Er zijn de afgelopen dagen en weken veel vragen over geweest, maar ook dit jaar zal er een geweldige SportAmerika Super Bowl Party georganiseerd worden! Voor het zesde jaar op rij sluiten SportAmerika, Yiro en Coco’s Outback de handen ineen om het leukste, grootste en gezelligste Super Bowl feest van Nederland en omstreken te organiseren!
Opgeven voor dit feest kan op de volgende manier:
1) Stuur een mail naar sbparty@yiro.nl
2) Gebruik als titel SuperBowl Party 2017
3) Vermeld je naam en de namen van de personen die je meeneemt!
Maar dat is niet alles! Als je je tijdig aanmeldt voor de SportAm Super Bowl Party krijg je van onze vrienden van Coco’s Outback een welkomstdrankje, en tot 23:00 korting op een overheerlijke hamburger! Ook kan je bij aanmelding een poging doen om de einduitslag van Super Bowl 51 te voorspellen, waarbij je kans maakt op een mooie prijs!
Daarnaast is er de mogelijkheid om gedurende de avond en nacht (tot 03:00) speciale Amerikaanse hapjes te bestellen, zijn er speciale aanbiedingen zoals Cocktail Happy Hour van 20:00 tot 02:00 (vijf cocktails voor vijf euro), en is er een zogeheten ’ticket raffle’ waarbij je ook kans maakt op leuke prijzen! En met 2 grote schermen, en 24 televisies, hoef je je geen zorgen te maken dat je ook maar iets zal missen van Super Bowl 51!
Coco’s Outback is zelf al vanaf 12:00 (voor de vroege vogels), maar ondergetekende zal er omstreeks 19:00 zijn met de formulieren en muntjes…en voor iedereen die zich aanmeldt, raden wij aan zo vroeg mogelijk te komen zodat je verzekerd bent van de beste plekken!
SportAmerika Super Bowl 51 Party!
Uitslag SportAmerika Football Pool Conference Round
De winnaar van de conference round is Eddie Polman met 2540 punten. Daarnaast hebben we ook een nieuwe koploper in de tussenstand. Remco van Oyen met 11950 punten.
De uitslag van de Conference round:
De tussenstand na de Conference round:
Tussenstand in Mr. Clutch klassement:
Prospect Watch: Cincinnati Reds
Deze winter neemt SportAmerika.nl per divisie een kijkje in de Minor Leagues: de Prospect Watch. Voor alle 30 Major League-teams maken we de Prospect Top 10 voor het komend jaar op. De NL Central is onze één-na-laatste halte.
AFLEVERING 22: CINCINNATI REDS
Droogte doorbroken
Tussen 2010 en 2013 behoorde de Cincinnati Reds tot de crème de la crème van de National League Central. Na sinds 1995 geen enkele keer de play-off te hebben gehaald, wonnen de Reds in 2010 en 2012 met speels gemak de divisie. In 2013 haalde de club de Wild Card-wedstrijd, die met 6-2 verloren ging.
De play-offs zelf liepen op weinig uit in Cincinnati, maar met spelers als Joey Votto, Scott Rolen, Yonder Alonso, Devin Mesoraco, Mike Leake, Johnny Cueto, Edinson Volquez, Brandon Philips, Jay Bruce, Homer Bailey, Aroldis Chapman en Todd Frazier onder (langdurig) contract, leek een periode van rijkdom aan te breken voor Reds-fans.
Instorten
De boel stortte na 2013 echter in elkaar. Rolen ging met pensioen, Alonso en Leake werden verkocht, Bailey raakte in 2014, 2015 en 2016 geblesseerd en Mesoraco bleek ook over een moeizaam onderstel te beschikken. De Front Office, onder leiding van Walt Jocketty, was geen moment in staat de sterren Votto, Chapman, Bruce en Frazier te voorzien van een voldoende ondersteunende cast.
In 2015 ging het roer om en begon de afbraak. Vlak voor de Trade Deadline vertrokken Cueto en Leake naar Kansas City en San Franscisco. Na afloop van het seizoen was het ook de beurt aan Todd Frazier, die aan de White Sox werd verkocht. Augustus 2016 markeerde het einde van Jay Bruce‘ Reds-carrière; hij werd een New York Met.
Opbouwen
Met een frisse lading aan jonge prospects is de rebuild in Cincinatti nu in volle gang. Hoewel niet alle trades even goed uit lijken te pakken (de Reds kwamen met afstand als slechtste uit de drie-team-trade van Frazier), zijn er ook voldoende aanknopingspunten voor Cincy. Zo zijn er interessante spelers binnengehaald in andere trades en draften de Reds over het algemeen uitstekend. Relevantie in de NL Central lijkt, ondanks de recente en toekomstige dominantie van de Cardinals, Pirates en Cubs, dichterbij dan voorheen.
Eerder tijdens dit off-season analyseerde SportAmerika de Major League-staat van de Reds al uitgebreider. Nu is het de beurt aan de Minors. Heeft Cincy’s rebuild een uitwerking op de jeugdopleiding?
Prospect Top 3
Nr. 1: Nick Senzel (3B)
Het Reds-systeem liep voor dit jaar niet bepaald over van talent. Om die reden schiet 2016 Draftproduct Nick Senzel als een pijl naar plek 1 op deze lijst.
Dat betekent overigens niet dat Senzel de eerste plek niet verdient. Wanneer je als tweede overall wordt gekozen in de Draft, verdien je de bovenste plek op deze Cincinnati-lijst.
Vlak voor de draft keken we in onze Draft Preview ook al even wat dieper naar Senzel.
Senzel wordt over het algemeen gezien als de meest ‘complete’ slagman in de draft. Hij maakt een geweldig collegeseizoen door en lijkt op het juiste moment te pieken. De derde honkman profileert zichzelf op dit moment als een doubles machine, met de potentie om zijn line-drives om te toveren in homeruns als hij iets ouder wordt.
Met een goede infielderslengte (1.85m) en het gewichtsprofiel van een power hitter (90 kg), ligt het in de lijn der verwachting dat de Reds in hem de opvolger van de in de winter verkochte Todd Frazier zien.
Wegens het gebrek aan positiespelers in de Minors, was het voor Cincinnati een logische keuze om voor de beste slagman in de Draft te kiezen.
De infielder uit Atlanta speelde zijn college-honkbal voor de University of Tennessee. Bij de Volunteers speelde hij drie jaar onder Team USA Honkbalweekcoach Dave Serrano en werd hij elk seizoen beter. Na een prima eerste twee jaar in Tennessee, brak Senzel in zijn laatste jaar door. Hij sloeg .352/.456/.567 met 25 doubles, 8 homeruns en 25 steals in 210 slagbeurten (57 wedstrijden). Met het college-seizoen achter de rug, werd Senzel gedraft en begon zijn profcarrière.
Minors
Senzel kreeg 210 slagbeurten met de Single-A Dayton Dragons, waarin hij .329/.415/.567 sloeg. Met 23 doubles, 3 triples, 7 homeruns en 15 steals toonde de derde honkman zijn all-round talent. Hij is op de weg naar sterrendom. Volgend seizoen schuift hij naar Single-A (Adv.) Daytona, voordat hij Double-A aandoet.
Nr. 2: Amir Garrett (LHP)
Linkhandige werper Amir Garrett werd in 2011 pas in de 22e ronde gedraft. Inmiddels heeft hij zichzelf omhooggewerkt naar Triple-A, domineerde hij in de Futures Game in 2016 en is hij één van Cincinnati’s top (pitching) prospects.
Garrett is, naast een goede honkballer, ook een begenadigd basketballer. De two-sport athlete speelde van 2011 tot 2014 basketball bij St. Johns in New York City, maar besloot in 2014 zich full-time op het honkbal te storten. Sindsdien zit zijn carrière in een stroomversnelling.
In 2016 startte Garrett het jaar in Double-A Pensacola, waar hij gedurende 12 starts ongenaakbaar was. In 77 innings gooide de lefty 78 keer drie slag, 28 keer vier wijd, beperkte hij zijn ERA tot 1.75 en hield hij zijn tegenstanders onder de Mendoza-lijn (.185). Een promotie naar Triple-A Louisville kon niet uitblijven.
Promotie
Toen Cody Reed zijn Major League-debuut mocht maken, was Garrett de aangewezen persoon om zijn plek in Louisville over te nemen. De werper uit Nevada deed het naar behoren in Triple-A, hoewel de strikeouts iets wegzakten (54 in 68 innings) en zijn ERA wat omhoog ging (3.46).
Qua stuff doet Garrett niet onder voor de betere pitching prospects in de Minors. Zijn fastball schommelt in de mid-90’s en zijn slider breekt fel en laat. Deze tweede pitch moet nog wel wat constanter worden. Zijn change-up is matig en mag eigenlijk niet meetellen als een echte pitch.
Desondanks ligt de lefty mooi op schema om komend seizoen zijn Major League-debuut te maken. Hij start het seizoen in Triple-A, maar zodra er een starter in Cincinnati nodig is, zal Garrett de aangewezen persoon zijn.
Nr. 3: Cody Reed (LHP)
Linkhandige starter Cody Reed is niet afkomstig uit de eigen Draft/opleiding van de Reds. De lange werper uit Horn Lake (Mississippi) werd in 2015 door de Royals naar Cincinnati gestuurd in ruil voor Johnny Cueto. Reed maakte het seizoen in 2015 af in Double-A, waar hij domineerde.
In 2016 begon Reed het seizoen dan ook in Triple-A, met de sticker “Break Glass in Case of Emergency”. Hij zou de eerste werper in de Majors zijn, mocht de nood aan de man komen. In Louisville vervolgde Reed zijn uitstekende carrière in de Reds-organisatie, met 65 strikeouts in 73 innings (3.08 ERA).
Op 18 juni 2016 maakte Reed zijn Major League-debuut. Tegen de Houston Astros gooide de lefty vrij behoorlijk: 7 innings, 9 strikeouts, 2 homeruns, 3 walks, 4 earned runs. De Astros wonnen, Reed verdiende een no-decision.
Zijn debuut was gelijk één van de betere wedstrijden die Reed voor de Reds zou gooien. Hij werd in zijn overige 9 starts in de Majors volledig aan stukken gebeukt door de oppositie. Op 14 augustus trad hij voor het laatst op in de Majors, in een reliefbeurt tegen de Milwaukee Brewers. Na afloop van het duel (en van Reed’s seizoen) stond de teller op 47.2 innings, 67 honkslagen tegen, 47 punten tegen (39 verdiend), 12 homeruns tegen en een ERA van 7.36.
