Het college football-seizoen 2024 is begonnen. In deze Prospect Watch nemen we na elke speelweekend de prospects door die relevant en interessant zijn voor de 2025 NFL Draft, die in april weer gehouden gaat worden. Wie zagen er goed uit tijdens het openingsweekend?
AANVALLENDE POSITIES
QUARTERBACKS
We beginnen met de aanvallende posities, te beginnen met Shedeur Sanders. De QB mocht met Colorado openen tegen North Dakota State, dat twee keer achter elkaar kampioen is geworden op het tweede niveau van college football. Sanders maakte indruk met 26-34 voor 445 yds en vier touchdowns. Zijn minste pass leverde een, zei het ongelukkige, interceptie op. Verder maakte Sanders vooral indruk onder druk, iets wat veel het geval was omdat North Dakota State flink wat pressure probeerde te genereren. Het maakte allemaal niet veel uit, want er was geen enkel antwoord op wat Sanders liet zien. Samen met Carson Beck van Georgia, die een solide wedstrijd speelde tegen Clemson, mag Sanders als QB in de eerste genoemd worden.
Oregon QB Dillon Gabriel, die momenteel vooral als dag twee of dag drie QB wordt gezien, maakte ook indruk in zijn duel tegen Idaho. Daarin noteerde hij 380 yds en twee touchdowns terwijl hij 41-49 ging. Het was echter vooral in de redzone dat het vaak fout bleek te gaan, waardoor Oregon pas laat het duel zou beslissen. Drew Allar van Penn State speelde ook een prima duel tegen West Virginia, een duel dat Penn State won. Allard ging 11-17 voor 216 yds en drie touchdowns en bleef weg van fouten, zoals dit vorig jaar tijdens duels tegen goede universiteiten vaak niet gebeurde. Allar wordt ook gezien als een dag twee of drie QB
Toch was Cameron Ward van Miami de QB die samen met Sanders de meest indruk heeft gemaakt. Op bezoek bij Florida domineerde Miami door met 41-17 te winnen. Ward begon nog met een matige interceptie, maar daarna kwam hij in vorm. Hij ging uiteindelijk 26-35 voor 385 yds en drie touchdowns. Ward zal zich een weg in de eerste ronde willen spelen, iets wat goed mogelijk is als hij zijn vorm van afgelopen weekend door kan trekken.
RUNNING BACKS
Ashton Jeanty was bij de running backs de uitblinker van het weekend. De running back van Boise State is een van de velen namen die dit seizoen zich een status als (einde) first round running back kan verwerven, iets waarmee hij afgelopen weekend goed begon. De junior noteerde twintig carries vs Georgia Southern voor 267 yds (13.4 per carry) en zes touchdowns. Dit was allemaal nog zonder de dreiging die hij heeft als pass catcher, iets waar hij afgelopen weekend amper werd gebruikt.
WIDE RECEIVERS
Bij de receivers kunnen we niet heen om een van de drie beste WR’s uit deze draft class: Tetairoa McMillan. De outside receiver van Arizona ving tien ballen tegen New Mexico voor een bizar aantal van 304 yds en vier touchdowns. Dit is, schrik niet, 30.4 yds per catch. Als McMillan nog niet op de radar stond voor de eerste ronde, dan nu wel.
Tre Harris, de receiver van Ole Miss, was een andere uitblinker afgelopen weekend. Momenteel is de verwachting dat hij op dag twee, in ronde twee of drie, gedraft gaat worden. De senior noteerde tegen Furman acht catches voor 179 yds en twee touchdowns. Een goed begin van het seizoen voor hem dus.
VERDEDIGENDE POSITIES
PASS RUSHERS
Dan naar de verdedigende kant van de bal, waar onder meer J.T. Tuimoloau van Ohio State zich meteen liet zien als pass rusher. Hij noteerde drie tackles, maar ook 1,5 sack tegen Akron. Iemand anders die zich, in een grote wedstrijd, liet zijn was Jalon Walker van Georgia tegen Clemson. In Atlanta, waar het duel werd gespeeld, noteerde hij zes tackles en 1,5 sacks. Tuimoloau wordt op het randje van de eerste ronde ingeschat, terwijl Walker wordt gezien als een dag twee-talent.
DEFENSIVE BACKS
Tot slot vanuit de secondary nog iemand die zich in het duel tussen Clemson en Georgia liet zien: Georgia safety Malaki Starks. Zijn twee tackles waren niet enorm bijzonder, maar zijn interception was dat wel. Starks wordt als kanshebber gezien voor een plekje in de eerste ronde van de draft in een vrij sterke safety class.
Het nieuwe NFL-seizoen staat op het punt van beginnen. Kunnen de Chiefs doen wat tot nu toe onmogelijk is gebleken: Drie keer op rij kampioen worden? Dat record breken, is het enige doel van het team van Patrick Mahomes. De Chiefs gaan als favoriet de nieuwe competitie in. Hoe de rest ervoor staat, lees je in de eerste SportAmerika NFL Power Rankings van het seizoen.
1. Kansas City Chiefs
Three-peat. Het is het enige wat telt in Kansas City. Nog nooit slaagde een NFL-team erin om drie keer op rij kampioen te worden. De Chiefs lijken geleerd te hebben van fouten van vorig jaar en hebben zowaar een nieuwe, bewezen receiver aangetrokken in de gedaante van JuJu Smith-Schuster. De aanval van de Chiefs zal dan ook waarschijnlijk meer lijken op voorgaande jaren dan op afgelopen seizoen. Dit is bijzonder slecht nieuws voor de rest van de NFL.
2. San Francisco 49ers
Het leek bijna onmogelijk, maar de 49ers zijn er in geslaagd het roster zo goed als intact te houden. Hierdoor zijn de Niners de grote favoriet om de NFC opnieuw te winnen. Toch liggen er gevaren op de loer. Het zijn ook in de Bay Area lange seizoenen geweest en in de breedte wordt het roster langzaam minder. Is het team in de winter nog fris genoeg?
3. Detroit Lions
De grote uitdager van de 49ers. Afgelopen seizoen hadden ze al kansen om de Super Bowl te halen, maar ging het uiteindelijk net mis tegen de rivaal uit San Francisco. Dat terwijl de ploeg ook liet zien dat er meer uit deze groep te halen valt. Hoe gaan de Lions straks om met de verwachtingen als, voor het eerst in misschien wel de hele geschiedenis van de franchise, de fans succes verwachten?
4. Baltimore Ravens
Met MVP Lamar Jackson gaan de Ravens op zoek naar succes in de play-offs. In het reguliere seizoen heeft het team het al vaak genoeg laten zien, nu hoort daar een trip naar de Super Bowl bij. Het schema in de eerste weken is erg zwaar voor de nummer 1 seed van vorig jaar. Een vroege zege bij de Chiefs zou daarom enorm goed voor de spirit in het team zijn.
5. Philadelphia Eagles
De ploeg stortte eind vorig seizoen compleet in. Is het met het aanstellen van twee nieuwe coordinators opgelost of liggen de problemen dieper? Dat zal komend seizoen moeten blijken. De verwachtingen zijn in ieder geval al weer hooggespannen in Philly nu de ploeg alle sterkhouders heeft weten te houden en te betalen.
6. Miami Dolphins
Het wordt een cruciaal jaar voor Tua Tagovailoa en coach Mike McDaniels. De ploeg heeft het punt bereikt waar het halen van de play-offs, lange tijd stond dit gelijk aan het winnen van een Super Bowl voor andere clubs, voldoende is. De fans wachten al sinds 2001 op een zege in de play-offs. De ploeg lijkt opnieuw sterker te zijn, maar is het genoeg in deze ijzersterke divisie?
7. Buffalo Bills
Is het kampioenswindow van de Bills nog open? Of moet er een flinke rebuild rondom Josh Allen komen? Door het vertrek van Stefon Diggs en Gabe Davis lijkt het niet realistisch om te verwachten dat de Bills dit jaar weer een titelkandidaat zijn. Zelfs het halen van de play-offs wordt in een loodzware divisie en Conference nog een hele opgave.
8. Dallas Cowboys
Dit wordt het jaar van de Cowboys. We horen het elk jaar uit Dallas en buiten de stad is er niemand die hier echt in gelooft. De vraag is of de inwoners van Dallas er dit jaar zelf wel in geloven. Er is weinig wat erop duidt dat de Cowboys beter zijn dan vorig seizoen, terwijl het schema wel zwaarder lijkt dan in voorgaande jaren. Voor Mike McCarthy tellen alleen de prestaties in het postseason, maar in welke vorm komen de Cowboys daar?
9. Houston Texans
De grote verrassing van vorig jaar. Het wordt interessant om te zien hoe de ploeg zich ontwikkelt. Het wedstrijdschema wordt door het winnen van de divisie een stuk zwaarder. Kunnen de Texans de lijn een heel seizoen doortrekken? Constant was het team vorig jaar namelijk niet, gezien onder meer de nederlaag tegen de Panthers. De divisiewinst of een nieuw optreden in de play-offs is daarom nog geen zekerheid.
10. Green Bay Packers
In een paar wedstrijden heeft Jordan Love zich naar een megacontract gespeeld. Nu is het aan het team en zijn jonge receivers om de volgende stap te maken. In een Conference die door de opkomst van onder meer ook de Lions elk jaar sterker wordt. Om echt mee te doen moeten de Packers in ieder geval het hele jaar een hoog niveau halen en niet weer pas in november echt warmdraaien.
11. Cincinnati Bengals
Op papier hebben de Bengals weer een prima ploeg, mar hoe is Joe Burrow hersteld van zijn tweede zware blessure? En hoe gaat het met Ja’Marr Chase? De wide receiver heeft nog steeds geen nieuw contract en de kans dat hij zondag op het veld staat, wordt met de dag kleiner. Hoe dan ook is het geen optimale voorbereiding voor de Bengals, die wel voor een cruciaal jaar staan. Het aanwezige talent moet namelijk een keer omgezet worden in resultaat.
12. Cleveland Browns
De Browns waren een van de verrassingen van vorig seizoen. Ondanks de vele blessures op quarterback bleef de ploeg winnen, met dank aan een goede defensie. Met Deshaun Watson nu weer fit kan het alleen maar beter. Zou je denken. De omstreden QB komt terug van een schouderblessure en als de Browns niet snel gaan winnen, zullen er veel vragen over zijn toekomst gesteld worden.
13. New York Jets
Kan Aaron Rodgers heel blijven? Dat is de grote vraag die New York bezig zal houden. Er zal veel opluchting zijn als hij zijn eerste duel ongeschonden doorkomt. Met een fitte en goede Rodgers zijn de Jets een serieuze kanshebber in de divisie, want het roster zit heel goed in elkaar. Wapens, een verbeterde offensive line en een uitstekende verdediging. Alles draait echter om de belangrijkste positie in de sport: Hoe komt Rodgers terug?
