Home Blog Pagina 375

NHL play-offs: Lightning halen uit, Flyers en Avs slaan terug

Hans Mulder
-
0


De titelverdediger zijn we kwijt, dus komt er een nieuwe kampioen. Nog acht teams maken kans op de Stanley Cup en met vier overgebleven clubs in zowel Toronto als Edmonton is het rustig geworden in de bubbels. De teams die nu tegenover elkaar staan, kennen elkaar door en door. Ze treffen elkaar namelijk regelmatig in de eigen divisie. Het aantal wedstrijden neemt weliswaar af, maar de intensiteit neemt alleen maar toe. Natuurlijk kun je bij SportAmerika daar alles over lezen!

EASTERN CONFERENCE

DE HEADLINES

De Philadelphia Flyers werden in Game 1 pijnlijk op de plaats gezet door de New York Islanders. Semyon Varlamov bleek een niet te nemen horde voor de ploeg van Alain Vigneault, die zelf vier goals te slikken kregen. Barry Trotz en zijn Islanders maakten indruk en lijken terug op het niveau dat ze hadden in oktober en november. New York zette daarin een serie van 17 wedstrijden neer waarin ze telkens minimaal een punt pakten en 15 keer zelfs 2 punten. In het reguliere seizoen wonnen ze drie keer van de Flyers en die lijn wensten ze nu door te trekken. Een derde shutout op rij werd Varlamov al snel door de neus geboord. Met het eerste schot van de Flyers op doel opende Kevin Hayes de score. Diezelfde Hayes sloeg halverwege de eerste periode opnieuw toe. Na de 3-0 van Sean Couturier had Trotz genoeg gezien van Varlamov.
Thomas Greiss mocht zijn eerste opwachting in de play-offs maken na de eerste goal van Couturier in ’t postseason. De Duitser hield zijn doel schoon in de tweede periode en gaf zijn team de kans om terug in de wedstrijd te klauteren. Anders Lee hielp ook een handje door op de PP voor de 3-1 te zorgen. De Flyers lieten tegen de Canadiens, met onder meer back-to-back shutouts, al zien dat het defensief wel snor zit. Toch kropen de Islanders dichterbij. Anthony Beauvillier is bijkans ongrijpbaar in het postseason en bevestigde dit tegen Philadelphia in de derde periode: 3-2. De 3-3 hing in de lucht en Jean-Gabriel Pageau schoot ‘m, met 129 tellen te gaan, naar beneden. Het brak de Flyers mentaal niet. In OT kwamen ze ijzersterk terug en Philippe Myers besliste het duel alsnog in hun voordeel.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: serie in evenwicht 1-1
Alain Vigneault slaakte een zucht van verlichting. Zijn topspelers zijn langzaam maar zeker aan het ontwaken in Toronto. Kevin Hayes scoorde zijn tweede en derde goal van ’t postseason en Sean Couturier is eindelijk van de nul. En er was die zwaarbevochten winst. Barry Trotz zal geïnteresseerd naar de verrichtingen van Greiss gekeken hebben. De Duitse goalie zag Varlamov zijn kans pakken in de bubbel, maar tijdens het reguliere seizoen zat er nauwelijks verschil tussen de twee sluitposten. Het save percentage van de Rus lag op .914. Dat van Greiss, met wat minder wedstrijden, op .913. De coach zal waarschijnlijk Varlamov, die uitstekend presteerde tot Game 2, zijn kans op revanche geven. Dat kan al snel, want Game 3 staat gepland in de nacht van donderdag op vrijdag om 01.00 uur (Nederlandse tijd).

DE HEADLINES

Twee dagen op rij staan deze zwaargewichten uit het oosten tegenover elkaar. Twee tikken van Brad Marchand waren dinsdag in Game 2 niet genoeg om Tampa Bay tegen de grond te krijgen, want in OT kwam Ondrej Palat met een keiharde uppercut. De back-to-back zadelde Bruce Cassidy nog wel met een dilemma op. Nu Tuukka Rask vertrokken is uit de bubbel is Jaroslav Halak de enige goalie met NHL-ervaring. Is de veteraan in staat om twee belangrijke duels in twee dagen te spelen of is Dan Vladar een betere optie? Cassidy koos voor Halak, maar ook Vladar kreeg zijn debuut. Dit was echter niet uit luxe. De lastige Bruins van Game 2 waren nu in geen velden of wegen te bekennen. Ondrej Palat ging door met waar hij in Game 2 gebleven was: scoren. Die goal op de powerplay was de eerste voor de Lightning in zeven wedstrijden.
Daar bleef het niet bij. Yanni Gourde zorgde al snel voor de 2-0 en daarna waren de Lightning vertrokken. Met vier goals in de tweede periode joegen ze Halak van het ijs, maar met Vladar onder de lat ging het voor de Bruins niet veel beter. Brad Marchand redde de eer nog voor Boston, maar de veteraan kon een oorwassing niet voorkomen. Zijn Bruins wisten niet waar ze het zoeken moesten tegen een ontketend Tampa Bay, dat drie keer scoorde op de PP. Na 60 lange minuten kwam er een einde aan de lijdensweg van Boston, dat met een 7-1 nederlaag terug naar het hotel ging.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: Tampa Bay leidt met 2-1
Jon Cooper kon een glimlach waarschijnlijk niet onderdrukken. Zijn team leek in Game 3 eindelijk op de ploeg die bij vlagen dominant was in het reguliere seizoen. Drie keer sloegen de Lightning toe op de powerplay en dat zal het keurkorps van Cooper ook vertrouwen geven. De laatste keer dat Tampa Bay een numeriek overwicht uitbuitte, was tijdens de Round Robin. Boston heeft nu even om bij te komen van dit onverwachte pak slaag. Vrijdagnacht (01.30 uur Nederlandse tijd) hebben ze minimaal 60 minuten om aan te tonen dat dit een incident was. Jaroslav Halak zal hoe dan ook zinnen op revanche. De goalie werd al in de tweede periode gewisseld, maar de ingreep van Cassidy had niet het gewenste resultaat.

WESTERN CONFERENCE

DE HEADLINES

De Engelse taal heeft er een mooie uitdrukking voor. Firing on all cylinders. Dat is precies wat de Dallas Stars de laatste wedstrijden doen. Af en toe hebben ze even nodig om op gang te komen, maar hebben ze dat punt eenmaal bereikt dan is er ook geen houden meer aan. De Colorado Avalanche dachten met een 2-0 voorsprong veilig te zijn in Game 2, maar net als de Flames in de eerste ronde maakten ze kennis met de vechtlust die in deze Stars huist. Die vechtlust hadden ze ook nu nodig, maar nog niet in de openingsfase. Colorado probeerde de regie te pakken, maar het waren de Stars die op voorsprong kwamen dankzij Tyler Seguin. In de tweede periode kwam die regie er alsnog voor de Avalanche. Nikita Zadorov, Andre Burakovsky en Gabriel Landeskog stelden orde op zaken.
Colorado heeft geleerd dat tegen deze Stars geen voorsprong veilig is. En toch ging het ze opnieuw mis. Dallas toverde opnieuw een comeback uit de hoge hoed en zag hoe Denis Gurianov, Blake Comeau en Jamie Benn de wedstrijd volledig op zijn kop zetten. Daarmee was het nog niet gedaan in de bizarre derde periode. De Avalanche lieten het hoofd niet hangen en wensten de serie nog niet op te geven. Mikko Rantanen bracht de bordjes weer in evenwicht en nauwelijks twee minuten later veranderde Nazem Kadri een schot dusdanig van richting dat deze achter Anton Khudobin tegen het net sloeg. De empty-netter van Pierre-Edouard Bellemare was het slotakkoord van dit schitterende duel.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: Dallas leidt met 2-1
De Colorado Avalanche kunnen dus ook zonder de goals van Nathan MacKinnon. Met twee assists was de rappe superster wel degelijk aanwezig, maar wat goals betreft namen zijn teamgenoten de honneurs waar. Dit zal Jared Bednar goed doen. Zijn team was te afhankelijk van MacKinnon in de eerste wedstrijden, maar nu lieten ook spelers als Kadri en Burakovsky zich weer zien. Aan de andere kant stond een coach die zag dat zijn team opnieuw een achterstand goedmaakte. Dit zal Rick Bowness tevreden stemmen, maar hij zal ook weten dat die veerkracht niet eeuwig kan blijven voortduren. De laatste wedstrijden lijken de Stars pas wakker te worden als de tegenstander al bijna uit zicht is. In de nacht van vrijdag op zaterdag (04.00 uur Nederlandse tijd) zullen ze eens aan de slag willen met een fijne voorsprong. Als ze die dan ook nog over de streep trekken, betekent dit een matchpoint voor de Dallas Stars.

Cover photo: Roy K. Miller/Icon Sportswire via Getty Images

Nate McMillan na vier seizoenen door Indiana Pacers op straat gezet

Lars Leeftink
-
1

Geen dag gaat momenteel voorbij of een head coach in de NBA is zijn baan kwijt. Na Jim Boylen (Bulls), Alvin Gentry (Pelicans) en Brett Brown (76ers) is het nu de beurt aan Nate McMillan. De head coach van de Indiana Pacers mag na vier seizoenen net zoals zijn collega’s zijn spullen pakken.