Betere tijden?
Reed is natuurlijk beter dan de Major League-statline doet vermoeden. Zijn 93-96 mph fastball en bijtende slider zijn van dusdanig hoog niveau dat een carrière in de Majors geen verrassing zou moeten zijn. Reed probeerde in 2016 echter zijn fastball teveel te mikken, waardoor de snelheid uit de pitch verdween en hij met regelmaat harde hits tegenkreeg. Op het moment dat Reed vrijer gaat gooien, lijkt er geen twijfel mogelijk dat hij een succesvolle Major Leaguer wordt. Hij gaat Spring Training in met de mogelijkheid een plek in de rotation af te dwingen.
Nr. 4 – 10
4. Jesse Winker (OF)
In 2016: Triple-A Louisville
Leeftijd: 23
In eerste instantie stond Jesse Winker een fractie lager op deze lijst. Met de komst van Castillo en dankzij informatie uit het Reds-kamp, schuift hij toch op naar plek vier. In Cincinnati zijn ze dusdanig gecharmeerd van de outfielder, dat hij afgelopen winter toegevoegd werd aan de 40-man roster.
Winker is een bovengemiddelde slagman, die waarschijnlijk altijd een hoog slaggemiddelde zal weten te presteren. In 2016, met Triple-A Louisville, sloeg de outfielder .303/.397/.384. Aan die triple-slash valt vooral het derde nummer (slugging %) op; waar is de power?
Winker sloeg in 2016 slechts 3 homeruns in Triple-A (380 slagbeurten), wat alles te maken lijkt te hebben met polsproblemen. De Floridiaan brak het gewricht in 2015 en kneusde het in 2016. Wanneer hij weer helemaal fit is, lijken 25 homeruns per seizoen niet uit te sluiten. Winker is een ontwikkelde slagman, die over niet al te lange tijd een plek in het outfield van Great American Ballpark zal hebben. Waarschijnlijk al in de loop van 2017.
5. Luis Castillo
In 2016: Single-A (Adv.) (Miami Marlins) & Double-A Jacksonville (Miami Marlins)
Leeftijd: 24
Luis Castillo is eerder dit jaar al eens langsgekomen in de Prospect Watch. Hij speelde tot voor kort namelijk in het Minor League-systeem van de Marlins. De club uit Miami verscheepte hem echter naar Cincinnati in ruil voor Dan Straily. Castillo stond in het zwakke Marlins-systeem tweede, maar de Reds zitten wat zwaarder in hun prospects. De Dominicaanse werper staat hier dus vijfde, hoewel hij en Stephenson eigenlijk 5A en 5B zijn.
Uit Castillo’s eerdere scouting report halen we het volgende:
De Dominicaan heeft een snelle arm en heeft genoeg kracht opgebouwd om zo nu en dan de 101 mph te halen met zijn fastball. Ook zijn slider en zijn change-up tonen voldoende aanknopingspunten dat Castillo uiteindelijk over drie plus-pitches zal kunnen beschikken.
In 2016 gooide Castillo overwegend in Single-A (Adv.), voor de Jupiter Hammerheads. In 118 innings gooide hij 91 keer drie slag, 18 keer vier wijd en kreeg hij slechts 2 homeruns tegen. Met een ERA van 2.07 op zak vertrok hij aan het einde van het seizoen naar Double-A Jacksonville, waar hij ook nog 14 innings gooide: 12 strikeouts, 7 walks, 3.86 ERA.
Komend seizoen mag de talentvolle rechsthander in Double-A beginnen, waarna een pad naar Triple-A open ligt.
6. Robert Stephenson (RHP)
In 2016: Triple-A Louisville
Leeftijd: 23
Zoals gezegd is Robert Stephenson eigenlijk gedeeld vijfde met Castillo. Laatstgenoemde krijgt echter het voordeel van een treetje hoger, vanwege het feit dat hij al enige jaren een stijgende lijn vasthoudt, terwijl Stephenson’s ontwikkeling is gestagneerd of zelfs terugloopt.
Toen Stephenson in 2011 (1e ronde) werd gedraft, wezen alle pijlen nog omhoog. Een power fastball, een plus curveball en aanleg voor een change-up gaven hem voldoende materiaal om snel de Minor League-ladder te beklimmen. Niets is echter minder waar gebleken. Het kostte de Californiaan 5 jaar om zijn Major League-debuut te maken en onderweg verloor hij meerdere mijl per uur van zijn ooit zo indrukwekkende fastball.
Met minder dan een strikeout per inning en een ERA in de 4.40 in Triple-A, lijkt Stephenson in niets klaar voor de Majors. Ook in zijn 8 starts voor Cincinnati kwam hij niet uit de verf: 6.08 ERA in 37 innings (31 strikeouts). 2017 wordt een make-or-break-jaar voor de voormalig top prospect. Cincinnati or bust.
7. Taylor Trammell (OF)
In 2016: Rookie League Billings
Leeftijd: 19
Outfielder Taylor Trammell is de jongste speler in Cincinnati’s top 10. Hij werd afgelopen seizoen gedraft en de Reds moesten stevig in de buidel tasten om hem te kunnen contracteren. Trammell’s belofte aan Georgia Tech kostte Cincinnati $3.2 miljoen, maar de club denkt dat de jonge outfielder dit waard is.
Trammell bracht 228 slagbeurten door in Rookie League, waar hij .303/.374/.421 sloeg. Zijn sterkste kant is echter zijn snelheid; hij stal 24 honken en krijgt voor speed een 70 (uit 80) op de scoutschaal. Hij heeft bovengemiddelde hand-oog-coördinatie en is een line-drive-machine. Mogelijk zal hij deze line-drives in de toekomst in homeruns weten om te zetten, maar een sterker bovenlijf zal mogelijk ten koste gaan van zijn snelheid.
De Reds zien het wel zitten in Trammell, dus een stap naar Single-A Dayton in 2017 lijkt voor de hand te liggen. Dit is een speler om in de gaten te houden, want zijn ontwikkeling zou wel eens heel snel kunnen gaan.
8. Tyler Mahle (RHP)
In 2016: Single-A (Adv.) Daytona & Double-A Pensacola
Leeftijd: 22
Tyler Mahle was een 7e ronde-selectie in 2013, die een gestage ontwikkeling heeft doorgemaakt in zijn Minor League-carrière. Hij splitte zijn seizoen tussen Daytona en Pensacola, waarbij hij vooral met het Double-A-niveau wat moeite leek te hebben.
Na 13 starts in Single-A (Adv.) stonden er een 2.50 ERA, 0.97 WHIP, 76 strikeouts, 6 homeruns en 17 walks in 79.1 innings op de achterkant van zijn honkbalplaatje. De Reds promoveerden hem naar Double-A, waar hij 71.1 innings gooide. In Double-A wisten slagmensen makkelijker contact te maken met Mahle’s 95 mph fastball en zijn overige drie pitches (4.92 ERA, 12 homeruns, 65 strikeouts, 20 walks), dus daar is nog wat werk te doen voor de 22-jarige.
In 2017 start Mahle in Double-A, om voort te borduren op zijn ontwikkeling van 2016. Triple-A hangt af van zijn seizoensverloop, maar is op dit moment nog wat ver weg.
9. Aristides Aquino (OF)
In 2016: Single-A (Adv.) Daytona
Leeftijd: 22
Na een matig seizoen in Rookie League Billings in 2015, was er Aquino alles aan gelegen in 2016 te laten zijn dat zijn toolsy projecties geen onzin waren. De 22-jarige Dominicaan deed dan ook precies wat hij moest doen en maakte een uitstekend seizoen door in Single-A (Adv.) Daytona.
Aan het eind van het seizoen stond Aquino tweede in de Florida State League in homeruns (23) en slugging % (.531). Daarnaast sloeg de Dominicaanse outfielder 26 doubles en 12 triples en stal hij 24 honken. Deze sprong vooruit had hij vooral te danken aan het onder controle krijgen van zijn (drukke) swing. Aquino beweegt zijn handen veel in de batters box. In het verleden zorgde dit ervoor dat zijn swings wat ongecontroleerd werden, maar in 2016 sloeg hij veel meer level.
Met een strikeoutpercentage dat altijd tussen de 20 en 25% zal blijven hangen, is Aquino wel een speler met wat risico’s. Het hangt er dus vanaf hoe hij zich op hogere niveaus weet te profileren. De potentie is echter hoog (categorie: impact), dus de stap naar Double-A Pensacola in 2017 gaat zijn verhaal verder vertellen.
10. Vladimir Gutierrez (RHP)
In 2016: –
Leeftijd: 21
Vladimir Gutierrez is mogelijk één van de laatste ‘betere’ Cubaanse pitchers die de sprong naar de VS gewaagd hebben. De Cubaanse Serie Nacional loopt al jaren leeg en er wordt weinig van onderaf bijgevuld. Gutierrez zag aankomen dat de interesse wat afnam en verliet Cuba in februari 2015.
Zijn showcases voor Major League-organisaties verliepen alles behalve goed. Zijn curveball, voorheen de beste in Cuba, verdween naar de achtergrond ten faveure van een slider, wat weinig teams echt beviel. Het duurde tot augustus 2016 voordat een team de gok wilde wagen. Cincinnati contracteerde de righty voor $4.75 miljoen.
Inmiddels heeft Gutierrez besloten de curve weer terug te brengen, wat zijn 93-96 mph fastball goed complementeert. Zijn change-up is in opbouw, maar zoals het er nu uitziet heeft Gutierrez mid-rotation-mogelijkheden. In 2017 is Single-A Daytona zijn eerste aanraking met profhonkbal.
Conclusie
De Reds hebben een vrij aardig Minor League-systeem weten op te bouwen. Hoewel niet alle keuzes even logisch leken (Frazier verkopen voor een vrij nietszeggend pakketje Minor Leaguers schiet in de gedachte), hebben de Reds behoorlijk goed gedraft. Veel wedstrijden verliezen is niet erg, maar je moet wel iets met de positieve zaken die daaruit komen weten te doen. Voorlopig lijken de Reds voornamelijk over een prima high school/college-scoutingprogramma te beschikken.