14. Jacksonville Jaguars
Nog niet zo lang geleden leken de Jaguars de divisie voor jaren te gaan domineren. Nu is het echter de vraag of de ploeg met Trevor Lawrence wel een play-offploeg is. Het zegt alles over de groei van de AFC South in de afgelopen twee jaar en tegelijkertijd het gebrek aan progressie bij de Jaguars. De eerste vier wedstrijden zijn loodzwaar. Als ze er niet één of twee winnen, kan het wel eens heel snel code rood zijn in noord-Florida.
15. Atlanta Falcons
De Falcons hebben maar één doel, dat is het winnen van de NFC South. Het contract dat aan Kirk Cousins werd gegeven, zegt meer dan genoeg. Het is des te vreemder dat er in de eerste ronde van de draft niet gekozen werd voor een topverdediger, maar voor een rookie quarterback in Michael Penix. Zo blijven de Falcons hinken op twee gedachten. Met maar een paar jaar Cousins te gaan, lijkt dat geen garantie voor succes.
16. Los Angeles Rams
Voor het eerst in tien jaar zullen quarterbacks zonder al te veel angst een duel met de Rams tegemoet zien. Aaron Donald is met pensioen en dat scheelt een slok op een borrel. De grote vraag is of Sean McVay dit verlies op kan vangen. Vorig jaar was het een masterclass van de coach om met dit team de play-offs te halen, waar maar nipt van de Lions werd verloren. Het zou een prestatie van formaat zijn als de Rams dat weten te herhalen.
17. Los Angeles Chargers
Alle ogen zijn gericht op Jim Harbaugh. Kan de gevierde collegecoach het ook in de NFL? Kan hij de al jaren teleurstellende Chargers op de rails krijgen? Ieder jaar wordt Justin Herbert genoemd als één van de meest talentvolle quarterbacks in de league, maar zijn ontwikkeling lijkt stil te staan. En nu krijgt hij een coach die ervan houdt om veel te rennen met de bal en minder te gooien. Voor de neutrale fans worden de Chargers een leuk team om in de gaten te houden. De vraag wordt of Chargersfans er straks ook zo over denken.
18. Indianapolis Colts
Wat kunnen we van de Colts verwachten? Zonder starter Anthony Richardson verloor de ploeg pas op de laatste speeldag de divisie aan de Texans. Richardson is terug, maar de vraag is hoe fit de jonge quarterback is. En hoe fit hij kan blijven, gezien zijn blessures in zijn eerste jaar in de league. Als alles goed valt, gaan deze Colts opnieuw meedoen om de zege in de AFC South.
19. Tampa Bay Buccaneers
De Bucs gingen als totale underdog de play-offs in. Het was al een wonder dat ze er überhaupt stonden. Dat ze ook nog van de Eagles wonnen en het de Lions moeilijk maakten, deed veel voor het zelfvertrouwen van Baker Mayfield. Kan hij dit echter meerdere jaren op rij? Of zien we de oude Baker terug? Als dat laatste het geval is, lijken de Bucs kansloos om de play-offs te halen.
20. Pittsburgh Steelers
Kan Russell Wilson zijn loopbaan een laatste impuls geven? De quarterback is al 35 en zijn concurrent Justin Fields is meer dan tien jaar jonger. Wilson moet presteren, want ze zijn in Pittsburgh niet anders gewend. De divisie waar ze in zitten is echter loodzwaar. Het is daarom zeker mogelijk dat dit de Last Ride van Wilson wordt.
21. Seattle Seahawks
Uitstekende wapens en een verbeterde defensie. Op papier is er genoeg voor de fans van de Seahawks om optimistisch over te zijn, maar is het voldoende? De offensive line blijft een probleem en Geno Smith had na een goed jaar een flinke terugval. Kan hij zich op 34-jarige leeftijd nog één keer oprichten? De kans dat het niet lukt in een sterke divisie lijkt op voorhand groter dan dat de Seahawks terug naar de play-offs gaan.
22. Arizona Cardinals
Vorig jaar om deze tijd was het de vraag of de Cardinals wel een wedstrijd zouden winnen. Onder het regime van de nieuwe coach Jonathan Gannon lieten de Cardinals echter een prima seizoen zien, ook al werd er niet vaak gewonnen. Nu is Kyler Murray helemaal fit en heeft hij met Marvin Harrison Jr. een nieuw speeltje om naar te gooien. Als de rookies hun potentie waar weten te maken, is dit een dark horse voor de play-offs.
23. New Orleans Saints
Elk jaar lijken de Saints een prima roster te hebben en elk jaar is de teleurstelling groter. Zo grepen de Saints vorig seizoen net naast de play-offs. Dennis Allen mocht zijn baan houden, maar het lijkt er wel op dat dit zijn laatste kans zal zijn. Om succesvol te zijn, zal Derek Carr zijn goede spel van de laatste weken een heel seizoen vol moeten houden.
24. Chicago Bears
De verwachtingen voor de Bears zijn hoog, wat betekent dat het team waarschijnlijk wel weer teleur zal stellen. Het is voor het team te hopen dat de hype rond Caleb Williams niet te groot wordt. De rookie zal ongetwijfeld enige tijd nodig hebben voor hij echt in het NFL-ritme zit. De vergelijkingen met C.J. Stroud zijn dan ook niet eerlijk, ook omdat de Bears in een veel sterkere divisie zitten dan de Texans vorig jaar. Een play-offplek moet volgend jaar het doel zijn, niet dit seizoen.
25. Tennessee Titans
De Titans zitten midden in een rebuild. Quarterback Ryan Tannehill en running back Derrick Henry vertrokken. Hiervoor in de plaats kwamen diverse versterkingen, zoals L’Jarius Sneed en Calvin Ridley. Het lijkt erop dat de Titans sterker zijn dan vorig jaar, maar alles zal afhangen van Will Levis. En van de nieuwe hoofdcoach Brian Callahan, die de geliefde Mike Vrabel moet doen vergeten.
26. Minnesota Vikings
Het seizoen van de Vikings is eigenlijk al voorbij voor het is begonnen. Rookie QB J.J. McCarthy raakte geblesseerd aan zijn knie en moet het hele seizoen missen. Sam Darnold is zijn vervanger en krijgt zo een laatste kans om te laten zien dat hij een starter in de NFL kan zijn. Hoe kun je dit beter doen dan met Justin Jefferson als receiver? Genoeg voor de play-offs zal het niet zijn.
27. Las Vegas Raiders
De Raiders hebben een aantal topspelers in de selectie, zoals Davante Adams en Maxx Crosby. Uiteindelijk is dat echter niet genoeg om mee te doen om de prijzen. Het lijkt erop dat het team een aantal jaar nodig zal hebben om een play-offteam te zijn. Het draften van Brock Bowers is een start, maar pas als er een betere QB dan Gardner Minshew komt, worden de Raiders echt relevant.
28. New York Giants
Welke kant gaan de Giants op? Alles lijkt mogelijk in de Big Apple. Weet Daniel Jones zijn oude niveau te halen, dan kan met de komst van Malik Nabers en een versterkte offensive line de weg naar boven ingezet zijn. Als het daarentegen niet loopt, kunnen de Giants wel eens gaan tanken met het oog op de toekomst. Big Blue zal komend seizoen in ieder geval onder een vergrootglas liggen.
29. Denver Broncos
De Broncos waren de eerste weken het lachertje van de NFL, maar Sean Payton wist de boel om te draaien. Het resulteerde niet in een optreden in de play-offs. De vraag is of dat dit jaar wel realistisch is. De Broncos gaven veel geld uit om Russell Wilson uit Denver weg te krijgen. Rookie Bo Nix is zijn opvolger. In een zware divisie geen gemakkelijke opgave.
30. Washington Commanders
Het optimisme is terug in de hoofdstad en dat is al een flinke winst. Jayden Daniels lijkt de quarterback voor de toekomst te zijn en met Dan Quinn als nieuwe hoofdcoach staat er een ervaren coach die niet snel van slag zal raken. Wat we precies mogen verwachten van dit team is nog niet helemaal duidelijk, maar de Commanders zijn de goede weg in geslagen. En dat is al meer dan ze jarenlang konden zeggen.
31. New England Patriots
Rookie Drake Maye moet de toekomst van de club worden, maar is er nog niet klaar voor om in week 1 te starten. Gezien de staat van de offensive line is dat misschien maar goed ook. De vraag is wanneer Maye er wel klaar voor is en hoe hij er dan uit gaat zien. Dat, en een hoge draftpick, is alles waar het in Boston om zal draaien.
32. Carolina Panthers
De Panthers lijken in het offseason enkele stappen vooruit te hebben gezet, maar stilstaan of achteruit gaan was dan ook wel heel moeilijk. Hoe groot gaan de stappen zijn onder leiding van nieuwe coach Dave Canales? Er moeten al flink wat stappen gezet worden om niet weer onderaan de NFL te eindigen. Of meer realistisch is, moet nog maar blijken.
Lees hier de preview van de Kansas City Chiefs op het nieuwe seizoen.
Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 32 het team dat een unieke prestatie kan leveren: de Kansas City Chiefs.
Er was even hoop in de NFL. Zouden Patrick Mahomes en de Chiefs toch menselijk zijn? En te verslaan? Na de byeweek in week 10 verloor de ploeg van Andy Reid vier van de volgende zes wedstrijden. Vooral aanvallend had het team het moeilijk. Travis Kelce was vaak onzichtbaar en de overige wapens leken niet goed genoeg.
De divisiewinst kwam niet in gevaar, maar met een 11-6 record zat er geen bye in, en dus moesten Mahomes en co voor het eerst op reis voor wedstrijden in de play-offs. Maar wie dacht dat de Chiefs het moesten hebben van hun thuisvoordeel kwam bedrogen uit. Er werd zowel in Buffalo als in Baltimore gewonnen, waarna de 49ers voor de tweede keer werden verslagen in de Super Bowl.
Hiermee voegden de Chiefs zich in een illuster rijtje. De Patriots waren in 2005 de laatste kampioen die hun Super Bowl-titel wisten te verdedigen. Maar enkele minuten na hun kampioenschap ging de blik in Kansas City duidelijk al naar een nieuw doel. Iets wat nog nooit in de geschiedenis van de NFL gelukt is, namelijk de derde titel op rij.
FREE AGENCY
Ondanks de aanwezigheid van Mahomes en Kelce leunden de Chiefs vorig jaar vooral op hun verdediging. Aanvallend kwam het snelheid tekort en waren de receivers verre van betrouwbaar. Zo werden er 44 vangbare passes laten vallen. Met Marquise ‘Hollywood’ Brown hopen de Chiefs dit probleem voor een groot gedeelte te hebben opgelost. Al zal Brown door een schouderblessure waarschijnlijk wel de eerste wedstrijd van nieuwe ploeg moeten missen.
De grootste veranderingen vonden plaats in de verdediging. Twee belangrijke puzzelstukken vertrokken uit Kansas City. Linebacker Willie Gay Jr. deed dit vrijwillig door een contract bij de Saints te tekenen. Ook L’Jarius Sneed vond een nieuwe club, maar had hier minder in te zeggen. De cornerback kreeg de franchise tag van de Chiefs, maar werd daarna door het team getrade naar Tennessee om meer geld vrij te spelen voor andere versterkingen. Dit tot zijn eigen frustratie, want in diverse interviews gaf Sneed toe graag in Kansas City te zijn gebleven.