SUCCES ONDANKS TEGENSLAG

Van de vier ontslagen is het ontslag van Nate McMillan om meerdere redenen de meest opvallende. Ten eerste presteerde McMillan met zijn Pacers alles behalve slecht. Gedurende zijn vier seizoenen in Indiana bereikte hij vier keer de playoffs met overtuiging (183-136 record). Het record van dit seizoen (45-28) is zelfs het beste record voor de club sinds 2013-14. Wat deze prestaties echter vooral speciaal maakt is het feit dat hij bijna nooit over een fitte (laat staan brede) selectie heeft kunnen beschikken. Paul George, Domantas Sabonis, Malcolm Brogdon en vooral Victor Oladipo waren veel geblesseerd. En dan hebben we ze zeker nog niet allemaal genoemd. Toch bleven de teams onder leiding van McMillan strijden, wat dus vier keer achter elkaar playoff-basketbal opleverde. Een keer werden de Conference Finals zelfs gehaald.


Ten tweede is het ontslag van de alom gerespecteerde McMillan opvallend omdat de Pacers twee weken geleden zijn head coach nog een contractverlenging gaf. Het ging weliswaar om een ‘soft extension’, maar de intenties waren toen blijkbaar nog om met elkaar door te gaan. De 4-0 nederlaag tegen de Miami Heat in de eerste ronde van de 2020 playoffs waren blijkbaar reden genoeg voor het bestuur van de Pacers om McMillan op straat te zetten.

EN NU?

De naam die op dit moment het meest wordt genoemd is die van Mike D’Antoni, op dit moment head coach van de Houston Rockets. D’Antoni heeft echter een aflopend contract in Houston en de gesprekken tussen beide partijen verlopen nog niet echt soepeltjes. Wie dan ook de opvolger wordt van McMillan, druk zal hij het de komende periode niet krijgen. Alleen Justin Holiday en JaKarr Sampson hebben voor volgend jaar geen contract (unrestricted free agents). De kans dat zij en Alize Johnson (restricted free agent) terugkeren naar Indiana is niet zo heel groot.
Veel meer dan het versterken van de bank zal er voor de opvolger van McMillan dus niet in zitten. De basis (Malcolm Brogdon, Victor Oladipo, TJ Warren, Domantas Sabonis en Myles Turner) staat als een huis. Het enige wat de Pacers nodig lijken te hebben om de volgende stap te kunnen zetten is fitheid. Deze stap zal dus gezet moeten worden zonder McMillan.

Photo: Tim Fuller-USA TODAY Sports

NFL 32-in-32 | Pittsburgh Steelers: terug naar het post-season

Luuk Dokter
-
2

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 18 het team dat met onvervalst Pittsburgh football terug wil naar de play-offs: de Pittsburgh Steelers!

FREE AGENCY

De grootste impact op de Steelers in free agency was het vertrek van Javon Hargrave. De nose tackle was een belangrijk onderdeel van de sterke Steelers defense, maar hij vervolgt zijn carrière bij de Philadelphia Eagles. Een minder grote naam die vertrok, was inside linebacker Tyler Matakevich. De veelzijdige linebacker geldt als één van de beste special teams spelers en zal gemist worden in Pittsburgh. De laatste noemenswaardige speler die de deur in Pittsburgh achter zich dichttrok, is tight end Nick Vannett.


Het vertrek van Vannett werd echter meer dan degelijk opgevangen. De Steelers hadden een tight end nodig die een serieuze bedreiging vormt in de passing game. Hiervoor kwamen ze uit bij Eric Ebron. De ervaren TE komt over van de Indianapolis Colts waar hij goed was voor één Pro Bowl optreden. Dat was direct zijn beste seizoen en dat maakt de investering een vrij risicovolle. Zeker voor een team dat niet ruim in haar cap space zit.
Naast het aantrekken van Ebron werd het aanvallende spectrum met nog twee spelers uitgebreid. Full back en broer van T.J. Watt, Derek Watt, kwam over van de Chargers en tweevoudig Super Bowl winnaar Stefen Wisniewski (Guard) verliet Kansas City. Watt is een special teamer die het vertrek van Matakevich moet opvangen. Wisniewski zorgt voor de nodige ervaring in een o-line die komend seizoen Ramon Foster en B.J. Finney moet missen.

NFL DRAFT

De 2020 NFL Draft was er niet per se eentje om als Steelers fan naar uit te kijken. General manager Kevin Colbert had slechts zes picks waarvan de eerste pas op plek 49. Colbert liet echter zien dat hij niet voor niets bij de beste general managers in de league hoort. Hij haalde geen gekke capriolen uit, maar geloofde in het voorwerk van zijn front office. Er kwam geen potentiele vervanger voor Ben Roethlisberger en er werden geen picks geruild. Pittsburgh wist enkele zwakke punten te adresseren, maar de focus lag met name op de diepte van het roster. Spelers die in 2020 al een rol kunnen spelen en wiens rollen daarna alleen maar groter worden.


In plaats van het vergooien van draftkapitaal voor een gamechanger ging Colbert dus voor spelers die het roster completeren. Met hun eerste keuze, nummer 49 in de draft, werd wide receiver Chase Claypool naar Pittsburgh gehaald. De diepte van de receiver class stelde hen in staat een groot talent op een relatief late positie binnen te halen. Claypool heeft de afmetingen van een tight end, maar zijn snelheid maakt hem ook geschikt als wideout. De Steelers hebben al geen zogenaamde deep threat gehad sinds het vertrek van Antonio Brown. JuJu Smith-Schuster wilde die rol op zich nemen, maar blessures en aandacht van de defense van de opponent gooiden roet in het eten. Claypool kan de aandacht van JuJu afleiden om hem zo beter tot zijn recht te laten komen.

Balans tussen offense en defense met overige vijf picks

In de derde ronde ging Pittsburgh voor een defensive end van een relatief onbekende school: Alex Highsmith van de Charlotte 49ers. De kans is echter niet groot dat hij komend seizoen vaak het veld ziet. Met Bud Dupree en T.J. Watt is er genoeg kwaliteit op de positie, maar beide heren gaan richting het eind van hun contract. Dupree speelt onder de franchise tag en T.J. Watt speelt nog onder een rookie deal. Daarom is het zaak dat de Steelers voor 2021 een nieuwe edge rusher klaar hebben staan.


De aandacht werd in ronde vier verlegd naar de offense. Pittsburgh had twee picks in die ronde en ging voor running back Anthony McFarland Jr. en guard Kevin Dotson. McFarland Jr. vormt concurrentie voor Benny Snell Jr. en Jaylen Samuels. De verwachting is echter niet dat hij de backup-positie kan ontgroeien. Dotson voorziet de Steelers van de nodige diepte in hun offensive line. Na het pensioen van Ramon Foster en het vertrek van B.J. Finney had men versterking nodig. Offensive line coach Shaun Sarrett acht het realistisch dat Dotson een gooi kan doen naar de positie van startende left guard.
In ronde zes en zeven werd voor defensieve diepte gekozen. Safety Antoine Brooks Jr. kan ook uit de voeten als inside linebacker en dat maakt hem een interessante toevoeging aan het Steelers roster. De laatste pick werd defensive lineman Carlos Davis. Met zijn formaat kan hij uitgroeien tot de vervanger van Javon Hargrave.
Pittsburgh Steelers preview

OFFENSE

Met de terugkeer van Ben Roethlisberger wordt het ‘nieuwe normaal’ in Pittsburgh een stukje normaler. Vorig seizoen ontbrak hij door een blessure aan zijn werpelleboog. Daardoor moesten de Steelers het doen met Mason Rudolph en Devlin ‘Duck’ Hodges under center. Dat bleek geen succes. Het is echter de vraag in hoeverre Big Ben kan terugkeren op niveau. In maart van dit jaar verklaarde hij dat hij voor het eerst zonder pijn speelt. Een goed vooruitzicht voor de Pittsburgh offense.


Iemand die kan profiteren van een gezonde Roethlisberger is running back James Conner. De quarterback staat er namelijk om bekend dat hij de bal met korte passes snel en effectief bij zijn running backs krijgt. De gezondheid van Conner blijft echter een vraagteken. Vorig jaar had hij een moeilijk seizoen en speelde hij slechts tien duels door blessureleed. In totaal heeft hij daarmee over de laatste twee seizoenen negen duels gemist. De kans wordt daarom groter op een running back by committee benadering. Hierin moet Conner de reps delen met Benny Snell Jr., Anthony McFarland Jr. en Jaylen Samuels om zo de vitaliteit te waarborgen.

Hopen op de beste versies van Smith-Schuster en Ebron

Het vorige seizoen was geen succes voor wide receiver JuJu Smith-Schuster. Door blessures van Roethlisberger en hemzelf kwam hij maar niet op gang. Komend seizoen wordt voor hem dus de gelegenheid om aan te tonen dat hij als WR1 uit de voeten kan. De WR-groep werd dit off-season completer met het aantrekken van Claypool, maar Smith-Schuster blijft de grote man. Verder bestaat de groep uit James Washington en Diontae Johnson. Ieder gekozen in de tweede of derde ronde in één van de afgelopen vier NFL drafts.
Qua targets kan Big Ben in 2020 ook beschikken over Eric Ebron. De grootste aanwinst in een verder vrij rustig Steelers off-season. Pittsburgh hoopt op de Pro Bowl versie van Eric Ebron (66 receptions voor 750 yards en 13 touchdowns). Vorig jaar kwam hij niet verder dan de helft van die cijfers en de touchdowns liepen zelfs terug naar drie. In Vance McDonald vindt hij een Steelers-veteraan als collega. Om al deze skill players een goede kans op scoren te geven, werd de offensive line versterkt met Stefen Wisniewski na het vertrek van Ramon Foster.