Het recente verkopen van Straily voor meerdere goede prospects, onder wie Castillo, is een teken aan de wand: de Reds zijn nog niet klaar met rebuild nummer 2. 2017 lijkt dan ook wederom een moeilijk jaar te worden voor Cincinnati-fans. De club lijkt echter niet ver meer verwijderd van een wederopstanding.
Remember the names
Rookie Davis (RHP), Chris Okey (C), Alfredo Rodriguez (SS), Keury Mella (RHP), T.J. Friedl (OF), Max Wotell (LHP), Nick Hanson (RHP).
Met dank aan SportAmerika-redacteur en Reds-specialist Lionel Stute voor zijn kennis van Cincinnati’s Minor Leagues.
Design prospectgraphic: Jasper Roos
Eerdere delen in deze serie
NL WEST
Arizona Diamondbacks
Colorado Rockies
Los Angeles Dodgers
San Francisco Giants
San Diego Padres
AL WEST
Los Angeles Angels of Anaheim
Houston Astros
Oakland Athletics
Seattle Mariners
Texas Rangers
NL EAST
New York Mets
Miami Marlins
Washington Nationals
Atlanta Braves
Philadelphia Phillies
AL EAST
Tampa Bay Rays
Toronto Blue Jays
Baltimore Orioles
Boston Red Sox
New York Yankees
NL CENTRAL
Milwaukee Brewers
Falcons en Patriots naar Super Bowl LI
Er werd veel verwacht van de NFC en AFC Championship wedstrijden. Na de spectaculaire ontknoping in Dallas leken de playoffs eindelijk ontvlamd. Helaas. De Green Bay Packers en Pittsburgh Steelers konden de hooggespannen verwachtingen niet waarmaken en bleken slechts figuranten tegen de ontketende Atlanta Falcons en New England Patriots. Die twee ploegen gaan over twee weken in Houston strijden om de Lombardi trophy tijdens Super Bowl LI.
Focus turns to New England.
One step away. #RiseUp pic.twitter.com/kxoJdG9fYJ— Atlanta Falcons (@AtlantaFalcons) 23 januari 2017
Green Bay aanval kan Falcons niet bijhouden
Tijdens de laatste wedstrijd ooit in de Georgia Dome, het stadion van de Atlanta Falcons, gaf de Falcons aanval een show weg. Met een aanvallend plan van coördinator Kyle Shanahan, die wellicht de nieuwe hoofdcoach wordt van de San Francisco 49ers, werden de Green Bay Packers aan de hand van quarterback Matt Ryan en wide receiver Julio Jones weggevaagd. De eindstand: 44-21.
De aanvallende machine van de Falcons begon wederom sterk. Voor de achtste keer achter elkaar wist Atlanta zijn eerste aanvallende drive om te zetten in een touchdown, een NFL record. Van de Green Bay aanval werd verwacht dat deze de Falcons aanval bij zou kunnen blijven maar een kostbare fumble van fullback Ripkowski bij 10-0 gevolgd door een touchdown van de Falcons leek het verzet van de Packers te breken. Bij rust stond een 24-0 score op het bord en was de wedstrijd al zo goed als gespeeld. Daar kon zelfs Green Bay quarterback Aaron Rodgers niks meer tegen beginnen. De Falcons verdediging gaf hem geen tijd en lieten hem waar mogelijk voelen dat de bal te lang vast houden geen goed idee was.
💀💀💀💀💀 pic.twitter.com/yTWT6RwCPa
— Barstool Sports (@barstooltweetss) 22 januari 2017
Matt Ryan liet zien waarom hij de favoriet is voor de MVP titel dit seizoen. Op een avond waarop de dynamische running back tandem Freeman en Coleman in bedwang werd gehouden door de Green Bay verdediging deed Ryan alles goed. 27 van zijn 38 passes kwamen aan voor in totaal 392 yards en vier touchdowns. Daarnaast rende Ryan zelf ook nog een 14 yard touchdown binnen.
MATT RYAN ON THE LOOSE! 🏃💨
Wow. #GBvsATL #NFLPlayoffs https://t.co/V9jzKLY2nX— NFL Network (@nflnetwork) 22 januari 2017
Het helpt natuurlijk als Julio Jones het op zijn heupen heeft. De wide receiver speelt met meerdere voetblessures maar daar was helemaal niks van te merken. Hij eindigde de avond met 180 yards en 2 touchdowns. De zwakke secondary van de Packers werd voor schut gezet door Jones en collega wide receiver Mohamed Sanu. Vooral cornerback Ladarius Gunter bleek totaal niet opgewassen tegen Jones.
Anyone have the number for missing persons? I want to file a report for Ladarius Gunter. Last seen trying to cover Julio Jones. pic.twitter.com/imSvfNpzyA
— Sam Monson (@PFF_Sam) 22 januari 2017
Mochten de Packers aan het begin van de tweede helft nog illusies hebben gehad over deze wedstrijd dan werden deze door Jones meteen hardhandig om zeep geholpen. De 73 yard touchdown was het hoogtepunt van een avond die spanning ontbeerde.
Julio Jones is playing on rookie mode. https://t.co/CaLouSOs21 pic.twitter.com/MqeCDExMYO
— SB Nation GIF (@SBNationGIF) 22 januari 2017
Voor de Packers komt daarmee een abrupt einde aan het seizoen. De Falcons zijn de nieuwe NFC kampioenen en kunnen zich gaan opmaken voor een treffen met de New England Patriots.
The ultimate one-game season. #OneMore pic.twitter.com/sq9prjUjiX
— New England Patriots (@Patriots) 23 januari 2017
Patriots verslaan Bell-loze Steelers
De wedstrijd om het AFC kampioenschap bleef in ieder geval tot de rust nog enigszins spannend. De aanval van de Pittsburgh Steelers kon het gemis van de in het eerste kwart geblesseerd geraakte runningback LeVeon Bell echter niet opvangen. Een aantal drops op belangrijke momenten van de wide receivers van de Steelers en Patriots quarterback Tom Brady in topvorm bleek te veel van het goede voor de Steelers. Eindstand 36-17 voor de New England Patriots.
De New England Patriots mogen zich na een dominante vertoning opmaken voor een negende Super Bowl. Een NFL-record. Quarterback Tom Brady, die vorige week tegen de Texans nog vaak onder druk stond, kreeg tegen de Steelers alle tijd van zijn offensive line en daar maakte de 39-jarige quarterback dankbaar gebruik van. 32 van Brady’s 42 passes kwamen aan voor 384 yards (een nieuw playoff record voor Brady) en 3 touchdowns.
Wide receiver Chris Hogan deed zijn bijnaam – 7eleven, want altijd open – eer aan. Samen met collega Julian Edelman zorgde hij voor een nieuw NFL playoff yardage record door twee spelers met 298 receiving yards. Ook de trukendoos mocht nog even open.
TOUCHDOWN BRADY TO HOGAN on the Flea Flicker pic.twitter.com/MeFow0WEgb
— Patriots Militia (@PatsMilitia) 23 januari 2017
Het aanvalsplan van de Pittsburgh Steelers kon na één kwart de prullenbak in. Runningback LeVeon Bell, de belangrijkste schakel bij de Steelers aanval raakte geblesseerd aan zijn lies. Die andere superster, wide receiver Antonio Brown lag het grootste deel van de wedstrijd aan de ketting bij cornerback Malcolm Butler. Toch had het nog spannend kunnen worden als de Steelers bij een stand van 17-6 vlak voor rust een touchdown hadden gescoord toen ze daar 3 pogingen voor mochten ondernemen vanaf de 1 yard lijn. Het gemis van LeVeon Bell, die zowel als runner en receiver gebruikt kan worden in dit soort situaties liet zich echter voelen en de Patriots verdediging hield stand.
De tweede helft was volledig voor de Patriots waardoor de spanning ver te zoeken was. Fouten van de jonge Steelers receivers Hamilton (drop in de endzone), Rogers (fumble) en tightend James (drop bij 3rd down) hielpen quarterback Ben Roethlisberger niet. De Patriots bleven keurig gebruik maken van de ruimte die de Steelers verdediging weggaf. Patriots runningback (en ex-Steeler) Blount nam vervolgens de hele Steeler verdediging op zijn rug op weg naar de endzone om zo de laatste Steelers hoop weg te nemen.
.@LG_Blount. A man amongst boys. 👀 #PITvsNE #NFLPlayoffs https://t.co/Nlkv7s1mom
— NFL Network (@nflnetwork) 23 januari 2017
Voor de Steelers viel zo het doek. De AFC kampioenen New England Patriots mogen zich opmaken voor weer eens een Super Bowl. Coach Bill Belichick en Tom Brady hopen daar hun 5e kampioenschap te gaan winnen wat ze het record dat ze nu nog met anderen moeten delen alleen zou geven. Genoeg motivatie dus. Al zullen ze dat niet nodig hebben.
NFL Play-off Preview #10 – Steelers willen onaantastbare Patriots verslaan
Slechts één overwinning hebben de New England Patriots en de Pittsburgh Steelers nog nodig om de Super Bowl te halen. De Patriots zijn de grote favoriet na een dominant regulier seizoen. Maar is de ploeg van Bill Belichick echt getest? De AFC Championship Game wordt zonder twijfel de moeilijkste wedstrijd van het seizoen voor de Patriots, en dan pas zal blijken hoe goed de ploeg echt is.
Quarterbacks
Het affiche van het laatste play-off duel voor de Super Bowl kan niet beter. Tom Brady en Ben Roethlisberger hebben samen zes kampioenschappen gewonnen en zijn nog steeds de twee beste quarterbacks in de AFC. Maar hoe verleidelijk het ook is om de twee toekomstige Hall of Famers met elkaar te vergelijken, ze zullen op het veld niet tegen elkaar komen te staan.
Beide teams hebben een explosieve aanval en in staat om punten op het bord te zetten. Het is voor de twee ploegen dan ook belangrijk dat de verdediging er in slaagt om de tegenpartij te beteugelen. De ploeg die dat het beste zal doen, zal over twee weken in Houston gaan strijden om de Lombardi Trophy.