NFL DRAFT
Hadden we het al gehad over het gebrek aan snelheid in de aanval van de Chiefs vorig seizoen? Daar had de formatie van Reid nog een andere oplossing voor bedacht. In de eerste ronde van de draft werd namelijk gekozen voor Xavier Worthy. De receiver van Texas liep tijdens de combine de snelste tijd op de 40-yard dash in de geschiedenis van deze combine. Met zijn snelheid voegt hij zeker iets toe, maar er zijn zorgen over zijn vermogen om ballen te vangen. Dus of de Chiefs ook op dit vlak een oplossing hebben gevonden, dat zal tijdens het seizoen moeten blijken.
Ook in de rest van de draft lag de nadruk heel erg op de aanval. En de bescherming van Mahomes, want er werden drie spelers voor de offensive line gekozen en een tight end. De vraag is wel of de picks dit seizoen een versterking voor de Chiefs kunnen zijn, omdat ze nog lang niet gewend zijn aan het hoge niveau in de league.
Bo Schalbroeck/BoGraphix
OFFENSE
De aanval van de Chiefs was vorig jaar de minste in het tijdperk met Mahomes als starter. Normaal eindigde de ploeg altijd in de top zes als het ging om scores en het aantal yards. Vorig jaar waren ze vijftiende en negende in deze categorieën. Kelce speelde vijftien van de zeventien wedstrijden en kwam voor het eerst sinds 2015 niet tot duizend yards.
Dit zouden tekenen van verval kunnen zijn, maar met Mahomes op het veld lijkt dit niet waarschijnlijk. Daar waar Kadarius Toney vorig jaar WR1 was, is daar nu Hollywood Brown voor in de plaats gekomen. Met de snelheid van Worthy en de groei van Rashee Rice als receiver lijken de Chiefs weer te beschikken over een volwaardige aanval en is er geen enkele reden aan te nemen dat de terugval van de Chiefs zich door zal zetten.
DEFENSE
De groei in de aanval is ten koste gegaan van de verdediging. Met Sneed en Gay vertrokken twee bepalende spelers in de beste defensie van de Chiefs in het Mahomes-tijdperk. Toch is er hoop in Kansas City dat het verval niet heel groot zal zijn. Dat komt vooral omdat Chris Jones, de leider in de verdediging, wel is gebleven. Hij heeft een enorm nieuw contract gekregen, waardoor hij nog jaren in het Arrowhead Stadium te bewonderen zal zijn.
Daar komt bij dat Steve Spagnuolo al jaren wonderen verricht bij de Chiefs. Hij is als geen ander in staat om jonge spelers te ontwikkelen tot uitstekende verdedigers. Zo is Trent McDuffie uitgegroeid tot een All-Pro en zorgt dit ervoor dat de Chiefs nog steeds in elke zone van de verdediging uitstekende spelers hebben staan. Als deze in staat zijn zich te blijven ontwikkelen hebben ze zeker de potentie om het verlies van Gay en Sneed op te vangen.
CONCLUSIE
De Chiefs leken vorig jaar voor het eerst echt moeite te hebben om hun sterrenensemble bij elkaar te houden. Jones had een hold-out voor een contractverlenging en in de aanval werd het verlies van belangrijke wapens niet opgevangen. Waarschijnlijk omdat ze toch wel over Mahomes beschikken. Maar zelfs Pat Mahomes kan van Kadarius Toney geen sterspeler maken.
Deze fouten zijn in het afgelopen offseason rechtgezet. Verdedigend levert de ploeg iets in, om aanvallend er juist op vooruit te gaan. De grote vraag is wat belangrijker gaat zijn. De extra aanvallende kwaliteit of het verlies van twee bepalende verdedigers? We gaan dit bij de Chiefs pas echt in de play-offs kunnen beoordelen. Want na twee kampioenschappen op rij is één ding wel heel duidelijk. De Chiefs willen historie schrijven en gaan maar voor een ding: nog een Super Bowl.
Voorspelling: 12-5
FANZONE
In de SportAmerika NFL 32-in-32 reeks laten we — indien mogelijk — bij ieder team een fan aan het woord om hun licht op het aankomende seizoen te laten schijnen. Voor de Kansas City Chiefs: Bob:
“Het is de meest gehoorde uitdrukking in Kansas City sinds ze in februari voor de 2e keer op rij de Super Bowl wonnen: three-peat! Iets wat nog nooit gebeurd is in de NFL, maar de Chiefs gaan dit seizoen proberen om als allereerste franchise deze barrière te breken. De grote vraag is vooral de manier waarop. Want waar het team de afgelopen 2 seizoenen vooral heeft geleund op de defense hebben ze tijdens het offseason flink wat investeringen in de aanval gedaan.
En die aanvallende versterkingen waren nodig, en dan vooral spelers die diep kunnen gaan en voor dreiging zorgen. Afgelopen seizoen was Marquez Valdes-Scantling degene die hier vooral voor moest zorgen maar zijn inbreng viel behoorlijk tegen. Al had hij wel in zowel de Conference Final als de Super Bowl een heerlijke vangbal die ervoor zorgde dat de wedstrijd op slot ging. Op het juiste moment belangrijk, maar lang niet goed genoeg om te blijven en zijn contract werd dan (gelukkig) ook verscheurd vrij snel na de finale.
Met Xavier Worthy & Hollywood Brown hebben de Chiefs nu 2 man aan het roster toegevoegd die naar verwachting veel meer van waarde zullen gaan zijn voor Mahomes. Ik verwacht dan ook dat we aanvallend dit seizoen een stuk meer goede dingen gaan zien van de Chiefs. Want een aanval met Kelce (die zijn contract nog maar eens verlengde), Rice, Worthy, Brown, Pacheco en Mahomes is iets waar je (op papier) alleen maar blij van kan worden! En nu de Chiefs met de nieuwe publiekslieveling Carson Steele ook op short yardage de nodige schade aan lijken te kunnen gaan richten, levert dat een heerlijke veelzijdige aanval op.
In de defensie was de contractverlenging van de CEO of sacks Chris Jones natuurlijk het belangrijkste nieuws. Waar het er vorig seizoen op leek dat hij de Chiefs zou gaan verlaten blijft hij gelukkig toch. Chris Jones is onvervangbaar. Hij gaat hard nodig zijn zeker gezien er in de defensie een flink gat is achtergelaten door het vertrek van Sneed. Het vertrek van Sneed gaat pijn doen en ik verwacht dan ook dat de Chiefs iets meer moeite gaan hebben om de tegenstander af te stoppen. Al loopt er nog meer dan genoeg talent rond om een top 10 defensie in de NFL te zijn.
Versterkingen in de aanval, een solide defensie, en een contractverlenging van Andy Reid & Travis Kelce. Dit allemaal samen moet een goed recept zijn voor een mooi 13-4 record in het reguliere seizoen en hopelijk een number 1 seed zodat de play-offs weer lekker in Arrowhead gespeeld worden. Ik kijk ook uit naar wat voor speciale plays Mahomes & Reid dit seizoen uit de hoge hoed toveren, zoals een behind the back pass in een officiële wedstrijd. Maar ze moeten zorgen dat ze niet teveel bezig zijn met de three-peat en gewoon wedstrijd voor wedstrijd er staan, want zoals een wijs man ooit zei: Men loopt gevaar te verliezen als men teveel wil winnen.
Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!
Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 31 de verliezende Super Bowl-finalisten: de San Francisco 49ers.
Brock Purdy. Dat is de naam die bij het afgelopen seizoen van de 49ers hoort. Vorige zomer was het de grote vraag of de starts aan het einde van het seizoen toeval waren, of dat hij echt de qb van de toekomst van de Bay Area zou zijn. Het laatste is gebleken. Purdy deed het nog beter dan in zijn eerste seizoen in San Francisco.
Hij leidde zijn ploeg naar de divisiewinst en hoewel het in beide wedstrijden moeizaam ging haalden de 49ers de Super Bowl. De ploeg nam een voorsprong van tien punten, maar zag de Chiefs langszij komen en in overtime de hoofdprijs pakken. Zo stonden de 49ers in de laatste vijf jaar nu vier keer in de NFC Championship Game en twee keer in de Super Bowl, maar uiteindelijk staat het team nog steeds met lege handen.
FREE AGENCY
Ondanks de successen zijn er nog altijd mensen die zich afvragen hoe goed Purdy echt is. Want het roster om hem heen is loaded. In het offseason draaide het in San Francisco dan ook niet om de vraag of er spelers bij zouden komen, maar hoe kunnen de 49ers iedereen houden. Met de toekomstige contractverlenging van Purdy geen gemakkelijke vraag, dat is al wel gebleken.
De hele zomer ging het vooral over Brandon Aiyuk. Zou de receiver een nieuw contract krijgen of een nieuwe club? Sinds 30 augustus kennen we het antwoord. Aiyuk tekende een nieuw contract bij San Francisco voor vier seizoenen, ter waarde van 120 miljoen dollar. Misschien nog wel belangrijker, OT Trent Williams heeft nog geen verbeterde aanbieding ondertekend. De 36-jarige speler heeft daarom het hele zomerprogramma geboycot en heeft zich nog niet bij de Niners gemeld.
Buiten dit was het een redelijk rustig offseason voor de 49ers. Alle spelers van de aanval bleven. Verdedigend lijkt het team wel wat ingeleverd te hebben. Van Chase Young was bij de trade tijdens het afgelopen seizoen al duidelijk dat hij waarschijnlijk niet te houden zou zijn en ook Arik Armstead is een gevoelig verlies voor San Francisco. Met onder meer Maliek Collins, Jordan Elliott en Leonard Floyd zijn er wel vervangers gehaald, maar de vraag is of ze goed genoeg zijn.
NFL DRAFT
In de draft leken de 49ers alvast te anticiperen op een vertrek van Aiyuk of Deebo Samuel, want in de eerste ronde werd namelijk gekozen voor Ricky Pearsall, een receiver van Florida. In de vierde ronde werd voor dezelfde positie ook nog Jacob Cowing opgepikt. Nu Aiyuk blijft is het de vraag hoe groot de rol van de rookies gaat zijn, maar in de toekomst zullen zij zeker een rol in de aanval van de 49ers gaan spelen.
Daarnaast is guard Dominick Puni een belangrijke aanwinst. De enige echt aanwijsbare zwakke plek van de 49ers van het afgelopen jaar was de offensive line. Buiten Trent Williams uiteraard. Het zorgt ervoor dat de verwachting is dat Puni zeker snaps zal krijgen. De vraag is of het genoeg is om meer consistentie op de lijn te krijgen of niet.
Bo Schalbroeck/BoGraphix
OFFENSE
Christian McCaffrey, Deebo Samuel, Brandon Aiyuk en George Kittle. Het is het beste kwartet aan wapens dat er in de NFL te vinden is. Het is de 49ers gelukt om het viertal bij elkaar te houden. Voeg daaraan toe dat Purdy dit jaar voor het eerst een heel offseason heeft gehad waarin hij starter en fit was, want vorig jaar kwam hij terug van een elleboogblessure.
