht hij afgelopen maandag weer zijn opwachting maken, maar was het resultaat voor Boston hetzelfde. Weer verloren de Red Sox met 1-4 en leden daarmee de derde nederlaag op rij.

In de derde inning van die wedstrijd zorgde Ceddanne Rafaela nog wel voor een klein lichtpuntje. Hij sloeg zijn derde triple van dit seizoen. Die klap werd door Jarren Duran omgezet in de op dat moment gelijkmakende run. Het was ’t enige wapenfeitje van Rafaela in deze serie. Na de 1-4 nederlaag volgden nog twee verliespartijen. Het tweede duel ging met 2-7 naar de thuisspelende Mets.

De rookie uit Willemstad was 0-for-4 met 2 K’s. Met 8-3 maakten de Mets deze sweep compleet. Waar de Red Sox de wildcard uit het zicht zien verdwijnen met vijf opeenvolgende nederlagen, daar doen de Mets dankzij een 7-game winning streak juist helemaal mee in de race. Hun achterstand op de Braves valt inmiddels te verwaarlozen.

Cover photo: Meg McLaughlin/The San Diego Union-Tribune

Chiefs rookie Worthy velt Ravens

0

Na een lang offseason is de NFL weer terug. Dat duurde echter wel 20 minuten langer dan gehoopt. Door onweer werd de seizoensopener namelijk uitgesteld. Dat had verder geen impact op de rematch van de AFC Championship Game van vorig seizoen. Net als toen trokken de Kansas City Chiefs aan het langste eind: 27-20. Het scheelde niet veel of de Ravens kwamen langszij in extremis. De teen van Likely deed de comeback van Baltimore echter teniet.

Eerste helft in evenwicht

De Ravens begonnen het nieuwe seizoen met een drive die nagenoeg een helft van het eerste kwart besloeg. Baltimore kreeg drie penalty’s te verwerken en moest drie keer een third down omzetten in een nieuwe set downs. Derrick Henry scoorde met zijn vijfde carry echter de eerste touchdown. Een sterk begin van de free agent die dit offseason neersloeg in Baltimore. Het antwoord van de Chiefs liet niet lang op zich wachten. Uitblinker van de avond, rookie Xavier Worthy, scoorde zijn eerste NFL-touchdown met een 21-yard rush. Zijn snelheid en wendbaarheid waren geen match voor de Ravens defense.

De rest van de eerste helft was qua score vooral aan de kickers. Harrison Butker en Justin Tucker mochten beide twee keer aanleggen. Alleen Butker was ook tweemaal trefzeker. De misser van Tucker was niet het enige rommelige moment in het tweede kwart. Lamar Jackson verloor een fumble door een goede tackle van Chris Jones en in een 4th&3 situatie wist Zay Flowers slechts één yard te pakken. Ook de Chiefs kwamen niet ongeschonden uit het tweede kwart. Na de gemiste field goal van Tucker gooide Patrick Mahomes direct een interceptie. Niet veel later mocht Tucker aanleggen voor een herkansing die hij wel raak schoot: 13-10 Kansas City.

Climax in het vierde kwart

Na de thee bracht Mahomes zijn offense vakkundig naar de redzone. Met twee passes van respectievelijk 33 en 25 yards op Rashee Rice en Justin Watson kwamen de Chiefs binnen 20 yards van de Ravens endzone. Vier plays later verzilverde Isiah Pacheco de sterke drive met een touchdown: 20-10. De rest van het derde kwart was weinig inspirerend met twee punts.

Baltimore rechtte de rug door het vierde kwart met een touchdown drive te openen. Rashod Bateman en Lamar Jackson brachten de offense halverwege het veld waarna Isaiah Likely opstond. Vorig seizoen kreeg hij de kans na een blessure van Mark Andrews. Deze pakte hij enigszins, maar toen Kansas City vannacht Zay Flowers onder druk zette, was Likely de target voor Jackson. De tight end ving negen passes voor 111 yards. De meest imposante kwam aan het begin van het laatste kwart: Een diepe pass bereikte Likely en leidde tot een 49-yard touchdown: 20-17.

Na deze drive stond Worthy wederom op voor de Chiefs. Waar Jackson eerder Likely bediende met een diepe bal, waren het dit keer Mahomes en Worthy. De rookie scoorde zijn tweede touchdown met een pass van 35 yards. De Ravens wilden hun comeback direct een vervolg geven, maar kwamen niet verder dan een field goal: 27-20. Het bood KC de kans om de deur definitief in het slot te gooien, maar de mannen van Andy Reid moesten punten. De Ravens hadden vervolgens een kleine twee minuten om echt terug te komen in het duel. Na een pass van 38 yards op Bateman stonden de Ravens plots op 10 yards van de endzone. Na twee gemiste passes en met 10 seconden te gaan, bereikte Jackson Likely in de endzone, maar zijn grote teen bleek out of bounds. Daarmee is Jackson 1-5 tegen Mahomes en lijkt de Chiefs offense wederom angstaanjagend.

