Afgelopen nacht maakten de Dallas Mavericks en de Sacramento Kings er een duel van om niet snel te vergeten. Pas in de tweede verlenging werd de winst binnen gehaald, na een heerlijke driepunter van Deron Williams in de zoemer.
De Sacramento Kings spelen steeds beter en zijn opgeklommen naar de negende plaats in de Western Conference. Maandag won de ploeg nog voor het eerst in de geschiedenis van haar franchise een uitduel tegen de Oklahoma City Thunder, na een spectaculair duel met Rajon Rondo (13 pnt, 19 ast, 9 reb, 5 stl). De point guard, die vorig jaar een verschrikkelijke tijd kende als speler van de Mavericks, speelde vannacht echter geen minuut vanwege rugklachten. Darren Collison speelde als een waardig vervanger met veertien punten en twaalf assists.
Het duel ging redelijk gelijk op, totdat de Mavericks in het derde kwart afstand namen onder aanvoering van een immer goed spelende Dirk Nowitzki (23 punten). De Kings gaven niet op en vochten zich goed terug aan de hand van hun sterspelers DeMarcus Cousins en Rudy Gay. De heren waren waren respectievelijk goed voor 35 en 31 punten. Cousins leek overal op het veld aanwezig te zijn. Zo nam hij dertig schoten, waarvan hij de helft wist te raken. Echter verdronk hij zo’n beetje in het aantal turnovers: tien maar liefst! Tel daar zeventien rebounds bij op en je hebt een officieuze triple-double.
Een andere center die opviel was JaVale McGee. In slechts achttien minuten speeltijd wist hij elf rebounds te pakken en zeventien punten te scoren, waaronder deze fraaie alley-oop.
Terug naar Cousins, die de bal krijgt met een 98-96 stand op het scorebord en twee seconden te gaan. Met een simpele dribbel en een krachtig lichaam dat van geen wijken wil weten trekt hij de stand gelijk met een lay-up. Dit soort momenten laten zien waarom hij een All-Star is.
Verlenging dus. Of beter gezegd: verlengingen. Want in de eerste OT kon er door geen van beide teams een verschil worden gemaakt. Nowitzki miste zijn poging met nog drie seconden op klok, waarna Seth Curry, het jongere broertje van de MVP, zijn poging miste voor de Kings. Beide teams scoorden slechts zes punten in de eerste vijf minuten extra tijd.
De tweede overtime was een stuk attractiever, met als kers op de taart het slotakkoord van de Mavericks. Met nog 2,3 seconden te gaan stond het 116-114 in het voordeel van de Kings, maar met balbezit voor de ploeg van Rick Carsisle die de laatste play mocht uittekenen. Devon Harris nam de bal uit naar Williams, die pump-fakete een langsvliegende Gay en schoot vervolgens een driepunter uit het boekje. Het gezoem van de buzzer ging over in een gigantische ontlading bij het thuispubliek, terwijl D-Will op de grond werd geknuffeld door zijn teamgenoten. Hierover zei hij na afloop: “Dit was een maffia scene. Ik lag onderop een hoop lichamen en kon amper ademen!”
De Mavericks hebben nu een 20-15 record en staan op de vijfde plaats, terwijl de Sacramento Kings met 14-21 nog flink wat werk voor de boeg hebben de komende maanden. De Kings bezitten nu de tiende plek, maar met spel als vannacht is verbetering zeker mogelijk. Boxscore
NY Knicks @ Atlanta Hawks 107-101
Milwaukee Bucks @ Chicago Bulls 106-117
Sacramento Kings @ Dallas Mavericks 116-117
Golden State Warriors @ LA Lakers 109-88
Foto: Getty Images
Ook vandaag praat SportAmerika jou uiteraard weer bij over de wedstrijden die vannacht in de National Hockey League gespeeld werden. Liefst acht duels werden ons voorgeschoteld. Een programma om je vingers bij af te likken!
