Home Blog Pagina 374

NFL 32-in-32 | New England Patriots: de koning is dood, leve de koning?

Jurian Ubachs
-
0

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 23 het team waar het vertrek van Tom Brady het einde van een tijdperk betekent: de New England Patriots.

FREE AGENCY

Vorig seizoen werd al druk gesproken over het aflopende contract van quarterback Tom Brady. De zesvoudig Super Bowl-winnaar had nog geen nieuwe deal getekend, “maar ach, dat zou er vanzelf wel van komen”. Wie Brady zei, zei New England. ‘The Patriot Way’ werd door de jaren heen meer en meer vervlochten met de ‘TB12-method’. Brady en Edelman waren beste vrienden en Brady leefde in Boston als – nee, beter dan – God in Frankrijk. Het zou een kwestie van tijd zijn voor de veteraan een nieuw contract tekende voor nog eens één of twee jaar in het shirt van de Patriots.
Toen werd het maart. Terwijl de wereld zich net begon te realiseren dat er met het coronavirus een groot probleem was ontstaan, stonden Patriots-fans aan de vooravond van een diepe identiteitscrisis. Uitgerekend op St. Patrick’s Day maakte Brady bekend de Patriots te verlaten. De Hall of Famer in wording tekende wat later een contract bij de Tampa Bay Buccaneers. New England moest voor het eerst in zeshonderd jaar op zoek naar een nieuwe startende quarterback. Bij voorbaat krijgt die een onmogelijke taak krijgt: Tom Brady doen vergeten in Foxborough.

Kunnen Brady en Belichick het zonder elkaar?

De NFL 32-in-32 serie gaat natuurlijk primair over de spelers die er nog wél zijn, maar het vertrek van Brady is een keerpunt in de geschiedenis van de Patriots. Het betekent eveneens dat succescoach Bill Belichick en Tom Brady zonder elkaar door moeten. Beide zullen er op gebrand zijn te laten zien de ander niet nodig te hebben. Gezien hun competitieve karakters kan dat veel goeds kan betekenen. Had er iemand een juicy storyline besteld? Met Tom Brady was de leegloop overigens niet afgelopen. Ondertussen vertrokken onder meer center Ted Karras, linebackers Kyle van Noy, Elandon Roberts en Jamie Collins en stopte fullback James Develin met football.
Lange tijd leken de Patriots af te stevenen op een roster met Jarred Stidham als startende quarterback. In de zomer werd toch nog een andere QB gevonden – en wat voor een. New England haalde Cam Newton, voormalig quarterback van de Carolina Panthers. Uit de trainingen is inmiddels gebleken dat Newton naar alle waarschijnlijkheid de starter wordt; met Stidham logischerwijs als back-up. Ook trokken de Patriots running back Lamar Miller aan. Miller heeft een aantal sterke jaren op zijn naam staan, maar was recentelijk vooral erg blessuregevoelig. De vraag is daarom vooral wanneer en hoe lang hij fit genoeg is om veel bij te dragen.

NFL DRAFT

Schokkend: de Patriots gaven hun pick in de eerste ronde op. Dat is natuurlijk een grap, want de Patriots staan erom bekend aan de lopende band trades te maken om in latere rondes meer picks te kunnen spenderen. De eerste drie picks werden gebruikt voor verdedigers. Kyle Dugger, een safety van het vrij kleine Lenoir-Rhyne werd als eerst gekozen. Dugger wordt geroemd om zijn fysieke kwaliteiten, maar hij speelde in Divisie 2. Daarom wordt de stap naar de NFL een flinke voor hem.
Na Dugger werden outside linebackers Josh Uche en Anfernee Jennings toegevoegd. Zij moeten helpen de pass rush op orde te krijgen na het vertek van meerdere spelers die afgelopen seizoen samen goed waren voor 17,5 sacks. Met name Uche (Michigan) lijkt de juiste man op de juiste plaats. Jennings stond bij ‘Bama’ bekend als solide, maar niet per definitie de pass rusher die de Patriots graag in hem zouden zien.


Daarna baarde New England opzien door twee tight ends op rij te kiezen. Devin Asiasi (UCLA) en Dalton Keene (Virgina Tech). Van die twee geldt Keene waarschijnlijk als het superieure fysieke talent, maar hij is minder ver in zijn ontwikkeling dan Asiasi. Laatstgenoemde moet in staat zijn een plek af te dwingen als startende tight end, zeker nu Matt LaCosse het seizoen aan zich voorbij laat gaan. Daarna voegden de Patriots nog diepte toe op diverse posities. Een laatste opvallende pick: in de vijfde ronde kozen Belichick en de zijnen voor Justin Rohrwasser, de kicker van Marshall, die de afgedankte Stephen Gostowski moet doen vergeten.
New England Patriots preview

OFFENSE

Na twintig jaar Brady ziet de wereld er ineens heel anders uit in New England. Velen gaan uit van een ‘rebuild’, maar het zou weinigen verbazen als Bill Belichick en offensive coordinator Josh McDaniels er toch weer een succesvol team van weten te maken. Als dat lukt, begint het hoe dan ook bij Cam Newton. De ex-MVP gaf aan fitter te zijn dan hij de laatste jaren ooit was en is er op gebrand critici de mond te snoeren. Een quarterback die zich wil bewijzen omdat de buitenwacht hem al had afgeschreven: dat is tenminste een bekend verhaal in New England.
Het ligt in de lijn der verwachting dat de Patriots gebruik gaan maken van de bijzondere kwaliteiten van de grote, sterke Newton. In zijn tijd bij de Panthers liep hij 58 touchdowns binnen en hielp hij zijn team 367 keer zelfstandig aan een first down. Het is nog een beetje de vraag wat de Patriots naast Newton als running game zullen hebben. Running backs Sony Michel en Lamar Miller zijn nog niet fit en missen waarschijnlijk de seizoensopening. Damien Harris lijkt de voornaamste kandidaat om hun taken op zich te nemen. James White zit daarbij nog steeds in de mix als pass-catching optie uit het backfield.

Onzekerheid omtrent targets en o-line

Vorig seizoen bleek dat New England eigenlijk niet voldoende opties had als het gaat om ballenvangers. In Julian Edelman had Brady weliswaar een stabiele ontvanger, maar daar hield het eigenlijk op. N’Keal Harry en Mohamed Sanu vielen tegen. Antonio Brown leek de oplossing, maar die verdween al na één wedstrijd. In 2020 ziet de situatie er niet heel anders uit. Harry is een jaar ouder en ervarener, maar hij mist nog steeds een echt grote naam. De rol van tight end Asiasi kan een belangrijke zijn. Als hij een dreiging gaat vormen, zou Edelman in het midden van het veld wel eens meer ruimte kunnen krijgen dan vaak het geval was. Desondanks zullen met name Sanu en Harry moeten laten zien dat zij niet alleen in potentie goede wide receivers zijn. Indien dat niet lukt, dreigt er een moeizaam jaar voor de passing game.
Het succes zal niet in de laatste plaats afhankelijk zijn van hoe de offensive line presteert. Newton doet en verwacht andere dingen dan Tom Brady. Dat biedt mogelijkheden, maar ook uitdagingen. Het helpt in ieder geval dat center David Andrews terugkeert. Andrews miste 2019 doordat hij last had van bloedproppen in zijn longen. Marcus Cannon koos ervoor om in 2020 niet in actie te komen. Dat kost de lijn een sterke tackle. Hoeveel impact dat heeft valt af te wachten: het vraagteken bij de samenwerking met Newton is groter dan bij de impact van de afwezigheid van Cannon.

DEFENSE

Open her en der wat artikelen over verwachtingen rond de NFL en de Patriots worden nog steeds genoemd als een team met een sterke verdediging. Gezien de aanwezigheid van Belichick en het aanblijven van een groot aantal spelers uit de dominante defense van vorig jaar is dat misschien begrijpelijk. Klopt het echter ook? Met Van Noy, Roberts en Collins vertrokken drie linebackers, terwijl linebacker Dont’a Hightower en safety Patrick Chung gebruik maakten van een COVID opt-out. Ook werd Duran Harmon naar Detroit gestuurd. Dat zijn in totaal zes spelers die een rol speelden in de 2019-verdediging. Vijf daarvan waren zelfs erg belangrijk voor de coverage in het midden van het veld. Zelfs de meest verstokte Patriots-fans moeten toegeven dat het eigenlijk helemaal niet realistisch is om te verwachten dat de Pats D komend seizoen net zo dominant is.

Belichick als defensief mastermind

Juist op dat moment is er echter vaak Bill Belichick. Geen team in de league past het ‘next man up’-mantra zo effectief toe als New England. Ogenschijnlijke ‘nobodies’ worden onder leiding van coach Bill waardevolle roleplayers in Foxborough. Als iemand een succesvolle linebacker-groep kan maken van drie rookies, een tweedejaars speler (Chase Winovich) en een derdejaars ‘vet’ (Ja’Whaun Bentley) is het Belichick. Ze worden in ieder geval geholpen door een intact gebleven D-line. Idealiter draagt die meer bij aan de pass rush dan vorig jaar het geval was.
Achter de front seven hebben de Patriots minder zorgen. Stephon Gilmore liet vorig jaar zien waarom de Patriots hem zo veel geld betalen. Tevens werd zijn sterke seizoen beloond met een award voor Defensive Player of the Year. Naast Gilmore zorgen de ‘4 J’s’ voor een prima backfield: J.C. Jackson, Jason McCourty, Jonathan Jones en Joejuan Williams. Op safety wordt Patrick Chung komend seizoen node gemist. Zijn rol wordt vermoedelijk opgevangen door Adrian Phillips of rookie Kyle Dugger. Philips kwam over van de San Diego Chargers. Free safety blijft good old Devin McCourty; één van de absolute teamleiders.

CONCLUSIE

Zeg het maar. Je franchise quarterback van twintig jaar verliezen, lijkt een garantie voor een flinke terugval. Het wegvallen van bijna je complete linebacker-groep helpt ook niet mee. Daarnaast werd de maar moeizaam draaiende aanval niet voorzien van al te indrukwekkende nieuwe onderdelen. Een flink downyear ligt dus op de loer. Toch zijn er twee dingen waaraan fans van New England zich kunnen vastgrijpen. In de eerste plaats is en blijft Bill Belichick een van de beste hoofdcoaches aller tijden. Hij zal er op gebrand zijn te laten zien dat hij Tom Brady niet nodig heeft om te winnen. Daarnaast is de belangrijkste nieuwe speler ook een speler die in theorie een gigantisch verschil kan maken. Weinig quarterbacks zijn een ‘one-man army’ zoals een fitte Cam Newton dat kan zijn.
Ook Cam heeft iets te bewijzen. Met een fitte Cam hoeven er maar een paar puzzelstukjes goed te vallen om van New England toch weer een gevaarlijk team te maken. Denk hierbij aan een goed seizoen voor Harry of Sanu, met een productieve rol voor Asiasi op tight end. Vergeet ook niet dat de overige teams in de AFC East met relatief onervaren quarterbacks spelen. Dat is nooit makkelijk tegen de vaak met zijn ‘defensive looks’ spelende Belichick.
Bovendien heeft New England een relatief zwaar schema, maar niet dusdanig zwaar dat een losing record onafwendbaar is. Sterker nog: waarschijnlijk zal de voorlaatste wedstrijd in het seizoen, Bills @ Patriots, bepalen of de Patriots 10-6 of 9-7 gaan. Dat maakt het eveneens een cruciale wedstrijd in de strijd om de titel in de AFC East. Mocht dat Belichick en de zijnen toch weer lukken, dan lijkt dat ook het maximaal haalbare. Deze Patriots komen namelijk tekort om het teams als de Chiefs en de Ravens lastig te maken in de play-offs.
Voorspelling: 10-6

Lees hier alle NFL 32-in-32 previews voor het aankomende seizoen!

Cover foto: Jeremy Brevard/USA Today Sports

NHL play-offs: Flyers en Avalanche in de problemen

Hans Mulder
-
0


De titelverdediger zijn we kwijt, dus komt er een nieuwe kampioen. Nog acht teams maken kans op de Stanley Cup en met vier overgebleven clubs in zowel Toronto als Edmonton is het rustig geworden in de bubbels. De teams die nu tegenover elkaar staan, kennen elkaar door en door. Ze treffen elkaar namelijk regelmatig in de eigen divisie. Het aantal wedstrijden neemt weliswaar af, maar de intensiteit neemt alleen maar toe. Natuurlijk kun je bij SportAmerika daar alles over lezen!