Coverfoto: Denny Medley/Imagn Images

NFL Previews: Week 1

0

Het Grote Wachten is eindelijk voorbij. We staan aan het begin van september en dat kan maar één ding betekenen: De NFL is terug! Alle teams beginnen weer op 0, alles is mogelijk. Deze eerste week beginnen we tijdens TNF meteen met een kraker en staat een dag later de eerste international game al op het programma. Bij SportAmerika kunnen we niet wachten, dus hier zijn de eerste NFL previews!

Baltimore Ravens (0-0) @ Kansas City Chiefs (0-0)

Arrowhead Stadium | Donderdagnacht | 02.20

De Ravens zullen uit zijn op revanche voor de redelijk kansloos verloren AFC Championship Game afgelopen seizoen. Met een defensie waar naast defensive coordinator Mike Macdonald ook enkele sterkhouders vertrokken zijn, maar met een offense waar MVP Lamar Jackson gezelschap heeft gekregen van Derrick Henry zullen ze de Chiefs willen pakken. De Ravens gaan dit jaar weer voor goud, maar hoe goed ze op dit moment zijn kunnen ze donderdagnacht direct laten zien.

De Chiefs zijn ook dit jaar weer the team to beat. Van de sterkhouders van afgelopen seizoen vertrok alleen cornerback L’Jarius Sneed. Het succesvolle team is dus grotendeels intact gebleven en met Patrick Mahomes is dat ook meer dan voldoende. De offense van de Chiefs zou met de toevoeging van de snelle Xavier Worthy zomaar eens een nieuwe dimensie gekregen kunnen hebben. Tegen de Ravens staat er direct een test op het programma. De Chiefs missen Marquise Brown in deze wedstrijd. Voorspelling: Chiefs.

Green Bay Packers (0-0) @ Philadelphia Eagles (0-0)

Neo Quimica Arena | Vrijdagnacht | 02.15

Een international game in week 1, en niet zomaar eentje. Voor het eerst strijkt het NFL-circus neer in Zuid-Amerika. In het stadion van voetbalclub Corinthians in Sao Paolo treffen de Packers en de Eagles elkaar. De Packers kenden vorig jaar een uitstekend seizoen waarin boven verwachting werd gepresteerd. Het team van de vers verlengde Jordan Love is piepjong en kan alleen maar beter worden. Tegen de Eagles kunnen ze direct laten zien waar ze staan. Running back A.J. Dillon zal er niet bij zijn, hij is het hele seizoen uitgeschakeld.

De Eagles stortten vorig jaar volledig in en gingen er roemloos uit in de eerste ronde van de playoffs. Philly zal op revanche uit zijn dit jaar. Dat moet zonder center Jason Kelce, die met pensioen ging. Gelukkig kent de OL nog genoeg kwaliteit. De Eagles treden deze week zonder cornerback James Bradberry, die er meerdere weken uit ligt. Voorspelling: Eagles.

Pittsburgh Steelers (0-0) @ Atlanta Falcons (0-0)

Mercedes-Benz Stadium | Zondag| 19.00

De Steelers werden een tijd in verband gebracht met de komst van Brandon Aiyuk, maar die tekende toch bij in San Francisco. Zonder die toevoeging lijken de Steelers dit jaar wederom voor middelmaat te gaan. Toch weet Mike Tomlin zijn duels altijd te winnen en kan er zomaar weer een play-offplek in zitten. De Steelers gaan zonder significante blessures naar Atlanta toe.

De Falcons kunnen zomaar verrassen dit jaar, maar daarvoor hangt veel af van Kirk Cousins. De quarterback wordt ook een dagje ouder en hij komt terug van een achillesblessure, wat altijd tricky is. Hij heeft in elk geval wel de wapens om zich heen, met mannen als Drake London en Bijan Robinson. De defense voegde op de valreep Matthew Judon toe aan de rush, wat de Falcons flink moet helpen. Tegen de Steelers kunnen ze laten zien waartoe ze nu in staat zijn. Voorspelling: Falcons.