Wat te denken van Boston Bruins vs Washington Capitals, New York Rangers vs Dallas Stars, Pittsburgh Penguins vs Chicago Blackhawks en Philadelphia Flyers vs Montreal Canadiens. Richard de Weijze, Jeroen Veenstra, Rowdy van Grieken en Ed Versteeve brengen verslag uit. New York Rangers – Dallas Stars
Opnieuw een nederlaag voor Dallas Stars in New York. Nadat eerder verloren werd van de Islanders én de Devils was New York Rangers nu veel te sterk: 6-2. Het was aan goalie Antti Niemi te danken dat het in de eerste periode slechts 2-1 stond, getuige de SOG (14-6). De goals kwamen van Derek Stepan (1-0), John Klingberg (1-1) en Keith Yandle (2-1).
Nadat Derek Brassard de Rangers op een 3-1 voorsprong zette gingen de teams de derde periode in. De eerste (!) short handed goal dit seizoen voor de Rangers van Derek Stepan zette de 4-1 op het jumbotron in Madison Square Garden. Victor Stalberg maakte daarna zelfs 5-1. Antoine Roussel deed nog iets terug voor Dallas, maar debutant Jayson Megna kreeg het slotakkoord met de 6-2 op assist van Rick Nash. Megna werd gehaald van de Hartford Wolf Pack uit de AHL vanwege een blessure van Chris Kreider. Een mooi einde voor de Blueshirts die eindelijk weer eens een klinkende overwinning boekten.
Dallas stapte met een slecht gevoel het vliegtuig in naar huis, maar blijft ondanks de drie nederlagen op rij koploper in de Central Division. De voorsprong is echter wel aan het slinken; nummer twee Chicago is tot op zes punten genaderd. Boston Bruins – Washington Capitals
Een fantastisch affiche in de TD Garden van de Boston Bruins, waar league leader Washington Capitals op bezoek kwam. Boston staat in verliespunten tweede in Atlantic, Washington is koploper in Metro. De Caps staan voor het eerst op twee verliespartijen op rij.
Reclame voor het ijshockey; zo kun je dit duel kort samenvatten. Alles zat erin, prachtige aanvallen, harde checks, fantastische saves en goals die je gerust vijf keer in de replay zet. De Caps namen een 2-0 voorsprong Burakovsky en Kuznetsov, voordat Eriksson de Bruins op 2-1 zette. De marge werd weer twee in periode drie door Johansson, maar een minuut later was het 3-2 door een PPG van Bergeron.
Boston zette aan maar eens te meer onderscheidde goalie Holtby zich voor Washington met enkele puike saves. De winst ging mee naar de hoofdstad, terwijl Boston geen gebruik maakte van de nederlagen van Montreal en Tampa Bay. Pittsburgh Penguins – Chicago Blackhawks
Een duel Sidney Crosby en Evgeni Malkin vs. Jonathan Toews en Patrick Kane heeft vooraf weinig voorbeschouwing nodig: een duel om op voorhand al je vingers bij af te likken! Daar is ook geen woord over gelogen, maar de grote ster van dit duel was de Russische rookie Artemi Panarin. Hij opende de score in de tweede periode en besliste het duel uiteindelijk ook in OT. Het werd 2-3 in Pittsburgh. Na de 0-2 van Jonathan Toews forceerden Sidney Crosby en Kris Letang een overtime. Marc-Andre Fleury keerde terug op het ijs na zijn hersenschudding. Buffalo Sabres – Florida Panthers
Tien! Tien zeges op rij voor de Florida Panthers. Vannacht was Buffalo Sabres het volgende slachtoffer van het team uit Sunrise 1-5. In Buffalo was het natuurlijk weer Jaromir Jagr die het bal opende. Verder werd er in de eerste periode niet gescoord.
In de tweede periode maakte Ryan O’Reilly de gelijkmaker, echter Derek MacKenzie zette de Panthers weer op voorsprong. In de derde periode liepen de gasten flink weg van de Sabres. Corban Knight, Jonathan Huberdeau en een empty netter van Brandon Pirri zetten de 1-5 uitslag op het bord. Het sprookje van de Panthers duurt maar voort. Vijf punten bedraagt het verschil inmiddels met nummer twee Detroit Red Wings in de Atlantic Division. Philadelphia Flyers – Montreal Canadiens
Philadelphia Flyers verloor de laatste drie duels op rij. Montreal Canadiens speelde het laatste duel van hun 8 game roadtrip gisteren in het Wells Fargo Centre. Het won slechts twee duels, maar daar zat wel de mooiste bij: de WinterClassic tegen de Bruins.