EASTERN CONFERENCE

DE HEADLINES

Zo’n 24 uur kregen de Philadelphia Flyers de tijd om zich te herpakken. Ze verloren zaterdag Game 3 in deze serie en waren met name in de tweede periode duidelijk de mindere van de twee. Alain Vigneault wist dan ook maar al te goed dat het beter moest. En in een ideale wereld zouden zijn sterspelers eindelijk eens gaan scoren. Barry Trotz en zijn Islanders hadden de zinnen gezet op een 3-1 voorsprong in deze best-of-7. Thomas Greiss was de goalie die hen daarbij moest helpen. Bij de Flyers kreeg Brian Elliott dit keer de voorkeur boven Carter Hart. Philadelphia startte ook beter, maar zag dit op het scorebord niet terug. Pas in de tweede periode werd de score geopend, maar het waren de Isles die dankzij Brock Nelson op 1-0 kwamen. De 1-1 van Sean Couturier liet niet al te lang op zich wachten.
De Flyers wisten dat er 20 belangrijke minuten aanbraken, maar ze krijgen het in deze serie maar niet voor elkaar om de opponent constant onder druk te krijgen. Barry Trotz heeft zijn defensie weer prima op orde en kan aanvallend terugvallen op spelers als Jean-Gabriel Pageau. Met z’n zevende van de play-offs zette hij de Isles weer op voorsprong. Halverwege de derde werd het voor de Flyers nog lastiger. Josh Bailey en Brock Nelson speelden een twee tegen één prima uit. Nelson was degene die het laatste zetje mocht geven. Met de moed der wanhoop gingen de Flyers aan de slag, maar de aansluiting kwam pas toen er nog 65 seconden te spelen waren. De goal van Ivan Provorov kwam dan ook te laat om de solide Islanders nog in verlegenheid te brengen.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: New York Islanders leidt met 3-1
Nog één zege hebben de Islanders nodig om de deur naar de Conference-finale te openen. In de nacht van dinsdag op woensdag (01.00 uur Nederlandse tijd) kan New York zich daar voor het eerst sinds 1993 voor plaatsen. Trotz weet dat hij niet veel hoeft te veranderen. Zijn ploeg is in vorm, scoort op de juiste momenten en kan rekenen op twee uitstekende goalies. Semyon Varlamov kreeg rust in Game 4, maar Thomas Greiss speelde een prima wedstrijd en liet zien klaar te zijn als de coach hem nodig heeft. Alain Vigneault heeft wel stof tot nadenken. Deze hele serie al. We vallen in herhaling, maar het gebrek aan scorend vermogen breekt de Flyers op. Tegen de Canadiens was dit nog niet zo’n probleem, maar de sterkere Islanders leggen die pijnpunten meedogenloos bloot. De sterren moeten nu opstaan, anders is het simpelweg te laat.

WESTERN CONFERENCE

DE HEADLINES

Beide teams kregen, door de protesten, de nodige tijd om bij te komen van een spectaculaire Game 3. Als een Volendamse boot ging het heen en weer tussen de Dallas Stars en de Colorado Avalanche, waarbij de Avs uiteindelijk aan het langste eind trokken. Die ploeg begon dan ook met een goed gevoel aan de vierde wedstrijd. Of misschien is opgelucht een betere omschrijving. Colorado wist een 3-0 achterstand af te wenden, maar hebben hun handen vol aan de steeds sterk wordende Stars. Jared Bednar zal geschrokken zijn van de eerste periode. Zijn Avalanche kwamen er niet aan te pas, noteerden pas heel laat de eerste doelpoging en keken in no time tegen een 3-0 achterstand aan. Dallas wervelde naar een hele vroege voorsprong dankzij goals van John Klingberg, Radek Faksa en Jamie Benn. De laatste twee op de powerplay.
Het duurde heel lang voor Colorado in de gaten had dat Game 4 onderweg was. In de tweede periode zette Valeri Nichushkin, met zijn eerste van het postseason, de Avs op het bord. Cale Makar maakte de wedstrijd in de slotminuut van de periode nog weer spannend. Heel even hoopte Colorado op een comeback, maar een demarrage van Dallas in de derde periode boorde die hoop de grond weer in. Tussen de 4-2 van Roope Hintz en de 5-2 van Denis Gurianov zat slechts 32 seconden. Nichushkin en Namestnikov gaven de score een draaglijker aanblik, maar een 3-1 achterstand in de serie kon niet meer worden voorkomen.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: Dallas leidt met 3-1
Wie de Dallas Stars bezig zag in de Round Robin zal geen moment hebben gedacht dat dit team nu al op de drempel van de Conference-finale zou staan. Rick Bowness zag zijn mannen de eerste duels ploeteren, maar toen het eenmaal om het echie ging, stonden diezelfde mannen op. Dallas scoort opmerkelijk makkelijk, maar krijgt voor hun doen toch ook best veel goals tegen. Aan dat laatste zullen de Avalanche zich vasthouden. Niet voor het eerst kwam Colorado achter en ook niet voor het eerst vocht het zich terug in de wedstrijd. Bednar weet dat zijn ploeg de kwaliteiten heeft om het Dallas nog lastig te maken, maar de Avs vertrouwden te lang op de klasse van de toppers. In Game 4 lieten spelers als Nichushkin en Namestnikov ook eens van zich horen. Maandagnacht (03.45 uur Nederlandse tijd) zal die hulp opnieuw gewenst zijn om uitschakeling af te wenden.

DE HEADLINES

De opdracht was eenvoudig voor de Vancouver Canucks. Er moest gescoord worden tegen de Vegas Golden Knights, want alleen dan is er zicht op succes tegen deze ijzersterke opponent. Twee keer in de eerste drie duels bleven de Canadezen steken op de hatelijke nul. Met name in Game 3 was dat niet nodig, maar de powerplay liet Vancouver in de steek met alle gevolgen van dien. Nu was het voor de Canucks wel raak op de PP. Elias Pettersson klopte na ruim 10 minuten Marc-André Fleury, maar zijn treffer betekende op dat moment de gelijkmaker. Max Pacioretty had de Golden Knights even daarvoor op 1-0 gezet. De 1-1 stond ook niet lang op het bord. Daar zorgde Chandler Stephenson voor. Zijn tweede van de play-offs bracht Vegas weer aan de leiding.
Het valt te prijzen dat Vancouver niet de handdoek wierp. De Canucks zijn de underdog en moeten alles op alles zetten om de Knights bij te benen. Dankzij goals van Bo Horvat, zijn negende alweer, en Tyler Toffoli werden ze zelfs beloond voor hun strijdlust. Helaas voor Vancouver sloegen de Knights in de derde periode genadeloos toe. De kleinste foutjes werden afgestraft en binnen zeven minuten in die periode moesten de Canucks alweer in de achtervolging. Eerst was er de gelijkmaker van Nate Schmidt en even later zette Pacioretty, met zijn tweede van de avond, de Knights op 4-3. Van William Karlsson hebben we nog niet overdreven veel vernomen in Edmonton, maar Wild Bill had in Game 4 het laatste woord. Hij bepaalde de eindstand op 5-3.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: Vegas leidt met 3-1
De Canucks doen echt wel hun best, maar komen er tegen de sterkere Knights gewoon niet aan te pas. Vegas is fysiek sterk, snel en heeft de ervaring om in dit soort wedstrijden niet in paniek te raken. Woensdag (03.45 uur Nederlandse tijd) kunnen de Knights zich al voor de tweede keer in hun korte bestaan plaatsen voor de finale van de Western Conference. Peter DeBoer zal dan waarschijnlijk weer een beroep doen op Robin Lehner, die in Game 4 mocht genieten van een welverdiende rust. Met een paar geweldige saves drukte Fleury zijn neus eveneens aan het venster, maar hij moet voorlopig even genoegen nemen met een rol als backup. Voor de Canucks zit er in Game 5 niets anders op dan wederom keihard hun best te doen en hopen op een mindere dag van Vegas.

Cover photo: Getty Images

Milwaukee en LA Lakers door naar volgende ronde

Thijs Verkuil
-
0

De playoffs zijn dan eindelijk begonnen. Na elke game vatten we de belangrijkste wedstrijden samen. In dit artikel: game 5 van de eerste ronde in de NBA Playoffs. De Milwaukee Bucks en Los Angeles Lakers zijn door naar de tweede ronde, terwijl drie andere series nog onbeslist zijn.

EASTERN CONFERENCE

MILWAUKEE LAATSTE TEAM VOOR EASTERN CONFERENCE SEMIFINALS

De Milwaukee Bucks hebben zich als laatste team geplaatst voor de halve finales van de Eastern Conference. Game 5 tegen de Orlando Magic werd relatief eenvoudig gewonnen: 104-118. De ploeg die zich als eerste plaatste voor de play-offs in de Eastern Conference, heeft zich als laatste aangesloten bij de Boston Celtics, Toronto Raptors en Miami Heat.
De Bucks waren torenhoog favoriet voor de series tegen de Orlando Magic. In Game 1 ging de ploeg echter verrassend onderuit. De ploeg van coach Mike Budenholzer wist vervolgens wel orde op zaken te stellen. De drie wedstrijden daarna werden namelijk allemaal gewonnen met 13 punten of meer. Ook in Game 5 werden de Magic met dubbele cijfers verslagen.
In het eerste kwart gingen beide teams lang gelijk op, maar in het tweede kwart nam Milwaukee snel afstand van Orlando. Bij rust stonden de Bucks al 17 punten voor, dankzij een sterk spelende Giannis Antetokounmpo. De Griek had bij rust al 22 punten en 9 rebounds. In het derde kwart liepen de Bucks uit naar een maximale voorsprong van 21 punten. De Magic kwamen echter sterk terug in het vierde kwart. De achterstand werd teruggedrongen tot drie punten. Milwaukee nam daarna wel snel weer afstand. De zege kwam dan ook niet in gevaar.
In de volgende ronde treft Milwaukee de Miami Heat. Game 1 van die playoff-serie zal gespeeld worden in de nacht van dinsdag op woensdag.

WESTERN CONFERENCE

ABSENTIE PORZINGIS BREEKT DALLAS OP

De Los Angeles Clippers hebben Game 5 tegen de Dallas Mavericks zeer overtuigend gewonnen. De ploeg van Doc Rivers won met liefst 154 – 110. Naast een achterstand van 3-2 in de serie kreeg Dallas nog meer slecht nieuws te horen. Kristaps Porzingis is namelijk de rest van de playoffs uitgeschakeld.
Na een fenomenale ontknoping in Game 4, met een game-winner van Luka Doncic, stonden de ploegen voor aanval van game 5 op gelijke hoogte. In tegenstelling tot de wedstrijd ervoor kwam Doncic minder eenvoudig tot zijn punten. Hij eindigde met ‘slechts’ 22 punten, 8 rebounds, 4 assists en een schotpercentage van 35.3%
Een speler die wel weer zijn oude spel terugvond was Paul George. George, wiens bijnaam ‘Playoff P’ is, werd gekscherend al ‘Pandemic P’ genoemd, nadat het sinds de corona-uitbraak allemaal niet zo soepel loopt bij de forward. George was zelfs de eerste speler sinds de fusie van de NBA en ABA die drie playoff-wedstrijden op rij minder dan 25% van zijn schoten raak schoot. In Game 5 was het allemaal anders. George scoorde 35 punten, tegen een sterk schotpercentage van 66.7% en leidde daarmee zijn ploeg naar een zeer ruime zege.
De Los Angeles Clippers kunnen het in Game 6 dus definitief beslissen. De wedstrijd is zondagavond op 21:30 uur.

 

LAKERS SINDS 2012 NAAR HALVE FINALE WESTERN CONFERENCE

De Los Angeles Lakers hebben zich als eerste uit de Western Conference geplaatst voor de Conference semifinals. Een spannende Game 5 tegen de Portland Trail Blazers werd winnend afgesloten: 131-122. De zege van de playoffs-serie is de eerste voor Los Angeles sinds 2012.
Portland begon gehavend aan de wedstrijd. Sterspeler Damian Lillard heeft de bubbel in Orlando verlaten wegens een blessure. Wenyen Gabriel haakte vervolgens kort voor de wedstrijd ook af. Daardoor had coach Terry Stotts slechts de beschikking over negen fitte spelers. Daarnaast viel Hassan Whiteside ook nog uit met een ontwrichtte vinger. Dankzij de sterk spelende CJ McCollum en Carmelo Anthony bleef de wedstrijd echter toch spannend. De Blazers kwamen uiteindelijk wel net te kort.
Voor de Lakers waren LeBron James en Anthony Davis weer ouderwets op stoom. ‘King James’ was goed voor een triple-double met 36 punten, 10 rebounds en 10 assists terwijl Davis 43 punten scoorde en 9 rebounds pakte. Gezamenlijk schoten ze maar liefst 28 van hun 37 schoten raak. Daarnaast scoorden ook Kentavious Caldwell-Pope en Dwight Howard allebei meer dan tien punten.
Wie hun te wachten staat in de tweede ronde is nog niet bekend. De winnaar van de playoff-serie tussen de Oklahoma City Thunder en Houston Rockets mag zich op gaan maken voor de wedstrijden tegen de Lakers. Houston leidt die series met 3-2.

OVERIGE UITSLAGEN

#3 Denver Nuggets 117 – 107 #6 Utah Jazz (Jamal Murray 42 PTS, 8 REB, 8 AST) – Utah leidt serie 3-2
#4 Houston Rockets 114 – 80 #5 Oklahoma City Thunder (James Harden 31 PTS, 5 AST, 11/15 FG) – Houston leidt serie 3-2

Top- en coverfoto: Kevin C. Cox – Associated Press

NFL 32-in-32 | Buffalo Bills: troonopvolgers in de AFC East?

Luuk Dokter
-
0

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 22 het team dat kroon in de AFC East wil overnemen van de New England Patriots: de Buffalo Bills.

FREE AGENCY

Sinds head coach Sean McDermott en general manager Brandon Beane de scepter zwaaien in Buffalo heeft het team zich langzaam ontdaan van middelmatigheid. In hun eerste seizoen werd een play-off afwezigheid van 19 jaar ongedaan gemaakt. In het tweede seizoen van Josh Allen wist men ook de play-offs te bereiken. Het enige dat nog rest is het winnen van een post-season duel. Als Allen in zijn derde jaar wederom een stap maakt, ligt dat zo maar binnen de mogelijkheden. Daarvoor moest er alleen wel aan zijn wapens gewerkt worden.
De grootste free agency acquisitie voor de Bills was wide receiver Stefon Diggs. In een monsterdeal met de Minnesota Vikings kwam hij met een zevende ronde pick (2020) naar Buffalo. Het kostte de Bills een eerste, vijfde, zesde (allen 2020) en vierde (2021) ronde pick. Diggs, die furore maakte door het ‘Mineapolis Miracle’, is direct de nummer één wide receiver in Upstate New York. In zijn vijf seizoenen in Minnesota was hij goed voor 365 receptions voor 4.623 yards en 30 scores. Josh Allen keek toentertijd al uit naar zijn komst en in training camp lijkt de chemie tussen beiden flink te groeien.


Verder werd in free agency weer geshopt bij de voormalig broodheer van McDermott en Beane: de Carolina Panthers. Defensive end Mario Addison vervangt Shaq Lawson en defensive tackle Vernon Butler vergroot de diepte op de DT-positie door de opt-out van Star Lotulelei (ook ex-Panthers). Voor nog meer diepte op de DT-positie kwam Quinton Jefferson over van de Seattle Seahawks. Door het vertrek van Kevin Johnson en de opt-out van E.J. Gaines raakte de cornerback positie vrij dun bezet. In free agency kwam Josh Norman over van de Redskins en later ook Akeem King van de Seahawks. Tenslotte, om het pensioen van Lorenzo Alexander op te vangen, werd linebacker A.J. Klein (ook een voormalig Panther) overgenomen van de New Orleans Saints.

NFL DRAFT

De draft zag er dit jaar iets anders uit voor Buffalo. Stefon Diggs kostte hen een eerste, derde en vijfde ronde pick. Daardoor kwam Brandon Beane op dag één van de draft niet in actie. Desondanks had Buffalo wel in iedere ronde een draft pick; in ronde zes zelfs twee. Met hun eerste pick, de 54e overall, koos men defensive end A.J. Epenesa. Vele analisten beschouwden hem als een eerste ronde talent, maar Buffalo wist hem in de tweede ronde nog op te pikken. Epenesa is een goede toevoeging aan de groep met defensive ends. Hij is namelijk zeer bekwaam in de run defense; de zwakte van de Bills D in 2019.


Met de vijf daaropvolgende picks lag de focus op offensieve wapens voor Josh Allen.. en een kicker. In ronde drie werd running back Zack Moss gekozen. Hij vormt komend seizoen een tandem met Devin Singletary. Moss kent tot dusverre een zeer indrukwekkend training camp en lijkt vanaf de seizoenstart een grote rol te gaan spelen. Toen de vierde ronde aanbrak, was er nog genoeg wide receiver talent beschikbaar. De Bills gingen voor Gabriel Davis, een imposante wideout van UCF. Gezien de diepte op de positie kan hij rustig de fijne kneepjes van het vak leren.

Een quarterback en kicker voor Buffalo

In zowel de vijfde als zesde ronde ging Buffalo ietwat buiten de gebaande paden van een traditionele draft. De focus lag echter op talent dat iets kan toevoegen aan het roster. Niet slechts camp bodies. Met hun vijfde ronde pick werd quarterback Jake Fromm toegevoegd. Fromm staat bekend als een intelligente quarterback en kan daarom uitstekend als game manager optreden indien Allen geblesseerd raakt. Een solide verzekering voor back-up Matt Barkley die zijn laatste contractjaar ingaat. In de zesde ronde werd kicker Tyler Bass toegevoegd, ondanks de aanwezigheid van de solide Stephen Hauschka. Bass wist Hauschka echter af te troeven, waardoor de veteraan op zoek moet naar een nieuw team. Met de laatste twee picks kozen de Bills een wide receiver en een cornerback. WR Isaiah Hodgins is de langste wideout op het roster en vormt daarmee een serieuze dreiging in de redzone. CB Dane Jackson geldt als zeer veelzijdig en is daarmee een solide toevoeging voor de diepte.
Buffalo Bills preview

OFFENSE

De toekomst van de Buffalo offense ligt in de handen van Josh Allen. Vorig jaar liet hij een significante groei zien, maar die lijn moet hij doorzetten om de Bills echt gevaarlijk te laten zijn. In zijn eerste twee seizoenen speelde hij soms briljant, soms bizar, maar altijd met passie. In die periode behaalde hij meer dan 20 passing en meer dan 12 rushing touchdowns. Daarmee voegt hij zich in een rijtje met onder andere Dak Prescott, Cam Newton en Lamar Jackson. In 2019 had hij samen met Russell Wilson en Deshaun Watson de meeste game winning drives (5). Zijn groei en productie rechtvaardigen de nummer zeven pick in 2018, maar het kan beter. Voor Buffalo staat of valt alles met zijn vooruitgang.

Passing en rushing offense ogenschijnlijk verbeterd

Vorig seizoen eindigde de passing offense van Buffalo als 26e. Bij lange na niet genoeg om offensief een echte rol van betekenis te spelen in de hedendaagse NFL. Met het aantrekken van Diggs werd de wide receiver groep ineens één van de meest veelzijdige in de league. John Brown neemt de positie in van WR2 en Cole Beasley vinden we terug als slot receiver. Diggs is slechts 26, maar geldt met vijf seizoenen al als een veteraan. Hij is, evenals John Brown, een perfect target voor de diepe ballen van Josh Allen. Beasley, tenslotte, staat bekend als een zeer betrouwbare receiver op de korte en middellange afstand.
Qua targets door de lucht ziet de tight end positie er komend seizoen ook goed uit. Dawson Knox kende in 2019 een sterk rookie seizoen met 28 receptions voor 388 yards en twee touchdowns. Knox is groot en sterk met een lengte van 1 meter 93 en een gewicht van 115 kilo. Vorig jaar schreef hij de “Angry Run of the Year” van GMFB-host Kyle Brandt op zijn naam. Met Tyler Kroft is er ook degelijke ervaring op de TE-positie.


Opponenten zouden ervoor kunnen kiezen om de Bills passing offense sterk te bewaken. Die staat immers niet bekend als de sterkste. Echter, de running back positie kreeg ook een upgrade met de draft pick voor Zack Moss. Hij neemt de rol als breekijzer over van Frank Gore. Daarmee complementeert hij de RB-sensatie van vorig jaar: Devin Singletary. De sophomore weet goed de gaatjes te vinden en heeft een flinke versnelling in huis. Veteraan T.J. Yeldon geldt als een solide verzekering. De o-line kreeg een klap te verduren door een zware blessure voor guard Jon Feliciano. Vorig seizoen was hij een sterkhouder, maar komend seizoen moeten Ty Nsekhe en Daryl Williams zijn afwezigheid opvangen. Center Mitch Morse keert terug, evenals guard Quinton Spain en de jonge tackles Dion Dawkins en Cody Ford. Buffalo heeft komend seizoen één van de meest consistente rosters.

DEFENSE

Sean McDermott heeft zich in zijn coachingsjaren ontwikkeld tot een defensieve mastermind. Samen met defensive coordinator Leslie Frazier bouwde hij een defense die de afgelopen seizoenen tweede en derde eindigde in total yards allowed. De sterkhouders van de Bills defense keren terug voor hun vierde seizoen en de diepte is versterkt. Men verloor linebacker Lorenzo Alexander, defensive linemen Jordan Philips en Shaq Lawson en cornerback Kevin Johnson. Zo snel als ze echter vertrokken, werden hun gaten ook weer opgevuld. Vooral Lawson en Philips hadden een uitzonderlijk sterk jaar; hun vervangers lijken daarmee een verbetering op de positie.


Defensive end Mario Addison komt over van Carolina en speelt straks op de edge positie samen met Jerry Hughes en Trent Murphy. Hughes werd vorig jaar belemmerd door blessures en keert komend seizoen op volle sterkte terug. Murphy is zijn plek niet zeker. Zijn cap hit is groot, een kleine tien miljoen dollar, en zijn toegevoegde waarde verantwoord die uitgave niet. Een sterk training camp van A.J. Epenesa kan voor hem het einde in Buffalo betekenen.
Defensive tackle Ed Oliver gaat zijn tweede seizoen in en kan zeer waarschijnlijk rekenen op een rol als startende tackle. Star Lotulelei zou tegenover hem beginnen, maar door zijn opt-out moet Harrison Philips die plek innemen. Philips scheurde zijn voorste kruisband en miste daardoor het vorige seizoen. ‘Horrible Harry’ had een sterk rookie seizoen onder de vleugels van Kyle Williams. Daarom lijkt hij meer dan geschikt om een rol als starter op zich te nemen. Het toevoegen van Vernon Butler en Quinton Jefferson biedt extra diepte. Samen met tweedejaars Darryl Johnson betekent het dat de Bills hun d-line continue fris kunnen houden.

Linebackers en secondary zien er ook voor 2020 goed uit

De linebacker-groep is ook goed bezet in Buffalo. Middle linebacker Tremaine Edmunds had vorig seizoen 115 tackles. Met zijn formaat, vaardigheden en leeftijd is hij de aanvoerder van de Bills defense voor nu en in de toekomst. Matt Milano bleek een gouden greep. De vijfde ronde pick (2017) speelt zeer dominant (101 tackles) en was vorig seizoen een belangrijk onderdeel van de defense. Veteraan Lorenzo Alexander vertrok, maar werd vervangen door A.J. Klein, wederom een voormalig Panther.


De secondary staat in het teken van cornerback Tre’Davious White. Hij had ook in 2019 een sterk jaar en hield quarterbacks op een 38.9 rating. Alleen Stephon Gilmore deed het beter. Levi Wallace en Josh Norman moeten met elkaar uitvechten wie plaatsneemt tegenover White. Naast sterke cornerbacks hebben de Bills ook één van de sterkste safety-duo’s in de NFL. Jordan Poyer en Micah Hyde zijn samen meer dan de som der delen en vormen een essentieel onderdeel van de defense.

CONCLUSIE

In drie jaar tijd hebben McDermott en Beane de Bills organisatie omgetoverd tot één van de meest stabiele omgevingen in de NFL. Er is gebouwd aan een roster dat duurzaam kan meespelen om de play-offs. Het vertrek van Brady en enkele andere sterkhouders in New England biedt een kans voor Buffalo. De divisie ligt voor het oprapen en het team is doorspekt met talent, ook in de breedte. Met Josh Allen en Tremaine Edmunds hebben zowel de offense als defense jonge, solide aanvoerders. De volgende stap is het winnen van een play-off. Dat vraagt vooral om verdere ontwikkeling van Josh Allen. Als hij dat kan laten zien, behoort een play-off winst tot de mogelijkheden. Neemt hij een grotere stap, dan kunnen deze Bills nog wel eens heel ver komen.
Voorspelling: 10-6

Lees hier alle NFL 32-in-32 previews voor het aankomende seizoen!

Cover foto: Adrian Kraus/AP

NHL play-offs: Lightning op weg naar Conference-finale

Hans Mulder
-
0


De titelverdediger zijn we kwijt, dus komt er een nieuwe kampioen. Nog acht teams maken kans op de Stanley Cup en met vier overgebleven clubs in zowel Toronto als Edmonton is het rustig geworden in de bubbels. De teams die nu tegenover elkaar staan, kennen elkaar door en door. Ze treffen elkaar namelijk regelmatig in de eigen divisie. Het aantal wedstrijden neemt weliswaar af, maar de intensiteit neemt alleen maar toe. Natuurlijk kun je bij SportAmerika daar alles over lezen!

EASTERN CONFERENCE

DE HEADLINES

In navolging van onder meer de NBA besloot ook de NHL twee dagen van bezinning in te stellen. Voor aanvang van Game 4 in deze serie deden de Lightning en de Bruins dit ook nog eens op hun eigen manier. Dit alles vanwege het racismeprobleem in de VS en in de wereld. Toen de klok eenmaal liep en de puck op het ijs lag, moesten de spelers zich weer op de wedstrijd concentreren. Met name voor Boston betrof dit een erg belangrijk duel. Zij werden in Game 3 weggevaagd en een volgende nederlaag betekende een 3-1 achterstand in de serie. Toch sloeg de Lightning als eerste toe. Ondrej Palat heeft zijn Midas Touch te pakken. Alles wat de aanvaller aanraakt verandert in goud en dit was ook in de eerste periode het geval toen hij Tampa Bay op 1-0 zette.
De man van de openingstreffer in Game 3 en de winnende in Game 2 verdubbelde de marge in de tweede periode. Boston deed niet eens veel verkeerd, maar liep wel te vaak tegen (domme) straffen aan. De PK van Boston moest aan de bak bij een major van Nick Ritchie en Victor Hedman, met enig fortuin, liet hen daar duur voor betalen. Boston is er de ploeg niet naar om op te geven en dat gebeurde in de derde dan ook niet. Hartstochtelijk joegen de Bruins op de eerste goal en werden beloond toen Jake DeBrusk op de PP 3-1 scoorde. Op zoek naar meer treffers liepen ze zich telkens stuk op Andrei Vasilevskiy. De goalie had het druk, maar trok met zijn Lightning deze belangrijke zege over de streep.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: Tampa Bay leidt met 3-1
De verliezend finalist van vorig jaar staat aan de rand van de afgrond. Boston zal in Game 4 niet het idee hebben gehad dat ze nu zoveel minder zijn dan dit Tampa Bay, maar de Lightning hebben in Palat opeens een joker in de selectie. De Tsjechische winger scoort de laatste wedstrijden op belangrijke momenten en haalt daarmee de druk van de ketel voor spelers als Nikita Kucherov. Op de Bruins kunnen we veel clichés loslaten en allemaal zijn ze waar. Bruce Cassidy staat met zijn team met de rug tegen de muur. Tijdens het reguliere seizoen stond er geen maat op Boston, dat als enige de grens van 100 punten bereikte. Nu dreigt al in de tweede ronde uitschakeling. In de nacht van maandag op dinsdag (01.00 uur Nederlandse tijd) kan Tampa Bay het boek al sluiten. Boston heeft dus twee dagen om een list te verzinnen.

DE HEADLINES

Er stond een back-to-back gepland voor de Islanders en de Flyers na Game 2, maar de NHL en alle betrokkenen besloten dat er belangrijker zaken aan de hand waren dan ijshockey of sport. Beide teams kregen nu de kans volledig te herstellen van die OT. Philadelphia trok daarin aan het langste eind en moesten hun mentale weerbaarheid tonen. Zij hadden in de slotfase een 3-1 voorsprong weggegeven en zag de Isles uit geslagen positie terugkomen. Semyon Varlamov verdween in Game 2 al snel van het ijs, maar kreeg in Game 3 opnieuw het vertrouwen van Barry Trotz. Het begon opnieuw niet lekker voor de goalie, maar Varlamov en de Islanders zouden zich snel herpakken na de 0-1 van Tyler Pitlick.
De gelijkmaker van Matt Martin in de tweede periode was meer dan terecht. Beide ploegen maakten de indruk dat er wat roest op het spel zat na de gedwongen pauze, maar New York schudde dit als eerste af. De ploeg verdiende een voorsprong en die kwam in de slotseconden van de tweede periode. Met zijn eerste van de play-offs zette Leo Komarov de Isles op 2-1. Nu moesten de Flyers in de achtervolging. Philadelphia scoort moeizaam de laatste tijd en de 1-3 van Anders Lee kwam de ploeg van Alain Vigneault dan ook erg slecht uit. Op de PP schoot Lee zijn zesde van ’t postseason tegen de touwen. New York kon daarna heerlijk achterover leunen en toekijken met welke plannen de Flyers op de proppen kwamen. Als die plannen er al waren, zorgden ze niet voor al te veel dreiging. De Isles bleven eenvoudig overeind.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: New York Islanders leidt met 2-1
De als eerste geplaatste Flyers krijgen het niet cadeau in deze serie. Voor het eerst in de bubbel van Toronto verloren ze een wedstrijd waarin ze met 1-0 aan de leiding kwamen. Tegen de Canadiens ontbrak het de Flyers al aan scorend vermogen, maar tegen de defensief sterke Islanders wordt dit nog eens extra onderstreept. Grote namen als Travis Konecny en Claude Giroux staan nog altijd droog en de goals moeten komen van de “mindere goden”. Game 4 volgt al snel (maandag 02.00 uur Nederlandse tijd), dus lang heeft Vigneault niet om een oplossing te bedenken. Barry Trotz zal weinig wijzigen. Zijn Islanders voelen zich als een vis in het water in Toronto en boekten al de negende zege in de bubbel.

WESTERN CONFERENCE

DE HEADLINES

Het lachen verging de Vegas Golden Knights in Game 2. Tijdens en na de duidelijke 5-0 in de eerste wedstrijd was het lachen, gieren, brullen voor de Knights. Soms ten koste van de tegenstander. De Canucks bewezen in de tweede wedstrijd dat ze bepaald geen lachertje zijn, maar de underdog weet ook maar al te goed dat ze nog een paar keer boven zichzelf uit moeten stijgen om een kans te maken tegen de Golden Knights. Een goede powerplay is daarbij essentieel en juist die PP liet de Canucks in Game 3 in de steek. Vegas was gewaarschuwd, maar maakte het zichzelf niet gemakkelijk door in de eerste periode de nodige penalties te pakken. De Knights werden echter gesteund door Alex Tuch, die met zijn zevende van het postseason, al betrekkelijk vroeg de score opende.
Met zijn tweede van de play-offs was ook Zach Whitecloud trefzeker. Vancouver dacht op dat moment waarschijnlijk dat ze de controle hadden, maar keken wel tegen een achterstand aan. Ze stonden geruime tijd met 5 tegen 3 op het ijs, maar de zo beruchte PP wilde deze avond in Edmonton maar niet klikken. In de derde periode lieten de Vegas Golden Knights zien hoe het wel moet. Mark Stone, ook al met zijn zesde, joeg op de PP de 3-0 achter Jacob Markstrom. Travis Green haalde zijn goalie nog wel van het ijs, maar dit slotoffensief mocht niet baten. Zijn Canucks konden simpelweg het net niet vinden en dat was al voor de tweede keer in deze serie.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: Vegas leidt met 2-1
Robin Lehner bewees in Game 3 weer eens zijn waarde voor de Golden Knights. De goalie houdt Marc-André Fleury op de bank en wordt gesteund door de resultaten. Lehner werd in de eerste periode veelvuldig aan het werk gezet, maar hield zijn hoofd boven water. Een bekende uitspraak is dat de goalie je beste speler op de PK moet zijn en dat was Lehner in dit geval voor de Knights. De gevreesde PP van de Canucks werd door hem aan banden gelegd en de beloning bleef niet uit. Voor de tweede keer in drie wedstrijden kwam Vancouver niet tot scoren. Het zal Green zorgen baren dat de PP niet op gang kwam. Zijn ploeg is op papier al de mindere en als het belangrijkste wapen dan niet werkt, wordt het heel lastig om deze Golden Knights partij te geven. Maandag (04.30 uur Nederlandse tijd) krijgen ze opnieuw de kans.

Cover photo: Dirk Shadd/Tampa Bay Times

NFL 32-in-32 | Philadelphia Eagles: de weg omhoog of omlaag?

SportAmerika
-
0

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 21 een ploeg waarmee het alle kanten op kan: de Philadelphia Eagles.
Door Thomas Klink

FREE AGENCY

In 2019 stuiterden de Eagles alle kanten op. Zo werd er bijvoorbeeld gewonnen van Green Bay en van Dallas, maar ging het team onderuit tegen Detroit en Miami. Om dit jaar meer lijn in het spel te krijgen, lag de focus dit off-season op meer diepte, ervaring en snelheid.
Hoewel hij geen free agent was, is Darius Slay de meest opvallende nieuwkomer bij de Eagles. De 29-jarige veteraan moet voor versterking in het achterveld zorgen. Dit is hard nodig; zeker met het vertrek van captain Malcolm Jenkins. Hij zet zijn carrière voort bij de New Orleans Saints. Daarnaast werd cornerback Nickell Robey-Coleman vastgelegd om de defense te versterken. Hij speelde voorheen niet onverdienstelijk bij de Los Angeles Rams. De lijn verwelkomt ook een nieuwkomer: defensive tackle Javon Hargrave komt over van de Pittsburgh Steelers.


Er was ook aandacht voor een offensieve upgrade. Speedster Marquise Goodwin werd losgeweekt bij de San Francisco 49ers. De vreugde hierom was echter van korte duur: Goodwin heeft laten weten in 2020 niet te spelen in verband met COVID-19. Tenslotte is de terugkeer van Jason Peters opmerkelijk. Hij kondigde begin 2020 zijn afscheid bij de Eagles aan. Nadat hij een aantal maanden de free agent markt testte, keert hij in 2020 toch bij de Eagles terug; ditmaal als guard, niet langer als tackle.

NFL DRAFT

De Eagles hadden dit jaar behoorlijk wat draft picks te besteden. In totaal zijn er tien spelers geselecteerd, waarvan de meerderheid in de latere rondes. In de eerste ronde kozen de Eagles zonder meer voor snelheid. De keuze viel op wide receiver Jalen Reagor van TCU. Dit viel niet bij iedereen in goede aarde, temeer gezien bijvoorbeeld Justin Jefferson en Brandon Aiyuk nog beschikbaar waren. De Eagles zien in Reagor een talent met veel upside die de broodnodige snelheid kan brengen in de offense. DeSean Jackson wordt er niet jonger op en Reagor moet zijn vervanger worden.


Een andere opvallende pick was Oklahoma quarterback Jalen Hurts. Ook deze pick werd niet door iedereen met gejuich ontvangen. De kritiek bestond er onder andere uit dat andere needs groter waren, dat andere quarterbacks beter in het Eagles-systeem zouden passen en dat Hurts gewoonweg niet goed genoeg is voor een tweede ronde pick. Philadelphia ziet dit echter anders. Carson Wentz heeft aangetoond regelmatig geblesseerd te zijn. De Eagles geloven dat zij met Hurts als reserve quarterback goede kans maken om wedstrijden te winnen.
In de latere rondes lag de focus overduidelijk op linebackers, offensive tackles en wide receivers. Van deze posities zijn er in de derde ronde en later nog minimaal twee gekozen; van de linebackers zelfs drie. Opvallende namen zijn K’Von Wallace (S, Clemson), Jack Driscoll (OT, Auburn) en Quez Watkins (WR, Southern Miss).

OFFENSE

Net als voorgaande jaren hangt ook dit jaar weer veel af van Carson Wentz. Hij heeft inmiddels bewezen een verdienstelijke quarterback te zijn, mits hij fit is en enigszins hulp krijgt van zijn teamgenoten. Beiden schortte er nog al eens aan in 2019. Met de komst van rookie Jalon Reagor is hulp in ieder geval onderweg.
Verder krijgt Miles Sanders een sleutelrol. Hij liet in zijn rookie jaar zien een dat hij de komende jaren een feature running back kan zijn. Voornamelijk zijn snelheid en waarde in de passing game zijn cruciaal voor de offense van Doug Pederson.


Op de o-line keren veel bekende gezichten terug. Lane Johnson blijft de rechterkant bewaken, maar moet zijn maatje Brandon Brooks naast zich missen. Brooks heeft voor de tweede keer in zijn carrière zijn achilles gescheurd en mist naar alle waarschijnlijkheid het seizoen. Jason Kelce keert terug als center. Left tackle Andre Dillard mist het seizoen door een biceps-blessure dus de o-line ziet er anders uit dan verwacht. Jason Peters lijkt de left tackle positie in te nemen. Daardoor start Matt Pryor komend seizoen zeer waarschijnlijk als guard. Dillard kende tot nu toe geen sterk kamp, dus de kans is aanwezig dat zijn afwezigheid de Eagles o-line ten goede komt.
Al met al heeft de Eagles offense gewonnen aan explosiviteit. Met het draften van Reagor en de aanwezigheid van Desean Jackson kunnen de Eagles het veld lang maken. Daarmee is er underneath ruimte voor Zach Ertz om zijn kunsten te vertonen. De grootste onzekerheid blijft Wentz. Mocht hij dit jaar niet uit de verf komen, dan raken de excuses langzamerhand op. Waar hij vorig jaar statistisch gezien goed speelde, gingen er regelmatig winbare games verloren. Met het materiaal waar Wentz nu mee gaat werken, zullen de Eagles fans met niets minder genoegen nemen dan een uitstekend jaar van hun spelverdeler.

DEFENSE

Het wordt interessant om te zien hoe de Eagles defense omgaat met het vertrek van captain en sterspeler Malcolm Jenkins. De afgelopen zes seizoenen vormde Jenkins de ruggengraat en het gezicht van de Eagles defensie. De verwachting is dat Jalen Mills de plek van Jenkins overneemt en een safety duo vormt met Rodney McLeod. Mills heeft de afgelopen jaren laten zien fysiek mee te kunnen in de NFL, maar werd in coverage als corner regelmatig in de luren gelegd. Mills speelde reeds safety in college, wellicht dat de verhuizing naar zijn oude stek zijn spel ten goede komt. De buitenkanten worden dit jaar gedekt door Darius Slay en Avonte Maddox. Op papier een duidelijke upgrade ten opzichte van voorgaande seizoenen, waarin de cornerback positie keer op keer de achilleshiel bleek.


Op linebacker verandert er veel. Waar we de afgelopen jaren steevast Nigel Bradham op outside linebacker zagen, wordt zijn plek dit jaar overgenomen door Duke Riley. Hij belandde via een trade met de Atlanta Falcons bij de Eagles. Op middle linebacker is er eveneens een nieuwe naam: TJ Edwards. Hij was wel al een Eagle in 2019, maar speelde nog nauwelijks. De verwachting is dat hij dit jaar mag starten waardoor Nathan Gerry een plekje opschuift naar outside linebacker.
Op de d-line hebben de Eagles traditioneel veel diepte en wordt er veel geroteerd om de mannen vers te houden. Voor het hart van de lijn geldt dit absoluut. Naast sterspeler Fletcher Cox beschikken de Eagles over Javon Hargrave en Malik Jackson. Laatstgenoemde raakte afgelopen seizoen al in de eerste week geblesseerd, maar was daarvoor jarenlang een topspeler.
Kijkend naar de gehele defense ziet het er op papier redelijk tot goed uit. De diepte lijkt iets minder dan voorgaande jaren, maar de kwaliteit van de starters ligt daarentegen weer wat hoger. Linebacker kan de zwakke plek worden, gezien daar geen gerenommeerde namen staan. Mogelijk kan de d-line de linebackers uit de wind houden, zodat de defense als geheel toch goed staat.

CONCLUSIE

Het is dit jaar extreem moeilijk om zinnige dingen te zeggen over de Eagles. Een vergelijkbaar jaar met vorig jaar (9-7) is niet uit te sluiten. Er is ontegenzeggelijk kwaliteit verloren gegaan, maar verjonging en snelheid kwamen daarvoor terug.
Intussen zit de concurrentie niet stil. Voornamelijk de Dallas Cowboys hebben stappen gezet. Waar het in andere jaren in de NFC East nog nek-aan-nek was, is het niet ondenkbaar dat zij dit jaar toeslaan. Echter, met Wentz hebben de Eagles een quarterback in huis met een hoog plafond. Vindt hij zijn ritme en blijft hij fit, dan is alles mogelijk.
Voorspelling: 8-8

Lees hier alle NFL 32-in-32 previews voor het aankomende seizoen!

Cover foto: Al Pereira/Getty Images

NFL 32-in-32 | Los Angeles Rams: een lege beurs in Hollywood

Toon Aerts
-
1

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 20 het team dat met weinig middelen toch nog een rol van betekenis wil spelen: de Los Angeles Rams.

FREE AGENCY

Nog geen twee jaar geleden, op 4 februari 2019, stonden de Los Angeles Rams in de Super Bowl. Ze verloren weliswaar de wedstrijd van de New England Patriots, maar toch leek het erop dat de Rams vertrokken waren voor een periode van succes en voorspoed. Amper een seizoen later is de sfeer in LA helemaal omgeslagen. Een teleurstellende campagne in 2019 en enkele dubieuze transacties zorgden ervoor dat de toekomst allerminst rooskleurig oogt voor de Rams. Tijdens free agency werd onder andere afscheid genomen van running back Todd Gurley, wide receiver Brandin Cooks (via trade) en linebacker Clay Matthews. Zijn zijn samen goed voor $33 miljoen aan dead cap space. Verloren geld dus.


Naast dat verloren geld zijn er ook de grote contracten van de sterren die er wel nog bij zijn in LA. Denk daarbij aan quarterback Jared Goff en defensive end Aaron Donald. Veel centen schoten er dus niet over voor general manager Les Snead en head coach Sean McVay om de kern te versterken tijdens het tussenseizoen. Sterker nog, door het gebrek aan geld trokken een aantal gevestigde waarden de deur achter zich dicht. Dante Fowler speelt nu voor de Falcons, terwijl zijn collega-linebacker Cory Littleton in 2020 voor de Las Vegas Raiders uitkomt. Ook cornerback Nickell Robey-Coleman is niet langer een Ram en speelt komend seizoen voor de Eagles. Een laatste noemenswaardige vertrekker is kicker Greg “The Leg” Zuerlein, die acht jaar voor de Rams speelde.
De vervanging van de vertrekkers oogt dubieus. Leonard Floyd moet Dante Fowler doen vergeten, terwijl A’Shawn Robinson de defensive line moet komen versterken. Floyd is de negende pick uit de 2016 NFL Draft, maar kon nooit echt zijn potentieel waarmaken. Ook Robinson is een twijfelachtige keuze, aangezien hij er bij de Detroit Lions gedurende drie seizoenen nooit in geslaagd is om een volwaardige starter te worden. Free agency leverde de Rams met andere woorden voornamelijk veel hoofdpijn en een lege beurs op. Een beurs die overigens nog enkele jaren vrij leeg zal blijven, gezien de grote contracten. Gelukkig is er wel het fonkelnieuwe stadion, waar de Rams terecht fier op kunnen zijn.

NFL DRAFT

Wat in free agency niet lukt, moet maar tijdens de NFL Draft opgelost worden, moet men bij de Rams gedacht hebben. Ook hier botsten de Rams echter op de verkeerde keuzes die ze met hun vele win-now transacties maakten. Zowel in 2020 als in 2021 hebben de Rams namelijk geen eerste ronde pick. Ondanks deze handicap slaagden de Rams er aardig in om zich via de recentste craft te versterken waar het echt nodig was.


Met twee picks in de tweede ronde ging de aandacht helemaal naar de offense. Pick 52, Cam Akers uit Florida State, was de vierde running back die van de tabellen ging en die zowel kan rennen als vangen. Hij moet de vertrokken Todd Gurley gaan vervangen. Pick 57 werd gebruikt voor een wide receiver, Van Jefferson van de Florida Gators. Hij moet de vertrokken Brandin Cooks doen vergeten.
In de latere rondes verschoof de focus naar de defense. De twee derde ronde picks vielen op edge rusher Terrell Lewis (Alabama) en safety Terrell Burgess (Utah). Zeker Lewis lijkt op het eerste gezicht een steal, aangezien sommigen hem zelfs in de eerste ronde al van het bord zagen gaan. Als hij fit kan blijven, zal hij meteen heel wat snaps spelen in de Rams-defensie. Jordan Fuller (6e ronde, Safety, Ohio) en Clay Johnston (7e ronde, Linebacker, Baylor) zijn nog eens twee toevoegingen aan de defensie. Tenslotte werd ook de vertrokken kicker Greg Zuerlein vervangen door de zevende ronde pick Sam Sloman uit Ohio.
Los Angeles Rams preview

OFFENSE

De aanval van de Rams wordt aangevoerd door quarterback Jared Goff. Goff tekende vorig seizoen een gigantische contractverlenging voor vier seizoenen ter waarde van $134 miljoen (waarvan maar liefst $110 miljoen gegarandeerd). Het contract inspireerde Goff echter niet om nog beter te gaan spelen, laat staan zijn niveau van 2018 vast te houden. De Super Bowl-finalist behaalde minder total yards, een lagere completion percentage, gooide de bal minder ver en gooide meer intercepties dan ooit tevoren. Het gevolg van deze achteruitgang was dat ook heel het team een stap terugzette. Uiteindelijk misten ze zelfs de play-offs. Goff weet wat hem in 2020 te doen staat: opnieuw stappen vooruitzetten, in plaats van stilstaan. Doet hij dat niet, dan zal de kritiek op zijn monstercontract alleen maar toenemen.


Gelukkig heeft Goff nog wel enkele capabele wapens. Het wide receiver-korps, aangevoerd door Cooper Kupp, oogt ook in 2020 erg goed. Kupp hengelde 1.161 yards en tien touchdowns binnen en was vaak de gevaarlijkste man bij de Rams. Ook zijn collega-receiver Robert Woods haalde de kaap van de duizend yards vorig jaar. Vanaf de tight end positie kunnen de Rams eveneens behoorlijke schade aanrichten met Tyler Higbee. Higbee had een breakout season in 2019 en wil dat maar wat graag herhalen in 2020.
Het backfield van de Rams daarentegen, is een vraagteken. Todd Gurley is weg bij de club en het lijkt er sterk op dat het merendeel van de workload naar de rookie Cam Akers zal gaan. Darrell Henderson en Malcolm Brown mogen dan met elkaar uitvechten wie de tweede viool zal spelen. Aan de matige offensive line van vorig seizoen hebben de Rams niets veranderd. Of zij Jared Goff beter kunnen beschermen dan vorig seizoen, is een groot vraagteken.

DEFENSE

De defensie van de Rams was afgelopen seizoen matig. Zeker de run defense was ondermaats. De pass defense viel dan weer beter mee. De Rams kunnen rekenen op twee elite verdedigers, Aaron Donald en Jalen Ramsey, maar de ondersteuning om hen heen oogt verzwakt ten opzichte van vorig seizoen. Donald zal nog steeds als een bulldozer door menig o-line stomen, maar de mannen rondom hem kunnen zijn niveau niet benaderen. De Rams rekenen erop dat rookie Terrell Lewis meteen een positieve impact heeft op de pass rush, al wordt hij niet meteen als starter verwacht.


Over de secondary kan men in LA wellicht iets geruster zijn. Jalen Ramsey is een ster en ook collega-cornerback Troy Hill heeft zijn waarde bewezen. Op free safety verwachten de Rams dat Taylor Rapp, die zijn tweede seizoen in de NFL ingaat, verder stappen zet. Hij liet vorig jaar alvast aardige dingen zien. In de secondary is het overigens ook uitkijken naar hoe de rookie Terrell Burgess het zal doen. Hij mag net als Terrell Lewis wellicht meteen op veel speeltijd rekenen.

CONCLUSIE

De Rams zien er op het eerste gezicht niet veel beter uit dan vorig seizoen. Integendeel, het lijkt er sterk op dat de moves van de afgelopen jaren, allen gemaakt vanuit een win now mindset, nu als een boomerang in het gezicht van de organisatie terugkeren. Er is geen geld en er is niet veel draft-kapitaal om het team significant te verbeteren. Het beste waar de Rams dus op kunnen hopen is om op z’n minst ter plaatse te blijven trappelen.
De concurrentie in de NFC West is echter bikkelhard. De San Francisco 49ers zijn op papier nog steeds verreweg de beste ploeg en ook de Seahawks-selectie oogt kwalitatiever dan die van de Rams. Daarnaast zijn er nog de Arizona Cardinals. Zij hebben uitstekende zaken gedaan in het tussenseizoen en lijken klaar om in de NFC West op z’n minst de Rams voorbij te steken. De toekomst oogt allerminst rooskleurig voor de Rams. Zowel op korte als lange termijn.
Voorspelling: 8-8

Lees hier alle NFL 32-in-32 previews voor het aankomende seizoen!

Cover foto: AP Photo/Marcio Jose Sanchez

Dutch Watch: homeruns en statements

Hans Mulder
-
0

Hoewel veel mensen het gevoel hebben dat we net zijn begonnen, zijn we toch alweer halverwege het seizoen. We kunnen deze week het heugelijke nieuws brengen dat Andrelton Simmons weer op het veld staat. De kortestop maakte vorige week zijn rentree tegen de A’s. Toevallig ook de tegenstander tegen wie hij eind juli geblesseerd raakte. Helaas hebben we Ozzie Albies nog iet terug in de line-up van de Atlanta Braves. Sportief gezien liet menig landgenoot deze week zijn knuppel spreken. Reden genoeg dus om even lekker achterover te leunen en deze Dutch Watch tot je te nemen.

Heel voorzichtig komen er wat positieve geluiden over Ozzie Albies door. De kleine infielder kampt nog altijd met een polsblessure, maar heeft batting practice inmiddels hervat. Albies speelde begin deze maand tegen de Blue Jays zijn laatste wedstrijd voor de Braves en op dat moment stond er één homerun achter zijn naam. Daarnaast had de tweedehonkman uit Willemstad 6 runs binnengeslagen en tikte hij een batting average van .159 aan. Over zijn hele carriere in de majors bedraagt dit gemiddelde .276.
Zijn Braves maakten deze week een einde aan een bijzondere serie. Gerrit Cole had 20 decisions op rij gewonnen en met een 21e zou hij een nieuw record vestigen in de AL. Dat record kwam er niet. Cole kreeg klop van Atlanta en de debuterende Ian Anderson. De ploeggenoten van Albies versloegen de Yankees twee keer in een doubleheader en waren vorig weekend in twee van de drie duels te sterk voor de Phillies. Atlanta, zonder Albies, is de trotse koploper in de NL
East.

Geruchten over een mogelijke trade zijn nog altijd niet verstomd, maar voorlopig draagt Bogey nog het uniform van de Red Sox. Voor de club is dat nu maar beter ook. Deze week ging Xander Bogaerts weer eens ouderwets tekeer met zijn knuppel en hielp hij zijn slaggemiddelde van .263 vorige week naar .287 deze week. Daarnaast waren er voor zijn Red Sox eindelijk eens wat betere resultaten. Al staan ze ook met die winstpartijen nog altijd troosteloos onderaan in de AL East.
BACK TO BACK
Tegen de Phillies zetten de BoSox vorige week een dikke streep onder hun losing streak en dit hoopten ze een vervolg te geven tegen de Baltimore Orioles. Vorige week speelden ze een serie van vier in Baltimore en de O’s werden hard geraakt door Xander Bogaerts. Dat begon al in de eerste ontmoeting. Bogaerts begon en eindigde de dag met een single, maar tussendoor sloeg hij zijn vijfde homerun van ’t seizoen. De kortestop was deze dag 3-for-5 met 2 RBIs en dus die homerun. Het was extra lekker dat Boston ook nog eens met 7-1 won. Een dag later was het opnieuw raak. Zowel voor Bogaerts als voor zijn team. De Red Sox wonnen, voor de derde keer op rij, met 8-5 en één van die runs betrof de zesde homerun voor Xander Bogaerts.


Het slaghout moest even bijkomen van de 4-for-9 in de eerste twee wedstrijden, want in de volgende twee duels was Bogaerts 1-for-7 met in elke wedstrijd 1 walk. Voor Boston bleef het bij twee overwinningen in Baltimore. Met twee keer een 5-4 nederlaag zette het gezelschap koers naar Buffalo, waar de Blue Jays hun thuiswedstrijden afwerken.

STATEMENT

Voor aanvang van deze serie had Toronto een winning record (14-13). Daar konden de Red Sox alleen maar van dromen (9-20). Toch toonden de bezoekers zich dinsdag het meest slagvaardig. De eerste at-bat van Bogaerts (3-for-5) resulteerde in een double en via een single van Mitch Moreland kon de kortestop de eerste run namens Boston scoren. In de vierde inning scoorde onze landgenoot ook de tweede run. Opnieuw na een klap van Moreland. Tot dat moment had Boston weinig in te brengen, maar ze pakten uiteindelijk wel de winst: 9-7. Dit werd woensdag door de Blue Jays weer rechtgezet. Bogaerts keerde vier keer onverrichter zake terug naar de dug-out en ging hard onderuit met zijn team: 9-1. Het was de laatste wedstrijd in deze serie. Donderdag besloten ook deze teams een statement te maken tegen het politiegeweld in de VS.

Het was geen eenvoudige week voor Didi Gregorius en de Philadelphia Phillies. Afgelopen weekend brachten ze een bezoek aan de Atlanta Braves en vervolgens sloten ze de lange road trip af tegen de Washington Nationals. Om aansluiting te vinden met de Braves, die de NL East aanvoeren, was winst in die serie gewenst. Titelverdediger Washington draait nog niet optimaal en de Phillies kregen deze week dus ook de kans om de Nationals nog wat dieper in de put te trappen.

YES IN-DIDI!

Onze landgenoot verliet Buffalo vorige week met een meer dan respectabel slaggemiddelde van .315. De Braves legden Gregorius in de eerste ontmoeting aan de ketting. De kortestop was 0-for-2 met een walk en kon met een dikke 11-2 nederlaag gaan zitten. Zaterdag ging het met de Phillies veel beter, maar niet met Didi Gregorius. De international was 0-for-4 en z’n team begon met een 4-0 voorsprong aan de zevende inning. Zoals zo vaak dit seizoen waren de relievers niet tegen de druk bestand en ging de wedstrijd uiteindelijk met 6-5 naar Atlanta. Na 0-for-6 in z’n eerste wedstrijden werd het zondag weer eens tijd voor een klap van Gregorius. Dat vond hij zelf ook. In zijn tweede slagbeurt ramde hij de bal de tribunes in. Zijn vierde homerun betekende een 4-0 voorsprong en dit keer hielden de Phillies wel stand: 5-4.


Met een goed gevoel trokken Gregorius en de Phillies naar de Amerikaanse hoofdstad. Daar verliepen de eerste drie slagbeurten van Sir Didi niet best. In de achtste inning kwam de Amsterdammer door met zijn vierde double van dit seizoen. Alec Bohm sloeg z’n kortestop binnen op weg naar een eclatante 8-3 overwinning. Een triple had Gregorius in 2020 nog niet, maar dit veranderde in de wedstrijd van woensdag. Aan slag was hij 2-for-4 en die triple kwam in de zevende inning bij een 2-1 achterstand. Opnieuw was het Bohm die Gregorius over de thuisplaat sloeg. Ook dit duel ging met 3-2 naar de Phillies. Donderdag stond de derde wedstrijd gepland, maar zoals zoveel teams en bonden wilden ook de Phillies en de Nats een signaal afgeven tegen het politiegeweld in de VS.

In de NL West denderen de LA Dodgers door. De ploeg verliest nog zelden en de red hot Kenley Jansen moet geduldig wachten op zijn kans voor een save. Deze week kwam de closer meerdere keren in actie. Met wisselend succes. Er waren zelfs twee primeurs voor hem dit seizoen en dat hoeft niet altijd positief te zijn.
Zijn zevende save noteerde Kenley Jansen op 17 augustus en daarna werd het even stil rond de Nederlandse closer. Zijn Dodgers kwamen wel in actie, maar waren daarbij de hulp van Jansen niet nodig. Vorige week vrijdag besloot Dave Roberts, bij een 5-1 voorsprong, zijn closer weer wat speeltijd te gunnen. Thuis tegen de Colorado Rockies had Kenley Jansen slechts 7 pitches, waarvan 6 strikes, nodig om een einde aan de wedstrijd te maken. Geen save, maar wel wat ritme opgedaan.
Een dag later hield iedereen al rekening met extra innings en stuurde Dodgers-manager Roberts zijn closer opnieuw de heuvel op. Dit keer moest Jansen voor één out in de negende zorgen bij een 3-3 tussenstand. Daar had hij 5 pitches voor nodig. Opnieuw geen save, maar wel zijn eerste win. Cody Bellinger timmerde de bal namelijk weg voor een homerun in de gelijkmakende negende en bezorgde LA de zege.

TWEE UITERSTEN

Naast zijn 7 saves had Kenley Jansen nu ook zijn eerste W te pakken. Helaas voor onze landgenoot volgde zijn eerste blown save in zijn volgende optreden. De closer ging dinsdag tegen de Giants aan de slag met een 6-5 voorsprong in de negende inning. Na één pitch was Evan Longoria al de eerste out. Brandon Belt moest de tweede worden, maar de eerstehonkman raakte een cutter van Jansen zo goed dat deze in de tribunes verdween. De homerun betekende voor Jansen zijn eerste blown save en in de elfde inning gingen de Dodgers onderuit: 10-8.
Woensdag wilden de Dodgers en de Giants een statement maken. In de MLB liepen ze daarmee voorop. Een dag later stond een doubleheader gepland. Met drie strikeouts, een achtste save en een 2-0 zege verliep met name de tweede wedstrijd goed voor Kenley Jansen. Al stond hij ook een hit en een walk toe.

De San Diego Padres zijn hot de laatste tijd. Jurickson Profar en consorten herpakten zich na een 5-game losing streak met een 7-game winning streak en sloegen de ene na de andere run over de thuisplaat. Helaas was onze landgenoot niet zo productief. Zijn slaggemiddelde zat even ten noorden van de .200, maar lang hield de veelzijdige Profar dit niet vol. Wel voegde hij tegen de Houston Astros wat RBIs toe aan zijn totaal.
Profar kon met vertrouwen de serie tegen Houston tegemoet zien. In drie van de vier duels met Texas kwam de veelzijdige infielder tot minimaal één hit en de slump lag achter hem. Net als de Padres waren ook de Astros bezig aan een winning streak, maar mede dankzij een sac fly van Jurickson Profar eindigde die reeks bij acht wedstrijden. Zijn tiende RBI hielp de Padres in de vierde inning aan een run en in de eerste ontmoeting zou Profar in de zesde ook nog tot een single komen. In de tweede wedstrijd liet Slam Diego opnieuw van zich horen. Profar was 0-for-2 met twee walks, maar in de tweede inning leverde z’n eerste walk een run op. Jake Cronenworth sloeg in dit duel de vijfde grand slam van de Padres in zes wedstrijden. Een ruime 13-2 zege was het logische gevolg.

WISSELEND SUCCES

Jurickson Profar sloot het drieluik af met een productieve ground out in de vierde inning. Het leverde hem een RBI en de Padres een run op, die op dat moment de 3-3 betekende. Opnieuw was de international, die deze wedstrijden vanuit het linksveld opereerde, 0-for-2 aan slag waardoor z’n slaggemiddelde daalde naar .193. De Padres wonnen voor de zevende keer op rij. Nu met 5-3. Tegen de Mariners kwam er dinsdag een einde aan die zegereeks. Profar was 0-for-4 aan slag en verloor met 8-3. Ook de Padres en de Mariners wilden woensdag een punt maken, waardoor ze donderdag een doubleheader afwerkten. In Game 1 was Profar, als pinch-hitter, 0-for-2. Zijn Padres zegevierden wel. Met 10-7. Middels een infield single liet hij in Game 2 Cronenworth scoren voor zijn 12e RBI. Helaas was het niet genoeg voor de winst, want met 8-3 ging die naar Seattle.

Voor Jonathan Schoop en de Detroit Tigers gaat het de laatste paar weken niet meer vanzelf. De club startte nog heel aardig, maar die goede start is inmiddels een heel klein puntje in de achteruitkijkspiegel. Al bijna vergeten dus. Na negen nederlagen op rij werd deze week weer eens gewonnen van de Indians en de Cubs. Dit was niet in de laatste plaats te danken aan Schoop, die de frustraties van zich af leek te slaan.
Nee, veel positiefs viel er vorige week niet te melden over de Tigers. Negen wedstrijden op rij gingen verloren, maar tegen de Indians kwam vorig weekend een einde aan die treurnis. Jonathan Schoop was aan slag niet te temmen. De international was 4-for-5 en met Miguel Cabrera op de honken timmerde hij in de vierde inning z’n zesde homerun het park uit. Het was de aanzet tot een machtige inhaalrace van Detroit, die een 5-0 achterstand omzetten in een 10-5 overwinning. Schoop kwam een triple tekort om de cycle compleet te maken. Daar bleef hij in de tweede ontmoeting ver van verwijderd. Met 0-for-3 hield het dit keer niet over en Cleveland nam revanche: 6-1. Met 7-4 ging de derde wedstrijd naar de Tigers, maar dit duel ging aan Schoop voorbij. Hij kampte met lichte hamstringklachten en mocht zich richten op de Cubs.

ONGRIJPBAAR

Met 2-for-4 begon Schoop helemaal niet slecht aan de serie van drie. In de eerste en de derde inning bereikte hij met een single de honken, maar veel meer dan dat zat er niet in. De Tigers leden een gevoelige 9-3 nederlaag. Dinsdag moest Jonathan Schoop het met één hit doen, maar dit was wel een heel belangrijke. Z’n eerste drie at-bats waren niet veel soeps. In de zesde inning veranderde echter alles. Met de honken bezet en een 3-0 voorsprong joeg Schoop de bal het stadion uit. Het betekende zijn zevende homerun van dit seizoen en de vierde grand slam in zijn loopbaan. De Tigers trokken een 7-1 zege over de streep. Schoop was nog niet klaar in deze serie. Woensdag was hij 3-for-5 en met een RBI-single in de zesde inning tekende hij voor alweer zijn 17e binnengeslagen punt van 2020. Detroit won opnieuw: 7-6.

Na bijna een maand afwezigheid keerde Andrelton Simmons vorige week terug in de line-up van de LA Angels. Toch leek er in een maand niet veel veranderd. Simmons raakte geblesseerd in een verloren wedstrijd tegen de Oakland A’s. Toen Simba vorige week zijn rentree maakte, werd opnieuw verloren. En opnieuw van de Athletics. In een door Oakland en Houston gedomineerde divisie hangen de Halos aan het elastiek. Zij strijden met Texas en Seattle om de derde plek.

BIJ DE PINKEN

Veel tijd om warm te draaien had Simmons afgelopen weekend niet nodig. Al tijdens zijn eerste slagbeurt kwam hij door met single en dit herhaalde hij nog eens in zijn derde at-bat. De kortestop (2-for-4) zal niet ontevreden zijn geweest met zijn eigen prestatie. Zijn team ging echter voor de vierde keer op rij onderuit: 5-3. Die bescheiden losing streak werd een etmaal later een halt toegeroepen, maar Simmons maakte geen deel uit van de ploeg die in Oakland met 4-3 won. Zondag vond hij zijn naam wel terug in de line-up. Opnieuw deed Simba het aan slag heel behoorlijk met 2-for-5, maar wederom kon hij zijn team niet aan een overwinning helpen. Die ging na tien innings met 5-4 naar de A’s.


In Houston was Simmons al snel productief voor de Angels. Hij dwong vier wijd af in de derde inning, wist een honk te stelen en zijn eerste run te scoren na zijn rentree. Zijn overige at-bats waren minder succesvol. Drie keer kon hij met drie slag weer gaan zitten. De run die Simmons in de derde scoorde, mocht voor de Angels niet baten. Zij moesten met 11-4 dit duel aan Houston laten. Er stond ook een doubleheader gepland, maar het eerste deel daarvan mocht Andrelton Simmons overslaan. De Halos verloren die wedstrijd met 6-3. Het tweede deel werd door de Angels met 12-5 gewonnen. Een walk in de eerste inning leidde tot een run voor Simmons, die daarmee de Halos op 3-0 bracht. In de vijfde inning volgde een single, waardoor zijn slaggemiddelde op .250 kwam. Een run leverde dit overigens niet op.

De San Francisco Giants zijn bezig aan een opmerkelijke opmars. Lang was het behelpen voor de fans dit seizoen, maar de laatste anderhalve week lijkt de ploeg niet te stoppen. Helaas is dit niet te danken aan de dadendrang van Chad Tromp. De catcher heeft het lastig na de komst van Joey Bart. De belofte neemt nu regelmatig plaats achter home plate, waardoor Tromp het nu moet doen met de kruimels die Bart voor hem overlaat.
Afgelopen zondag was daar zo’n kruimel. Twee keer mocht Tromp zich tegen de Diamondbacks naar het slagperk begeven en na een strikeout in de tweede volgde in de vijfde inning zijn eerste hit in vijf wedstrijden. Sinds die laatste hit, op 15 augustus tegen de A’s, daalde zijn slaggemiddelde van .243 naar .200. Overigens nam Joey Bart het stokje van hem over tegen Arizona, waardoor Chad Tromp op twee at-bats bleef steken. Tijdens Game 1 van de doubleheader tegen de Dodgers waren er opnieuw twee slagbeurten voor de catcher. Twee keer sloeg hij de bal richting het derde honk en twee keer betekende dit een out. San Francisco verloor donderdag beide duels en sloot daarmee een 7-game winning streak af. In de divisie staan ze nog altijd voorlaatste.

Cover Photo: Jayne Kamin-Oncea/USA TODAY Sports

Is een vertrek van Bogaerts bij Boston aanstaande?

Sander Grasman
-
0

Sinds vorige week zijn Brandon Workman en Heath Hembree geen spelers van de Red Sox meer. Daarmee lijken de intenties van Chaim Bloom duidelijk: de Red Sox zijn deze transferperiode sellers. Het vertrek van twee van de betrouwbaardere relievers binnen de selectie roept tegelijkertijd ook een vraag op: wie volgen er nog en wat gebeurt er met onze landgenoot Xander Bogaerts?

CAPTAIN BOGAERTS

Na de verkoop van Mookie Betts aan de Los Angeles Dodgers en de operatie van Chris Sale is onze landgenoot dit jaar hét gezicht van de Boston Red Sox. Op dit moment is dat echter een weinig benijdenswaardige positie. De club bungelt onderaan in de AL East en lijkt zelfs in de nieuwe opzet nu al kansloos voor een plek in de playoffs. De BoSox zullen deze trade deadline dus één van de sellers zijn en een trade van de geliefde kortestop lijkt plots tot de mogelijkheden te behoren.

NIEUWE REALITEIT IN BOSTON

Kort nadat de club in 2018 haar vierde titel van dit millennium behaalde en met 108 overwinningen haar eigen record verbrak, tekende Bogaerts een zesjarig contract met de optie op een zevende seizoen. De wereld zag er destijds in Beantown echter heel anders uit dan nu.
Waar vorig jaar de prestaties al wat zorgwekkend begonnen te lijken, zakt de club dit jaar door de absolute ondergrens. Na het vertrek van Rick Porcello en David Price en de blessures van Sale en Eduardo Rodriguez beschikken de Red Sox alleen nog maar over Nathan Eovaldi van de ooit zo succesvolle rotatie. Martin Perez en Collin McHugh werden deze winter aangetrokken om al die verliezen op te vangen, maar die laatste koos ervoor om dit Corona-seizoen aan zich voorbij te laten gaan.
De gevolgen van het bovenstaande liegen er niet om. De nederlagen stapelen zich op en er is weinig reden voor optimisme. Dave Dombrowski heeft de club achtergelaten met een uitgehold farm system. Daar hoeft de organisatie dus vooralsnog niks van te verwachten. Met Bloom als opvolger van Dealin’ Dave lijkt men in Boston alvast in te hebben gezet op een rebuild.

NU OF NOOIT?

Het zesjarige contract ter waarde van zo’n 120 miljoen dollar voor één van de meest waardevolle spelers in de MLB (in zijn prime!) lijkt dan een perfect lokaas om toptalenten binnen te hengelen. Bovendien doorbreekt onze landgenoot begin september de zeven jaar service time, waarna een no-trade clause in werking treedt. WIl de organisatie dus volledig zeggenschap houden over de club aan wie zij hem slijten, zal het voor die tijd tot een overeenkomst moeten zien te komen.
Bogaerts mag er vanaf 2022 ook nog eens voor kiezen om uit zijn contract te lopen. Een mogelijk verleidelijke optie als een jaar eerder spelers als Javier Baez en Francisco Lindor de salarisstandaard voor talentvolle korte stops waarschijnlijk wat opgevijzeld hebben.

WIN-WIN?

Waar het voor de organisatie dus een goede uitkomst zou kunnen zijn, geldt dat misschien ook voor Bogaerts. Het heeft er op dit moment alle schijn van dat hij na vorig jaar nu ook dit en volgend jaar niet actief zal zijn als de prijzen worden verdeeld. Voor iemand die met twee ringen het nodige succes gewend is — en bij zijn contractverlenging juist aangaf die winnaarsmentaliteit zo te waarderen — vergt dat veel geduld. Een tussentijds vertrek zou hem de kans geven om dat geduld op de proef te stellen.

 “IT SUCKS!”

Dat X-man baalt van de huidige situatie in Fenway moge duidelijk zijn. Wat dat betreft windt hij er ook geen doekjes om: “It sucks”, liet hij zich onlangs ontvallen. Aangezien het sindsdien eigenlijk alleen maar van kwaad tot erger is gegaan, zal zijn humeur er niet beter op zijn geworden. Hoe ver het geduld reikt van de koninkrijksspeler weet alleen hijzelf. Daarvan zal het afhangen of hij bereid is de rebuild af te wachten voor een eventuele nieuwe succesperiode.

ALTERNATIEVEN

Is het dan al een uitgemaakte zaak? Nee, zeker niet. Het mes van Bogaerts’ teamvriendelijke contract snijdt aan twee kanten. De Red Sox kunnen hem gebruiken als fundament voor de rebuild. Om de korte stop en zijn maatje Rafael Devers zou dan een nieuwe succesformatie gebouwd moeten worden. Met Bobby Dalbec, Triston Casas en de in ruil voor Betts en Price overgekomen Alex Verdugo en Jeter Downs beschikt de club over jeugdige, offensieve talenten. Aan Bloom dan de taak om voor goede werpers te zorgen. De recente prestaties van Darwinson Hernandez in de bullpen zijn alvast hoopgevend.

TOEKOMST J.D.

Bogaerts is niet de enige speler in de selectie die waarde vertegenwoordigt. Een andere optie is een trade voor J.D. Martinez. De slugger kan er komende winter voor kiezen om uit zijn contract te lopen. Met de introductie van de universal DH is zijn marktwaarde bovendien gestegen dit seizoen. Nu zijn ook teams in de National League die wel een professionele slagman kunnen gebruiken voor hem een mogelijke bestemming.
Een andere speler van wie altijd het gerucht gaat dat hij op het hakblok zou liggen, is Jackie Bradley Jr. Met Kevin Pillar heeft de club al een mogelijke vervanger in huis en de hoop op een offensieve opleving van JBJ vervliegt per seizoen steeds verder. Zijn veldspel blijft echter van topniveau en ook hij zou dus nog wat kunnen opleveren.

ALGEHELE UITVERKOOP

Bloom kan ervoor kiezen om nu maar al zijn sterren in de uitverkoop te doen, de rest binnenboord te houden of alle opties er tussenin. Intussen houdt Red Sox Nation hem met argusogen in de gaten. Na de verkoop van Betts en diens vroege succes in Los Angeles worden al zijn volgende deals op een goudschaaltje gewogen. De toekomst van de club ligt in Blooms handen. Of Bogaerts daar deel van uitmaakt, zal binnenkort moeten blijken.

Coverfoto: AP Photo/Mary Schwalm

NFL 32-in-32 | Chicago Bears: "put up a fight"

SportAmerika
-
0

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 19 het team dat richting het aanstaande seizoen niet beter, maar ook niet slechter werd: de Chicago Bears!
Door Klaas-Jan ter Veen

FREE AGENCY

Bear down, Chicago Bears, put up a fight with a might so fearlessly.

Toen ik afgelopen jaar de machtige trappen van Soldier Field beklom voelde ik het in alle vezels van mijn lichaam. Hier ligt historie, hier speelt een groot team, in een nog grotere stad. De bijna 100-jarige neoclassicistische arena met de zo kenmerkende Dorische zuilen boezemt ontzag in bij iedere bezoeker. De hierboven gequote strijdkreet, te horen na iedere touchdown van het thuisspelende team, sluit perfect aan bij de omgeving. ‘Da Bears’ wonnen die zondagmiddag in november in een matige, maar spannende wedstrijd met 14-19 van de New York Giants. Een klassiek affiche tussen twee grote namen, die op dat moment al een rol in de marge speelden.

Een 2019 vol ups en downs

Hoe kleurrijk de uitstraling van de Bears ook is, de resultaten zijn daar niet naar. Van de afgelopen tien seizoen waren er slechts drie winning. Hoofdcoach Matt Nagy dirigeerde Chicago in 2018 nog naar een divisietitel, maar afgelopen seizoen werden evenveel wedstrijden gewonnen als verloren; een 8-8 record dus. Vaker ging het vorig seizoen moeizamer dan makkelijker. Er waren verrassende overwinningen op de Minnesota Vikings (twee keer) en in december tegen de Dallas Cowboys. Er waren echter ook teleurstellende vertoningen tegen de Green Bay Packers (twee keer), de Oakland Raiders (in Londen) en twee pijnlijke nederlagen in LA. Het was niet goed genoeg. Toch moet gezegd worden dat de 20 overwinningen in 2018 en 2019 van Nagy de meeste zijn van een Chicago Bears hoofdcoach in de eerste twee jaren. Verder waren er natuurlijk zowel intern als extern grote twijfels over quarterback Mitchell Trubisky, die regelmatig moeite had de bal alleen al in de buurt van een medespeler te krijgen.

Aderlatingen en aanwinsten in free agency

Ieder team verliest spelers in het offseason, maar er zitten er bij de Bears toch wel een paar bij die pijn doen bij de fans. ILB Nick Kwiatkoski was de belangrijkste reden dat de Bears defense de sterkhouder bleef, ondanks de zware blessure van Danny Trevathan in week 10. Toch kozen de Bears voor een re-sign van Trevathan. Kwiatkoski is dit jaar te bewonderen in Las Vegas, waar hij veel geld verdient (en kan uitgeven). Waar de verdedigers met bosjes omvielen, bleef DT Nick Williams sterk overeind met 42 tackles, zes sacks en twee fumble recoveries. Hij gaat naar de concurrent in Detroit. Safety Ha Ha Clinton-Dix hield het bij slechts één jaar in Chicago. Dix was een betrouwbare factor, maar had (te) veel geld moeten krijgen. Het feit dat Eddie Jackson waarschijnlijk free safety gaat spelen, maakt zijn vertrek verklaarbaarder.
Bovendien was er in april plotseling de komst van Tashaun Gipson, die al met al toch een behoorlijk indrukwekkend c.v. heeft opgebouwd. Met Jackson vormt hij een gevaarlijk safety-duo. Met Ted Ginn Jr. haalden de Bears een echte veteraan binnen op de positie van wide receiver. Hij kan een rol van betekenis spelen, maar het niveau ‘2015’ (tien touchdowns voor de Carolina Panthers) heeft hij de voorbije jaren bij lange na niet meer gehaald. Datzelfde zou je kunnen zeggen van tight end Jimmy Graham, die bij Green Bay een schim was van de speler die hij in Seattle was qua touchdowns. Hij vangt zijn yards uiteraard wel gewoon en we moeten niet doen alsof hij een verzwakking is. De grootste naam en toevoeging lijkt echter defensive end Robert Quinn die gelijk voor vijf jaar en 70 miljoen dollar tekende. Vorig jaar noteerde hij nog 11,5 sacks in Dallas. Het is te hopen dat hij niet net zoals Khalil Mack uitgerekend in Chicago een minder seizoen draait.

NFL DRAFT

Er werd met enig angst en beven toegeleefd naar de 2020 NFL Draft door de fans van Chicago. De Bears moesten het natuurlijk nog steeds zonder een eerste ronde draftpick doen door de Khalil Mack trade en waren pas op plaats 43 aan de beurt. Daar kozen de Bears lokale held Cole Kmet (Notre Dame, TE). Hij moet samen met Jimmy Graham eindelijk weer eens voor wat vuur moet zorgen op de vorig jaar onzichtbare positie van tight end. Door het vertrek van veteraan Prince Amukamara was ook een cornerback een nood. Jaylon Johnson (#50 overall, Utah) speelde ondanks een scheur in het kraakbeen een geweldig laatste collegeseizoen. Hij zal echter moeten wennen aan Chicago’s 3-4 defensive scheme waarin hij veel man coverage zal moeten spelen.


Na de genoemde keuzes in de tweede ronde begon het lange wachten. Pas in ronde vijf, op #155 overall mochten de Bears weer wat doen. Daarvoor moesten ze ook nog eens acht plekken omhoog draften. De keuze viel op DE/OLB Trevis Gipson (Tulsa). Je kan immers nooit genoeg pass rushers op je roster hebben. Nog even speciale aandacht voor #226: Arlington Hambright. Hij is de eerste toevoeging voor de offensieve linie, waar toch al zorgen over waren. Het is een longshot, maar Hambright is inzetbaar als tackle én guard en heeft zijn lengte mee. We zouden hem zomaar eens kunnen zien ergens in de eerste paar weken.
Chicago Bears preview

OFFENSE

Als we het over de offense hebben, kunnen we de olifant in de kamer niet vermijden. QB Trubisky, die in 2019 simpelweg te veel passes niet op de plek deed belanden waar dat de bedoeling was. Hij bungelde ergens onderaan met z’n catchable-pass rate. Waar hij in 2018 zijn benen nog liet spreken, zagen we ook dat in 2019 veel minder en dus te weinig. Werd het in de loop van het seizoen beter? Ja! Toen was het leed eigenlijk al geschied én het niveau was nog steeds niet hoog genoeg om zich te meten de subtop in de NFC. Al met al te veel vraagtekens, te veel zorgen en dus was daar de komst van Nick Foles. Big Dick Nick moet voor de nodige potentie zorgen in Chicago en hij moet het gemor (dat kunnen ze vast ook wel fabriceren in een leeg stadion) doen verstommen. De voormalig Super Bowl MVP én winnaar (LII) is wel afhankelijk van een scheme dat bij hem past, iets wat Chip Kelly in 2013 al doorhad.

Goede wapens, twijfels over de o-line

Op running back hebben de Bears met David Montgomery en Tarik Cohen natuurlijk een heerlijk duo. Laatstgenoemde kan daarbij ook nog eens een behoorlijk balletje vangen. Op wide receiver was het allemaal te eendimensionaal met Allen Robinson als enige betrouwbare ballenvanger. Hij zal waarschijnlijk geflankeerd worden door Anthony Miller. Daarachter is het gissen wie in aanmerking komt voor de nummer drie spot. Cordarrelle Patterson lijkt de aangewezen man om met Ted Ginn Jr. de concurrentie aan te gaan. De twee tight ends zijn al genoemd, dus dat brengt ons bij de linie die vorig jaar de 25e in de NFL was. LT Charles Leno en RT Bobby Massie waren hopeloos uit vorm en moeten hun spel weer op de rit krijgen. Cody Whitehair is één van de beste run-blockers in de league en kan misschien nog wel beter, net als LG James Daniels. Samen vormen zij een geweldig blok in het midden. Right guard is een vraagteken. Rashaad Coward is nou niet echt een naam die tot de verbeelding spreekt. Germain Ifedi kwam over uit Seattle, waar hij zeer wisselvallig speelde.

DEFENSE

De defensie wordt natuurlijk geleid door Khalil Mack, die vorig seizoen wel heel veel hooi op zijn vork kreeg. Akiem Hicks werd natuurlijk geteisterd door een blessure en daardoor moest Mack het praktisch alleen doen. Wanneer Mack op z’n best speelt kan hij een wedstrijd voor je winnen, maar daarvoor heeft hij wel wat support nodig. Een fitte Hicks is al heel belangrijk natuurlijk. Met veteraan Robert Quinn gaan de Bears voor ervaring in plaats van de snelheid van voormalige eerste-ronde-keuze Leonard Floyd (cut) en het is de vraag hoe dat uitpakt. Eddie Goldman is een solide nose tackle, maar niet meer dan dat. Daarachter is er op het roster weinig wat er uitspringt. De diepte, of eigenlijk het gebrek daaraan, in de defensieve linie is zorgelijk.
De linebackers hadden het vorig jaar vooral fysiek zwaar met veel blessures, maar voornamelijk dankzij de vertrokken Kwiatkoski bleef het een sterke groep. Roquan Smith en Danny Trevathan zullen de klus moeten klaren. Met name Smith zal zowel zijn blocks in de running game als in coverage moeten verbeteren. Je kan er op zijn minst een vraagteken bij zetten. In de secondary kunnen we de namen van Eddie Jackson, Kyle Fuller en nickel corner Buster Skrine wel invullen. Daarnaast heeft nieuweling Jaylon Johnson een goede kans op cornerback als het aankomt op een basisplaats.

CONCLUSIE

De puzzel is verre van compleet. Zoals bij ieder NFL-team is er talent, maar minder dan andere jaren. Je kan je zelfs hardop afvragen of de komst van Khalil Mack het allemaal wel waard was en is. Er is weinig geld te besteden, er was weinig te kiezen in de draft en de Bears zijn te afhankelijk van spelers die weer op zoek moeten naar hun oude vorm. Met Nick Foles is er natuurlijk een QB van formaat aangetrokken, maar er zal alleen maar discussie ontstaan wie nou moet starten. Daarnaast is de NFC North natuurlijk een zware divisie. Zelfs al zouden de Packers en Vikings overwinningen inleveren, dan nog is het de vraag of Chicago al dit jaar bij hun divisiegenoten in de buurt kunnen komen. Zo zijn de Bears er niet heel veel minder en niet heel veel beter op geworden. Het team lijkt een beetje stil te staan, terwijl de Lions iets beter lijken te worden.
Opnieuw een .500 seizoen is op het eerste gezicht logisch. Er is niet de diepte en het talent om de play-offs te halen en op de kantoren van de Bears kijkt men zelfs al stiekem een beetje vooruit naar 2021. Dan moet men opnieuw de discussie voeren over wie in vredesnaam de ballen moet gooien in de Windy City. Soldier Field staat nog altijd stevig aan de boorden van Lake Michigan. De ereplaats voor soldaten geeft geen krimp. Alles lijkt mooi van de buitenkant, maar binnenin zijn er zorgen en die zijn nog lang niet weggenomen. Het blijft een plaats waar gestreden wordt, niet in de laatste plaats door de bespeler zelf.. en die worstelt het meest met zichzelf.
Voorspelling: 8-8

Lees hier alle NFL 32-in-32 previews voor het aankomende seizoen!

Cover foto: Jennifer Stewart/Getty Images

1...373374375...805Pagina 374 van 805

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU