Home Blog Pagina 466

Celtics verslaan Raptors in overtime dankzij Kyrie Irving

0


VRIJDAG 16 NOVEMBER


CELTICS VERSLAAN RAPTORS NA SPECTACULAIR DUEL

Het tweede seizoensduel tussen de twee beste teams in het oosten stond afgelopen nacht op het programma. De Raptors en de Celtics stelden opnieuw niet teleur. In TD Garden leken de bezoekers uit Toronto op weg naar een zege. Toch wisten de Celtics in het vierde kwart dankzij Kyrie Irving langszij te komen. Er werd overtime afgedwongen, waarna de thuisploeg zou domineren: 116-123.
Kyrie Irving scoorde 43 punten en wist 18-26 te gaan van het veld. Daarnaast voegde hij twee rebounds, drie steals en 11 assists toe aan zijn totaal. Jayson Tatum speelde ook een goede wedstrijd voor de Celtics. Tatum scoorde 21 punten en wist daarnaast zeven rebounds te pakken. Bij de Raptors was Kawhi Leonard wederom de uitblinker. De voormalig All-Star wist 31 punten en 15 rebounds te noteren tijdens de nederlaag van de bezoekers. De Celtics hebben nu twee duels op rij gewonnen. De Raptors daarentegen leden hun derde nederlaag op rij en zijn uit vorm na hun fantastische seizoensstart.

ANTHONY DAVIS SCOORT 43 PUNTEN TEGEN DE KNICKS

Anthony Davis was vannacht weer eens de uitblinker bij de New Orleans Pelicans. Lang leek de ploeg van Davis in eigen huis te gaan verliezen, maar de Knicks gaven voor de zoveelste keer dit seizoen een voorsprong weg. Davis scoorde 43 punten en noteerde daarnaast 17 rebounds en vijf assists. Het is de vierde zege in vijf duels voor de Pelicans, die een aardig seizoen kennen tot nu toe. Ook Jrue Holiday speelde een prima duel voor de Pelicans: 24 punten, 10 assists en 4 rebounds.
Bij de Knicks was het Tim Hardaway Jr die uitblonk. Met 30 punten, acht rebounds en twee assists wist hij zijn ijzersterke seizoen afgelopen nacht voort te zetten (22.9 PPG, 3.4 RPG, 2.9 APG, 42% FG en 36% 3PT). Ook Trey Burke speelde een goede wedstrijd vanaf de bank door 24 punten te scoren. De Knicks kennen een matige start van het seizoen en hebben nu hun laatste vier duels verloren. Deze maand alleen al zijn de Knicks 2-6 (4-12 in totaal).

JIMMY BUTLER WINT EERSTE THUISWEDSTRIJD MET DE 76ERS

Jimmy Butler maakte afgelopen week op bezoek bij de Orlando Magic zijn officiële debuut voor de 76ers. Hoewel de 76ers verloren, maakte Butler meteen een goede indruk. Afgelopen nacht stond zijn thuisdebuut op het programma. Tegen de Utah Jazz had Butler het samen met zijn teamgenoten behoorlijk lastig. In de slotfase wisten de 76ers pas uit te lopen op weg naar een 107-113 zege. Dit kwam echter voornamelijk omdat Donovan Mitchell 31 punten wist te scoren. Mitchell schoot 35 keer en gaf geen enkele assist. Dit is iets wat niet vaak voorkomt in de NBA.
Jimmy Butler scoorde 28 punten en voegde daar zeven assists en drie rebounds aan toe tijdens zijn thuisdebuut. Joel Embiid wist 23 punten te scoren, terwijl Ben Simmons bijna een triple double wist te noteren (10 punten, 8 rebounds en 8 assists). De 76ers presteren wisselvallig dit seizoen ondanks een 10-7 record. De ploeg uit Philadelphia hoopt echter dat deze wisselvalligheid nu verleden tijd is dankzij de komst van Jimmy Butler. De Jazz zitten in hetzelfde schuitje en hebben nu twee nederlagen op rij geleden (7-8).

OVERIGE DUELS

Miami Heat – Indiana Pacers: 91 – 99
Brooklyn Nets – Washington Wizards: 115 – 104
Portland Trail Blazers – Minnesota Timberwolves: 96 – 112
Sacramento Kings – Memphis Grizzlies: 104 – 112
Chicago Bulls – Milwaukee Bucks: 104 – 123

(Top & Cover Photo: AP Photo/Elise Amendola)

Betts en Yelich uitgeroepen tot MVPs

0


Vannacht bereikte de Award Week zijn climax met de uitverkiezing van de MVPs. In de American League ging Mookie Betts van de Boston Red Sox er met de prijs vandoor, terwijl in de National League Milwaukee Brewer Christian Yelich met de eer mocht strijken. Beide spelers lieten de concurrentie ruim achter zich. Het was voor beiden de eerste keer dat zij tot MVP werden uitgeroepen.

MOOKIE

Omringd door familie en vrienden en met zijn pas geboren dochtertje op schoot, hoorde Mookie Betts gisteravond dat hij als eerste speler van de Red Sox sinds Dustin Pedroia precies tien jaar geleden was uitverkozen tot meest waardevolle speler in de American League. Na de World Series, een batting title, een Gold Glove, een Silver Slugger Award is dit al de zoveelste prijs die de 25-jarige outfielder overhoudt aan een zeer succesvol jaar. En dan moet het bowlingseizoen nog beginnen.

 
Betts eindigde het seizoen met een WAR van maar liefst 10.9, volgens Baseball Reference. Sinds Barry Bonds in 2002 was zo’n hoge WAR voor een veldspeler ongekend. Betts wist dat aantal te bereiken door dit seizoen te bewijzen alle aspecten van het spel te beheersen. In het outfield, het slagperk of op de honken, overal behoort hij tot de top. Hij wist in ’18 voor zichzelf ook een plaatsje in de 30-30 club te verwerven door 32 homeruns te slaan en 30 honken te stelen. Bovendien was hij ook nog eens clutch op de belangrijke momenten. Dertien van zijn homeruns sloeg hij bij een gelijke stand.

TROUT

Mike Trout toonde kort na Betts’ uitverkiezing tot MVP aan ook buiten het veld een class act te zijn, door als een van de eerste de winnaar te feliciteren. Zelf werd hij achter Betts tweede in de verkiezing. Dat was al de vierde tweede plek uit zijn carrière, waarmee hij op gelijke hoogte komt met Ted Williams, Stan Musial en teamgenoot Albert Pujols. Trouts WAR van 10.2 was nauwelijks minder indrukwekkend dan de 10.9 van Betts en bracht zijn totale WAR zelfs op 64.3. Een aantal waarmee hij al enkele Hall of Famers achter zich houdt, terwijl hij nog 28 moet worden. Hij lijkt dus hard op weg zichzelf in de discussie van beste aller tijden te plaatsen.

YELICH

In zijn eerste jaar in dienst van de Brewers betaalde Christian Yelich het vertrouwen dat de organisatie in hem getoond had meer dan terug. Vooral de laatste maanden van het seizoen was de buitenvelder onstopbaar. In de laatste 75 wedstrijden sloeg hij maar liefst 25 homeruns en 22 tweehonkslagen. Het leverde hem een bijna unanieme uitverkiezing tot MVP op. Slechts één van de kiezers koos niet voor hem, maar voor Cy Young winnaar Jacob deGrom als belangrijkste speler in de National League.
Het is voor de eerste keer in de geschiedenis dat een scout twee opeenvolgende MVP-winnaars had gedraft. Marlins-scout Tim McDonnell vond zowel Giancarlo Stanton als Yelich en raadde ze bij de Marlins aan. Miami zelf staat er minder goed op. De club verkocht back-t0-back seizoenen een MVP.

