De Golden State Warriors hebben de laatste en beslissende wedstrijd in de Western Conference finals met 101-92 gewonnen van de Houston Rockets. Daarmee gaat de club het voor het vierde jaar op rij in de NBA Finals opnemen tegen de Cleveland Cavaliers. Eerder in deze series stonden de Warriors nog 3-2 achter en statistisch gezien is de kans dat een ploeg met die achterstand een ronde verder weet te komen in de NBA slechts 17%.
In de eerste helft namen de Rockets nog een voorsprong die uiteindelijk maximaal 15 punten werd. Houston maakte het verschil vooral met offensive rebounds, waardoor veel tweede ballen gescoord konden worden. Ook zaten er een paar fraaie plays tussen van James Harden en Clint Capela. In de eerste helft konden beide teams de driepunter maar moeilijk raken. Zowel de Rockets als de Warriors schoten iets meer dan 25%.
CURRY HOT IN Q3
In het derde kwart namen de Warriors de wedstrijd over, mede door een ontketende Stephen Curry. De point guard van de Warriors maakt in dit kwart vijf van zijn zes pogingen achter de driepuntslijn. Daarnaast pakte hij dit kwart zes rebounds en gaf hij nog drie assists. Na het derde kwart, dat 33-15 voor de Warriors eindigde, stond Golden State opeens weer voor. De Rockets hadden in de tweede helft moeite om de driepunters te raken. In totaal wist Houston slechts één van hun 21 pogingen achter de driepuntslijn te scoren in de tweede helft.
Bij de Warriors was Kevin Durant de man met de meeste punten. Hij scoorde er 34. Met deze score bracht hij zijn totaal aantal punten in deze finale van het westen op 213. Daarmee vestigde hij het record van meeste punten ooit gescoord in een Western Conference Finale series. Bij de Rockets was James Harden weer de meestscorende speler met 32 punten. Ondanks dat wist The Beard slechts 2 van zijn 13 driepunters te raken.
DE HIGHLIGHTS
UP NEXT
Aanstaande donderdag beginnen de NBA Finals. Het is alweer het vierde jaar op rij dat de Cleveland Cavaliers en de Golden State Warriors tegenover elkaar staan in de finale. De tussenstand van de laatste drie jaar: 2-1 in het voordeel van de Warriors. Ook dit jaar worden de Warriors door de kenners als de grote favoriet gezien. Aanstaande donderdag- op vrijdagnacht staat de eerste wedstrijd gepland om 03:00 uur.
De Warriors hebben deze finalereeks het thuisvoordeel, vanwege hun betere prestaties in de League. Alles wijst er op dat de Warriors wel eens hun derde NBA titel in vier jaar kunnen gaan halen. Of tegenstander LeBron James daar aan mee gaat werken is nog maar de vraag.
Het seizoen nadert z’n ontknoping. De tweestrijd om die gigantische Stanley Cup gaat tussen de Washington Capitals en de Vegas Golden Knights. Kunnen de Knights hun Cinderella story helemaal afmaken of komt de Cup voor het eerst naar DC? Bij SportAmerika houden we je helemaal op de hoogte.
DE HEADLINES
Ook de Washington Capitals maakten kennis met de snelheid en dadendrang van de Vegas Golden Knights. Toch raakten Alex Ovechkin en de zijnen totaal niet in paniek na de verdiende openingstreffer van Colin Miller. In no-time draaiden de bezoekers uit Washington de rollen om. Brett Connolly en Nicklas Backstrom zetten de Caps vanuit het niets op voorsprong.
Het bleek de aanzet tot een knotsgekke en vooral doelpuntrijke wedstrijd. Marc-André Fleury was niet onaantastbaar, maar hetzelfde kan gezegd worden over zijn collega Braden Holtby. De Capitals begonnen met een voorsprong aan de derde periode, maar toen grepen Ryan Reaves en Tomas Nosek de macht. Niet de bekendste namen in de selectie van de Golden Knights, maar wel de belangrijkste in Game 1.
DE HIGHLIGHTS
UP NEXT
GOLDEN KNIGHTS LEIDEN SERIE: 1-0
De Washington Capitals weten nu dat het geen toeval is dat de Golden Knights in de finale staan. Barry Trotz zal z’n manschappen op het hart drukken woensdagnacht (02.00 uur CEST) vooral niet op achterstand te komen. De kampioen van de Western Conference scoorde in het postseason 12 keer de openingstreffer en trokken daarna 11 keer aan het langste eind. Fleury zal in Game 2 de draad weer op willen pakken. Dat geldt overigens ook voor Braden Holtby. Na twee shutouts op rij kreeg de Caps-goalie nu opeens vijf pucks om de oren.
Na week 8 kent de NL West een nieuwe koploper: de Colorado Rockies. Gegeven de relatief kleine verschillen in de stand, kan dat echter de komende week weer een andere ploeg zijn. In Inside Baseball NL West wordt week 9 doorgenomen, worden spelers van de week in het zonnetje gezet en blikt men vooruit op de week van Memorial Day: week 10. Standings tm 27 mei 2018
COLORADO ROCKIES
(28-25, .528, -)
De Colorado Rockies zijn de nieuwe koploper in de NL West. Voor de tweede week op rij speelden de Rox .500. In het begin werden twee van de drie wedstrijden in Los Angeles verloren van de Dodgers. De series werd begonnen met een 2-1 overwinning, waarmee het team uit Denver de koppositie in de NL West veroverde. Sterke pitching van German Márquez, Adam Ottavino en Wade Davies zorgde er voor dat L.A. slechts één run wist te scoren. Runs van Gerardo Parra en Tony Wolters waren genoeg voor een 2-1 overwinning. In de twee verliespartijen hadden de Rockies veel meer moeite met scoren. De Dodgers pitching stond weinig toe (3-5 en 0-3 nederlaag).