Nadat beide ploegen een goal in de eerste periode hadden gescoord, namen de Flyers het heft in handen. Gostisbehere en Simmonds plaatsten met twee goals het beslissende gaatje van twee treffers. De Habs kwamen op 3-2, maar de Flyers antwoordden via Couturier. Vlak voor tijd viel de 4-3 via Carr, maar de winst voor Philadelphia was een feit.
Montreal keert weer huiswaarts na acht duels, waar het slechts vier punten in de tas stopte. Desondanks staat Montreal nog op een derde plek in Atlantic. Philadelphia wist het gaat met Pittsburgh in Metro ter verkleinen naar vier punten. Calgary Flames – Tampa Bay Lightning
Calgary Flames had weinig moeite met de bezoekers uit Florida en dat had de ploeg te danken aan de uitblinkende doelman Kari Ramo. Matt Stajan opende in de eerste periode de score en Ramo hield lang de nul vast. David Jones scoorde de 2-0 in het voordeel van de Flames en het duurde heel lang voordat Steven Stamkos de spanning kon terugbrengen in de wedstrijd. Ruim anderhalve minuut voor tijd noteerde Stamkos de aansluitingstreffer, maar amper 40 seconden later was de spanning ook alweer vervlogen door een empty net goal van Lance Bouma. Daarmee klimmen de Flames weer over de Anaheim Ducks heen naar een virtuele plaats in de play-offs. Nashville Predators – Winnipeg Jets
Wil Winnipeg nog wat in de play-offs strijd betekenen, moest het vannacht bij directe concurrent Nashville winnen. Bij winst werd het gat namelijk tot vijf punten verkleind.
Vannacht was een typisch voorbeeld van hoe verraderlijk het scorebord kan zijn; Winnipeg won met 1-4, maar had hiervoor wel 43 (!) reddingen van jonge ster Connor Hellebuyck nodig. Drew Stafford (tweemaal op powerplay), Ben Chiarot en Alexander Burmistrov (empty net) scoorden voor de Jets, Colin Wilson voor de Predators. Columbus Blue Jackets – Minnesota Wild
De Minnesota Wild bezitten momenteel een wildcard in de West, maar staan op slechts drie punten afstand van de tweede positie in de Central. Vannacht kon Minnesota dichterbij die plek komen, als het in Columbus wist te winnen.
Het draaide bij Minnesota vannacht allemaal om één man; Zach Parise. De vedette van de Wild wist het net driemaal te vinden, de voornaamste reden voor de 2-4 overwinning. Keeper Devan Dubnyk droeg ook zijn steentje bij met 29 reddingen. Cam Atkinson, Nick Foligno (beiden Columbus) en Mikael Granlund (Minnesota, empty net) scoorden de andere goals. Foto’s Twitter
Net als vorig jaar presenteert SportAmerika in aanloop naar de echte bekendmaking haar eigen (denkbeeldige) MLB Hall of Fame Ballot. Dit jaar vulden Lionel Stute, Mark Meijering en Seb Visser hun kieslijsten in en daar kwamen best wat opvallende keuzes uitgerold. Morgenavond horen we wie er daadwerkelijk toe zullen treden tot de Hall of Fame in Cooperstown. Vandaag lees je wie wij waardig achten.
De afgelopen dagen hebben we alle spelers die op de officiele ballot staan behandeld (deel 1, deel 2, Ken Griffey Jr. en deel 3) dus als je je nog even snel moet inlezen, vind je daar alle informatie die je nodig hebt over de mogelijke Hall of Famers. Laten we dan maar gelijk naar onze ballots kijken:
Lionel Stute
Mark Meijering
Seb Visser
Barry Bonds
Jeff Bagwell
Jeff Bagwell
Nomar Garciaparra
Ken Griffey Jr.
Barry Bonds
Ken Griffey Jr.
Trevor Hoffman
Roger Clemens
Mike Lowell
Edgar Martinez
Ken Griffey Jr.