BELANGRIJK

Zeker als je de prijs voor de belangrijkste speler heel letterlijk neemt, dan valt er weinig af te dingen op de uitverkiezing van Yelich. Het was aan de hand van zijn spel dat de Brewers de weg naar boven wisten in te slaan. Mede dankzij zijn sterke prestaties na de All Star Game pakte de ploeg zelfs de winst in de NL Central, nadat de Chicago Cubs in een onderling duel werden verslagen. Uiteindelijk eindigde het seizoen voor de Brew Crew in de NLCS, waarin de Los Angeles Dodgers pas na zeven wedstrijden te sterk bleken.

TRIPLE CROWN

Maar ook gebaseerd op zijn statistieken kon de Brewer veel aanspraak maken op de MVP Award. Zijn WAR van 7.6, opnieuw volgens Baseball Reference, bleef dan wel achter op dat van Betts en Trout, maar was toch het hoogst van alle veldspelers in de National League. In de laatste week van het seizoen flirtte Yelich zelfs nog even met de Triple Crown. Uiteindelijk kwam hij twee homeruns op Nolan Arenado en één RBI op Javy Baez tekort. Wel won hij de batting title met een slaggemiddelde van .326. Naast dat alles sloeg hij dit seizoen ook nog tot tweemaal toe voor de cycle.

Coverfoto: MLB.com

Waarom Carmelo Anthony en de Rockets uit elkaar gaan

1


Afgelopen nacht maakten de Houston Rockets officieel bekend na twee maanden alweer afscheid te nemen van Carmelo Anthony. Met Anthony vanaf de bank begonnen de Rockets 1-5 in de maand oktober. In de maand november werden de speelminuten van de voormalig All-Star steeds minder, met als gevolg een 6-3 record deze maand. Hoogtepunt was de 86-107 zege van afgelopen nacht tegen de Golden State Warriors. Wat ging er mis tussen Carmelo Anthony en de Houston Rockets?


VOORGESCHIEDENIS


Er moest veel gebeuren voordat Carmelo Anthony überhaupt in een Rockets-shirt te zien was. Anthony besloot afgelopen zomer zijn spelersoptie bij de Thunder ter waarde van $28 miljoen te lichtten. Een paar weken later werd duidelijk dat de Thunder niet verder zouden gaan met de small forward. Omdat een buyout veel geld zou kosten, moest er een trade partner gevonden worden. De Atlanta Hawks hadden veel financiële ruimte en besloten de Rockets een handje te helpen. De Hawks zouden in deze trade ook Justin Anderson en een 2022 first-round pick krijgen. De Thunder kregen Timothe Luwawu-Cabarot en Dennis Schröder. Als derde team wisten de 76ers Mike Muscala aan de trade over te houden. Dankzij deze trade kon het contract van Carmelo Anthony afgekocht worden. De Hawks hadden ten slotte financieel ruimte genoeg om dit te kunnen bewerkstelligen.
Carmelo Anthony was hierdoor free agent. Vanaf het moment dat hij free agent was, wist iedereen waar hij naartoe zou gaan: De Houston Rockets. De ploeg uit Houston was een paar belangrijke spelers kwijtgeraakt op de small forward-positie (Luke Mbah A Moute en Trevor Ariza) en had een small forward nodig. Carmelo Anthony was bereid om voor het veteranenminimum ($2.4 miljoen) in Houston te komen spelen. Dit kwam natuurlijk voornamelijk omdat hij al $28 miljoen op zak had na zijn buyout. Zo ontstond de ‘big three’ in Houston: Chris Paul, James Harden en Carmelo Anthony. In tegenstelling tot bij de Thunder was Anthony in Houston wel bereid vanaf de bank te komen. Toch kwam Anthony na amper tien wedstrijden al niet meer voor in de plannen van de Rockets. Dit heeft met twee dingen te maken.


AANVALLENDE PROBLEMEN


Iedereen kent de stijl van Carmelo Anthony inmiddels wel. Zeker de afgelopen seizoenen is hij een speler geworden die volgens hemzelf het meest succesvol is in ISO’s zoals hieronder.

Het grote probleem is dat Chris Paul en James Harden ook het meest effectief zijn in isolation-situaties. Het hele spel van de Rockets is gebaseerd op Chris Paul/James Harden pick en roll met een center of power forward en het creëren van mismatches. Als deze mismatches niet gecreëerd worden, kan er een alley-oop gegooid worden naar Clint Capela. Zijn de mismatches er wel, dan kunnen James Harden (lay-ups of driepunters) en Chris Paul (mid-range) voor hun eigen kans gaan tegen minder snelle en atletische tegenstanders (meestal C of PF’s).
Als er een double team komt, kan er gepasst worden naar de schutters die op dat moment vrij komen te staan. Dit is de rol die de Rockets voor Carmelo Anthony voor ogen hadden. In plaats daarvan krijgt hij meestal de bal in zijn handen om wat te creëren. Anthony is niet meer geschikt om de bal te behandelen in de pick en roll. Hij is hier simpelweg niet snel en goed genoeg meer voor. Hierdoor krijg je zelfs tegen centers of power forwards verschrikkelijke schoten zoals hieronder.

OUDE GEWOONTES

Omdat Anthony zelf ook merkt dat hij niet snel genoeg is om dit te kunnen, gaat hij weer terug naar zijn oude gewoontes en probeert hij een schot te forceren door een isolation te proberen. Meestal loopt dit af zoals hieronder.

Carmelo Anthony speelde gemiddeld 29 minuten per wedstrijd dit seizoen en wist hierin 13.0 punten te scoren. Anthony schoot 41% van het veld en 33% van de driepuntlijn. Dit zijn nog mindere percentages dan vorig seizoen bij de Thunder. Ter vergelijking: Bij de Knicks schoot hij tijdens het seizoen 2016-17 43% van het veld en 36% van de driepuntlijn. Carmelo Anthony is niet meer de All-Star die hij was. Hij lijkt dat alleen zelf nog niet toe te willen geven.


VERDEDIGENDE PROBLEMEN


Met Luc Mbah A Moute en Trevor Ariza vertrokken er twee uitstekende verdedigers afgelopen zomer bij de Rockets. James Ennis III werd als degelijke vervanger gehaald, maar dat de ploeg er verdedigend niet op vooruit was gegaan stond vast. Toen Carmelo Anthony ook nog eens naar Houston kwam, begon er bij een paar fans al een alarmbel te rinkelen. Anthony is nooit een goede verdediger geweest. Ook bij de Rockets werd dit weer pijnlijk duidelijk. Dit wordt ironisch genoeg het best zichtbaar uit de onderstaande situatie, waar hij na een switch tegenover Dennis Schroder komt te staan (Schroder was onderdeel van de Anthony-trade naar Houston).

Met een gemiddelde NET-rating (aantal punten dat je team wint of verliest op de tegenstander als een speler op het veld staat) van -10 was hij dan ook de voornaamste reden dat de Rockets in de eerste maand zoveel wedstrijden verloren. Als je elke keer dat Anthony op het veld staat minimaal tien punten minder scoort dan je tegenstander, ga je weinig wedstrijden winnen. Ook bij de driepuntlijn valt hij behoorlijk vaak in slaap. Alleen Carmelo Anthony zal weten wat hij hier precies van plan was.

Carmelo Anthony was ook in zijn periode bij de Nuggets en de Knicks geen goede verdediger, maar toen was de voormalig All-Star nog atletisch. Hij is niet meer zo snel en atletisch als toen en heeft daardoor moeite om jonge, atletische spelers bij te houden. Zijn reactievermogen is gewoon niet snel genoeg om dit soort momenten te kunnen voorkomen.


DE CONCLUSIE


De conclusie voor de buitenwereld is simpel. Carmelo Anthony lijkt zichzelf te overschatten. Anthony denkt nog steeds dat zijn ISO-stijl in zijn zestiende seizoen effectief is, terwijl het tegendeel voor het tweede seizoen op rij bewezen is. Als Anthony zich niet kan schikken in een rol als rotatiespeler om zo een ring te kunnen winnen, wordt het een lastig verhaal om dit seizoen een team te vinden waar hij wel succesvol zal zijn. En zelfs al zou hij die switch weten te maken, dan nog is Anthony verdedigend een zwakke schakel. Wat in ieder geval zeker is, is dat Anthony na dit seizoen minimaal $30 miljoen rijker is zonder al te veel te hebben gepresteerd.

(Cover & Top Photo: Troy Taormina | USA TODAY Sport)

Cy Young naar DeGrom en Snell

0


Woensdag stond de Award Week in het teken van de pitchers. Die dag werden namelijk de Cy Young Awards uitgereikt. Jacob DeGrom werd nagenoeg unaniem verkozen tot beste pitcher in de National League. In de American League was het beduidend spannender, maar uiteindelijk hield Blake Snell concurrent Justin Verlander nipt achter zich.

DeGROM

Door 29 van de 30 stemmers werd de naam van DeGrom bovenaan hun lijstje van pitchers in de National League genoteerd. Max Scherzer kon rekenen op de enige andere eerste plaats. De kiezers werden dus niet afgeschrikt door DeGroms gebrek aan wins dit jaar. Met slechts tien overwinningen is DeGrom namelijk de Cy Young-winnaar met het slechtste win-loss-record ooit (10-9). Dat de persoonlijke prestatie van de werper prevaleert boven het collectieve falen van de New York Mets, kon op veel bijval rekenen. Joe Posnanski kondigde op The Athletic zelfs het einde van een Win-Loss Syndrome aan.

QUALITY STARTS

De weinige overwinningen waren DeGrom ook zeker niet aan te rekenen. Zijn seizoen zal de boeken ingaan als één van de meest dominante ooit. Na enkele fysieke tegenslagen aan het begin van het seizoen zette hij vanaf mei een ongeziene reeks van 24 quality starts neer. In 29 van zijn starts bleef hij minimaal vijf innings op de heuvel en stond hij 3 of minder runs toe. Hij is bovendien de eerste werper sinds 1900 met een ERA onder de 2.00 met meer dan 260 strikeouts, 50 of minder walks en niet meer dan 10 homeruns tegen.

ILLUSTER RIJTJE

Met zijn Cy Young schaart DeGrom zich in een illuster rijtje van Mets’ pitchers die de prijs eerder ontvingen. De legendarische Tom Seaver won de award zelfs driemaal (1969, ’73 en ’75). Tien jaar na Seaver werd Dwight Gooden de jongste winnaar ooit. De vandaag jarige Dr. K moest nog 21 worden toen hij de prijs ontving. R.A. Dickey was zes jaar geleden de laatste Cy Young winnaar in dienst van de New Yorkers. Aan de recent aangestelde GM van de Mets, en voormalig agent van DeGrom, Brodie Van Wagenen is het nu de taak om de pitcher voor langere tijd aan de organisatie te binden.

SNELLZILLA

De race om de Cy Young in de American League was een stuk spannender. Voor Blake Snell was een gebrek aan overwinningen (hij won maar liefst 21 van zijn starts) niet zozeer een mogelijk probleem, maar ging het vooral om zijn workload. Of beter gezegd: een tekort daaraan. Hij stond in 2018 iets meer dan 180 innings op de heuvel. Niet alleen was dat meer dan 30 innings minder dan zijn naaste concurrent Justin Verlander, het zijn bovendien de minste innings ooit door een Cy Young-winnaar gegooid. Clayton Kershaw bezat dat record met 198 innings in 2014.
Wanneer Snell op de heuvel stond kreeg hij wel beduidend minder runs tegen dan de pitcher van Houston. De ace van de Rays sloot het seizoen af met een indrukwekkend ERA van 1.89.

VERLANDER

Het is overigens al de derde keer dat Verlander tweede wordt in een Cy Young verkiezing. Daarmee blijft hij dus ook na dit seizoen op slechts een overwinning steken, en dat terwijl hij opnieuw een geweldig jaar achter de rug heeft. Hij eindigde dit jaar met zijn laagste ERA (2.52) sinds hij in 2011 zowel tot MVP als Cy Young werd gekroond, verbeterde zijn hoogste aantal strikeouts met 290. Bovendien voerde hij de American League aan in WHIP (0.902) en strikeout-vier wijd ratio (7.84). Opvallend genoeg kon Verlander dan weer op minder ondersteuning rekenen van zijn slagploeg. De sterke lineup van de Astros kwamen met Verlander op de heuvel tot minder punten dan hun minder hoog aangeslagen collega’s in Florida wanneer Snell gooide.

Justin Verlander (Eric Christian Smith, AP)

WAAR VOOR HUN GELD

Snell is na David Price in 2012 de tweede pitcher van de Rays die de Cy Young wint. Ook toen werd Verlander overigens tweede en was het verschil in stemmen zelfs nog kleiner. Tenzij de Rays de jonge pitcher willen inzetten in een trade, zal Snell voorlopig nergens heengaan. Het contract van de jonger Snell loopt immers nog door tot 2023. En hoewel de pitcher van de Rays minder werk hoefde te verrichten het afgelopen jaar, zal zijn uurloon beduidend lager zijn uitgevallen dan dat van Verlander. Waar de Astros ruim 20 miljoen dollar naar hun pitcher moest overmaken, kon Snell ‘slechts’ 545.000 dollar bijschrijven dit jaar.

Coverfoto: MLB.com

Het incident dat de plannen van de Warriors kan beïnvloeden

0


Het opstootje tussen Draymond Green en Kevin Durant van begin deze week is voor veel media aanleiding om met een schuin oog te kijken naar aankomende zomer. Dan moeten de Warriors onder meer beslissingen maken over de contracten van Kevin Durant, Klay Thompson en DeMarcus Cousins. Draymond Green zou daar zo maar eens een belangrijke rol in kunnen gaan spelen.


HET INCIDENT


Elk team heeft een speler die het laatste schot voor zijn rekening neemt: de closer. Bij de Warriors hebben ze niet één maar zelfs drie spelers die dat kunnen: Stephen Curry, Kevin Durant en Klay Thompson. Aangezien Curry niet speelde en Durant ‘hot’ was (had op dat moment een triple double) was het logisch dat hij zondagnacht het laatste schot zou nemen tegen de Clippers.
De Clippers stonden de hele wedstrijd voor, maar in het vierde kwart kwam Thompson tot leven. Na een 11-0 run, waarvan Thomspon de laatste acht scoorde, stond het 106-106 met nog 1:27 te gaan. De Clippers kregen na een paar gemiste schoten de kans om de wedstrijd te winnen. Na weer een gemist schot van Lou Williams kwam de bal met nog 3.3 seconden op de klok bij Draymond Green terecht.
De Warriors hadden nog twee time-outs, maar gebruikten deze niet. Durant stond al te wachten op de bal en klapte een paar keer in zijn handen om te laten weten dat hij de bal wilde hebben. Green negeerde dit en dribbelde de bal naar de andere helft. Vervolgens werd Green omringd door vier spelers van de Clippers. Hij wilde naar de basket gaan voor een lay-up, maar de bal werd gestolen door Shai Gilgeous-Alexander. Hierdoor kregen de Warriors geen kans meer om te schieten en verliep de klok. Door het gelijkspel werd het dus overtime.

ESCALATIE

Tussen het eind van het vierde kwart en het begin van overtime raakten Durant en Green in discussie. Durant was gefrustreerd omdat hij de bal niet kreeg. Green zag dat andere spelers ook een goede kans op een bucket hadden. Er valt voor beide argumenten genoeg te zeggen. Vanuit Durant’s perspectief natuurlijk omdat hij degene is die de laatste schoten neemt en er genoeg tijd op de klok was om een kans te creëren. Vanuit het perspectief van Green staat als een paal boven water dat hij een echte playmaker is en dit soort dingen (bijna) altijd goed uitspeelt. Dit keer raakte hij alleen ongelukkig de bal kwijt.
Na de wedstrijd kwam vanuit de kleedkamer naar buiten dat Green zo gefrustreerd was dat hij Durant persoonlijk heeft aangevallen. Hij zou volgens Green dit seizoen alleen maar op de statistieken uit zijn om zo zijn waarde te verhogen voor free agency. Volgens Green staat het al vast dat Durant na dit seizoen toch niet terugkeert.
Nu is dit laatste natuurlijk vanaf het begin van het seizoen een hot topic. De broer van Durant (tevens zaakwaarnemer) liet na de eerste wedstrijd in een reactie op Twitter weten dat er nog 80 wedstrijden waren voordat ze weg zouden gaan. Volgens velen betekent dit de uitgang bij de Warriors, andere zeggen dat het gaat om het stadion van de Warriors. Oracle Arena wordt na dit seizoen geruild voor het nieuwe Chase Center in San Francisco. Het was in ieder geval aanleiding voor veel mensen om de situatie omtrent de Warriors weer eens onder de loep te nemen. Het is namelijk niet de eerste keer dat de twee met elkaar overhoop lagen.


DE OPTIES


De situatie van de Warriors komende zomer is als volgt: Er liggen zeven spelers vast volgend seizoen met een salaristotaal van $88.8 miljoen. We hebben het dan over Stephen Curry ($40 mil), Shaun Livingston ($7.6 mil), Andre Iguodala ($17 mil), Jacob Evans ($2 mil), Draymond Green ($18.5 mil), Alfonzo McKinnie ($1.4 mil) en Damian Jones ($2.3 mil). Daarvan zijn de contracten van de laatste twee niet volledig gegarandeerd. Dit betekent dat de regerend kampioen hier redelijk gemakkelijk vanaf kan komen mocht dit nodig zijn.
Quinn Cook en Jordan Bell zijn restricted free agents, terwijl Kevin Durant dus zijn spelersoptie heeft van $31.5 miljoen. Klay Thompson (gaat ongeveer $30 mil verdienen), Kevon Looney, Jonas Jerebko en DeMarcus Cousins zijn unrestricted free agents. Vooral de beslissingen met betrekking tot Kevin Durant, Klay Thompson en DeMarcus Cousins worden interessant De belangrijkste factoren zijn: Wordt Draymond Green getrade om geld te besparen ($18 mil per seizoen) en keren Kevin Durant, Klay Thompson en DeMarcus Cousins wel of niet terug? Dit zijn de opties:

DURANT OF THOMPSON EN COUSINS LATEN GAAN, THOMPSON OF DURANT RE-SIGNEN ($145 MILJOEN SALARISKOSTEN)

Dit lijkt de beste en meest realistische optie te zijn op financieel gebied. Het contract van Durant en Klay Thompson zijn nagenoeg gelijkwaardig ($35 mil om $30 mil waarschijnlijk) en DeMarcus Cousins kan waarschijnlijk niet betaald worden na dit seizoen. Draymond Green blijft waar hij is en het totaal aan salariskosten zal dan ongeveer $125 miljoen bedragen (acht spelers). Dan is er nog ruim $20 miljoen over om bijvoorbeeld Bell en Cook terug te halen en de rest van het roster aan te vullen (vijf of zes spelers). Het enige wat de Warriors niet in eigen hand hebben is de beslissing van Durant. Als hij besluit zijn spelersoptie te lichten, zitten de Warriors alsnog met Durant en zijn contract van $30 miljoen opgescheept. Maar de kans lijkt realistisch te zijn dat de Warriors gaan kiezen tussen Durant en Thompson komende zomer.

GREEN TRADEN, COUSINS LATEN GAAN EN THOMPSON RE-SIGNEN ($150 MILJOEN SALARISKOSTEN)

De eerste optie zal ervoor zorgen dat de Warriors een sterkere selectie kunnen financieren. Stephen Curry, Klay Thompson (voor ongeveer $30 mil per jaar) en Kevin Durant gaan bij elkaar ongeveer $100 miljoen salaris opeisen in een seizoen. Draymond Green traden zorgt ervoor dat Golden State $18 miljoen kwijtraakt en dat de Warriors in totaal op ongeveer $130 miljoen salaris uitkomen (met Livingston, Iguodala, Evans, McKinnie en Jones erbij). Op dat moment hebben de Warriors nog maar acht spelers onder contract staan en kun je als club waarschijnlijk de contracten van Cook en Bell niet gaan bekostigen.
De Warriors zullen zelfs in de financieel meest ideale situatie heel creatief moeten zijn. Tevens zal de eigenaar net zoals de afgelopen seizoenen belasting moeten betalen omdat hij ruim over de luxary tax zal gaan ($123 mil). Er zal dan ongeveer $15 miljoen overblijven om nog een stuk of vier a vijf spelers binnen te halen voor de rotatie. Dan kom je namelijk uit op de $145 miljoen die de Warriors dit seizoen in totaal betalen aan salariskosten. Uiteraard kunnen de Warriors hier overheen gaan. De kans dat Draymond Green daadwerkelijk getrade gaat worden is echter niet zo heel erg groot. Als het wel gebeurt, zal hij voor het eerst in de NBA in een ander shirt spelen. De Warriors zullen Green dan niet meer dit soort verdedigende acties zien maken in het shirt van Golden State.

DURANT LATEN GAAN, THOMPSON EN COUSINS RE-SIGNEN ($155 MILJOEN SALARISKOSTEN)

Wat ook een optie is, is dat Kevin Durant besluit niet terug te keren. Daarmee zou het team al $30/$35 miljoen besparen. Deze $30 miljoen kan de ploeg uit Golden State dan vervanger door het nieuwe contract van Thompson (ongeveer $30 miljoen). Het totaal zal dan met negen rotatiespelers op ongeveer $150 miljoen uit. Dit zou wel betekenen dat Cousins niet meer dan $20 miljoen zal verdienen tijdens 2019-20. Als dit wel zo is komen de Warriors al boven de $150 miljoen uit. Zeker omdat er nog eens vier of vijf rotatiespelers bij moeten komen is dit niet ideaal.

THOMPSON LATEN GAAN, DURANT EN COUSINS RESIGNEN ($160 MILJOEN SALARISKOSTEN)

Ook dit is een realistische optie. Klay Thompson laten lopen zou betekenen dat de regerend kampioen $30 miljoen bespaart. Als DeMarcus Cousins dan voor ongeveer $20 miljoen wordt binnengehaald, zit je toch alweer snel op $140 miljoen euro aan salariskosten. Met een paar rotatiespelers erbij (stuk of vier a vijf spelers) komen de Warriors al snel uit op $160 miljoen aan salariskosten. Dit zou tevens betekenen dat de fans van Golden State dit soort wedstrijden niet meer zullen zien.

ALLEEN COUSINS LATEN GAAN, THOMPSON EN DURANT KEREN TERUG ($165 MILJOEN SALARISKOSTEN)

Deze optie zal dus, zoals hierboven al genoemd, wat duurder zijn. Met Draymond Green erbij zullen de salariskosten op ongeveer $150 miljoen komen, wat ruim boven de luxury tax is. En dan hebben de Warriors een selectie van negen man tot zijn beschikking. Deze optie lijkt dan ook alleen realistisch te zijn als Thompson en Durant (zijn spelersoptie niet nemend) een flinke pay-cut nemen. Want zelfs voor de eigenaar van de Warriors zal ongeveer $100 miljoen belasting betalen voor een ring te gortig zijn. De salariskosten zullen dan al gauw richting de $170 miljoen gaan nadat er een paar goedkope rotatiespelers zijn getekend.

GREEN TRADEN, COUSINS EN THOMPSON RE-SIGNEN ($170 MILJOEN SALARISKOSTEN)

Het kan ook zo zijn dat Draymond Green getrade wordt en er voor DeMarcus Cousins wordt gekozen. Ook in dit geval zullen Klay Thompson en Kevin Durant een pay-cut moeten nemen wil dit financieel gezien niet uit de klauwen lopen. Ook deze optie lijkt niet heel realistisch te zijn. Cousins heeft dit seizoen al een pay-cut genomen en Durant doet dit al jaren. De grote vraag is natuurlijk wel wat de waarde van Cousins na dit seizoen zal zijn. De kans is echter klein dat hij opnieuw voor onder de $10 miljoen zal gaan tekenen. Tenzij ze met zijn drieën beslissen wat minder geld te willen verdienen, komen de salariskosten ook hier ruim boven de $160 miljoen uit (met 15-koppige selectie).

IEDEREEN BEHOUDEN ($180 MILJOEN SALARISKOSTEN)

Dit is geen optie. Zelfs als Durant, Thompson en Cousins gezamenlijk zouden besluiten om een pay-cut te nemen, worden de salariskosten nog te groot (ruim $170 miljoen). Cousins gaat zeker niet opnieuw een contract tekenen voor $5.3 miljoen, laat staan Thompson en Durant. Zoiets zal wel moeten gebeuren wil dit idee uitvoerbaar zijn met een 15-koppige selectie.

(Top & Cover Photo: Gene Sweeney Jr./Getty Images)

Bosa vs Williams: twee soorten defensive linemen

0


TECHNISCHE DL: DEFENSIVE END NICK BOSA, OHIO STATE


Het is dat Nick Bosa tijdens week drie geblesseerd het seizoen moest staken, anders was hij waarschijnlijk statistische gezien de beste verdediger geweest in college football. Dit liet hij vorig seizoen al zien, waardoor er niemand aan twijfelt dat hij zijn broer Joey Bosa achterna zal gaan. Er is bijna niets op te noemen dat Nick Bosa niet kan. Hij staat altijd op de juiste plek wanneer er een fumble ontstaat. Sommige zullen dit op geluk afschuiven, maar Bosa doet dit zo vaak dat het geen toeval meer is.

Dat Nick Bosa snel is vanaf de zijkant mag duidelijk zijn. Hij is atletisch, kan met gemak zijn tegenstander verslaan en heeft tevens een paar goede moves om van OT’s af te komen. Zoals hierboven te zien is, weet hij onder en langs tackles te komen dankzij zijn goede armtechniek. Vervolgens maakt hij het de QB moeilijk. Bij het voorbeeld hieronder is nog beter te zien hoe hij dezelfde tackle met een ‘sweep move’ weet te verslaan. OT’s hebben meestal niet het reactievermogen om DE’s zoals Nick Bosa te kunnen verslaan.

MOBIELE QB’S

De snelheid, in combinatie met zijn kracht, zorgt ervoor dat hij effectief langs zijn tegenstander kan komen. De QB heeft weinig tijd om te anticiperen. De Kyler Murrays van deze wereld zullen dit natuurlijk wat makkelijker kunnen. Toch zullen zelfs mobiele QB’s moeite hebben om Bosa te ontwijken.

 
Onderstaande move tegen Oregon State zegt eigenlijk wel alles. Natuurlijk is zijn fysiek belangrijk, maar zijn succes is voor het merendeel te verklaren door zijn fantastische techniek. Dit is waarom Nick Bosa ondanks zijn blessure gewoon een top vijf pick zal zijn.


FYSIEKE DL: DEFENSIVE TACKLE QUINNEN WILLIAMS, ALABAMA


De andere versie van een defensive lineman is Alabama DT Quinnen Williams. Williams is het perfecte voorbeeld van één en al power. Hij gebruikt vooral zijn kracht en gewicht om tegenstanders te verslaan. Bij de actie hieronder is er bijna geen techniek te bekennen. Op zijn pre-snap startpositie na doet Williams alles puur op basis van kracht en doorzettingsvermogen.

 
Dit geldt niet alleen voor het tackelen van de QB. Voor running backs kan het soms voelen alsof ze tegen een betonnen muur aanlopen. Zeker als je tegenover iemand als Williams komt staan, een DL die ook nog eens beweeglijk is. Als Williams zijn directe tegenstander verslagen heeft, is de verrassing voor de RB alleen maar groter.

 
Er zijn dus twee soorten defensive linemen met verschillende kwaliteiten. De plek waarop deze twee spelers gedraft worden is dan ook afhankelijk van de benodigdheden en de speelstijl van de NFL-teams in de eerste ronde. Het ene team zoekt een fysiek sterke DL, terwijl het andere team een technische DL zoekt.

Coverfoto: Joseph Maiorana/USA TODAY Sports

Snitker en Melvin beste managers, Yanagita imponeert, Paxton beschikbaar?

0


Award Week werd maandag afgetrapt met de Rookie of the Year en vannacht was het de beurt aan de managers. Bob Melvin en Brian Snitker gingen er met het ijzerwaar vandoor. Ondertussen loopt in Japan de Japan Series op zijn einde. De eerste wedstrijden wist vooral Yuki Yanagita veel indruk te maken op de bezoekers. En tenslotte is er opnieuw nieuws uit Seattle, waar ace James Paxton mogelijk richting uitgang gewerkt wordt.


MELVIN EN SNITKER WINNEN MANAGER OF THE YEAR


Met een betrekkelijk grote voorsprong zijn Bob Melvin en Brian Snitker uitgeroepen tot Manager of the Year van respectievelijk de American League en de National League. Oakland A’s manager Melvin ontving al voor de derde keer in zijn carrière een Manager of the Year award. Eerder kreeg hij de prijs in ’07 als manager van de Arizona Diamondbacks en in 2012 ook al als manager van de A’s. Voor Snitker van de Atlanta Braves was het zijn eerste.

 
Beide managers presteerden het afgelopen jaar boven verwachting goed met hun teams. Oakland begon het seizoen met de laagste payroll, maar wist uiteindelijk toch met 97 overwinningen de Wild Card Game te bereiken. Atlanta lijkt voor op schema te liggen in hun rebuild en zag deze week Ronald Acuña Jr. al de prijs voor beste rookie in de wacht slepen. Deze maand won de organisatie ook al drie Gold Gloves.

 
Melvin en Snitker hielden de concurrentie op gepaste afstand. Dat terwijl Alex Cora, die in zijn eerste jaar als manager van de Boston Red Sox het franchise record van meeste overwinningen verbeterde en Brewers-manager Craig Counsell, die op zijn beurt het recordaantal overwinningen van zijn organisatie evenaarde, toch ook aanspraak dachten te kunnen maken op de prijs. Desondanks is het traditie in MLB dat managers die meer met minder doen (en niet simpelweg over het beste spelersmateriaal beschikken) de prijs winnen.


YANAGITA MAAKT INDRUK TIJDENS JAPAN SERIES


Afgelopen vrijdag werd het eerste duel tussen de MLB All Stars en het Japanse Samurai team in de negende inning beslist door een walk off homerun van Yuki Yanagita, de 30-jarige centerfielder van de thuisploeg. Yanagita is in de eigen Nippon Professional Baseball, waar hij bij Fukuoka SoftBank Hawks ploeggenoot is van onze landgenoot Rick van der Hurk en waarmee hij zich een paar weken geleden tot kampioen kroonde, al jaren één van de beste spelers.

 
In 2015 behaalde hij als tiende speler in de historie van de NPB een zogenaamde Triple 3, door 34 homeruns te slaan, 32 honken te stelen en het seizoen te beëindigen met een .363 slaggemiddelde. Hoewel het tot nu toe bij die ene Triple 3 is gebleven, was dat seizoen eerder karakteristiek dan incidenteel. Afgelopen jaar verbrak Yanagita nog zijn persoonlijke homerunrecord met 36 dingers. Voor het vijfde seizoen op rij bleef zijn slaggemiddelde boven .300 en voor de derde keer eindigde hij met een OPS boven de 1.000.

Yanagita’s indrukwekkende statistieken. (Bron: Baseball-Reference)

Ook de tweede wedstrijd van deze Japan Series was Yanagita weer van grote waarde. Met drie singles, een homerun en vier binnengeslagen punten had hij een groot aandeel in de tweede Japanse overwinning. Na de eerste twee games in Tokio lijkt zijn cartouche echter enigszins te zijn verschoten. In Game 3 kwam hij nog wel tot een honkslag, maar sindsdien zweeg zijn knuppel.

MVP VAN JAPAN SERIES ’14

Yanagita liet in het verleden echter al zien uit de voeten te kunnen met major league pitching, want vier jaar geleden werd hij uitgeroepen tot MVP van de serie. Veel van de All-Stars lieten zich de afgelopen dagen positief uit over de Japanse buitenvelder. Zo gaf Dodger Kike Hernandez aan dat de speler volgens hem klaar is voor een oversteek naar Amerika. Of die overstap er ook van komt deze winter, is maar zeer de vraag. Yanagita’s contract loopt nog twee jaar door. Aan de speler zelf zal het niet liggen. Hij sprak de wens al uit om ooit in de MLB te spelen.

Vanmiddag wist Japan overigens ook het vijfde duel van de series te winnen. Weer werd er een voorsprong door de MLB All Stars weggegeven. Na zes innings stond er nog een geruststellende 6-1 voorsprong op het scorebord, maar het was niet genoeg. Grote man aan Japanse kant was de 26-jarige catcher Takuya Kai, die in de zevende inning met een honkslag de comeback inleidde en een inning later eigenhandig completeerde met een double waaruit het winnende punt werd gescoord. De Japanners leiden nu met 4-1 en zijn dus niet meer te achterhalen. In de zesde wedstrijd zullen de MLB All Star slechts nog de eer kunnen redden.


BLOCKBUSTER TRADE VOOR JAMES PAXTON?


Dat het management van de Seattle Mariners het deze winter druk krijgt, was al duidelijk. Catcher Mike Zunino werd vorige week naar het zonnige Florida gestuurd in ruil voor Mallex Smith en gisteren kwamen geruchten naar buiten met betrekking tot racisme en seksisme binnen de organisatie. Nu wordt er in de wandelgangen gefluisterd dat ace James Paxton ook nog eens op het trade block zou zijn komen te liggen.

 
De 30-jarige Canadees wist afgelopen seizoen eindelijk zijn potentie waar te maken. Dat hij hard kon gooien wisten we al, maar het schortte nogal eens aan controle. Terwijl hij twee jaar geleden nog werd teruggezet naar de minors, was hij het afgelopen jaar een ware ace voor Seattle. Op 8 mei gooide hij in Toronto een no-hitter tegen de Blue Jays. Tel daarbij op dat Paxton de komende twee jaar nog geen tien miljoen per jaar zal kosten en het moge duidelijk zijn dat de Mariners hoog zullen inzetten.

YANKEES EN ASTROS MOGELIJKE FRONTRUNNERS

Het doel zal vooral zijn om veel jonge talenten binnen te halen, want hun farm system puilt niet over van het talent. Mogelijke suitors in de jacht op Paxton zouden de New York Yankees en de Houston Astros zijn. Beide clubs zijn op zoek naar goede startende werpers. Een betaalbare ace kan echter natuurlijk overal terecht.
Van Jerry Dipoto weten we dat hij niet schuwt om vroeg in het off-season een deal te sluiten, dus mogelijk hoeven we niet lang te wachten tot deze geruchten realiteit worden, hoewel Dipoto het ongetwijfeld drukker heeft met damage control rondom de randzaken. De geruchten rond een mogelijke beschikbaarheid van Paxton zouden ook weleens de strijd om free agents als Patrick Corbin en Nathan Eovaldi kunnen beïnvloeden. Teams met prospects in overvloed zullen nu misschien hun pijlen eerder richten op de goedkopere optie uit het noordwesten.

Coverfoto: MLB.com

NHL weekly: niet meer lachen om de Sabres, Sprong staat ernaast

0

Een mooie zwaan is het lelijke eendje van de laatste jaren nog lang niet, maar de metamorfose van de Buffalo Sabres gaat de goede kant op. Het tegenovergestelde geldt helaas voor onze landgenoot Daniel Sprong. Zijn Penguins waren even bezig aan een vrije val en de Nederlander zat vaker dan hem lief was in de press box. Natuurlijk hebben we ook weer wat goals en nieuwsfeitjes verzameld.


SABRES OP DE WEG TERUG


Op 22 december boekten de Buffalo Sabres vorig jaar hun negende overwinning. De ploeg van Phil Housley zou het seizoen afsluiten met 62 punten. Daarmee eindigden de trotse Sabres stijf onderaan in de NHL. Alleen de Ottawa Senators bleven met hun 67 punten nog enigszins in de buurt. We maken een grote sprong naar 10 november 2018. De Buffalo Sabres speelden thuis tegen de Vancouver Canucks en wonnen met 4-3. Het was de negende zege van deze jaargang. Na deze wedstrijd stonden de Sabres op 20 punten. Dit aantal bereikte Buffalo vorig jaar pas op 10 december.
Er is deze zomer wel het een en ander veranderd in Buffalo. Afscheid werd genomen van Ryan O’Reilly, maar Jeff Skinner zou dat gat opvullen. Met Rasmus Dahlin werd een zeer talentvolle verdediger opgepikt in de draft en Carter Hutton moest het keepersprobleem oplossen. Tot nu toe lukt het plan van de organisatie aardig. De Stanley Cup zullen ze nog niet winnen. En de play-offs zullen waarschijnlijk ook te hoog gegrepen zijn. Toch hebben ze in Buffalo een interessante mix van talent en ervaring. Jason Pominville (36) keerde vorig jaar al terug naar z’n oude liefde en Kyle Okposo (30) hoopt weer eens de grens van 20 goals te slechten. Dit lukte hem voor het laatst in 2016 als speler van de Islanders.

SKINNER SCHIET WEER MET SCHERP

Jeff Skinner had vier wedstrijden nodig om zich aan te passen aan z’n nieuwe omgeving. De voormalig goalgetter van de Hurricanes scoorde z’n eerste in dienst van Buffalo op 13 oktober tegen de Arizona Coyotes. Daarna was het in bijna elke wedstrijd raak. Met 13 goals bivakkeert de 26-jarige Canadees weer in de bovenste regionen van de topscorerslijst. Dat geldt ook voor ploeggenoot Jack Eichel, maar de jonge center moet het dan weer vooral hebben van de assist. Al 15 keer was Eichel betrokken bij een goal. Tussen de palen zorgt Hutton voor de broodnodige rust. Z’n save percentage (.916) of gemiddeld aantal tegengoals (2.65) zijn niet overdreven goed, maar het is ruim voldoende om de Sabres elke avond een kans op de win te geven.


Een wedstrijd van Buffalo staat vaak garant voor spektakel. In 8 van de 18 wedstrijden scoorden de Sabres vier of meer goals en ook in de afgelopen week was het weer vaak raak. Eerst werden de Canadiens na verlenging met 6-5 verslagen en afgelopen weekend toonden de jonge Sabres tegen de Canucks aan over een gezonde portie veerkracht te beschikken. In de laatste drie minuten poetste Buffalo een 3-1 achterstand weg om er in de shootout alsnog met twee punten vandoor te gaan. De 23-jarige Sam Reinhart, de derde op de lijn met Skinner en Eichel, was als aangever en afmaker betrokken bij de late goals. De winger is met 2 goals en 12 punten ook uitstekend aan het seizoen begonnen.

OOK DE LIGHTNING VERSLAGEN

Dat er met de huidige Sabres niet te spotten valt, merkte ook de Tampa Bay Lightning. Dankzij goals van Jeff Skinner en Kyle Okposo werd één van de grootmachten in de Eastern Conference met 2-1 verslagen. Met 29 saves had ook Carter Hutton een aardige vinger in de pap. Voor de Sabres was het de derde zege op rij en daarmee staat de ploeg momenteel met 22 punten op een keurige vierde plaats in de Atlantic Division. De komende weken zal duidelijk worden of de Sabres in het spoor van de topteams kunnen blijven. Feit is wel dat de fans in Buffalo zich niet meer hoeven te schamen voor hun team.


SPRONG MAAKT PAS OP DE PLAATS


Het zat er al een beetje aan te komen en vorige week was het dan zover. Daniel Sprong werd een healthy scratch voor de Pittsburgh Penguins. De geboren Amsterdammer voldoet niet aan de verwachtingen en coach Mike Sullivan vond het tijd om maatregelen te nemen. Vorige week woensdag bekeek onze landgenoot de wedstrijd tegen de Washington Capitals vanuit de press box. Hij zag zijn ploeggenoten met 2-1 verliezen van de titelhouder. Voor de Pens was dit de vijfde nederlaag op rij.


De wedstrijd tegen de Caps werd de wedstrijd van Evgeni Malkin. De Rus vestigde de aandacht op zich met een opmerkelijke hit aan het adres van TJ Oshie. We kennen Malkin vooral van zijn goals en mooie acties, maar dit keer was z’n hit even het gesprek van de dag. Misschien was het ook wel een stukje frustratie. Na een succesvolle road trip door Canada, waarin Toronto, Edmonton, Calgary en Vancouver werden verslagen, zaten de Penguins opeens in de welbekende hoek van de klappen. Pittsburgh verloor vijf wedstrijden op rij en scoorde slechts zeven keer in die vijf duels.

VERVANGING

Tijdens die sterke road trip ging alleen al tegen de Flames de puck negen keer tegen de touwen voor de Pens! Sullivan vond dat er iets moest gebeuren en haalde Zach Aston-Reese en Garrett Wilson bij de selectie. Dit ten koste van Daniel Sprong. Aston-Reese verzamelde dit seizoen in de AHL 9 punten in 11 wedstrijden. Wilson deed het met 11 punten nog iets beter. Laatstgenoemde speelde in 2015-2016 z’n laatste wedstrijden in de NHL. Hij stond toen onder contract bij de Panthers.

EINDELIJK WEER TWEE PUNTEN

Of het lek daarmee ook echt boven is, zal de komende wedstrijden moeten blijken. Afgelopen zaterdag gaven de Penguins (opnieuw zonder Sprong) in elk geval een signaal af. Aston-Reese en Wilson speelden tegen de Coyotes respectievelijk 11.44 en 8.34 minuten. Aanvallend voegden ze niet veel toe aan het spel van de Penguins. Dit in tegenstelling tot Sidney Crosby, Jake Guentzel en Dominik Simon. De drie waren elk goed voor drie punten. Man van de avond was echter Casey DeSmith. De goalie zag 39 schoten op zich afkomen en stopte ze allemaal. Na vijf nederlagen op rij werd er tegen de Desert Dogs weer eens gewonnen: 4-0.
De ruime zege lijkt even een opleving geweest te zijn. Dinsdag verloren de Penguins voor de zesde keer in zeven wedstrijden. Op bezoek bij de Devils gingen Crosby en de zijnen met 4-2 onderuit. Met twee goals en twee assists was Taylor Hall de grote man bij New Jersey, dat ook pas voor de tweede keer in acht wedstrijden won. Voor de derde keer op rij deed Mike Sullivan geen beroep op Daniel Sprong. Aston-Reese en Wilson konden echter ook geen potten breken. Pittsburgh bezet de zevende plaats in de Metropolitan Division met 17 punten uit 16 wedstrijden. Alleen de Devils hebben minder punten (15) in deze divisie.


GOALS OF THE WEEK


Ook deze week vonden de spelers weer veelvuldig de weg naar het vijandelijke doel. We konden weer wat bijzondere treffers noteren en we zetten er hier een paar voor je op een rijtje.

ZACH PARISE vs LA KINGS


Een mooie mijlpaal voor Zach Parise. De aanvaller van de Minnesota Wild scoorde vorige week donderdag zijn 339e goal in de NHL. Het betekende tevens z’n 700e punt. In Los Angeles werd voor de wedstrijd stilgestaan bij de slachtoffers van de schietpartij in Thousand Oaks, een plaats niet ver van LA. De wedstrijd werd uiteindelijk met 3-1 gewonnen door de bezoekers uit Minnesota.

CALVIN DE HAAN vs CHICAGO BLACKHAWKS


Een knappe pass van Sebastian Aho werd tot goal gepromoveerd door Calvin de Haan. De 27-jarige blueliner scoorde zijn laatste goal, nog in dienst van de Islanders, op 28 november 2017. Dat zijn 4-0 na 60 minuten de gamewinner zou zijn, had De Haan op dat moment waarschijnlijk ook niet gedacht. Carolina won in Chicago met 4-3 en riep daarmee de losing streak een halt toe. Vijf wedstrijden op rij gingen verloren voor het keurkorps van Rod Brind’Amour.

JASON SPEZZA vs NASHVILLE PREDATORS


Jason Spezza speelde onlangs zijn 1000e wedstrijd in de NHL. Met de Dallas Stars was hij op dat moment op bezoek bij de Montreal Canadiens. Afgelopen zaterdag werd hij door zijn organisatie in het zonnetje gezet. In de wedstrijd tegen de Nashville Predators scoorde Spezza zijn 328e goal in de NHL. De 21-jarige Denis Gurianov kreeg een assist op zijn naam en dat betekende voor de jonge Rus z’n eerste punt in de NHL. In de derde periode zou Gurianov ook nog z’n eerste goal scoren. Het feestje van de Stars werd echter verpest door de Predators. De bezoekers wonnen namelijk in OT met 5-4.

BROCK NELSON vs FLORIDA PANTHERS


Met drie nederlagen op rij zijn de New York Islanders weer terug op aarde. Dat geldt niet voor Brock Nelson. De 27-jarige center is doorgaans goed voor zo’n 20 goals per seizoen, maar de teller staat nu al op acht. Tegen de Florida Panthers wist Nelson de vijandelijke goalie opnieuw te verschalken, maar voor de Isles was het niet genoeg. De Panthers wonnen voor de vijfde keer dit seizoen: 4-2.

RICKARD RAKELL vs NASHVILLE PREDATORS


De Ducks hebben het niet gemakkelijk dit seizoen. De ploeg wordt wederom geplaagd door blessureleed, maar verliest de kop van de Pacific Division niet uit het oog. Rickard Rakell is een speler die wel heel blijft en dat is voor Anaheim maar goed ook. Maandag legde hij in de shootout Preds-goalie Pekka Rinne in de luren waardoor de Ducks met 2-1 wonnen van Nashville. Voor de Predators was het de eerste nederlaag in zes wedstrijden, maar ze pakten nog wel een punt. Aan de point streak kwam dinsdag een einde. In San Jose gingen de Preds met 5-4 onderuit en hielden voor het eerst sinds 27 oktober niets aan een wedstrijd over.


NIEUWS


MOOIE WEEK VOOR JUMBO

  • In de historie van de NHL speelden slechts 18 spelers 1500 wedstrijden of meer. Afgelopen donderdag kwam daar een 19e bij. Sharks-center Joe Thornton speelde in Dallas zijn 1500e wedstrijd in de league en natuurlijk hoorde daar een assist bij. De 39-jarige veteraan debuteerde op 8 oktober 1997 namens de Boston Bruins in de NHL, maar verkaste in 2005 naar San Jose. Daar groeide hij uit tot één van de beste spelmakers van zijn generatie. Het jubileumduel tegen de Stars ging helaas voor Thornton en de Sharks onnodig verloren (4-3). Alsof die 1500e wedstrijd nog niet genoeg was, volgde er dinsdag nog een mijlpaal. In de met 5-4 gewonnen wedstrijd tegen de Predators scoorde Thornton z’n 400e goal. Daarmee is hij slechts één van zeven speler in de historie met minimaal 1500 wedstrijden, 1000 assists en 400 goals. Mark Messier, Gordie Howe en Steve Yzerman zijn zomaar wat namen die dit ook presteerden. Wayne Gretzky ontbreekt op de lijst. The Great One speelde ‘slechts’ 1487 wedstrijden.

MONTREAL NEEMT AFSCHEID VAN VOORMALIG STERKHOUDERS

  • Max Pacioretty en Tomas Plekanec waren lange tijd niet weg te denken uit de line-up van de Montreal Canadiens. Zaterdagavond nam de organisatie afscheid van de voormalig captain en de Tsjechische routinier. Pacioretty keerde voor het eerst terug op bekend terrein, maar nu als speler van de Vegas Golden Knights. De 36-jarige Plekanec speelde dit seizoen nog wel drie wedstrijden voor de Habs, maar zette vorig week een punt achter zijn loopbaan in de NHL. Plekanec hoopt in zijn vaderland Tsjechië nog een paar jaar te kunnen spelen. Voor beide spelers had de organisatie zaterdag een mooie videoboodschap. De Habs wonnen overigens met 5-4 van de Golden Knights.

KINGS ZIJN OOK CAMPBELL KWIJT

  • De Los Angeles Kings zijn na hun starter ook hun backup kwijt. Net als Jonathan Quick kampt ook Jack Campbell met een knieblessure. Door de kwetsuur mist de backup vier tot zes weken. Willie Desjardins, de nieuwe coach in LA, heeft nog de beschikking over Peter Budaj. De 36-jarige Slowaak heeft een verleden bij onder meer Colorado, Montreal en Tampa Bay. Twee jaar geleden startte hij 51 wedstrijden namens de Kings en kwam toen tot een save percentage van .917.

LUNDQVIST IN VOETSPOREN PLANTE

  • Het gaat verrassend goed met de New York Rangers en dat is niet aan de laatste plaats te danken aan Henrik Lundqvist. King Henrik won maandag (2-1 tegen Vancouver) zijn 437e wedstrijd in de NHL en staat daarmee op gelijke hoogte met de legendarische Jacques Plante. De in 1986 overleden Canadees won tussen 1953 en 1963 zes keer de Stanley Cup met de Montreal Canadiens, werd zeven keer verkozen tot beste goalie en introduceerde het masker voor de goalies. Lundqvist boekte z’n 437e zege in zijn 819e wedstrijd in de NHL. Met de Rangers won de 36-jarige Zweed zes van de laatste zeven wedstrijden. Martin Brodeur voert de lijst met meeste zeges aan. De voormalig goalie van de Devils stapte 691 keer als winnaar van het ijs. Lundqvist en de Rangers moeten het de komende vier tot zes weken wel stellen zonder aanvaller Pavel Buchnevich (5G, 4A). De Rus heeft z’n duim gebroken.

MOEIZAME START NIEUWE COACHES

  • Een nieuwe coach is geen garantie voor betere resultaten. Dat bewijzen de Chicago Blackhawks onder Jeremy Colliton maar weer eens. De opvolger van Joel Quenneville wacht met de ‘Hawks nog op z’n eerste zege. Colliton pakte afgelopen maandag pas z’n eerste punt. In de derde wedstrijd onder hun nieuwe hoofdcoach verloren de Blackhawks in OT van de Hurricanes. Diezelfde Hurricanes wisten het debuut van Colliton een paar dagen eerder ook al te verpesten. De trotse Blackhawks hebben inmiddels acht wedstrijden op rij verloren. Met de Kings gaat het onder Desjardins overigens niet veel beter. Los Angeles won pas één wedstrijd onder de nieuwe hoofdcoach en verloor de laatste drie duels op rij.

TOM WILSON EERDER TERUG

  • Enfant terrible Tom Wilson mocht dinsdag al zijn rentree maken in de NHL. Tijdens een arbitragezaak werd eerder op de dag besloten dat de schorsing van Wilson teruggebracht moest worden. Wilson kreeg een schorsing van 14 wedstrijden opgelegd en aangezien het seizoen al 16 wedstrijden onderweg was, mocht hij direct aantreden tegen de Minnesota Wild. De Capitals wonnen met 5-2 in Minnesota en Wilson nam in de eerste periode de 2-0 voor zijn rekening. In de tweede periode liet hij ook nog even zijn vuisten spreken in een gevecht met Marcus Foligno.

Cover Photo: Getty Images

SportAmerika Football Pool 2018/2019 Week 11

0

FOOTBALL POOL 2018/2019 WEEK 11

Week 11 start met de Packers tegen de Seahawks. Als de Seahawks niet willen dat de Rams vroegtijdig de divisie winnen zullen ze moeten winnen. De Rams spelen in de laatste wedstrijd van het weekend tegen de Chiefs die onder leiding van Mahomes een goed seizoen draaien. Interessant zijn verder de duels tussen de Cowboys en de Falcons en Vikings en de Bears.
Tip is om de pool via desktop/laptop in te vullen, de antwoorden van je inzending worden (als het goed is) automatisch naar je gemaild. We denken dat Safari misschien ook problemen geeft. Advies is om Chrome of Firefox te gebruiken bij het invullen. Heb je geen bevestigingsmail dan zijn de antwoorden niet geregistreerd.
Verder graag altijd met dezelfde naam en hetzelfde e-mailadres de pool insturen. Verkeerd invullen levert onnodig veel meer werk op. De naam in de scorelijst is de naam die bekend is bij ons.
Veel plezier met het invullen en het kijken!
DEADLINE Vrijdag 16 November 02:19.
Check de uitleg in ons (ongewijzigde) rule book: FOOTBALL POOL RULE BOOK

Uitslag SportAmerika Football Pool 2018/2019 Week 10

0


De winnaar van deze week is Florian Schoonveld met 520 punten. Dit levert 16 plaatsen winst op en een plek in de top 100. Lars staat nog steeds bovenaan en de voorsprong blijft ongeveer gelijk. Er zijn wel wat verschuivingen in de top 5. De helft van het seizoen is voorbij, maar alles is nog mogelijk. De meeste punten zijn toch te verdienen in het naseizoen.

WEEK 11

Ondertussen staat de nieuwe vragenlijst voor week 10 ook al weer online, vergeet hem niet in te vullen:
SportAmerika Football Pool 2018/2019 Week 11
Weekscore uitgesplitst per onderdeel

De tussenstand