Arizona Cardinals (0-0) @ Buffalo Bills (0-0)

Highmark Stadium | Zondag| 19.00

De Cardinals gaan met nieuwe hoop dit seizoen in. Met Marvin Harrison is de verwachting dat de nieuwe WR1 voor de toekomst is gekomen en daarop wil Arizona bouwen. De defense zal het dit seizoen in elk geval zonder B.J. Ojulari moeten doen. De edge rusher ligt er het hele jaar uit met een knieblessure. Het bezoek aan Buffalo wordt meteen een zware test voor de Cardinals.

Josh Allen mag de kar trekken zonder Stefon Diggs. Ook wide receiver Gabe Davis trok de deur achter zich dicht, evenals het ervaren safety duo Micah Hyde en Justin Poyer. Er zal dit jaar veel op het bordje van Allen terechtkomen. Als hij zijn niveau van met name de tweede helft van vorig seizoen aan weet te tikken, moet dat goedkomen. Met de Cardinals krijgen de Bills een tegenstander op bezoek die ze normaal gesproken moeten kunnen pakken. Dit moet wel zonder linebacker Matt Milano, die voorlopig niet in actie komt. Voorspelling: Bills.

Tennessee Titans (0-0) @ Chicago Bears (0-0)

Soldier Field | Zondag| 19.00

De Titans kenden veel verandering dit offseason. Met Brian Callahan is er een nieuwe head coach en Will Levis is aangewezen als QB1. Tevens vertrok running back Derrick Henry. In de defense werden er meerdere nieuwe (en sterke) namen toegevoegd. Hoe goed de Titans nu precies zijn moet gaan blijken. Met name de offense is nog een groot vraagteken.

Een onbekend gevoel in Chicago voor sportfans: hoop. Met de komst van in elk geval Caleb Williams maar ook Keenan Allen en Rome Odunze lijkt er zowaar een sterk team te staan. Williams mag dit jaar gaan bewijzen dat hij echt zo goed is als men denkt dat hij is. Een voordeel: hij kan het al snel beter doen dan zijn vele voorgangers als quarterback voor de Bears. Voorspelling: Bears.

New England Patriots (0-0) @ Cincinnati Bengals (0-0)

Paycor Stadium | Zondag| 19.00

Niemand verwacht wat van de Patriots dit jaar. De quarterback van de toekomst, Drake Maye, blijft dat voorlopig nog even. Jacoby Brissett mag het eerst gaan proberen met een matige offensive line en geen offensieve wapens. Misschien is het maar beter ook dat Maye het de eerste duels aankijkt. In de defensie van de Patriots loopt, buiten het vertrek van Judon om, nog voldoende kwaliteit. Die defense moet het wel doen zonder Christian Barmore. Bij de defensive tackle werden bloedproppen ontdekt.

Bij de Bengals zijn dezer dagen alle ogen gericht op de front office en Ja’Marr Chase. Het seizoen kruipt met de dag dichterbij en de wide receiver heeft in afwachting van een nieuwe (mega)contract nog nauwelijks getraind. Hoe langer het duurt, hoe zenuwachtiger de fans (lees: de schrijver dan dit artikel) worden. Aan de positieve kant: Joe Burrow begint fit aan dit seizoen. Vorig jaar was dat wel anders en daardoor hadden de Bengals enorm veel moeite in de eerste paar wedstrijden. Rookie tackle Amarius Mimms traint inmiddels weer mee na een blessure, maar hij zal zondag nog niet starten. Voorspelling: Bengals.

Houston Texans (0-0) @ Indianapolis Colts (0-0)

Lucas Oil Stadium | Zondag| 19.00

De Texans willen er dit jaar een schepje bovenop doen nadat vorig jaar werkelijk alle verwachtingen werden overtroffen. De defense werd versterkt en C.J. Stroud kreeg in de vorm van Diggs een extra wapen. De Texans zullen er alles aan willen doen om voor de prijzen te gaan zolang Stroud nog een goedkoop contract heeft. Houston gaat met een nagenoeg fitte selectie richting divisierivaal Indianapolis.

De Colts kunnen weer beschikken over Anthony Richardson. AR kende een wisselvallige voorbereiding, waarin hij met name fouten maakte bij het gooien van de bal. Zoals we hier al eerder schreven is het voor Indianapolis nog altijd niet duidelijk hoe goed Richardson is, of kan worden. Tegen de Texans krijgt hij een kans zich te laten zien. Richardson moet tight end Jelani Woods missen, die op season-ending IR werd geplaatst door de Colts. Voorspelling: Texans.

Jacksonville Jaguars (0-0) @ Miami Dolphins (0-0)

Hard Rock Stadium | Zondag| 19.00

De Jaguars kenden vorig jaar een moeizaam seizoen en lijken er dit jaar niet beter op geworden te zijn. En dat terwijl de AFC South met name in de vorm van de Texans wel degelijk beter is geworden. Het kan zomaar eens lastig jaar gaan worden voor Jacksonville. Ze gaan in elk geval wel zonder noemenswaardige blessures richting Miami.

De Dolphins wisten in de afgelopen twee jaar de explosieve plays en grote overwinningen aan elkaar te rijgen, maar in de playoffs kwam het er nog niet van. Dit jaar zullen ze een nieuwe poging doen om over the hump te komen. Voor de wedstrijd tegen de Jaguars missen de Dolphins Odell Beckham en Bradley Chubb, die beide voorlopig nog niet in actie komen. Voorspelling: Dolphins.

Carolina Panthers (0-0) @ New Orleans Saints (0-0)

Caesars Superdome | Zondag| 19.00

De Panthers are in the mud. Carolina is er dit offseason niet echt beter op geworden, en het was afgelopen jaar al niet best. Zonder sterkhouders Brian Burns en Frankie Luvu en met nauwelijks extra wapens voor de ploeterende Bryce Young heeft het alles in zich om weer in een slecht jaar te worden.

De Saints bevinden zich een beetje in limbo. Echt slecht is het roster niet, maar het is ook zeker niet goed genoeg om mee te gaan doen om de prijzen. Derek Carr moet dit jaar bewijzen dat hij de Saints naar overwinningen kan leiden, dat ging vorig jaar maar moeizaam. Een opvallende naam die de wedstrijd tegen Carolina mist: Kendre Miller. De running back kreeg openlijk uit de zak van head coach Dennis Allen dit offseason. Een teken dat het wat de verhoudingen betreft ook niet helemaal lekker gaat in New Orleans. Voorspelling: Saints.

Minnesota Vikings (0-0) @ New York Giants (0-0)

MetLife Stadium | Zondag| 19.00

De Vikings moesten een fikse teleurstelling slikken: rookie J.J. McCarthy mist dit jaar door een meniscusblessure. Met Sam Darnold en de net verlengde Justin Jefferson moet de offense het dit jaar doen. T.J. Hockenson herstelt nog van een knieblessure en mist de eerste wedstrijden. De Vikings kunnen zomaar eens een lastig jaar tegemoet gaan, zeker gezien de toegenomen sterkte van de NFC North.

Twee dingen die vooral naar voren kwamen uit de beelden van de voorbereiding van de Giants: Malik Nabers lijkt heel erg goed, en Daniel Jones lijkt nog steeds slecht. Het ene is wat beter nieuws voor New York dan het andere. De verwachtingen in the big apple zijn in elk geval niet bijzonder hoog gespannen. Tegen de Vikings kunnen de Giants het ongelijk van de criticasters bewijzen. Voorspelling: Vikings.

Las Vegas Raiders (0-0) @ Los Angeles Chargers (0-0)

SoFi Stadium | Zondag| 22.05

Met Gardner Minshew als QB1 gaan de Raiders op bezoek in Los Angeles. Minshew zal ervoor moeten zorgen dat de Raiders meer gebruik weten te maken van Davante Adams dan afgelopen jaar het geval was. Er zullen ook veel ogen gericht zijn Brock Bowers. De tight end heeft het in zich een hele grote te worden. De Raiders gaan zonder noemenswaardige blessures op weg naar de Chargers.

Met de komst van Jim Harbaugh waait er een frisse wind in Los Angeles. Met de komst van Harbaugh lijkt het erop dat de running game een grotere rol krijgt en Justin Herbert niet meer hero ball hoeft te spelen. Dat is maar goed ook, want met het vertrek van Keenan Allen blijft er qua receivers bijzonder weinig over. Voor het divisietreffen hoeven de Chargers geen belangrijke namen te missen. Voorspelling: Chargers.

Denver Broncos (0-0) @ Seattle Seahawks (0-0)

Lumen Field | Zondag| 22.05

De Broncos QB1 is bekend. Bo Nix gaat de offense van Sean Payton leiden dit jaar. De verwachtingen voor Denver zijn laag dit jaar, Nix lijkt daar weinig aan te veranderen. Het bezoek aan de Seahawks wordt meteen pittig. Er ontbreken geen grote namen door blessures.

De Seahawks hebben in Mike Macdonald een nieuwe head coach die een defensieve mastermind is. Er zijn voldoende pieces in de defense van de Seahawks dat hij ook hier weer mee vakwerk kan leveren. Nu is het nog afwachten of er in Macdonald ook een head coach schuilt. Aanvallend is de hoop weer gericht op Geno Smith en D.K. Metcalf. Tevens is de hoop dat Jaxon Smith-Njigba een nieuwe stap kan zetten. De Seahawks missen behalve OT Abraham Lucas geen belangrijke namen. Voorspelling: Seahawks.

Dallas Cowboys (0-0) @ Cleveland Browns (0-0)

Cleveland Browns Stadium | Zondag| 22.25

Dit duel gaat tussen twee teams die na een prima regulier seizoen er keihard uitvlogen in de play-offs. De Cowboys hebben na lang wikken en wegen CeeDee Lamb een nieuwe megacontract gegeven. De volgende die op het lijstje staat is Dak Prescott. Prescott speelde een MVP seizoen afgelopen jaar en zal dat dit jaar door willen trekken. Cornerback Daron Bland mist de eerste wedstrijden van het komende seizoen. Daar tegenover staat de terugkeer van Trevon Diggs.

De Browns gaan tegen wil en dank een nieuw jaar in met Deshaun Watson. Er wijst weinig op dat hij dit jaar zijn enorme contract wel waar kan maken. Met Jerry Jeudy heeft hij er in elk geval een wapen bij. Tegenvaller voor de Browns is dat Nick Chubb de eerste vier wedstrijden van dit seizoen mist na zijn zware knieblessure. OL Jedrick Wills is wel onderweg naar een terugkeer. Voorspelling: Browns.

Washington Commanders (0-0) @ Tampa Bay Buccaneers (0-0)

Raymond James Stadium | Zondag| 22.25

Er zal reikhalzend uitgekeken worden naar het debuut van Jayden Daniels als quarterback voor de Commanders. De Heismanwinnaar moet de komende jaren de Commanders offense transformeren tot een acceptabel niveau. Voor dit jaar zijn er in Washington weinig echt hoge verwachtingen, het zal een leerjaar worden.

De Buccaneers presteerden vorig jaar dankzij de opgeleefde Baker Mayfield boven verwachting. Mayfield moet dit jaar gaan bewijzen dat dit geen fluke was en dat hij wel degelijk de kwaliteiten heeft om de getalenteerde Bucs offense te leiden. Tampa Bay moet het dit jaar zonder running back Chase Edmonds doen, die het hele jaar mist met een blessure. Voorspelling: Buccaneers.

Los Angeles Rams (0-0) @ Detroit Lions (0-0)

Ford Field | Zondagnacht| 02.20

Deze pot is een play-offherhaling. De Rams verrasten vorig jaar, mede dankzij de lancering van Puka Nacua als nieuwe ster op wide receiver. Hij zal die lijn dit jaar door willen trekken. Mocht dat lukken, dan kunnen de Rams weer goed gaan presteren. Een minpunt: Aaron Donald ging met pensioen, een enorme aderlating voor de defense van de Rams. De eerste wedstrijden moeten de Rams tight end Tyler Higbee nog missen. Ook linebacker Ernie Jones is er niet meer bij, hij werd recent getrade naar de Titans.

De Lions legden dit jaar onder andere Jared Goff, Penei Sewell en Amon-Ra St. Brown langer vast. Nu de kern van het opgeleefde team is vastgelegd zal er verder gebouwd worden. Afgelopen jaar leken de Lions richting de Super Bowl te gaan, maar ze struikelden net over de 49ers. Dit jaar een nieuwe kans. Voorspelling: Lions.

New York Jets (0-0) @ San Francisco 49ers (0-0)

Levi’s Stadium | Maandagnacht| 02.15

De Jets hebben Aaron Rodgers terug en daarmee moet er ook gepresteerd gaan worden. Alle puzzelstukjes zijn er. Het grote vraagteken is Rodgers zelf. Hoe goed is de 40-jarige quarterback nog na zijn achillesblessure? Het wordt meteen billenknijpen voor de Jets als hij moet aantreden tegen de ijzersterke 49ers defensie.

De 49ers verloren wederom van de Chiefs in de Super Bowl en dat deed pijn. Dit offseason waren er contractperikelen maar inmiddels hebben zowel Brandon Aiyuk als Trent Williams bijgetekend en liggen alle puzzelstukjes er wederom om voor de prijzen te spelen. Een (belangrijk) missend puzzelstukje is Dre Greenlaw. De linebacker herstelt nog van een achillesblessure uit de Super Bowl. Ook rookie Ricky Pearsall mist de eerste wedstrijden. Hij werd deze week namelijk neergeschoten. Voorspelling: 49ers.


Lees hier nog eens alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!

Coverfoto: Gail Burton/Associated Press