Edgar Martinez
Mike Mussina
Edgar Martinez
Fred McGriff
Mike Piazza
Mike Mussina
Mark McGwire
Curt Schilling
Mike Piazza
Mike Piazza
Gary Sheffield
Tim Raines
Sammy Sosa
Curt Schilling
Larry Walker
Een aantal zaken valt gelijk op. Er zijn maar drie spelers die op alledrie de ballots voorkomen: Ken Griffey Jr., Edgar Martinez en Mike Piazza. Piazza staat al voor de vierde keer op de kieslijst en steeg vorig jaar tot 69.9% (vlak onder de benodigde grens van de 75%). Wat ons betreft hoort Piazza als een van de beste catchers aller tijden thuis in Cooperstown. Lionel Stute: “Hij heeft er nu lang genoeg op moeten wachten. Ik vind dat hij van alle mannen op de lijst misschien wel de duidelijkste keuze is. Catchers kunnen over het algemeen niet wat hij kon en dan hebben we het natuurlijk vooral over het offensieve aspect van het spel.”
Dat Griffey Jr. van ons alledrie een stem krijgt, is niet zo gek. “Griffey is in mijn ogen misschien wel de beste center fielder in de MLB tijdens zijn loopbaan. Richting het einde gingen blessures hem helaas parten spelen, waardoor Andruw Jones hem zeker verdedigend voorbij stak en hij een aantal records helaas nooit heeft kunnen verbreken.”, aldus Meijering. Visser is het volledig met Meijering eens: “Griffey was in zijn jonge jaren misschien wel zo groot in de MLB als Michael Jordan op dat moment in de NBA. Hij is een echte shoe-in voor de Hall of Fame.”
Als laatste unanieme selectie staat de bijna full-time DH Edgar Martinez op onze lijstjes. Dat is misschien wel verrassend, want de leden van de BBWAA hebben hem tot nu toe nog een beetje links laten liggen. In zijn zesde jaar op de ballot kwam hij niet verder dan 27% van de stemmen. Veel kenners weigeren op hem te stemmen omdat hij geen defensieve waarde had. Dat is zonde, want hij was “De beste DH ever. Period!”, aldus Meijering.
Net als vorig jaar is Meijering stellig en besluit hij geen spelers met dopingconnecties op zijn ballot te zetten: “Ik zal nooit op spelers stemmen die in verband zijn gebracht met verboden middelen. Vandaar dat ook dit jaar Bonds, Clemens, Sosa en McGwire niet op mijn lijstje staan.” Stute kiest wel voor Bonds (misschien wel de beste slagman ooit), maar niet voor Clemens. Sosa en McGwire staan wel op zijn lijst. Visser laat de laatste twee van zijn ballot, maar kiest wel voor Bonds en Clemens. Waarom? “In mijn ogen moet de Hall of Fame het verhaal van de sport vertellen. In een compleet geschiedenisoverzicht van honkbal kunnen de namen van Clemens en Bonds absoluut niet ontbreken. Waar Bonds bij de vijf beste slagmensen ooit hoort, geldt dat voor Clemens bij de pitchers. Voor Sosa en McGwire geldt dat in een stuk mindere mate. Ik vind Larry Walker en Jeff Bagwell completere spelers met betere allround statistieken. Als ik meer dan tien spelers had mogen selecteren, hadden zij er ook bijgestaan.”
Stute koos dus wel voor Sosa en McGwire en beredeneerde zijn keuze alsvolgt: “Twee spelers, één redenatie: honkbal na de staking van 1994 was het lachertje van de sportwereld. De homerunrace van 1998 tussen deze twee mannen gaf de sport iets van zijn oude glans terug. Dat de verzamelde honkbalschrijvers niet op de heren willen stemmen heeft vooral te maken met het feit dat ze zichzelf willen vrijpleiten omdat ze de ogen sloten voor wat er eigenlijk aan de hand was: het ‘Steroid Era’. Sosa en McGwire zijn een soort omgekeerde Dark Knights, ze waren de helden die de MLB niet verdiende, maar wel heel erg nodig had.”