DEFENSE

De Steelers defense gold als één van de beste in 2019. Daarom was het voornamelijk zaak om de grootste steunpilaren in Pittsburgh te houden. Daarin is men met verve geslaagd. Waar de offense vaak zoekende was, hield de defense het team overeind. Geen enkel team zorgde voor meer turnovers, maar ze stonden ook in de top vijf van teams die turnovers te verduren kregen. Wederom 38 turnovers lijkt wat te veel gevraagd, maar de defense is ook in 2020 een force to be reckoned with.
De defensive line profiteert komend seizoen van de terugkeer van Stephon Tuitt. De defensive end miste vorig seizoen tien wedstrijden door een blessure, maar keert in 2020 terug op volle sterkte. Zonder hem was de lijn nog steeds sterk, maar met hem is het nog sterker. Verder heeft de d-line Dan McCullers in het midden en Cameron Heyward aan de andere kant. Heyward haalde voor het derde jaar op rij de Pro Bowl en lijkt veel op een goede wijn. Ieder jaar wordt hij beter. In de laatste drie jaar behaalde hij meer dan de helft van de 54 sacks in zijn carrière.


De linebacker groep kreeg vorig seizoen een ongekende impuls met rookie Devin Bush. Hij vulde het gat dat Ryan Shazier achterliet vakkundig op. Doordat Bush in het midden een ramp was voor opponenten hadden zijn collega’s aan de buitenkant ook sterke seizoenen. T.J. Watt en Bud Dupree behaalden samen 26 sacks en 12 forced fumbles. Voor Dupree leidde het niet tot wat hij wenste, aangezien de Steelers de franchise tag voor hem gebruikten. Ook in 2020 speelt hij dus voor een nieuw contract.


De reden dat Pittsburgh geen eerste ronde pick had, was Minkah Fitzpatrick. Halverwege het seizoen sloten ze de deal met de Miami Dolphins en het is hen alles waard geweest. Fitzpatrick bleek het missende puzzelstukje in de Steelers secondary. Hij heeft een honger voor de bal en was daarom goed voor meerdere turnovers. De safety was zelfs in staat om er twee naar de endzone te brengen. De aanwezigheid van Fitzpatrick stelde zijn cornerback collega’s in staat om beter tot hun recht te komen. Joe Haden, Steven Nelson en slot corner Mike Hilton speelden stuk voor stuk een sterk seizoen.

CONCLUSIE

Alles hangt af van de fysieke gesteldheid van Ben Roethlisberger. Pittsburgh heeft de aanvallende playmakers en een zeer sterke defense. Als Big Ben kan spelen zoals hij deed in 2018 moeten de Baltimore Ravens rekening houden met de Steelers als serieuze uitdager. Mocht Roethlisberger niet op zijn oude niveau terugkomen, dan krijgen we te maken met een play-off droogte van drie jaar in Pittsburgh.
Voorspelling: 12-4

Lees hier alle NFL 32-in-32 previews voor het aankomende seizoen!

Cover foto: Karl Roser/Pittsburgh Steelers

NHL play-offs: Lightning en Canucks langszij

Hans Mulder
-
0


De titelverdediger zijn we kwijt, dus komt er een nieuwe kampioen. Nog acht teams maken kans op de Stanley Cup en met vier overgebleven clubs in zowel Toronto als Edmonton is het rustig geworden in de bubbels. De teams die nu tegenover elkaar staan, kennen elkaar door en door. Ze treffen elkaar namelijk regelmatig in de eigen divisie. Het aantal wedstrijden neemt weliswaar af, maar de intensiteit neemt alleen maar toe. Natuurlijk kun je bij SportAmerika daar alles over lezen!

EASTERN CONFERENCE

DE HEADLINES

De Tampa Bay Lightning waren helemaal niet ontevreden over hun laatste 40 minuten. Helaas voor de ploeg van Jon Cooper was het leed in Game 1 toen al min of meer geleden. Een betere start was dan ook een must om te voorkomen dat de Bruins een 2-0 voorsprong in de serie zouden nemen. De aanwezigheid van Steven Stamkos zou kunnen helpen, maar de center is nog altijd niet fit genoeg om te spelen. Over het begin werd Cooper niet al te enthousiast. Zijn team startte niet slecht, maar keek na amper vier minuten door toedoen van Nick Ritchie wel aan tegen een achterstand. De gelijkmaker leek al snel te volgen, maar de arbitrage zette daar een dikke streep door vanwege offside. Blake Coleman zorgde alsnog voor een lach op het gezicht van z’n coach door de stand in evenwicht te brengen.
Net als in de eerste wedstrijd had Tampa Bay grote delen van het duel het beste van het spel. Toch was het Boston dat wederom op voorsprong kwam. Op de powerplay tikte Brad Marchand een pass van Pastrnak binnen. Al heel snel kwam het antwoord van Nikita Kucherov: 2-2. Blake Coleman begon met één goal aan Game 2, maar de center had het voor zijn doen op de heupen. In de derde periode kwam de 3-2 van zijn stick waardoor hij opeens op drie treffers stond in dit postseason. Los kwam de Lightning echter niet van deze Bruins. Als een vervelende vlieg bleef Boston in de buurt en dit resulteerde in de 3-3 van Marchand. Tampa Bay sloeg nog één keer toe en dit keer had Boston geen tijd om terug te komen. In OT tikte Ondrej Palat de gamewinner binnen.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: serie in evenwicht 1-1
Net als tegen de Blue Jackets moeten de Lightning diep graven om een zege over de streep te trekken. Heel vloeiend gaat het nog niet in de bubbel van Toronto, maar voorlopig zal Jon Cooper blij zijn dat z’n team op gelijke hoogte staat. De coach kan daar niet lang bij stilstaan, want in de nacht van woensdag op donderdag (02.00 uur Nederlandse tijd) staat Game 3 in deze serie al op de planning. Tampa Bay hoopt dat de PP dan weer eens in gang schiet. Voor het laatst scoorde het team in de Round Robin op de PP. In Boston is er opluchting dat de sterspelers wakker zijn. Eindelijk, zou je kunnen zeggen. David Pastrnak en Brad Marchand kwamen in Toronto laat op gang, maar Marchand staat inmiddels op 6 goals en Pastrnak op 6 assists.

WESTERN CONFERENCE

DE HEADLINES

De Vancouver Canucks werden in Game 1 even met beide benen op de grond gezet. Het is leuk als je de titelverdediger uit kunt schakelen, maar de Golden Knights bewezen dat ze toch van een heel andere orde zijn dan de Blues op dit moment. Veel had Vegas niet te duchten van deze tegenstander in de eerste wedstrijd en dat zullen ze graag zo willen houden in deze best-of-7. Een sterk begin was dan ook gewenst in Game 2. De boodschap kwam over, want binnen 90 tellen nam Vancouver al de leiding. Met zijn eerste van de play-offs opende Tyler Toffoli de score. Elias Pettersson en Quinn Hughes kregen de assist en voor beide jonge sterren betekende dit al de tiende van het postseason. Doelpogingen waren er daarna wel voor de Golden Knights, maar het waren de Canucks die ook de tweede goal van de wedstrijd scoorden.
De treffer van Bo Horvat leek de Knights wakker te schudden, maar zij hadden ’t deze avond enorm lastig tegen Jacob Markstrom. De uitblinkende goalie kon de 2-1 van Alex Tuch niet voorkomen, maar werd geholpen door Elias Pettersson. In de slotminuten van de tweede periode maakte de jongeling er 3-1 van. De volgende tik kregen de Knights al vroeg in de derde. Opnieuw was het Horvat die de puck achter Robin Lehner schoot. Vegas kwam nog wel terug in de wedstrijd, maar de 4-2 van Max Pacioretty kwam te laat. In de persoon van Tanner Pearson kreeg Vancouver zelfs het laatste woord. Hij deponeerde de puck in het lege doel voor een 5-2 eindstand.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: serie in evenwicht 1-1
Was dit slechts een schoonheidsfoutje of moeten de Vegas Golden Knights deze Vancouver Canucks daadwerkelijk vrezen? Vrijdag (03.45 uur Nederlandse tijd) krijgen we daarover meer duidelijkheid, want dan volgt Game 3 in deze interessante serie. De Knights weten na de tweede wedstrijd dat ze niet even in kunnen dutten. Vancouver staat dan paraat om dit direct af te straffen. Het ontbrak de Knights niet aan doelpogingen in Game 2. Zij namen Markstrom 40 keer onder vuur, maar lang niet al die schoten waren even dreigend. De Canucks kwamen niet alleen op gelijke hoogte, maar zullen ook vertrouwen hebben getankt. Travis Green weet nu dat zijn jonge garde op een goede dag zich met de Golden Knights kan meten. Ze hebben nog drie van dit soort dagen nodig om de favoriet ook daadwerkelijk te tackelen.