Het zorgt ervoor dat de verwachtingen voor de aanval weer hooggespannen zijn. Maar dan moeten de 49ers wel tot een akkoord komen met Williams, want hoewel de aandacht vooral naar de andere vijf aanvallers gaat, is hij misschien wel de belangrijkste speler van de unit. Vorig jaar miste Williams door een blessure een paar wedstrijden en niet toevallig waren dit de wedstrijden waarin de 49ers (en Purdy) er middelmatig uitzagen. De rest van de offensive line blijft waarschijnlijk intact, tenzij rookie Puni een basisplaats weet af te dwingen.
DEFENSE
De 49ers kregen vorig jaar het op twee na minste aantal punten tegen en stonden achtste in het aantal yards dat ze moesten toestaan. Toch was het niet goed genoeg. Het jaar ervoor stonden de 49ers in beide categorieën nog bovenaan. Het kostte defensive coordinator Steve Wilks al na een jaar zijn baan. Nick Sorensen kreeg vervolgens een promotie om de defensie weer op topniveau te krijgen. Voormalig Chargers-coach Brandon Staley wordt hierbij zijn assistent.
Sorensen heeft in ieder geval de spelers om succes te hebben. Met Nick Bosa, Fred Warner, Charvarius Ward en Talanoa Hufanga lopen er All-Pros in alle delen van de verdediging. Maar ook de rest van de verdediging ziet er goed uit. Javon Hargrave bracht vorig jaar niet wat van de voormalig Eagle werd verwacht, maar heeft wel de potentie. Die had Chase Young ook, maar de aanwinst op trade deadline bracht het ook niet. Hij wordt nu vervangen door Leonard Floyd, die de afgelopen drie jaar minimaal negen sacks had.
Als iedereen fit blijft, nooit een zekerheid bij de 49ers, is dit een van de sterkste defensies in de league. Want dan is Dre Greenlaw nog niet eens meegerekend. Hij scheurde in de Super Bowl zijn achillespees af en zal de start van het seizoen zeker niet gaan halen. Gezien de breedte van de selectie moeten de 49ers dit op kunnen vangen en krijgt het dus weer een goede verdediger erbij in de loop van het seizoen.
CONCLUSIE
De 49ers hebben het beste en meest complete roster van de league. De ploeg kwam vorig jaar enorm dicht bij het winnen van de Super Bowl. Ook dit jaar is de ploeg de grote favoriet in de NFC en misschien zelfs wel in de hele NFL. De vraag is eerder hoe lang kunnen de 49ers dit volhouden, want alle topspelers willen een nieuw en duur contract. En dat zijn er in San Francisco nogal wat, waarbij Brock Purdy de volgende in de rij is die een forse salarisverhoging zal eisen.
In het offseason ging het veel over contracten en speculaties wat er met spelers zou gaan gebeuren. Hoe gaan ze daarmee om? Nick Bosa gaf na het afgelopen seizoen toe dat zijn mindere prestaties volgens hem kwamen door zijn holdout afgelopen zomer. Er wordt vaak gesproken over de Super Bowl hangover, en dat de verliezer het jaar erna vaak tegenvalt. Slechts 15 procent van de verliezers hebben het jaar erop de Super Bowl weer gehaald.
En dat is wel waar het enige doel voor de 49ers ligt. Ze zijn het beste team in de divisie en de NFC en zouden de nummer 1 seed moeten pakken. Maar kunnen ze dat laatste stapje zetten en ook echt de hoofdprijs winnen? Dat is de grote vraag die iedereen in de Bay Area bezighoudt.
Voorspelling: 14-3
FANZONE
In de SportAmerika NFL 32-in-32 reeks laten we — indien mogelijk — bij ieder team een fan aan het woord om hun licht op het aankomende seizoen te laten schijnen. Voor de San Francisco 49ers: Arjan:
Eindelijk een volledige voorbereiding met een fitte quarterback. Het is pas de eerste keer dat Brock Purdy dit meemaakt. Hij is fysiek een stuk sterker geworden en werkt hard aan het verbeteren van zijn spel. Maar helaas, de afwezigheid en contractperikelen van offensieve sterspelers Brandon Aiyuk en Trent Williams trokken wel heel veel aandacht, waardoor de team voorbereiding niet zonder afleiding kon worden afgewerkt. Aiyuk heeft inmiddels een nieuw contract getekend en het is eigenlijk geen optie om Trent Williams geen herziend contract aan te bieden. Dus ik denk dat voor de start van het seizoen dit allemaal wel is gladgestreken.
Afgelopen seizoen was genieten als fan. Met vijf overwinningen uit de startblokken, weinig enorm impactvolle langdurige blessures, grote offensieve scores op het bord, nummer 1 seed in de NFC. Al 4 jaar op rij doen we mee met de top van de NFL, maar hoe lang ga je dat nog volhouden? Dit zal het laatste jaar zijn waarop quarterback Brock Purdy nog zo spotgoedkoop zal spelen. Dus ook misschien wel het laatste jaar waarop je deze sterselectie bij elkaar kan houden.
Kick off returns zouden met de nieuwe regels en de kwaliteit om tackles te breken eens een extra wapen kunnen gaan worden voor dit team. Qua aanval blijft de offensive line blijft het zwakke punt. En uiteraard had ik graag een eerste ronde draft pick hieraan besteed gezien. Maar met deze “YAC bros” maakt het misschien op dit moment niet heel veel uit. Het zal lastig zijn om de uitmuntende aanvallende statistieken van afgelopen seizoen te evenaren of te verbeteren, maar ik denk toch dat alles een stuk beter zal ogen. Defensief valt er wel veel winst te behalen, met name tegen de “run”. Maar met de beste secondary die coach Shanahan ooit met dit team heeft gehad en aanpassingen in de coaching staff, heeft deze verdediging het potentieel om nog dominanter te worden.
Naast de ‘revenge game’ tegen de Chiefs en de krachtmetingen met teams zoals de Packers, Lions en Bills, kijk ik het meest uit naar de wedstrijd in week 11 tegen de Seahawks. Ik heb het geluk om die wedstrijd live bij te mogen wonen en mijn team naar een overwinning te schreeuwen.
Conclusie:
Ik ben enorm optimistisch, maar ergens moet ik ook realistisch blijven. Het herhalen van de eerste seed wordt lastig met de sterkere concurrentie in de NFC en het uitdagende speelschema. Maar met deze selectie is het halen van de play-offs een must, en ik zie geen problemen om dat doel te bereiken. Een 12-5 record zoals vorig seizoen lijkt me realistisch. Als we geluk hebben met weinig blessures, kunnen we zeker een paar play-off-overwinningen behalen en blijft de hoop op een Super Bowl in leven. Laat het seizoen maar komen!
Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!
Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 30 het team dat voor het eerst in 30 jaar de divisietitel verdedigt: de Detroit Lions.
Het scheelde vorig seizoen niet veel voor Dan Campbell en zijn Detroit Lions. In de NFC Championship Game waren de San Francisco 49ers slechts met drie punten te sterk: 34-31. Na een succesvol seizoen, waarin ze eindigden met een 12-5 record, was de verwachting dat één, wellicht twee, coordinators zouden vertrekken. Uiteindelijk bleef zowel DC Aaron Glen als OC Ben Johnson. De Washington Commanders hadden wel oren naar beide coordinators, maar beide heren bleven in Detroit. Essentieel voor een team dat ook in 2024 voor de Super Bowl wil gaan.
FREE AGENCY
Voor het tweede seizoen op rij moesten de Detroit Lions aan de slag met hun secondary. Daar werd in de draft wat aan gedaan (CB Terrion Arnold, Alabama), er werd voor getrade (CB Carlton Davis, Tampa Bay) en de portemonnee werd open getrokken. Amik Robertson, eveneens een cornerback, kwam over van de Las Vegas Raiders. Naast de secondary blijft Detroit ook worstelen met de edge-positie. Aidan Hutchinson is meer dan ze hoopten, maar tegenover hem hebben ze nog geen complementaire speler kunnen vinden. Dit jaar proberen ze het daar met Marcus Davenport, die overkwam van de Vikings.
Daar bleef het echter niet bij qua defensieve versterkingen. De grootste naam die werd binnengehaald was defensive tackle D.J. Reader. Als één van de beste run stoppers in de league maakt hij de op één na beste rushing defense van de league nóg een stukje beter. De voornaamste free agency versterking in de offense was veteran guardKevin Zeitler. Hij vult in ieder geval voor dit seizoen een gat, maar de toekomst voor de O-Line met veel (aankomende) 30-plussers blijft ongewis.
De spelers die vertrokken in free agency zorgen niet direct voor een groot verlies aan kwaliteit ten opzichte van vorig seizoen. Grootste aderlating is waarschijnlijk guard Jonah Jackson. Zijn contract was simpelweg niet betaalbaar en hij vertrok naar de Rams. Zeitler vangt zijn vertrek op. Met Benito Jones vertrok een belangrijke speler uit de defensive front, maar zijn vertrek werd tenietgedaan door de komst van Reader. Cornerback C.J. Gardner-Johnson speelde een groot deel van het seizoen niet, dus hij zal weinig gemist worden. Josh Reynolds vertrok naar de Broncos.
NFL DRAFT
De secondary had voor het tweede jaar op rij een flinke verbouwing nodig. Dat werd via trade, in free agency en in de draft gedaan. Omhoog traden voor Terrion Arnold kostte hen de 76e pick (Dallas), maar levert nu en in de toekomst versterking voor de secondary op. Arnold is een fysieke speler en zwerft graag door de hele secondary. De tweede pick, CB Ennis Rakestraw Jr. (Missouri), moet voorkomen dat volgend seizoen weer een secondary makeover nodig is. Consistentie is geboden.
Na de twee cornerbacks volgden er nog vier picks: Twee in de vierde en twee in de zesde ronde. In de vierde ronde werd gekozen voor OT Giovanni Manu (British Columbia) en RB Sione Vaki (Utah). Beide zijn investeringen voor de breedte en van Vaki wordt verwacht dat hij ook een rol zal spelen in special teams. Met de laatste twee picks werd ook gedacht aan de breedte. Mekhi Wingo (DT, LSU) en Christian Mahogany (G, Boston College) haalden beide het roster.
Bo Schalbroekx/BoGraphix
OFFENSE
Offensive coordinator Ben Johnson bleef bij de Detroit Lions en kan daarmee verder bouwen aan één van de meest efficiënte offenses in de league. Johnson hielp Jared Goff met de volgende stap in de zomer van zijn carrière. Goff gooide voor 4.575 yards en 30 touchdowns met een persoonlijk completion percentage record: 67,3%. Combineer dat met de winst op de Rams in de NFC Wildcard ronde en heel Detroit dat hem in de armen sloot en de contractverlenging is daar. Goff tekende voor 212 miljoen over een periode van vier jaar.