In het tweede helft van de week kwam de rode lantaarndrager van de NL Central op bezoek, de Cincinnati Reds. Dat lag Colorado beter, want de serie werd met 2-1 gewonnen. Daarmee is gelijk een gaatje geslagen met de Arizona Diamondbacks. Overigens hadden de Rockies in de verliespartij lange tijd zicht op de overwinning. Bij een 4-3 stand in het voordeel van de Rockies in de 7de inning scoorden de Reds echter drie runs. Daarmee kwamen zij op een onoverbrugbare voorsprong in de wedstrijd en werd uiteindelijk met 6-5 verloren.
In de serie tegen Cincinnati sloeg derdehonkman Nolan Arenado twee homeruns en had outfielder Charlie Blackmon in iedere wedstrijd twee hits.
PLAYER OF THE WEEK
Speler van de week is werper German Márquez. Hij maakte afgelopen week twee starts en wierp in beide wedstrijden zeven innings waarop slechts één run werd gescoord. In totaal wierp hij elf strikeouts. Márquez was enigszins stroef uit de startblokken gekomen, maar begint steeds meer in vorm te komen. In vijf van zijn laatste zes starts gaf hij niet meer dan drie runs op.
UP NEXT
San Francisco Giants 28 t/m 30 mei, Coors Field, Denver, Colorado.
Los Angeles Dodgers 1 t/m 3 mei, Coors Field, Denver, Colorado.
ARIZONA DIAMONDBACKS
(26-26, .500, 1.5 GB)
Zo heet als de woestijn in Arizona kan zijn, zo koud is de honkbalploeg op dit moment. De Diamondbacks waren eerder dit seizoen dertien wedstrijden boven .500, maar zijn na afgelopen week niet beter dan een .500 team. Vijftien van de laatste zeventien wedstrijden resulteerden in een loss.
De offense verkeert nog steeds in een gigantische slump. De Brewers sweepten Arizona op eenvoudige wijze in eigen huis. In drie wedstrijden scoorden de Diamondbacks slechts vier runs. Bovendien zette de ploeg een negatief record door slechts tien hits in de drie wedstrijden bij elkaar sprokkelen, een team-low voor een drie game series.
Op vrijdag was er enige verlichting. In Oakland werd met 7-1 gewonnen. Het bleek op basis van de resultaten van zaterdag (0-3 nederlaag) en zondag (1-2 nederlaag) een uitschieter te zijn. Oakland-pitchers Daniel Mengden en debutant Frankie Montas oogden als top of the rotation aces tegenover de matige D-backs line-up. Aangezien er weinig versterkingen beschikbaar of in aantocht zijn, is het voor fans van Arizona hopen dat de offense op een bepaald moment weer ‘klikt’.
PLAYER OF THE WEEK
Patrick Corbin zijn zeven innings op vrijdagavond waren niet alleen genoeg voor de W, een quality start en de overwinning van zijn team, ze leveren hem ook de eer van player of the week op. Op het werpen van Corbin werd één run gescoord. De 28-jarige werper zette zeven A’s met drie slag aan de kant. Met een 5-1 record, een 2.47 ERA en 0.89 WHIP is Corbin momenteel de ace van de rotation.
Evenals de Diamondbacks wisten de San Francisco Giants in de afgelopen week één wedstrijd te winnen. Op voorhand was bekend dat de Giants een zware week stond te wachten. In het begin van de week waren ging de ploeg uit de Bay Area op bezoek bij de regend kampioen in Houston. Daar werd met duidelijke cijfers (2-11 en 1-4) verloren. Astros pitchers Gerrit Cole en Justin Verlander waren hun dominante zelf, waardoor er weinig te beginnen was voor de Giants offense. Fun fact was dat kortestop Brandon Crawford een homerun sloeg op het werpen van zijn zwager Gerrit Cole.
In het weekend werd Chicago aan gedaan voor een weekend serie tegen de Cubs. Twee van de drie wedstrijden werden verloren. De rotatie hunkert naar de terugkeer van Madison Bumgarner, want in deze week wist slechts één Giants starter een quality start te registeren. Derek Holland wierp op vrijdag als enige een quality start met 6.0 innings waarin de Cubs twee runs scoorden. Helaas scoorden de Giants ook slechts twee runs, waarmee de wedstrijd uiteindelijk alsnog werd verloren (6-2). Op zaterdag hielp de line-up de ploeg gelukkig wel uit de brand. Met vijf runs werd een 5-4 overwinning geboekt.
PLAYER OF THE WEEK
Buitenvelder Gorkys Hernandez lijkt bezig aan het beste seizoen uit zijn carrière. De 30-jarige speler heeft na week 9 een slaggemiddelde van .315, OBP van .336 en slugging percentage van .500. Zijn vijf homeruns tot op heden zijn ook een career high. In de afgelopen week zette hij een belangrijke stap richting deze seizoenstotalen door in 22 slagbeurten tien keer het honk te bereiken (allemaal d.m.v. een honkslag). Dat was goed voor een .455 slaggemiddelde. Als Hernandez dit volhoudt, hebben de Giants een leadoff hitter die zichzelf op de honken slaat.
UP NEXT
@ Colorado Rockies 28 t/m 30 mei, Coors Field, Denver, Colorado.
Philadelphia Phillies 1 t/m 3 juni, AT&T Park, San Francisco, Californië.