Cover photo: Getty Images

Team of the Week, National League: week 5

Jasper Roos
-
5

Ingaande deze week kiezen vier redacteuren gezamenlijk een Team of the Week voor zowel de American League, als de National League. Gisteren deden we het Junior Circuit al, vandaag staat z’n oudere broer op het programma. Redacteur Mike van Dijk en hoofdredacteur Jasper Roos selecteren the best of the best in de National League voor week 5 van het seizoen 2020.

C TRAVIS D’ARNAUD (Atlanta Braves)

18 AB, 2 R, HR, 2B, 5 RBI, .333 AVG, .956 OPS

Het was slim pickens in de National League op catchergebied in week 5, maar uiteindelijk krijgt Travis d’Arnaud van de Braves de eer. Yan Gomes (Nationals) had een hoger OPS deze week, maar slechts 12 slagbeurten. D’Arnaud presteerde prima in wat verder een wasteland aan catcheroptredens was. De normaal gesproken favoriete J.T. Realmuto had een off-week, dus kan d’Arnaud met de eer strijken.

1B FREDDIE FREEMAN (Atlanta Braves)

17 AB, 5 R, HR, 3 2B, 5 RBI, .471 AVG, 1.449 OPS

Freddie Freeman was afgelopen week de eerstehonkman die het lastigst uit te krijgen was. In de series met de Washington Nationals en Philadelphia Phillies kwam Freeman tot vijf wedstrijden. In iedere wedstrijd bereikte Freeman drie keer de honken en in drie van de vijf wedstrijden was dat dankzij een multi-hit game. De in Californië geboren speler kampte vlak voor het seizoen met heftige ziektesymptonen als gevolg van een corona besmetting. Op basis van zijn prestaties aan slag tot nu toe (slashline .302/.427/.542), lijkt hij volledig de oude.
Overigens heeft Freeman het geluk dat New York Mets eerstehonkman Pete Alonso door corona gerelateerde afgelastingen niet een volle week in actie kwam. Alonso leek eindelijk zijn groove aan slag terug te hebben gevonden met twee homeruns in drie wedstrijden.

2B JAKE CRONENWORTH (San Diego Padres)

26 AB, 6 R, HR, 4 2B, SB, 7 RBI, .423 AVG, 1.192 OPS

Het was een race tussen Cronenworth en Wilmer Flores (San Francisco), die ook 16 innings op het tweede honk speelde. De Padre krijgt de voorkeur vanwege meer innings, meer slagbeurten, meer hits, meer walks, hoger slaggemiddelde, minder strikeouts, meer gestolen honken: het idee is wel duidelijk. Cronenworth komt een beetje uit het niets, maar staat — net als zijn teamgenoten in San Diego — goed te spelen. Hij heeft een plekje in het Team of the Week dan ook dik verdiend.

SS TREA TURNER (Washington Nationals)

22 AB, 7 R, HR, 2 2B, 2 3B, 5 RBI, 2 SB, .409 AVG, 1.318 OPS

Geen Fernando Tatis Jr. op de kortestoppositie, maar Washington’s Trea Turner. Tatis speelde zeker niet slecht en haalde aan alle kanten het nieuws, maar Turner zette over de hele linie een mooiere, gevarieerdere statline neer. Ter vergelijking, hier is Tatis: 28 AB, 9 R, 3 HR, 8 RBI, SB, .357 AVG, 1.116 OPS.
Turner voegt dus twee doubles, twee triples, meer steals, een hoger slaggemiddelde en een hoger OPS aan het verhaal toe en was de uitblinker bij een verder dit seizoen onderpresterende titelverdediger.

3B MANNY MACHADO (San Diego Padres)

23 AB, 8 R, 3 HR, 3 2B, SB, 9 RBI, SB, .478 AVG, .556 OBP, 1.556 OPS

Manny Machado is bezig aan zijn tweede seizoen in San Diego en afgelopen week leek hij voor dit seizoen ineens de juiste versnelling te hebben gevonden. Hij was namelijk de grootste ster in de San Diego lineup. De Padres speelde een verkorte uit-thuis serie tegen de Texas Rangers, gevolgd door een weekend ontmoeting met de Houston Astros in San Diego. Alle wedstrijden werden winnend afgesloten, waardoor de Padres na de Los Angeles Dodgers en Chicago Cubs het beste record hebben in de National League.

 
In alle wedstrijden, op zondag na, was Machado goed voor twee hits. Aan het eind van de week bleken zijn slagprestaties goed voor drie homeruns acht runs en negen RBI’s. Na wat stroeve eerste weken, krikte Machado met week 5 zijn slashline ineens op naar .257/.358/.531 met acht homeruns. Hij werd uitgeroepen tot NL Player of the Week.

LF MARCELL OZUNA (Atlanta Braves)

18 AB, 3 R, 2 HR, 4 2B, 6 RBI, .389 AVG, 1.111 OPS

In een week waarin weinig linksvelders excelleerden, gaat de eer in dit geval naar een speler meteen van de beste single game performances deze week. Marcell Ozuna ging op vrijdagavond 3-uit-5 tegen de Philadelphia Phillies met twee homeruns. De wedstrijd werd met 11-2 gewonnen. In de andere wedstrijden deze week wist Ozuna ook minimaal een honkslag te registreren. Zijn seizoenstotalen staan nu op .277/.373/.535 met zeven homeruns en negentien RBI’s. Hij is de derde Brave die de lijst in week 5 haalt.

CF CODY BELLINGER (Los Angeles Dodgers)

20 AB, 4 R, 4 HR, 2B, SB, 6 RBI, .350 AVG, 1.458 OPS

Bellinger heeft zijn homerunswing afgelopen week weer ten volste gevonden. De getalenteerde centerfielder mepte de bal de afgelopen week vier keer over de hekken en OPS’te meer dan 1.400. De Dodgers zijn loaded, dus Bellinger krijgt mogelijkheden genoeg om een gooi te doen naar de NL MVP in dit verkorte seizoen, zeker met de langzame start van enkele concurrenten.
Als Bellinger inderdaad hot is, kijk dan maar uit.

RF MIKE YASTRZEMSKI (San Francisco Giants)

23 AB, 8 R, 2 HR, 3 2B, 5 RBI, .304 AVG, 1.124 OPS

In een seizoen dat voor San Francisco Giants fans weinig memorabel zal zijn, is Mike Yastrzemski toch een van de lichtpuntjes met een soort van breakout season. De rechtsvelder, die afgelopen week de 30-jarige leeftijd bereikte, heeft in zijn tweede seizoen in de MLB een .309/.429/.645 slashline bij elkaar geslagen met zeven homeruns. In week 5 waren zes van zijn negen hits, extra base hits waaronder twee homeruns. Daarmee leverde hij een belangrijke bijdrage aan de zes overwinningen van de Giants deze week, waaronder de weekend sweep van de Arizona Diamondbacks (o.a. een homerun op zijn verjaardag op zondag). Door die sweep zijn de Giants opgeklommen naar de derde plaats in de NL West.
Yastrzemski wist in slechts één van zijn dertig wedstrijden dit seizoen niet op de honken te komen.

SP YU DARVISH (Chicago Cubs)

2-0, 13.1 IP, 17 K, 2 BB, 1.38 ERA, 1.23 WHIP, 2 QS

Met afstand de beste werper van de afgelopen week in de National League was Yu Darvish. De 34-jarige Japanner in dienst van de North Siders was onverslaanbaar in zijn twee starts. Hij versloeg de gehavende Cardinals door 6.0 innings te gooien (1 run, 7 strikeouts) en tegen de withete White Sox was alleen de vierde José Abreu homerun op rij een smetje op het blazoen. Hij redde de eer tegen de Pale Hose door 7.0 innings te gooien en 10 mannen met drie slag terug te sturen naar de dugout.

 
Darvish is dit seizoen ongenaakbaar. Hij is 5-1 met een 1.70 ERA en 44 strikeouts in 37.0 innings. Op deze manier doet hij mee in de running voor NL Cy Young, wat een geweldige wederopstanding zou zijn.

RP TIM HILL (San Diego Padres)

1-0, 3.2 IP, 1 H, HD, 5 K, 0 BB, 0.00 ERA, 0.31 WHIP

Na een wat minder begin van de maand augustus (drie optredens waar hij in totaal vijf runs tegen kreeg), zette San Diego Padres reliever Tim Hill een positief uitroepteken in week 5 achter zijn naam. In een week vol W’s voor de Friars kwam Hill drie keer in actie (in totaal 3.2 IP). De lefty hield daarin de deur zo goed als dicht. Hij stond slechts één honkloper toe (een hit) en kreeg geen runs tegen. Van de twaalf slagmensen die hij tegenover zich kreeg, stuurde hij er vijf met drie slag weer naar de dugout in. Door zijn optreden in 10e inning tegen de Texas Rangers kreeg hij zijn eerste win van het seizoen en later in de week registreerde Hill ook een hold. Zijn ERA is nu gezakt naar 5.18 met 1.15 WHIP.

Coverfoto: YouTube video still

Lucas Giolito gooit no-hitter tegen Pirates

Jasper Roos
-
2
Lucas Giolito gooit no-hitter tegen Pirates

Om 02:10 uur Nederlandse tijd vuurde Lucas Giolito zijn eerste pitch van de wedstrijd richting zijn catcher James McCann: fastball, 95.1 mph, strike. Negen innings, 28 slagmensen en 101 pitches later viel de net 26-jarige starter zijn battery mate in de armen, voordat hij werd omringd door juichende teamgenoten en een Gatorade-douche kreeg.
Twee dagen nadat José Abreu een Major League-record evenaarde door in vier slagbeurten op rij een homerun te slaan en de White Sox-slagploeg een Major League-record scherp stelden door 28 ballen in zeven dagen tijd uit het stadion te slaan, was het opnieuw raak voor de up-and-comers uit Chicago. Lucas Giolito heeft de eerste no-hitter van het seizoen 2020 op zijn naam geschreven.
De Pittsburgh Pirates kregen liefst 13 strikeouts om hun oren. Het was de 19e no-hitter in de clubgeschiedenis voor de White Sox en de eerste sinds Philip Humber’s perfect game in 2012. De laatste no-hitter in Major League Baseball was Justin Verlander’s meesterwerk op 1 september 2019 tegen de Toronto Blue Jays.

DOMINANT

Giolito domineerde de Pirates-slagploeg vanaf de eerste pitch. Na drie innings stonden er al vijf strikeouts op het scoreformulier voor de boomlange werper, die zijn offense toen al vier runs op het bord had zien zetten. De enige Pirate die geen strikeout verzamelde, was lead-off-hitter Erik Gonzalez. De kortestop was tevens verantwoordelijk voor het enige smetje op het blazoen van Giolito. In de vierde inning raakte Gio de controle over zijn fastball kort kwijt, wat resulteerde in een vrije loop voor Gonzalez. Bij die walk zou het echter blijven, want de volgende drie hitters werden zonder veel moeite aan de kant geschoven.

“We saw one of the best pitchers in the game have a performance of a lifetime.”
– Pirates-manager Derek Shelton

Giolito werd hier en daar geholpen door zijn defense, in de vorm van Tim Anderson, Jose Abreu en Adam Engel. Een harde grounder up the middle in de zevende inning vereiste wat werk van de kortestop en eerstehonkman. Samen brachten zij een billenknijpmoment tot een goed einde. In de negende inning en met twee man uit moest Gold Glove-finalist Adam Engel vol aan de bak in het rechtsveld. Een linedrive van de knuppel van (opnieuw) Erik Gonzalez leek op het laatste moment de no-hitter op te breken, maar Engel’s enorme jump gaf hem de mogelijkheid alsnog de laatste nul te maken.
Giolito noteerde 30 swinging strikes, het hoogste aantal in een no-hitter sinds Nolan Ryan dat in 1990 deed tegen de Texas Rangers. Giolito deed dat met 13 changeups, negen four-seam fastballs en acht sliders.

WEDEROPSTANDING

De no-hitter maakt de metamorfose van Giolito compleet. Aan het einde van het seizoen 2018 was hij statistisch de slechtste startende werper in de Major League: 14-18 met een 6.13 ERA. Giolito wist dat zo niet verder kon en gooide het roer volledig om. Na een ruime maand competitiehonkbal in 2019 was de wederopstanding van Lucas Giolito een feit.
Na de wedstrijd ging ook aandacht uit naar catcher James McCann, door Giolito sinds begin 2019 geroemd om zijn hulp, game prep, game calling en vriendschap. Het huidige seizoen begon voor Giolito met nieuwe aanwinst Yasmani Grandal achter de plaat, maar na een paar (beduidend) mindere starts werd McCann opnieuw aan Giolito gekoppeld. Sindsdien gooide de boomlange werper 26 strikeouts in zijn laatste 16 innings.

Obviously, the relationship we have on and off the field is stupendous. I mean, I can’t say enough good things about him. He was such a huge part of what happened tonight.
– Lucas Giolito over catcher James McCann

Het was voor McCann extra speciaal om onderdeel te zijn van honkbalgeschiedenis. McCannon verloor zijn vorige kans om een no-hitter te catchen toen Justin Verlander in augustus 2015 tegen de Angels na 8.1 no-hit innings zijn no-hitter in rook zag opgaan door een honkslag van Chris Ianetta. Deze keer was het echter wel raak. McCann vergat niet het moment kort te delen met homeplate umpire CB Bucknor, voor wie het ook een speciale wedstrijd moet zijn geweest. De alom verguisde scheidsrechter, die niet bekend staat als een consequente balls-and-strikes-besluitsman, callde een goede wedstrijd. McCann draaide zich na de laatste nul dan ook eerst om en wees naar Bucknor, als tip of the cap voor een job well done.
Giolito’s volgende start komt over vijf dagen tegen de Kansas City Royals. Stay tuned.

Coverfoto: Quinn Harris-USA TODAY Sports

Team of the Week, week 5: American League

Sander Grasman
-
0

Ingaande deze week kiezen vier redacteuren gezamenlijk een Team of the Week voor zowel de American League, als de National League. Vandaag trappen we af met de Junior Circuit. Redacteuren Dennis Bakker en Sander Grasman maken een selectie van de beste spelers in de American League voor week vier van het seizoen 2020.

C AUSTIN NOLA (Seattle Mariners)

29 AB, 7 R, 2 HR, 8 RBI, .345 AVG, .897 OPS

We beginnen met een van de lastigste posities in deze selectie. De backstops ontlopen elkaar niet veel deze week en dus zou een keuze voor spelers als José Trevino van de Texas Rangers of Chicago White Sox’ Yasmani Grandal ook te billijken zijn geweest. Wij gaan deze week echter voor Austin Nola van de Seattle Mariners.
De oud-Marlin is sinds zijn komst naar het noordwesten een prima optie voor de Mariners achter de plaat gebleken, maar afgelopen week steeg de 30-jarige boven zichzelf uit. Zijn slaggemiddelde van .345 is meer dan uitstekend. Tel daarbij zijn twee homeruns op en je hebt een prima offensieve week voor een catcher.

1B JOSÉ ABREU (Chicago White Sox)

30 AB, 9 R, 3 2B, 7 HR, 15 RBI, .533 AVG, 1.896 OPS

Op het eerste honk kunnen we deze week maar één man kwijt: José Abreu. De op Cuba geboren eerstehonkman had misschien wel de beste week uit zijn carrière en was de beste slagman in de Major League over de laatste zeven dagen. In dertig slagbeurten een OPS noteren van 1.896(!) noteren is buitenaards. In de Crosstown Series tegen aartsrivaal Chicago Cubs was Abreu goed voor maar liefst zes homeruns in drie wedstrijden, waarvan vier in opeenvolgende slagbeurten, een evenaring van het MLB-record. Abreu werd dan ook ruimschoots tot AL Player of the Week uitgeroepen.

 
Het seizoen 2020 is voor Abreu in zijn geheel een voortvarende campagne. Op zijn positie is er dit seizoen geen betere te vinden. Al komt Brandon Lowe van de Tampa Bay Rays dicht in de buurt.

2B JONATHAN SCHOOP (Detroit Tigers)

23 AB, 4 R, 2B, 2 HR, 3 RBI, .435 AVG, 1.198 OPS

Cavan Biggio van de Toronto Blue Jays was geweldig op dreef afgelopen week, maar hij speelde de helft van zijn wedstrijden in het buitenveld. Wij kiezen daarom voor Jonathan Schoop op het tweede honk. Onze landgenoot bewijst na twee mindere seizoenen nog altijd op niveau te kunnen presteren.
Vorig jaar koos Schoop ervoor om in een jaartje Minnesota te bewijzen dat hij weer de oude kon worden. Zijn verblijf in de Twin Cities werd niet wat hij ervan gehoopt had. Een tweede kort contract was het gevolg en die kans grijpt hij. Met twee ‘bomba’s’ bracht hij zijn seizoenstotaal alweer op zes. Met een Ops van boven de 1.000 sla je jezelf sowieso op de radar voor het Team van de Week.

SS TIM ANDERSON (Chicago White Sox)

32 AB, 9 R, 2 2B, 4 HR, 7 RBI, 2 SB, .375 AVG, 1.224 OPS

Hijzelf schijnt niet graag naar honkbalwedstrijden te kijken, maar wij kijken wel graag naar Tim Anderson. De kortestop aan de Southside van Chicago speelt met passie en enthousiasme, wat niet altijd door iedereen wordt gewaardeerd. Bij ons heb je dan echter wel een streepje voor, al had hij die deze week zeker niet nodig om een plaatsje in dit sterrenensemble te verdienen.
Net als een handvol teamgenoten was Tim Anderson deze week namelijk en fuego. De batting champ van vorig jaar doet er alles aan om zijn titel te verdedigen en daar slaagt hij vooralsnog goed in. Bovendien sloeg hij afgelopen week maar liefst vier dingers en stal hij twee honken.

3B ANTHONY RENDON (Los Angeles Angels)

32 AB, 2 2B, 4 R, 5 RBI, .531 AVG, 1.125 OPS

De man die op het derde honk veel goed deed deze week is terug te vinden Anaheim, Californië. Anthony Rendon sloeg .531 met een OPS van 1.125. Hoewel de rest van de statline behoorlijk leeg bleef, is hem dat (gezien de staat van de rest van zijn ploeg) niet persé aan te rekenen. Met name in de serie tegen de San Francisco Giants maakte de 30-jarige Rendon indruk.
Er is tot op heden niet veel te juichen bij de Angels. Rendon is deze week dan ook de man die de eer voor de Halos hoog houdt in het Team van de Week.

