Pagina 432 – SportAmerika

NBA Mock Draft 2019: pick 11 t/m 20 van de 2019 Draft

NBA

-

17 juni 2019

Op 21 juni staat de NBA Draft weer op het programma. Tijd dus voor een SportAmerika Mock Draft. In dit artikel nemen we (volgens ons) pick 11 t/m 20 van de aankomende draft met jullie door.

#11 | MINNESOTA TIMBERWOLVES – RUI HACHIMURA

We openen dit artikel met de Timberwolves, die zich met hun eerste keuze waarschijnlijk gaan richten op de wing-posities. Zowel op shooting guard, small forward als power forward ontbreekt het bij de ploeg uit Minnesota aan breedte. Op deze plek zijn er opties te over, maar wij denken dat de Timberwolves kiezen voor Rui Hachimura.
Hachimura heeft al een schat aan ervaring. Als Junior zal hij de NBA Draft ingaan, terwijl andere opties zoals Nassir Little als Freshman inconsistent was. Hachimura is precies wat de Timberwolves zoeken: iemand die er meteen kan staan en meteen kan helpen in hun push voor de playoffs tijdens 2019-20. Hachimura is een complete speler die vooral in één-tegen-één situaties nog beter kan worden. Verder kan Hachimura aanvallend zo’n beetje alles, van post moves tot mid-range tot driepunters (42%). Hij schoot zelfs 59% afgelopen seizoen. Elk seizoen bij de Bulldogs heeft hij grote stappen gezet in zo’n beetje alle aspecten van zijn spel. Verdedigend valt er niet veel te klagen, maar verbeteren kan hij altijd.
Hachimura zal waarschijnlijk vanaf de bank gaan zorgen voor de nodige breedte en zou op power forward potentieel Dario Saric uit de basis kunnen spelen. Hachimura zal in ieder geval weinig tijd nodig hebben om zich aan te passen aan de NBA en kan er meteen staan als de Timberwolves volgend seizoen proberen de playoffs te halen.

\

#12 | CHARLOTTE HORNETS – BRANDON CLARKE

PF/C | 22 jaar | 2,03 M | 97 KG | Gonzaga Bulldogs | Junior

Ondanks dat er nog niks zeker is met betrekking tot Kemba Walker lijken de Hornets zich vooral te moeten focussen op een forward die meteen wat kan toevoegen aan het team. Op deze plek in de draft zijn er nog zat keuzes, maar wij denken dat ze kiezen voor March Madness-uitblinker Brandon Clarke.
Na twee jaar bij San Jose State besloot Clarke afgelopen zomer te transfereren naar Gonzaga. Dit bleek de juiste keuze te zijn. Zijn statistieken bleven indrukwekkend en onvoorstelbaar effectief. Clarke was meerdere malen terug te vinden in highlights en is, net zoals de eerder genoemde Jaxson Hayes, een ongelooflijke atleet die in de NBA aan beide kanten van het veld meteen veel impact kan maken. Verdedigend is hij misschien nog wel beter als aanvallend. Vorig jaar noteerde hij 1.2 steals en maar liefs 3.2 blocks per wedstrijd. Naast zijn 16.9 PGG, zijn rebounding skills (8.6 RPG) en zijn effectieve 69% FG zal Clarke wel moeten werken aan zijn post moves en het creëren van schoten voor zichzelf.
Daarnaast is Clarke ook niet iemand die fantastisch schiet van afstand (27% 3PT) en vooral zijn werk rondom de ring doet. De Hornets weten wat ze met hem krijgen en zullen iemand met de skill set van Clarke vanaf de bank prima kunnen gebruiken. Met zijn ervaring, atletisch vermogen en inzet kan hij de Hornets meteen helpen in een poging de playoffs van 2019-20 te bereiken.

\

#13 | MIAMI HEAT – PJ WASHINGTON

PF | 20 jaar | 2,03 M | 103 KG | Kentucky Wildcats | Sophomore

De Miami Heat zitten financieel gezien niet in de positie om hele goede free agents binnen te harken, dus moet de breedte van de selectie op de meest goedkope manier versterkt worden: de Draft. Met deze pick zijn er twee opties: het kiezen van een shooting guard die vanaf de bank scorend vermogen brengt (Tyler Herro) of een forward die aan beide kanten van het veld het verschil kan maken en weinig tijd nodig heeft om zich aan te passen (PJ Washington). Wij kiezen voor Washington.
De sophomore van Kentucky kende een uitstekend seizoen en liet zien naast zijn goede FG% (52%) ook van afstand raak te kunnen schieten en voor spacing te kunnen zorgen (42% 3PT). Washington is geen enorme atleet en doet zijn ding vooral vanaf de grond. Daarnaast is Washington een goede O-rebounder (2.3 ORPG) en staat hij verdedigend zijn mannetje. Precies het type speler die de Heat vanaf de bank en potentieel in de basis naast Bam Adebayo missen.
In de strijd voor een plek in de playoffs zal Washington meteen een rol gaan spelen, er vanuit gaande dat Ryan Anderson met zijn buitenaardse contract weinig minuten zal maken. Samen met Derrick Jones Jr zal hij vanaf de bank de selectie van breedte moeten voorzien op power forward en wellicht ook small forward.

\

#14 | BOSTON CELTICS – TYLER HERRO

SG | 19 jaar | 1,96 M | 88 KG | Kentucky Wildcats | Freshman

De focus van de Celtics zou met deze pick moeten liggen op het versterken van hun backcourt. Kyrie Irving vertrekt waarschijnlijk en de toekomst van Terry Rozier is onzeker. Alleen Marcus Smart en Jaylen Brown zullen met zekerheid volgend jaar bij de Celtics spelen. Dat betekent dat er vanaf de bank weinig opties zijn voor Brad Stevens. Aangezien zo’n beetje iedere team hiervoor gekozen heeft voor een andere positie, zijn er shooting guards genoeg. Onze keuze valt op Tyler Herro.
Tyler Herro zou, zoals eerder genoemd, ook gekozen kunnen worden door de Heat. Maar omdat de Heat volgens ons gaan voor PJ Washington, is Tyler Herro voor het oprapen. De freshman van Kentucky was vorig jaar vooral tijdens March Madness uitstekend en kwam uiteindelijk uit op 14.0 PPG, 46% FG en 36% 3PT. Herro is een veel betere schutter dan zijn percentages doen denken. De Celtics hebben, zeker als Marcus Smart en Jaylen Brown de basis vormen, wat schutters nodig vanaf de bank. Herro lijkt gemaakt voor deze functie. Mocht Herro beschikbaar zijn lijkt deze keuze met deze pick dan ook een no-brainer te zijn.

\

#15 | DETROIT PISTONS – KELDON JOHNSON

De Detroit Pistons hebben gaten om op te vullen op shooting guard en small forward. De ploeg uit Detroit zal op zoek zijn naar iemand die er meteen zal staan en het duel kan aangaan met Luke Kennard, Langston Galloway en wellicht Glenn Robinson III. Keldon Johnson en Nickeil Alexander-Walker lijken de ideale kandidaten te zijn. Wij kiezen voor Keldon Johnson.
Na uitstekende prestaties tijdens March Madnees schoot Keldon Johnson omhoog in de mock drafts. Johnson kan op elke plek van het veld scoren (46% FG, 38% 3PT) en kan zijn eigen schot creëren. Verdedigend is hij nog niet zo effectief als dat hij kan gaan zijn, maar de potentie is er vanwege zijn lange armen en wendbaarheid. Het is geen geweldige atleet voor een shooting guard/small forward, maar wel iemand die fysiek gezien klaar is voor de NBA. Dit is precies wat de Pistons zoeken in de strijd om de onderste playoff-plekken in de Eastern Conference.

\

#16 | ORLANDO MAGIC – NICKEIL ALEXANDER-WALKER

De Orlando Magic zullen met deze pick op zoek gaan naar versterking van hun shooting guard of small forward-postitie. Drie namen worden veel genoemd: Keldon Johnson, Nassir Little en Nickeil Alexander-Walker. Wij besloten dat de Pistons zullen gaan voor de laatste optie.
Van de drie opties heeft Alexander-Walker de meeste ervaring en de beste statistieken. Aanvallend gezien kan hij op bijna alle manieren scoren. Van afstand schoot hij vorig jaar 37% en zijn algemene FG% was 47%. Hij heeft de balbehandeling om zelf schoten te creëren mocht dat nodig zijn. Alexander-Walker kan tevens prima schoten voor andere creëren (4.0 APG). Verdedigend is Alexander-Walker op zijn best. Met zijn lange armen is hij een toekomstige All-Defense speler, iets wat vooral in zijn steals terug is te zien (1.9 SPG).
Alexander-Walker zal de beste aanvaller van de tegenstander kunnen verdedigen, maar zal wel fysiek wat sterker moeten worden. Zowel aanvallend als verdedigend gezien beïnvloed dat zijn spel nog te veel. In Orlando zal hij zich meteen thuisvoelen, aangezien de Magic een team hebben met veel lange spelers. Achter Evan Fournier en Jonathan Isaac zal hij vanaf de bank de voornaamste back-up zijn op shooting guard en small forward.

\

#17 | ATLANTA HAWKS – BOL BOL

PF/C | 19 jaar | 2,18 M | 106 KG | Oregon Ducks | Freshman

Met de 17de pick zijn de Hawks voor de derde keer in deze Draft aan de beurt. Dit komt omdat Taurean Prince een paar weken geleden door Atlanta getrade werd naar de Nets in ruil voor Allen Crabbe en deze pick. Normaal gesproken is de kans niet zo groot dat de Hawks de achtste, tiende en 17de pick allemaal gaan houden en zal waarschijnlijk één of misschien wel twee van deze picks getrade worden. Wij maken deze Mock Draft echter op basis van de huidige picks. Dat betekent dat Atlanta gewoon kiest. Aangezien de grootste needs met Cam Reddish en Jaxson Hayes al zijn weggestreept, is de kans groot dat Atlanta hier een risicootje durft te nemen. Het gaat dan vooral om ruwe diamanten als Nassir Little en Bol Bol.
Ondanks dat het niet valt uit te sluiten dat de Hawks voor wat meer zekerheid kiezen (Bruno Fernando, Mfiondu Kabangele, Goga Bitadze) gaan wij voor Bol Bol. Na negen wedstrijd in het shirt van Oregon raakte de freak of nature al geblesseerd. Zijn seizoen was meteen voorbij. Desondanks hebben we wel kunnen zien dat Bol Bol net zo’n unieke speler is als Zion Williamson. Hij is ongelooflijk snel en atletisch voor iemand van 2.18 m en beschikt zelfs over zulke goede ball skills dat hij vanaf de driepuntlijn zelf schoten kan creëren. Hij schoot goed vanaf het veld (56%) en was effectief vanaf de driepuntlijn (52%). Verdedigend blink Bol Bol vooral uit rondom de basket (2.7 BPG), maar met zijn atletisch vermogen is er bijna geen positie die hij één-tegen-één niet kan verdedigen.

BLESSURE

De grote vraag, en daarmee ook meteen de reden dat hij zo ver is weggevallen, is hoe hij terugkeert van zijn blessure. Hij heeft wat privé workouts gehad, maar het risico met deze pick is behoorlijk groot. Toch denken wij dat de Hawks de gok zullen wagen.

\

#18 | INDIANA PACERS – NASSIR LITTLE

SF | 19 jaar | 1,98 M | 99 KG | North Carolina Tar Heels | Freshman

De Indiana Pacers hebben volgend seizoen met zekerheid maar acht spelers onder contract en point guard is hun grootste focus. Toch zou het een reach zijn om hier de best beschikbare PG’s (Carsen Edwards of Ty Jerome) te draften. In plaats daarvan zullen de Pacers zien dat, mocht het zo gaan als dat wij voorspellen, Nassir Little nog steeds beschikbaar is. Met alleen Doug McDermott als small forward op hun roster is dit dan ook een prima optie.
Nassir Little is misschien wel de grootste atleet in deze hele draft, maar zijn inconsistentie als freshman bij North Carolina zorgt er bij ons, en bij meerdere Mock Drafts, voor dat hij wat daalt in de eerste ronde. Toch is Little met de 18de pick een mogelijke steal. Little zal echter wel consistenter moeten worden in bijna alle aspecten van zijn spel om McDermott volgend seizoen of daarna uit de basis te kunnen spelen. Little is verdedigend in potentie heel goed vanwege zijn lichaamsbouw, maar maakt soms hele rare positionele fouten.
Aanvallend gezien heeft hij nog geen goede driepunter (27%). Little maakt er momenteel dan ook niet zoveel gebruik van. Dit betekend tevens dat zijn spel voorspelbaar is. Als hij in de NBA succesvol wil zijn, zal daar aan gewerkt moeten worden. Het is voor de Pacers te hopen dat ze het geduld hebben wat bij Little nodig zal zijn.

\

#19 | SAN ANTONIO SPURS – BRUNO FERNANDO

C | 20 jaar | 2,08 M | 108 KG | Maryland Terrapins | Sophomore

De Spurs zijn met de 19de pick voor het eerst aan de beurt en focussen zich op de posities power forward en center. Er zijn drie opties: Bruno Fernando, Mfiondu Kabengele en Europeaan Goga Bitadze. Na lang te hebben getwijfeld kiezen wij voor Bruno Fernando.
Fernando brak afgelopen seizoen door bij de Maryland Terrapins. Fernando scoorde 13.6 PPG en deed dit vooral rondom de basket. Met een belachelijke FG% van 61% was hij enorm effectief. Daar waar Fernando wel beschikt over een jumpshot en een mid-range, heeft hij de driepunter nog niet toegevoegd aan zijn arsenaal. De kans is echter aanwezig dat hier in de NBA op getraind zal worden. Fernando is een atleet die verdedigend gezien met 1.9 BPG en 0.6 SPG ook zijn steentje bijdraagt. Zonder enig probleem kan hij power forward’s en wat minder wendbare small forward’s verdedigen omdat hij wendbaar en sterk is.
Veel mensen denken dat zijn plafon niet heel erg hoog ligt, wat zo maar waar kan zijn. De Spurs hebben echter versterking nodig op de voorste twee posities en kijken meestal op hun eigen manier naar spelers. Fernando zou in San Antonio perfect passen.

\

#20 | BOSTON CELTICS – KEVIN PORTER JR

De Celtics hebben drie picks in de eerste ronde en hebben zelfs na het draften van Tyler Herro nog steeds versterking nodig op point guard, shooting guard en small forward. Kevin Porter Jr is na Sekou Doumbouya, Little en Bol de vierde speler in deze draft waar een groot risico aan verbonden is. De Celtics zijn echter zo’n team dat dit risico kan nemen vanwege de drie picks die ze tot hun beschikking hebben. Vandaar dat wij denken dat hier gekozen wordt voor Kevin Porter Jr. Er zijn echter veiligere keuzes (Carsen Edwards of Ty Jerome) die ook niet uit te sluiten zijn.
Na een rommelig freshman-seizoen bij USC, vooral buiten het veld, besloot Porter Jr dat hij in 21 wedstrijden voor de Trojans wel genoeg had laten zien om de Draft in te gaan. Kevin Porter Jr kan van elke plek op het veld scoren (47% FG, 41% 3PT) en is tevens ook nog eens een efficiënte rebounder (4.0 RPG). Porter kan zelf zijn eigen schot creëren, heeft een goede balbehandeling en is enorm atletisch. Verdedigend gezien heeft hij veel meer potentie dan dat hij tot nu toe laat zien. Dit komt vooral vanwege zijn inzet, waar veel mensen hun zorgen al over uitgesproken hebben.
De Celtics hebben in deze draft drie picks tot hun beschikking. Wij denken daarom dat de ploeg uit Boston het met Kevin Porter Jr wel aandurft. Deels omdat ze guards nodig hebben, deels omdat Porter veel getalenteerder is dan pick 20.

\

(Top Photo: NBA.com | Cover Photo: Troy Wayrynen-USA TODAY Sports)

NBA Mock Draft 2019: De eerste tien picks van de 2019 Draft

NBA

Lars Leeftink

-

16 juni 2019

0

Op 20 juni staat de NBA Draft weer op het programma. Tijd dus voor een SportAmerika Mock Draft. In dit artikel nemen we de (volgens ons) eerst tien picks van de aankomende draft met jullie door.

#1 | NEW ORLEANS PELICANS – ZION WILLIAMSON

PF | 18 jaar | 2,01 M | 129 KG | Duke Blue Devils | Freshman

De Pelicans zullen, voordat bekend werd dat zij de eerste pick zouden krijgen, al wel geweten hebben wie ze zouden kiezen. Deze pick is zo vanzelfsprekend dat bij wijze van spreken een kind de was kan doen. Zion Williamson is het grootste talent in deze draft en onder leiding van David Griffin zal er gebouwd moeten worden aan een team zonder Anthony Davis. Er zal dus een opvolger gevonden moeten worden voor de All-Star. Dan kom je vervolgens automatisch uit bij de freshman van Duke.
De enige zwakke plek van Williamson is natuurlijk zijn driepunter, die zeker nog verder ontwikkeld zal moeten worden. Toch is zijn lichaamsbouw, zijn atletische vermogen en de balbehandeling die je er gratis bij krijgt een unieke combinatie waar New Orleans nog lang van zal kunnen genieten. Echter zal voorkomen moeten worden dat Williamson het voorbeeld van Davis volgt en na zoveel jaar vertrekt vanwege gebrek aan championship-perspectief. Dit zal lastiger worden voor David Griffin dan het kiezen van de eerste pick in de 2019 Draft. Over deze pick kunnen we dan ook kort maar krachtig zijn.

\

#2 | MEMPHIS GRIZZLIES – JA MORANT

PG| 19 jaar | 1,90 M | 79 KG | Murray State Racers | Sophomore

Voor de Grizzlies lijkt de keuze voor Ja Morant ook een no brainer. In Memphis dient Morant de opvolger te worden van Mike Conley. Net zoals bij Zion Williamson is ook bij Ja Morant de vraag of zijn driepunter consistent zal zijn. In het afgelopen seizoen ging zijn 3PT% met 5% omhoog van 31% naar 36%. Vooral tijdens March Madness liet hij vaak genoeg zien dat hij driepunters vanuit elke hoek raak kan schieten. De vraag is echter of hij dit gedurende het hele seizoen vol kan houden. Ook wat extra kilo’s zou geen kwaad kunnen. Verder staan zijn ball skills, atletisch vermogen, visie en verdediging niet ter discussie. Ja Morant is de beste beschikbare point guard.
De grote vraag zal zijn wat er met Mike Conley gebeurt. Gaat hij met zijn $32 mil per seizoen (tot 2020) getrade worden naar een competitief team? Of blijft de ervaren point guard in Memphis om Ja Morant te begeleiden of zelfs samen met hem te spelen? Conley zou namelijk prima op shooting guard uit te voeten kunnen. Wordt ongetwijfeld vervolgt.

\

#3 | NEW YORK KNICKS – RJ BARRETT

SF | 20 jaar | 2,01 M | 91 KG | Duke Blue Devils | Freshman

De Knicks zitten in de positie dat zijn het derde en laatste favoriete snoepje van iedereen uit de overvolle snoepzak mogen pakken. Kortom, ze zullen moeten leven met de speler die met de derde pick nog over zal zijn. In ons geval is dat RJ Barrett. Wie vervolgens kijkt naar het roster van de Knicks ziet dat dit een prima combinatie is. RJ Barrett wordt gezien als een small forward. Toch zou Barrett op shooting guard ook prima uit de voeten moeten kunnen. Gezien het feit dat de Knicks op SG en SF nog op zoek zijn naar hun speler van de toekomst lijkt Barrett in ieder geval één van die plekken te kunnen vullen.
RJ Barrett is één van de, zo niet de meest complete speler in deze draft. Er is eigenlijk niets wat Barrett niet kan. Er zijn wat twijfels over zijn jumpshot, wat niet gek is gezien zijn 31% 3PT afgelopen seizoen. Net zoals Williamson en Morant zal ook Barrett moeten bewijzen dat hij consistent driepunters binnen kan schieten. Echter ligt de kracht van Barrett, net zoals bij Williamson en Morant, in het naar de basket toegaan en vandaar uit het maken of creëren van schoten. Verdedigend is Barrett ook meer dan prima, ondanks dat hij aan die kant van de bal wel wat minder potentie heeft dan Williamson en Morant.
Mario Hezonja en Lance Thomas vertrekken uit New York en er zijn twijfels over Allonzo Trier en Damyean Dotson als opties voor de lange termijn. Deze twijfels zullen er bij RJ Barrett en Kevin Knox (vorig jaar gedraft) niet zijn. Samen met Dennis Smith Jr en Mitchell Robinson zullen zij de komende jaren in New York de core moeten gaan vormen.

\

#4 | NEW ORLEANS PELICANS – JARRETT CULVER

SG | 20 jaar | 1,96 M | 88 KG | Texas Tech | Sophomore

De Los Angeles Lakers zouden als eerste een keuze moeten maken tussen de spelers na de drie top prospects. In de nacht van zaterdag op zondag veranderde echter plots de situatie. De vierde pick in de 2019 Draft was onderdeel van de Anthony Davis-trade. Daardoor mogen de Pelicans ineens de vierde pick gebruiken. De Pelicans kunnen deze pick zo maar eens opnieuw traden aan teams die graag in de top-vijf terecht willen komen. In deze Mock Draft doen wij echter niet aan trades en gaan wij uit van de huidige volgorde. Het zal in dat geval gaan tussen Darius Garland en Jarrett Culver.
Wij gaan voor Culver, simpelweg omdat de Pelicans nog een shooting gaurd missen waar ze mee verder kunnen. Culver is een fantastische verdediger die het verschil kan maken en drie a vier posities kan verdedigen. Zo kan hij aan die kan van de bal ook Jrue Holiday en Lonzo Ball te hulp schieten. Vorig seizoen nam Culver de Red Raiders aan de hand door van 11.2 PPG in 2017-18 naar 18.5 PPG te gaan in 2018-19. Zijn enige probleem? Zijn driepuntschot. Vorig jaar schoot Culver 30% van 3PT, het jaar daarvoor 38%. Het is niet dat hij ze niet raak kan schieten, alleen de consistentie ontbreekt nog. In New Orleans zal echter niet verwacht worden dat hij 20.0 PPG scoort. Simpelweg de ballen schieten die naar hem toegeworpen worden en de beste speler van de tegenstander verdedigen zal voldoende zijn. Met Brandon Ingram, Williamson en Holiday staat er om hem heen genoeg scorend vermogen.
Met Holiday en Ball is de point guard-positie wel in orde, terwijl met Ingram (SF), Zion (PF) en een free agent center de andere posities ook goed bezet zijn. Op shooting guard loopt wel wat talent rond, maar niet het type Culver. Hij zal samen met E’Twaun Moore en Josh Hart moeten gaan uitvechten wie in New Orleans op shooting guard de starter wordt.

\

#5 | CLEVELAND CAVALIERS – DEANDRE HUNTER

SF | 21 jaar | 2,01 M | 102 KG | Virginia Cavaliers | Sophomore

De Cleveland Cavaliers draften vorig jaar met Collin Sexton hun point guard van de toekomst. Gedurende het seizoen is gebleken dat Sexton op shooting guard iemand mist die hem kan helpen. J.R. Smith is zijn plek kwijt, Jordan Clarkson is hooguit een sixth man en Brandon Knight een back-up. Dus zal de keuze normaal gesproken vallen op een shooting guard of small forward. Het lijkt te gaan tussen twee spelers die een paar maanden geleden nog in de finale van March Madness speelden: Jarrett Culver en DeAndre Hunter.
Omdat Culver vlak hiervoor (mogelijk) door de Pelicans wordt gekozen, gaan wij voor Hunter. DeAndre Hunter is de meest complete speler in deze draft. Er is niks wat Hunter niet kan, wat ook meteen zijn zwakte is. Hij is de beste verdediger in deze draft en heeft bij Virginia ook laten zien dat hij een prima spot up shooter is. Hij zal echter wel moeten profiteren van de creativiteit van andere spelers om zich heen. Zelf schoten creëren is namelijk niet zijn kracht.
Gelukkig voor hem wordt er in Cleveland niet van hem verwacht dat hij veel moet scoren. Dat zullen Sexton, Cedi Osman en Kevin Love vooral doen. Hunter hoeft alleen te vangen en te schieten en verdedigend de beste speler van de tegenstander uit te schakelen. Een three-and-D speler dus, iets wat hij tijdens zijn eerste seizoenen bij Virginia goed deed en waar zijn speelstijl tevens voor is gemaakt.

\

#6 | PHOENIX SUNS – DARIUS GARLAND

De keuze voor de Phoenix Suns lijkt niet zo heel lastig te zijn: Darius Garland of Coby White. Degene die na vijf picks nog over is zal volgend seizoen in Phoenix spelen. Op bijna elke positie hebben de Suns een speler waar mee verder gewerkt kan worden, behalve op point guard. Jimmer Fredette vertrekt waarschijnlijk en Elie Okobo en De’Anthony Melton zijn vooralsnog niet goed genoeg gebleken.
Dankzij de Davis-trade zijn beide point guard-opties waarschijnlijk nog beschikbaar. Wij kiezen hier voor Garland, ondanks dat hij terugkomt van een blessure en vorig seizoen maar vijf duels heeft gespeeld. Garland is een enorme maar lichte atleet, een fantastische spelmaker en is verdedigend nu al prima met de potentie om All-Defense te worden in de NBA. Daarvoor zal hij aan die kant van de bal echter wel wat consistenter moeten worden. De echte reden waarom we voor Garland kiezen is zijn schietkwaliteiten. Garland kan op letterlijk elke manier scoren. Lay-ups, dunks, mid-range en driepunters.
Darius Garland, Devin Booker, Josh Jackson, Mikal Bridges, T.J. Warren en DeAndre Ayton zullen voor de komende jaren de core moeten vormen voor de Suns onder leiding van een nieuwe trainer: Monty Williams.

\

#7 | CHICAGO BULLS – COBY WHITE

PG | 19 jaar | 1,96 M | 83 KG | North Carolina Tar Heels | Freshman

Ook bij de Chicago Bulls is het duidelijk wat voor positie hier gedraft moet worden: point guard. Dankzij de Anthony Davis-trade zou het ineens goed mogelijk kunnen zijn dat Garland of White nog beschikbaar is als de Bulls mogen kiezen. In onze Mock Draft is dat het geval. De keuze wordt voor de Bulls nog wat makkelijker gemaakt door de Suns, die even hiervoor volgens ons voor Garland gaan. Dat betekent dat Coby White nog over is.
White zal gezien de roster-situatie in Chicago gaan concurreren met Khris Dunn op point guard worden. White is behoorlijk lang en sterk voor een point guard en staat vooral bekend om zijn scorend vermogen. Er zijn amper schoten te ontdekken die White niet in zijn arsenaal heeft. Een scorende point guard dus, geen spelmaker. White loopt op dit gebied achter op concurrent Garland en zal dit in de eerste jaren van de NBA nog moeten leren. Zijn situatie is vergelijkbaar met die van Collin Sexton vorig jaar.
De basis in Chicago lijkt, op point guard na, wel vast te staan. Zach LaVine (SG), Otto Porter Jr (SF), Lauri Markkanen (PF) en Wendell Carter Jr (C) zullen de meeste minuten gaan maken. Coby White zal dus samen met Khris Dunn moeten gaan uitmaken wie de startende point guard in Chicago gaat worden.

\

#8 | ATLANTA HAWKS – CAM REDDISH

SF | 19 jaar | 2,03 M | 98 KG | Duke Blue Devils | Freshman

De Atlanta Hawks hebben drie picks in de eerste ronde. Er moet dan ook niet verbaast gereageerd worden als de Hawks proberen om één of twee van die picks te traden voor een pick in de top vijf. Zeker de vierde pick van de Pelicans is na de AD-trade zeer aantrekkelijk geworden. Maar aangezien wij uitgaan van de huidige draft-volgorde is dit gewoon een pick van de Hawks. De focus lijkt, zeker na de Taurean Prince-trade, te liggen op een small forward. Aangezien Culver en Hunter in onze Mock Draft al voor de neus van Atlanta weggekaapt zijn, blijft Cam Reddish over.
De Freshman van Duke begon als top-drie pick aan het seizoen, maar zakte gedurende 2018/19 weg uit de top-vijf. Hij presteerde het minst van de drie Duke-freshman en raakte vlak voor de draft ook nog eens geblesseerd. Hij is hierdoor wel wat gedaald, maar buiten de top-tien zou Reddish niet moeten vallen. Reddish heeft afgelopen seizoen laten zien het moeilijk te hebben met het creëren van zijn eigen schot. Desondanks is het een fantastische schutter die, mochten er creatieve spelers om hem heen staan, fantastisch kan presteren als three-and-D small forward. Zijn verdediging is namelijk al meer dan prima en gezien zijn lichaamsbouw kan dit alleen maar beter worden.
Hij zal de nieuwe small forward worden van Atlanta en samen met Trae Young (PG), Kevin Huerter (SG), Omari Spellman (PF) en John Collins (C) de basis van de Hawks gaan vormen.

\

#9 | WASHINGTON WIZARDS – SEKOU DOUMBOUYA

SF/PF | 19 jaar | 2,06 M | 95 KG | Limoges CSP

De Washington Wizards lijken met deze pick vooral hun small forward-positie te willen versterken. Momenteel is tweedejaars Troy Brown Jr in Washington de enige speler op die positie. De Wizards lijken op die plek een speler te kunnen kiezen die de tijd nodig heeft om zich te ontwikkelen. De Wizards zullen het volgend seizoen namelijk moeten doen zonder John Wall en de kans is dus niet zo heel groot dat het team heel competitief gaat zijn. Dus denken wij, en met ons vele anderen, dat de Wizards gaan voor ruwe diamant Sekou Doumbouya.
De 19-jarige small forward speelt pas sinds zijn 12de basketbal en is dus nog steeds verschillende aspecten van het spel aan het leren. Deze tijd zal hij nodig hebben als hij volgend seizoen in de NBA zijn minuten zal maken. Andere omgeving, andere taal en een ander niveau is zeker voor een Europeaan die net basketbal speelt en geen college heeft meegemaakt een hele grote stap. Deze tijd zal hij bij de Wizards krijgen.
In Frankrijk liet hij vooral zien een efficiënte schutter te zijn vanaf elke plek op het veld (48% FG, 34% 3PT). Doumbouya kwam echter niet verder dan 7.8 PGG. Desondanks heeft de jonge Fransman de potentie om een scorende machine te worden die het lichaam heeft om verdedigend ook nog eens efficiënt te zijn.

\

#10 | ATLANTA HAWKS – JAXSON HAYES

PF/C| 19 jaar | 2,11 M | 99 KG | Texas Longhorns | Freshman

Bij de tiende pick in de Draft, en de laatste in dit artikel, komen we voor de tweede keer de Atlanta Hawks tegen. Met de achtste pick konden de Hawks de small forward-positie versterken. Nu ligt de focus op het versterken van de opties achter John Collins en Omari Spellman. Er zijn zat keuzemogelijkheden voor de Hawks, maar wij kiezen voor Jaxson Hayes.
Jaxson Hayes staat symbool voor atletisch vermogen en inzet. Hayes is niet lang voor een center en weegt ook niet veel, maar heeft bewezen bij de Longhorns als startende center van extreem grote waarde te zijn. De vergelijking als lichtere en kleinere versie van DeAndre Jordan is dan ook niet zo gek. Hij vangt alley-oops als hobby en was met een 73% FG extreem effectief rondom de basket. Verdedigend zal Hayes vooral uitblinker in het verdedigen van de paint (2.2 BPG). Zijn rebounding houdt namelijk nog te wensen over. Dit is dan ook, samen met zijn jumpshot, zijn grootste verbeterpunt richting de NBA. Ga er maar vanuit dat Jaxson Hayes de komende jaren regelmatig viral zal gaan op social media en in de top tien plays van de dag/week/maand zal staan.
Hayes heeft de skill set om vanaf de bank een grote impact te hebben. Samen met Alex Len en Miles Plumlee zal hij volgens ons de back-up gaan zijn van Omari Spellman en John Collins.

\

(Top Photo: NBA.com – Cover Photo: Richard Shiro/Associated Press)

Offseason is begonnen: Anthony Davis getrade naar Lakers

NBA

Lars Leeftink

-

16 juni 2019

1

Het moment is dan eindelijk daar: offseason 2019 starts with a bang! De geruchten waren er al meer dan een half jaar, maar eindelijk is het zover. Anthony Davis is getrade naar de Los Angeles Lakers in ruil voor Lonzo Ball, Josh Hart, Brandon Ingram en drie first round picks.

The Pelicans have agreed to a deal to trade Anthony Davis to the Lakers for Lonzo Ball, Brandon Ingram, Josh Hart, and three first-round picks – including the No. 4 overall in 2019 Draft, league sources tell ESPN.

— Adrian Wojnarowski (@wojespn) 15 juni 2019

LAKERS: ALL OUT

Voor de Lakers betekent dit simpelweg dat ze alles zetten op het winnen van een titel volgend seizoen. Het plan ontvouwde zich al vorige zomer, toen er veel spelers voor een jaar in LA kwamen basketballen. Deze spelers zijn nu allemaal weg, waardoor het totaal aan salaris zo weinig is dat er twee grote free agents binnengehaald kunnen worden. Toch geven de Lakers extreem veel op voor Anthony Davis. Kyle Kuzma wilden de Lakers duidelijk niet traden, dus was Brandon Ingram de klos. Zijn plek in LA zal overgenomen worden door Anthony Davis.
Verder waren Josh Hart en Lonzo Ball bijna de enige backcourt-spelers die de Lakers nog over hadden, wat betekent dat de Lakers nu één backcourt-speler onder contract hebben staan: Isaac Bonga. In totaal hebben de Lakers voor komend seizoen zes contractspelers. Verwacht dus veel vuurwerk van de Lakers komende zomer. Dit is nog maar het begin.

Potentiële line-up: PG: Kemba Walker\Kyrie Irving | SG: Klay Thompson/Jimmy Butler | SF: LeBron James | PF: Kyle Kuzma | C: Anthony Davis

PELICANS: BOUWEN AAN DE TOEKOMST

We wisten dat Anthony Davis voor de NBA Draft van donderdagnacht getrade zou worden zodat de Pelicans nog wat extra picks konden verzamelen. Dat hebben ze gedaan door drie first round pick van de Lakers te bemachtigen, waaronder de vierde pick van dit jaar. Met de eerste pick zal Zion Williamson naar New Orleans komen, terwijl de vierde pick getrade kan worden of kan worden besteedt aan Darius Garland of Jarrett Culver (shooting guards). Toch lijkt de kans groot dat de Pelicans deze pick zullen traden om meer spelers te bemachtigen. De Hawks zijn de grootste kanshebber om deze pick te ruilen en er zijn al meerdere teams die interesse hebben getoond. Met Josh Hart en Lonzo Ball versterken de Pelicans hun backcourt met twee jonge talenten, terwijl Brandon Ingram op small forward de toekomst zal zijn van de Pelicans.

Potentiële line-up: PG: Jrue Holiday | SG: Josh Hart/Darius Garland/Jarrett Culver | SF: Brandon Ingram | PF: Zion Williamson | C: Jahlil Okafor/Julius Randle/Nikola Vucevic

(Top/Cover Photo: Harry How/Getty Images)

Five Tool Baseball: Records, dieren en een ode

MLB

Jimmy Driessen

-

15 juni 2019

0

In de nieuwste versie van Five Tool brengen we je weer op de hoogte van de laatste opvallende gebeurtenissen in de Major League Baseball. Homerun-records, dieren en zelfs een ode aan American Football komen deze week aan bod.

HOMERUNS EVERYWHERE

De homerun-derby begint pas over een maand, maar de Philadelphia Phillies en de Arizona Diamondbacks lieten alvast een voorproefje zien. In het seizoen waar de dingers toch al veelvoudig aanwezig zijn, deden deze ploegen er nog een schepje bovenop. In zijn totaliteit werden er maar liefst 13 homeruns geslagen, een nieuw MLB record. Het vorige record stond op 12 en was in handen van de Chicago White Sox en de Detroit Tigers. Zowel in 1995 als in 2002 sloegen beide teams 12 homeruns in één wedstrijd.

VUURWERK

Vooral de Dbacks waren on fire. Zij waren verantwoordelijk voor 8 van de 13 homers die dag. De wedstrijd begon al goed voor de ploeg uit Arizona, de eerste drie slagmannen mochten een homerun noteren. Voor pitcher Jerad Eickhoff van de Phillies was deze wedstrijd een hard gelag. De werper kreeg ‘slechts’ 5 hits tegen, maar iedere hit was een homerun. De homeruns van de Phillies gingen uiteindelijk om des keizers baard, want de Diamondbacks namen de overwinning mee naar huis met een 13-8 eindstand.
Het is maar de vraag hoe lang dit record zal standhouden. De hete maanden moeten er nog aankomen en de juiced ball is een ding.

DESMOND BOOK OF RECORDS

We blijven nog even in het segment van de records hangen, alleen gaat het nu niet om een all-time record, maar om twee seizoensrecords. Kracht en snelheid zijn belangrijke tools in het baseball en Ian Desmond liet zien dat hij nog over beide eigenschappen bezit.
De outfielder van de Colorado Rockies mag zich lijstaanvoerder noemen in de categorieën “Verste homerun” en “Snelste inside the park homer”. Tegen de Chicago Cubs sloeg hij de bal met een exit velocity van 110.8 mph het veld uit. De bal vloog 486 ft de lucht in, een seizoensrecord. Hiermee verbrak hij het record dat tot nu toe gedeeld werd door Nomar Mazara en Ketel Marte, die beiden vier foot minder ver sloegen.

SNELHEID

Drie dagen later ging Desmond verder in zijn kruistocht op zoek naar records. Ditmaal waren de San Diego Padres een gewillig slachtoffer. In een tijd van 15.09 seconden sprintte de speler van de Rockies om alle honken heen om zo 3 punten op het scorebord te zetten. Deze inside the park homerun werd daarmee de snelste van dit jaar. Met een verbetering van 0.05 seconden onttroonde hij Kevin Kiermeier.
Ondanks dat deze homerun er voor zorgde dat de Rockies op een 9-3 voorsprong kwamen, lachten de Padres als laatst. Met 6 gescoorde punten in de negende inning dwongen ze free baseball af. In de twaalfde inning maakten ze de comeback compleet door met 16-12 van de Rockies te winnen.

JAPANSE CYCLE

Wat hebben Jorge Polanco, Shohei Ohtani en Jake Bauers met elkaar gemeen? Het zijn de drie spelers die in 2019 tot nu toe voor de cycle hebben geslagen. Waar Polanco de eerste en Bauers de laatste zijn, willen wij ons vooral even focussen op Ohtani.
Het enigma van de Los Angeles Angels werd de eerste Japanse speler die een single, double, triple en homerun in één wedstrijd sloeg. Op zich is het niet verwonderlijk dat hij de primeur heeft. De meeste Japanse spelers die de oversteek maken naar de big leagues zijn werpers. De positiespelers die wél in MLB terechtkomen, bezitten niet vaak een combinatie van power en speed. Zo heeft legende Ichiro Suzuki ‘slechts’ 117 van de 3089 van de raakgeslagen ballen tot homerun weten te promoveren. Ook spelers als Hideki Matsui en Nori Aoki wisten de cycle nooit te completeren.

Cycle raker, history maker. pic.twitter.com/43Wjni6gzq

— Los Angeles Angels (@Angels) 14 juni 2019

De Designated Hitter begon de wedstrijd met een homerun in de eerste inning. Twee innings later toverde hij een double uit zijn koker, die in de vijfde inning werd opgevolgd door een triple. De cycle werd gecompleteerd door een single in de zevende inning. Mede dankzij deze historische prestatie van Ohtani wonnen de Angels uiteindelijk met 5-3 van de Tampa Bay Rays.

BASEBALL BAT

Baseball en dieren zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Van de rally eekhoorn van de Cardinals tot aan de geitenvloek van de Cubs. In dit rijtje mogen nu de vleermuizen ook toegevoegd worden. De uitspraak “Wake up the bats” krijgt direct een hele andere lading. Waar je normaliter dan hoopt dat het offensieve gedeelte van je ploeg wakker gaat worden, ging het deze keer letterlijk over het wakker maken van een bat. In het duel tussen de Cleveland Indians en de New York Yankees sliep een vleermuis heel vredig in de netten van het veld.

Whenever we see a tweet saying “WAKE UP THE BATS,” this is what we’re going to assume you’re talking about … pic.twitter.com/s8qS9jriFd

— Cleveland Indians (@Indians) 9 juni 2019

De twee ploegen hadden beide niets te klagen over slapende bats. De Yankees scoorde 5 runs in de tweede inning en hielden die voorsprong lang vast. In de zesde inning kwam the Tribe terug tot één punt achterstand, iets wat ze in de zevende inning recht wisten te trekken. Uiteindelijk trokken de Bronx Bombers toch aan het langste eind. In de extra innings werd de 7-6 overwinning binnengehaald. Of de vleermuis toen nog in de netten hing, is niet bekend.

OBJ TRIBUTE

De zon is niet altijd de beste vriend van positiespelers. Dikwijls maakt hij het lastig om pop-ups en fly-balls te vangen, die ogenschijnlijk makkelijke outs lijken. Bij Danny Jansen was het deze keer niet anders. De catcher van de Toronto Blue Jays was de bal helemaal kwijt na een pop-up in de wedstrijd tegen de Diamondbacks. Toch wist hij met een atletische manoeuvre de bal nog te vangen.

Links Odell Beckham, rechts catcher Danny Jansen (SportAm graphic)

Wij weten niet of Jansen een American Football liefhebber is, maar deze vangbal leek verrassend veel op de spectaculaire catch van Odell Beckham Jr. toen deze nog voor de New York Giants speelde. Wie deed het beter: Jansen of Beckham Jr.?
De vangbal was overigens het enige hoogtepunt voor de Toronto Blue Jays die dag. De Diamondbacks walste met 8-2 over de Canadezen heen. Gelukkig had Toronto die week nog iets te vieren in een andere sport, want van het baseball moet het dit seizoen niet komen in het noorden.

Coverfoto: Monica Herndon

Dutch Watch: Ozzie on fire, Didi is terug

MLB

Hans Mulder

-

14 juni 2019

0

Vorige week schreven we nog over de worsteling van Ozzie Albies. Deze week niets dan lof voor de kleine infielder van de Atlanta Braves. Vorige week was er ook de terugkeer van Didi Gregorius in de line-up van de New York Yankees. We kunnen alvast verklappen dat Sir Didi dit in z’n eerste serie niet onopgemerkt voorbij liet gaan. Natuurlijk worden ook de overige spelers uit het Koninkrijk behandeld in deze Dutch Watch.

De Miami Marlins hadden 7 van hun laatste 10 wedstrijden gewonnen en dus konden Ozzie Albies en de Atlanta Braves hun borst nat maken. In Florida, ter afsluiting van hun korte road trip, presteerde Atlanta echter uitstekend. Ook hun Nederlandse infielder speelde naar behoren. En nog wel meer dan dat. Met name in de derde ontmoeting liet Albies van zich horen. Dat was echter nog niets vergeleken met wat hij tegen de Pirates liet zien. Met zijn Braves is Ozzie Albies inmiddels bezig aan een 7-game winning streak.
Voordat de Braves aan een lange homestand konden beginnen, moesten ze eerst nog even langs de Miami Marlins. De moed zonk de thuisploeg al snel in de schoenen, want mede dankzij een run en een RBI-single van Ozzie Albies had Atlanta al na drie innings een 4-0 voorsprong. De infielder besloot de avond 3-for-4 en kreeg ook nog één keer vier wijd. Met 7-1 werd dit eerste duel dan ook eenvoudig door de Braves gewonnen.
Zaterdag kregen de fans een pitcher’s duel voorgeschoteld. De teams kwamen gezamenlijk tot zeven hits en slechts één run. Gelukkig voor Albies (0-for-1 en één BB) en de Braves was het Austin Riley die de thuisplaat aantikte. Ozzie Albies moest zondag tot 12e inning wachten op z’n eerste en enige hit maar zijn triple leidde wel de winst in. De Braves maakten in de negende een 5-1 achterstand goed en wonnen uiteindelijk met 7-6.

“Back home they call me Big Albies and I hit dingers.”#ChopOn pic.twitter.com/HCyjGY3eYM

— Atlanta Braves (@Braves) 11 juni 2019

BEUL VAN DE BUCCOS

Fans met een voorliefde voor homeruns, of runs in het algemeen, konden hun hart ophalen tijdens de serie tussen Atlanta en Pittsburgh. In de vier wedstrijden scoorden de teams samen niet minder dan 58 runs. Gelukkig voor Albies en consorten stonden de Braves telkens aan de goede kant van de score en dat was niet in de laatste plaats te danken aan onze landgenoot, die 7-for-16 was. Het begon maandag al goed met twee solo homeruns. In de derde en de zevende inning ging de bal het stadion uit op weg naar een 13-7 zege.
Dinsdag was het opnieuw raak. Dit keer in de tweede inning, waarin drie ploeggenoten eerder al de long ball hadden geslagen. Mede dankzij de 10e homerun van Ozzie Albies wonnen de Braves, in een wedstrijd ingekort door de regen, met 7-5. De koek was daarmee echter nog niet op.
De belangrijkste klap van de infielder moest toen zelfs nog komen en het was niet eens een homerun dit keer. In een clash tussen twee zwaargewichten leek Atlanta de Pirates woensdag al vlot af te schudden. Er stond in de derde inning al 6-2 op het bord, maar de Buccos gaven niet op en knokten zich knap terug. Met Austin Riley op de honken pakte Albies zijn moment in de 11e inning. Met een RBI-double besliste hij de wedstrijd met 8-7 in het voordeel van de Braves, die donderdag voor de vierde keer op rij van de Pirates wonnen.
Opnieuw was er een hoofdrol voor Ozzie Albies. In de vijfde inning sloeg hij een double waarop Nick Markakis en Josh Donaldson konden scoren. Zelf werd hij door Matt Joyce binnengeslagen. Atlanta won met 6-5 en Albies mocht in deze serie 6 RBIs en 3 homeruns bijschrijven.

Vol goede moed begonnen de Boston Red Sox vorige week aan de belangrijke serie tegen de Tampa Bay Rays. Ze hadden weliswaar vier keer op rij gewonnen van de Kansas City Royals, maar de Rays bleken toch van een iets andere orde. Boston was niet opgewassen tegen deze tegenstander en ook Xander Bogaerts was even niet zichzelf. Tegen de Texas Rangers kregen de Red Sox kans op revanche, maar ook deze serie verliep niet zoals gehoopt.

DOMPER

Met 2-for-4 en een RBI-double in de negende inning begon de serie nog goed voor Bogaerts. De kortestop sloeg vorige week vrijdag zijn 41e RBI en z’n 19e double van het seizoen in de eerste wedstrijd tegen de Rays. Helaas voor Boston had Tampa Bay 5 runs tegenover die ene van de Red Sox gezet. Een etmaal later was het voor zowel Bogaerts als zijn ploeg huilen met de spreekwoordelijke pet op. De kortestop bleef 0-for-3, werd gewisseld en zag zijn ploeg met 9-2 hard onderuit gaan.
De tweede wedstrijd van de doubleheader ging beter. Xander Bogaerts bleef weliswaar zonder hit, maar zijn sac fly in de vijfde inning zorgde er wel voor dat Mookie Betts kon scoren. Eindelijk viel het kwartje goed voor Boston, want de ploeg won met 5-1. Het bleek echter een opleving. Bogaerts bleef 0-for-3 in de vierde ontmoeting en kon een 6-1 nederlaag niet verhinderen.

Way back, way gone. pic.twitter.com/bQThY6tNsq

— Boston Red Sox (@RedSox) 11 juni 2019

Xander Bogaerts raapte zichzelf weer bij elkaar tegen de Rangers, maar voor de Red Sox ging ook deze serie verloren. Het eerherstel bleef zogezegd uit. De kortestop opende de week met drie ground outs op rij, maar in de negende inning was daar z’n eerste van drie hits in deze serie. Ver kwam hij echter niet en ook de wedstrijd ging in extra innings verloren: 3-4.
Dinsdag was het, wat Bogaerts betreft, tijd voor de 14e homerun van het seizoen. Zijn solo homerun in de tweede inning zorgde op dat moment voor een 1-1 stand, maar de Rangers hadden er zin in en zouden ook dit duel winnen: 9-5. Bogaerts was 2-for-3 met één vier wijd. Voor z’n slaggemiddelde prima. Dat staat dit seizoen vooralsnog op .295. In de derde wedstrijd tegen Texas bleef X-Man 0-for-3, maar de Red Sox wonnen wel weer eens: 4-3.

Sir Didi is back! Afgelopen weekend, veel sneller dan verwacht, maakte de 29-jarige Amsterdammer zijn rentree na maanden van blessureleed. De onder honkballers even beroemde als beruchte Tommy John surgery hield Gregorius lang aan de kant, maar tegen de Cleveland Indians werd Sir Didi vorige week dan toch echt losgelaten. En bepaald niet zonder succes. Deze week maakte Gregorius ook zijn rentree in Yankee Stadium III. Dat gebeurde in de burenruzie tegen de New York Mets.

NOG EVEN WENNEN

Alsof hij nooit was weggeweest, zo keerde Didi Gregorius terug in de majors. Al in zijn eerste slagbeurt kwam hij door met een single, maar het ging mis toen hij er een double van probeerde te maken. Uit op het tweede honk dus. In de vierde inning was het met een infield single opnieuw raak. Daarmee was de koek ook op, want na zijn volgende twee at-bats zou Gregorius onverrichter zake terugkeren naar de dug-out. De Yankees verloren bij zijn terugkeer overigens met 5-2. Vorige week zaterdag liet Gregorius zien wat New York al die tijd had gemist. Met infielder DJ Lemahieu op de honken ging de bal voor het eerst dit seizoen het stadion uit. Al in z’n vijfde slagbeurt kon hij de homerun dus alvast afvinken. Hij was opnieuw 2-for-4, maar wederom was dit niet genoeg voor een zege. Cleveland pakte uit met een 8-4 win.

Great to have you back, Sir. pic.twitter.com/SpsVxGG3RP

— New York Yankees (@Yankees) 8 juni 2019

De derde en laatste wedstrijd in deze serie van drie werd zondag wel winnend afgesloten door de Yankees. Dit was echter niet dankzij Didi Gregorius. Pas in de negende inning maakte de Amsterdammer zijn opwachting, maar z’n eerste error van het seizoen luidde de gelijkmakende run van de Indians in: 6-6. In de tiende maakte een RBI-double van Aaron Hicks het echter alsnog goed voor de bezoekende Bronx Bombers, die met 7-6 aan het langste eind trokken.

BACK IN NEW YORK

De fans in New York konden deze week hun vertrouwde kortestop weer verwelkomen. Z’n eerste at-bat was ook meteen goed voor zijn eerste double van het jaar. Vanaf het tweede honk werd Gregorius binnengeslagen door Kendrys Morales voor de eerste run van de wedstrijd. Er zouden nog veel runs volgen, want de Yankees wonnen het duel relatief eenvoudig met 12-5. Sir Didi was 2-for-5 en zag z’n slaggemiddelde dalen van .444 naar .429. In z’n eerste 14 at-bats kwam de infielder 6 keer door met een hit. Dat de Yankees nog voorzichtig zijn met hem bleek wel in de tweede wedstrijd. Aaron Boone hield Gregorius aan de kant en zag zijn ploeg met 10-4 verliezen. Met 2-for-4 begon de international goed aan de serie van vier tegen de Chicago White Sox. Hij liep daarbij de eerste run binnen, maar met 4-5 trokken de Yankees wel aan het kortste eind.

De Los Angeles Dodgers gaan nog altijd ruimschoots aan de leiding in de NL West, maar deze week haperde de motor toch een beetje. Nadat het tegen de San Francisco Giants nog maar net goed ging, moesten ze in een serie van twee hun meerdere erkennen in stadgenoot LA Angels. Voor Kenley Jansen betekende dit opnieuw een rustige week. Je moet goed zoeken wil je een wedstrijd vinden waarin de closer speelt. Deze week kwam hij slechts één keer in actie tegen de Giants.

MAD. MAX. pic.twitter.com/65q7saXtgl

— Los Angeles Dodgers (@Dodgers) 9 juni 2019

De Giants bezetten de laatste plaats in de divisie, maar slaagden er vorige week toch in met 2-1 van de Dodgers te winnen. Voor starter Clayton Kershaw betekende dit zijn eerste nederlaag van dit seizoen. Los Angeles revancheerde zich in de tweede ontmoeting door deze met 7-2 te winnen. Een ruime zege, dus was het niet nodig om Kenley Jansen in stelling te brengen. De closer kreeg zijn kans in de derde en laatste wedstrijd van de serie. Bij een krappe 1-0 voorsprong (homerun Max Muncy) werd Jansen zondag aan het werk gezet door manager Dave Roberts. Slechts 13 pitches had de international nodig om drie slagmensen opzij te zetten. Stephen Vogt en Brandon Crawford kregen drie slag en Kevin Pillar was het haasje met een pop out. De 1-0 zege werd over de streep getrokken en Jansen kon z’n 19e save noteren. Daarbij hoort een ERA van 3.04.

VRIJAF

De Angels mogen dan niet de beste ploeg in de majors zijn, maar ze bezorgden de Dodgers deze week handenvol werk. Met één klap maakte Angels-superster Mike Trout een 3-1 achterstand ongedaan in de eerste wedstrijd. De Halos zouden hun eigen fans uiteindelijk trakteren op een 5-3 overwinning. Die stand stond ook op het scorebord na de tweede wedstrijd. De Angels scoorden al hun runs in de eerste inning en dwongen de sterker geachte Dodgers in de achtervolging. Voor Kenley Jansen viel er in beide gevallen geen eer te behalen en de closer bleef dan ook op de bank.

Met een toch al niet denderend slaggemiddelde van .207 begon Jurickson Profar vorige week aan de serie tegen de Texas Rangers. Het werd geen mooi weerzien met zijn oude werkgever, want in twee van de vier duels werd Profar aan de kant gehouden. Later in de week, tegen de Tampa Bay Rays, herstelde het voormalig supertalent zich enigszins, maar zijn slaggemiddelde blijft nog altijd rond de .203 hangen en dat is voor iemand met zijn kwaliteiten veel te mager.
Zijn eerste en enige hit van deze serie noteerde Profar in de negende inning van de eerste wedstrijd. Met één uit sloeg de infielder z’n negende tweehonkslag van ’t seizoen. De stand was op dat moment 3-3, maar daar kwam al snel verandering in. Een homerun van Marcus Semien bracht ook Profar over de thuisplaat voor een 5-3 voorsprong. Deze stand zou ook het einde van de wedstrijd halen, waardoor de Oakland Athletics goed begonnen. De eerste wedstrijd van de doubleheader op zaterdag mocht Profar overslaan.
Zonder hun Nederlands international verloren de A’s deze met 10-5, maar ook met Jurickson Profar in de ploeg ging het nauwelijks beter in de tweede wedstrijd van de zaterdag. De voormalig Ranger bleef 0-for-3 in de wedstrijd die met 3-1 verloren ging. Manager Bob Melvin had even genoeg gezien en hield Profar in het vierde duel (moeizame 9-8 winst) in de dug-out.

Chad comes through! #RootedInOakland pic.twitter.com/qxNrvzDTrl

— Oakland A’s (@Athletics) 12 juni 2019

OPLEVING

Tegen de Rays gebeurde dit niet. In elk van de drie wedstrijden mocht Profar zijn opwachting maken, maar voordelig voor zijn batting average was het niet. De eerste wedstrijd in Florida ging met 6-2 verloren voor de A’s en Profar was 0-for-4 in dit duel. Voor zowel onze landgenoot als de A’s ging het dinsdag veel beter. Bij een 2-0 achterstand opende Profar de vijfde inning met een single. Vanaf het tweede honk werd hij binnengeslagen door Chad Pinder en dat gaf de aanzet tot een inhaalrace in de zesde. De achterstand werd omgebogen tot een voorsprong en de A’s wonnen met 4-3.
Woensdag werd ook de rubber game door Oakland in winst omgezet. Tweedehonkman Profar leverde aanvallend geen bijdrage aan de 6-1 win. Hij bleef 0-for-4 en zag zijn slaggemiddelde dalen naar .203. Daarmee heeft hij het laagste gemiddelde van de regulars op het roster van de A’s.

Het was vorige week niet het weekend van Jonathan Schoop. Met zijn Minnesota Twins bracht de tweedehonkman een bezoek aan de Detroit Tigers, maar hij zal zijn slagbeurten snel willen vergeten. Zijn ploeggenoten deden het heel wat beter in het slagperk en wonnen twee van de drie wedstrijden. Eenmaal thuis liet Schoop tegen de Seattle Mariners zien dat hij goed heeft opgelet. Al in de eerste wedstrijd ging de bal weer eens het stadion uit.
Het ging voor onze landgenoot bepaald niet vanzelf in Detroit. De eerste wedstrijd van dit drieluik werd vorige week vrijdag met 6-3 gewonnen door de Twins, maar Schoop kon niets uitrichten. De infielder was 0-for-4 met twee strikeouts. Dat aantal wist hij in de tweede ontmoeting te halveren, maar opnieuw stond er 0-for-4 achter zijn naam. Vervelender voor Minnesota was dat ook zijn teamgenoten niet konden imponeren. Eén van de laagvliegers in de American League versloeg de koploper in de AL Central met 9-3. Het slaggemiddelde van Jonathan Schoop was inmiddels gedaald naar .246 en daar kon hij zondag geen verandering in brengen. Manager Rocco Baldelli hield zijn Nederlander aan de kant en zag z’n ploeg de Tigers met 12-2 oprollen.

TFW #Bombas come in bunches. 💣💣#BombaSquad pic.twitter.com/rtoRetejXy

— Minnesota Twins (@Twins) 12 juni 2019

DOZIJN VOL

Voor het eerst in juni mochten de Twins dinsdag aantreden voor een thuiswedstrijd. Het waren echter de bezoekende Mariners die met een 3-run homerun de eerste klap uitdeelden. In de vierde inning zette Schoop, met zijn 12e homerun van het jaar, de Twins op het bord. Het was z’n enige hit in vier slagbeurten, maar deze was wel twee runs waard. Minnesota herstelde zich van de valse start en won met 6-5. Schoop moest twee dagen wachten op zijn tweede optreden tegen Seattle, want woensdag (6-9 nederlaag) bleef de tweedehonkman in de dug-out. Tijdens de rubber game sloegen de Twins toe in de zesde en zevende inning. Van hun 10 runs sloegen ze er 9 binnen in die twee innings. Schoop was 2-for-4 in dit duel, maar bleef achter zonder runs of RBIs.

Andrelton Simmons staat al wel weer op het trainingsveld, maar een rentree is nog ver weg voor de kortestop. Hij kampt met een zogenaamde Grade 3 left ankle sprain en daarmee kan hij zomaar enige maanden zoet zijn. De Los Angeles Angels houden er rekening mee dat hun infielder niet voor juli terugkeert. Vorige week hield Simmons zich al bezig met wat grounders en mocht hij wat ballen slaan. Deze week mocht de kortestop wat meer bewegen, maar dit moet allemaal nog heel voorzichtig gebeuren. Zijn Angels wonnen deze week twee keer van de Dodgers, maar bezetten nog altijd de vierde plaats in de AL West.

Coverfoto: Adam Hunger/USA Today Sports

NBA Finals 2019: Raptors grijpen eerste Canadese NBA-titel

NBA

Lars Leeftink

-

14 juni 2019

0

Het seizoen 2018-19 zit erop. De Toronto Raptors wonnen Game 6 van de NBA Finals met 114-110 en bezorgde Canada (en Toronto) zo zijn eerste NBA-titel. Een historische nacht dus voor zowel Canada en Toronto als de NBA. Kawhi Leonard werd uitgeroepen als NBA Finals MVP.

GAME 6: TORONTO RAPTORS 114 – 110 GOLDEN STATE WARRIORS

THE HEADLINES

De Toronto Raptors hebben het geflikt. Na zes wedstrijden is de ploeg van rookie-coach Nick Nurse de eerste Canadese ploeg ooit die een NBA-titel weet te veroveren. Vanzelfsprekend is het ook de eerste titel voor de Raptors, die als club de afgelopen jaren een spectaculaire ontwikkeling hebben doorgemaakt.
Het succes van de Raptors begon al meteen aan het begin van de wedstrijd, toen Kyle Lowry uit de startblokken schoot. Hij scoorde de eerste 11 punten van de bezoekers. Zo stonden de Raptors als snel op voorsprong. Langzaam maar zeker werd de voorsprong minder, waarna de voorsprong na het tweede kwart compleet verdwenen was. In het derde kwart bleef het momentum bij de Warriors, die zelfs even een voorsprong van meer dan vijf punten hadden opgebouwd.
Dit was allemaal totdat het volgende nachtmerrie-scenario zich ontvouwde. Klay Thompson werd gefould door Danny Green na een poging de bal te dunken en kwam vervolgens compleet verkeerd neer. Achteraf bleek dat Thompson, na eerder Kevin Durant in Game 5, zijn ACL had afgescheurd. Beide spelers zullen waarschijnlijk het merendeel, zo niet het gehele seizoen 2019-20 gaan missen. Geen beste timing, gezien het feit dat ze allebei (waarschijnlijk) unrestricted free agents zijn deze zomer.
Daarna bleven de Warriors strijden voor wat ze waard waren, maar het mocht allemaal niet baten. Fred VanVleet, Kyle Lowry en Kawhi Leonard waren de voornaamste reden dat de Raptors na het fluitsignaal konden juichen. Even daarvoor had Stephen Curry de kans om de Warriors op gelijke hoogte te brengen, maar de enige overgebleven sterspeler van de thuisploeg schoot niet raak. Daarna werd er door de Warriors een time-out genomen terwijl deze er niet was, waardoor er een technical foul volgde en de Raptors een free throw en de bal kregen. Dit bleek het beslissende moment. De Raptors waren voor het eerst NBA-kampioen. Het feest kon beginnen.

LEONARD MVP

Zoals iedereen waarschijnlijk wel kon invullen werd Kawhi Leonard uitgeroepen tot MVP van de NBA Finals. In Game 6 begon The Claw moeizaam aan het duel. In de tweede helft werd het echter beter. Uiteindelijk eindigde de All-Star met 22 punten, zes rebounds en drie assists. Kyle Lowry kwam na een fantastische eerste helft in totaal uit op 26 punten, tien assists en zeven rebounds, terwijl Pascal Siakam met 26 punten en tien rebounds niet veel onder deed voor de point guard van de Raptors. De back-up van Lowry, Fred VanVleet, scoorde vanaf de bank 22 punten en schoot in de slotfase een hele belangrijke driepunter binnen.
Bij de Warriors was Klay Thompson voor zijn blessure niet te houden. Thompson scoorde 30 punten (4-6 3PT) en greep vijf rebounds voordat hij geblesseerd het veld moest verlaten. Stephen Curry kwam niet verder dan 21 punten en zeven assists, terwijl Andre Iguodala zijn beste wedstrijd van de NBA Finals speelde (22 PTS, 3-6 3PT). Draymond Green noteerde zelfs nog even een triple double (11 PTS, 19 REB, 13 AST). Het was echter allemaal niet goed genoeg om een Game 7 in Canada af te dwingen.

THE HIGHLIGHTS

\

UP NEXT

De NBA Draft. De voorbereidingen zijn bij SportAmerika inmiddels in volle gang. De komende dagen zal er (in drie delen) een NBA Mock Draft van de eerste ronde online komen waarin wij weer een poging doen om de NBA Draft te voorspellen. Op donderdagnacht 21 juni zullen dan de volgende NBA-sterren gekozen worden door de dertig NBA-teams.

(Cover Photo: Kelvin Kuo-USA TODAY Sports)

NHL play-offs: effectieve Blues leggen beslag op eerste Cup

NHL

Hans Mulder

-

13 juni 2019

0

Na de allesbeslissende Game 7 zit het slopende seizoen er voor de NHL-spelers eindelijk op. De St. Louis Blues kwamen een belabberde seizoensstart geweldig te boven en bleken in de tweede seizoenshelft én de play-offs uiteindelijk de beste. In St. Louis moesten ze daar maar liefst 52 jaar op wachten. In het off-season melden wij van SportAmerika ons natuurlijk als er nieuws is, maar eerst kijken we terug op die laatste wedstrijd van het seizoen.

DE HEADLINES

Game 7. De winnaar krijgt die prachtige Stanley Cup en de eeuwige roem. Voor de verliezer is er geen herkansing en rest er slechts de hoop om ooit nog weer zo dichtbij te komen. Voor eigen publiek speelden de Boston Bruins een goede eerste periode. De cijfers op de shot clock gaven na 20 minuten 12-4 aan in het voordeel van de thuisploeg. Die cijfers vertelden veel, maar lang niet het hele verhaal. De St. Louis Blues waren namelijk dodelijk effectief en kwamen dankzij Ryan O’Reilly en Alex Pietrangelo, die ook al bij de eerste treffer betrokken was, op voorsprong. De Bruins moesten jagen op de aansluiting, maar liepen zich keer op keer stuk op Jordan Binnington. De goalie hield de Blues op de been, maar werd ook geholpen door zijn verdedigers.
Nadat er ook in de tweede periode niet gescoord werd, verdween langzaam maar zeker het geloof bij de Bruins. De 3-0 van Brayden Schenn halverwege de derde was de knock-out. In St. Louis begonnen de fans in het Enterprise Center en Busch Stadium al voorzichtig een feestje te vieren, maar ze mochten eerst de 0-4 van Zach Sanford nog begroeten. Voor de winger was het z’n eerste in de play-offs. De teruggekeerde Matt Grzelcyk nam de laatste goal van dit seizoen voor zijn rekening, maar voor de verslagen Bruins was de 1-4 niet meer dan een eretreffer. De titel is voor de Blues en daar zal niemand in december rekening mee gehouden hebben.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

EINDSTAND: St. Louis wint 4-3
De slechtste ploeg in december blijkt de beste ploeg in juni. Craig Berube nam het stokje over van Mike Yeo en maakte van deze St. Louis Blues een vechtmachine, die ook nog akelig goed kan ijshockeyen. Zijn beste beslissing heet Jordan Binnington. De rookie hielp de Blues het postseason in en bleef in de play-offs ijzig kalm. In Game 7 was hij de beste speler van St. Louis en hield hij zijn ploeg met name in de eerste periode op de been. De meeste spelers liggen nog wel even vast, dus het is niet het laatste wat we van deze Blues hebben gehoord.
In Boston zijn de druiven zuur. Zij dachten, na de uitschakeling van Tampa Bay, een goede kans te maken, maar Binnington en de Blues stonden succes in de weg. Volgend seizoen krijgen deze Bruins een nieuwe kans, maar dat zal voor velen ook de laatste kans zijn in het shirt van Boston. Veel contracten, met name van de blueliners, lopen in 2020 af en aanvallende sterkhouders als Brad Marchand en Patrice Bergeron worden er niet jonger op.

Cover Photo: Paul Sancya/AP Photo

Tony Parker: Spurs-legende met flair, klasse en prijzen

NBA

Lars Leeftink

-

11 juni 2019

0

Afgelopen maandag kondigde Tony Parker zijn langverwachte afscheid aan. Na vele jaren bij de Spurs en een jaar bij de Hornets houdt de Franse point guard het voor gezien. Een legende. Niet alleen voor de Spurs, maar voor de sport in zijn algemeen.

LEVEN VOOR DE NBA

Het leven van Tony Parker begon in Belgie. De Fransman werd geboren in Brugge en zou vervolgens verhuizen naar Frankrijk om daar opgevoed te worden. Parker heeft zelfs wat Nederlandse roots. Zijn moeder is namelijk Pamela Firestone, een Nederlands model. Zij besloot te trouwen met Tony Parker Sr, die zelf een African American is en toen ook basketbal speelde. Een klein beetje Nederlands is Tony Parker dus wel, maar hij heeft zichzelf altijd als een Fransman gezien.

SPORTKEUZE

Net zoals veel sporters had ook Parker in eerste instantie interesse in een andere sport. Hij was namelijk meer geïnteresseerd in voetbal, vanwege zijn opvoeding in Frankrijk. Dit veranderde compleet toen hij Michael Jordan, toen uitkomend voor de Chicago Bulls, in actie zag. Hij zag hoe Jordan zich ontwikkelde tot de beste speler aller tijden en liet zichzelf daardoor motiveren om ook basketbal te gaan spelen. Wat ook grote invloed had, waren zijn broertjes. Die speelden namelijk ook basketbal en namen Tony Parker mee in dit avontuur. Het werd al snel duidelijk dat hij een point guard zou worden en gebruik zou moeten maken van zijn spelinzicht, snelheid en wendbaarheid.

SCHOOL

\

Tony Parker werd op zijn 15de officieel een geneutraliseerde Franse burger. Mede hierdoor zou hij uiteindelijk naar INSEP gaan, de National Institute of Sport, Expertise, and Performance. Daar zou hij naast het krijgen van normale lessen ook een betere atleet worden. Vervolgens speelde hij twee jaar op amateurniveau in Frankrijk, waarna hij in 1999 bij Paris Basket Racing zijn eerste profcontract tekende.
Amper een jaar later kreeg Parker de kans om college basketbal te spelen bij onder meer Georgia Tech en UCLA. Dit kwam omdat hij 20 punten, zeven assists, vier rebounds en twee steals noteerde tijdens de Nike Hoop Summit. Parker besloot echter om in Frankrijk te blijven spelen en nog een jaar te spenderen bij Paris Racing Club. In 2001 ging Parker vervolgens definitief naar de NBA Draft.

2001-2018: SAN ANTONIO SPURS

De San Antonio Spurs kozen Tony Parker uiteindelijk met de 28ste pick in de 2001 NBA Draft. Dit gebeurde nadat hij twee keer een workout had gehad met de ploeg van trainer Gregg Popovich. In eerste instantie maakte hij geen goede indruk, maar de tweede keer dat hij uitgenodigd werd ging het een stuk beter. Dit bleek genoeg voor Popovich om hem te willen draften.

\

Het duurde tijdens zijn eerste reguliere seizoen even voordat Tony Parker een basisspeler werd in San Antonio, maar toen dat eenmaal gebeurde speelde hij 77 wedstrijden en 29.4 minuten per wedstrijd. Hij zou uiteindelijk het All-Rookie First Team halen.
Vanaf zijn tweede seizoen zou hij bijna constant in de basis staan en kwam hij, met uitzondering op het seizoen 2009-10 en 2017-18, altijd boven de 60 wedstrijden uit. Parker heeft gedurende zijn carrière sowieso weinig last gehad van grote blessures. Tijdens de 2017 playoffs raakte hij in een serie tegen de Rockets geblesseerd. Het daaropvolgende duel was het eerste duel sinds 2001 dat de Spurs in de playoffs het zonder Tony Parker moesten doen. Daarvoor had Tony Parker 221 playoff-wedstrijden op rij gespeeld. Zijn eerste acht jaar in de NBA speelde hij bijna altijd, maar daarna daalde zijn aantal wedstrijden flink naarmate zijn leeftijd toenam.

STATISTIEKEN EN SPEELSTIJL

Parker zou nooit hoger komen dan een gemiddelde van 17.5 punten per wedstrijd (2008-09) maar was wel altijd efficiënt met zijn schoten en was daar wanneer het nodig was. Hij zou statistisch gezien ook geen enkel seizoen behoren tot de beste spelers van de NBA, maar hij maakte indruk met zijn spelwijze, zijn achtergrondverhaal en zijn persoonlijkheid. Samen met Tim Duncan, Manu Ginobili en Gregg Popovich zouden zij jaren het gezicht vormen van de San Antonio Spurs en samen veel prijzen winnen.
Parker kwam bijna altijd uit rond de 48% FG, wat voor een guard indrukwekkend is. Parker werd gezien als de master van de floater, stond bekend om zijn artistieke lay-ups en beheerste het mid range schot – wat in de huidige NBA aan het doodbloeden is – als geen ander. Wat misschien nog indrukwekkender was, is dat zijn gemiddelde aantal turnovers bijna nooit hoger was dan 2.7. Alleen in 2005-06 (3.1 TPG) was het wat turnovers betreft een wat minder seizoen. Gedurende zijn carrière zouden de al zou lage turnover-cijfers van Parker onder de 2.0 zakken, wat exceptioneel is voor een point guard die het merendeel van de tijd de bal in zijn handen heeft.
Het enige waar Tony Parker nooit elite in zou worden was zijn driepuntschot. Parker kwam nooit hoger dan een gemiddelde van 43% en zat voor het merendeel van zijn carrière onder de 40%. Acceptabel, maar hij behoorde absoluut niet tot de beste driepuntschutters van de afgelopen 20 jaar.

PRIJZEN

Toch gaat het uiteindelijk allemaal om de prijzen. Er is niet veel wat Parker niet gewonnen heeft in zijn carrière. Het merendeel van de prijzen die Parker gewonnen heeft won hij met de Spurs. Het allerbelangrijkste zijn natuurlijk zijn vier kampioenschappen met San Antonio. In 2003, 2005 en 2007 was hij onderdeel van een zeer succesvolle Spurs-team dat in die periode domineerde. Met dat team werd hij dus drie keer kampioen, terwijl er in die periode nog veel meer in had gezeten. In 2007 werd hij zelfs de NBA Finals MVP.
Vervolgens versloeg hij in 2014 The Big Three van de Miami Heat en pakte hij zijn vierde en laatste titel. Parkers was verder een NBA All-Star in 2006, 2007, 2009, 2012, 2013 en 2014 en bereikte drie keer het All-NBA Second Team (2012, 2013, 2014). Parker is tevens de All-Time assist leider van de San Antonio Spurs.

\

2018-19: CHARLOTTE HORNETS

Na 17 seizoenen bij de San Antonio Spurs besloot Parker te vertrekken en een nieuw avontuur aan te gaan. De Charlotte Hornets trokken afgelopen zomer Parker aan als back-up van Kemba Walker. Hij zou 56 duels spelen en niet verder komen dan 8.3 PPG, 3.5 APG en 46% FG. De Hornets zouden ook met Parker de playoffs niet weten te halen. Na afgelopen seizoen besloot hij te stoppen en niet terug te keren naar de Spurs.

\

INTERNATIONAAL

Natuurlijk kwam Tony Parker ook vaak voor zijn land uit en won hij daar prijzen. Hij speelde in bijna alle jeugdteams van Frankrijk. Sinds 2003 zou hij de aanvoerder zijn van het nationale elftal van de Fransen en begeleide hij ze naar veel eindtoernooien. In 2001, 2003, 2005, 2007, 2009, 2011, 2013 en 2015 kwam Frankrijk met Parker uit op het EK basketbal. Parker won in 2005 de bronzen medaille met Frankrijk, terwijl hij in 2011 zilver veroverde. In 2013 was het dan eindelijk raak en won Parker samen met Frankrijk het EK basketbal. In 2015 zou hij vervolgens nog een keer brons winnen.

\

Hij moest het WK basketbal in 2006 (gebroken vinger) en 2010 (blessure vanuit het NBA-seizoen) laten schieten. Tijdens het kwalificatietoernooi voor de olympische spelen van 2016 kondigde Parker aan te stoppen als internationaal van Frankrijk. Frankrijk kwam tijdens die Olympische spelen tot de kwartfinale.

(Top/Cover Photo: Getty Images)

NBA Finals 2019: Warriors verslaan Raptors in Game 5

NBA

Ruben De Regt

-

11 juni 2019

0

De Toronto Raptors kwamen afgelopen nacht net tekort voor het eerste kampioenschap uit de clubgeschiedenis. De Canadese ploeg verloor in eigen huis Game 5 met maar één punt verschil. De stand is nu 3-2 en de volgende wedstrijd wordt weer gespeeld in de Oracle Arena van de Warriors.