Harrison leidt jonge honden
De verdedigers van de Steelers zullen afgelopen week ongetwijfeld veel beelden terug hebben gezien van de wedstrijd van de Patriots tegen de Texans. Want hoewel de Patriots deze wedstrijd met ruime cijfers naar zich toe wisten te trekken, hadden de Texans in de tweede helft zeker hun kansen. De sleutel van het verdedigende succes van de Houston lag in de druk die het wist te brengen. Brady heeft dit seizoen weer laten zien uitstekend om te gaan met de blitz. Hij stapt niet uit de pocket zoals Aaron Rodgers dat doet, maar zorgt er voor dat verdedigers hun tackle missen en hij toch de tijd heeft om zijn pass te gooien.
Hier staat een verdediging tegenover van de Steelers die de afgelopen vijf jaar enorm verjongd is, uiteraard met uitzondering van de 38-jarige James Harrison, de leider van de jonkies. De kracht van de Steelers D is juist de pass rush. Sinds Bud Dupree in week 14 een basisplek kreeg, wordt de quarterback van de tegenstander in 7,8 procent van de gevallen gesacked. Dit is het op vier na beste percentage in de league, en veruit het beste van de vier overgebleven play-off teams.
Houston slaagde er vorige week tegen Brady in om veel druk te zetten op de quarterback, en naast de twee sacks leverde dit ook twee intercepties op, net zoveel als TB er in zijn twaalf wedstrijden in het reguliere seizoen gooit. Kan de offensive line van de Patriots haar quarterback genoeg tijd geven zodat Brady zijn receivers kan vinden? Als dit gebeurt, let dan op Julius Edelman. Sinds de blessure van Rob Gronkowski is hij de belangrijkste receiver, en de Steelers slagen er dit seizoen maar niet in de top receivers uit te schakelen. Ze hebben allemaal een topdag tegen de Steelers en hier kan wel eens de sleutel liggen in deze matchup.
Patriots klaar om angel uit Steelers offense te halen?
Dat Bill Belichick de beste coach in de geschiedenis van de NFL is, heeft hij dit seizoen weer bewezen. De grote kracht van de coach? Elke keer slaagt hij er in een nieuw wapen te vinden om zijn tegenstanders te verslaan. Dit jaar was dat niet zijn ster quarterback, maar de verdediging. De Patriots hadden in het reguliere seizoen de beste verdediging in de league wanneer men kijkt naar het aantal punten dat teams tegen krijgen per wedstrijd.
Vooral tegen de run deden de Patriots het dit jaar uitstekend, want van de top 10 runningbacks wist slechts één (McCoy met de Bills) de Patriots te verslaan en gemiddeld waren de running backs goed voor maar 66 yards. Komende nacht treffen de Patriots met Le’Veon Bell een van de toprunning backs van het moment. Die in de vorm van zijn leven is. In de play-offs is Bell al goed voor 337 rushing yards, waarbij vooral het geduld van Bell opvalt. Dit is vooral een compliment voor de offensive line van de Steelers, want zij moeten de gaten maken voor Bell, die opvallend vaak even kan wachten tot het gat er is en dan toeslaat voor zijn run. Kan de defensive line van Patriots dit voorkomen en weer zijn mannetje staan?
Bijkomend probleem voor de Patriots is dat ze zich verdedigend niet alleen kunnen focussen op Bell, maar dat Big Ben met Antonio Brown nog een wapen in huis heeft. Het zorgt voor uitdagingen die New England dit seizoen nog niet gezien heeft. De quarterbacks waar de Patriots dit seizoen tegen speelden zijn: Palmer, Tannehill, Taylor, Whitehurst, Dalton, Jones, Wilson, Kaepernick, Fitzpatrick, Goff, Flacco, Siemian, Moore en Osweiler. Van de enige top-10 quarterback (Russell Wilson) werd thuis verloren. Ondanks dat Ben Roethlisberger volgens ProFootballFocus niet tot hun top tien quarterbacks van 2016 behoort, kan je met de bijbehorende wapens stellen dat dit de grootste test van het jaar zal worden voor de Patriots.
Conclusie
Tegen de Pittsburgh Steelers worden de New England Patriots voor het eerst getest. De Patriots kunnen natuurlijk niets aan het wedstrijdschema doen, en ploegen waar je niet tegen speelt, daar kun je ook niet van winnen, maar de tegenstand voor de AFC East was dit jaar zo zwak dat de Miami Dolphins een wild card binnen konden halen, om vervolgens kansloos onderuit te gaan tegen de Steelers.
Toch zijn de Patriots de favoriet zondag, hoewel het de enige twee nederlagen dit seizoen in eigen huis leed kan het thuisvoordeel hierbij de doorslag geven. Brady en Belichick zijn te ervaren om zich gek te laten maken en de ploeg heeft over de hele breedte genoeg kwaliteit om een tandje bij te kunnen schakelen als het nodig is.
Daarnaast blijft het de vraag of Pittsburgh echt toe kan slaan als het moet. Vorige week tegen de Chiefs wist het ondanks de aanwezigheid van de Grote Drie geen enkele touchdown te scoren. En dan is de defense van de Patriots nog beter dan die van Kansas City.
Voorspelling: De Steelers weten de endzone dit keer wel te vinden, maar voldoende is het niet. De Patriots winnen met 28-23 en gaan naar de Super Bowl.
NFL Play-Off Preview #9 – Packers gaan voor negen op rij in Georgia Dome
Op 6 september 1992 werd de Georgia Dome geopend, en aankomend weekend, op 22 januari 2017, zal het haar laatste wedstrijd ooit zien. Én wat voor één. Matt Ryan en Aaron Rodgers, beiden in de vorm van hun leven, kruisen de degens met elkaar om te bepalen wie namens de NFC richting Houston mag gaan om daar om de felbegeerde Lombardi Trophy te spelen.
MVP Quarterbacks
De strijd tussen de Green Bay Packers en de Atlanta Falcons begint uiteraard bij de quarterbacks. Want dit seizoen was er voor zowel Matt Ryan als Aaron Rodgers eentje om in te lijsten.
Bij Ryan en co. klikte alles al vanaf week één. En het gevolg is dat de Falcons-quarterback met enkele duizelingwekkende cijfers verkozen zal worden tot MVP van de NFL in ’16/’17. Toch was er een smet op zijn CV, namelijk het gebrek aan play-off succes, want zelfs na de overwinning op Seattle vorige week is Ryan na negen seizoen slechts 2-4 in de play-offs.
En dan Aaron Rodgers. Er was een tijd dat de Packers 4-6 stonden, en mensen bespraken of Aaron Rodgers misschien wel zijn slechtste jaar ooit meemaakte. Het lijkt ineens heel lang geleden. Want wat Rodgers sindsdien heeft gedaan is ongekend. Hij nam het team eigenhandig op zijn rug, en staat daardoor ook op eerste plek in de NFL als het gaat om het gooien van touchdowns. De vraag is nu: welke quarterback is er beter? Statistisch lijkt de keuze op Matt Ryan te vallen, maar gezien de wapens die Ryan heeft, en de wapens die Rodgers (niet) heeft, lijkt Rodgers meer te doen met minder.
Weapons everywhere
De hoeveelheid wapens bij de Falcons is een ongekende luxe voor Matt Ryan. Want hoe goed een quarterback ook is, het lijkt sterk dat Matt Ryan met dezelfde wapens als Rodgers hetzelfde had kunnen produceren. Desalniettemin heeft Ryan de beschikking over vele wapens, en dit was ook vorige week tegen de Seahawks duidelijk te zien toen hij acht verschillende targets vond.
Van runningbacks tot wide receivers en de tight ends. Iedereen wordt bij de Falcons betrokken bij de aanval. Want wat hier nog ontbreekt zijn wide receiver Aldrick Robinson en fullback Patrick DiMarco die beiden wel één target kregen, maar de bal niet wisten te vangen. Het is voor een groot deel toe te schrijven aan offensive coordinator Kyle Shanahan (naar verluidt de volgende coach van de San Francisco 49ers) die de offense dusdanig heeft ingericht dat iedereen op zijn manier een efficiënte bijdrage levert aan een offense die gemiddeld meer dan 30 punten scoort over het gehele seizoen.
Tel daarbij een efficiënte running game op, waarbij Devonta Freeman en Tevin Coleman het hele jaar al verdedigingen terroriseren, en de Falcons-offense is een Zwitsers zakmes dat altijd weet toe te slaan.
Geen problemen zonder Nelson
Bij de Packers was het vorige week vooral de vraag naar wie Aaron Rodgers moest gooien. Waar Matt Ryan over een ongekende luxe beschikt bij de Falcons, moest Rodgers vorige week, en ook deze week, zijn favoriete wide receiver missen in Jordy Nelson. Maar ondanks dat, kende Rodgers vorige week genoeg succes op bezoek bij de Cowboys.
Met name het spel van Jared Cook, de super atletische tight end die jarenlang teleurstelde in Tennessee en St.Louis/Los Angeles, moet voor de Packers zeer bemoedigend zijn. Want naast de goede productie, leverde hij ook één van de meest spectaculaire, zo niet meest belangrijke vangballen van het jaar in de slotfase van de wedstrijd tegen de Cowboys.
Daarbij komt ook kijken dat de verdediging van de Falcons op papier minder sterk is dan die van de Cowboys, en in week 8 toen de Packers nipt van de Falcons verloren, wisten mannen als Trevor Davis en Jeff Janis een touchdown te scoren. Dus zelfs wanneer Jordy Nelson wederom ontbreekt, lijkt niets erop te wijzen dat de defensie van de Falcons de sneltrein die de Packers-offense heet kan gaan ontregelen.
Young birds
Toch moet de Falcons-defensie zich gesterkt voelen, dankzij de aanwezigheid van een ijzersterke offense die minder druk legt op de verdediging om de Packers elke keer tegen te houden, en door het feit dat Dan Quinn als hoofdcoach en defensive coordinator nu 4-0 is tegen Aaron Rodgers.
Toch wordt de Falcons defensie het hele jaar al gezien als een niet hele indrukwekkende unit, en wie kijkt naar de totale cijfers ziet dat de Falcons in total defense en passing defense tot de slechtste tien teams in de NFL behoren (net als de Packers overigens). Iets wat voor een deel te maken kan hebben vanwege de aanwezigheid van heel veel jonge spelers.
Wanneer we uitgaan van een zogeheten standaard nickel-defense, heeft meer dan 50% van de Falcons-defensie minder dan twee jaar ervaring. Het betekent echter ook dat een verklaring voor het iets betere spel van de Falcons-defensie in de laatste weken valt toe te wijten aan het feit dat deze jonge spelers gedurende het jaar beter zijn geworden door simpelweg meer ervaring op te doen (Iets wat Dan Quinn zelf betaamde tijdens een persconferentie)
Toch gaven deze jonge spelers eerder dit jaar 32 punten op tegen Aaron Rodgers, en ondanks dat de Falcons-defensie de laatste 5 weken slechts negentien punten per wedstrijd opgaf, was dit veelal tegen kwetsbare teams die bij lange na niet dezelfde bedreiging vormen als de Packers-offense.
Gehavende secondary
De Packers staan voor hetzelfde probleem als de Falcons: het afstoppen van een uitzonderlijk sterke offense. Net als de Falcons zullen zij zich gesterkt voelen door de aanwezigheid van Aaron Rodgers. Maar vorige week werd tijdens de comeback van de Dallas Cowboys pijnlijk duidelijk dat deze verdediging met name in de secondary kwetsbaar kan zijn.
De cijfers liegen er namelijk niet om, de Packers-pass defense behoort tot de slechtste in de NFL, en dat kan de ploeg tegen Matt Ryan misschien voor het eerst in weken weleens fataal gaan worden. Daar komt ook nog eens bij dat Morgan Burnett, de ervaren safety, en tevens één van de lichtpuntjes in de Packers-secondary, naar alle waarschijnlijkheid er zondag niet bij zal zijn.
Dit laatste vergroot de problemen van Dom Capers, wiens defensies de afgelopen jaren wel vaker ten onder zijn gegaan omdat ze met betrekking tot pass defense nog geen bloedneus konden stoppen. Iets wat tegen de sterkste pass offense van de NFL, anders zal moeten. Want anders zal iemand als Julio Jones, net zoals Dez Bryant dat vorige week had, een zogeheten field day hebben.
Conclusie
Dat dit een shootout lijkt te gaan worden, staat al bij voorbaat vast. In de Falcons en de Packers staan twee ploegen tegenover elkaar die uitblinken in aanvallend opzicht, en dan met name dankzij hun quarterbacks, maar wiens achilleshiel hun zeer beperkte pass defense is.
Dat beide teams over de dertig punten heen gaan, lijkt dan ook een zekerheid. Maar wie gaat er winnen?
De Falcons bewijzen al het hele jaar ieders ongelijk, en hoewel het niet slim is om tegen Aaron Rodgers te wedden, denkt ondergetekende dat de thuisploeg op de laatste actieve dag van de Georgia Dome hun thuisbasis een mooi afscheid zal geven door de Packers terug naar Green Bay te sturen. Hierbij kan vooral de effectieve running game van de Falcons, iets wat de Packers al het hele jaar zoeken, helpen om de wedstrijd in de slotfase in het slot te gooien.
Het blijft echter Aaron Rodgers tegen wie ze spelen, dus wie zal het zeggen?
Voorspelling: Falcons winnen met 41-30
UFC Update: Amanda Nunes wil ook tweede titel
In de tweede UFC Update van dit weekend geen gebrek aan nieuws! Amanda Nunes liet zich nogmaals uit over Ronda Rousey, en meldde gelijk even dat zij ook voor een tweede titel wil gaan. Stipe Miocic uitte zich ook even over de UFC, en hij is zeker geen ‘happy camper’. En ook Tyron Woodley heeft wat te zeggen over de organisatie.
Amanda Nunes wil twee titels
Het gaat Amanda Nunes voor de wind. Op UFC 207 sloeg ze in 48 seconden Ronda Rousey de ring door en maakte zo meer dan duidelijk dat ze de onbetwiste bantamweight kampioene van de UFC is. Maar de Braziliaanse wil meer. Op UFC 208 gaan Holly Holm en onze eigen Germaine de Randamie uitmaken wie de eerste featherweight kampioene van de UFC wordt. Nunes wil a la Conor McGregor ook two-weight champion worden en heeft de winnaar van het gevecht inmiddels al uitgedaagd. Of zij onmiddellijk een kans gaat krijgen is nog niet duidelijk. Wat wel duidelijk is dat Nunes met grote interesse naar het main event van UFC Fight Night Denver zal gaan kijken. Op het main event staan Julianna Peña en Valentina Shevchenko tegenover elkaar, en de winnaar zal de volgende titelshot tegen Nunes krijgen.
Stipe Miocic voelt zich genaaid
De heavyweight kampioen is een man van weinig woorden. Toch heeft hij zich deze week even uitgelaten over de werkwijze van de UFC. Op UFC 203 verdedigde hij met succes zijn titel tegen onze landgenoot Alistair Overeem, in zijn thuisstad Cleveland. Miocic keek raar op nadat bleek dat de Nederlander meer geld voor het gevecht had gekregen. Overeem ving $800.000 dollar, en Miocic kreeg maar $600.000 dollar. En dat kan op een hoop onbegrip van de kampioen rekenen.
“I just felt like I was kinda crapped on a little bit,” Miocic said. “I try to do things right and work with them, and they just didn’t give me a great deal. That’s my own fault, but also they knew what they were doing. They took my kindness for weakness.
“They told me it was the best deal they could do, and I said, oh okay, great. And then come to find out, it wasn’t. You’re making money off me in my hometown, and you’re giving the man that’s a challenger who’s never won the title in the UFC, you’re giving him more money?
“It definitely should change. But the fact that my challenger made more money than me in my last fight was just kind of a slap in the face.”
Het is natuurlijk een vreemde gang van zaken dat de kampioen minder betaald krijgt dan de uitdager. Overeem heeft natuurlijk wel een grotere staat van dienst, maar Miocic vocht in zijn thuisstad, waardoor het evenement binnen no time was uitverkocht. De UFC heeft daar blijkbaar dus geen rekening mee gehouden.
Angela Hill terug naar de UFC
Angela Hill keert terug in de UFC. Hill was al eerder terug in de UFC, maar werd in 2015 losgelaten. Daarna vocht ze in de organisatie Invicta FC, en was daar zeer succesvol. De vechtster won vier partijen op een rij en is tegenwoordig de strawweight kampioene in de organisatie. Hill hoeft de uitgebreide USADA tests niet te ondergaan, omdat ze die in haar eerste keer in de UFC al onderging en inmiddels al bekend is met de procedures. Ze krijgt een vrijstelling, en mag binnenkort haar rentree maken. Inmiddels heeft ze al een tegenstandster, ze zal op UFC Fight Night Houston gaan vechten tegen Jessica Andrade.
Blackzillians uit elkaar
De Blackzillians zijn uit elkaar. Het team uit Boca Raton, Florida heeft besloten om uit elkaar te gaan. Hoofdcoach en Nederlander Henry Hooft gaat verder met een eigen team, en neemt de grootste vechters van de Blackzillians mee. Tyrone Spong, Michael Johnson, Anthony Johnson, Kamaru Usman en Rashad Evans gaan allen hun coach achterna. Evans verklaarde tegenover Ariel Helwani dat er enorm veel drama in het kamp gaande was, met onwerkbare situaties als gevolg.
“The truth of the matter is, the team is splintered, the team is fragmented,” he said. “It just became a very hard thing for Glenn to kind of keep his grasp as far as keeping everyone together. Henri [Hooft] wanted to throw his brand into his own thing and it just wasn’t matching up with where Glenn wanted to go. That’s part of the fragment, but another part of it was that we didn’t have a gym anymore.
Our gym was sold, and Glenn was supposed to build another gym and I guess they moved into a temporary gym. There was some kind of falling out with the temporary gym, so then part of the team stayed at the temporary gym and more than half of the team went with Henri. I was one of those guys that went with Henri. I mean, at the end of the day, I got so sick and tired of going into the gym and having to put out these fires, and there was so much drama, and everybody jockeying and pushing for position. You got to understand, it was so, so much drama. It was so much drama,” he said. “It was worse than ten high schools put together, a bunch of gossiping. It was really just a buzzkill to go into the gym at some point.”
Tyron Woodley zit opnieuw op de praatstoel
De welterweight kampioen is de laatste tijd geregeld in het nieuws, en deze week is dat niet anders. Dit keer is hij voor de verandering niet openlijk aan het hengelen naar superfights, maar is de promotie van de UFC het onderwerp van gesprek. Woodley is van mening dat de UFC niet genoeg doet om hem te promoten. ‘The Chosen One‘ gaat zelfs zo ver dat hij claimt dat wanneer hij een andere huidkleur had, de UFC wel adequaat zijn persoon zou promoten. Maar hij ging nog verder. Hij vindt dat hij de slechtst behandelde kampioen in de geschiedenis van de UFC is. In een uitgebreid interview met ESPN zei hij onder andere het volgende:
“Certain athletes, they show the UFC, to the fans, that they are marketable. What happens is, the UFC gets behind them. They start to push them. I’m a husband, I’m a father of four, I’m a gym owner. I’m an actor. I’m an analyst. I’m a stuntman. I’m a Christian. Every avenue you can take me, I’ve got it. I grew up in the projects. I grew up in gangbanging. Family of 14 in a four-family house and I made a choice to be successful. What is there not to market? I’m fighting like hell. I’m not doing performance-enhancing drugs in my life. … Why would they not want to market me?
“The second I bring up race in the sport I’m immediately race baiting. I can point out clear facts: no other champion has been treated like me. I’m not saying they support [Thompson] more, but he has some fans who have crossed the line. It’s not his fault, I’m not saying it’s him, let’s get clear on that. I do respect him. I have been friendly and cordial with him, I will be friendly and cordial when we walk out. But let’s put the cards on the table. Real is real. If I was a different complexion, I feel fans would treat me a different way. I’m by far the worst treated champion in the history of the UFC, blatantly facts.”
Woodley is echter zelf niet geheel onschuldig. Vrijwel onmiddellijk nadat hij de welterweight titel afpakte van Robbie Lawler, begon de vechter onmiddellijk met het vragen om superfights. Er was vrij veel voor nodig om Woodley zover te krijgen zijn titel tegen Stephen Thompson te verdedigen. Dat heeft hem veel goodwill bij zowel fans als journalisten gekost. En tot op de dag van vandaag is Woodley met van alles bezig, behalve met het verdedigen van zijn titel. Stephen Thompson heeft met zijn kleine twitter oorlog er uiteindelijk voor gezorgd dat Woodley eindelijk toestemde tot een rematch.
De heren gaven eergisteren al een paar interviews op de UFC 209 media dag en hadden ook nog een faceoff, waar de heren iets minder serieus waren dan Khabib Nurmagomedov en Tony Ferguson.
Michael Bisping geblesseerd
Voor fans die hoopten dat Michael Bisping zijn middleweight titel op UFC Fight Night Londen zou verdedigen is er slecht nieuws. De Engelsman is geblesseerd aan zijn knie en zal een paar maanden uit de roulatie zijn. Bisping hoopt rond de maand mei weer te kunnen vechten. Yoel Romero is de beoogde tegenstander, maar ook Jacaré, en de winnaar van de match tussen Gegard Mousasi en Chris Weidman zijn mogelijkheden.
I actually found out just recently I’ve got to have a knee surgery. Nothing major, just a clean up. I’ve got a slightly torn meniscus, a couple other things going on in there so I’ve got to get that knee surgery taken care of. We scheduled that and I should be having that in the next couple of weeks.
Get that taken care of and I’ll probably be defending the belt around May, something like that I would guess.”
Nate Diaz vraagt bokslicentie aan
Nate Diaz is in navolging van grote rivaal Conor McGregor ook bezig met plannen buiten de UFC. Onlangs verklaarde hij nog voor minder dan 20 miljoen dollar niet te vechten. Diaz heeft nu een bokslicentie aangevraagd in de staat Nevada. McGregor heeft al een bokslicentie, alleen is die licentie voor de staat Californië. Diaz is geen onbekende als het gaat om boksen. Hij traint en spart met Andre Ward, die zeer zeker tot het rijtje van uitstekende boksers gerekend mag worden.
Foto’s: Getty Images / Archief
UFC Update: Gegard Mousasi tiert en krijgt zijn zin
In de UFC Update van deze week veel nieuws. Gegard Mousasi liet weer van zich horen, en kreeg ook gelijk respons. De UFC kondigde gisteren aan dat Mousasi tegen Chris Weidman gaat vechten op UFC 210. Ook kregen UFC 208 en 209 heerlijke gevechten erbij!
War Mousasi is back
Gegard Mousasi heeft zich weer eens van zijn beste kans laten zien. De Leidenaar is het goed zat dat de gehele middleweight divisie top hem ontwijkt en besloot in de media eens flink huis te houden. Tegenover Fox Sport verklaarde War Mousasi:
“I wanted to fight Anderson (Silva) and the UFC said ‘well you don’t have a big enough name’ but now he’s fighting Derek Brunson. Luke Rockhold is injured but I see him training all the time. Chris Weidman doesn’t pick up his phone. The UFC offered him that fight a couple of times. (Robert) Whittaker wants to go on holiday for seven months. I don’t know what he’s up to. I’m looking for a fight.
They can say whatever they want. I fought (Lyoto) Machida after injury. I went to Sweden to fight (Alexander) Gustafsson but he got injured. I was willing to fight DC (Daniel Cormier) when Jon Jones got pulled off the card. I was willing to fight Anthony Johnson (at UFC 206). Of course I wanted to fight Anderson but I think he favors the guys he can beat easier or he believes he can beat easier.
I’m ready to take any fight,” Mousasi said. “From No. 1 to No. 15, I’m open. I’m ready to take risks if the reward is there. I’d rather fight somebody in the top five rather than somebody in the top 15, but I’ll fight anybody.
I will win. It’s as simple as that. I’m going to win. I’m very confident. They can look at my past losses and get confident off that but I’m in a good place right now and nobody is going to beat me.”
Zijn tirade heeft gelijk het gewenste effect gehad. Op donderdag werd bekend dat Chris Weidman de nieuwe tegenstander van Mousasi wordt. Op UFC 210 in Buffalo zullen de twee de octagon gaan betreden. Bij een overwinning van de Leidenaar kan de UFC bijna niet meer om hem heen. Hij zal dan vijf keer op een rij een sterke overwinning achter zijn naam krijgen en lijkt een titelshot aannemelijk.
The people have spoken and it is going down in Buffalo @ufc 210. @ChrisWeidmanUFC pic.twitter.com/CTaDSKXUHU
— Gegard Mousasi (@mousasi_mma) 19 januari 2017
Khabib vs Ferguson op UFC 209
De kogel is door de spreekwoordelijke kerk heen. De UFC kondigde vorige week aan dat het langverwachte gevecht tussen Khabib Nurmagomedov en Tony Ferguson eindelijk plaats gaat vinden. De twee kemphanen gaan het op UFC 209 tegen elkaar opnemen. Op het spel staan de interim lightweight titel en een afspraakje met Conor McGregor, de huidige lightweight kampioen. Het gevecht hing al lange tijd in de lucht, maar kwam door verscheidene redenen niet vast te liggen. Het is de vechters en de UFC dan toch eindelijk gelukt om tot een overeenkomst te komen.
Makkelijk ging het zeker niet. Vooral Tony Ferguson lag nogal dwars. Hij eiste van de UFC dat hij hetzelfde bedrag zou krijgen als de Rus, en dat vond de UFC te gortig. Vooral Dana White was daarin stellig. Het contract van Ferguson moest gehonoreerd worden, en daarom was er geen plaats voor onderhandelingen over geld. Khabib kreeg lucht van de moeizame onderhandelingen en besloot zelf over de brug te komen:
“I said, let’s go. I want to fight with him. I don’t want to talk with him, I want to fight with him. It’s why I said, let’s go, I’ll give you $200,000 and you have to take this fight and we have to fight March 4, UFC 209.”
Ferguson reageerde hier natuurlijk op:
“You’ve got Khabib f*cking offering (me) $200,000 to fight me. I’m not going to take his money because we work for the same kind of thing. Let’s get the UFC involved with this. If you’ve got Khabib willing to sacrifice his life and give me $200,000 of his own money, something’s wrong with that sh*t. I’m not going to take that guy’s money. He’s got a family too. So do I, and he’s got bills to pay. So I’m not going after Khabib’s. All I want is my stuff right and to be compensated for what my numbers prove to be, so let’s go kids.”
Het is nu eindelijk rond, maar er is niet bekend gemaakt hoe de UFC Ferguson tegemoet is gekomen. Of heeft Ferguson zelf eieren voor zijn geld gekozen? De fans en de media zijn de grote winnaars. Zij krijgen nu een gevecht voorgeschoteld wat gerust als een ‘barnburner’ bestempeld mag worden. Ondertussen ruziën de heren nog steeds verder. Wat de anticipatie naar het gevecht alleen maar groter maakt. Op twitter daagden de heren elkaar verder uit:
Tony want this money up front because not confident he's gonna win he wants to cash out because he know what I will smash him @danawhite
— khabib nurmagomedov (@TeamKhabib) 9 januari 2017
@TeamKhabib @danawhite Why U Mad Bro? Ah'cause U Know I'm A Much Better Fighter, U Can't Box For Shit #KeepPracticin #CantWait2PlayPunchFace pic.twitter.com/UyMycghBb5
— Tony Ferguson (@TonyFergusonXT) 9 januari 2017
De interim titel is er eigenlijk puur voor de vorm. Beide heren willen natuurlijk de echte lightweight titel, die nu nog om de schouder van Conor McGregor hangt. De twee heren hebben de Ier al in het vizier, en zijn er beiden van overtuigd dat de heerschappij van McGregor over de lightweight divisie kortstondig zal zijn. Khabib nam op UFC 205 in gebroken Engels alvast een voorschotje op een eventuele confrontatie met ‘The Notorious’:
“Your guy, at the beginning of the year, he tapped like chicken. End of the year, he fight for title. I want to fight your chicken, because he’s number one easy fight in lightweight division!”
En ook backstage kwamen de twee vechters al in aanvaring met elkaar. Nurmagomedov is vastberaden om de titel van McGregor af te pakken:
“I want to beat Tony Ferguson, take the interim bullsh*t belt, and I will fight with Conor for real belt. If the UFC would ask me about Conor, of course I would take this fight,” Nurmagomedov said. “He has the belt now. I want to take his belt. … It’s my belt. Everybody knows I deserve a title shot. But, Tony Ferguson is on nine win streak, he deserves [a chance] too.”
Ook Tony Ferguson nam McGregor al op de korrel. Ook hij is overtuigd van een overwinning op de Ier:
That dude (McGregor) does not want any part of me. That dude got beat by a No. 5 in the world, Nate Diaz. Everybody’s talking about him being the best, the best, the best. I’m like, dude, you got beat by No. 5. I’m No. 2. I’m the only name that he hasn’t thrown out there in the wind. Do your thing, relax, enjoy your time, so I don’t fight you. And while you’re doing that, I’m going to keep over here wrecking this sh*t, me and my crew. And we’re going to go onto the next stage, which is when you come back, we’re going to wreck your ass.”
Anderson Silva vs Derek Brunson op UFC 208
UFC 208 heeft zijn co-main event te pakken. De legendarische Anderson Silva gaat het opnemen tegen Derek Brunson. ‘The Spider‘ vocht voor het laatst op UFC 200, toen hij Jon Jones verving die door USADA van de card werd gehaald vanwege een positieve dopingcontrole. Silva nam toen het gevecht tegen Daniel Cormier op twee dagen aan, maar verloor wel. Het leverde hem wel $600.000 dollar en veel complimenten van fans op.
Now that's a fun fight|! @SpiderAnderson vs. @DerekBrunson is official for #UFC208! pic.twitter.com/PvX0wxEhiP
— UFC Europe (@UFCEurope) 14 januari 2017
Tim Kennedy stopt
Tim Kennedy heeft besloten onmiddellijk een punt achter zijn MMA carrière te zetten. De vechter verloor zijn laatste gevecht op UFC 206 kansloos van Kelvin Gastelum na een lange afwezigheid. In het gevecht werd duidelijk dat Kennedy, ondanks de aanwezigheid van de coaches van JacksonWink, een behoorlijke hoeveelheid ring rust had. Tegenover MMAFighting verklaarde hij:
“I knew that the outcome of the fight regardless of a win or a loss was going to be me being retired. There was one or two scenarios that could have maybe kept me around, and that was me fighting Michael Bisping in like, London, for 10 percent of the entire pay-per-view, which is obviously an impossibility.”
Voor Kennedy betekent het misschien einde carrière in de ring, maar buiten de ring is er nog genoeg voor hem te doen. De vechter heeft nog een prijs op zijn hoofd staan, uitgeloofd door ISIS, en is nog steeds actief in het Amerikaanse leger. Ook is hij één van de kopstukken van de vechters organisatie MMAAA.
Garbrandt vs Dillashaw op The Ultimate Fighter
De populaire UFC serie ‘The Ultimate Fighter‘ heeft weer twee nieuwe coaches gevonden. Het zijn niemand minder dan Cody Garbrandt en TJ Dillashaw. De twee heren zijn na de titelverovering van Garbrandt op social media voortdurend bezig elkaar uit te dagen en zullen nu in TUF het bekvechten voortzetten. Aan het einde van het seizoen zullen ze in de octagon tegen elkaar vechten. Garbrandt claimt een video te bezitten waarop te zien is hoe hij Dillashaw op training knockout slaat. Het beeldmateriaal heeft hij echter nog steeds niet beschikbaar gemaakt. Dillashaw heeft een geschiedenis bij het team van Garbrandt, Team Alpha Male, maar verliet dat team. Dat is Garbrandt niet vergeten, en hij bestempelde Dillashaw al meerdere malen als een slang.
Looks like Cody Garbrandt is getting things going with TJ Dillashaw courtesy of this savage Instagram post. pic.twitter.com/1ZpN7qVgKT
— Chamatkar Sandhu (@SandhuMMA) 16 januari 2017
Dit was het eerste deel van de UFC Update, morgen volgt een nieuwe update, met nog veel meer nieuws!
Foto: Daniel Caraballe
Jeff Bagwell, Tim Raines en Ivan Rodriguez in MLB Hall of Fame gekozen
De MLB Hall of Fame mag straks in juli drie nieuwe leden verwelkomen. Gisteren werden Jeff Bagwell, Tim Raines en Ivan Rodriguez beloond met het benodigde minimum van 75 procent van de stemmen. Daarbij is de verkiezing van Ivan ‘Pudge’ Rodriguez de meest in het oog springende. De voormalig catcher stond dit jaar voor het eerst op het stemformulier.
Voormalig first baseman van de Houston Astros Jeff Bagwell mocht de meeste stemmen ontvangen, 381. Bagwell, die zijn gehele carrière in Houston doorbracht sloeg in vijftien jaar Major League 449 homeruns en mocht 1.529 RBI’s in zijn loopbaan noteren. In 1991 was hij Rookie of the year en in 1994 werd hij gekozen tot MVP. Rond Bagwell hebben lange tijd dopingverdenkingen, maar tegelijkertijd was het ook zo dat Bagwell nooit is betrapt tijdens een test, tijdens de aanschaf of door op enige andere manier in de buurt te zijn van steroïden. Volgens velen is dit wel de reden waarom hij pas in zijn zevende jaar op het stembiljet voldoende stemmen wist te verzamelen.
Laatstejaars en eerstejaars
Achter Bagwell werd Tim Raines met één stem minder (380) ook naar Cooperstown gestuurd. Het was voor Raines het tiende jaar op het stembiljet. Dit betekende dat hij dit jaar de kiesdrempel moest halen omdat zijn naam anders geschrapt zou worden. Tot zijn grote vreugde wist hij dan toch de grens van 75 procent eindelijk te slechten.
Anders was dat voor Ivan Rodriguez. Enigszins onverwacht wist Pudge direct in zijn eerste jaar van verkiesbaarheid door te dringen tot de elite van de MLB Hall of Fame in Cooperstown. Door 336 stemmen te vergaren eindigde hij de avond op 76 procent. Rodriguez, vooral bekend van zijn jaren bij de Texas Rangers en Detroit Tigers, liep 21 jaar in de MLB rond. Zijn topjaar was 1999. In dat jaar werd de catcher tot MVP van de American League gekozen. Hij stond niet alleen bekend om zijn werk achter de plaat, maar ook om zijn aanvallende kracht. In zijn actieve jaren noteerde hij dan ook een slaggemiddelde van .296 met 311 homeruns en 1.332 RBI’s.
Net niet
Twee voormalige sterren kwamen net tekort om de reis naar Cooperstwon te mogen maken op 30 juli. Trevor Hoffman, in zijn tweede jaar op het biljet, kreeg drie stemmen te weinig en bleef daardoor steken op 74 procent. Eerstejaars Hall of Fame-kandidaat Vladimir Guerrero kwam dertien stemmen tekort en reikte daardoor tot 71,7 procent. Voor hen ligt een mogelijke verkiezing in de komende jaren in het verschiet.
Dat geldt mogelijk ook voor Edgar Martinez (58,6%, nog twee jaar op het biljet), Roger Clemens (54,1%, nog vijf jaar te gaan) en Barry Bonds (53,8%, eveneens nog vijf jaar te gaan). Het drietal mag wellicht in de komende jaren alsnog de trip naar de MLB Hall of Fame maken als meer schrijvers van de BBWAA zich achter hen gaan scharen.
Wie in ieder geval niet gaan zijn onder andere Lee Smith en Jorge Posada. Smith stond voor de vijftiende maal op het formulier en bleef opnieuw op 151 stemmen steken. De voormalige ster van onder meer de Chicago Cubs en St. Louis Cardinals was de laatste speler die van vijftien verkiesbare jaren mocht genieten. De regel veranderde in 2014. Jorge Posada was het eerste lid van de zogenaamde core four van de New York Yankees in de jaren ’90 en ’00 die verkiesbaar was voor de Hall of Fame. Met 3.8% bleef hij onder de grens van 5 procent die nodig is om in ieder geval op het biljet te blijven.
Foto: Getty Images/Archief
Prospect Watch: Milwaukee Brewers
Deze winter neemt SportAmerika.nl per divisie een kijkje in de Minor Leagues: de Prospect Watch. Voor alle 30 Major League-teams maken we de Prospect Top 10 voor het komend jaar op. Terug naar de National League, waar de Central nog op de lijst staat.
AFLEVERING 21: MILWAUKEE BREWERS
Rebuild, done right
Het lijstje Brewers-playoff-optredens is kort. Heel erg kort.
- 1981: Verloren in de AL Eastern Division-serie (ja, de Brewers speelden tot 1998 in de American League)
- 1982: Verliezend World Series-finalist
- 2008: Verloren in de NL Division Series
- 2011: Verloren in de NL Championship Series
That’s it.
Nadat het team in 2011 wederom vroegtijdig de play-offs gedwongen verliet, was de maat vol. Toenmalig General Manager Doug Melvin begon aan de grote wederopbouw. Met nog een paar behoorlijke contracten in het team (Ryan Braun, Zack Greinke, Yovani Gallardo, Rickie Weeks, Randy Wolf, Corey Hart en Francisco Rodriguez) en een verouderende selectie, moest het roer om.
Greinke was in 2012 het eerste slachtoffer. Hij werd aan de Angels verkocht voor Jean Segura en wisselgeld. Rodriguez volgde in 2013 en Gallardo in 2014. Veteranen Weeks, Wolf en Hart dienden hun contract uit, maar waren in 2014 ook allemaal weg. Alleen Braun staat, als gezicht van de club, tot de dag van vandaag nog onder contract.
Langzaam, maar zeker
Melvin, en zijn opvolger David Stearns, bouwen gestaag aan een nieuwe organisatie. Aan de lopende band verdwijnen sterspelers naar andere teams, in ruil voor de toekomst. John Axford, Aramis Ramirez, Yovani Gallardo, Jonathan Broxton, Mike Fiers, Carlos Gomez, Gerardo Parra, Francisco Rodriguez, Adam Lind, Jean Segura, Norichika Aoki, Will Smith, Tyler Thornburg, Jonathan Lucroy en Jeremy Jeffres worden verkocht. Meerdere huidige Top 10-prospects komen over naar Milwaukee.
Langzaam beginnen de eerste prospects door te breken. Junior Guerra gooide in 2016 prima, Corey Knebel hield zich staande, Orlando Arcia deed nuttig mee en outfielders Domingo Santana en Keon Broxton maakten een succesvol 2016 door. Steeds meer jonge spelers vinden hun weg naar Milwaukee. Er komen er nog meer aan.
Prospect Top 3
Nr. 1: Lewis Brinson (OF)
Outfielder Lewis Brinson kwam, samen met nummer vier Luis Ortiz, over van de Texas Rangers, in ruil voor Jonathan Lucroy en Jeremy Jeffres. De outfielder komt met stip binnen als nummer 1 op de Brewerslijst.
Ondanks dat de outfielder al in 2012 werd gedraft, is hij nu pas 22 jaar jong. Afgelopen seizoen speelde Brinson voor de Rangers in Double-A, waar hij een moeilijk jaar had. Zijn triple slash (.237/.280/.431) lag beduidend onder zijn gewoonlijke slaglijn, hoewel zijn doubles (14), homeruns (11) en steals (11) in de eerste 300 slagbeurten van het seizoen wel present bleven.
De overgang naar de Brewers leek Brinson echter goed te doen. Milwaukee plaatste hem in Triple-A Colorado Springs, dat bekend staat als een hitters paradise. Brinson profiteerde optimaal en sloeg .382 met 9 doubles, 4 homeruns en 4 steals in 89 slagbeurten.
Toekomst
Brinson is nummer 14 op MLBPipeline’s Top 100 Prospects, wat wel aangeeft tot welk kaliber hij behoort. De Brewers zijn dan ook van mening dat de jonge outfielder over niet al te lange tijd zijn talenten naar Miller Park zal brengen. Hij is een echte fastball hitter, die de laatste seizoenen zijn strikeouts drastisch heeft verminderd. Als hij zich doorontwikkelt, is de sky de limit voor hem. Komend jaar start hij in Triple-A, maar de big leagues komen dichterbij.
Nr. 2: Josh Hader (LHP)
Wanneer een werper vergeleken wordt met Chris Sale, is dat meestal een goed teken. Zo ook voor Josh Hader. Nu ligt het natuurlijk niet voor de hand dat Hader een tweede Sale is, want een talent zoals Sale vind je maar eens in de zoveel tijd. Toch is Hader niet te onderschatten.
Ook Hader is een product van een trade; hij was één van de vier spelers die de Astros naar Milwaukee stuurden in ruil voor Carlos Gomez en Mike Fiers, in de zomer van 2015. Hader was de prijs van de deal, wat gezien zijn 93-97 mph fastball, scherpe slider en funky delivery wel te begrijpen is.
Na het seizoen gestart te zijn in Double-A Biloxi, waar hij 73 strikeouts gooide in 57 innings (0.95 ERA), liep de lefty uit Maryland tegen een muur op in Colorado Springs. Deze Triple-A-club staat er, zoals eerder opgemerkt, om bekend een slagparadijs van heb ik jou daar te zijn, wat Hader ook ontdekte. In 14 starts (69 innings) noteerde de werper een 5.22 ERA, hoewel hij er ook 88 strikeouts bij op kun tellen.
Hader lijkt dus beetje een raadselachtig talent, maar talent komt altijd bovendrijven. Hij is hard aan het werk met zijn change-up en het is dan ook die pitch die het verschil voor hem gaat maken. Krijgt hij hem onder controle, kan het wel eens een interessant verhaal worden. Lukt dit niet, is een plek in de bullpen zijn toekomst. De Brewers hebben hem onlangs toegevoegd aan hun 40-man roster, wat betekent dat hij in Spring Training mee mag strijden voor een plek in Milwaukee. Lukt dit niet? Triple-A.
Nr. 3: Corey Ray (OF)
Corey Ray is een product van de outfield-heavy top van de 2016 Draft. De Brewers kozen Ray als 5e overall, tussen Riley Pint en A.J. Puk in. De outfielder, afkomstig uit het ACE-programma van de White Sox, speelde zijn collegehonkbal in Louisville.
In de Draft Preview van dit jaar schreven we over Ray al:
Ray, een lefty power hitter, is al eens gedraft (33e ronde in 2013 door de Mariners), maar hij verkoos een periode bij de University of Louisville boven het begin van zijn profcarrière. Achteraf gezien is dit een goede keus geweest, want hij is elk jaar alleen maar beter geworden.
De 21-jarige outfielder kan rennen (39 steals), slaan (.320/.396/.575) en weet elk jaar met een acceptabel aantal homeruns af te sluiten. Zijn enige probleem is zijn defensieve capaciteit, aangezien hij te vaak terug moet vallen op zijn bovengemiddelde arm na capriolen in het outfield.
Voor de leeuwen
De Brewers gooiden Ray vrijwel direct in het diepe, want na een heel korte stop in Single-A Wisconsin, schoof hij door naar Single-A (Adv.) Brevard County. Ondanks de forse tegenstand, wist de outfielder zich vrij goed staande te houden. Met een .247/.307/.385 triple slash is weinig mis als je net bij de profs komt kijken. Ook zijn 13 doubles, 2 triples, 5 homeruns en 9 steals (231 slagbeurten) komen best aardig over.
Ray en Brinson zijn het outfield-duo van de toekomst voor Milwaukee. Voor Ray komt komend jaar nog iets te vroeg, want hij zal eerst nog een keer Single-A (Adv.) en Double-A doorlopen in 2017. Mid-2018 zou hij echter wel eens in Milwaukee kunnen ballen.
Nr. 4 – 10
4. Luis Ortiz (RHP)
In 2016: Single-A (Adv.) Down East (Texas), Double-A Frisco (Texas) & Double-A Biloxi
Leeftijd: 21
Gedraft in 2014, toen de Texas Rangers hem in de eerste ronde (30e overall) selecteerden. Na twee dominante seizoenen in het Rangers-systeem, werd Ortiz met Lewis Brinson naar de Brewers gestuurd, in ruil voor Jonathan Lucroy en Jeremy Jeffres.
In zes starts voor Double-A Biloxi gooide Ortiz 23.1 innings. Zijn 16 strikeouts, 10 walks, .280 slaggemiddelde tegen en 1.54 WHIP spraken niet bepaald tot de verbeelding, zeker nadat hij eerder dit seizoen in Double-A Frisco vergelijkbare statistieken noteerde. Ortiz heeft echter meer talent dan zijn stats doen geloven. Zijn fastball topt rond de 97 mph en zijn lage-80’s slider complementeert de snelheid van zijn number one prima.
Alles lijkt te wijzen op een succesvolle Major League-carrière, als hij maar op zijn gezondheid/gewicht let. In 2017 start hij in Triple-A, maar een debuut in Milwaukee kan ook dit jaar al plaatsvinden.
5. Isan Diaz (2B/SS)
In 2016: Single-A Wisconsin
Leeftijd: 20
Isan Diaz is een fascinerende prospect. Hij is afkomstig uit het Diamondbacks-systeem, maar werd naar de Brewers gestuurd in de Jean Segura/Tyler Wagner-deal.
Het is niet de eerste keer in deze serie dat we tijdens onderzoek de vergelijking met Robinson Cano tegenkwamen (ook Yoan Moncada viel die eer te beurt). Diaz is één van die zeldzame middle infielders die echt kan rammen. In zijn volledige seizoen met Single-A Wisconsin in 2016, sloeg de 2015 Rookie League MVP .264/.358/.469, met 34 doubles, 5 triples, 20 homeruns en 11 steals. Zijn .827 OPS is, zeker voor zijn positie, indrukwekkend.
Met een gevorderde benadering aan slag en prima defensieve instincten, zou Diaz volgend jaar zomaar de beste positiespeler in de Brewers-prospectlijst kunnen zijn. Hij start het seizoen in Single-A (Adv.) Carolina, bij de MudCats.
6. Trent Clark (OF)
In 2016: Single-A Wisconsin
Leeftijd: 20
De Brewers waren blij verrast toen Trent Clark, algemeen gezien als de beste high school hitter in de Draft van 2015, tot plek 15 viel. De Brew-Crew sloeg toe en Clark leek in zijn eerste seizoen af te stevenen op een ‘Top Prospect’-label.
In 2016 zette de linkhandige outfielder echter een grote stap achteruit. Mede door een tweetal hamstringblessures, wist de Texaan geen ritme te vinden. Zijn vorm bleef dan ook uit. Hij sloeg in 221 slagbeurten slechts .231/.346/.344 met 15 doubles, 2 triples, 2 homeruns en 5 steals.
Defensief is het voor Clark te hopen dat hij in center field kan bljiven, want zijn arm is dusdanig zwak dat linksveld misschien meer voor de hand ligt. Eerst maar eens de hamstrings onder controle krijgen. Vanwege zijn vele gemiste tijd, doet hij in 2017 Single-A Wisconsin over.
7. Phil Bickford (RHP)
In 2016: Single-A (Adv.) Brevard County
Leeftijd: 21
Supergetalenteerd, maar een knucklehead. Na een positieve marijuanatest in Junior College, werd Phil Bickford afgelopen seizoen gepakt voor het gebruik van een ander verboden prestatiebevorderend middel. Deze tweede overtreding leverde hem een schorsing van 50 wedstrijden op.
De voormalig Giants-werper werd in 2016 samen met catcher Andrew Susac naar Milwaukee gehaald, in ruil voor reliever Will Smith. Dat lijkt een behoorlijke prijs voor Smith, maar de ‘aandelen-Bickford’, die ten tijde van de 2015 draft behoorlijk wat waard waren, zijn inmiddels wat gedaald.
Met een goede fastball en slider beschikt de lefty wel over twee goede pitches, maar hij heeft zijn arsenaal niet verder uitgebreid. Zijn change-up blijft achter, dus de kans bestaat dat hij een reliever wordt, als hij van de pillen af kan blijven. Single-A (Adv.) Brevard County in 2017.
8. Marcos Diplan (RHP)
In 2016: Single-A Wisconsin & Single-A (Adv.) Brevard County
Leeftijd: 20
Ook Diplan is geen echt Brewersproduct. Hij werd in 2013, wederom door de Rangers, naar Milwauke verzonden in ruil voor Yovani Gallardo. In 2016 gooide hij voor twee Single-A-takken in Milwaukee. De dan 19-jarige eindigde het seizoen in Wisconsin met een ERA van 1.80, maar deze stat vloog omhoog in Brevard County (4.89).
Diplan’s fastball is prima (93-96 mph) en hij heeft een heel aardige slider. Een change-up is in ontwikkeling, maar belangrijker is de controle. De 20-jarige werper heeft de neiging om zo nu en dan de zone niet meer te kunnen vinden. Dit lijkt echter allemaal te maken te hebben met zijn werpbeweging, dus de Brewers zijn aan het sleutelen gegaan. Het talent is daar.
Er bestaat een kans dat Diplan als 20-jarige komend seizoen in Double-A speelt. Houdt hij zich daar staande, kan de toekomst leuke dingen brengen.
9. Lucas Erceg (3B)
In 2016: Single-A Wisconsin
Leeftijd: 21
Californiaan Lucas Erceg werd in 2016 gedraft, als 46e overall (2e ronde). Hij speelde zijn eerste twee jaar collegeball bij Cal, maar na zijn tweede seizoen besloot hij zijn opleiding voort te zetten bij het veel kleinere Menlo College.
10. Mauricio Dubon (SS)
In 2016: Single-A (Adv.) Salem (Boston) & Double-A Portland (Boston)
Leeftijd: 22
Korte stop Mauricio Dubon is het nieuwste lid van de Brewers-organisatie. Afgelopen december zetten de Red Sox hem, met Travis Shaw en Josh Pennington, op het vliegtuig naar Milwaukee in ruil voor Tyler Thornburg.
De 22-jarige Hondurees (hij zou de eerste Major League-speler uit dat land worden) beschikt over een snelle knuppel en een prima oog voor de slagzone. In Single-A (Adv.) Salem deed hij het in 2016 al aardig, maar in Double-A Portland ging hij pas echt los. Een triple slash van .339/.371/.538, met 20 doubles en 6 homeruns signaleerden de doorbraak van de infielder.
Conclusie
De Brewers zijn op een gedegen manier bezig geweest hun verouderde, dure Big League-team om te zetten in een future proof geheel. Dure contracten werden veelal op het juiste moment doorverkocht, meerdere talentvolle Minor Leaguers werden binnengehaald. Nu, enkele jaren verder, zijn de jonkies bijna klaar voor het grote werk. Langzaam maar zeker druppelen de rookies naar de Major League.
In Milwaukee hoopt hem op korte termijn weer competitief mee te doen in de NL Central. Met de Cubs, Cardinals en Pirates in de divisie wordt het hard werken, maar de Brewers hebben voldoende talent in de organisatie verzameld om een gooi te kunnen doen. Dit kan best een leuke ploeg worden.
Remember the names
Brandon Woodruff (RHP), Brett Philips (OF), Jacob Nottingham (C/1B), Cody Ponce (RHP), Gilbert Lara (SS), Jorge Lopez (RHP).