LF LOURDES GURRIEL JR. (Toronto Blue Jays)

29 AB, 3 R, 2 2B, 2 HR, 10 RBI, 1.015 OPS

Alleskunner Lourdes Gurriel Jr. vinden we deze week in het linksveld. De 26-jarige Cubaan maakt deze week met twee homeruns en tien RBI’s indruk bij de Blue Jays. Ook defensief stond de Cubaan zijn mannetje deze week. Vooral zijn “Céspedes-like” worp van het linksveld richting thuisplaat deed de naam Gurriel Jr. in het team van de week verschijnen.

 
Na een aantal blessures in het seizoen 2019 laat Gurriel Jr. weer zien tot wat hij allemaal in staat is. De man die als één van de top international prospects te boek stond zal het resterende seizoen proberen de lijn van deze week door te trekken.

CF KYLE LEWIS (Seattle Mariners)

23 AB, 11 R, 3 HR, 4 RBI, 7 BB, SB, .522 AVG, 1.590 OPS

Kyle Lewis is dit jaar dé man in Seattle. De rookie maakt veel indruk in zijn tweede seizoen. Waar Luis Robert vooraf de gedoodverfde favoriet voor Rookie of the Year leek — en de Cubaan zelf bovendien allerminst teleurstelt — maakt Lewis het hem vooralsnog knap lastig.
De statistieken van Lewis waren deze week gewoonweg fenomenaal. Hij sloeg drie homeruns, verdiende zevenmaal vier wijd om slechts twee strikeouts en zijn OPS over de week eindigde boven de 1.500. De toekomst in Seattle is misschien toch iets minder grijs dan het weer.

RF ANTONY SANTANDER (Baltimore Orioles)

 30 AB, 4 R, 4 2B, 3 HR, 5 RBI, .333 AVG, 1.161 OPS

Het buitenveld wordt gecompleteerd door Antony Santander van de Baltimore Orioles. Met een slaggemiddelde van .333, een OPS van 1.161 en drie homeruns kun je spreken van een goede week voor de in Venezuela geboren rechtsvelder.
Voor de man die in 2017 bij de Orioles debuteerde is het seizoen 2020 er tot nu toe één om over naar huis te schrijven. In 115 slagbeurten is de 25-jarige Santander goed voor .296/.670/1.011. Met een totaal van tien homeruns deelt hij — met onder andere Mike Trout — op dit moment plaats nummer drie in de homerun-lijsten; de lijst die wordt aangevoerd door Fernando Tatis Jr.

SP ZACK GREINKE (Houston Astros)

0-0, 14.2 IP, 11 K, 2 BB, 1.93 ERA, 0.64 WHIP, 2 QS

De beste individuele prestatie van een pitcher was deze week kwam op naam van Cleveland Indians-pitcher Aaron Civale. Zijn ene optreden moet het echter afleggen tegen de twee quality starts van Zack Greinke. Dat de Astros-pitcher daar geen W aan overhield, valt hem niet te verwijten.
Dat Greinke een vreemde vogel is, wisten we al een tijdje. Dit jaar voegde hij daar het callen van zijn eigen pitches aan toe. Toch weet hij de slagmannen alsnog in de luren te leggen. Zonder de geblesseerde Justin Verlander en de vertrokken Gerrit Cole, ligt de druk van de rotatie in Houston voornamelijk op de frêle schouders van Greinke. Zijn prestaties lijden er niet onder, gezien zijn ERA deze week van 1.93 en WHIP van 0.64.

RP TAYLOR WILLIAMS (Seattle Mariners)

4.1 IP, 7 K,  2 BB, 0.00 ERA, 0.92 WHIP, 4 SV, 1 HD.

Wanneer men de pitching-statistieken van de afgelopen zeven dagen er bij pakt, zal de naam van Taylor Williams niet op nummer één naar voren komen. Duik wat dieper de statistieken in en je zult de afgelopen week geen betere vinden. In vier innings op de heuvel stuurt Williams zeven man met drie slag terug naar de bank en krijgt hij bovendien geen enkele run tegen.
De van de Brewers afkomstige Williams is sinds 2017 actief in de Major League en leeft tot nu toe een anoniem bestaan tussen al het pitchers-geweld. De wedstrijden van de afgelopen week zullen zijn vertrouwen ongetwijfeld een boost hebben gegeven.

(Coverfoto: White Sox Twitter)

Celtics, Heat en Raptors sweepen, Doncic brengt Mavericks op 2-2

Lars Leeftink
-
0

De playoffs zijn deze week dan eindelijk begonnen. Na elke game vatten we de belangrijkste wedstrijden samen. In dit artikel: game 4 van de eerste ronde in de NBA playoffs. De Heat , Raptors en Celtics hebben hun sweep weten af te maken, terwijl Luka Doncic met een magische buzzer beater de Clippers versloeg.

EASTERN CONFERENCE

CELTICS EN RAPTORS SWEEPEN OPPONENT

In het oosten is de spanning zoals verwacht een stuk minder groot dan in het westen. Na vier games zijn drie van de vier favorieten al door naar de Semifinals. Dat betekent dus dat er maar liefst drie sweeps plaatsvonden.
We beginnen met de minst spannende sweep: Raptors – Nets. De ploeg uit Brooklyn had eigenlijk alleen in game 2 echt een kans om een zege te noteren. In game 1 en 3 waren de Nets nagenoeg kansloos. Tijdens game 4 deden de Nets er nog een schepje bovenop door met 150-122 te verliezen. Vooral tijdens het vierde kwart liep de score enorm op. De Raptors zagen uiteindelijk 100 punten gescoord worden door bankspelers. De Raptors sweepen de Nets dus met overtuiging, maar moeten wel afwachten wat de status is van Kyle Lowry. De blessure die hij opliep in het slotduel lijkt niet ernstig te zijn, maar zijn status voor game 1 vs de Celtics is voorlopig nog onzeker.
De Celtic. Zij zijn de volgende tegenstander van de regerend kampioen. De ploeg uit Boston domineerde op zijn beurt de serie met Joel Embiid en de geplaagde Philadelphia 76ers. Game 4 ging met 110-106 naar de Celtics, die Jayson Tatum wederom zagen uitblinker. Tatum scoorde 28 punten met 15 rebounds en 4 assists. Ook Kemba Walker (32 PTS) speelde een goede wedstrijd, terwijl Embiid (30 PTS en 10 REB) uitblonk bij de 76ers. Op deze manier werd de sweep bevestigt. Het had grote gevolgen voor Brett Brown, die een dag later al werd ontslagen door het bestuur.

OOK HEAT SWEEPEN IN EERSTE RONDE

Tot slot misschien wel de meest verrassende sweep. De Miami Heat hebben de Pacers namelijk in vier games naar huis gestuurd. De Pacers deden het in elk duel zeker niet slecht, maar telkens was de slotfase voor de Heat. Mede daardoor ging elk duel in deze serie verloren. Zo ook in game 4, waar de heat met 87-99 wonnen. Zelfs zonder het welbekende driepuntschot (27% in deze wedstrijd) kregen de Heat het voor elkaar om het duel te winnen. Dit kwam vooral door het enorme voordeel qua rebounds (34-60). De Heat schoten dan ook 11 keer vaker dan de Pacers. De volgende tegenstander van de ploeg uit Miami zijn de Milwaukee Bucks. De kans is namelijk niet zo groot dat de Bucks nog een 3-1 voorsprong ten opzichte van de Magic gaan weggeven.

OVERIGE UITSLAGEN

#1 Milwaukee Bucks 121 – 106 #8 Orlando Magic (Giannis Antetokounmpo 31 PTS/15 REB/ 8 AST) Bucks leiden serie 3-1

WESTERN CONFERENCE

BUZZER BEATER DONCIC BESLIST GAME 4

De Dallas Mavericks hebben de serie met de Clippers spannend weten te houden. Dankzij een game winner van sterspeler Luka Doncic staat het nu 2-2 en ligt alles weer wijd open. Van tevoren was er twijfel over of Doncic überhaupt zou spelen, maar amper een uur voor het begin van de wedstrijd kwam het verlossende woord. Kristaps Porzingis moest echter vanaf de bank toekijken. Het bleek niet veel uit te maken.
Mede dankzij het ontbreken van de Let schoten de Clippers echter wel met een 34-24 kwart uit de startblokken. Met een voorsprong van acht punten zou de ploeg uit LA vervolgens de kleedkamers opzoeken. In het derde kwart deden de Mavericks wat de Clippers in het eerste kwart deden: domineren. Met een 19-35 kwart verdween de voorsprong van de Clippers als sneeuw voor de zon en stonden de Mavericks ineens comfortabel voor.

LUKA MAGIC

In het vierde kwart kwamen de Clippers onder leiding van uitblinkers Kawhi Leonard (32 PTS, 9 REB, 4 AST) en Lou Williams (36 PTS, 4 REB, 5 AST) echter toch weer terug. De slotfase was vervolgens aan Kawhi Leonard en Luka Doncic. Doncic zou uiteindelijk eindigen met 43 punten, 17 reboounds en 13 assist en besloot het duel in stijl te beslissen.


De game winner die ervoor zorgt dat de serie nu 2-2 staat was de op een na langste game winner uit de historie van de NBA Playoffs. Alleen de game winner van Damian Lillard (vorig jaar vs de Thunder) was van verder weg. Hoe dan ook: er komen in deze serie sowieso nog twee extra wedstrijden bij. Een overwinning voor elke basketballiefhebber.

MITCHELL VERSLAAT MURRAY OPNIEUW

De serie tussen de Utah Jazz en Denver Nuggets gaat zo langzamerhand vooral om het duel tussen Jamal Murray en Donovan Mitchell. Na een fantastisch duel in game 1 en twee overtuigende zeges van de Jazz was het in game vier opnieuw raak. Helaas voor Jamal Murray trok Donovan Mitchell zowel qua statistieken als qua resultaat wederom aan het langste eind. De Jazz staan dankzij een 127-129 zege in game 4 op een comfortabele 3-1 voorsprong.
Wederom ging het dus vooral tussen Jamal Murray en Donovan Mitchell. Jamal Murray zou eindigen met 50 punten (9 driepunters), 11 rebounds en 7 assists. Donovan Mitchell scoorde 51 punten en voegde daar 4 rebounds en 7 assists aan toe. Daarnaast wist hij zijn team in de slotfase dus naar de 3-1 voorsprong te loodsen. Dit gebeurde vooral tijdens de tweede helft, want in de eerste helft gingen beide teams gelijkop. Waren er dan nog andere spelers? Jawel. Mike Conley scoorde 26 punten met 4 assists, terwijl Nikola Jokic aan de kant van de Nuggets ook een prima statline noteerde (29 PTS, 7 REB, 6 AST).
De Nuggets zullen de Jazz nu dus drie keer achter elkaar moeten gaan verslaan om de serie nog te winnen. In ruim 90% van de gevallen lukt dit de ploeg die 3-1 achterstaat niet. De Nuggets zullen een manier moeten vinden om Donovan Mitchell uit te schakelen om deze serie nog winnend af te sluiten.

OVERIGE UITSLAGEN

#1 LA Lakers 135 – 115 #8 Portland Trail Blazers (LeBron James 30 PTS/6 REB/ 10 AST) Lakers leiden serie 3-1
#4 Houston Rockets 114 – 117 #5 Oklahoma City Thunder (James Harden 32 PTS/8 REB/15 AST/4 STL) serie gelijk 2-2

 Photo: John G. Mabanglo/EPA-EFE

NFL 32-in-32 | Indianapolis Colts: met Rivers naar de play-offs?

Jurian Ubachs
-
0

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 17 het team met twee sterke lines en, sinds dit off-season, een veteran quarterback om ze te leiden: de Indianapolis Colts!

FREE AGENCY

Hoewel dit kopje ‘Free Agency’ heet, beginnen we met een speler die de Colts via een trade met de San Francisco 49ers binnenhaalden. Indy gaf dit jaar zijn eerste ronde draft pick weg en kreeg er een elite defensive line speler voor terug: DeForest Buckner. De defensive tackle geeft de toch al sterke run defense van de Colts wat extra cachet.
Minstens zo belangrijk is de grote free agency-aanwinst van de Colts. Veteraan Philip ‘gosh darn-it’ Rivers zwaaide de Los Angeles Chargers vaarwel en tekende een éénjarig contract in Indianapolis. Dat is geen gekke keuze: Indy beschikt over een offensive line die vorige seizoen als derde in de NFL werd aangemerkt. Daarnaast spelen de Colts hun thuiswedstrijden in een dome. Dat kan een quarterback met afnemende armkracht ten goede komen. De Colts vinden in Rivers de ervaren quarterback die afgelopen seizoen gemist werd. Andrew Luck maakte toen, aan de vooravond van seizoen, bekend te stoppen met football.


Een andere opvallende nieuwkomer is cornerback Xavier Rhodes. In zijn beste jaren bij Minnesota gold Rhodes als een van de beste spelers op zijn positie. De laatste jaren haalde hij als Viking, mede door blessures, echter zijn oude niveau niet. De Colts hopen dat Rhodes nog voldoende in de tank heeft om opnieuw één van de meest gevreesde defensive backs van de NFL te zijn.

NFL DRAFT

De Colts stuurden hun pick uit de eerste ronde naar San Francisco, maar dat betekent niet dat er in de NFL Draft niets werd gedaan. Vroeg in de tweede ronde selecteerden de Colts Michael Pittman Junior. Een boomlange wide receiver van USC en tevens zoon van Michael Pittman, die als running back Super Bowl XXXVI won met de Tampa Bay Bucanneers. Rivers heeft goede resultaten laten zien als hij op lange spelers kon gooien, dus Pittman Jr. lijkt een prima aanwinst voor Indy.
Pittman Jr. was de achtste wide receiver die tijdens de draft werd gekozen. Hij maakt onderdeel uit van de groep van dertien ballenvangers die in de eerste twee rondes werden geselecteerd. Dat leverde een record op: nooit eerder werden er zoveel receivers gedraft in de eerste twee rondes. Daarmee pakte deze groep het record af van de draft class waar onder meer Odell Beckham Jr., Jarvis Landry, Davante Adams en Mike Evans deel van uitmaakten. Als deze nieuwe groep vergelijkbare talenten blijkt te bevatten, is dat goed nieuws; ook voor Pittman Jr. en de Colts.

Ook in latere rondes ligt de focus op de aanval

Na Pittman Jr. waren de Colts nog niet klaar met de aanval. Zeven picks later werd namelijk Wisconsin-running back Jonathan Taylor gekozen. Taylor gold bij de Badgers als een echte work-horse, met tussen de 299 en 320 rushing attempts in elk van zijn drie seizoenen. Hij rende in totaal meer dan zesduizend yards en vijftig touchdowns bij elkaar. In zijn laatste jaar voegde hij daar nog vijf receiving touchdowns aan toe. Taylor belooft een capabele stand-in te zijn voor startende running back Marlon Mack.
Later in de Draft maakte Indy nog een interessante keuze. Of eigenlijk: een no-brainer. Ze kozen Jacob Eason, quarterback van de Washington Huskies. Eason begon zijn carrière bij Georgia, raakte geblesseerd en stapte na een verloren tweede jaar over naar Washington. Daar gooide hij 3.132 yards bij elkaar voor 23 touchdowns en 8 interceptions, terwijl hij een quarterback-rating 143.9 scoorde. De meningen over Eason waren voorafgaand aan de Draft verdeeld, maar hij stond te boek als een second round talent. Dat zou een indicatie kunnen zijn dat de Colts met Eason, met de 16e pick in de 4e ronde, een steal te pakken hebben. Eason kan bij Indianapolis leren van veteraan Rivers. Of hij ook de backup is van de startende ex-Charger valt te betwijfelen; vermoedelijk vervangt Jacoby Brissett Rivers waar nodig en kan Eason zich toeleggen op een leerjaar.
Indianapolis Colts preview

OFFENSE

Eigenlijk is een offensive line heel simpel: vijf grote, sterke gasten doen hun stinkende best om gaten te creeëren voor een running back en om de quarterback te beschermen bij passing plays. Toch zijn er meer teams niet goed in het neerzetten van zo’n lijn, dan dat er teams zijn die het wél kunnen. De Indianapolis Colts horen bij die laatste groep. Philip Rivers is 38 jaar oud, maar heeft nooit eerder een betere offensive linevoor zijn neus gehad dan aankomend seizoen. Liefst vier van de vijf starters stonden vorig seizoen in de top tien van beste spelers op hun positie. Left guard Quenton Nelson, die pas zijn derde seizoen ingaat, geldt zelfs al als één van de beste spelers in de NFL.

De offense wordt multidimensionaler

Blijft de lijn intact, dan kan het bijna niet anders of er gaan mooie dingen gebeuren in Indianapolis. Met Rivers heeft hoofdcoach Frank Reich zijn ervaren quarterback binnen. Wat daarnaast misschien nog wel belangijker is: met Pittman Jr. is er een wide receiver binnengehaald die de druk op T.Y. Hilton wat kan wegnemen. Hilton geldt nog steeds als een topreceiver, maar bij gebrek aan goede spelers om hem heen werd het te makkelijk om hem dubbel te dekken. Verdere dreiging moet komen van Parris Campbell en Zach Pascal, terwijl tight end Jack Doyle een prominentere rol zal spelen na het vertrek van Eric Ebron naar Pittsburgh. Om dat vertrek op te vangen werd Tre Burton aangetrokken.
In de passing game zal running back Nyheim Hines ook een woordje meespreken. De Colts hebben aangegeven dat startende running back Marlon Mack meer ballen moet vangen dit jaar, maar Mack is nooit echt goed geweest als receiver. Datzelfde geldt voor rookie Jonathan Taylor en dus zal Hines als third down back nog steeds een rol van betekenis spelen. De andere kant van het verhaal is dat Mack zich steeds meer ontpopt als een top tien running back, terwijl Taylor die potentie ook lijkt te hebben.

DEFENSE

Het is een open deur, maar DeForest Buckner maakt de defensive line flink sterker. Met onder andere Justin Houston en Kemoko Turay ziet het er goed uit voor Indy. Turay speelde vorig jaar indrukwekkend, maar raakte ook geblesseerd. Trekken we de linebackers, onder leiding van Darius Leonard erbij, dan wordt het plaatje bepaald niet slechter. Leonard staat de boek als de nummer zes linebacker over de laatste twee seizoenen. Bobby Okereke en Anthony Walker vergezellen Leonard als starters. Walker is met name sterk in coverage, maar scoorde met liefst veertig gemiste tackles over de laatste twee seizoenen opvallend slecht op dat vlak.