LOS ANGELES DODGERS
(24-28, .462, 3.5 GB)
In deze divisie waren de Los Angeles Dodgers het enige team dat meer wedstrijden won dan verloor (4-2). Daarmee klimmen de boys in blue langzaam dichterbij in de stand. In de three game series tegen Colorado troefden de Dodgers de opponent af in effectiviteit en efficiëntie. In drie wedstrijden noteerden de Rox veertien honkslagen en vijf runs tegenover de negen runs op vijftien honkslagen van L.A. Kenta Maeda was op woensdag fenomenaal met twaalf strikeouts in 6.2 scoreless innings. Hij kreeg slechts twee hits tegen.
Met een positief gevoel kregen de Dodgers in het weekend bezoek van de hekkensluiter in de NL West, de San Diego Padres. Op vrijdag en zondag toonde Los Angeles hun klasse met twee duidelijke winstpartijen. Starter Ross Stripling leek geinspireerd door Maeda, want ook hij tikte op vrijdagavond tegen San Diego de 6.2 innings aan met dubble digit K’s (10). Door homeruns van Matt Kemp (3 uit 4 met 3 RBI’s) en Kike Hernandez werd de 4-1 overwinning veiliggesteld. Op zaterdag werd met 7-5 verloren, maar op zondag waren de Dodgers wederom de beter. Walker Buehler was voor de tweede keer afgelopen week ijzersterk met 7.0 innings, waarin hij één run tegen kreeg en acht keer drie slag wierp. Lange tijd ging de wedstrijd gelijk op (2-1 voor L.A.), maar in de 8ste inning namen de Dodgers afstand mede dankzij homeruns van Cody Bellinger en Max Muncy.
PLAYER OF THE WEEK
Rookie Walker Buehler (3-1, 2.20 ERA en 0.90 WHIP) liet afgelopen week in zijn starts tegen de Rockies en Padres zien geen ordinary guy te zijn. Hij wierp 16.0 innings, kreeg zes honkslagen tegen, twee runs en zette veertien spelers met drie slag aan de kant. In afwezigheid van Kershaw, Hill en Ryu moet het Dodgers fans goed doen dat Buehler tot op heden niet onder doet voor zijn rotatiegenoten.
Op voorhand leek het al niet de week van de Padres te worden. De Washington Nationals en de Los Angeles Dodgers stonden op het programma. Geen van de series werden verloren en dat is respectabel. Echter, het winnen van een van de twee series bleek niet te realiseren.
In Washington waren er twee bemoedigende optredens van starters. Eric Laurer en Tyson Ross wierpen allebei minimaal zes innings en kregen slechts één run tegen. Op dinsdag trokken de Friars daarbij aan het kortste eind. In de negende inning verzilverden de Nats hun kans op een walk-off 2-1 overwinning. Woensdag was het een ander verhaal. Derdehonkman Christian Villanueva sloeg met een double in de zesde inning runs 2 en 3 over de thuisplaat. Nadat Ross nog één run tegenkreeg, hielden Craig Stammen en Brad Hand de deur verder dicht en werd een 3-1 overwinning geboekt.
De Los Angeles Dodgers stonden in het weekend op het programma. Die serie resulteerde in slechts één winstpartij voor de Padres. Op zaterdag was Villaneuva opnieuw de held, terwijl hij verder een tegenvallende week beleefde aan slag. In de 7-5 overwinning sloeg hij drie punten binnen via twee homeruns (14 seizoenstotaal). Met een two-run lead verzilverde Brad Hand zijn zestiende save van het seizoen. In de twee andere wedstrijden tegen Los Angeles scoorden de Padres steeds één run. Daarmee ging de winst naar L.A. Offensief lichtpunt in de series waren de plate appearences van José Pirela die 8 uit 13 sloeg.
De San Diego Padres staan na deze week nog steeds onderaan de NL West. In de komende week staan de Marlins en Reds op het programma. Daarmee hebben de Padres een goede kans op een positieve balans aan het eind van de week.
PLAYER OF THE WEEK
Tyson Ross was in 2014 een all-star en liet vorige week tegen de Nationals de fans even terugdenken aan zijn vorm uit die tijd. De Nationals werden 6.2 innings nagenoeg van het scoren gehouden (slecht één earned run). Negen strikeouts stonden aan het eind van de wedstrijd op naam van Ross.
Ross heeft reeds vier W’s staan. Zijn record staat op dertien. Dit aantal is, wanneer hij fit weet te blijven en zo blijft presteren (3.13 ERA, 1.16 WHIP en 9.5 strikeouts per nine), binnen handbereik. Na twee verloren seizoenen is dat een positieve noot voor de 31-jarige werper.
UP NEXT
Miami Marlins 28 t/m 31 mei, Petco Park, San Diego, Californië.
Cincinnati Reds 1 t/m 3 juni, Petco Park, San Diego, Californië.
De afgelopen week in de Majors zat weer boordevol met hoogte- (en diepte-) punten en historische momenten. De komende drie dagen checken we twee keer per dag de stand van zaken bij de verschillende divisies in de Majors en recappen we de afgelopen week van de betreffende teams. We openen met de AL Central.
Dankzij een thrillerwinst tegen de Houston Astros in de 14e inning flipten de Indians op de valreep boven de .500, maar verder is het nog steeds huilen met de pet op in de AL Central. De Twins zijn inmiddels zelfs voorbijgestreefd door de Tigers, die met lelijk honkbal en een matig team nog steeds in de ‘race’ zijn. De Royals en White Sox haken met de week harder af. Standings t/m 27 mei 2018
CLEVELAND INDIANS
(26-25, .510, – GB)
De week begon prima voor de Indians, met een mini-sweep over de Cubs (10-1 en 1-0). De Tribe legde in Game 1 een hinderlaag voor het werpersduo Chatwood (2.2 IP, 4 ER) en Montgomery (2.1 IP, 6 ER). Grote man in het duel was Jose Ramirez, met een 3-run homerun. Trevor Bauer bleef ook tegen de Cubbies ongenaakbaar (6 IP, 6 K, 2 BB, 7 H, 0 ER).
Ex-Honkbalweker Adam Plutko no-hitte de Cubs de volgende dag in de zevende inning, wat genoeg was voor een 1-0 overwinning. Outfielder Michael Brantley sloeg de beslissende RBI over de thuisplaat voor Cleveland in de derde inning.
Makkelijker werd het niet voor de Indians, want in het weekend stonden de Houston Astros op het programma. Toch overleefde de ploeg het treffen heel aardig, met een split in de serie (2-8, 2-11, 8-6, 10-9). Grote verschil in die serie kwam uit de bullpen. Die van de Indians kreeg 11 runs tegen in de laatste twee innings van Game 2 en zes in de achtste inning van Game 4, waarmee de wedstrijden een heel andere wending kregen. Het bullpen-ERA van de Tribe, boven de 6.00, is ronduit pijnlijk en gaat de club opbreken in de toekomst.
PLAYER OF THE WEEK
Het lijkt tegenwoordig wel alsof elke werper in staat is 6+ no-hit innings te gooien, maar Adam Plutko’s start tegen de Cubs was goed genoeg voor de titel Player of the Week.
UP NEXT
De gehavende Cleveland-bullpen neemt het de komende week thuis op tegen de White Sox, waarna een uitserie bij de Twins op het programma staat. Het is een belangrijke week voor de AL Central standings, dus misschien is er eindelijk iets om voor in te schakelen.
DETROIT TIGERS
(23-29, .442, 3.5 GB)
Het enigma uit Detroit, dat is de enige manier hoe deze Tigers te beschrijven zijn. Op papier zou dit met afstand het slechtste team uit de divisie moeten zijn, maar zo blijkt maar weer: wedstrijden worden niet op papier gespeeld. Detroit doet het boven verwachting leuk, zonder ooit echt heel goed te spelen.
Tegen de Twins ging de serie nog verloren (2-4, 0-6, 4-1), maar tegen de White Sox wist Detroit’s bullpen twee keer stand te houden terwijl die van Chicago struikelde: 5-4, 4-8, 3-2. Blaine Hardy was twee keer nuttig. Tegen de Twins (5.0 IP, 7 H, 2 ER, 0 BB, 4 K) kon zijn aanval hem niet bijstaan, maar tegen de White Sox (7.0 IP, 3 H, 1 ER, 1 BB, 6 K) stapte hij wel als winnaar van het veld af.
PLAYER OF THE WEEK
Derdehonkman Jeimer Candelario begint warm te draaien. Tegen de White Sox parkeerde hij in één duel twee homeruns over de muur. Vier RBIs, 2 homeruns, .273 slaggemiddelde: het gaat lekker. Eerlijk is eerlijk, ook Nicholas Castellanos doet goed werk (.400/.400/.640).
UP NEXT
Detroit heeft een lange homestand voor de boeg, met vier duels tegen de Angels, drie tegen de Blue Jays en een doubleheader tegen de Yankees op maandag. Gokje: volgende week staan de Kitties niet meer tweede in de AL Central.
MINNESOTA TWINS
(21-27, .438, 3.5 GB)
Het was geen goede week voor Minnesota, dat dus wel twee keer won van Detroit, maar ook vier verliespartijen aan de lijst toevoegde. Vanaf de 23e werd er niet meer gewonnen door de Twins, die na het 1-4 verlies tegen de Tigers gesweept werden door de Mariners (1-2, 3-4, 1-3). Toegegeven, blowouts waren het niet, maar een loss is een loss.
Verliezen van een ontketende werper als James Paxton is natuurlijk geen schande, maar de Twins-offense verkeert wel in heet water. Lang zonder Miguel Sanó en met Byron Buxton die al weken helemaal niets goed doet op het roster, is het allemaal heel pover. Zelfs als de pitching (Jose Berrios, etc.) je dan in de wedstrijden houdt, is er geen beginnen aan.
PLAYER OF THE WEEK
Jose Berrios gooide de afgelopen week 15.1 innings. De statline (11 hits, 4 ER, 2 HR, 3 BB, 17 K) vertelt alles wat er gezegd hoeft te worden over de jonge ace. Most Valuable Twin.
UP NEXT
De Twins moeten zich uit hun slump weten te trekken. Het beste recept daarvoor is een three game serie tegen de Royals, in Kansas City. Van het weekend komen de Indians op bezoek.
KANSAS CITY ROYALS
(18-35, .340, 9.0 GB)
Royals-fans zijn dankbaar voor de White Sox, want zonder de ploeg uit Chicago was KC het lachertje van de divisie geweest. Toch werd er de afgelopen week ineens best regelmatig gewonnen. Na een 0-6 openingsverlies in de eerste wedstrijd van de week, snoepten de Royals St. Louis twee wedstrijden af (5-1, 5-2). De goede lijn leek doorgetrokken te worden tegen de Rangers (8-2), maar Texas stelde orde op zaken met 4-8 en 3-4 overwinningen op vrijdag en zaterdag. KC sloot de week af met winst (5-3).
PLAYER OF THE WEEK
Alex Gordon vertoont weer tekenen van leven (of een laatste stuiptrekking). De outfielder sloeg afgelopen week .389/.421/.556 (.977 OPS) met één homerun. En één RBI. En één walk. Aan slag was het niet veel dus, maar in het veld is de oude baas het nog niet verleerd.
UP NEXT
Thuis tegen de Twins, thuis tegen de A’s: de Royals kunnen nog best redelijk ongeschonden uit de komende week komen.
CHICAGO WHITE SOX
(16-34, .320, 9.5 GB)
Je hebt zwaar weer, je hebt heet water en je hebt whatever it is waar de White Sox nu inzitten. De ene na de andere blessure treft momenteel de organisatie, die inmiddels de nummer acht catcher van de depth chart heeft toegevoegd. Tevens is Charlie Tilson opgeroepen om de geblesseerde Leury Garcia te vervangen en begint het team dus steeds meer op een uitgekleed AAA-squad te lijken.
Maar goed, zelfs een AAA-team kan zo nu en dan eens uithalen en de Orioles waren de afgelopen week de klos. Na een 2-3 verlies in de openingswedstrijd voegden de Sox er een 3-2 en 11-1 overwinning aan toe, voordat er weer gewoon met 3-9 werd verloren. De bullpen in Chicago is — op Jace Fry na — een ongelooflijke puinhoop en ook de jonge starters not namedReynaldo Lopez zijn kanonnenvoer.
In Detroit werd het niet veel beter, want Ricky Renteria’s crew gaf twee keer een overwinning uit handen in de late innings. Een 8-4 overwinning op zaterdag was het enige lichtpuntje. Dat, en het feit dat de ploeg de league inmiddels aanvoert in gestolen honken. Tenminste nog een beetje actie.
PLAYER OF THE WEEK
Kortestop Tim Anderson maakt momenteel één van zijn bekende hot streaks door, waarin meerdere linkshandige starters en beter weer samenkomen voor een killerweek. Anderson ging 6-uit-20 met twee homeruns en zeven RBI’s (.300/.417/.750/1.167). Belangrijker waren misschien nog wel zijn vier vrije lopen; Anderson staat niet bepaald bekend om zijn geduld, maar voerde het team aan in die categorie.
Neal en Matthijs bespreken Cavaliers tegen Celtics van afgelopen nacht en blikken vooruit op de allesbeslissende wedstrijd tussen de Rockets en Warriors.
Meepraten over de NBA? Dat kan hieronder in de comments of op Twitter via @SportAmerika, @NealPetersen en @JohnQuid. Heb je de beschikking over een Apple ID? Dan zouden we het op prijs stellen als je een vijfsterrenreview achter wil laten op Apple Podcasts. Dit helpt ons enorm in het uitbreiden van onze podcastafdeling. Bedankt!
Het seizoen begon met 31 gegadigden voor de Stanley Cup. Of eigenlijk 30, want de Vegas Golden Knights werden al bij voorbaat afgeschreven. Laten diezelfde Golden Knights nu nog één van de twee overgebleven teams zijn. De afdankertjes uit Las Vegas tegen de underachievers uit Washington. In september zouden we zeggen dat het een ongelijke strijd was. Een ouderwetse Duitse Trabant tegen een rappe Porsche. We weten inmiddels dat die vlieger niet opgaat. Maandagnacht (02.00 uur CEST) staan de twee finalisten voor het eerst tegenover elkaar in Las Vegas.
EINDELIJK!
Voor de verandering begonnen de Washington Capitals eens niet als de grote favoriet aan het seizoen. Marcus Johansen was vertrokken, Kevin Shattenkirk vond het al snel mooi geweest in DC en ook doelpuntenmaker Justin Williams zocht zijn heil elders. Nee, Alex Ovechkin zou wel heel erg zijn best moeten doen om het ver te schoppen dit jaar. En dat was nu precies wat The Great Eight deed. De 33 goals van vorig seizoen pasten niet bij een speler van zijn statuur en dus deed de Rus er maar een schepje bovenop. Met 49 goals leidde hij z’n Caps naar de derde divisietitel op rij.
Ovi deed het natuurlijk niet alleen. Zijn landgenoot Evgeny Kuznetsov wist ook dat er meer van hem gevraagd werd en noteerde 27 goals en 83 punten in het reguliere seizoen. Verdediger John Carlsson voelde zich ook geroepen de handen uit de mouwen te steken. Zijn 15 goals waren al knap, maar vooral z’n 53 assists sprongen in het oog. Dat dit geen toeval was, bewijst Carlsson in de play-offs. Na 19 wedstrijden staat de verdediger weer keurig op 3 goals en 19 punten. Overigens trekken de Russen ook in het postseason de kar. Ovechkin staat op 12 goals en 22 punten, maar Kuznetsov doet het met 11 goals en 24 punten nog net iets beter.
VERJAGEN VAN DEMONEN
De Capitals maakten het zichzelf niet gemakkelijk tijdens dit postseason. De ploeg kwam in elke ronde op achterstand, maar de veerkracht is groot dit jaar in de Amerikaanse hoofdstad. Columbus werd verslagen na een 2-0 achterstand, maar het was de Caps vooral om de tweede ronde te doen. Eindelijk werd er eens afgerekend met de Pittsburgh Penguins. In zes wedstrijden werden Sidney Crosby en de zijnen opzij gezet. In de verlenging van Game 6 was Evgeny Kuznetsov het goudhaantje voor Washington. De Conference-finale was bijzonder. De Capitals hadden hun huiswerk uitstekend gedaan en legden Nikita Kucherov en Steven Stamkos vakkundig aan de ketting. Toch leek de Tampa Bay Lightning, ondanks een 2-0 achterstand in de serie, op weg naar de SCF. Opnieuw was daar de veerkracht van de Caps. Ze wonnen Game 6 en Game 7 op indrukwekkende wijze. Goalie Braden Holtby is op tijd in vorm en sloot de serie af met twee shutouts.
GLORY DAYS
De rasoptimist uit Sin City die voor aanvang van dit seizoen wat dollars durfde te zetten op een mooi postseason-avontuur van zijn Vegas Golden Knights is nu een zeer gelukkig man. Een zeer rijk man ook. Het is ongelooflijk wat general manager George McPhee en coach Gerard Gallant in minder dan een jaar voor elkaar hebben gekregen. Vorig jaar om deze tijd had de franchise nog geen selectie. Die kreeg op 21 juni 2017 pas vorm tijdens de expansion draft. Op 21 juni van dit jaar kunnen de Golden Knights zomaar de trotse bezitter van de Stanley Cup zijn. McPhee was overigens GM in Washington toen de Capitals in 1998 de Stanley Cup Final verloren van de Red Wings.
FLOWER POWER IN VEGAS
Tijdens die draft werd Marc-André Fleury weggeplukt bij de Pittsburgh Penguins. De Canadees werd voorgesteld als het eerste gezicht van de splinternieuwe franchise. Fleury stelt zijn nieuwe werkgever bepaald niet teleur. In de play-offs is Flower magistraal. Tegen de Kings en de Sharks was hij de beste speler van de Knights en die lijn trok hij in de Conference-finale tegen de Winnipeg Jets moeiteloos door. Het bouwen van een huis begint met een goed fundament en zo is het management van deze franchise ook te werk gegaan. Achterin staat het goed en dan kunnen de aanvallers hun ding doen.
Over het reguliere seizoen is al genoeg gezegd. Het was even fabuleus als verrassend. Dat in de play-offs werd afgerekend met erkende powerhouses als LA, San Jose en Winnipeg was nauwelijks nog een verrassing te noemen. De manier waarop wel. Tegenover de 12 wins staan slechts 3 losses. De Sharks snoepten twee potjes af. De Jets slechts één. Veel is te danken aan Fleury, die een save percentage van .947 noteert. Jonathan Marchessault is met 8 goals en 18 punten de aanvaller in vorm. De vijfde wedstrijd tegen de Jets was het eerste duel sinds 2 mei dat de voormalig Panther niet minimaal één punt noteerde. Samen met William Karlsson en Reilly Smith maakt hij deel uit van een dodelijke lijn. Het drietal staat na 15 wedstrijden samen op 47 punten.
CONCLUSIE:
Kunnen de Golden Knights all the way gaan? Ja, waarom niet. Ze hebben alles wat een goede ploeg moet hebben, anders stonden ze hier ook niet. Goaltending is meer dan prima, defensief is het in orde en aan scorend vermogen ook geen gebrek. Hetzelfde geldt overigens voor de tegenstander uit Washington. Wat betreft de special teams kan Washington vertrouwen op een goede powerplay (28,8%), maar daar staat dan weer een goede penalty kill (82,5%) van Vegas tegenover.
De twee wedstrijden in het reguliere seizoen werden beslist in het voordeel van de verrassende Golden Knights. In Nevada werd het 3-0. In Washington was het met 4-3 wat spannender, maar opnieuw waren de punten voor de Knights. Toch is dit eindelijk het seizoen van de Capitals. Alex Ovechkin en Evgeny Kuznetsov gaan deze tegenstander handen vol werk bezorgen en leiden de Caps naar de titel. VOORSPELLING: CAPITALS IN ZES WEDSTRIJDEN
OVERIG NIEUWS
RANGERS STELLEN NIEUWE COACH AAN
David Quinn wordt de 35e head coach in de historie van de New York Rangers. De 52-jarige Quinn was de laatste jaren werkzaam voor Boston University, maar kon de kans om op deze leeftijd nog in de NHL te coachen niet laten liggen. Quinn is de opvolger van Alain Vigneault, die na de tegenvallende resultaten aan de dijk werd gezet. De Blueshirts eindigden dit seizoen onderaan in de Metropolitan Division.
GULUTZAN MAAKT GEVOELIGE OVERSTAP
Glen Gulutzan gaat na deze zomer aan de slag bij de Edmonton Oilers. De voormalig coach van de Calgary Flames wordt één van de nieuwe assistenten van Todd McLellan. De Oilers hebben een teleurstellend seizoen achter de rug en werden 12e in de Western Conference. De organisatie besloot McLellan te laten zitten, maar de voormalig speler van Utrecht krijgt wel een nieuwe staf om zich heen. Gulutzan kon de Flames niet naar de play-offs leiden en werd ontslagen.
KANE VERLENGT IN SAN JOSE
De fans in San Jose mogen nog lang genieten van Evander Kane. De 26-jarige aanvaller kwam in februari over van de Buffalo Sabres, maar vorige week werd duidelijk dat het niet voor een paar maanden was. General manager Doug Wilson legde Kane een contract voor dat hem zeven seizoenen in San Jose houdt. Evander Kane gaat in deze periode zo’n slordige 49 miljoen dollar verdienen. De voormalig Sabre speelde 17 wedstrijden voor de Sharks en noteerde 9 goals en 5 assists. In de play-offs kwam de geblesseerde aanvaller tot 4 goals en een assist.
De laatste stap voor de NBA Finals is dan daar. We zetten dagelijks de hoogtepunten van de NBA Playoffs even voor je op een rijtje, zodat je op de hoogte blijft van de laatste ontwikkelingen.
CAVALIERS OP RUG JAMES NAAR FINALS
DE HEADLINES
LeBron James droeg de Cavaliers op zijn rug om door te gaan naar The Finals. In een matige game 7 bleef Cleveland als laatste overeind staan. De club won met 87-79 van de Celtics. Deze wedstrijd had de laagste uitslag van een game seven in de NBA Playoffs sinds de Raptors in 2016 met 89-84 van de Pacers wonnen. Dat was tevens de laatste keer dat één van de twee teams in een game 7 niet meer dan 90 punten wisten te maken. Het was ook nog eens de wedstrijd met de minste punten van deze serie.
LeBron James speelde wel een geweldige wedstrijd met 35 punten, 15 rebounds en 9 assists; weer bijna een triple-double. Daarnaast heeft The King alle 48 minuten van de wedstrijd gespeeld. Dankzij z’n 35 punten heeft LBJ nu een gemiddelde van 34 ppg in de Playoffs dit seizoen. Ook had LeBron de block van de wedstrijd. Terry Rozier probeerde James te posterizen maar dat hield LeBron tegen. Jayson Tatum lukte het overigens wel om The King op een poster te zetten. Het meest memorabele moment van de wedstrijd was dan ook de dunk van de rookie.
Bij beide ploegen ging het over het algemeen niet zo lekker. De Cavaliers moesten Kevin Love missen. Daardoor begon Jeff Green in de basis. Boston schoot als team slechts 34,1% en nog geen 18% van achter de driepuntlijn. Cleveland deed het iets beter en schoot als team 45,5% en 25,7% van achter de driepuntlijn. Van alle basisspelers bij Cleveland scoorde alleen George Hill onder dubbele cijfers.
Bij de Celtics was Jayson Tatum de uitblinker. Behalve de dunk op LBJ had hij de meeste punten gemaakt. Vooral in het eerste kwart toen de Celtics aan een voorsprong werkte schoot de rookie de ballen er achter elkaar in. Zo liet hij zien zoals hij dat al heel het seizoen doet, dat hij een uitstekende mid-range game heeft.
Er werd niet veel gescoord in de wedstrijd, maar het was wel een nagelbijter. In de eerste helft bouwden de Celtics hun voorsprong uit maar de Cavaliers kwamen terug na een 12-4 run. In de tweede helft ging het wat meer heen en weer totdat de Celtics met 3 minuten voor tijd niet meer konden. Het lukte geen enkele speler om Boston weer terug in de wedstrijd te brengen terwijl Cleveland door ging met scoren. Of het de ervaring was van de Cavaliers, de hoge druk op de jonge spelers of het ontbreken van het clutch gene was maakt niet uit. Cleveland kwam als sterkste uit de strijd.
DE HIGHLIGHTS
UP NEXT
In de Western Conference Finals moet game 7 nog gespeeld worden. De Rockets nemen het in eigen huis op tegen de Warriors. De verdedigend kampioenen staan met hun rug tegen de muur, terwijl de Rockets nog hopen op een fitte Chris Paul. Of de ervaren point guard kan spelen wordt een game-time decision. De Cleveland Cavaliers nemen het van donderdag naar vrijdagnacht op tegen de winnaar. Game 1 van de Finals staat gepland om 03:00 uur Nederlandse tijd.
Neal en Matthijs bespreken Cavaliers tegen Celtics vanavond en zijn morgenavond weer te horen voor Warriors tegen Rockets.
Meepraten over de NBA? Dat kan hieronder in de comments of op Twitter via @SportAmerika, @NealPetersen en @JohnQuid. Heb je de beschikking over een Apple ID? Dan zouden we het op prijs stellen als je een vijfsterrenreview achter wil laten op Apple Podcasts. Dit helpt ons enorm in het uitbreiden van onze podcastafdeling. Bedankt!
Bij afwezigheid van Justin zijn Mike, Nick en Jasper in the house voor een nieuwe Just A Bit Outside. Het drietal had genoeg te bespreken.
Het einde van Hanley Ramirez in Boston, de schorsing voor Welington Castillo, Carlos Gomez die een knuppel in het hoenderhok van random drug tests gooit, bullpenning met de Rays, een heuse trade, doorgedraaide ex-honkballers (Hoi, Lenny Dykstra!) en het overdonderende debuut van Juan Soto: het opvallendste nieuws van de afgelopen week komt langs.
Tussendoor nog veel meer losse nieuwtjes een een uitpuilende mailbag, dus genoeg om over te praten in Just A Bit Outside!
Contact met de show? Dat kan via twitter.com/sportamerika, facebook.com/sportamerika of via justabitpodcast@gmail.com! Vind je de show tof en heb je een iTunes-account? Dan vinden we het leuk als je een goede review over ons achterlaat!
In de nacht van maandag op dinsdag begint de finale om de Stanley Cup. Dat de Washington Capitals zover gekomen zijn, is al een verrassing. Dat de Vegas Golden Knights vier overwinningen verwijderd zijn van de Stanley Cup mag een regelrechte sensatie genoemd worden. Wie zijn deze bijzondere spelers? En wat maakt deze nieuwe franchise zo bijzonder? SportAmerika probeert het uit te leggen.
Laten we eens een jaar teruggaan in de tijd. Het is eind mei 2017 en de Pittsburgh Penguins en de Nashville Predators hebben zich zojuist geplaatst voor de Stanley Cup Final. Niemand die zich ook maar een moment druk maakt over de komst van de Vegas Golden Knights. Die organisatie bestaat op dat moment alleen nog maar op papier. Pas een maand later, rond de expansion draft van 21 juni, komt de ijshockeywereld te weten welke spelers de franchise gaan vertegenwoordigen in het eerste seizoen in de league.
Na die draft was iedereen het er wel over eens. Deze Golden Knights gingen geen potten breken. Natuurlijk, general manager George McPhee wist Marc-André Fleury te strikken, maar meer dan de spreekwoordelijke vlag op een modderschuit zou de voormalig Penguin niet zijn. James Neal, David Perron en Jonathan Marchessault waren leuke spelers voor respectievelijk Nashville, St. Louis en Florida. Die clubs waren in de breedte echter veel sterker dan deze Knights, waardoor Neal, Perron en Marchessault toch ook beter tot hun recht kwamen. Wat moest de organisatie nu met een William Karlsson of Erik Haula? Twee betrekkelijk jonge spelers, maar nog niks bewezen in de NHL.
SLIM MANAGEMENT
Tijdens die draft viel al op dat McPhee opvallend veel verdedigers selecteerde. De GM kreeg daarmee leuke troeven in handen voor trades. Via trades kreeg de slimme McPhee ook de beschikking over Reilly Smith en Alex Tuch. Schokkend was het allemaal niet echt, maar de meeste spelers hadden één ding gemeen. Ze waren stuk voor stuk behoorlijk rap. Daarmee speelde McPhee gretig in op de nieuwe trend in de league: snelheid. Daarnaast gaf coach Gerard Gallant vertrouwen aan verdedigers die bij hun oude club niet echt gewend waren gemiddeld zo’n 20 minuten of meer per wedstrijd te spelen.
De ervaren Deryk Engelland kwam over van de Calgary Flames en keerde terug naar de stad waar hij opgroeide. De verdediger zou één van de dragende krachten worden. De defensie stond als een huis. Slechts zeven teams incasseerden minder tegentreffers in het reguliere seizoen.
De Golden Knights begonnen met een 8-1 record aan het seizoen. Dat was al opmerkelijk voor een nieuwe franchise. Daarna volgde een road trip van zes wedstrijden. Las Vegas verloor vijf van de zes duels en volgers dachten dat het sprookje al wel over was. Bezoekende teams zouden onder de indruk zijn van de stad Las Vegas en als dat eenmaal over was, gingen de Knights ook hun thuiswedstrijden wel verliezen.
Niets was minder waar. De Vegas Golden Knights nestelden zich aan kop van de Pacific Division en stonden die koppositie niet meer af. Praktisch alle spelers bewezen het ongelijk van de clubs die hen vrij gemakkelijk hadden laten gaan.
WRAAK?
Rancune is een mooie drijfveer, maar kun je daar het succes van de Knights aan ophangen? De eerste thuiswedstrijd ging gepaard met een indrukwekkend eerbetoon aan de slachtoffers van de schietpartij op 1 oktober. Engelland sprak mooie woorden en de ploeg zou spelen voor de stad. De Boston Red Sox, de Houston Astros en de New Orleans Saints waren in het verleden al succesvol nadat hun stad werd getroffen door een tragedie. Dan hebben we nog de ‘vloek van Florida’.
Gerard Gallant leidde de Panthers naar een divisietitel in 2016 en werd een jaar later ontslagen. Marchessault was een gewaardeerde kracht, maar kreeg van de Panthers niet de beschermde status. Ook Reilly Smith mocht vertrekken uit de Sunshine State en daar stond een draft pick tegenover. In de vierde ronde, dat dan wel. In een ander tenue blijken ze opeens sterkhouders.
Als het ging om nieuwe franchises was er geen record veilig voor de Golden Knights. We kunnen stellen dat de organisatie de juiste keuzes heeft gemaakt. De eerlijkheid gebied ook te zeggen, dat McPhee en de zijnen ook simpelweg meer te kiezen hadden. In 2000 deden de Blue Jackets en de Wild hun intrede. De overige teams konden maximaal 15 spelers beschermen in de draft.
Dit keer konden de organisaties maximaal 11 spelers aanwijzen die niet door de Golden Knights gekozen konden worden. Daarnaast had Las Vegas geen concurrentie van een ander team. In het verleden maakte de NHL er een gewoonte van om twee nieuwe teams tegelijk te introduceren.
OVER GELUK NIET TE KLAGEN
Juist in Las Vegas weten ze maar al te goed dat zonder geluk niemand wel vaart. De geluksfactor speelt dan ook een niet te onderschatten rol in dit succes. William Karlsson toonde zich een levensgevaarlijke goaltjesdief. Wild Bill vond tijdens het reguliere seizoen 43 keer het net. In Columbus zijn ze waarschijnlijk keihard van hun stoel gevallen, want in de drie seizoenen dat hij het shirt van de Blue Jackets droeg, kwam Karlsson niet verder dan 16 goals. In totaal!
Jonathan Marchessault was vorig jaar bij de Panthers al goed bezig en trok die lijn door in Las Vegas. James Neal en Reilly Smith hadden hun waarde ook al bewezen en stelden de fans in Sin City niet teleur. Erik Haula mocht vertrekken bij de Wild, maar in Minneapolis zullen ze zich nog wel eens achter de oren krabben. De Fin kwam dit jaar tot 29 goals en 55 punten. Meer dan het dubbele dan een jaar geleden in dienst van de Wild.
Alsof de verrassende doelpuntenmakers nog niet genoeg zijn, is Fleury statistisch gezien ook nog bezig aan z’n beste jaar in de NHL. Natuurlijk heeft Flower al drie Stanley Cups in de kast staan, maar nooit eerder kwam z’n save percentage boven de .921. Tot dit jaar in Las Vegas, waar hij .927 aantikt. In de play-offs doet hij het met .947 zelfs nog beter. Hij hield in dit postseason ook al vier keer de nul. Ook dat is een persoonlijk record.
ALLES VALT OP Z’N PLEK
Het is een combinatie van factoren waardoor de Vegas Golden Knights zijn wie ze zijn. Fleury is een belangrijk onderdeel van het succes. Slimme zetten van het management is een ander belangrijk onderdeel. McPhee besloot te gaan werken met overwegend kortlopende contracten. De spelers moeten dan presteren om hun toekomst in de league veilig te stellen. Daarnaast loopt de organisatie minder kans dat het geld weggooit.
Gerard Gallant heeft een mooi collectief weten te smeden van de groep die in zijn schoot geworpen werd. De coach neemt dan ook revanche voor het vroegtijdige ontslag bij de Panthers en trekt nu waarschijnlijk een lange neus naar die organisatie. Het valt allemaal samen voor deze Vegas Golden Knights en spelers en fanbase genieten met volle teugen. Het kan volgend jaar zomaar anders zijn. Maar tegen die tijd kan er ook al een Stanley Cup in de nog te bouwen prijzenkast staan.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