Het scheme van Ben Johnson is niet het enige dat Jared Goff doet excelleren. Zijn O-line is één van de beste in de league, evenals het running back duo. David Montgomery en Jahmyr Gibbs waren beide goed voor meer dan 1.000 yards en meet dan 10 touchdowns. Een unicum in NFL-historie. Ook dat is echter niet het volledige verhaal voor Goff. Eén van de topreceivers in de NFL, Amon-Ra St. Brown, verlengde voor vier jaar en ontvangt in die periode 120 miljoen dollar. Tight end Sam Laporta, met een verrassend rookieseizoen, en Jameson Williams completeren het lijstje uitstekende targets.
DEFENSE
De defense is sinds Brad Holmes en Dan Campbel in Detroit de unit die de meeste aandacht behoeft. Met nieuwe aanwinst D.J. Reader en Alim McNeill blijft de run defense van hoge kwaliteit. Aidan Hutchinson is één van de beste pass rushers in de league, maar Detroit blijft worstelen met een geschikte partner voor hem. Davenport mag daar in 2024 een gooi naar doen. Achter de D-line staat een sterke groep linebackers. Alex Anzalone voert hen aan en heeft met Derrick Barnes en Jack Campbell uitstekende collega’s. De linebackers zijn vooral sterk tegen de run en moeten in 2024 een extra stap zetten tegen de pass om volledig te zijn.
Die nood is hoog in Detroit. Vooral omdat de secondary ook in 2024 een vraagteken is. Davis, Robertson en Arnold zullen de starters zijn, maar in 2023 werden deze posities door anderen ingevuld. Op safety keren Kerby Joseph en Ifeatu Melifonwu terug. Zij zijn in staat om samen een groot deel van het achterveld te bestrijken en weten geregeld een bal te bemachtigen. De problemen op third-and-long, 69 completions van meer dan 20 yards, moeten echter opgelost worden om als defense de sterke offense te kunnen ondersteunen.
CONCLUSIE
Het wordt een gek seizoen voor Detroit. Er moet een divisietitel verdedigd worden en er kan en mag openlijk gesproken worden over Super Bowl aspiraties. De Detroit Lions hebben één van de meest complete rosters in de league. Dankzij een goede free agency, contractverlengingen en een goede draft werd dat dit offseason alleen maar completer. Het speelschema zal een stukje moeilijker zijn, maar met enkele grote overwinningen in 2023 zijn de Lions daar klaar voor. Met de groei in 2023 en ontwikkelingen van het roster in het offseason, is er geen enkele reden om aan te nemen dat Detroit in 2024 de volgende stap kan zetten.
Voorspelling: 12-5
Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!
Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 29 het team dat met een mindere defensie nu wél de Super Bowl wil halen: Baltimore Ravens.
Aan de hand van MVP Lamar Jackson denderden de Baltimore Ravens vorig jaar door de NFL heen. In het reguliere seizoen stond er nauwelijks een maat op het team en werden onder andere de 49ers kinderlijk eenvoudig aan de kant gezet. Toch struikelde Baltimore weer in de play-offs. De onvermijdelijke Chiefs en Patrick Mahomes wonnen de AFC Championship Game. Met een op het oog mindere defensie maar met een sterkere rungame dan ooit tevoren zal Baltimore dit jaar weer een nieuwe poging wagen de Super Bowl te halen.
OFFSEASON
Het belangrijkste verlies van de Ravens vond waarschijnlijk naast het veld plaats. Defensive coordinator Mike MacDonald knutselde afgelopen seizoen een nauwelijks te kraken defensie in elkaar. Dit jaar is MacDonald de head coach van de Seattle Seahawks. Linebackers coach én oud-speler Zach Orr promoveerde tot de nieuwe DC. Naast MacDonald raakte de defensie ook edge rusher Jadeveon Clowney (Panthers), safety Geno Stone (Bengals) en linebacker Patrick Queen (Steelers) kwijt. Al deze namen kenden vorig jaar het beste seizoen uit hun carrière. Wide receiver Odell Beckham vertrok naar de Dolphins en running backs J.K. Dobbins én Gus Edwards allebei naar de Chargers.
De running back room werd sowieso stevig opgeschoond. Derrick Henry kwam naar Baltimore. Hoewel hij ook een dagje ouder wordt, is hij nog steeds een uitstekende running back. Het kan de druk bij Jackson weg halen om met zijn benen veel klaar te spelen. Met iron man Henry hopen de Ravens in elk geval een running back te hebben die niet zo snel geblesseerd raakt. Wide receiver Russell Gage kwam verder van de Buccaneers. Offensive tackle Josh Jones kwam van de Texans en veteraan safety Eddie Jackson van de Bears. Defensive tackle Justin Madubuike tekende een dik nieuw contract (4 jaar, 98 miljoen dollar).
NFL DRAFT
Maar liefst negen keer konden de Ravens kiezen in de NFL draft. In de eerste ronde haalden ze Clemson cornerback Nate Wiggins. Wiggins laat tot nu toe een goede indruk achter in het preseason en lijkt te gaan strijden met Brandon Stephens om een plek als startende cornerback. De tweede pick ging naar een offensive tackle van Washington, Roger Rosengarten. Ook hij lijkt zich op te mogen gaan maken voor een basisplek.
De overige picks gingen achtereenvolgend naar edge rusher Adisa Isaac (Penn State), wide receiver Devontez Walker (UNC), cornerback T.J. Tampa (Iowa State), running back Rasheen Ali (Marshall), quarterback Devin Leary (Kentucky), center Nick Samac (Michigan State) en safety Sanoussi Kane (Purdue).
Bo Schalbroeck/BoGraphix
OFFENSE
Onder Todd Moncken beleefde Lamar Jackson zijn tweede MVP seizoen. Met 3678 passing yards, 821 rushing yards en in totaal 29 touchdowns was hij de drijvende kracht achter de Ravens offense. Offensive coordinator Moncken zal hebben geleerd van de verloren AFCC Game. De Ravens besloten toen ineens niet meer van de ijzersterke running game met Jackson gebruik te maken. Het gevolg: een stroperige offense en maar 10 punten. Met de toevoeging van Henry zal de focus alleen maar meer richting de rungame schuiven.
De offensive line kent vraagtekens. Center Tyler Linderbaum is uitstekend. Maar daarna krijg je namen als de chronisch geblesseerde Ronnie Stanley en rookie Rosengarten op tackle. Guard Andrew Vorhees mistte zijn rookie seizoen door een zware blessure. Hij begint nu dus pas aan zijn NFL carrière. De andere guard is Daniel Faalele. Hij is van origine een tackle en verandert nu dus van positie.
Tight end Mark Andrews is nog altijd een van de besten op zijn positie. Dat Andrews vorig jaar een belangrijk gedeelte van het seizoen mistte was een groot gemis in de offense. Wide receiver Zay Flowers kende een goed rookie seizoen en zal zijn stijgende lijn willen doorzetten als WR1. Hij wordt gecomplementeerd door Rashod Bateman en Nelson Agholor. Een special teams wapen is kicker Justin Tucker, die nauwelijks mist.
DEFENSE
Er stond vorig jaar geen enkele maat op de Ravens defense. Voor het eerst in de geschiedenis leidde één team de NFL in sacks (60), takeaways (31) en toegestane punten per wedstrijd (16.5). De vergelijkingen met de legendarische Ravens defensie van begin 2000 waren er niet zomaar. Een logisch gevolg van zo’n seizoen is alleen, zoals eerder geschreven, dat je belangrijke namen kwijt raakt.
De overgebleven spelers kunnen nog steeds een uitstekende defensie vormen. Up front staan Travis Jones, Michael Pierce en de belangrijkste naam: Justin Madubuike. Madubuike kende vorig jaar een career year onder MacDonald en werd zodanig beloond met een nieuw contract. De belangrijkste linebacker is Roquan Smith, een van de besten in de league. Hij wordt gecomplementeerd door Odafe Oweh, Trenton Simpson en Kyle van Noy, die een herboren seizoen beleefde vorig jaar.
In de secondary staan Marlon Humphrey en Brandon Stephens (of Nate Wiggins). De safeties zijn Marcus Williams en Kyle Hamilton. Hamilton lanceerde zichzelf vorig jaar in zijn tweede seizoen als een van de beste safeties in de league en zal die vorm door willen trekken dit jaar.
Hoewel de defense minder is geworden op het eerste oog, staan er nog steeds uitstekende namen. Bovendien is Zach Orr met zijn 32 jaar een rising star. Wie weet kan hij MacDonald snel doen vergeten.
CONCLUSIE
De Ravens zijn nog steeds in uitstekende positie om de AFC te vertegenwoordigen in de Super Bowl. Met een versterkte run game en een defense waar enige vraagtekens om bestaan gaan ze het seizoen in. Het zal aan Lamar en zijn play-off prestaties liggen of er dit seizoen doorgepakt kan worden. Anders zal het afgelopen seizoen de geschiedenis in gaan als het jaar waarin dé kans op een Super Bowl werd gemist.
Voorspelling: 11-6
FANZONE
In de SportAmerika NFL 32-in-32 reeks laten we — indien mogelijk — bij ieder team een fan aan het woord om hun licht op het aankomende seizoen te laten schijnen. Voor de Baltimore Ravens: Thomas.
“Twee perfecte Mahomes – Kelce-connecties en een rookie mistake van Zay Flowers hielden de Ravens vorig jaar uit de Super Bowl. Ergens washet tekenend. Het team doet al jaren mee om de prijzen, maar op het moment suprême weten ze niet hun beste wedstrijden te spelen. Er zijn weinig redenen om te denken dat dit jaar anders gaat zijn. De Ravens hebben weliswaar Derrick Henry binnengehaald, maar ook drienieuwe, onervaren starters in hun offensive line, die zich zonder de magie van de betreurde Joe D’Alessandris niet zo snel meer zullen ontwikkelen als in andere jaren. Ze hebbenJustin Madebuike weten behouden, maar moesten daardoor Patrick Queen en Jadeveon Clowney laten gaan. De roster depth lijkt dit jaar wat minder dan in andere jaren, dus veel zal afhangen van hoe gezond de starters blijven. De Ravens zullen de play-offs halen,maar uiteindelijk waarschijnlijk weer stranden voor de Super Bowl bereikt is. Maar tot die tijd hebben de Ravens, met onder anderen Lamar Jackson, Kyle Hamilton en de beste kicker aller tijden, genoeg spelers op het veld staan die iedere wedstrijd de moeite waard maken om te kijken.”
Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!
Met nog iets minder dan een maand te gaan in het reguliere seizoen kunnen Xander Bogaerts en Jurickson Profar zich al wel gaan opmaken voor de play-offs. Ze hopen dan wel beter voor de dag te komen dan de afgelopen week, want de Oranje-afvaardiging in San Diego wist niet echt te imponeren. Dit geldt ook voor Kenley Jansen en Ceddanne Rafaela in Boston. Zij moeten met de Red Sox nog flink aan de bak om het postseason überhaupt te halen, maar maakten deze week wel bijzondere dingen mee in Beantown.
De San Diego Padres presteerden meer dan prima in juli en augustus. Aangezien de LA Dodgers ook blijven winnen, leveren die goede prestaties de Padres niet de koppositie in de NL West op maar liggen ze wel op koers voor een wildcard. Vorig weekend troffen ze in de New York Mets een concurrent. Het keurkorps van manager Carlos Mendoza heeft zich goed hersteld na een waardeloze maand mei waarin de Mets slechts 9 van hun 28 wedstrijden wonnen. Met een goede serie van vier wedstrijden in San Diego zouden de Mets niet alleen de Atlanta Braves laten schrikken, maar komen zelfs de Friars in zicht. Zaak voor Xander Bogaerts en de zijnen om het zover niet te laten komen.
Toch was de eerste slag op donderdag 22 augustus voor de bezoekende Mets. Met 0-for-3 en een walk had Bogaerts aan slag niet veel in te brengen en voor het eerst in lange tijd verloren de Padres twee wedstrijden op rij. Nadat een dag eerder de Twins met 11-4 te sterk waren, trokken nu de Mets met 8-3 aan het langste eind. San Diego liet dit niet op zich zitten en legde een dag later de knuppels van New York het zwijgen op. Met 2-for-5 gold dit echter niet voor Bogaerts. De infielder en zijn teamgenoten brachten dankzij een 7-0 overwinning het evenwicht terug in de serie.
A day off amid a cold August for Xander Bogaerts, a day-after-night for Kyle Higashioka, lineups, wild-card race update and a look at Michael King vs a homer-prone Sonny Gray of the #STLCards. https://t.co/kL5OZnkhB6pic.twitter.com/n7UBAJT079
Dat het geen toeval is dat de Mets zich hebben gemeld in de debatten om de wildcards merkten de Padres dat weekend wel. Afgelopen zaterdag ging het derde duel namelijk met 7-1 naar de bezoekers en kon Xander Bogaerts met 1-for-4 niet echt imponeren. Ook in de series finale zat er voor onze landgenoot geen run of RBI in. In een spannende wedstrijd werden de Mets echter wel met 3-2 door de Friars verslagen. Met 1-for-4 tekende Bogaerts voor zijn vierde hit in de serie.
GOED BEGIN NIET ALTIJD HET HALVE WERK
San Diego stapte na die serie in het vliegtuig naar St. Louis voor opnieuw een lange serie. Nu waren het de Cardinals die ze vier dagen op rij zagen. Bogaerts begon deze road trip met een 1-for-3 aan slag, maar vooral zijn sac fly in de vijfde inning was even belangrijk. Hij sloeg daarmee de vijfde run binnen in een duel dat met 7-4 naar de bezoekers ging. Ook de tweede ontmoeting werd gewonnen door de Padres. De knuppel van Bogaerts (0-for-4) zweeg, maar dat deerde zijn team niet: 7-5.
De Cardinals waren echter niet van plan om zomaar op de rug te gaan liggen. Weliswaar tekende Xander Bogaerts in de derde wedstrijd voor zijn tweede – en laatste – hit in deze serie, maar stapten de gastheren als winnaar van het veld. St. Louis wist een 2-0 achterstand ongedaan te maken en met 4-3 te winnen. Het lukte de Padres donderdag uiteindelijk ook niet deze serie naar zich toe te trekken. Bogaerts kwam de achtste inning als pinch hitter binnen de lijnen, was 0-for-1 aan slag en ging met 1-4 onderuit.
De resultaten van de laatste paar weken zorgen ervoor dat ze de tweede plek in de NL West even aan Arizona moeten laten, maar een wildcard komt niet in gevaar. Ze hebben nog een buffertje op de Braves, die momenteel de derde en laatste wildcard in handen hebben.
De Red Sox hebben het nog altijd niet erg naar de zin na de ASG. Vorig weekend tegen de Arizona Diamondbacks werd de gemoedstoestand in Beantown er al niet veel beter op. De heersend kampioen van de National League vertrok met een sweep uit Boston. Het aantal gescoorde runs was in dit drieluik ook veelzeggend. Arizona sloeg 23 runs binnen en Boston stelde er slechts 8 tegenover. Dat er voor Kenley Jansen in deze serie geen eer te behalen viel, zal duidelijk zijn. De closer moest even op zijn beurt wachten, maar zag op maandag 26 augustus een naamgenoot historie schrijven.
History for Danny Jansen 🙌
He becomes the first player in MLB history to play for the both teams in the same game 😳
Eerder dit jaar speelden de Red Sox en Blue Jays tegen elkaar in een wedstrijd die gestaakt werd door de regen. Danny Jansen was op dat moment catcher in Toronto en maakte een maand later de overstap naar Boston. Afgelopen maandag speelden de teams het restant van dat duel en werd Danny Jansen de eerste speler in de geschiedenis die in dezelfde wedstrijd voor twee verschillende teams speelde. Die inhaalwedstrijd werd overigens een prooi voor de Blue Jays: 4-1.
MINIMALE INSPANNING, MAXIMAAL RESULTAAT
Na bijna een week zonder actie maakte Kenley Jansen afgelopen dinsdag weer zijn opwachting. Hij deed dit bij een 6-2 voorsprong in de negende inning, waardoor hij niet in aanmerking kwam voor een save. Jansen had, met behulp van de verdediging, al vlot twee nullen te pakken. Daulton Varsho verlengde de wedstrijd nog even door de vierde homerun van dit jaar tegen Kenley Jansen te slaan. Meer dan dat kreeg Toronto niet. Jansen had 14 pitches nodig voor die drie nullen en plaveide de weg naar een 6-3 overwinning.
Een dag later was het weer raak voor de closer. Zijn Red Sox zetten hem in de negende inning af met een 3-0 voorsprong. Niet alleen kon hij dus zijn 25e save verdienen, maar Jansen moest ook de shutout “even” over de streep trekken. Hij maakte er bepaald geen inning van de lange adem van. Slechts 6 pitches had de Red Sox-closer nodig om achtereenvolgens Will Wagner, George Springer en Daulton Varsho weg te zetten. Jansen had zijn 25e save van dit seizoen te pakken en de 445e in totaal. Onze landgenoot staat daarmee op een prachtige vierde plaats in de MLB-historie. Alleen Mariano Rivera (652), Trevor Hoffman (601) en Lee Smith (478) hebben meer saves dan Kenley Jansen.
In de serie tegen Minnesota gaf de knuppel van Jurickson Profar weer een teken van leven. Niet dat hij aan slag nu zo beroerd presteerde, maar de All-Star kon die homerun op 20 augustus goed gebruiken. Tegen de Mets hoopte hij op meer van hetzelfde. In de eerste van vier wedstrijden begon Profar goed. Met 2-for-4 en een walk onttrok de outfielder zich een beetje aan de malaise en gaf hij in de negende inning de score een wat vriendelijk aanblik. Zijn RBI-single liet Luis Campusano de derde run namens San Diego scoren, maar het was veel te weinig om de zege van de Mets nog te bedreigen: 3-8.
Met alweer zijn 23e double van deze jaargang meldde Profar zich ook in de tweede wedstrijd op het scoreformulier. Hij moest tot de achtste inning wachten op zijn hit. De Padres hadden op dat moment al goede zaken gedaan, want 6 van de uiteindelijke 7 runs in deze 7-0 overwinning scoorden ze in de eerste drie innings. Met 1-7 ging de derde ontmoeting weer naar de Mets. Profar mocht opnieuw een double aan zijn totaal toevoegen. Het was leuk voor de statistieken, maar in zo’n wedstrijd geeft dat natuurlijk weinig voldoening.
Die voldoening haalde hij wel uit de laatste wedstrijd van deze serie. In tegenstelling tot de eerste drie was deze behoorlijk spannend. Dat was vooral aan Profar te danken, want bij een 0-2 achterstand in de achtste inning bracht hij de Padres met één klap naast de Mets. Met Mason McCoy op het eerste honk joeg Profar zijn 21e homerun de tribunes in en kantelde daarmee deze wedstrijd. Jackson Merrill volgde in de negende inning namelijk het voorbeeld van Profar en stuurde de Padres-fans naar huis met een 3-2 overwinning.
KNUPPEL DOET ER HET ZWIJGEN TOE
Met 6 hits in 17 AB’s kon Profar redelijk tevreden terugkijken op de lange serie tegen de Mets. Hij zou dit maar al te graag doortrekken in St. Louis en die kansen lagen er zeker. Profar presteert in uitwedstrijden weliswaar iets minder goed, maar overdreven groot zijn de verschillen niet. Profar had het in deze serie echter ontzettend moeilijk. Afgelopen maandag dwong hij nog twee keer vier wijd af en scoorde Profar 2 runs, maar in officiële at-bats waren de cijfers keihard.
Eind mei was er een periode van drie wedstrijden zonder hit. Nu waren het er vier. Door de 0-for-14 in het slagperk daalde zijn slaggemiddelde van .291 naar .282. Dat is voor de All-Star zijn laagste batting average sinds eind april. Overigens mocht hij in de tweede wedstrijd middels een sac fly nog wel een RBI aan zijn totaal toevoegen. Die tachtigste van het seizoen – een persoonlijk record – zette de Padres op dat moment naast de Cardinals in de wedstrijd die met 7-5 gewonnen werd.
Voor weinig teams kwam de All-Star break zo ongelegen als voor de Boston Red Sox. De traditieclub zat in juni en de eerste weken van juli in een heerlijke flow, maar ergens onderweg zijn ze dat gevoel kwijtgeraakt. Hoewel er nog ruim twee maanden te spelen zijn en de situatie nog verre van uitzichtloos is, begint een wildcard hen ook voorzichtig door de vingers te glippen. Vorige week boekten de BoSox on the road echter goede resultaten tegen de Orioles en Astros. Afgelopen weekend hoopten Ceddanne Rafaela en consorten die lijn door te trekken voor eigen publiek. Eenvoudig werd die opdracht niet, want tegenstander Arizona Diamondbacks heeft het aardig op de heupen de laatste tijd.
Al op vrijdag 23 augustus maakten ze in Beantown kennis met de kracht van de D-backs. Met maar liefst 12-2 werden de Red Sox van het eigen veld geblazen en met 0-for-3 kon ook Rafaela geen potten breken. Ook de tweede wedstrijd ging naar de bezoekers. Met 1-4 was het nu wat minder pijnlijk, maar verloren werd er dus wel weer. Voor de tweede dag op rij zweeg de knuppel van Rafaela. Zijn enige hit van in totaal 10 at-bats kwam in de derde inning van de laatste wedstrijd. Boston nam in dat duel zelfs een 4-0 voorsprong, maar gaf deze volledig uit handen. De Diamondbacks vertrokken met een sweep uit Fenway Park dankzij een 7-5 overwinning.
STUKJE HISTORIE
Om de aansluiting met de teams voor hen in de wildcard-race niet te verliezen, was het voor Boston bittere noodzaak om de serie van vier tegen Toronto winnend af te sluiten. Als je die inhaalwedstrijd meetelt, was het zelfs een serie van vijf… Helaas voor de BoSox-getrouwen vielen de resultaten een beetje tegen. Rafaela miste de eerste reguliere wedstrijd, maar kon in de overige drie ook geen potten breken. De rookie was 1-for-9 aan slag met een double en een run in de met 6-3 gewonnen wedstrijd van afgelopen dinsdag. Boston won twee van de vier reguliere wedstrijden, maar aangezien concurrent Minnesota thuis drie keer onderuit ging tegen Atlanta bleef de schade voor Boston beperkt.
Rich Hill is the only player to appear in at least 1 MLB game in each of the last 20 seasons (2005-24).
Boston moest donderdag de vierde en laatste wedstrijd tegen Toronto met 0-2 aan de Blue Jays laten, maar de fans in Fenway Park pakten wel een stukje geschiedenis mee. De 44-jarige Rich Hill maakte zijn seizoensdebuut voor de Red Sox en werd zo de enige nog actieve speler die twintig seizoenen op rij op het allerhoogste niveau speelde. Hill kreeg vier batters tegenover zich, trakteerde er twee op een strikeout en stond niemand toe op de honken. Hij is nog niet de oudste pitcher in de recente geschiedenis, want die eer valt nog steeds Bartolo Colon te beurt. De inmiddels 51-jarige werper uit de Dominicaanse Republiek speelde op zijn 45e nog.
Vrijdagmiddag kwam de bevestiging van het bericht waarvan we hoopten dat het niet klopte. Johnny Gaudreau heeft samen met zijn jongere broer Matthew het leven gelaten na een ongeluk. Met deze In Memoriam willen we een eerbetoon brengen aan het veel te korte leven van deze enorm getalenteerde Amerikaan.
NOODLOTTIG ONGEVAL
Johnny (31) en zijn twee jaar jongere broer Matthew zouden vrijdag getuige zijn bij het huwelijk van hun zus. De broers besloten op de avond voor die heugelijke dag nog even een stukje te gaan fietsen. Helaas zouden zij nooit terugkeren van die tocht. Een auto wilde een andere wagen passeren en reed op de andere weghelft Johnny en Matthew Gaudreau aan. Op internet deden al betrekkelijk snel geruchten de ronde over een fataal ongeluk, maar toen nieuws uitbleef, gloorde er toch ook iets van hoop.
Columbus Blue Jackets statement on the passing of Johnny Gaudreau and his brother, Matthew. pic.twitter.com/V2aFykgKIs
Helaas werd die hoop volledig weggenomen door de tragische persberichten die de Columbus Blue Jackets en even later de NHL plaatsten. Johnny Gaudreau zal nooit meer fans verbazen met zijn techniek, snelheid en wendbaarheid. Samen met zijn jongere broer Matthew werd Johnny Hockey plotseling uit het leven gerukt. De bestuurder van de auto is aangehouden, maar daarmee krijgt de familie Johnny en Matthew niet terug.
TALENT AL VROEG HERKEND
Die familie speelde een grote rol in het leven en de carrière van Johnny Gaudreau. Zijn vader bond de kleine Johnny al op jonge leeftijd de schaatsen onder. Zijn gebrek aan fysiek compenseerde Johnny met een prima inzicht, geweldige handelingssnelheid en een enorme drive om te slagen. Hij groeide op in het oosten van de Verenigde Staten en was daar als junior al een attractie op schaatsen. Johnny Gaudreau scoorde aan de lopende band en zette in 2011 bij het gerenommeerde Boston College de volgende stap in zijn loopbaan. De plek waar ook Matthew Gaudreau zou gaan spelen. In 2013-2014 speelden ze op de valreep nog even samen. Johnny maakte dat seizoen namelijk al zijn debuut in de NHL voor de Calgary Flames.
Die franchise had de 1.75m lange Johnny Gaudreau als 104e opgepikt in de draft van 2011. Dat de Amerikaan talent had, was iedereen wel duidelijk. Het was zijn lengte – of het gebrek daaraan – wat veel clubs blijkbaar tegenstond. De Flames kregen echter geen moment spijt van hun keuze. Sterker nog, vanaf het allereerste moment in de National Hockey League liet Gaudreau zien dat hij daar op z’n plek was. Zijn eerste volledige seizoen sloot de Amerikaan af met 24 goals en 64 punten. Achter Aaron Ekblad en Mark Stone werd hij daarmee derde in de Calder Trophy voor Rookie of the Year. Bij de Flames, die hun Waterloo vonden in de tweede ronde van de play-offs, moest Gaudreau alleen Jiri Hudler met 76 punten voor zich dulden.
JOHNNY HOCKEY
In de jaren daarna bleek de keuze voor Gaudreau een schot in de roos voor de Flames. De fans – en niet alleen die in Calgary – noemden de speler liefkozend Johnny Hockey. De reden van die bijnaam werd in 2017 onderstreept met de Byng Memorial. De trofee voor de speler die goede prestaties koppelt aan een grote mate van sportiviteit. In zijn tien volledige seizoenen in de league eindigde Johnny Gaudreau vier keer in de top tien bij die verkiezing.
Met de Flames won Gaudreau in 2019 en 2022 de Pacific Division. Slechts twee keer in het tijdperk Gaudreau kwam Calgary voorbij de eerste ronde. Hoewel het door covid nog altijd een vreemd seizoen was, was 2021-2022 ook voor Gaudreau zelf een geweldig seizoen. Voor het eerst in zijn loopbaan slechtte hij de grens van 100 punten. Dankzij 40 goals en 75 assists stokte de teller dat jaar pas bij 115 punten. Het leverde hem een knappe vierde plek op in de Hart Memorial Trophy voor meest waardevolle speler. Alleen Auston Matthews, Connor McDavid en Igor Shesterkin kregen meer stemmen.
OPMERKELIJKE KEUZE
Het bleek ook het laatste seizoen van Gaudreau in Calgary. Met pijn in het hart vertrok hij bij de Flames en wilde dichter bij huis gaan spelen. Dat de keuze op de Columbus Blue Jackets viel, zorgde voor enige verbazing. Zo’n grote speler verdiende volgens veel volgers toch een veel beter team. Voor bijna $ 10 miljoen per jaar tekende Johnny Gaudreau tot de zomer van 2029. De club was bezig aan een rebuild en de enkelvoudig All-Star moest één van de drijvende krachten gaan worden.
Met 21 goals en 74 punten was zijn eerste jaar in Columbus op die vlakken helemaal niet zo slecht. Kijk je naar zijn -33 rating dan verander je waarschijnlijk al snel van mening. Johnny Gaudreau had het duidelijk moeilijk, maar wist ook waar hij aan begonnen was. De Blue Jackets haalden draft picks en grote talenten binnenboord en betere tijden zouden spoedig komen. Met Sean Monahan haalden ze deze zomer zelfs een oude bekende uit de Flames-tijd naar Columbus om Gaudreau bij te staan. De winger was daar na een rumoerig 2023-2024, waarin hij tot 60 punten kwam, misschien ook wel aan toe.
AFSCHEID
Helaas besliste een verkeerde manoeuvre van een automobilist dat Johnny Gaudreau de mooie toekomst van de Blue Jackets niet mee zal maken. Nooit meer zal Johnny Hockey voorbij verdediger snellen en goalies in de luren leggen. Veel belangrijker is echter dat Johnny Gaudreau nooit meer een vader voor zijn twee kinderen zal zijn. Of een man voor zijn vrouw. Of een zoon voor zijn ouders. Deze familie, die zo uitkeek naar de trouwdag van Katie Gaudreau, rouwt nu om het tragische verlies van twee geliefden.
Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 28 het team waarvan de quarterback dit keer de receivers een impuls moet geven: de Buffalo Bills.
Uiteindelijk was 2023 een goed seizoen. Na 12 speelrondes leek het AFC East kampioenschap er niet in te zitten. Sterker nog, een optreden in de play-offs leek onwaarschijnlijk. Josh Allen toonde echter zijn klasse en leidde de Buffalo Bills naar een 11-6 record. Achtereenvolgens werden de Chiefs, Cowboys, Chargers, Patriots en Dolphins aan de zegecar gebonden. Niet de minste tegenstanders: Twee divisierivalen en twee top drie seeds. Wederom werd twee speelrondes later echter in de play-offs verloren van Kansas City, maar het was een goed seizoen. In 2024 hangt de vlag er anders bij voor de Bills: Sterkhouders als Stefon Diggs en safetyduo Micah Hyde – Jordan Poyer zijn niet meer beschikbaar. Dat betekent vooral dat Josh Allen dit keer de wide receivers naar een hoger niveau moet stuwen en niet andersom.
FREE AGENCY
Het afgelopen offseason werd voor de Bills gekenmerkt door een uittocht van de oude garde. De magie met wide receiver Diggs was te verwaterd en de Texans waren bereid om te dealen. Zij leverden een tweede ronde pick in voor de wideout plus een vijfde en zesde ronde pick. Diggs was niet de enige receiver die vertrok. Ook Gabe Davis, een sterke run blocker die nooit echt consistent presteerde, vertrok en tekende bij de Jaguars. De laatste grote naam op offense die vertrok was Mitch Morse. Jarenlang was hij de center voor Josh Allen, maar ook hij zocht zijn heil in Jacksonville. Verdedigend werd ook een jasje utigedaan: Micah Hyde, Jordan Poyer en Tre’davious White keren niet terug in Buffalo. Zij waren jarenlang onderdeel van het meubilair in de Bills defense. Leeftijd achterhaalde de safety’s en White haalde nooit zijn oude niveau meer na zijn blessure.
Tegenover het vertrek van deze sterkhouders staan ook enkele kwaliteitsimpulsen. Het receiverkorps was met het vertrek van Diggs en Davis behoorlijk gedecimeerd. Alleen slot receiver Khalil Shakir heeft serieuze ervaring met Josh Allen. Hij krijgt Mack Hollins (Atlanta) achter zich op de depth chart. In 2024 zal één van de flanken bestreken worden door Curtis Samuel (Washington). Verder heeft men zich in Buffalo eens achter de oren gekrabd over de invulling van de back-up quarterback. Het geluk was aan de zijde van de Bills dat Kyle Allen niet in hoefde te vallen. Om de zekerheid op QB2 te vergroten werd Mitchell Trubisky aangetrokken. Hij heeft al ervaring met een back-uprol in Buffalo en keert terug in het hoge noorden. Defensief springt één naam in het oog: Ervaren DE Dawuane Smoot kwam over van de Jaguars.
NFL DRAFT
De Buffalo Bills voelden zich comfortabel in de 2024 NFL Draft. Zo comfortabel dat ze twee keer naar achter traden om vervolgens hun man met de eerste pick in de tweede ronde te kiezen. Die man was wide receiver Keon Coleman (Florida State). Coleman is een grote receiver die op de flanken het verschil kan maken in 50-50 situaties. Met de staat van het Bills roster op receiver zal Coleman direct aan de start verschijnen. Afhankelijk van zijn fitheid geldt hetzelfde voor de tweede pick in de tweede ronde: Safety Cole Bishop (Utah). Hij vult het grote gat dat achterbleef na het vertrek van Hyde en Poyer.
Na het aantrekken van Coleman en Bishop mocht Buffalo nog acht keer een papiertje indienen bij Roger Goodell. Zes van hen haalden het uiteindelijke roster, één ging naar IR (Travis Clayton, International Player Pathway speler uit Engeland) en één vond een plekje op de practice squad (Daequan Hardy). In de derde ronde werd het roster versterkt met DT DeWayne Carter (Duke). Hij zorgt voor breedte op een positie die dun dreigt te worden en zou zelfs al een grotere rol kunnen spelen. In de vierde ronde werd de groep running backs uitgebreid met een sterke back met goede handen: Ray Davis (Kentucky), een 24-jarige RB met vijf jaar college in zijn rugzak.
De vijfde ronde kenmerkte zich door drie keuzes die zowel de breedte als de toekomst op drie posities versterken: C Sedrick Van Pran-Granger (Georgia), LB Edefuan Ulofoshio (Washington), en Edge Javon Solomon (Troy). In ronde zes werd met Tylan Grable (UCF) nog een tackle aan het roster toegevoegd.
Bo Schalbroekx/BoGraphix
OFFENSE
Sinds Josh Allen zijn franchise quarterback niveau vond, zijn de Buffalo Bills één van de aanvallende grootmachten in de NFL. In de afgelopen vier jaar hoorden ze bij de top vijf offenses, waarvan twee jaar zelfs als nummer twee. In 2024 zullen ze het echter zonder Diggs en Davis moeten doen. Met Curtis Samuel hebben ze acht jaar NFL-ervaring op één flank en met Shakir drie jaar Bills-ervaring in de slot. Op de andere flank moet rookie Coleman zorgen voor aanvallend vuurwerk.
Eén van de sleutels ligt echter bij tweedejaars tight end Dalton Kincaid. In zijn rookieseizoen brak hij records voor meeste catches (73) en receiving yards (673) door een tight end. Komend seizoen is de verwachting dat zijn rol alleen maar groeit, zeker gezien de WR-situatie. Offensive coordinator Joe Brady ziet waarschijnlijk een rol voor hem weggelegd zoals Travis Kelce die invult bij de Chiefs. Om ook maar enigszins in de buurt te komen bij Kelce zal hij echter wel moeten investeren in zijn dreiging bij diepe ballen. Het gemiddelde van 9,2 yards per catch moet omhoog.
De andere sleutel is running back James Cook. Met 1.567 yards after scrimmage was hij de zesde running back in de league. Zijn succes kwam vooral toen Brady het halverwege het seizoen overnam van Ken Dorsey. De druk op Josh Allen om zijn benen te laten spreken moest eraf en daar zal Brady in 2024 op voortborduren.
DEFENSE
De Buffalo Bills defense is een enigma. In de eerste jaren van McDermott was het zijn absolute paradepaardje. In vier van de laatste vijf seizoenen eindigde de unit ook in de top 10 van NFL defenses. Echter, het is altijd de defense die verzaakt in de play-offs en die de Bills daarmee tenminste één, wellicht twee Super Bowl optredens heeft gekost. Als het de blessures niet waren, was het wel een onverklaarbare meltdown of een opeenstapeling van strategische miskleunen.
In 2024 ziet de defense er na het vertrek van White, Hyde en Poyer er in ieder geval anders uit. Dat betekent een rits aan nieuwe kansen, maar ook een grote onzekerheidsfactor. De nood is hoog voor Von Miller om op te staan na een seizoen waarin hij niets klaarspeelde. En de nood is even zo hoog voor A.J. Epenesa en Greg Rousseau om de dreiging vanaf de flanken te verhogen. Rousseau lijkt klaar te zijn voor een breakout season. Dat is nodig ook, want linebacker Matt Milano is wederom geblesseerd en Terrel Bernard moet zich ondanks zijn grote potentie ook in 2024 weer bewijzen. Op safety lijkt Taylor Rapp een lock en zal de andere safety-positie gaan tussen Damar Hamlin, Cam Lewis en rookie Cole Bishop.
CONCLUSIE
Het wordt een vreemd seizoen voor de Buffalo Bills. Een kern waar de laatste jaren op gebouwd werd, is niet meer. Diggs, Davis, Morse, Poyer, Hyde, White. Allemaal vertrokken ze uit Buffalo. Er kwam vervanging in free agency en in de draft, maar uiteindelijk draait het om één ding. Kan Josh Allen zijn offense optillen zoals Stefon Diggs dat voor hem deed? Allen had het rauwe talent, maar Diggs hielp hem met dat laatste stapje. Met de ontwikkeling die hij doormaakte, en nog steeds doormaakt, kunnen we hem gerust een dergelijke rol toedichten. Echter, de Bills hebben een jasje uitgedaan en daar zullen ze de impact van merken. Voor 2024 betekent het waarschijnlijk een investering, 2025 moet het tijd zijn om te oogsten en eindelijk de aartsrivaal ook in het post-season naar de kroon te steken.
Voorspelling: 10-7
Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!
Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 27 het team dat vorig seizoen vriend en vijand verraste: de Tampa Bay Buccaneers.
De verwachtingen waren vorig jaar niet hoog voor de Tampa Bay Buccaneers. Met het definitieve pensioen van Tom Brady en met Baker Mayfield als vervanger verwachtte niemand grootse prestaties. Toch wisten de Buccaneers aan de hand van Mayfield meerdere keren te overtuigen, wat een plek in de play-offs opleverde. Daarin werd zelfs een wedstrijd gewonnen van de geïmplodeerde Eagles. Met het vastleggen van enkele sterkhouders hoopt Tampa Bay dit kunstje misschien wel te herhalen.
OFFSEASON
De belangrijkste offseason moves van de Bucs zitten in het verlengen van de contracten van enkele sterkhouders. Baker Mayfield, de wisselvallige voormalige #1 pick, was afgelopen jaar degelijk en bij vlagen uitstekend. Dat leverde hem een nieuw contract op van drie jaar ter waarde van 115 miljoen dollar. De immer sterke Mike Evans verlengde met twee jaar, ter waarde van 52 miljoen. Antoine Winfield wierp zich op als een van de beste safeties in de league en kreeg een vierjarig contract ter waarde van ruim 84 miljoen dollar. Tristan Wirfs zijn vijfjarige deal ter waarde van 140 miljoen dollar maakte hem de bestbetaalde offensive lineman in de geschiedenis van de NFL.
Spelers die aansloten bij de bestaande selectie waren safety Jordan Whitehead (Jets), guard Ben Bredeson (Giants) en wide receiver Sterling Shepard (eveneens Giants). Edge rusher Randy Gregory (Cowboys) kwam, verscheen nooit op de training en is inmiddels alweer gereleased. Op het lijstje vertrekkers staan wide receiver Russell Gage (Ravens), cornerback Carlton Davis (Lions) en linebacker Devin White (Eagles). Linebacker Shaquil Barrett vertrok naar de Dolphins, maar ging recent met pensioen.
NFL DRAFT
De Buccaneers mochten zeven spelers toevoegen aan hun selectie via de draft. In de eerste ronde kwam center Graham Barton van Duke. Hij wordt als starting center verwacht het komende jaar. Alabama edge rusher Chris Braswell heeft veel potentie, maar zal niet direct een starter worden. De vierde pick in de derde ronde was Jalen McMillan, de wide receiver van Washington. McMillan kan als WR3 een belangrijke rol gaan spelen in de offense van de Bucs. De vijfde pick was Bucky Irving, de Oregon running back die genoeg snaps zal krijgen achter Rachaad White. Van de overige picks Tykee Smith (safety, Georgia), Elijah Klein (guard, Texas-El Paso) en Devin Culp (tight end, Washington) wordt in hun eerste jaar niet direct veel verwacht.
Bo Schalbroeck/BoGraphix
OFFENSE
Mayfield kende vorig jaar een van zijn topseizoenen in de NFL. Het talent is er echt wel, maar Mayfields grootste probleem is dat hij al te vaak goede wedstrijden afwisselt met wanprestaties. Afgelopen jaar viel dit mee, maar het is afwachten wanneer de gebruikelijke downfall komt. Mocht dit nog een jaar uitgesteld worden, kan Mayfield met Mike Evans en Chris Godwin weer een gevaarlijk trio vormen. Over Evans is inmiddels alles wel gezegd en geschreven. Elk jaar een 1000+ yards seizoen, en dat voor iemand die alweer in 2014 bij de Bucs kwam. Godwin is als WR2 levensgevaarlijk. De strijd om WR3 zal gaan tussen rookie McMillan en Trey Palmer. Cade Otton is de eerste tight end.
De Bucs zullen op het gebied van de running game willen verbeteren. Met 1509 rushing yards was Tampa Bay afgelopen jaar de nummer laatst in de NFL. Dit jaar zal Rachaad White in samenwerking met Bucky Irving meer moeten klaarspelen. In de offensive line is de hoop dat Barton als center meteen een stabiele bijdrage kan leveren. Aan de rechterkant van de lijn lieten guard Cody Mauch en tackle Luke Goedeke zien dat zij stabiel zijn. Aan de linkerzijde is Tristan Wirfs een van de, zo niet de beste, tackles in de NFL. De nieuw gehaalde Ben Bredeson staat voorlopig op pole position voor de left guard plek.
DEFENSE
Met linebackers Barrett en White vertrokken twee belangrijke namen uit het Super Bowl jaar van de Buccaneers, maar beiden zijn inmiddels wel over hun top heen. Lavonte David bleef, hij is nog altijd een van de beteren op zijn positie. Hij wordt aangevuld door Joe Tryon-Shoyinka, K.J. Britt en YaYa Diaby. Bij de D-linemen staan Logan Hall en Calijah Kancey voorlopig als edge rushers aangeduid, met rookie Chris Braswell vlak achter zich. Defensive tackle Vita Vea is een one man wrecking crew.
Met Winfield Jr. en de nieuwe Jordan Whitehead staat er een uitstekend safety duo. Winfield liet zich afgelopen jaar zien als de beste safety in de NFL en werd er ook naar beloond met zijn nieuwe contract. Hij zal zijn waarde willen laten zien. Cornerbacks Jamel Dean en Zyon McCollum zijn verdienstelijk. Het zal Winfield zijn die de secondary van de Bucs sterk moet houden.
CONCLUSIE
De Bucs zullen met de sterker geworden Atlanta Falcons gaan concurreren om de NFC South titel. Vooralsnog lijken de Buccaneers favoriet om deze voor de vierde maal op rij te gaan winnen. Of Tampa Bay ook echt wat klaar kan spelen in de play-offs zal grotendeels afhankelijk zijn van de foutloosheid van Baker Mayfield. Als hij eenzelfde jaar als vorig seizoen op de mat legt kunnen de Buccaneers zomaar de NFC Championship Game halen. Een daadwerkelijke nieuwe Super Bowl run lijkt wel te hoog gegrepen.
Voorspelling: 10-7
Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