Mike Mussina, Curt Schilling en Jeff Bagwell krijgen allemaal twee stemmen, terwijl Garciaparra, McGriff, Sheffield en Raines blijven stekken op een stem. Dan staan er nog twee opvallende namen op de ballot. Trevor Hoffman was eventjes de All-Time Leader in saves als closer van de Padres en Brewers. Alleen Meijering gaf hem een stem: “In mijn ogen komt hij een paar jaar te laat in de Hall of Fame, omdat hij nog even twee jaar bij de Brewers ging spelen. Die jaren hebben zijn stats geen goed gedaan, maar hij was na Rivera de beste closer ooit.” Visser plaatst een nuance: “Hij heeft na Rivera de meeste saves ooit, maar de save is een vreemde statistiek. Een one-out save in een 7-4 wedstrijd is natuurlijk heel anders dan een 5-out save in een 2-1 wedstrijd bijvoorbeeld. Als ik verder kijk dan saves, zie ik eigenlijk dat Billy Wagner op deze ballot misschien nog wel een gevaarlijkere reliever was.”
De opvallendste naam verschijnt op de ballot van Lionel Stute. Hij kiest voor Mike Lowell: “Een quizvraag: hoeveel World Series hebben de voorgaande acht spelers op mijn ballot bij elkaar gewonnen? Het antwoord is drie (McGwire twee, McGriff één). Nog een quizvraag: hoeveel won Mike Lowell er in zijn eentje? Het antwoord is drie, met elk van zijn teams (Yankees, Marlins en Red Sox) één. Daarbij aangetekend dat hij in 1998 niet speelde in het postseason. Als je zo vaak in het winnende team zit moet dat toch wel iets met jou te maken hebben, of niet?” Zeker weten! Want in 2007 werd Lowell zelfs World Series MVP:
Tussenstand Zoals gezegd: morgenavond wordt bekendgemaakt welke spelers echt mogen toetreden tot de Hall of Fame. Dankzij Ryan Thibs, die elk jaar een tussenstand bijhoudt op basis van de gepubliceerde ballots, weten we al dat een aantal spelers het dit jaar in elk geval niet gaan redden. Op het moment van schrijven zijn er 164 ballots gepubliceerd en zien we een duidelijke topfavoriet. Ken Griffey Jr. is tot nu toe op alle ballots voorgekomen en staat dus nog op 100%. Als hij dit vol kan houden (de 164 ballots zijn naar schatting ongeveer 36% van alle ballots die ingestuurd zullen worden) dan is hij de eerste speler ooit die unaniem verkozen wordt. Er is nog een lange weg te gaan, maar hij maakt nog een kans. Tom Seaver kwam met 98.84% nog het dichtste in de buurt, misschien dat Griffey – als hij de 100% niet haalt – in elk geval daar nog de eerste plek overnemen.
Op basis van deze tussenstand is al bekend dat Nomar Garciaparra, Garret Anderson, Jim Edmonds, Jeff Kent, Fred McGriff, Mark McGwire, Gary Sheffield, Lee Smith, Sammy Sosa, Billy Wagner en Larry Walker het niet gaan halen. Naast Hoffman, Griffey, Anderson, Edmonds en Wagner heeft geen van de nieuwkomers nog een stem ontvangen. Voor Mark McGwire betekent dit overigens dat zijn enige hoop op een plek in Cooperstown de Veteran’s Committee is, want met de nieuwe regels vallen spelers na hun tiende jaar van de ballot af. Na Griffey scoren Mike Piazza (86.6%), Jeff Bagwell (79.9%) en Tim Raines (78.0%) op dit moment het beste. Van de nieuwkomers scoort na Griffey Trevor Hoffman het beste met 62.2% en daarmee staat hij ook boven mannen als Curt Schilling, Mike Mussina, Barry Bonds en Roger Clemens. Alle terugkerende spelers hebben overigens ten opzichte van ballots van dezelfde schrijvers van vorig jaar stemmen gewonnen.
Voor het complete (en wellicht inmiddels al geupdate) overzicht van de tussenstand klik je hier. Er is al een aantal ballot binnengekomen met slechts twee stemmen. Op zich nog niet eens verschrikkelijk als je ziet dat die twee namen combinaties zijn van Griffey, Piazza, Hoffman en Bagwell. Marty Noble van MLB.com maakt het echter wel erg bont en selecteert naast Griffey voormalig tweede honkman van onder meer de Dodgers, de Giants en de Astros Jeff Kent. Zijn commentaar hierbij: “De Hall of Fame is voor de excellente spelers, niet voor de uitstekende spelers.” Dat is nogal een uitspraak voor iemand die vervolgens Jeff Kent verkiest boven mannen als Bonds, Clemens, Piazza en Bagwell.
Zal Griffey de eerste unanieme selectie worden? Je volgt het morgen vanaf 21.00u NL tijd via MLB.com. De officiele bekendmaking volgt om 0.00u onze tijd.
In een week, seizoen, kan er veel gebeuren wat een nieuw licht werpt of afgelopen of komende gebeurtenissen in het NHL seizoen. In de NHL 4-on-4 bespreken vier redacteuren aan de hand van vier vragen de actualiteiten in de NHL. Deze week aandacht voor Washington Capitals, dat al langere tijd in een bloedvorm steekt. Van Jonathan Drouin werd deze week bekend gemaakt dat zijn zaakwaarnemer in november een verzoek tot een ruil heeft neergelegd bij Tampa Bay Lightning. John Scott werd geselecteerd als captain tijdens de All-Star Game. Tot slot een blik op de situatie op doel bij Columbus Blue Jackets. Zij hebben hun twee doelmannen allebei langdurig in de lappenmand liggen. Deze vragen stelde Jeroen Veenstra aan Ed Versteeve, Richard de Weijze, Christian Hazes en Ardin Azir.
Een groep investeerders heeft voetbalclub Real Mallorca overgenomen. Met de overdracht is 20 miljoen euro gemoeid. Voormalig NBA-MVP Steve Nash maakt deel uit van de investeerdersgroep. Naast Nash is ook Robert Sarver partij in de groep. Hij is eigenaar van de Phoenix Suns, waar Nash zijn beste tijd als basketballer beleefde. Ook heeft hij aandelen in de Vancouver Whitecaps, het MLS-team uit zijn thuisstad.
Real Mallorca degradeerde in 2013 uit de Primera Division, een jaar nadat Nash de Phoenix Suns verliet. Beide teams trachten sindsdien de weg omhoog te vinden. De Canadese point-guard liet al weten dat het zijn doel is om met zijn nieuwe ploeg binnen drie jaar actief te zijn op het hoogste Spaanse niveau.
Ook tijdens zijn actieve carrière heeft Steve Nash nooit onder stoelen of banken geschoven een voetbalfan te zijn. Zo trainde hij ooit mee met Internazionale, uit Milaan.
Deze rubriek betreft slechts een simpele vraag: wie is er nou eigenlijk beter? In Versus bekijken we iedere week een match-up tussen twee op het oog gelijkwaardige spelers of teams uit heden of verleden. Ze worden gewikt en gewogen en uiteindelijk beslist u, door middel van een poll onderaan het artikel, wie er beter is. In de Versus van vorige week won David Robinson nipt met 52% van Hakeem Olajuwon.
Deze week gaat de strijd tussen twee balgoochelaars want Rajon Rondo van de Sacramento Kings neemt het op tegen Ricky Rubio van de Minnesota Timberwolves! Rajon Rondo
Rajon Rondo is bezig aan een redelijk sterk seizoen bij de notoire laagvliegers uit Sacramento. Na een mislukt half seizoen in Dallas tekende Rondo afgelopen zomer een éénjarig ‘goedmaak’ contract bij de Kings uit Californië met als bedoeling zijn carrière wat uit het slop te trekken. Met al vier triple doubles (minstens een aantal van tien in drie verschillende statistieken scoren, meestal punten, rebounds en assists) dit seizoen lijkt dat enigszins te lukken.
Rondo, voormalig viervoudig All-Star en natuurlijk kampioen met de Boston Celtics in 2008, is een ouderwetse point guard. Een spelverdeler die vooral bezig is met assists geven en pas denkt aan scoren als er geen andere optie meer is. Rondo is wat spelinzicht erg begaafd en kent vaak het playbook beter uit zijn hoofd dan zijn coaches. Maar zoals vaker met genieën het geval is, is Rondo ook een vrij lastige draak van een vent. Hij stapelt technische fout op technische fout en botst regelmatig met diezelfde coaches en officials.
Er is ook iets waar Rajon Rondo basketballtechnisch niet zo goed in is. Hij kan namelijk geen vrije worpen raak schieten. Waar dit meestal een ziekte is die voorkomt bij grote mannen heeft het virus Rondo ook te pakken genomen. Vanachter de driepuntslijn was Rondo ook nooit een held maar dit seizoen schiet hij zijn drietjes tegen bijna 36% raak, het hoogste gemiddelde uit zijn carriere!
Ricky Rubio
De in Barcelona geboren Ricky Rubio is een ware tovenaar met de bal. Zijn passes zijn een lust voor het oog en vrijwel uniek in de NBA. Rubio ziet plays voordat een ander ze ziet en weet vervolgens ook nog uit te voeren wat zijn brein heeft bedacht. Rubio speelt met een mengeling van instinct en inzicht waar zowel de connaisseur als de highlightfreakfan voor gaat zitten.
Ricky Rubio werd voor zijn debuut in de NBA, alweer vijf jaar geleden, gezien als een franchise savior maar dat is hij tot op heden niet geworden. Hij is wel een pure spelverdeler die ervoor zorgt dat zijn medespelers beter worden of in sommige gevallen beter spelen dan ze eigenlijk zijn. Rubio staat ieder jaar weer hoog in het klassement wat steals betreft en rebound voor een PG ook beter dan gemiddeld.
Net als bij Rajon Rondo is er met Ricky Rubio ook iets wat hij echt niet zo goed kan. Rubio kan namelijk niet schieten. Van dichtbij, van mid-range of vanachter de driepuntslijn, de Barcelonees bakt er, behalve de nodige bakstenen, bar weinig van. Nou ja, op zijn vrije worpen na dan, want die schiet hij gek genoeg wel tegen een hoog percentage raak.
Stats
Wie is er beter? Rajon Rondo of Ricky Rubio?
survey solutions
Edits & Infographics: Mike Tibbert
(De stats zijn van 3-1-2016)
In de aanloop naar de nationale titelstrijd hebben de Clemson Tigers te maken met een opmerkelijke tegenvaller. Het nieuwe semester start op 6 januari op de Clemson universiteit. Hierdoor zal het football-team gebonden zijn aan NCAA-regels die stellen dat niet meer dan 4 uur per dag en 20 uur per week aan sport besteed mag worden. Bovendien zullen de spelers een aantal uur per dag in de schoolbanken moeten doorbrengen, wat mogelijk de aandacht van de voorbereiding afleidt. Ongelimiteerd
Op de universiteit van Alabama begint het nieuwe semester pas op 13 januari, twee dagen na de college football play-off championship. Alabama mag hierdoor ongelimiteerd trainen in aanloop naar het duel. Het gaat hierbij niet alleen om veldtrainingen, maar om alles wat aan sport gerelateerd is. Dus ook filmstudie, gameplanning en uren in het krachthonk. Voor de wedstrijd zelf moeten drie uren worden geregistreerd. Vorig jaar
Tijdens de voorbereiding op de college football finale van vorig jaar deed zich eenzelfde situatie voor. Destijds waren het de Oregon Ducks die gebonden waren aan de NCAA-limitaties. Oregon coach Mark Helfrich gaf indertijd aan dat hij het oneerlijk vond dat beide teams op verschillende voorwaarden tegen elkaar aantraden, maar dat hij er geen energie in stak om er iets aan te veranderen. De winnende coach Urban Meyer stelde dat de NCAA-regels geen invloed hadden op het resultaat. Volgens hem traint niemand echt veel in de aanloop naar een dergelijke belangrijke wedstrijd. Hij gaf aan dat zijn Buckeyes de 20 uur per week in die periode in ieder geval lang niet hebben gehaald.
Foto: Getty Images/archief
Het gebeurt in het college basketball niet vaak dat een nummer één en nummer twee in dezelfde conference spelen, maar in het geval van de #1 Kansas Jayhawks en de #2 Oklahoma Sooners leek het vannacht niet meer dan terecht dat zij momenteel gezien worden als dé teams to beat in the college basketball.
Ondanks dat er namelijk nog veel basketbal te spelen is dit jaar, kunnen we misschien nu al wel stellen dat dit dé wedstrijd van 2016 was. Want pas na triple overtime was het verzet van Oklahoma gebroken en gingen ze met een score van 109-106 ten onder in Lawrence, Kansas.
De absolute ster van de avond speelde echter wel aan de kant van de Sooners. Buddy Hield zou op één minuut na de hele wedstrijd spelen, en zou eindigen met 46 punten (13-uit-23), een record voor welke speler dan ook tegen een team dat in de top vijf staat, en hij is ook de eerste tegenstander die zoveel punten op het scorebord weet te zetten in de thuisbasis van de Jayhawks.
Most Points in 1 vs 2 Game
Div I History
2015-16 Buddy Hield 46 (Oklahoma)
1964-65 Gail Goodrich 42 (UCLA)
2005-06 J.J. Redick 41 (Duke)
Aan de kant van Kansas, waar de getalenteerde freshmen Cheick Diallo en Carlton Bragg slechts acht minuten speelden, was het de ervaren Perry Ellis Jr. die met een double-double (27 punten, 13 rebounds) de absolute leider was van de Jayhawks, die hiermee hun status als koploper in het land bevestigen. #4 Virginia verslikt zich in aartsrivaal Virginia Tech
De afgelopen jaren waren de Virginia Tech Hokies, waar landgenoot Joey van Zegeren tot vorig seizoen speelde, het lachertje van de ACC.
Na speelronde twee is de ploeg van de excentrieke coach Buzz Williams echter nog ongeslagen. Want na een overwinning tegen N.C. State, wist de ploeg vannacht verrassend het sterke #4 Virginia een pijnlijke nederlaag toe te dienen. Achter 22 punten van forward Zach LeDay wonnen de Hokies met 70-68 van de Cavaliers, die hiermee voor het eerst in zeven wedstrijden niet weten te winnen van hun instate rival.
Johnson & Paige schudden Seminoles van zich af
Een ploeg uit de ACC die vannacht geen foutje maakte is #6 North Carolina. Na twee plichtmatige overwinningen in de conference tegen Clemson en Georgia Tech boden de Florida State Seminoles in Tallahassee zoals verwacht een stuk meer weerstand. Het was echter niet genoeg voor de thuisploeg, want de Tar Heels bleven ongeslagen in de ACC en wonnen met 106-90.
Met name forward Brice Johnson was ‘a man on a mission’ in Tallahassee. Niet alleen scoorde hij 39 punten, hij had ook 23 rebounds en was verdedigend een sta-in-de-weg voor de Seminoles, zoals onderstaande block laat zien.
Verder was één van de beste guards in het land, Marcus Paige, ook weer bijzonder goed bezig door 30 punten te scoren, en deze combinatie was voor de Tar Heels genoeg om Florida State – waar guard Xavier Rathan-Mayes goed was voor 30 punten – hun tweede nederlaag toe te dienen in de ACC.
Door het einde van het reguliere seizoen en het begin van de playoffs wordt ook duidelijk welke NFL-teams ‘verplicht’ kandidaat zijn voor Hard Knocks. In de populaire HBO-hitserie wordt een opvolger gezocht voor de Houston Texans.
Volgens de regels die team-eigenaren drie jaar geleden overeen zijn gekomen, komen de volgende ploegen in aanmerking voor een verplichte kandidatuur:
Chicago Bears
Buffalo Bills
Tampa Bay Buccaneers
San Diego Chargers
Jacksonville Jaguars
Oakland Raiders
St. Louis Rams
New Orleans Saints
De NFL stelde in 2013 de regels op voor Hard Knocks. Franchises die in de afgelopen tien jaar al in de tv-serie verschenen, die een nieuwe hoofdcoach aanstelden of die de play-offs haalden in de laatste twee seizoenen, zijn uitgesloten van verplichte deelname.
Het enige team dat waarschijnlijk nog van hoofdcoach wisselt, zijn de Saints. De toekomst van Sean Payton lijkt ten einde bij de ploeg uit New Orleans.
Mocht geen van de 32 teams zich vrijwillig aanmelden voor de bekroonde tv-serie, dan wijst de NFL een ploeg aan uit de pool van verplichte franchises. Traditiegetrouw maakt HBO het team eind mei/begin juni bekend.
Foto: Getty Images (archief)
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
