De finales van de NBA Playoffs zijn begonnen! In de tweede NBA Finals-wedstrijd in Canada wonnen de Golden State Warriors. De Toronto Raptors werden met 109-104 verslagen, waardoor de stand in de serie nu 1-1 is.
GOLDEN STATE WARRIORS 109 – 104 TORONTO RAPTORS
DE HEADLINES
Na een moeizaam openingsduel hebben de Golden State Warriors toch na twee duels hun uitzege al te pakken. In Toronto werden de Raptors in Game 2 met 109-104 verslagen.
Beide teams begonnen niet heel goed aan de tweede wedstrijd. Vooral Stephen Curry begon het duel moeizaam. Zijn eerste field goal kwam pas met nog 3:51 te gaan in het tweede kwart. Curry eindigde de eerste helft wel met 16 punten. Zijn maatje Klay Thompson was in de eerste helft wel op dreef en was goed voor 20 punten en drie driepunters. Pascal Siakam, de revelatie van de eerste wedstrijd, was in de eerste helft van Game 2 goed voor maar zeven punten. De Warriors bleven vooral in de buurt van de Raptors door de vrije worpen die ze mochten nemen (16 uit 19). Mede daardoor ging de thuisploeg rusten met een 54-59 voorsprong.
Waar de eerste helft moeilijk ging, begonnen de Warriors uitstekend aan het derde kwart. De eerste 18 punten waren voor de Warriors. Pas na ruim vijfenhalve minuut scoorde Fred VanVleet met een driepunter de eerste punten van de Raptors. De minuten daarvoor kwamen de Raptors tot maar liefst vijf turnovers en misten ze al hun zeven schoten. Toronto eindigde het kwart met zeven gemaakte schoten en zeven turnovers. Golden State scoorde het derde kwart 13 punten meer dan de Raptors (34-21) en gingen met een 88-80 voorsprong het vierde kwart in.
VIERDE KWART
In het vierde kwart viel Klay Thompson uit met een hamstring blessure. Na een driepunter landde hij niet goed, waarna hij even later het veld moest verlaten. Terwijl Thompson geblesseerd was kozen de Warriors voor Quinn Cook. De point guard betaalde het vertrouwen terug door in de slotfase drie driepunters raak te schieten. Met nog een kleine vier minuten te gaan maakte Kyle Lowry een domme fout. Het was zijn zesde en dus moest ook hij het veld verlaten. Lowry eindigde het duel met 13 punten en twee assists. Door een late run van Toronto (10-0) kwam de thuisploeg nog dichtbij de overwinning. Danny Green schoot een driepunter raak met nog 26.9 seconden in het vierde kwart: 104-106. In de volgende aanval schoot Andre Iguodala echter ook een driepunter raak, waardoor het duel definitief was beslist.
Thompson was topscorer bij de Warriors met 25 punten. Curry schoot 23 punten binnen en Draymond Green had bijna zijn vierde triple-double op rij (17 PTS, 10 REB, 9 AST). Bij de Raptors was Kawhi Leonard goed voor 34 punten en 14 rebounds. Verder deed Fred VanVleet goed mee met 17 punten. De rest van de selectie kon hun echter niet genoeg ondersteunen.
DE HIGHLIGHTS
UP NEXT
In de nacht van woensdag op donderdag verplaatst het spektakel zich naar het westen. In Oracle Arena begint de derde wedstrijd om 03:00 uur Nederlandse tijd. De Raptors zullen dankzij de nederlaag in Game 2 de komende twee duels op zoek moeten naar een uitzege. Bij twee thuiszeges van de Warriors lijkt het een extreem lastig verhaal te worden. Er zal dus minimaal een zege geboekt moeten worden in de komende twee duels willen de Raptors zichzelf niet in een uitzichtloze situatie nestelen.
We zijn begonnen aan de climax van het seizoen. De Boston Bruins en de St. Louis Blues kruisen de degens in de Stanley Cup Final. Natuurlijk houden we je bij SportAmerika op de hoogte van de ontwikkelingen in deze finale!
DE HEADLINES
Met wat flinke hits liepen de emoties in de eerste minuten van Game 3 hoog op. Nadat de stofwolken wat waren opgetrokken, waren het toch vooral de bezoekende Boston Bruins die de dienst uitmaakten in het Enterprise Center. Patrice Bergeron strafte op de powerplay een overtreding van de St. Louis Blues af en Charlie Coyle rondde een aanval af die hij zelf was begonnen. In de slotseconden van de eerste periode moest Jordan Binnington voor de derde keer vissen na een schot van Sean Kuraly. Met de 0-4, opnieuw op de powerplay, maakte David Pastrnak het al heel vroeg in de tweede periode nog erger. Met z’n 1-4 gaf Ivan Barbashev de Blues weer hoop, maar Torey Krug boorde deze al snel de grond weer in. Colton Parayko deed in de derde nog iets terug namens St. Louis, maar de zege van Boston kwam niet in gevaar: 7-2.
DE HIGHLIGHTS
UP NEXT
TUSSENSTAND IN DE SERIE: Boston leidt 2-1
Als de Blues na de gewonnen Game 2 dachten een definitief antwoord te hebben op het spel van Boston, dan kwamen ze bedrogen uit. De Bruins lieten de manschappen van Craig Berube voor eigen publiek even uitrazen en namen ze vervolgens in een houdgreep. De powerplay van de Bruins was opnieuw erg trefzeker en daar zal Berube toch snel iets op moeten vinden. Voor de coach is het ook te hopen dat Jordan Binnington dinsdag (02.00 uur CET) zijn vorm weer te pakken heeft. In Game 3 werd de rookie na de 5-1 van de ontketende Krug (1G, 3A) gewisseld. Game 4 zal voor de Blues voelen als een must-win. Een 3-1 achterstand tegen deze uitgekookte Bruins lijkt fataal. Daarbij wordt Boston nog gesteund door de statistieken. In bijna 80% van de gevallen won de winnaar van Game 3 uiteindelijk ook de Stanley Cup.
Sir Didi sloeg deze week zijn eerste homerun. Weliswaar in de minors, maar het begin is er alvast. Xander Bogaerts timmerde er ook weer op los, maar dat kan helaas niet worden gezegd van Ozzie Albies. Andrelton Simmons kwam niet in actie en over zijn blessure zijn ook geen mededelingen gedaan. Dit en veel meer in deze editie van de Dutch Watch!
Met z’n 3-for-5 in de laatste wedstrijd tegen de San Francisco Giants hoopte Ozzie Albies zijn mindere periode af te sluiten. In de daaropvolgende serie tegen de Cardinals liet de tweedehonkman zien nog wel degelijk overweg te kunnen met het slaghout. Hij kwam in elk van de drie wedstrijden tot minimaal een hit en leverde met name in ’t derde duel een belangrijke bijdrage aan het succes van de Atlanta Braves. Tegen de Washington Nationals kon hij die lijn helaas niet doortrekken.
De Braves begonnen prima aan het drieluik in St. Louis. Al in de derde inning had Albies, inmiddels als achtste genoteerd in de batting order, zijn eerste hit van deze serie te pakken. Z’n team zou wel scoren, maar onze landgenoot kwam niet voorbij het derde honk. Na negen innings stond er 5-2 in het voordeel van de bezoekende Braves op het bord.
Ook in het tweede duel kwam Albies door met een hit, maar hij moest daar tot de zevende inning op wachten. Met een RBI-double sloeg hij catcher Tyler Flowers binnen voor een 3-2 voorsprong. In de achtste ging het echter mis voor Atlanta. De Cardinals scoorden vier runs en wonnen met 6-3. Ook de derde ontmoeting leek naar de thuisploeg te gaan, maar mede dankzij een RBI-single van Albies maakte Atlanta een 3-0 achterstand ongedaan. In de 10e inning gingen ze er zelfs met de winst vandoor: 4-3.
FAIL
Deze week stonden Albies en de Braves pas voor het eerst dit seizoen tegenover de Washington Nationals. Atlanta zal zich een betere kennismaking hebben gewenst. En dat geldt zeker ook voor onze landgenoot. Een beroerde zesde inning leidde dinsdag de ondergang van de Braves in. Een 2-1 voorsprong werd uit handen gegeven en de Nationals legden de basis voor een 5-4 zege. Albies was 0-for-3 in dit duel met één keer vier wijd.
Woensdag kwam de infielder wel door met een single. In de zesde inning noteerde hij z’n eerste en enige hit van deze serie, maar de wedstrijd was toen al lang en breed gespeeld. Washington blies de Braves compleet van het veld en won met 14-4. De maand mei is Albies niet gunstig gezind. Vorig jaar kwam hij in deze maand tot 33 hits, maar nu stokt de teller bij 25. Zijn slaggemiddelde geeft .264 aan. Xander Bogaerts en de Boston Red Sox waren bezig aan een aardige opmars. Vorig weekend konden ze zich meten met de koploper in de AL West en de Houston Astros bleken toch nog wel van een andere orde. Bogaerts kwam in twee van de drie duels in actie en met name in de eerste ontmoeting liet de kortestop zijn aanwezigheid blijken. Dat deed hij zeker ook in de serie tegen de Indians. De pitchers kregen maar geen grip op de infielder, die aardig aan zijn slaggemiddelde kon werken.
Het dreigde vorige week vrijdag een pijnlijke onderneming te worden voor de Red Sox. Ze hadden het vliegtuig uit Toronto nog maar net verlaten of ze stonden al 4-0 achter na vier innings. In de zesde besloot Bogaerts hier toch iets aan te doen. Met zijn negende homerun van het seizoen en z’n vijfde van deze maand zette hij Boston op het scorebord. De Red Sox vochten zich nog terug tot 4-3, maar verder dan dat kwam de ploeg van Alex Cora niet.
In het tweede duel had Xander Bogaerts de grootst mogelijk moeite met de pitchers van Houston. In vier at-bats kreeg hij drie keer drie slag. Hij bleef 0-for-4 deze avond en zag de Red Sox met 4-3 onderuit gaan. Afgelopen zondag werd de laatste wedstrijd in Houston met 4-1 gewonnen door de regerend kampioen. Alex Cora besloot dit keer geen beroep te doen op zijn vaste kortestop.
In de serie tegen Cleveland liet Bogaerts zien wat zijn manager miste in die laatste wedstrijd. Bogey liet zich van z’n beste kant zien en was 6-for-14 in die drie duels. De Indians begonnen maandag goed aan de eerste ontmoeting, maar mede dankzij hun kortestop kwamen de BoSox sterk terug. Zelf scoorde Bogaerts in de vierde de gelijkmakende run en een inning later sloeg hij met een RBI-double ploeggenoot Rafael Devers binnen. Boston liep uit naar een 12-5 overwinning.
De tweede wedstrijd ging met 7-5 verloren, maar in de zesde inning was daar wel weer een RBI voor Bogaerts. Hij zou uiteindelijk twee runs scoren, maar in de negende inning sloegen de Indians genadeloos toe. Woensdag haalde Xander Bogaerts de dubbele cijfers wat betreft homeruns. Zijn tiende van het seizoen kon een nederlaag echter niet voorkomen. In de achtste inning sloeg hij twee runs binnen, maar Cleveland won: 14-9. Didi Gregorius komt er nu echt aan. De geboren Amsterdammer speelde de laatste tijd wat wedstrijden in de minors en meldde zich deze week bij de Scranton/Wilkes-Barre Railriders. Dit team komt uit op Triple-A niveau. Het is voor Gregorius de volgende stap richting de majors, want vorig weekend speelde hij al z’n wedstrijden voor de Tampa Tarpons. Op High-A niveau was hij 2-for-7 in twee wedstrijden. Tegen de Bredanton Maraudors sloeg Gregorius alvast zijn eerste homerun van dit jaar.
T-1st: HOME RUN!!!
Sir Didi Gregorius crushes a solo homer off the boardwalk behind the right field wall!
Mid-1st: Tampa 1, Bradenton 0. pic.twitter.com/k5ibnZUrqW
— Tampa Tarpons (@TampaTarpons) 26 mei 2019
Bij de Railriders liet Gregorius zien het verdedigen nog niet verleerd te zijn. Met wat knappe plays hielp de international zijn pitcher aan wat snelle innings. Als alles goed verloopt, en daar heeft het voorlopig alle schijn van, zal hij binnen twee weken door de Yankees worden opgeroepen. Misschien zelfs volgende week al. De hoofdmacht is intussen bezig aan een sterke periode, maar voelt de hete adem van de Tampa Bay Rays weer in de nek. Dit weekend staat de beladen serie tegen de Boston Red Sox op het programma voor de Yankees. Die ploeg heeft een achterstand van ruim zeven wedstrijden.
De Los Angeles Dodgers hielden zich ook deze week aan slag niet in en dus werd het geduld van Kenley Jansen weer op de proef gesteld. Afgelopen maandag mocht de closer weer eens opdraven in een duel met de New York Mets en dat was bijna een week na zijn laatste optreden tegen de Rays. Tussen die twee series maakten de Dodgers in drie wedstrijden gehakt van de Pittsburgh Pirates. LA scoorde maar liefst 28 runs in die drie duels en stonden 11 runs, waarvan 7 in de laatste ontmoeting, toe.
De rust kwam Jansen tegen de Mets niet slecht uit, want manager Dave Roberts riep hem al in de achtste inning naar de heuvel. Met één uit en alle honken bezet moest Jansen de rommel opruimen die Joe Kelly en Dylan Floro hadden achtergelaten. Slechts twee pitches, een geweldige aangooi van Cody Bellinger en een dubbelspel had Jansen nodig om een einde aan de inning te maken. Pete Alonso wist de closer in de negende nog wel te raken voor een triple, maar tot scoren kwamen de Mets niet meer. Met 19 pitches in 1.2 innings stelde Jansen zijn 15e save veilig. De Dodgers wonnen overigens met 7-3.
Zijn 16e save liet niet lang op zich wachten. Nadat de Dodgers, zonder de hulp van Jansen, woensdag met 9-8 afrekenden met de Mets werd donderdag weer een beroep op de closer gedaan. Met een 1-0 voorsprong moest Jansen alweer in de achtste inning aan het werk. Met drie cutters zette hij Dominic Smith weg. De slagploeg gaf hun closer nog wat meer lucht in de negende inning, maar dat had Kenley Jansen eigenlijk niet nodig. Pete Alonso werd weliswaar geraakt door de Nederlander, maar de overige drie nullen kwamen relatief snel tot stand. In 1.1 inning had Jansen 20 pitches nodig om de 2-0 overwinning over de streep te trekken. Zijn ERA heeft hij inmiddels teruggebracht tot 3.33, maar dat ligt nog altijd ruim een punt boven zijn gemiddelde in zijn loopbaan (2.25).
Met een 7-game winning streak begonnen Jurickson Profar en de Oakland Athletics vorige week vrijdag aan hun serie tegen de Seattle Mariners. We verklappen het maar vast: die streak werd nog verder uitgebreid. Profar was 1-for-12 aan slag, maar z’n ploeggenoten compenseerden dit ruimschoots. Tegen de Angels maakte Profar het weer goed door de bal weer eens het stadion uit te timmeren. Voor de veelzijdige infielder was het afgelopen maandag zijn zesde homerun van deze maand en zijn achtste in totaal. We mogen dus voorzichtig concluderen dat Profar in mei zijn draai gevonden heeft aan de westkust. Toch was het ook niet allemaal hosanna in de serie tegen LA.
Het is een understatement om te zeggen dat de A’s goed bezig zijn de laatste weken. Afgelopen weekend denderden ze ook over de Seattle Mariners heen, maar dat was niet dankzij geweldige prestaties van Jurickson Profar. In de eerste wedstrijd, die Oakland met 6-2 won, bleef Profar 0-for-4 met twee strikeouts. Hij herpakte zich zaterdag met een RBI-single in de derde inning. Chad Pinder kon scoren na de infield single van Profar en Matt Chapman kwam net tekort voor een tweede run.
Met 6-5 was dit duel wat spannender, maar opnieuw trokken de A’s aan het langste eind. Dat gebeurde zondag ook in de derde ontmoeting. Oakland won met 7-1 en Profar kreeg een RBI op z’n naam middels een fielder’s choice in de achtste inning. Een inning eerder had hij, ook al na een fielder’s choice, voor de vierde keer dit jaar een honk gestolen.
De winning streak nam ondertussen serieuze vormen aan. Oakland had al 10 wedstrijden op rij gewonnen en daar kon maandag tegen de LA Angels een 11e aan worden toegevoegd. Met een 2-run homerun in de vierde inning bracht Jurickson Profar de A’s op gelijke hoogte (3-3). Oakland nam daarna het heft in handen en won met 8-5. Een dag later kwam aan die mooie streak een einde. In de wedstrijd die met 6-4 verloren ging, was Profar 1-for-4 aan slag met twee strikeouts. Defensief ging het al een tijdje goed voor de infielder, maar ook dat veranderde in deze serie.
Bij een 2-1 achterstand ging Profar woensdag in het derde duel de fout in. De Angels zouden profiteren, maar Profar maakte het goed met een RBI-single in de zevende en een run in de negende inning. In de 11e ging het echter toch nog mis. De Halos wonnen met 12-7.
Vorige week mochten we melding maken van vier homeruns voor Jonathan Schoop. Zo bont maakte de tweedehonkman van de Minnesota Twins het deze week helaas niet. De koploper in de AL Central heeft een week van uitersten achter de rug. Eerst was er de relatief simpele sweep tegen de Chicago White Sox, maar daarna hadden Schoop en de zijnen toch heel wat meer te stellen met de Milwaukee Brewers. Onze landgenoot kreeg, net als vorige week, opnieuw een dag vrijaf. Misschien heeft dit te maken met de schouderproblemen waar hij twee weken geleden mee kampte.
Tegen de White Sox kwam Jonathan Schoop tot één hit in zes at-bats. Heel schokkend klinkt dat allemaal niet, maar de infielder liep wel twee keer twee runs over de thuisplaat. Vrijdag 24 mei gebeurde dat in de derde inning nadat hij geraakt werd door de pitcher. Max Kepler sloeg z’n Nederlandse teamgenoot vanaf het derde honk binnen. Diezelfde Kepler sloeg Schoop in de vijfde opnieuw over de thuisplaat. Jonathan Schoop had even daarvoor zijn 13e double van het jaar geslagen. De Twins wonnen thuis eenvoudig met 11-4 van Chicago en dat was niet de laatste ruime zege van het weekend. In de tweede ontmoeting bereikte Schoop tot twee keer toe het eerste honk na vier wijd. Opnieuw leidde het tot twee runs en uiteindelijk een 8-1 zege. De derde en laatste wedstrijd sloeg Schoop over, maar ook deze ging eenvoudig naar de Twins: 7-0.
C.J. Cron drives in a pair and the @Twins take a 4-1 lead!
Nee, vanzelf ging het bij Schoop niet in het tweeluik tegen de Brewers. Zijn naam stond maandag als tweede genoteerd in de batting order, maar al te veel speelde de international niet klaar. Met vier runs hadden de Twins een uitstekende tweede inning en daarin kwam Schoop ook door met een single. In de negende bereikte hij, nadat hij ook al drie strikeouts te verwerken kreeg, met vier wijd de honken. Z’n teamgenoten kregen hem echter niet binnen en dat betekende een 5-4 nederlaag voor Minnesota.
Het tweede duel wonnen de Twins wel (5-3), maar Schoop bleef daarin 0-for-4. Als aangewezen slagman was ook de eerste wedstrijd tegen de Rays geen succes voor Jonathan Schoop. Hij was donderdag 0-for-4 met drie strikeouts. Overigens deelden zijn ploeggenoten in de malaise, want Minnesota ging keihard onderuit: 14-3. Andrelton Simmons speelde zijn laatste wedstrijd op 20 mei. Tegen de Minnesota Twins liep hij op die dag in de achtste inning een enkelblessure op en een rentree op de velden zit er voorlopig nog niet in. Volgende week zal waarschijnlijk duidelijk worden hoe ernstig z’n enkel beschadigd is en hoe lang Simmons uit de roulatie is. Zonder hun sterkhouder uit Curaçao zijn de LA Angels bezig aan een best aardige periode. Zo wonnen de Halos vijf van hun laatste zes wedstrijden en tegen de Seattle Mariners liggen er dit weekend kansen om dit nog wat verder uit te bouwen.
De finales van de NBA Playoffs zijn begonnen! In de eerste NBA Finals-wedstrijd in Canada ooit wonnen de Toronto Raptors het openingsduel. De Golden State Warriors, de verdedigend kampioen, werden in Toronto met 109-118 verslagen.
GAME 1: GOLDEN STATE WARRIORS 109-118 TORONTO RAPTORS
THE HEADLINES
De Toronto Raptors hebben de openingswedstrijd van de NBA Finals gewonnen. Aan de hand van Pascal Siakam wonnen de Canadezen de eerste wedstrijd met 109-118.
Beide teams kwamen onwennig uit de startblokken. Aan de hand van drie driepunters van Stephen Curry bleven de Warriors in het begin van het openingskwart nog wel bij. Bij de Raptors had Marc Gasol de meeste punten met onder andere twee rake driepunters. Richting het einde van de eerste helft werd de voorsprong door de Raptors uitgebouwd. Met een gat van tien punten ging de ploeg van coach Nick Nurse de rust in. Ondanks de kleine voorsprong was het niet Kawhi Leonard die uitblonk.
Het was namelijk Pascal Siakam die vervolgens in het derde kwart veertien punten scoorde. Dankzij dit goede kwart van Siakam kwamen de Raptors op een voorsprong van twaalf punten. Ook Leonard was met tien punten in het derde kwart belangrijk. In het vierde kwart kwamen de Warriors door scores van Jonas Jerebko en Klay Thompson snel terug in de wedstrijd. Echter kwamen de Raptors met nog ruim zeven minuten te gaan in het laatste kwart weer op een voorsprong van twaalf punten na een rake driepunter van Danny Green.
Siakam, die in de periode vanaf 3:49 in het tweede kwart tot in de slotminuut geen schot meer mistte, eindigde met 32 punten. Kawhi Leonard eindigde met 23 punten en Marc Gasol droeg met twintig punten ook zijn steentje bij. Bij de Golden State Warriors was Stephen Curry de topscorer met 34 punten, waarvan 14 rake vrije worpen in 14 pogingen. Ook speelde Draymond Green niet onverdienstelijk. Hij eindigde met een triple-double: 10 punten, 10 rebounds en 10 assists. DeMarcus Cousins speelde tijdens zijn terugkeer acht minuten, maar scoorde slechts drie punten en pakte geen rebounds.
THE HIGHLIGHTS
UP NEXT
Game 2 staat in de nacht van zondag op maandag (02:00) op het programma. Net als Game 1 is deze wedstrijd in Canada. Hoogstwaarschijnlijk moeten de Golden State Warriors het dan andermaal doen zonder Kevin Durant, die kampt met een kuitblessure.
De top 20 is in the books, hier op SportAmerika, dus rest ons slechts picks 21 tot en met 32 op het programma. Inderdaad, de eerste ronde loopt dit jaar tot 32, zelfs zonder teams als de Red Sox met een pick in ronde 1. Door een flink aantal compensatie-picks wordt het festijn van de eerste ronde behoorlijk opgerekt, terwijl het aantal overduidelijke matches tussen spelers en teams alleen maar minder wordt.
Oh boy..
#21 ATLANTA BRAVES
GUNNAR HENDERSON (SS) Morgan Academy (Alabama)
De Braves zijn de laatste weken voor hun tweede pick in de eerste ronde vooral gekoppeld aan high school pitching en middle infielders, en met jongens als Priester en Mallone al van het bord blijft Gunnar Henderson over als speler die voldoet aan die eisen. Het wordt echter de vraag of Henderson op 21 nog beschikbaar is, want ook hij beschikt over een behoorlijk portie helium en blijft op de lijsten stijgen.
ALTERNATIEVEN
Een pitcher, high school naar alle waarschijnlijkheid. Valt een Mallone hier is dat een makkelijke keuze voor Atlanta. Een eventuele mini-reach voor Daniel Espino of JJ Goss is ook niet uit te sluiten.
#22 TAMPA BAY RAYS
KEONI CAVACO (3B) Eastlake High School (Californië)
Cavaco is offensief een beetje Josh Jung light, hoewel dat misschien te weinig credit geeft aan de jonge derdehonkman. Cavaco is namelijk defensief beduidend beter en als honkloper ook vele malen sneller. Sommige scouts hebben een 70 (op de 20-80 schaal) aan zijn snelheid gehangen en hij heeft inmiddels ook behoorlijk wat tijd als kortestop doorgebracht, wat zijn waarde alleen maar doet stijgen. De Rays houden wel van dit soort spelers. Het zou ons overigens niet verbazen als Cavaco hoger gekozen wordt.
ALTERNATIEVEN
Gunnar Henderson, een high school pitcher, Michael Busch?
#23 COLORADO ROCKIES
KAMERON MISNER (OF) Missouri
Bizarre situatie: Kameron Misner doet qua pure honkbalkwaliteiten niet onder voor Hunter Bishop, die we in de eerste ronde hebben geplaatst. Toch lijkt het erop dat de Missourian een behoorlijk stuk gaat vallen, wat vooral te wijten is aan een dramatisch seizoen. Met name wanneer het erop aankwam, in conference-wedstrijden, verdween de outfielder van het toneel.
Toch zijn de tools mega-legit. Misner is snel en kan enorm hard slaan. Hij is daarom ook moeilijk te plaatsen. Gaat hij een paar picks eerder, zou het niemand verbazen. Ook een drop naar einde eerste ronde is te verdedigen. We gaan in het midden zitten, bij een club die al vaker met succes projectjes (Trevor Story) heeft gedraft. Misner zou de eerste collegespeler sinds 2010 worden in de eerste ronde voor de Rockies.
ALTERNATIEVEN
Wil Wilson en Michael Busch behoren beiden tot de mogelijkheden hier. Alles wijst op een veldspeler voor Colorado.
#24 CLEVELAND INDIANS
MICHAEL BUSCH (1B/OF) University of North Carolina
Sweet-swinging lefties, daar is altijd een plek bij een team voor te vinden. Michael Busch behoort tot die groep. Koppel dat met een prima oog aan slag en meer dan gemiddelde power en je hebt een aardige hitter. Helaas voor Busch is de kwalificatie 1B/OF wat optimistisch; hij is defensief gelimiteerd en zal op het eerste honk terechtkomen.
ALTERNATIEVEN
Wil Wilson, Braden Shewmake of een pitcher.
#25 LOS ANGELES DODGERS
Daniel Espino (RHP) Georgia Premier Academy
Soms heb je van die spelers die ongetwijfeld zeer getalenteerd zijn, maar bij wie je voor de toekomst wat twijfels hebt. Als Daniel Espino niet in staat blijkt een aantal kleine dingetjes in zijn werpbeweging aan te passen, valt hij in die categorie. Het talent spat van de jonge pitcher af, maar een (veel te) lange arm en het (veel te) lang ’tonen’ van de bal aan de slagman gaan hem in de toekomst en op hoger niveau opbreken.
Dat gezegd: talent is talent en Espino upper-90’s fastball is om je vingers bij af te likken.
ALTERNATIEVEN
De combinatie Logan Davidson/Gunnar Henderson is hier genoemd als middle-infield-opties. LA lijkt een voorkeur te hebben voor een combopakketje: high school pitcher, gevolgd door een collegespeler.
#26 ARIZONA DIAMONDBACKS
JJ Goss (RHP) Cypress Ranch High School (Texas)
Nog een pick waarbij de Diamondbacks hun portemonnee zullen (moeten) omkeren, maar wel eentje die het waard kan zijn. JJ Goss is een prototype superpitcher: fysiek precies goed, joekel van een fastball, nasty slider en een gouden toekomst. Hij heeft een commitment aan Texas A&M en moet dus uitgekocht worden, want Goss is zo’n werper die je, met een paar jaar college onder zijn riem, in de top 3 gekozen kunt zien worden.
ALTERNATIEVEN
Kody Hoese en Anthony Volpe zijn long-shot mogelijkheden, net als Corbin Caroll als die valt. High school RHP Jack Leiter is in de laatste weken ook wel eens genoemd, maar daar hebben we onze twijfels bij.
#27 CHICAGO CUBS
KODY HOESE (3B) Tulane
Heerlijk, op plek 27 een pick tegenkomen waar veel bronnen het over eens zijn. Kody Hoese wordt overal gematcht met de Cubs en niet voor onnozele redenen. De Cubs hebben de laatste jaren veel successen geboekt met het draften van top college hitters, en Hoese is er daar zeker één van. Meer walks dan strikeouts (check), 20+ homeruns (check), 60+ RBI’s (check): daar is wel ruimte voor te vinden.
Hij speelt derde honk, waar in Chicago een zekere K. Bryant rondloopt, maar Hoese is een prima potentiële opvolger als Bryant zijn geluk elders gaat beproeven.
ALTERNATIEVEN
Seth Johnson, de collegewerper van Campbell, wordt ook aan meerdere kanten met de Cubs in verband gebracht.
#28 MILWAUKEE BREWERS
SETH JOHNSON (RHP) Campbell
Over Seth Johnson gesproken: één van onze favoriete werpers in deze eerste ronde gaat in onze draft een plekje later naar de Brewers. Clean, clean, clean, veel beter dan dat is Johnson’s wind-up en pitching motion niet te beschrijven. Enorm weinig bewegende elementen, vrijwel elke wind-up ziet er hetzelfde uit, iedere pitch komt op dezelfde manier uit zijn hand. Waarom gaat hij dan ‘pas’ in het laastste stuk van de draft?
Simpel: Johnson is pas vrij recent begonnen met pitchen. Sterker nog: begin dit seizoen pas. In zijn eerste jaren in Junior College speelde Johnson in het veld, maar na een transfer naar Campbell na vorig seizoen is hij overgestapt op de heuvel. Daar zag men wat wij ook zien: easy mid-90’s heat, een geweldige slider en die heerlijke low-maintenance beweging. Johnson past perfect bij de Brewers, die altijd voor upside draften en vele successen hebben geboekt met ruwe diamanten op de heuvel.
ALTERNATIEVEN
3B Tyler Callihan blijft een hardnekkige naam die rond de Brewers zingt, terwijl ook Keoni Cavaco en pitchers Kendall Williams en Bryce Osmond wat buzz hebben gegenereerd.
#29 OAKLAND ATHLETICS
GREG JONES (SS) UNC-Wilmington
Na vorig jaar een enorme zeperd te hebben opgelopen met het draften én contracteren van Kyler Murray, die nu zijn geld verdient als quarterback bij de Arizona Cardinals, blijven de A’s high upside draften. Ondanks dat er geen compensatie-pick voor de club klaarlag voor Murray (die was namelijk niet ‘unsigned’, maar kreeg de ruimte om iets anders te doen), gokken de A’s het dit jaar volgens ons op Jones, die veelvuldig in verband is gebracht met de Bay Area.
ALTERNATIEVEN
Seth Johnson, Michael Busch en Will Wilson worden genoemd als backup-plannen of lucky snags.
#30 NEW YORK YANKEES
Tyler Callihan (3B) Providence High School (Florida)
Callihan is één van de betere high school hitters in het land en de Yankees hebben in het recente verleden laten zien daar wel wat in te zien. In 2016 koos de club Blake Rutherford, nu een prospect bij de White Sox, en in 2018 Anthony Siegler, een high school catcher. Dit jaar kunnen ze Tyler Callihan op dat lijstje bijschrijven.
Callihan had een sterk seizoen en maakte naar mate het jaar vorderde grote indruk. Qua upside past hij wel bij de Yankees, die wel moeten vrezen dat een ander team ze voor gaat zijn.
ALTERNATIEVEN
Rece Hinds is een opvallende naam die genoemd wordt als Yankee-kandidaat, net als Keoni Cavaco, mocht hij beschikbaar zijn. Kody Hoese en Kameron Misner zijn dark horses voor deze pick.
#31 LOS ANGELES DODGERS
MAURICE HAMPTON (OF)
Memphis University High School (Tennessee)
De eerste (en beste) two-sport star op onze lijst is Maurice Hampton, die een commitment heeft aan LSU om zowel football als honkbal te gaan spelen. De vraag is dan ook of de Dodgers voldoende geld willen investeren om hem te kunnen overhalen niet naar college te gaan, maar dat geld is er wel.
Hampton is snel, atletisch en heeft snelle handen. Soms wordt zijn swing wat lang, vooral bij breaking pitches, maar het talent klapt van je scherm af als je hem bekijkt.
ALTERNATIEVEN
Cavaco, Blake Walston, Brady McConnell. Noem maar wat. Het is pick 31, wij hebben ook geen idee meer.
#32 HOUSTON ASTROS
MATTHEW LUGO (SS)
Carlos Beltran Baseball Academy (Florida/Puerto Rico)
Lugo is het neefje van Carlos Beltran en bezocht ook diens Baseball Academy. De Astros hebben goede herinneringen en contacten met Beltran, dus een upside gokje voor Lugo is te verdedigen. Zijn knuppel is zijn visitekaartje, zijn defense op kort is niet perfect. Scouts denken echter wel dat hij op meerdere andere posities prima uit de voeten zou kunnen, dus elders in het infield is er ongetwijfeld ruimte te vinden.
Vandaag is het dan eindelijk zover. De NBA Finals gaan beginnen. Daar waar de Warriors voor het vijfde seizoen op rij in de Finals mogen uitkomen, gaan de Raptors voor het eerst in hun clubgeschiedenis basketballen in juni. Hebben de Raptors daadwerkelijk kans tegen de gedoodverfde favoriet?
SEIZOENSVERLOOP
RAPTORS
De Toronto Raptors begonnen het reguliere seizoen fantastisch. Nadat de ploeg uit Canada 6-0 was begonnen, kwamen de Raptors ook de maanden oktober en november uitstekend door. In november werden er zelfs maar drie nederlagen geleden, in een halve maand oktober maar eentje. Tot op dat moment deden de Raptors ook gewoon volop mee om de eerste seed in de Eastern Conference.
Vanaf december begon de klad er een beetje in te komen en liepen de Bucks uit in de strijd om de eerste plek in het oosten. In januari en februari volgde er wel een betere periode, waarna er in de maand maart weer wisselvalliger gepresteerd werd. Uiteindelijk leverde het dus de tweede plek op in de Eastern Conference. Het was eigenlijk het reguliere seizoen wat we al jaren kennen van de Raptors. Heel degelijk zonder veel grote blessures, maar net niet goed genoeg voor de eerste plek in het oosten.
WARRIORS
De Golden State Warriors waren op hun beurt verwikkeld in een hevige strijd om de eerste plek in het westen. De Denver Nuggets maakten het de regerend kampioen gedurende het seizoen erg lastig. Er waren zelfs momenten in het seizoen dat de Nuggets de eerste seed met twee wedstrijden of meer voorsprong in handen had. De start van de Warriors was een stuk wisselvalliger dan die van de Raptors. Zeker in de maand november ging het vrij moeizaam (zeven nederlagen).
In december was er voorzichtig verbetering te merken, waarna de Warriors in januari niet te stoppen waren. In die maand werden er 11 wedstrijden op rij gewonnen en er werden maar twee nederlagen geleden. De laatste twee maanden werden vervolgens prima uitgespeeld en de Nuggets konden hun vorm in de twee slotmaanden niet doortrekken. Hierdoor eindigden de Warriors uiteindelijk toch als eerste in het westen. De Bucks en Raptors eindigden het reguliere seizoen echter wel met een beter record. De Raptors zullen dan ook home court advantage hebben tijdens de NBA Finals.
ONDERLINGE RESULTATEN
GAME 1
Logischerwijs kwamen beide teams elkaar afgelopen seizoen maar twee keer tegen: Eén keer in Canada en één keer in Oakland. Op 29 november liepen ze elkaar voor het eerst tegen het lijf. In Toronto maakten de Raptors en Warriors er een spectaculaire show van. Uiteindelijk zouden de Raptors in eigen huis met 128-131 winnen, maar daar was wel een overtime-periode voor nodig. Kevin Durant, die de eerste paar duels van de NBA Finals zal missen, scoorde in dat duel 51 punten (vier driepunters), greep 11 rebounds en gaf acht assists. Bij Toronto was, zoals eigenlijk het gehele seizoen het geval was, Kawhi Leonard met 37 punten en acht rebounds de topscorer. Wat een vertekend beeld geeft, is dat zowel Stephen Curry als DeMarcus Cousins in deze wedstrijd niet meededen.
GAME 2
Een halve maand later was Stephen Curry er wel bij. Op 12 december werd het tweede duel tussen beide teams gespeeld. In eigen stadion werden de Warriors compleet voor schut gezet door de Raptors. De ploeg uit Canada won met 113-93 en domineerden de wedstrijd vanaf de eerste minuut. Dit werd toen al gezien als een statement win van de Raptors wanneer ze wellicht elkaar tegen zouden komen in de NBA Finals. Nu dit het geval is, kijken veel mensen met hoop naar deze indrukwekkende zege van de Raptors. Toch weet iedereen ook dat de Warriors in de playoffs op een compleet ander niveau spelen dan tijdens het reguliere seizoen. Dit vertekend het beeld natuurlijk wel een beetje.
BLESSURES
RAPTORS
De Raptors hebben gedurende het seizoen weinig blessures gehad en zijn relatief fit door het reguliere seizoen heen gekomen. Kawhi Leonard ontbrak in back-to-back wedstrijden vanwege load management om zo zijn blessure van vorig seizoen goed te kunnen onderhouden. Op dit moment is OG Anunoby echter de enige die tijdens het openingsduels zal ontbreken. De small forward zal waarschijnlijk ergens rond Game 3 of Game 4 weer beschikbaar zijn. Kawhi Leonard staat inmiddels niet meer op een minute restriction en zal dus voluit ingezet gaan worden.
WARRIORS
Bij de Warriors waren er op het blessurefront wat meer problemen. DeMarcus Cousins was de eerste helft van het seizoen nog niet beschikbaar en maakte in januari pas zijn debuut. In de eerste ronde van de playoffs raakte Cousins echter weer geblesseerd en sindsdien heeft hij niet meer op het veld gestaan. Ook Kevin Durant raakte tijdens de playoffs geblesseerd. In Game 5 van de semifinals-serie tegen de Rockets viel hij uit. Vanaf dat moment heeft Durant geen minuut meer gespeeld. Cousins is twijfelachtig voor Game 1, terwijl Durant sowieso het openingsduel zal gaan missen. De vraag is dus wanneer beide sterspelers zullen terugkeren. Ook is er nog wat twijfel over Andre Iguodala, maar de ervaren small forward lijkt tijdens Game 1 wel inzetbaar te zijn.
MATCHUPS
De blessures van de Warriors leveren ook andere matchups op. Bij de Warriors valt er eigenlijk niet te spreken over matchups, omdat de ploeg uit Oakland letterlijk alles switcht en van iedereen verwacht dat ze alles en iedereen kunnen verdedigen. Het is dus vooral vanaf de kant van de Raptors interessant om te zien welke verdedigende keuzes gemaakt zullen worden.
LOWRY EN LEONARD
Kyle Lowry lijkt met zijn lengte tegenover iedere speler van de Warriors een verdedigend slechte matchup te zijn. Stephen Curry en Klay Thompson zijn namelijk langer dan Lowry en lijken dit dan ook tegen hem te gaan gebruiken. Toch lijkt dit verdedigend de beste optie voor de ploeg uit Canada. Danny Green zal waarschijnlijk de opdracht krijgen om Klay Thompson zoveel mogelijk uit te schakelen. Kawhi Leonard zou in eerste instantie ook op Thompson gezet kunnen worden waardoor Danny Green dan op bijvoorbeeld Iguodala gezet zou kunnen worden. Toch lijkt Leonard de aangewezen man te zijn die Kevin Durant zal gaan verdedigen wanneer hij terugkeert bij de Warriors.
GREEN VS SIAKAM
Draymond Geen tegen Pascal Siakam zal waarschijnlijk de meest vermakelijke matchup zijn om naar te kijken. Een fantastische en creatieve aanvaller die op zijn best is wanneer hij naar de basket kan gaan vs één van de beste, zo niet de beste, verdediger op aarde. Tot slot de center matchup, die zal gaan tussen de door Toronto in de winter binnengehaalde Marc Gasol en DeMarcus Cousins. Cousins zal normaal gesproken terug zijn als Game 2 op het programma staat en zal Gasol verdedigend op elk gebied gaan uitdagen. Marc Gasol heeft in de vorige rondes echter laten zien dat hij goede centers uit kan schakelen. Nikola Vucevic (Magic), Joel Embiid (76ers) en Brook Lopez (Bucks) waren allemaal op zijn minst inconsistent tegenover de Spanjaard. Dit is niet per se terug te zien in steals, rebounds of blocks, maar Gasol staat vooral fysiek zijn mannetje. In de post (zie Vucevic en Embiid) waren zijn tegenstanders zeer wisselvallig. Gasol had het moeilijk met Brook Lopez, vooral omdat hij een fantastische schutter is en dus op de driepuntlijn verdedigd dient te worden. Gasol is niet de meest atletische center op aarde, dus daar liggen mogelijkheden voor Cousins en de Warriors.
We zijn begonnen aan de climax van het seizoen. De Boston Bruins en de St. Louis Blues kruisen de degens in de Stanley Cup Final. Natuurlijk houden we je bij SportAmerika op de hoogte van de ontwikkelingen in deze finale!
DE HEADLINES
De Boston Bruins wilden het momentum van Game 1 vasthouden en de vroege 1-0 van Charlie Coyle kwam dan ook niet slecht uit. Opnieuw was het de powerplay van Boston die de St. Louis Blues pijn deed, maar de ploeg bleef er niet in hangen. Met z’n tweede van de play-offs schoot Robert Bortuzzo de Blues weer op gelijke hoogte en dat was de aanzet voor een paar spectaculaire minuten. Dertig seconden na de 1-1 zette Joakim Nordstrom de thuisploeg namelijk alweer op voorsprong. De 2-2 van Vladimir Tarasenko zorgde ervoor dat St. Louis ook snel weer langszij was. In de tweede en de derde periode hadden de teams het defensief beter voor elkaar. Langzaam maar zeker namen de Blues de regie over. Boston werd, zeker in de noodzakelijke OT, teruggedrongen en de winnende van Carl Gunnarsson was dan ook verdiend.
DE HIGHLIGHTS
UP NEXT
TUSSENSTAND IN DE SERIE: serie in evenwicht 1-1
Voor het eerst in de historie van de franchise hebben de St. Louis Blues een wedstrijd in de Stanley Cup Final gewonnen. De vorige keren werd de club telkens met 4-0 verslagen. Carl Gunnarsson zal dan ook voor altijd in de boeken staan als de man die de Blues de eerste zege bezorgde. Een verrassende naam, want voor de 32-jarige Zweed was het zijn eerste punt in dit postseason. Verrassend was het niet dat de Blues deze wedstrijd wonnen. Na een moeizame start vonden ze het spel terug waarmee ze zoveel indruk maakten tegen de San Jose Sharks. In OT was het St. Louis dat de klok sloeg en daarmee maakten ook de Bruins kennis met deze road warriors. Boston moet nu een paar dagen wachten alvorens ze het thuisvoordeel terug kunnen pakken. Zondag (02.00 uur CET) staat Game 3 op het programma. Deze wordt gespeeld in St. Louis.
Eerder deze week blikten we al vooruit op de mogelijke top 10 van de aankomende MLB Draft. Vandaag staan picks 11 tot en met 20 op het programma. In tegenstelling tot voorgaande jaren begint het grote gokken hier al in de top 10, laat staan vanaf pick 11. De middenmoot in deze draft is gigantisch. Het toptalent is na de eerste 7, 8 picks wel van het bord af, wat van de rest van de eerste ronde één grote brij aan vergelijkbare spelers maakt. In tegenstelling tot 2016, 2017 of 2018 verwachten we in deze regio weinig hits in onze mock draft-voorspelling.
In vogelvlucht: de middenmoot.
#11 TORONTO BLUE JAYS
CORBIN CARROLL (OF) Lakeside High School (Wash.)
De Blue Jays zijn consequent aan slagmensen gekoppeld, de laastste weken, dus een keuze voor een hitter lijkt gemaakt. Welke het wordt, is nog even de vraag. Carroll is de meeste toolsy van het stel en zijn spreiding ligt ergens tussen picks 8 en 16.
De Jays hebben Carroll naar verluidt veelvuldig gescout, deze lente, en zijn gecharmeerd van de jonge outfielder. Met een chronisch gebrek aan buitenvelders, lijkt de keuze voor Carroll er eentje te zijn met de gok op zijn upside.
ALTERNATIEVEN
Infielders liggen niet voor de hand voor Toronto, met een minor league-systeem tjokvol met middle-infield-talent. Toch wordt hier en daar Bryson Stott genoemd, dus als die nog op het bord staat ten tijde van pick 11 zijn daar mogelijkheden. Let anders ook op Brett Baty, als hij valt.
#12 NEW YORK METS
ZACK THOMPSON (LHP) University of Kentucky
Misschien wel de grootste ‘concensus pick’ van dit middenstuk is werper Zack Thompson naar de Mets. Het enige wat Thompson mogelijk uit de top 10 houdt, is zijn blessuregeschiedenis. De lefty had in high school last van zijn schouder, wat hem wat tijd op de bank opleverde, en in college deed zijn elleboog moeilijk. Hij heeft echter geen operaties moeten ondergaan en wanneer hij fit is, is de upside kristalhelder.
In veel opzichten doet Thompson niet onder voor Lodolo en Manoah. Sterker nog, zijn stuff en starterscapaciteiten schieten langs die heren voorbij. Als de Mets medical staff (ja… die) het goedvindt, is dit een easy pick voor de New Yorkers.
ALTERNATIEVEN
RHP George Kirby gooide recent een parel van een wedstrijd onder toeziend oog van een aantal Mets-executives. Hij voert Division I aan in strikeouts-to-walk en wordt ook gelinkt aan de Mets.
#13 MINNESOTA TWINS
SHEA LANGELIERS (C) Baylor
Voor een organisatie die lange tijd teerde op de beste catcher ter wereld (Joe Mauer) is het inmiddels al jaren stil achter de plaat bij de Twins. Daar gaat dit jaar bij de draft verandering in komen, want Shea Langeliers is een uitgelezen kandidaat om in de voetsporen van de toekomstig Hall of Famer te treden. Defensief is Langeliers niet te evenaren, met aan kanon van een arm en uitmuntende receiving skills. Het gebrek aan een eruitspringende knuppel houdt hem buiten de top 10, maar dit seizoen heeft Langeliers bij Baylor laten zien ook een aardig potje te kunnen slaan.
ALTERNATIEVEN
3B Josh Jung (Texas Tech), RHP Jackson Rutledge, LHP Zack Thompson en RHP Alek Manoah behoren allemaal tot het mogelijke Twins-lijstje. Het gat op de catcherpositie in de organisatie daar lijkt echter een Langeliers-pick te kunnen billijken.
#14 PHILADELPHIA PHILLIES
BRENNAN MALONE (RHP) IMG Academy (Florida)
Eerlijk is eerlijk: we hebben geen flauw idee wat Philadelphia deze draft van plan is. Het meest gehoorde gerucht is dat de club achter een pitcher aanzit, maar of dat Brennan Malone, George Kirby, Alek Manoah of Matthew Allan is: geen idee.
We gaan hier voor Malone op basis van recente verhalen dat meerdere high-ups in de Phillies-organisatie aanwezig waren bij één van Malone’s beste optredens dit seizoen, waarin hij diep in de wedstrijd nog 96-99 mph gooide. Highschoolers met zoveel power in de pitching-arm, die zijn altijd gewild.
ALTERNATIEVEN
George Kirby van Elon is de beste strike-thrower in het land en dat past ook goed bij de Phillies (die in Aaron Nola ooit een vergelijkbaar profiel draftten). De overige namen staan hierboven al vermeld. Outside shots: Bryson Stott — die ver aan het vallen is in onze Mock –, 3B Josh Jung, RHP Quinn Priester en SS Gunnar Henderson.
#15 LOS ANGELES ANGELS
Bryson Stott (SS) University of Nevada Las Vegas
Hier gaan we out on a limb, want er zijn vrijwel geen meldingen van Stott naar de Angels… maar daarom is het juist zo’n interessante pick. Het is niet gek dat de club weinig tot niet aan de kortestop is gekoppeld, want veel mock drafts dichten hem een hogere draftplek toe dan wij. Mogelijk zitten we er dus enorm naast en zijn het inderdaad de Giants of misschien zelfs toch de Blue Jays die voor de infielder kiezen, maar wij zien minder upside in Stott dan dat. Toch is hij te goed om op plek 15 te laten lopen en de Angels hebben gemerkt hoe belangrijk een goede kortestop is, zeker nu Andrelton Simmons al een tijdje geblesseerd is.
ALTERNATIEVEN
Keoni Cavaco is de meeste getipte Angels-keuze. De Eastlake High School derdehonkman speelt in Chula Vista, Californië, dus de Angels hebben hem veel kunnen bekijken (en schijnen hem geweldig te vinden). Ook een aantal high school-werpers staat op hun radar.
#16 ARIZONA DIAMONDBACKS
MATTHEW ALLAN (RHP) Seminole High School (Florida)
Dit is het moment dat de big money D-backs hun financiële spierballen gaan laten zien. Een high schooler lijkt dan ook voor de hand liggend en Matthew Allen is precies zo’n type. Zijn bonuseisen zijn al uitgelekt; hij wil $4 miljoen om niet naar college te gaan (hij heeft een commitment aan University of Florida). Slot money voor plek 16 is $3.75 miljoen, dus hier kunnen de Diamondbacks mooi profiteren van hun enorme bonus pool.
Allan is misschien wel de beste high school-arm van dit jaar, met drie plus pitches en een volwassen frame. Het enige obstakel (geld) is voor Arizona geen probleem.
ALTERNATIEVEN
Noem het rijtje met big bonus-eisers hier maar op: Corbin Carroll, RHP Quinn Priester, Brennan Malone.
#17 WASHINGTON NATIONALS
GEORGE KIRBY (RHP) Elon
Het extreme strikegooien van Kirby begint hem inmiddels wat helium op te leveren, want ten tijde van het schrijven van dit stuk heeft de werper 96 strikeouts en 6 walks in 77.2 innings op het bord gezet. Deze stats zijn zeker geen fluke, want in de Cape Cod League gooide hij een 1.38 ERA met een 24-to-1 strikeout-to-walk ratio bij elkaar. Geen werper in Division I toont zoveel controle en dominante stuff als Kirby. De Nationals kunnen, na het floppen van top werperprospect Erick Fedde en het wegtraden van Giolito, Lopez en Dunning voor Adam Eaton, wel weer wat pitcherprospects gebruiken.
ALTERNATIEVEN
RHP Quinn Priester krijgt wat koppelingen met Washington, net als 3B Josh Jung en C Shea Langeliers.
#18 PITTSBURGH PIRATES
LOGAN DAVIDSON (SS) Clemson
Weer zo’n club waarbij we geen flauw idee hebben: de Pittsburgh Pirates. Meerdere publicaties linken de Pirates aan Logan Davidson, de kortestop van het goede Clemson-programma, maar ook high school-kortestop Gunnar Henderson wordt in verband gebracht met de Buccos.
Tsja..
ALTERNATIEVEN
Let voor Pittsburgh — naast op Henderson — ook op George Kirby, Quinn Priester en RHP J.J. Goss.
#19 ST. LOUIS CARDINALS
QUINN PRIESTER (RHP) Cary-Grove High School (Illinois)
Veel publicaties schrijven Brett Baty hier naar de Cardinals toe, maar die hebben wij al ruimschoots van het bord af, dus .. in dat geval gaan we met de historische trend dat de Cards een high schooler kiezen, zoals ze de afgelopen drie drafts in de eerste ronde deden.
Priester is een ruwe diamant: met weinig training toch al heel goed. De Cardinals kunnen goed opleiden, dus zullen een project als Priester niet uit de weg gaan.
ALTERNATIEVEN
Iemand uit de vorige 10 picks die een beetje zakt in de draft. Cardinals gaan best player available hier.
#20 SEATTLE MARINERS
JOSH JUNG (3B) Texas Tech
Jung is één van de betere, zo niet de beste, derdehonkman in college baseball dit seizoen en speelde afgelopen jaar ook voor het Collegiate Team USA op het toernooicircuit. Nu klinkt dat allemaal heel lovend, maar Jung glanst vooral vanwege het feit dat hij weinig slecht doet, meer nog dan dat hij veel dingen echt goed doet. Toch begint er zich wat helium te vormen rondom de Texaan, dus hij is onze pick voor mogelijke hoogste stijger. Het zou ons niet verbazen als hij 5-10 picks eerder van het bord gaat.
De Mariners hebben in zes van hun laatste zeven drafts een college-speler gekozen en zijn drie-uit-drie op dat gebied in de laatste drie drafts. Jung past ook in het plaatje van de slagmensen die Seattle de laatste jaren gekozen heeft in Evan White en Kyle Lewis. Ook Jung heeft een goed slagoog en is in zijn drie jaar bij Texas Tech vaker met vier wijd op het honk gekomen dan met drie slag naar de kant gegaan. Iets meer power zou leuk zijn, maar een .346/.452/.562 career triple-slash is niet gek.
ALTERNATIEVEN
George Kirby, Seth Johnson en JJ Goss zijn mogelijke alternatieven, als Seattle de pitching-route gaat. Vooral Johnson en Goss zouden echter wel vroeg van het bord gaan, op plek 20.
Van 3 tot en met 5 juni 2019 vindt in New York City weer de jaarlijkse First Year Player Draft plaats. Teams zoeken tijdens de festiviteiten naar een sprankje hoop voor de toekomst en hopen hun jeugdopleidingen weer van nieuw elan te voorzien.
Na een historisch slecht seizoen in 2018 hebben de Baltimore Orioles de twijfelachtige eer om dit jaar als eerste te mogen kiezen. De organisatie uit Maryland wordt gevolgd door de Kansas City Royals en de Chicago White Sox. De Miami Marlins en Detroit Tigers ronden de top 5 af. Opvallend genoeg beschikken geen van deze ploegen over de grootste ‘bonus pool’ als het op keiharde dollars aankomt. Die positie is vergeven aan de Arizona Diamondbacks, die veel compensatie hebben verzameld en maar liefst ruim $16 miljoen uit te geven hebben.
De eerste ronde van de Draft ziet er verder als volgt uit:
De Diamondbacks ontvangen ook nog twee compensatie-picks (op plek 33 en 34) voor het verlies van Free Agents A.J. Pollock (aan de Dodgers) en Patrick Corbin (aan de Nationals). De Braves hebben dit jaar een compensatie-pick wegens het niet hebben kunnen vastleggen van Carter Stewart, hun first round selection in 2018.
De competitive balance round (picks 35 – 41) levert extra keuzes op voor de Marlins (35), Rays (36), Pirates (37, wegens het niet-contracteren van Gunnar Hoglund), Yankees (38, via trade met Reds), Twins (39), Rays (40, via trade met A’s) en Rangers (41, via trade met Brewers).
MOCK DRAFT
Zoals bij SportAmerika inmiddels traditie is, blikken we ook dit jaar weer vooruit naar de mogelijke keuzes van de verschillende teams binnen de Major League, mock draft style. Wat wil dat zeggen? Simpel: we gokken op de plek waar wij denken dat spelers gekozen gaan worden. We kijken bijvoorbeeld naar talent (welke spelers verdienen een hoge draftplek?), positie (welke veldpositie heeft een organisatie het hardst nodig?), draftgeschiedenis (kiest een organisatie vaker high schoolers of college-spelers, kiezen ze slagmensen of pitchers?) en nog veel meer.
In de aard der zake blijft dit natuurlijk gokwerk. Soms gokken we aardig goed; in 2018 voorspelden we de top 4 helemaal goed en hadden we 7 van de eerste 10 gekozen spelers in die correcte regio geplaatst. Soms gaat het iets minder; in 2017 hadden we slechts 2 spelers op de juiste plek, maar dan wel weer 8 van de 10 eerste spelers van het bord goed (alleen de plek/clubs niet).
Wat betreft de Draft van dit jaar kunnen we een paar zaken met zekerheid zeggen:
Dit is qua talent één van de meest top heavy en minst diepe drafts in jaren, waar het spelerstalent na de bovenste 15-20 picks ineens enorm snel opdroogt.
De pitching is dit jaar van een abominabel niveau, met slechts een handvol werpers die in aanmerking komen voor een top 15 selectie.
Door het gebrek aan pitching kan dit de eerste draft in de geschiedenis worden waarbij de eerste zes plekken naar positiespelers gaan.
Dan, op naar de glazen bol. We beginnen vandaag met picks 1 tot en met 10. Selecties 11-20 volgen woensdag, met 21-32 donderdag.
#1 BALTIMORE ORIOLES
ADLEY RUTSCHMAN (C) Oregon State
Lang leek het duidelijk: Baltimore kiest Bobby Witt Jr. op 1/1. De organisatie stelde een klein jaar geleden Witt Jr.’s oom aan binnen de pro-scouting-afdeling, dus alle pijlen leken te wijzen op een voorbereiding om de Texaanse kortestop te selecteren. Dat zou ook mooi in het plaatje van de laatste jaren passen: de Orioles hebben een grote voorkeur voor highschool-talent. Vorig seizoen koos de club Texaanse werper Grayson Rodriguez, in 2017 werper DL Hall, in 2015 waren twee van de eerste drie Orioles-picks highschoolers en ook in 2014 en 2013 ging pick nummer 1 naar een scholier.
Veel succes hebben die selecties echter voorlopig niet opgeleverd. De Orioles staan bekend als een club die enorm slecht draft, slecht ontwikkelt en de internationale markt links laat liggen, maar met een nieuwe GM aan het roer kan alles dit jaar anders worden. Daarbij: Rutschman is de beste speler in college baseball in 2019. De switch-hitting catcher van de nationaal kampioen uit 2018 (Oregon State) slaat dit jaar de competitie aan gort en is al omschreven als “the best Draft Prospect since Bryce Harper“. Easy pick, toch?
Naast zijn aanvallende capaciteiten is Rutschman ook nog eens de beste (of één van de beste) defensieve catchers in College Baseball. Hij is dan ook de concensus nummer 1 pick, zeker na zijn optreden in de College World Series van vorig jaar. Rutschman zou de tweede speler van dat team worden die in de top 4 gedraft wordt; tweedehonkman Nick Madrigal ging vorig jaar op plek 4 naar de White Sox.
ALTERNATIEVEN
Met Baltimore weet je het echter nooit, dus Bobby Witt Jr. is een serieus alternatief, hoewel ook Andrew Vaughn (University of California) in het plaatje zou passen. Voor ons gaat het echter tussen Rutschman en Witt Jr. De kortestop is, na een moeilijke periode, weer helemaal terug in de conversatie als first overall pick.
#2 KANSAS CITY ROYALS
BOBBY WITT JR. (SS) Colleyville Heritage High School, Texas
Aan alle kanten gonst het van de geruchten dat de Kansas City Royals all-in zijn voor Bobby Witt Jr. De zoon van voormalig Major Leaguer Bobby Witt is één van de beste high school kortestops in het land en wordt door meerdere teams begeerd. Toch is het opvallend dat zijn draft stock eind vorig jaar behoorlijk gedaald was. Er was namelijk een probleem met zijn onderstel: Witt Jr. kon aan slag zijn benen niet stabiel onder zijn lijf krijgen en teveel bewegende delen maakten van zijn swing een puinhoop.
Hij heeft vervolgens hard gewerkt dit onder controle te krijgen, om precies te zijn door een extra toe tap in te voeren. Het ziet er allemaal nog steeds wat wild en ongecontroleerd uit, maar er is een merkbaar verschil in de productie op te merken. Als zodanig is Witt Jr. dus weer als een speer draft boards terug opgeschoten, wat KC wel goed uitkomt. De Royals kunnen nu zonder enige vrees voor ridicule de jonge kortestop draften.
ALTERNATIEVEN
De Royals zijn zoned in op Witt Jr., maar mochten de Orioles verrassen en alsnog voor de Texaan gaan, wordt het ingewikkelder voorspellen. Je zou zeggen dat Rutschman dan de logische opvolger is, maar er kan ook ineens plek zijn voor Andrew Vaughn in KC. De club lijkt weinig interesse te hebben in CJ Abrams, JJ Bleday of één van de beschikbare werpers.
#3 CHICAGO WHITE SOX
CJ ABRAMS (SS) Blessed Trinity Catholic High School (Roswell, Georgia)
De White Sox kiezen de laatste jaren voornamelijk ervaren college-hitters in de eerste ronde van de Draft (Zack Collins en Jake Burger), dus er bestaat een gerede kans dat Andrew Vaughn, mits beschikbaar, hier de keuze wordt, als langetermijnopvolger voor Jose Abreu. De geruchten zijn echter heel sterk dat de de Sox deze pick gebruiken om hun gebrek aan diepte op de middle infield positions op te vullen en voor het eerst sinds Courtney Hawkins (2012) een high schooler in de eerste ronde te kiezen. Abrams zou dan pas de derde scholier in de draftgeschiedenis van de Chicagoans zijn (trivia: Kris Honel was in 2001 de eerste), dus het gaat wel echt tegen alles binnen de club in, maar vooruit.
Abrams’ atletische vermogen staat buiten kijf. De smalle, bliksemsnelle infielder beschikt over een kanon van een arm en maakt (zowel met aluminium als met hout) hard contact. Echte power ontbreekt nog, maar daar kan hij met de jaren ingroeien. Typetje Dee Gordon, maar dan met (veel) meer power. Abrams heeft een commitment aan Alabama, dus de White Sox krijgen vermoedelijk geen korting op zijn bonus.
ALTERNATIEVEN
Bij de White Sox hebben ze geen geheim gemaakt met hoeveel spelers ze serieuze gesprekken hebben gehad: zes stuks, onder wie vijf positiespelers en één college pitcher. Scouting director Nick Hostetler ging zelfs zo ver dat hij bij NBC Chicago meldde dat vijf van die zes spelers een dusdanige goede indruk hebben achtergelaten dat de Sox tevreden zouden zijn (wie zou die ene andere speler zijn…?).
Een keuze voor een gevorderde collegewerper, iets waar de Sox enig Draftsucces mee hebben gekend, zou een mogelijkheid zijn. Let in dat geval op Zack Thompson (LHP, Kentucky — de thuisstaat van Hostetler). Thompson kwam dit seizoen in als nummer drie pitcher op de Draftlijst achter Nick Lodolo (LHP, TCU) en Alek Manoah (RHP, West Virginia), maar is tot op heden met afstand de beste van deze drie. Hij komt wel met een aardig medisch dossier, wat zijn waarde iets drukt.
Qua positiespelers worden de Sox, naast aan Abrams en Vaughn, ook aan JJ Bleday (Vanderbilt), Hunter Bishop (OF, Arizona State) en zelfs aan Bobby Witt Jr. gekoppeld. Witt Jr.’s vader, een agent, werd onlangs door Hostetler uitgebreid geroemd als “prettig in de samenwerking.
#4 MIAMI MARLINS
J.J. BLEDAY (OF) Vanderbilt University
Overal waar je zoekt, zijn geruchten te vinden dat er een serieuze Draft-strijd aan de gang is bij de Marlins. De scouts zijn overwegend het meest gecharmeerd van college-outfielder J.J. Bleday, die zijn dagen momenteel doorbrengt bij Vanderbilt. De front office-guys, met name ene D. Jeter, schijnen echter volledig gefocust te zijn op een high school-slagman. Marlins scouting director DJ Svihlik coachte Bleday echter vorig jaar bij Vanderbilt, dus die connectie gaat van serieuze invloed zijn.
Wie dit gaat winnen, is nog onduidelijk, maar we hopen dat Jeter inziet dat hij niet de aangewezen persoon binnen dit proces is om zijn zin te krijgen. In een organisatie met nul toekomst, is een oudere speler geen gek idee. Dan hebben Marlins-fans tenminste iets om naar uit te kijken.
Bleday OPS’t al twee seizoenen over de 1.000 en zag zijn homerunproductie dit seizoen echt ontploffen. De outfielder sprong van 4 homeruns in 2018 naar 23 (and counting) in 2019. Hij is één van de spelers met het meeste ‘helium’ in de top 10 en blijft maar stijgen. Het feit dat hij enkele weken geleden het all-time, single season homerunrecord van Vanderbilt verbrak, helpt daar wel aan mee.
ALTERNATIEVEN
Riley Greene (OF) is de high school-outfielder waar Jeter mogelijk zijn zinnen op heeft gezet. Ook Andrew Vaughn, mocht hij niet toch in de top 3 gaan, is een kanshebber. Het is bij de Marlins echter volkomen onduidelijk wie de interne machtstrijd gaat winnen.
#5 DETROIT TIGERS
RILEY GREENE (OF) Hagerty High School, Florida
De Tigers, die vorig jaar goud lijken te hebben geslagen met Casey Mize, kiezen dit jaar op plek vijf en worden veelvuldig aan positiespelers gelinkt. Sterker nog: ze worden eigenlijk maar aan twee spelers gekoppeld: Greene en J.J. Bleday. In onze Mock Draft graaien de Marlins Bleday voor de neus van Detroit weg, maar met Greene nemen ze in de Motor City ongetwijfeld ook genoegen. Wie weet, misschien kunnen de Tigers de aantrekkingskracht van de knuppel van Vaughn niet weerstaan.
Greene heeft een commitment aan University of Florida, dus hij zal niet met korting komen. Desondanks is hij gegarandeerd van een plekje in de top 10, met de Tigers als gedoodverfde front runner. Greene is enorm atletisch, maar heeft een erg lange, trage swing waar nog wel wat aan moet worden gesleuteld. Hij doet ons wat denken aan Jo Adell: een ruwe diamant, waar de potentie vanaf druipt, maar nog wel wat professionele begeleiding op moet. Dat lukte de Angels bij Adell goed. Kijken of Detroit er ook iets van kan.
ALTERNATIEVEN
J.J. Bleday, Andrew Vaughn.
#6 SAN DIEGO PADRES
ANDREW VAUGHN (1B) University of California
Er zijn weinig slagmensen in deze draft beter dan Cal’s Andrew Vaughn. De winnaar van de Golden Spikes Award voor beste collegespeler in 2018 liet vorig jaar geen spaan heel van Division I-pitching. Als tweedejaars student sloeg hij .402 met een 1.350 OPS (!), 23 homeruns, 63 RBI’s en een .531 (!) OBP in 199 slagbeurten. Deze statistieken waren voldoende om 2018 first overall Draft pick Casey Mize achter zich te laten in de Golden Spikes-verkiezing.
Dit seizoen ging het de eerstehonkman, na een vliegende start, iets minder voor de wind en stokte de productie iets. Toch wordt er gesproken over een mogelijke top vijf-selectie voor de net 21-jarige Vaughn. Om toch iets af te wijken van de concensus, maken wij van hem de verrassende ‘daler’ in de top 10.
Hij is een wat eenzijdige speler en eerstehonkmannen moeten All-World-achtige productie leveren om het in de Majors te maken, maar Vaughn heeft de capaciteiten om dit te doen. De geschiedenis is tegen hem; eerstehonkers in de eerste ronde hebben geen best track record. Aan Vaughn om deze reeks te doorbreken. Plek 6 is dan ook vroeg genoeg. San Diego heeft meer dan genoeg kunnen zien van Vaughn; de stad ligt een uurtje vliegen bij Cal vandaan.
ALTERNATIEVEN
Dit is één van de picks waar de boel zomaar kan ontsporen voor onze mock draft, want Vaughn in de top 3 zou niemand echt verbazen. Ook zou het niet gek zijn als de Padres een jongere route kiezen en een high school of Junior College-speler selecteren, zoals bijvoorbeeld Jackson Rutledge of Brett Baty. Ook Bleday en Witt Jr. zijn, mochten de voorgaande teams hun strategie aanpassen, hier in play voor San Diego.
#7 CINCINNATI REDS
NICK LODOLO (LHP) Texas Christian University
De eerste pitcher gaat bij ons op plek 7 van het bord, en wel naar de Cincinnati Reds. Lodolo is een low ceiling/high floor guy die een moeizaam seizoen doormaakt. Het is dan ook te wijten aan het volledige gebrek aan enigszins interessante werpers in deze draft dat hij als eerste pitcher gedraft kan worden.
In 2016 werd Lodolo nog gedraft door de Pirates (plek 41), maar hij besloot niet te tekenen. Die keuze blijkt correct te zijn geweest, want vorig seizoen groeide de lange lefty uit tot één van de mogelijke sterren van deze aankomende draft. Het is hem echter niet gelukt om zijn goede lijn door te zetten, maar met een mid-90s fastball vanaf de linkerkant zal er nog steeds top 10 interesse in hem zijn.
ALTERNATIEVEN
De Reds worden ook gelinkt aan Hunter Bishop (OF) en Bryson Stott (SS). Eerstgenoemde is inderdaad een goede kandidaat voor een top 8 pick, terwijl Stott met moeite binnen de top 10 zou moeten komen.
#8 TEXAS RANGERS
BRETT BATY (3B) Lake Travis High School (Texas)
De Rangers willen geld besparen in de vroegere rondes, om later in de draft wat meer speelruimte te hebben. Dit is geen nieuwe informatie, want dezelfde drie spelersnamen blijven maar naar voren komen: RHP Jackson Rutledge, 3B Kody Hoese en 3B Brett Baty. Met de hoeveelheid ‘helium’ die Baty de laatste weken naar boven heeft gestuwd in acht genomen, kunnen we er niet omheen: Texas zoekt het dicht bij huis.
Baty heeft een geweldige swing en is een persoonlijke favoriet vanwege zijn power. Waarom dan korting? Twee redenen: hij is ruimschoots 19 wanneer de draft plaatsvindt (oudere high schoolers zijn goedkoper) en de Rangers worden ook veelvuldig gekoppeld aan Jimmy Lewis, Baty’s teamgenoot, voor de tweede ronde. Dit zou kunnen duiden op een gentlemen’s agreement: pakketdealtje voor korting, iets wat vaker is voorgekomen.
Kiest Texas niet voor een kortingsronde, dan kan het bijna niet anders of Hunter Bishop gaat naar Arlington.
ALTERNATIEVEN
Jackson Rutledge, Kody Hoese, Hunter Bishop.
#9 ATLANTA BRAVES
HUNTER BISHOP (OF) Arizona State University
De Braves krijgen deze compensatie pick voor het niet kunnen vastleggen van Carter Stewart in de Draft van 2018. De club zal zich in de handen knijpen als op plek 9 Hunter Bishop te stelen is. Met een ongelooflijke boost in power (van 10 homeruns / 100 wedstrijden in 2018 naar 22 homeruns / 49 wedstrijden in 2019) schoot Bishop eerder dit jaar de draft boards op.
Een nieuw swingmechanisme, waarin hij iets door zijn knieën zakt en als een soort springveer zichzelf loslaat, heeft mogelijk tot de power boost geleid, maar het lijkt ons ook iets waar Major League-teams nerveus van worden en hem af willen leren. Hoe meer bewegende elementen in een swing, hoe meer kans op problemen. Toch is Bishop een top 10 talent, als totaalpakketje: de hit-tool, defense en arm zijn legit.
De outfielder is overigens het jongere broertje van Seattle Mariner Braden Bishop.
ALTERNATIEVEN
Baylor’s catcher Shea Langeliers, RHP Jackson Rutledge en UNLV kortestop Bryson Stott worden ook aan Atlanta gekoppeld.
#10 SAN FRANCISCO GIANTS
ALEK MANOAH (RHP) West Virginia
Het leek voor dit seizoen een tweestrijd te worden tussen Lodolo en Manoah wie de hoogste gedrafte werper zou worden, maar hoewel Lodolo zeker geen goed seizoen draait, heeft Manoah het nog zwaarder. Een aantal weken geleden speelden Lodolo’s TCU en Manoah’s West Virginia tegen elkaar, met beide aces op de heuvel. Met de tribunes propvol met scouts zagen de toeschouwers een implosie bij Manoah (6.0 IP, 8 H, 4 ER, 5 K, 4 BB), die dan ook de onderlinge matchup met Lodolo verloor. Het zou dan ook totaal niet verrassend zijn als Manoah richting pick 15 valt, maar voor nu (en omdat het hierna verder echt koffiedik kijken wordt) houden we het op de Giants.
Laten we namelijk één ding niet vergeten: Manoah heeft een hoger plafond dan welke collegepitcher in deze draft dan ook, wat best goed bij het front office in San Francisco past. Farhan Zaidi en de zijnen hebben in het verleden geen bezwaar gehad met gokken op upside. Met nul pitching talent in de Minors (want laten we eerlijk zijn: Tyler Beede is het antwoord op alle problemen aan de Bay Area ook niet) lijkt dit een uitgelezen kans om wat oomph toe te voegen aan de toekomst.
ALTERNATIEVEN
UNLV kortsestop Bryson Stott en Missouri OF Kameron Misner schijnen ook op het lijstje van de Giants te staan, wat — zeker voor Misner — een behoorlijke reach zou zijn.
We zijn begonnen aan de climax van het seizoen. De Boston Bruins en de St. Louis Blues kruisen de degens in de Stanley Cup Final. Natuurlijk houden we je bij SportAmerika op de hoogte van de ontwikkelingen in deze finale!
DE HEADLINES
Bij de Boston Bruins zag het er aanvankelijk allemaal wat onwennig uit. De ploeg had elf dagen geen wedstrijd gehad en het gebrek aan wedstrijdritme deed zich voelen in de openingsfase. Brayden Schenn had er geen boodschap aan en zette de St. Louis Blues op voorsprong. Zonder groots te spelen wisten de bezoekers de Bruins daarna aardig in toom te houden. Sterker nog, na een minuut in de tweede periode lag de puck alweer achter Tuukka Rask. Dit keer was Vladimir Tarasenko, met zijn negende van de play-offs, de boosdoener. De aansluitingstreffer van Connor Clifton leek de Bruins te reanimeren. Opeens waren zij de betere ploeg en kwamen de Blues nauwelijks nog uit de eigen D-Zone. De gelijkmaker van Charlie McAvoy was dan ook een logisch gevolg. In de derde bezorgde Sean Kuraly Boston de verdiende voorsprong. De 4-2 van Brad Marchand maakte aan alle onzekerheid een einde.
DE HIGHLIGHTS
UP NEXT
TUSSENSTAND IN DE SERIE: Boston leidt 1-0
Na een moeizame eerste periode vond Boston in de tweede iets van ritme. Na de gelijkmaker van McAvoy draaiden de Bruins de duimschroeven aan. St. Louis kwam er lange tijd niet meer aan te pas en moest het zelfs ruim tien minuten doen zonder shot on goal. In 60 minuten kwamen de Blues uiteindelijk tot 20 doelpogingen. De meeste daarvan noteerde de ploeg al in de eerste periode. St. Louis was in deze Game 1 geen moment zichzelf. Tot nu toe kon de ploeg in dit postseason telkens de tegenstander onder druk krijgen, maar in dit duel werden ze vooral zelf omsingeld. Donderdag (02.00 uur CET) zullen ze hun bekende cycling game wat meer van de grond moeten krijgen. Craig Berube zal zijn mannen ook op het hart drukken om toch vooral uit de strafbank te blijven. Boston kreeg in Game 1 vijf keer de kans (1-for-5) op de PP.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
