In een negen pagina’s tellend document heeft Major League Baseball haar bevindingen in het sign stealing-onderzoek en de daaruit voortvloeiende straffen naar buiten gebracht. De boodschap moge duidelijk zijn: wie betrapt wordt op het overtreden van de regels, moet rekenen op stevige consequenties. De Houston Astros zullen nog jaren de gevolgen ondervinden van hun illegale praktijken.
De straf voor de Astros is binnen, en hij is inderdaad KEIHARD.
– Eén jaar schorsing voor GM Luhnow en manager Hinch.
– Geen draft picks in ronde 1 en 2 van de twee (!) aankomende drafts.
– $5 miljoen boete.
Dit is een aardbeving in de honkbalwereld. #SportAm
— Jasper Roos (@JasperRoos) January 13, 2020
BESCHULDIGINGEN FIERS
Naar aanleiding van beschuldigingen die in november tegenover The Athletic werden geuit, startte de MLB een onderzoek naar de Astros. Voormalig Astros-werper Mike Fiers verklaarde dat met een camera in het buitenveld de tekens van de catcher werden ontcijferd; ex-White Sox reliever Danny Farquhar bevestigde dit. Via een klap op een prullenbak werd vervolgens aan de slagman doorgegeven welke worp hij mocht verwachten.
VERANTWOORDELIJK
Uit gesprekken met 68 getuigen, waaronder 23 huidige en voormalig spelers van de Astros, concludeert MLB dat het systeem werd bedacht en uitgewerkt door Astros-spelers en toenmalig bench coachAlex Cora. Manager A.J. Hinch zou niet betrokken zijn geweest bij het uitdenken van het plan, maar was wel op de hoogte. Dat wordt hem streng aangerekend. Hij kreeg een schorsing van een jaar opgelegd.
LUHNOW
Dezelfde straf werd uitgesproken over general mangerJeff Luhnow, die beweert niets van de misstanden te hebben geweten. MLB sprak hem echter niet vrij. Al in 2017 had de bond immers aangekondigd dat het managers en GM’s verantwoordelijk zou houden voor misstanden binnen de organisatie. Naast de schorsingen voor Hinch en Luhnow verliezen de Astros ook hun picks in de eerste en tweede ronde van zowel de komende draft, als die van volgend jaar. Los van het verliezen van vier cruciale draftselecties lopen de Astros ook de miljoenen aan financiële draft-impulsen mis en wordt het vastleggen van spelers aan wie een Qualifying Offer verstrekt is door die maatregel zwaar bemoeilijkt. Als laatste kreeg de club de maximale boete van $5 miljoen opgelegd.
Er gingen vooraf geluiden dat de Astros hun titel uit 2017 zouden moeten inleveren, maar dit was concreet gezien niet mogelijk of haalbaar voor MLB. De overkoepelende organisatie heeft er duidelijk voor gekozen de club ‘de toekomst in’ te straffen. Hierdoor zal de klap nog veel harder en langer doordreunen.
De spelers die betrokken zijn geweest bij het valsspelen zullen niet worden bestraft. Volgens het communiqué zouden er zoveel spelers op een of andere wijze betrokken zijn geweest bij het systeem, dat ze onmogelijk allemaal bestraft konden worden. Om willekeur te voorkomen, en omdat een deel van die spelers inmiddels uitkomt voor een andere organisatie, heeft MLB besloten om dus geen sancties op te leggen aan spelers.
BELTRAN
Of dit ook geldt voor oud-speler Carlos Beltran lijkt nog niet helemaal zeker. Hij is namelijk de enige die bij naam genoemd wordt en ging onlangs als manager bij de Mets aan de slag. Toch lijkt hij vooralsnog te vallen onder de groep spelers die dus buiten schot blijven. Dat laatste zal zeker niet gelden voor Alex Cora. Die lijkt zijn borst nat te mogen gaan maken voor een langdurige schorsing.
RED SOX
Naast het schandaal in Houston, wordt Cora namelijk ook in verband gebracht met een soortgelijke affaire bij zijn nieuwe werkgever, de Boston Red Sox. Ook daar zou hij een zelfde soort valsspeelsysteem in werking hebben gezet. Deze praktijken volgden op de officiële waarschuwing vanuit MLB aan het adres van de Bostonians in 2017, toen de club smartwatches gebruikte om live te communiceren met de dugout: verboden door MLB. De kans lijkt dus groot dat de manager minstens een even lange schorsing als zijn voormalige collega’s mag verwachten. In dat geval mag Cora zijn handjes dichtknijpen, want een beduidend langere straf lijkt waarschijnlijker. Geruchten van een tweejarige tot een levenslange schorsing en plaatsing op de Permanently Ineligible List — zoals voor Pete Rose geldt — zijn legio. Hoe hoog de straffen voor zijn nieuwe werkgever zullen uitpakken, zal nog moeten blijken, maar als recidivisten lijken de vooruitzichten niet rooskleurig.
More on penalties: MLB has placed former #Astros assistant GM Brandon Taubman on its ineligible list. Discipline for #RedSox manager Alex Cora, the Houston bench coach in 2017, will be determined after MLB completes its investigation of Boston. https://t.co/djvKEYFiC7
Een reactie van de Houston Astros liet niet lang op zich wachten. Nauwelijks een uur na de bekendmaking van de uitkomsten van het onderzoek en de strafmaat verbrak de club het dienstverband van de twee geschorste medewerkers Luhnow en Hinch. Daarmee komt het aantal hoge functionarissen van de club die in de afgelopen op straat kwam te staan op drie. Eerder werd Brandon Taubman, wiens naam ook nu weer werd genoemd, al ontslagen na verwerpelijke opmerkingen aan het adres van een vrouwelijke verslaggever. MLB maakte gisteren ook bekend dat Taubman voor het leven geschorst is; hij is op de Ineligible List geplaatst. Op korte termijn zullen ook de Red Sox moeten overwegen de banden met Cora te verbreken.
TOPJE VAN DE IJSBERG?
Zoals gezegd: de Red Sox worden nu ook veelvuldig in verband gebracht met valsspelen, wat tijdens hun World Series-seizoen zou hebben plaatsgevonden. Dat hiermee de kous af is, lijkt hoogst twijfelachtig. In hetzelfde artikel waarin zij werden beschuldigd werd er namelijk al gewezen naar de New York Yankees en een dergelijk sentiment werd vannacht door Logan Morrison herhaald. Hij liet in een bericht op Instagram weten, dat hij met zekerheid kon zeggen dat niet alleen de Astros en de Red Sox, maar ook de Dodgers en Yankees zich aan sign stealing schuldig hebben gemaakt. Dit schandaal wordt ongetwijfeld vervolgd.
CHIEFS VEGEN ACHTERSTAND VAN 24 PUNTEN UIT, BEREIKEN OPNIEUW AFC CHAMPIONSHIP
Houston Texans @ Kansas City Chiefs 31 – 51
Gedurende 15 minuten was het muisstil in Arrowhead Stadium. De bezoekende Houston Texans hadden in het eerste kwart maar liefst 21 punten gescoord en leken op weg om een stunt van formaat te realiseren. Maar plots stonden Patrick Mahomes en de Chiefs op. Ze knalden zelf 28 punten op het bord in het tweede kwart en speelden de rest van de wedstrijd relatief rustig uit. In totaal scoorden ze zelfs 51 punten. Voor het tweede jaar zien we de Chiefs dus terug in het AFC-kampioenschap. Kunnen ze deze keer wel doorstoten tot de Super Bowl?
TEXANS DELEN UPPERCUT UIT
De Houston Texans hadden de reputatie traag uit de startblokken te schieten dit seizoen. Met die kwalijke reputatie wilden ze in de Divisional Round komaf maken en dat deden ze met verve. Niet alleen de offense, maar ook de special teams en defense waren allemaal gebrand om de Chiefs in eigen huis te verrassen. Het begon meteen met touchdown-pass van Deshaun Watson naar Kenny Stills die helemaal ongedekt een touchdown van 54 yards mocht binnenlopen. Vervolgens sloegen de Special Teams erin om een punt van de Chiefs te blokkeren en de bal over de doellijn te lopen voor een snelle dubbele voorsprong.
De voorsprong werd nog verder uitgebreid toen Tyreek Hill een punt liet vallen en de Texans de bal konden veroveren bij de 5 yardlijn. Watson vond zijn tight end Darren Fells in de eindzone voor de score.
CHIEFS KOMEN SNELLER DAN HET LICHT TERUG
Na een dramatisch eerste kwart begon er zowaar boegeroep van de tribunes in Arrowhead te rollen. Receivers lieten passes vallen en de aanval kreeg geen deuk in een pakje boter. Maar Patrick Mahomes bleef rustig. Hij vuurde zijn troepen aan langs de zijlijn en de soldaten leken het eindelijk begrepen te hebben. In een wild tweede kwart werden maar liefst vier (!) touchdowns gescoord. Niet alleen werd de achterstand van 24 punten uitgewist. Er stond bij de rust zelfs een voorsprong op het bord!
De Texans waren helemaal van slag en konden op geen enkele manier nog een antwoord formuleren. De Chiefs zouden uiteindelijk 41 punten scoren vooraleer de Texans nog eens wat terug deden. Deshaun Watson dook zelf een touchdown binnen, maar het kalf was op dat moment al lang verdronken. Pat Mahomes eindigde de wedstrijd met vijf touchdown-passes en 321 passing yards. Een majestueuze prestatie van de MVP van vorig seizoen.
De Houston Texans, die de wedstrijd zo goed gestart waren, kregen 51 punten om de oren en moesten duidelijk hun meerdere erkennen in de Kansas City Chiefs. Het team van coach Andy Reid mag zich nu gaan opmaken voor haar tweede AFC championship game op een rij. Vorig seizoen ging het in overtime mis tegen de uiteindelijke Super Bowl-kampioen New England. Dit jaar willen ze wraak, uitgerekend tegen de Patriots- en Ravens-killer Tennessee Titans. Arrowhead Stadium zal opnieuw in vuur en vlam staan.
PACKERS LATEN SEAHAWKS NIET TERUGKEREN IN SPANNENDE DIVISIONAL GAME
Seattle Seahawks @ Green Bay Packers 23 – 28
In de laatste partij van de Divisional Round hebben de Green Bay Packers een spannende wedstrijd winnend afgesloten tegen de Seattle Seahawks. De eerste helft was helemaal voor Green Bay, maar in de tweede helft kwamen Russell Wilson en co opzetten. De wederopstanding kon echter niet voltooid worden en zo kan Aaron Rodgers voor het eerst sinds 2016 nog eens aantreden in de NFC Championship game.
EERSTE HELFT HELEMAAL VOOR PACKERS
In de eerste helft sloegen de Seattle Seahawks er niet in een vuist te maken tegen de Green Bay Packers. Aaron Rodgers leunde op zijn twee favoriete playmakers om snel het verschil te maken. Eerst was er Davante Adams die de eerste touchdown-pass van de wedstrijd ving. Adams zou een topwedstrijd spelen, met acht vangsten voor maar liefst 160 yards!
Ook running back Aaron Jones deed meer dan zijn duit in het zakje. In de eerste helft scoorde hij twee rushing touchdowns. De Seahawks vonden intussen geen antwoord op dat aanvallende geweld. Russell Wilson kon geen grote play forceren en Seattle kreeg BeastmodeMarshawn Lynch niet op toerental. Ondanks 12 carries verzamelde Lynch slechts 26 rushing yards. Bij de rust keken de Seahawks tegen een terechte achterstand aan van 21-3.
Na de koffie stonden de sleutelspelers van Seattle toch op. Wilson connecteerde als weleer met Tyler Lockett en de Seahawks slopen dichterbij. Bij de doellijn werd ook Marshawn Lynch gebruikt zoals hij gebruikt dient te worden: als een bulldozer. Lynch buffelde zijn eerste van twee touchdowns de eindzone binnen en de comeback was ingezet.
De Packers konden de comeback tijdelijk stuiten door zelf opnieuw een touchdown te scoren via Davante Adams. Maar de motor van de Seahawks was nu opgewarmd en het team van Pete Carroll liet zich niet van de wijs brengen. Met een pass van Wilson naar Lockett in the eindzone kropen de ‘Hawks alweer een beetje dichterbij. Een tweede touchdown van Beastmode later stond het 28-23 en leek het erop alsof de Seahawks, die dit seizoen een record van 8-1 hadden verzameld buitenshuis, er nog op en over zouden gaan.
Dat was echter buiten de Bad Man Aaron Rodgers gerekend. De quarterback stond op wanneer zijn team hem het meest nodig had en lukte enkele cruciale first downs die de comeback van de Seahawks fnuikten en de wedstrijd in het slot gooiden. Rodgers kreeg hier de kans toe dankzij zijn defensie, die vlak voor de two minute warning een levensbelangrijke sack lieten optekenen waardoor de Seahawks de bal moesten wegpunten. Rodgers haalde vervolgens zoals gezegd twee first downs, de tweede naar tight end Jimmy Graham, waardoor de Packers de victory formation konden aannemen en hun tickets richting San Francisco mochten boeken.
Volgende week wacht er een NFC Championship-game tussen de San Francisco 49ers en de Green Bay Packers. Voor Packers-fans is dit ongetwijfeld een onverhoopt succes onder eerstejaarscoach Matt LaFleur. Packer Nation zal nu echter hongerig zijn naar meer. Met de horde getalenteerde jonge quarterbacks die zich steeds nadrukkelijker op het voorplan dringt, is het stilaan nu of nooit voor Aaron Rodgers om nog eens een Super Bowl-ring te winnen. Daartoe kan een enorme stap gezet worden met een zege in en tegen de San Francisco 49ers.
Lees alles over de Divisional wedstrijden van zaterdag HIER!
De twee grote favorieten voor de Superbowl kwamen zaterdagavond in actie. In de AFC kenden de Ravens een dominant seizoen, de 49ers waren de sterkste in de NFC. Beiden kregen een team in vorm op bezoek. Het resultaat op beide velden kon niet verder uit elkaar liggen. In SF maakten de 49ers korte metten met de vermoeide Vikings. Bij de Ravens ging het totaal anders. De stuntploeg uit Tennessee wist weer een topfavoriet aan de zegekar te binden. Derrick Henry was wederom de sloopkogel die niet te stoppen was. De Titans gaan de AFC Championship game spelen tegen de Chiefs of de Texans. Volgende week krijgen de 49ers bezoek van de Packers of de Seahawks, met als inzet een plekje in de Superbowl.
Door Ton de Vries
REUZENDODERS UIT TENNESSEE LATEN NIKS HEEL VAN RAVENS
Tennessee Titans @ Baltimore Ravens 28 – 12
De eerste minuten verliepen zoals gehoopt voor de Ravens. Snel kregen ze de bal terug door uitstekend defensief werk. Aanvallend kwamen de first-downs gemakkelijk. Het keerpunt kwam al vroeg toen Mark Andrews net niet bij de bal kon. Dat leidde de eerste turnover van de wedstrijd in, en zeker niet de laatste. De manier waarop de Titans vervolgens scoorden kon ingelijst worden. Een bijna onmogelijke catch van Jonnu Smith bracht de bezoekers op voorsprong.
Die voorsprong werkte verlammend bij de Ravens. Een fourth-and-one, normaal gesproken geen probleem voor deze ploeg, ging mis. Ryan Tannehill, bezig aan een fantastisch seizoen, gooide direct een 46-yard pass naar Kalif Raymond voor de volgende Titans touchdown. Een enorme upset leek in de maak. Nauwelijks een kwart gespeeld stond het al 14-0 voor de ploeg van Mike Vrabel.
Het beste in de eerste helft bij de Ravens kwam van Marquise “Hollywood” Brown. De rookie wide receiver ving een bijna niet te vangen bal op slag van rust, vlak voor de endzone. Lamar Jackson wist dit echter niet te verzilveren en zo scoorde de thuisploeg slechts twee schamele field goals in de eerste helft.
This catch by Marquise Brown is just… not human. It’s … Hollywood. Unbelievable. pic.twitter.com/hWppW0yILv
Aan het begin van de tweede helft toonde Jackson zijn klasse met een weergaloze run. Het bracht de Ravens in de redzone. De kans om weer bijna gelijk te komen. Zoals zo vaak deze wedstrijd had de thuisploeg het nét niet. Coach John Harbaugh besloot er weer voor te gaan op fourth-and-one. En weer ging het mis. Jackson vond geen gaatje en de Titans namen weer over.
Dat beetje extra om die extra yard te pakken hadden de Titans wel. Met Derrick Henry heeft Tennessee dé man in vorm in de NFL. De running back pakte op third-and-one meteen 66 yards. En alsof dat niet genoeg was, gooide hij even later de touchdown pass naar Corey Davis. Een geweldige trick play die het publiek stil kreeg.
De ploeg uit Baltimore knakte. Jackson gaf meteen de bal weer uit handen na een fumble. Ook deze turnover werd door de bezoekers omgezet in een score. Nota bene Tannehill zelf beukte zich een weg naar de endzone. Bij een stand van 28-6 was de wedstrijd gespeeld. In het laatste kwart stribbelde de 1st seed in de AFC nog wat tegen maar het was bij lange na niet genoeg. Na de Patriots bijten nu ook de Ravens zich stuk op de taaie ploeg uit Nashville. De Titans wacht een duel met de Chiefs of Texans voor een plekje in de Superbowl.
49ERS GEVEN VIKINGS GEEN KANS IN EIGEN HUIS
Minnesota Vikings @ San Francisco 49ers 10 – 27
Na de verrassende winst tegen de Saints, stonden de Vikings zes dagen later alweer op het veld tegen de 49ers. De thuisploeg had twaalf dagen rust gehad. Dat verschil was te merken. Jimmy Garoppolo vloog uit de startblokken en scoorde meteen. Kendrick Bourne ving de touchdown.
Ook Kirk Cousins was er op gebrand om wat te laten zien. Net als de 49ers, staken ook de Vikings snel het veld over. Stefon Diggs versloeg zijn directe tegenstander en scoorde al snel de gelijkmaker.
Beide teams kunnen leunen op een sterke defense. Vandaar dat het een tijd lang 7-7 bleef in de Californische zon. Tijd voor Kyle Shanahan om het blik met creatieve running plays open te trekken. Deebo Samuel en Tevin Coleman brachten de thuisploeg, na een aantal knappe acties, weer op voorsprong.
De Vikings gaven zich niet zomaar gewonnen. Vlak voor rust had LB Eric Kendricks uitstekend door waar Jimmy G heen zou gooien. Mede door die interception bleven de bezoekers in de wedstrijd. Bij rust had de thuisploeg een 14-10 voorsprong.
49ERS SUPERIEUR
De tactiek van SF was simpel in de tweede helft. Zoveel mogelijk running plays om de vermoeide Vikings defense murw te beuken. Op een gegeven moment koos Shanahan voor twaalf running plays achter elkaar. Coleman was de running back met het meeste succes.
Aan de andere kant werd Cousins voortdurend onder druk gezet. Die ging dan ook fouten maken. Zijn pass in de handen van Richard Sherman was een fout die de Vikings niet meer te boven zouden komen.De 49ers beukten zich naar een onoverkomelijke 24-10 voorsprong in het derde kwart.
FAVORIET
Toen de bezoekers bij een punt return weer in de fout gingen en de bal aan de 49ers moesten laten, was het helemaal gespeeld. De 49ers speelden de wedstrijd rustig uit en konden zelfs de krachten wat sparen. De Vikings konden, na de stunt in New Orleans, niet opnieuw verrassen. Heel wat 49ers fans zullen stiekem tickets naar Miami aan het zoeken zijn. Volgende week de laatste halte, wederom in eigen stadion. Alleen de Packers of Seahawks kan de 49ers nog van een plekje in de Superbowl houden.
De play-offs zijn van start gegaan! Vorig weekend waren we getuige van een spannend Wild Card weekend waar enkele grote verrassingen te noteren vielen. De New England Patriots en de New Orleans Saints gingen beiden de boot in voor eigen volk. De Buffalo Bills en Houston Texans op hun beurt leverden een razend spannende wedstrijd af die naar overtime ging. Reden genoeg dus om likkebaardend uit te kijken naar de Divisional Round. Dat doen we aan de hand van drie vragen, waar de redactie gretig haar licht over laat schijnen. Kunnen de Titans of de Texans stunten in de AFC? Hebben de Seattle Seahawks voldoende momentum om ook de scalp van de Green Bay Packers te veroveren? En is het nu definitief aan de nieuwe garde quarterbacks –Deshaun Watson, Patrick Mahomes, Lamar Jackson– om de scepter te zwaaien in de NFL? Dit en meer in onze 3-on-3 Divisonal Round editie!
Het NBA-seizoen 2019-20 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en we blikken vooruit op de aankomende week.
2 JANUARI – 8 JANUARI
DE STAND
Atlantic Division:
1: Boston Celtics (25-10), 2: Toronto Raptors (25-13), 3: Philadelphia 76ers (24-14), 4: Brooklyn Nets (16-20), 5: New York Knicks (10-28).
Central Division:
1: Milwaukee Bucks (33-6), 2: Indiana Pacers (23-15), 3: Detroit Pistons (14-24), 4: Chicago Bulls (13-25), 5: Cleveland Cavaliers (10-27).
Southeast Division:
1: Miami Heat (27-10), 2: Orlando Magic (18-20), 3: Charlotte Hornets (15-25), 4: Washington Wizards (12-25), 5: Atlanta Hawks (8-30).
IN DE SPOTLIGHTS
ORLANDO MAGIC ZET GOEDE STAP RICHTING PLAY-OFFS
De Orlando Magic hebben een zeer sterke week achter de rug. De ploeg van coach Steve Clifford won drie van haar vier gespeelde wedstrijden. De week werd afgesloten met overtuigende zeges op de Washington Wizards en Brooklyn Nets, maar de 85-105 zege tegen de Miami Heat maakte toch de meeste indruk. Orlando was alleen niet opgewassen tegen Donovan Mitchell en de Utah Jazz, 109-96. Door deze drie overwinningen en zeven nederlagen op rij voor de Brooklyn Nets, staan de Magic nu op de zevende plek in de Eastern Conference. De Magic hebben een voorsprong van vier gewonnen wedstrijden op de Charlotte Hornets, de nummer negen.
De Magic staat tweede in de Eastern Conference op het gebied van steals. Ook in de drie zeges tegen Miami, Brooklyn en Washington kwamen de defensieve kwaliteiten van Orlando naar voren. Orlando kreeg gemiddeld maar 87.7 punten per wedstrijd tegen en pakte gemiddeld 12.3 steals per wedstrijd. De Washington Wizards kregen het het zwaarst te verduren: 18 steals voor Orlando. In de enige nederlaag van de week, wisten de Magic de bal maar slechts zes keer af te pakken.
De uitblinker bij Orlando was Nikola Vucevic. De Montenegrijn behaalde gemiddeldes van 20.5 punten, 14.3 rebounds en 3.8 assists. Echter wisten vijf andere spelers ook meer dan tien punten gemiddeld per wedstrijd te scoren. Zo wisten Aaron Gordon en Markelle Fultz gemiddeldes van 12 en 10.8 punten te noteren. Echter blonk Gordon nog uit met 10.3 rebounds en wist Fultz gemiddeld 3 steals per wedstrijd te maken, het meeste in de gehele NBA.
CARTER SCHRIJFT GESCHIEDENIS MET LANGE CARRIÈRE
Vince Carter is de eerste speler aller tijden die in vier verschillende decennia actief is geweest in de NBA. De speler van de Atlanta Hawks maakte tijdens de wedstrijd tegen de Indiana Pacers zijn entree vanaf de bank en werd met luid applaus toegejuicht in Statefarm Arena. Carter maakte op 5 februari 1999 zijn NBA-debuut voor de Toronto Raptors en is daarna uitgegroeid tot een ware NBA-legende. De 42-jarige forward wordt door velen gezien als de beste dunker in de NBA aller tijden.
Carter speelde zijn eerste zes seizoenen bij de Toronto Raptors, waarin hij vijf keer tot All-Star werd benoemd. In het zevende seizoen werd Carter getrade naar de New Jersey Nets, waar hij indruk bleef maken. Na zijn tijd bij New Jersey werd Carter een ware NBA-nomade. Sinds het 2009-2010 seizoen speelde Carter voor de Orlando Magic, Phoenix Suns, Dallas Mavericks, Memphis Grizzlies, Sacramento Kings en Atlanta Hawks. Hoewel Carter eind januari 43 jaar oud wordt, heeft Vinsanity nog steeds genoeg sprongkracht om de bal raak te dunken. Toch heeft Carter besloten na dit NBA-seizoen met welverdiend pensioen te gaan.
DE TEGENVALLERS
ONRUST IN CLEVELAND ZORGT VOOR SPANNING TUSSEN SPELERS EN STAF
De Cleveland Cavaliers bevinden zich in zwaar weer. De ploeg verloor vier keer op rij de afgelopen week, maar dat was zeker niet het gespreksonderwerp in Cleveland. Sterspeler en grootverdiener Kevin Love toonde zelfs op het veld zijn toegenomen frustratie over ploeggenoten en spelwijze. Ook hoofdcoach John Beilein lag zwaar onder vuur, na een verkeerde uitspraak tijdens een besloten filmsessie met het team.
De week begon met een boete voor Love. Tijdens een time-out in de wedstrijd tegen de Toronto Raptors uitte Love zijn frustraties door een stoel meerdere malen op volle kracht te slaan. Love kreeg een boete van duizend dollar, maar leek daar niet zo mee te zitten. Na een shootaround had de forward een gesprek met general manager Koby Altman en stak daar niet zijn mening onder stoelen of banken. Love zei tegen Altman: “Go ahead. I have plenty of money.” Love verdient bijna dertig miljoen euro per seizoen, dus grootspraak lijkt het niet van de power forward.
Twee dagen later was Love andermaal gefrustreerd. Aan het einde van het tweede kwart had hij een mismatch met Chris Paul, maar Collin Sexton pastte de bal niet naar Love die duidelijk om de bal vroeg. Love besloot de bal op te halen bij Sexton, waar hij hem uiteindelijk wel kreeg. Echter besloot Love niet om een scoringsactie te maken, maar de bal op volle kracht in de richting van Cedi Osman te smijten.
Ook coach John Beilein ligt onder vuur in Cleveland. Beilein noemde zijn spelers ‘a bunch of thugs.’ ‘Thugs’ zijn gewelddadige criminelen. Hoewel dit in een besloten filmsessie was met het team, kwam het alsnog naar buiten naar de media. Beilein heeft toegegeven het woord gebruikt te hebben, hoewel dit niet bewust was. Beilein wilde het woord ‘slugs’ zeggen, om de langzame speelstijl van het team te typeren. De coach heeft zijn excuses aangeboden aan de spelers.
SPELER VAN DE WEEK
Terry Rozier is door SportAmerika verkozen tot de Eastern Conference speler van de week. De point guard van de Charlotte Hornets kende een sterke week met gemiddeldes van 28.5 punten, 5 assists en 43.2% van driepuntsafstand. In een zware week met vier wedstrijden tegen Cleveland, Dallas, Toronto en Indiana wisten de Hornets de eerste twee te winnen.
Rozier speelde vooral sterk in de twee overwinningen. Met gemiddeldes van 29.5 punten, 6 rebounds, 5.5 assists, 56.7% schotpercentage en 55% van de driepuntlijn was Rozier fenomenaal. Tegen Toronto en Indiana bleef Rozier veel scoren en assists geven, maar waren zijn schotpercentages een stuk minder dan in de overwinningen. Door de twee overwinningen blijven de Hornets in de race voor de play-offs. Ze staan slechts drie overwinningen achter de Brooklyn Nets. De Nets hebben hun zeven laatste wedstrijden allemaal verloren en verkeren in zwaar weer. Het is dus niet raar om te denken dat de Hornets binnenkort aan de hand van Rozier een play-offplek kunnen bemachtigen.
VOORUITBLIK
Voor fans van de Eastern Conference is het weer een lastige week wat betreft top-affiches. Enkel op maandag staan twee top zes teams tegen over elkaar. Dan nemen de Philadelphia 76ers het op tegen de Indiana Pacers. De 76ers zullen dat sowieso doen zonder Joël Embiid. De center uit Kameroen heeft een handblessure en zal daaraan geopereerd moeten worden. Hij zal enkele weken uit de roulatie zijn.
Echt honkvast was Daniel Sprong de laatste weken niet. Hij ging van San Diego naar Anaheim en weer terug, maar liet zich goed zien tegen Nashville. (photo: AP)
John Tortorella krijgt het toch weer voor elkaar. Ondanks alle tegenslagen heeft hij van de Columbus Blue Jackets een team gemaakt dat meedoet om de wildcards in de Eastern Conference. De Anaheim Ducks lijken al kansloos voor de play-offs, maar zij hebben de laatste wedstrijden wel weer een Nederlander in de gelederen. Het waren opmerkelijke weken voor Daniel Sprong waarin hij de nodige kilometers maakte. Wij blikken voor je terug. Ook de Top 5 en de nieuwsberichten ontbreken natuurlijk niet in deze editie.
BLUE JACKETS ON A ROLL
In de Eastern Conference woedt een hevige strijd om de twee wildcards. Natuurlijk is het een momentopname, maar op dit moment lijken Carolina, Philadelphia en Columbus de beste papieren te hebben. Columbus? Het Columbus van de grote leegloop in de afgelopen zomer? De Blue Jackets verloren Sergei Bobrovsky, Matt Duchene, Ryan Dzingel en topscorer Artemi Panarin, maar zijn heel stiekem geklommen in de Eastern Conference. John Tortorella heeft misschien niet de beste spelers tot zijn beschikking, maar Torts stuurt de laatste weken een vechtmachine het ijs op die niet van opgeven wil weten. Het resultaat? Punten in 14 van de laatste 15 wedstrijden en een zesde plaats in de Metropolitan, maar slechts twee punten verwijderd van een wildcard. Dat mag met recht een knappe prestatie heten van Tortorella en de Blue Jackets.
TEAMPRESTATIE
Het wordt nog knapper als je ziet wie er allemaal geblesseerd zijn. Een gemiddelde boodschappenlijst in Nederland is korter dan de waslijst aan blessures bij de Columbus Blue Jackets. Zo vinden we onder meer Josh Anderson (1G, 3A), Cam Atkinson (9G, 12A), Oliver Bjorkstrand (12G, 11A) en Joonas Korpisalo terug in de ziekenboeg. Korpisalo is de beoogde starter en de overige drie behoorden vorig seizoen allen tot de tien meest productieve Blue Jackets. Hun vervangers heten Jakob Lilja (1G, 2A in 19 gms), Kevin Stenlund (3G, 0A in 12 gms), Nathan Gerbe (3G, 2A in 8 gms) en Emil Bemstrom (3G, 6A in 30 gms) en lopen, op Gerbe na, bepaald niet over van ervaring op het hoogste niveau. Met al die blessures, het zijn er 10 in totaal, was het heel gemakkelijk geweest om de handdoek te werpen. Bij John Tortorella werkt het dan toch net even anders.
Helemaal niemand stond er van te kijken dat de Blue Jackets op 7 december een losing record hadden (11-14-4). De 4-game losing streak waar de ploeg op dat moment mee bezig was, was evenmin verrassend. De nederlaag van 7 december, tegen de Panthers (1-4), heeft iets teweeggebracht in de kleedkamer. In de volgende vier duels werd twee keer gewonnen van de Capitals en bogen ze in Pittsburgh pas het hoofd in OT. Daarna volgden nog overwinningen op onder meer de Islanders en de Panthers. Niet de minste tegenstanders, maar geen van die ploegen was opgewassen tegen de strijdlust, het enthousiasme en de instelling waarmee Columbus op het ijs stond. En in backup Elvis Merzlikins blijken ze een erg betrouwbare backup te hebben. De 25-jarige rookie uit Letland blijft met een .910 save percentage en 2.87 GAA keurig overeind in de NHL.
VERTROUWDE GEZICHTEN
Er is bij de Blue Jackets veel veranderd. Zowel in de zomer als tijdens het seizoen. Eén ding is echter niet veranderd en dat is dat Zach Werenski en Seth Jones de dragende krachten zijn. Met name Werenski is met 8 punten (7G, 1A) in de laatste vijf wedstrijden ontzettend belangrijk voor Columbus. Defensive partnerSeth Jones is met 4 goals wat minder trefzeker, maar hij levert zijn bijdrage met het geven van assists (20). De twee blueliners zijn echter niet de topschutters. Die eer is weggelegd voor Pierre-Luc Dubois. De 21-jarige winger was vorig seizoen al goed voor 27 goals en met 14 treffers halverwege ligt hij op koers om dat aantal minimaal te evenaren. Gustav Nyquist is met 10 goals en 21 assists tweede op de topscorerslijst.
Op 9 december begonnen de geplaagde Blue Jackets aan een serie van 12 wedstrijden, waarin minimaal één punt werd gepakt (8-0-4). Drie jaar geleden was er een point streak van 18 duels (17-0-1), maar door de nederlaag tegen de Sharks (2-3) konden ze die na zaterdag uit het hoofd zetten. Het losing record hadden ze op dat moment al lang ingeruild voor een winning record van 19-15-8. Dat die nederlaag een schoonheidsfoutje was, bewees het keurkorps van Tortorella tegen Los Angeles en Anaheim. Beide uitwedstrijden werden gewonnen en met twee goals was Werenski tegen de Ducks de grote man. Met die treffers werd de 22-jarige blueliner en passant ook nog de meest productieve verdediger.
DE BIJZONDERE WEKEN VAN DANIEL SPRONG
Eind jaren negentig scoorden de Vengaboys een hitje met Up & Down. Het zou de laatste weken het lijflied kunnen zijn van Daniel Sprong. Onze landgenoot speelde zijn wedstrijden voor de San Diego Gulls in de AHL, maar in de laatste dagen van 2019 begon hij een eigen pendeldienst naar Anaheim. Zo zat de Amsterdammer in San Diego en een moment later kon je hem vinden in Anaheim.
EINDELIJK EEN BELLETJE
Nog voor de eerste wedstrijd was gespeeld, was er dat opmerkelijke bericht. Daniel Sprong was door de Anaheim Ducks op waivers geplaatst en dus konden alle teams hem een etmaal lang oppikken tegen het salaris ($ 750.000) dat de Ducks hem betaalden. Vorig seizoen vond de Nederlander in 47 wedstrijden 14 keer het net namens Anaheim, maar voor andere teams was dit blijkbaar niet voldoende. Geruchten waren er wel, maar geen enkele organisatie besloot er een klap op te geven. Het gevolg was dat Daniel Sprong het een treetje lager mocht laten zien.
In de AHL bij de San Diego Gulls, de satellietclub van de Ducks op dat niveau. De eerste wedstrijden moest hij wennen aan zijn rol, maar op 21 december stonden er toch 18 punten (7 goals) in 24 wedstrijden achter zijn naam.
Op de kortste dag van het jaar brak voor Daniel Sprong toch een beetje de zon door. De Ducks werden geteisterd door blessures en coach Dallas Eakins besloot een beroep te doen op onze landgenoot. Een dag later speelde Sprong zijn eerste wedstrijd van het seizoen in de NHL, maar in Madison Square Garden werd dit geen succes. De Ducks verloren kansloos (1-5) van de New York Rangers en de geboren Amsterdammer stapte met een -3 rating van het ijs. Na de kerst begon Anaheim met een thuiswedstrijd tegen de Vegas Golden Knights, een duel dat met 4-3 werd gewonnen, maar Sprong bekeek de verrichtingen van zijn ploeggenoten vanuit de press box. Hij was een healthy scratch.
HEEN EN WEER
Daniel Sprong zag de bui waarschijnlijk al hangen. Een week nadat hij zich mocht melden bij de hoofdmacht werd hij weer naar San Diego gestuurd. Met de Gulls speelde hij die avond een wedstrijd tegen de Ontario Reign en ondanks een assist van Sprong werd deze ontmoeting na OT met 3-2 verloren. Toch had de Amsterdammer waarschijnlijk genoeg laten zien, want op 30 december hing Dallas Eakins weer aan de lijn en Sprong kon de koffers weer pakken voor een trip naar Anaheim. Op 31 december was hij tegen de Golden Knights (2-5 nederlaag) opnieuw een healthy scratch. Dit scenario herhaalde zich op 2 januari toen de Ducks het in Glendale opnamen tegen de Coyotes (2-4 nederlaag).
Na dit duel hadden de Ducks drie dagen vrij, maar dat gold niet voor Daniel Sprong. Hij stond op 3 januari weer op het ijs toen de San Diego Gulls met 2-3 onderuit gingen tegen de Bakersfield Condors. Sprong was goed voor een assist op de 2-2 van Sam Carrick, die zijn elfde van het seizoen maakte voor San Diego. Daarmee was het reizen nog niet voorbij. Anaheim speelde op 6 januari thuis tegen de Nashville Predators en op een lijn met Adam Henrique en Ducks-captain Ryan Getzlaf greep Daniel Sprong zijn kans. Hij stelde Henrique in staat de score te openen in de eerste periode en op de PP scoorde hij in de tweede periode zijn eerste goal van het seizoen in de NHL. Met 16.26 minuten mocht hij over zijn speeltijd ook tevreden zijn.
BLIJVERTJE?
De lijn van Sprong was met 3 goals en 5 assists ontzetten productief tegen Nashville. Anaheim had een shootout nodig om de wedstrijd met 5-4 naar zich toe te trekken, maar de Nederlander had in elk geval een goede indruk achtergelaten. Het was in elk geval voldoende om ook tegen de Columbus Blue Jackets in actie te mogen komen. In z’n ruim 13 minuten kwam Sprong tot 4 shots on goal, maar daar moest hij het ook mee doen. Geen goals of assists, maar wel een +1 rating in dit duel dat met 4-3 verloren ging. In de nacht van donderdag op vrijdag spelen de Ducks thuis tegen de Dallas Stars en gezien zijn prestaties de laatste wedstrijden lijkt Sprong aanspraak te kunnen maken op een plek in de line-up.
TOP 5 OF THE WEEK
Ook deze week weer voor elk wat wils. We hebben een verlaat feestje voor Joe Pavelski, die zelf de slingers ophangt en een fenomenale treffer van Connor McDavid. Marcus Foligno en de Wild sneden door de defensie van de Jets en David Pastrnak schoot zich de geschiedenisboeken in. Tot slot maakten de Blues kennis met de snelheid van Nathan MacKinnon.
David Pastrnak blijft maar scoren. Afgelopen donderdag, tegen de Columbus Blue Jackets, ramde de Tsjech alweer zijn dertigste van het seizoen tegen de touwen. Voor die 30 goals had Pastrnak 42 wedstrijden nodig. In de afgelopen 25 jaar is er geen enkele speler in Boston geweest die deze grens zo snel bereikte. Hall of Famer Cam Neely klaarde deze klus in 1993 in 27 wedstrijden. Neely sloot dat seizoen af met 50 goals en 24 assists. De magische grens van 50 heeft Pastrnak tijdens zijn prille loopbaan nog niet bereikt. De 23-jarige Tsjech scoorde vorig seizoen 38 keer, maar dit persoonlijke record lijkt het nog geen jaar vol te houden. In dit tempo ligt Pastrnak op koers voor een jaargang met 58 doelpunten.
En weg is ‘ie! Met nog maar een paar seconden op de klok in de eerste periode raasde Nathan Mackinnon weg van alles en iedereen en scoorde hij zijn jubileumtreffer. De vedette van de Colorado Avalanche gaf daarmee de aanzet tot een knappe zege. In Denver waren de Avs met 7-3 te sterk voor de St. Louis Blues, de koploper in de Central. Naast zijn openingstreffer was MacKinnon tijdens dit duel der giganten ook nog goed voor drie assists. De Blues konden deze nederlaag wel lijden. Hun voorsprong op de Avs was na deze verliespartij nog altijd zes punten. Voor de titelhouder was het dan ook pas de tweede nederlaag in de laatste tien wedstrijden, maar wel de tweede op rij. Daarvoor zetten de mannen van Craig Berube een reeks neer van 12 zeges in 15 wedstrijden.
Joe Pavelski werd vrijdagavond in het zonnetje gezet door de Dallas Stars. De voormalig captain van de San Jose Sharks speelde onlangs zijn 1000e wedstrijd in de NHL en dat liet zijn huidige werkgever niet onopgemerkt voorbij gaan. De inmiddels 35-jarige center zorgde tegen de Detroit Red Wings zelf voor de kers op de taart. Eerst was Pavs halverwege de eerste periode betrokken bij de gelijkmaker van Roope Hintz en in de tweede periode zette Pavelski met zijn achtste van het seizoen de Stars op een 3-1 voorsprong. Het had voor de Amerikaan nog mooier kunnen worden, maar zijn tweede treffer werd door de arbitrage afgekeurd. De 4-1 zege op de Wings betekende voor Dallas de vierde overwinning op rij en de zevende onder Rick Bowness, die hiermee begon aan zijn vijfde decennium als coach in de NHL. Hij debuteerde in ’89 bij de originele versie van de Winnipeg Jets.
Het gaat de laatste tijd crescendo met de Minnesota Wild en de ploeg van Bruce Boudreau heeft, tegen alle verwachtingen in, zicht op de play-offs. Eén van de concurrenten komt uit Winnipeg en de Jets waren afgelopen zaterdag te gast in The State of Hockey. Voor de Wild was het de eerste wedstrijd van 2020 en die begonnen ze magnifique. De bezoekers hadden de puck nog nauwelijks aangeraakt of het speeltuig lag al achter Connor Hellebuyck in het netje. Marcus Foligno kreeg de treffer op zijn naam, maar er ging een prachtige aanval aan vooraf. Na die goal sloegen de Jets zowel in de tweede als in de derde periode razendsnel toe. Twee keer scoorden ze in de eerste minuut, maar dankzij Luke Kunin en Eric Staal (in OT) bleven de twee punten in Minnesota.
Daar hebben we Connor weer eens! De superster van de Edmonton Oilers dook al een paar weken niet op in deze rubriek en daar moest maar eens verandering in komen. Dit deed McDavid op een werkelijk weergaloze wijze. Nog nooit had hij gescoord tegen de Toronto Maple Leafs, maar afgelopen maandag maakten de fans in Toronto kennis met de ware McDavid. Drie keer was hij al als aangever betrokken bij een goal, maar het mooiste moest toen nog komen. Halverwege de derde periode zette Connor McDavid op schitterende wijze zijn Oilers op een 6-3 voorsprong. Helaas had hij daarmee niet het laatste woord, want dat was voor die andere superster. Auston Matthews maakte met de 6-4 de nederlaag voor zijn Leafs wat dragelijker, maar ook Matthews zal hebben genoten van de kunsten van McDavid.
NIEUWS
OLD SOLDIERS…
De tweede dag van het nieuwe jaar was een historische in de National Hockey League. Op die dag waren er drie spelers die aan hun vierde decennium in de NHL begonnen. Zdeno Chara was de oudste van dit stel. De 42-jarige captain van de Bruins debuteerde op 19 november 1997 en maakte de nineties dus nog mee. Het heugelijke feit dat hij nu aan de twenties begon, kon niet worden gevierd met een overwinning. Columbus verstierde het feestje door in OT met 2-1 te winnen. Bij de San Jose Sharks waren er zelfs twee die aan hun vierde decennium begonnen. Joe Thornton speelde op 8 oktober 1997 namens de Bruins zijn eerste duel. Maatje Patrick Marleau debuteerde zeven dagen eerder al voor de Sharks. Zij hadden wel iets te vieren, want Pittsburgh werd met 3-2 verslagen. Beide spelers mochten een assist bijschrijven.
Not a bad way to start your fourth decade in the NHL.@SanJoseSharks forward Joe Thornton collected his 1,080th career regular-season assist to pass Adam Oates (1,079) for sole possession of seventh place on the League’s all-time list. https://t.co/9gqdmWDszs#NHLStatspic.twitter.com/s26iIm8nfT
Na een (opnieuw) goede seizoensstart zakten de Buffalo Sabres (alweer) weg. Ze wonnen slechts één van hun laatste acht wedstrijden in 2019 en het resultaat was dat de play-offs langzaam maar zeker uit zicht raakten. Vorige week besloot general manager Jason Botterill maar eens in actie te komen. Eerst verscheepte hij de ietwat overbodige Marco Scandella voor een fourth round pick naar de Canadiens, maar met diezelfde pick werd even later Michael Frolik van de Calgary Flames naar Buffalo gelokt. De 31-jarige aanvaller scoorde in vijf van zijn laatste zes seizoenen minimaal 15 goals en goals kunnen de Sabres goed gebruiken. Jack Eichel (26G, 29A) is de enige die met regelmaat de vijandelijke goalie weet te kloppen en de captain moet het dan ook nog eens doen zonder de assistente van onder andere Jeff Skinner.
Het is algemeen bekend dat dit niet het seizoen is van de San Jose Sharks. De ploeg bivakkeert in de kelder van de Pacific Division en de matige resultaten kostten Peter DeBoer al zijn baan. Onder interim-coach Bob Boughner zit er wat meer structuur in het spel en hebben de Sharks defensief wel degelijk stappen gemaakt. Zicht op de play-offs heeft de ploeg echter nog lang niet en die jacht wordt er niet gemakkelijker op zonder Logan Couture. De captain liep in de met 3-2 verloren wedstrijd tegen de St. Louis Blues een enkelblessure op en moest direct het ijs verlaten. Met 14 goals en 22 assists is Couture topscorer van de Sharks. Woensdag werd duidelijk dat de enkel van Couture gebroken is en San Jose het zo’n zes weken zonder de captain moet stellen.
HYNES, KOVY EN SHESTERKIN
Het was de week van de debuten. Niet lang na het ontslag van Peter Laviolette werd John Hynes aangesteld als opvolger. De voormalig coach van de Devils verloor zijn eerste wedstrijd met de Predators kansloos. De Boston Bruins waren met 6-2 te sterk. Ilya Kovalchuk krijgt, voor een salaris van $ 700.000, een kans van de Montreal Canadiens. Kovy debuteerde maandag met een assist tegen de Jets en een dag later noteerde hij er zelfs twee tegen de Red Wings. Het hielp de Habs niet, want beide duels gingen verloren. Igor Shesterkin kan wel tevreden terugkijken op zijn debuut. De 24-jarige Russische goalie moest weliswaar 3 goals toestaan, maar zag zijn Rangers wel met 5-3 winnen van de sterke Avalanche. Shesterkin moet de opvolger worden van Henrik Lundqvist. In de KHL en de AHL liet hij al zien een goede goalie te zijn.
In een nieuw artikel ($) op The Athletic van Ken Rosenthal en Evan Drellich zijn beschuldigingen van sign stealing geuit aan de het adres van de Boston Red Sox. Daarmee komt na de kampioen van 2017 nu ook de winnaar van de World Series in 2018 in diskrediet. Naar verluidt zal MLB ook deze nieuwe verdachtmakingen meenemen in haar onderzoek.
MLB’s sign-stealing controversy broadens: Sources say the Red Sox used video replay room illegally in 2018. Story with @EvanDrellich. https://t.co/C90yxUH2jS
Drie voormalige medewerkers van de Boston Red Sox hebben tegenover de journalisten verklaard dat hun oude werkgever technologie heeft gebruikt om de tekens van de tegenstander te ontcijferen. Volgens deze getuigen zouden ze daarvoor hun video replay room gebruikt hebben. Deze kamers kregen de clubs toegewezen nadat ze sinds 2014 scheidsrechterlijke beslissingen mogen aanvechten.
APPLE WATCHES
Het gebruiken van video rooms om de signs van de catchers te bestuderen is tot 2017 een soort grijs gebied, maar wanneer de Red Sox (ook toen al) in september van dat jaar van het gebruik van Apple-horloges om bevindingen door te spelen worden beschuldigd, en zij op hun beurt met een beschuldigende vinger naar de Yankees wijzen, geeft de MLB een duidelijk signaal af: No more Mr. Nice Guy. Vanaf dat moment zal er harder worden opgetreden tegen het ongeoorloofd gebruikmaken van de video rooms. Het grijze gebied was verboden terrein geworden.
“Electronic equipment, including game feeds in the Club replay room and/or video room, may never be used during a game for the purpose of stealing the opposing team’s signs.”
PARANOIA
Volgens deze nieuwe getuigen zou er onder de clubs een gevoel heersen dat alle clubs zich aan deze praktijken schuldig maken. Dit gevoel zou in 2018 bij enkele contenders tot een zekere mate van paranoia hebben geleid. In hun ogen zou het dom zijn geweest om het zelf niet ook te proberen. Volgens een anonieme bron zouden spelers die van organisatie veranderden (en verrast vaststelden dat men bij hun nieuwe club nog geen systeem hiervoor hadden), meer dan eens tactieken van hun oude club geïntroduceerd hebben. Dit komt in zekere mate ook overeen met verhalen uit de ‘zaak Astros’.
PLAYOFFS
Hoewel MLB dus al in september 2017 aankondigde harder te zullen optreden, waren zij tot de playoffs van 2018 nagenoeg vleugellam. Vanaf dat moment houden toezichthouders echter een oogje in het zeil in de video rooms. De beschuldigingen betreffen vooralsnog dus het reguliere seizoen van 2018. De Red Sox wonnen dat jaar een recordaantal van 108 wedstrijden. Aan MLB de taak om uit te zoeken in hoeverre dit hoge aantal winstpartijen via onheuse weg bereikt is. Alex Cora in zijn tijd als bench coach van de Houston Astros. (Alex Trautwig/MLB)
CORA
Hiermee duikt ook voor de tweede keer de naam van Red Sox-manager Alex Cora op in beschuldigingen van sign stealing. In 2017 zat de Puertoricaan nog als bench coach in de dugout van de Houston Astros. Het is nog te vroeg om hem als kwade genius te bestempelen; we weten namelijk dat de Red Sox al een jaar eerder, vóór Cora’s overstap naar Beantown, de grenzen van het toelaatbare opzochten. Toch is dit nieuwe artikel slecht voor de reputatie van de manager, die nauwelijks een jaar geleden nog in zijn eerste jaar een team naar de titel leidde. Nu hij ten tweede male betrokken lijkt te zijn bij een cheating-schandaal, moeten de Red Sox zich beraden over de toekomst van hun populaire skipper en hun eigen geloofwaardigheid.
ONDERZOEK
Wanneer het onderzoek naar sign stealing zal worden afgerond, is nog onduidelijk. Vóór deze onthulling was de verwachting dat de MLB harde straffen zal uitdelen aan het adres van de Astros, maar of de nieuwe beschuldigingen daar nog invloed op gaan hebben, zal de tijd moeten uitwijzen. Overigens meldde Jeff Passan onlangs dat het onderzoek richting de Texanen bijna is afgerond en de straffen significant zullen zijn.
De technologische ontwikkelingen van de laatste jaren maken communicatie een stuk makkelijker en clubs als de Astros en Red Sox lijken zich weinig aan te trekken van de gestelde regels. Enige naïviteit kan de honkbalbond echter niet ontzegt worden. Na de dopingschandalen van de jaren ’90 is het namelijk ook niet zo dat honkbal geen geschiedenis op het gebied van valsspelerij heeft. Het is tijd om voor de troepen uit te lopen, in plaats van achter de feiten aan te hobbelen.
Zelfs captain Roman Josi kon zijn coach niet langer in het zadel houden. Na ruim vijf seizoenen komt er een einde aan het tijdperk Laviolette in Nashville. (photo:Chris O’Meara/AP Photo)
Ook voor Peter Laviolette is het doek gevallen. Maandagavond besloot David Poile dat het mooi was geweest. De general manager van de Nashville Predators sprak een week geleden zijn steun nog uit, maar na de nederlaag tegen de Anaheim Ducks (5-4 na een shootout) besloot Poile z’n coach op straat te gooien. Daarmee heeft de general manager in één klap een primeur te pakken, want het is de eerste keer dat hij in Nashville een coach ontslaat. David Poile is al vanaf 1997 werkzaam als GM in Music City. Naast Laviolette kon ook assistent Kevin McCarthy zijn koffers pakken. John Hynes lijkt de belangrijkste kandidaat om Laviolette op te volgen. Officieel heeft de club op het moment van schrijven echter nog geen vervanger benoemd.
WAAR IS DE DEFENSE?
Onlangs wijdden we al een artikel aan de situatie in Nashville. Het talent is wel degelijk aanwezig, maar na een goede seizoensstart zijn de Predators in de sterke Central Division ver teruggevallen. De doorgaans zo productieve blauwe lijn laat het afweten, maar dat geldt zeker ook voor de goalies. Pekka Rinne en Juuse Saros staan doorgaans synoniem voor betrouwbaarheid, maar geen van de twee Finnen komt in de buurt van hun gebruikelijke save percentage. De ervaren Rinne staat op .896 en Saros moet het doen met .892. De 37-jarige Rinne is bezig aan zijn 14e seizoen in de league en komt gemiddeld op een .918 save percentage. Saros is 13 jaar jonger, heeft veel minder ervaring, maar tikt normaal gesproken ook een hoger gemiddelde aan: .915. Een goede goalie kan een coach maken, maar teleurstellende sluitposten kunnen een coach ook breken.
Peter Laviolette was fired as coach of the Predators on Monday, general manager David Poile announced. https://t.co/rcIzCwxKD0
Zeg je Predators, dan zeg je blueliners die zich met de aanval bemoeien. Vorig seizoen hadden de Preds in Roman Josi, Ryan Ellis en Mattias Ekholm drie verdedigers met minimaal 40 punten. PK Subban volgde dit drietal met 31 punten. Van Subban werd deze zomer afscheid genomen, maar wat productiviteit betreft, is het gat niet goed opgevuld. Josi (44 pnt), Ekholm (23 pnt) en de nu geblesseerde Ellis (28 pnt) trekken de kar opnieuw, maar krijgen nauwelijks assistentie van de collega’s. De 21-jarige Dante Fabbro springt met 9 punten nog enigszins bij, maar dan heb je het ook wel gehad.
DEPTH SCORING
Met Roman Josi hebben we ook direct de topscorer van de Predators genoemd. De Zwitser scoorde 14 keer en deelt de koppositie op de lijst met Filip Forsberg. De Zweedse center speelde wel zes wedstrijden minder dan z’n captain. Van Matt Duchene werd ook het nodige verwacht, maar de Canadees beperkt zich voorlopig tot het geven van assists. De van Columbus overgekomen spelmaker vond zelf 9 keer het net en was 19 keer betrokken als aangever. Voor een speler die 50 keer scoorde in 118 wedstrijden voor de Ottawa Senators is dat wel wat mager. Toch zit het dan met de depth scoring dan wel weer goed. Slechts zes teams scoorden meer goals dan de 142 van Nashville.
Wat Poile zijn coach kwalijk kan nemen, is het feit dat de special teams dit seizoen ronduit slecht presteren. Met spelers als Josi, Forsberg en Duchene in de gelederen heb je goed gereedschap in handen voor een dodelijke PP. Dit blijft echter steken op 16,8% en daarmee vertoeft Nashville op de 23e plaats van de 31 teams. De penalty kill was vorig seizoen nog een wapen, maar de Predators weten nu nog geen 75% van de vijandelijke PP te killen. Ook hier kan weer gewezen worden naar de goalies, want in ondertal komt Rinne uit op een save percentage van .716. Met .825 doet Saros het wat beter.
HOE NU VERDER?
Gaat het nu werkelijk zo slecht in Smashville? In november hadden ze inderdaad die 6-game losing streak en onlangs nog een 3-game losing streak. Toch is de achterstand op de wildcards slechts vijf punten. Laviolette begon goed en won 9 van de eerste 15 wedstrijden. In Nashville begonnen ze, niet geheel ten onrechte, alweer te dromen van een eerste Stanley Cup. Daarna volgde echter een mindere serie waarin de ploeg vooral veel tegengoals kreeg. Zo kregen de Preds alleen al in de laatste vijf wedstrijden 21 goals om de oren. Of dit Laviolette echt aan te rekenen valt, zal de komende weken moeten blijken. Zijn opvolger krijgt wel een team in handen dat serieus een gooi kan doen naar de play-offs en in de play-offs ook ver kan komen. De zesde plaats in de divisie geeft een wat vertekend beeld aangezien de verschillen in de Central maar klein zijn.
Peter Laviolette zit waarschijnlijk niet lang zonder werk. Hij leidde de Carolina Hurricanes in 2006 al naar de Stanley Cup en behaalde met Philadelphia (2010) en Nashville (2017) de Stanley Cup Final. Sinds 2010 miste Laviolette slechts twee keer de play-offs. De 55-jarige Amerikaan heeft als coach 1210 wedstrijden in de NHL achter zijn naam staan en daarvan won hij er 637 (59%). In Seattle is de nog te vormen franchise op zoek naar een goede coach en zij zouden zomaar bij Laviolette uit kunnen komen. Ook de in San Jose ontslagen Peter DeBoer lijkt daarvoor een belangrijke kandidaat. Laviolette is de zesde coach die dit seizoen is ontslagen, maar na John Hynes (New Jersey) en DeBoer pas de derde die enkel op basis van de resultaten zijn congé krijgt.
Het zou een tussendoortje worden voor de Saints. Even moesten de Vikings opzij worden gezet voordat het echte werk zou beginnen. Na twee jaar met play-off trauma’s zou dit het jaar van de Saints worden. De Vikings dachten daar anders over. Kirk Cousins was beslissend in overtime en Drew Brees staat weer met lege handen: 26-20. In Philadelphia waren de Seahawks te sterk voor de Eagles. Het thuisspelende team begon sterk, maar na een hersenschudding van Carson Wentz leek het voorbij. Desondanks kon Philly tot in het vierde kwart meekomen. Toen gaf de Russell Wilson–D.K. Metcalf connectie de doorslag: 17-9.
Door Ton de Vries en Luuk Dokter
VIKINGS KRIJGEN PUBLIEK STIL IN DE SUPERDOME
Minnesota Vikings @ New Orleans Saints 26 – 20 (OT)
De start van de wedstrijd was voor de Saints. Na een fumble van Adam Thielen nam de thuisploeg meteen over. Dat Brees vervolgens geen touchdown scoorde in de redzone was een eerste teken aan de wand. Toch was er geen vuiltje aan de lucht. Al helemaal niet toen joker Taysom Hill voor het eerst werd ingezet. Het was Hill, en dus niet Brees, die met een diepe pass Deonte Harris vond. Alvin Kamara liep de touchdown binnen.
The playoffs: where a 3rd string quarterback can hit a 50 yard pass to an undrafted punt returner 👀 Taysom Hill with the BOMB to Deonte Harris pic.twitter.com/Lfei4PxzMy
Bij een 10-3 voorsprong voor de thuisploeg brak een sterke periode van Minnesota aan. Eerst wist de Saints defense nog een blok op te werpen op hun eigen 1-yard lijn. Maar na een interception op een diepe bal van Brees kwamen de Vikings echt los. Dalvin Cook, die kort daarvoor nog van de endzone geweerd kon worden, liep makkelijk de score binnen. Omdat Will Lutz een field goal miste op slag van rust stond Minnesota brutaal met 13-10 voor halverwege.
In de tweede helft gingen de Vikings door waar ze gebleven waren. Cousins vond Thielen, die Marshon Lattimore het nakijken gaf, met een diepe pass. Cook zorgde voor de laatste paar yards en breidde de score uit naar 20-10. Brees en de rest van zijn offense hadden het zwaar op dat moment. First downs waren meer uitzondering dan regel. Een enorme upset leek zich te gaan voltrekken
SAINTS COMEBACK
De tien punten achterstand moesten in het laatste kwart ongedaan gemaakt worden. Eindelijk begon Brees wat in zijn ritme te komen. Hij vond zijn wide receivers weer en stak vlot het veld over. Manusje-van-alles Taysom Hill was vervolgens weer belangrijk voor zijn team. Dit keer speelde hij wide receiver en ving de bal in de endzone. De spanning was helemaal terug. Dat Hill veelzijdig was, wisten we al, maar deze wedstrijd was wel heel speciaal. Na QB en wide receiver was hij bij de volgende drive meerdere keren de running back. En met succes. Mede door zijn runs kwamen de Saints weer in scoringspositie. Waar Hill echter excelleerde, ging Brees gruwelijk in de fout. Een onnodige fumble van hem leek het einde van de wedstrijd.
The only players to have 50+ pass yards and a receiving TD in postseason games:
– Taysom Hill (2019 Wild Card)
– Josh Allen (2019 Wild Card)
– Nick Foles (Super Bowl LII)
– Marcus Mariota (2017 Wild Card) pic.twitter.com/aHGiraVNtj
— CBS Sports HQ (@CBSSportsHQ) January 5, 2020
Bij de Vikings zat de offense helemaal op slot. Cousins wist het karwei niet af te maken. En dus alsnog een kans voor Brees om zijn fout goed te maken. De 40-jarige QB deed dat met verve. Lutz werd in stelling gebracht en die schoot, in tegenstelling tot voor rust, op het belangrijkste moment wel raak. De razend spannende playoff wedstrijd moest beslist worden in overtime.
COUSINS CLASSIC
De Vikings wonnen de toss en mochten starten in OT. Op dat moment leek het alsof Cousins naar een andere versnelling schakelde. Een perfecte pass over 43-yards naar Thielen bracht de Vikings op de rand van de overwinning. Ook de pass naar Kyle Rudolph in de endzone was van grote klasse. Omdat het duwtje van Rudolph niet als interference werd beoordeeld, werd dat de beslissing in de wedstrijd. Cousins wist de Superdome stil te krijgen. De Vikings zorgen voor een enorme stunt door de 3rd seed ter verslaan. Volgende halte: San Francisco.
Cousins goes deep to Thielen for a gain of 43 yards! #Skol#NFLPlayoffs
In een duel dat nooit echt op gang kwam, maakten de Seattle Seahawks genoeg plays om de overhand te hebben. De ontmoeting tussen twee gehavende teams kreeg wat glans door het optreden van Seattle quarterback Wilson. Op third downs was hij ongenaakbaar. Zowel door de lucht als met zijn voeten. Met 325 passing yards en 45 rushing yards vormde hij bijna de complete Seahawks offense (382 yards). De terugkeer van Marshawn ‘Beast Mode’ Lynch was wat teleurstellend (7 yards uit 6 carries), maar hij was wel goed voor een touchdown.
Fighting his way in for the touchdown, it’s @MoneyLynch!
Voor Carson Wentz duurde zijn eerste play-off duel slechts twee series. De quarterback die de laatste twee duels op IR eindigde, moest het duel verlaten met een hoofdblessure na een zeer dubieuze tackle van edge rusher Jadeveon Clowney. Back-up Josh McCown (40) nam het van hem over en begon daarmee ook aan zijn eerste play-off optreden. McCown speelde goed, maar moest roeien met de riemen die de Eagles momenteel hebben. En die waren door blessures zwaar ondermaats voor een play-off team.
I love the @Seahawks but I love guys not having brain damage more. How is this obvious helmet-to-head hit by Jadeveon Clowney not worthy of severe punishment? Wentz was vulnerable and had clearly given himself up. I want to win, but that’s bullsh*t. pic.twitter.com/Q1q65e4A0l
Aan de andere kant had Wilson een uitstekend wapen. Rookie wide receiver D.K. Metcalf speelde de beste wedstrijd uit zijn nog jonge NFL-carrière. Hij was een enorme plaag voor de Eagles secondary met 7 uit 9 voor 160 yards waarvan één 53 yard touchdown. De verdedigers van Philadelphia richtten zich voornamelijk op #1 receiver Tyler Lockett waardoor het essentieel was voor Seattle dat Metcalf een sterk duel speelde. De gespierde receiver heeft inmiddels bewezen van grote meerwaarde te kunnen zijn voor iedere NFL offense.
Met deze road win houden de Seahawks hun seizoen levend. Volgende week zondag nemen ze het in Green Bay op tegen de Packers. Seattle heeft blessures doorstaan, speelde in moeilijke omstandigheden, tegen moeilijke teams, en bracht tegen de Eagles net voldoende om de winst binnen te halen. Een goed uitgerust Packers team op Lambeau Field zal de grootste uitdaging tot nu toe zijn. Dat vraagt om wederom een sterk optreden van Metcalf en wat meer magie van Wilson. Anders zal de offense van Aaron Rodgers ze te machtig zijn.
De afgelopen week zijn er weer flink wat bowl games gespeeld en dus is het tijd om terug te blikken. Met onder meer de Rose Bowl en de Sugar Bowl.
CITRUS BOWL: MICHIGAN 16 – 35 ALABAMA
Het was even wennen. Zowel voor de spelers, fans en trainers van Alabama als voor de buitenwereld: Alabama niet in de CFP. De Crimson Tide moesten het op nieuwjaarsdag doen met de Citrus Bowl, voor andere mensen een waardevolle prijs maar voor Alabama hooguit een troostprijs. De Crimson Tide mochten het opnemen tegen Michigan, dat het seizoen behoorlijk in vorm wist af te sluiten. En dus dacht iedereen van tevoren dat dit wel eens een spannend duel kon gaan worden. En dat was het ook. T/m het vierde kwart.
Aan het begin van het vierde kwart stond het namelijk ‘maar’ 21-16 in het voordeel van Alabama. Het duel golfde, in zoverre dat kan, op en neer en beide universiteiten konden het verschil op het scorebord niet vergroten. Tot het in het vierde kwart dus anders werd. Michigan scoorde zelf namelijk niet in dit vierde kwart en werd door de Alabama defense in toon gehouden. De tot dan toe succesvolle running game van de Wolverines (Zach Charbonnet 84 yds en Hassan Haskins 61 yds) werd uitgeschakeld en Shea Patterson kon met zijn arm het verschil niet maken.
Ondertussen scoorde Alabama twee touchdowns, waarvan de laatste met nog een minuut te gaan. Daardoor won Alabama uiteindelijk met 16-35. Mac Jones speelde een uitstekende wedstrijd (16-25, 327 yds en 3 TD’s), net zoals WR Jerry Jeudy (204 yds en een TD) en RB Najee Harris (136 yds en 2 TD’s). Maar iedere Alabama-fan is in afwachting van de aankondiging van Tua Tagovailoa. Vandaag (maandag 6 januari) vindt de persconferentie plaats waarin hij bekend zal maken of hij nog een jaar blijft of toch de 2020 NFL Draft in zal gaan.
OUTBACK BOWL: MINNESOTA 31 – 24 AUBURN
Dan door naar het duel waarvan van tevoren veel van werd verwacht: Minnesota – Auburn. En het duel stelde niet teleur. Minnesota zal met een dubbel gevoel de Outback Bowl gespeeld hebben. Enerzijds zullen de Golden Gophers heel blij zijn met het onverwacht succesvolle seizoen, anderzijds waren ze ook bijzonder dichtbij de playoffs. Toch moesten ze het doen met de Outback Bowl. Een bowl waar Auburn, dat het zwaarste schema van afgelopen seizoen achter de rug heeft, dus de tegenstander was.
Er was kwalitatief gezien eigenlijk weinig tot geen verschil te merken tussen de Golden Gophers en de Tigers. Auburn had gedurende het duel problemen met zijn offense. Bo Nix, de QB van de Tigers, speelde een aardige wedstrijd (17-26, 176 yds en een TD) maar nam weinig risico en speelde vrij risicoloos voor zijn doen. De running game was bij Auburn ook uitgeschakeld door de ijzersterke Minnesota defense.
Minnesota was juist succesvol in de running game. Met Mohamed Ibrahim (140 yds en een TD) en Rodney Smith (69 yds) liepen over de ijzersterke DL van Auburn heen. De passing game, die de Golden Gophers uiteindelijk de zege zou bezorgen, bestond voornamelijk uit de combi QB Tanner Morgan (19-29, 278 yds en 2 TD’s) – WR Tyler Johnson (204 yds en 2 TD’s). Mede dankzij deze combinatie scoorde Minnesota in het vierde kwart de winnende touchdown, waardoor de Golden Gophers met 31-24 wonnen.
ROSE BOWL: OREGON 28 – 27 WISCONSIN
De mooiste, oudste en meest historische bowl games van het seizoen: de Rose Bowl. Oregon en Wisconsin waren de universiteiten die dit seizoen in het schitterende stadion mochten spelen. En de wedstrijd was van begin tot eind spannend. Wisconsin heeft het hele seizoen in de top 25 gestaan, maar deed nooit echt mee om de CFP. Oregon daarentegen deed tot het uitduel vs Arizona State volop mee en had de CFP ook gehaald als het daar niet had verloren. Maar dat gebeurde wel en dus moeten de Ducks het doen met de Rose Bowl.
Maar die Rose Bowl wisten ze dan wel te winnen. En dat zonder dat Justin Herbert, die zijn laatste duel in het shirt van Oregon speelde, een fantastische wedstrijd op de mat legde. Sterker nog: de hele offense van Oregon was alles behalve productief. Het was de defense en de benen van Justin Herbert (3 rushing TD’s) die Oregon uiteindelijk naar een 28-27 overwinning brachten. Bij Wisconsin speelde running back Jonathan Taylor (94 yds) zijn laatste duel voor de Badgers. En hij kon niet de impact maken waarop hij had gehoopt. De passing game was wat succesvoller, maar ook Jack Coan en zijn receivers konden niet genoeg productie leveren om Oregon te verslaan. Het was een late rushing touchdown (8 minuten te gaan) van Justin Herbert (30 yard) die Oregon op 28-27 bracht en uiteindelijk het duel besliste.
SUGAR BOWL: GEORGIA 26 – 14 BAYLOR
Tot slot het duel dat vooral in het teken stond van defense. Zoals van tevoren ook was verwacht. De Sugar Bowl tussen Georgia en Baylor was tevens ook alles behalve spannend. Georgia was namelijk veel beter. En dat zal de teleurstelling bij Baylor alleen maar doen toenemen. De Bears hadden nu namelijk bij een zege op Oklahoma (tijdens de BIG 12 Championship Game) gewoon de CFP kunnen spelen. Onverwacht, maar het kon wel. Maar Baylor verloor in OT. Georgia was er zo mogelijk nog dichterbij en stonden tot het laatste weekend zelfs op de vierde plek. De nederlaag vs LSU (in de SEC Championship Game) was echter genoeg om de Bulldogs van die vierde plek af te halen en daar Oklahoma (dat Baylor versloeg) neer te zetten. En zo kwamen beide universiteiten terecht op een plek waar ze eigenlijk niet wilden zijn: de Sugar Bowl.
In de Sugar Bowl kon Baylor pas in de tweede helft aanvallend gezien echt wat produceren. Verdedigend gezien hadden de Bears geen antwoord op Jake Fromm (20-30, 250 yds en 2 TD’s), WR George Pickens (175 yds en een TD) en RB Zamir White (92 yds en een TD). Mede daardoor ziet de 26-14 uitslag er nog aardig uit, maar het schets een verkeerd beeld van de wedstrijd. Bij Baylor was de running game non existent en kon ook QB Charlie Brewer (24-41, 211 yds en een TD) pas laat wat uitrichten tegen de wederom ijzersterke Bulldogs defense. Denzel Mims (75 yds en een TD) en Trestan Ebner (70 yds) waren nog een soort van productief, maar het hield niet over en het was zeker niet genoeg voor de zege.
OVERIGE UITSLAGEN
En dan hebben we de grootste en belangrijkste besproken, maar zijn er nog zat bowl games over. Want er zijn er nog maar twee te gaan. Hierbij de overige uitslagen van de afgelopen weken:
Western Kentucky 23-20 Louisville, California 35-20 Illinois, Florida 36-28 Virginia, Virginia Tech 30-37 Kentucky, Florida State 14-20 Arizona State, Navy 20-17 Kansas State, Wyoming 38-17 Georgia State, Utah 10-38 Texas, Boston College 6-38 Cincinnati, Indiana 22-23 Tennessee, Ohio 30-21 Nevada, Southern Mississippi 13-30 Tulane.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