Vraagtekens rondom de secondary

Sterke lines, ervaren quarterback, prima aanvallers: waar blijft de maar? Antwoord: bij de secondary. Natuurlijk werd Rhodes binnengehaald als grote naam met een reeks topseizoenen achter zijn naam. De waarheid is echter ook dat hij in 2019 geen schim van zichzelf was. Quarterbacks scoorden een passer rating van 127,8 op ballen die richting Rhodes werden gegooid werden. Liefst 84,3 procent van die ballen werd gevangen. Anders gezegd: Rhodes wide open, afgelopen jaar. De Colts moeten hopen dat Rhodes in hun systeem zijn oude vorm weer weet te vinden, maar dat lijkt voorlopig een groot vraagteken.
Anders dan Rhodes en de eveneens aangetrokken veteraan T.J. Carrie kent de secondary van de Colts vooral jonge spelers. Cornerbacks Marvell Tell III, Rock Ya-Sin en Kenny Moore II hebben goede seizoenen achter de rug, maar moeten een stap vooruit zetten. Safeties Khari Willis en Malik Hooker lijken te gaan starten. Voor hen geldt hetzelfde: zij sloten 2019 af met voldoendes, zonder overdreven indrukwekkend te spelen. Het lijkt er dus op dat de Colts vooral afhankelijk zijn van de druk die de front seven kunnen zetten. Zonder druk op de quarterback kan er namelijk zeker gescoord worden tegen de Colts.

CONCLUSIE

Is dit hoe ‘all-in’ gaan eruitziet? Nou, een beetje. De Colts hadden ruimer kunnen inzetten, want ze hebben nog best wat cap space over. Ze ruilden wel een first-round pick voor een bewezen topverdediger en hengelden Philip Rivers binnen op een éénjarig contract. Dat zegt vooral dat Reich en de zijnen kansen zien voor 2020. Wellicht kunnen die gepakt worden met het aantrekken van enkele gearriveerde spelers en een goede groep talentvolle, jonge spelers.
Op papier zien de acties van Indy er prima uit. Er blijven echter een paar prangende vragen over. Hoe goed is de arm van Rivers nog? Kunnen de jonkies er voor zorgen dat Hilton daadwerkelijk niet de enige gevaarlijke wide receiver is? Hoe kwetsbaar zal de secondary uiteindelijk blijken te zijn? Het is goed mogelijk dat op zeker twee van die drie vragen een positief antwoord volgt. In dat geval lijkt het aannemelijk dat de Colts een prima seizoen tegemoet gaan. Wellicht zelfs met een plek in de play-offs en een rol als outsider voor een plek in de Super Bowl in het verschiet.
Voorspelling: 11-5

Lees hier alle NFL 32-in-32 previews voor het aankomende seizoen!

Cover photo: Jeff Lewis/San Diego Sports Domination

NHL play-offs: Isles starten sterk, Stars maken indruk

Hans Mulder
-
0


De titelverdediger zijn we kwijt, dus komt er een nieuwe kampioen. Nog acht teams maken kans op de Stanley Cup en met vier overgebleven clubs in zowel Toronto als Edmonton is het rustig geworden in de bubbels. De teams die nu tegenover elkaar staan, kennen elkaar door en door. Ze treffen elkaar namelijk regelmatig in de eigen divisie. Het aantal wedstrijden neemt weliswaar af, maar de intensiteit neemt alleen maar toe. Natuurlijk kun je bij SportAmerika daar alles over lezen!

EASTERN CONFERENCE

DE HEADLINES

De New York Islanders hebben een ontslag op hun geweten. Zij versloegen in de eerste ronde de Washington Capitals en die club besloot daarop coach Todd Reirden te ontslaan. De opvolger van Barry Trotz, nu coach van de Isles, kwam ook niet in de buurt van het succes van zijn voorganger. Met een talentvolle groep twee keer uitgeschakeld worden in de eerste ronde is niet iets om trots op te zijn. De Islanders mogen dat gevoel wel hebben. Zij hebben de vorm van de eerste maanden te pakken en treffen een team dat juist de laatste maand van het reguliere seizoen in topvorm was. De Flyers van Alain Vigneault kwamen moeizaam tot scoren tegen Montreal en stuiten nu op een team dat defensief superieur is aan de Canadiens. Na Game 1 kunnen de Flyers dat alleen maar beamen.
Philadelphia was nog niet wakker in de eerste periode en werd weggespeeld door de Islanders. Het was aan Carter Hart te danken dat alleen Andy Greene het net wist te vinden. De oppermachtige Isles kregen vanaf de tweede periode wat meer tegenstand, maar bleven betrekkelijk eenvoudig op de been. Ook dankzij Semyon Varlamov, die Washington in Game 5 van de eerste ronde van scoren hield. De goalie werd al gesteund door zijn aanvallers, want Jean-Gabriel Pageau en Anders Lee hielpen New York in de derde periode aan een comfortabele 3-0. Op de shot clock waren de Flyers inmiddels wel aanwezig, maar een puck voorbij Varlamov was teveel gevraagd. Voor de tweede wedstrijd op rij noteerde de Rus een shutout en hij zag Devon Toews met een empty-netter de eindstand op 4-0 bepalen.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: New York Islanders leidt met 1-0
In Game 2 tegen de Canadiens kregen de Flyers een pak slaag en dat schudde hen wakker. Alain Vigneault zal hopen dat de oorwassing tegen de Islanders hetzelfde effect heeft. De coach zal beseffen dat deze tegenstander beter is en weet ook dat de Islanders in de eerste maanden van het seizoen tot de beste teams in de league behoorden. Die vorm heeft ’t team nu opnieuw te pakken. In vijf wedstrijden tegen de Caps incasseerden ze slechts 7 tegentreffers en in de Qualifiers was het aanvallend sterke Florida kansloos tegen de Islanders. De Flyers wonnen weliswaar vier keer van de Habs, maar regen de goals (11 in 6 wedstrijden) bepaald niet aaneen. Het zal Vigneault dan ook niet slecht uitkomen als sterkhouders als Claude Giroux of Sean Couturier in Game 2 (woensdag 21.00 uur Nederlandse tijd) eens gaan scoren in de play-offs.

WESTERN CONFERENCE

DE HEADLINES

Niet alleen verloren de Colorado Avalanche zaterdag de wedstrijd, maar ook blueliner Erik Johnson en goalie Philipp Grubauer. Backup Pavel Francouz heeft zich dit seizoen echter al bewezen, dus zal de rol van Grubauer zonder morren overnemen. Tegen de geslepen Stars was de aanwezigheid van Erik Johnson wel wenselijk. Tijdens de serie tegen Calgary werd duidelijk dat Rick Bowness en zijn Stars de Round Robin gebruiken om warm te draaien. Inmiddels lijken ze de hoogste versnelling geschakeld te hebben. Die versnelling hadden ze in de openingsfase van Game 2 nog niet te pakken. Colorado speelde als een team dat iets had recht te zetten en de 1-0 van Nathan MacKinnon was dan ook meer dan verdiend. Die treffer kwam op de PP en dat kunstje herhaalde Mikko Rantanen in de tweede periode. Dat was het teken voor de Stars om ook te beginnen.
Met goals van Joe Pavelski en Radek Faksa, beide op de PP, poetsten de Stars in no time de achterstand weg. Tussen de twee goals zat slechts 43 seconden. Deze klappen kon Colorado slecht verwerken. Nog in diezelfde tweede periode kwam Alexander Radulov met de volgende dreun. Met de tegenstander toch al in de touwen volgde Esa Lindell, met zijn eerste van het postseason, laat in de tweede met de knock-out. De Avs hadden nog 20 minuten om de scherven te lijmen, maar de Stars zijn het verdedigen nog altijd niet verleerd. Gesteund door een prima Anton Khudobin bleven ze fier overeind en konden er zelfs nog 5-2 van maken. Jamie Oleksiak kreeg deze op zijn naam.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND: Dallas leidt met 2-0
De Dallas Stars maken indruk. Iets anders kunnen we er niet van maken. Tijdens het reguliere seizoen moest de ploeg het van de verdediging hebben, die slechts177 tegentreffers incasseerde. De aanval was, met 2.6 goals per wedstrijd, een zorgenkindje. Die zorgen heeft Rick Bowness de laatste tijd niet meer. Zijn Stars lijken de eerste periode nog even de kat uit de spreekwoordelijke boom te kijken, maar vanaf de tweede periode staat er geen maat op dit Dallas. Calgary maakte al kennis met deze dadendrang en ook het sterker geachte Colorado heeft de grootst mogelijke moeite de Stars bij te benen. De Avalanche zijn in de eerste twee duels erg afhankelijk van hun grote namen. Nathan MacKinnon heeft al 5 punten te pakken in die wedstrijden, maar kan het niet alleen. Donderdag is winst in Game 3 (04.30 uur Nederlandse tijd) geboden om niet al heel snel kansloos te zijn.
Cover photo: Anthony Gruppuso/USA TODAY Sports

1...374375376...805Pagina 375 van 805

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU