Waar de Edmonton Oilers en Anaheim Ducks afgelopen nacht nog moesten beginnen aan hun avontuur in het postseason, daar stonden andere teams al voor een hele belangrijke Game 2. Zowel Pittsburgh als Dallas moesten hun eerste duel aan de tegenstander laten, waardoor de nood daar al aardig hoog was.
EASTERN CONFERENCE
Eerste ronde (Best-of-7)
GAME 2: PITTSBURGH PENGUINS – PHILADELPHIA FLYERS
In Game 1 hadden de Penguins de grootst mogelijke moeite met de snelheid van de Flyers. Met in het achterhoofd dat de tegenstander hier iets zou aanpassen, pakte ook Rick Tocchet het iets anders aan met zijn Philadelphia. Alsof de tijd decennia werd teruggedraaid, pakten de Flyers het handboek van de oude Broadstreet Bullies er weer eens bij. Pittsburgh mocht de puck hebben, maar hun tegenstander trok alles uit de kast om te verhinderen dat ze daar gevaarlijk mee konden worden. Doelpogingen, laat staan goals, waren schaars in de eerste periode maar de Flyers hadden al wel meer dan 20 hits op het bord staan.
Die speelwijze bracht wel risico’s met zich mee. Pittsburgh mocht het nogal eens proberen op de powerplay, maar dat is al een tijdje een tandeloze tijger gebleken, dus dat namen de Flyers voor lief. Voor diezelfde Flyers werd het in de tweede periode allemaal nog veel mooier. Rookie Porter Martone had al een GWG uit Game 1 achter zijn naam en vond opeens de puck voor zijn stick met een relatief leeg doel voor zich. Zijn inzet met de backhand sloeg tegen de touwen en zette Philly zo op voorsprong.
UNUSUAL SUSPECTS
Tot dat moment hadden de Penguins-fans zich aardig laten horen. Die openingstreffer liet de arena echter stil vallen en dat was precies wat Tocchet en zijn Flyers wilden bereiken. Alles verliep volledig volgens plan van de bezoekers, die dus al die voorsprong in de serie hadden. Of bij dat plan ook een goal van Garnet Hathaway hoorde, valt te bezien. Met 1 goal en 2 assists in 66 wedstrijden is de winger niet bezig aan een lekker seizoen, maar scoren in de play-offs uitgerekend tegen de Penguins zal veel goedmaken. De ervaren aanvaller was verantwoordelijk voor de 0-2.
Ze wisten in Pittsburgh inmiddels wel hoe laat het was. Langzaam maar zeker namen de frustraties de overhand en dat kwam het spel van de Penguins niet ten goede. Hun gifbeker was echter nog niet helemaal leeg. Met Stuart Skinner aan de kant voor een extra aanvaller strooide Luke Glendenning met een empty-netter nog wat meer zout in de wonden. Hij bepaalde de eindstand op 0-3. In de slotminuten werd het allemaal nog een stuk onvriendelijker, maar daar konden de Flyers prima mee leven. Zij gaan met een onverwachte 2-0 voorsprong terug naar Philly voor Game 3.
UP NEXT
Dan Muse hoeft zich de komende dagen niet te vervelen. Donderdag (01.00 uur Nederlandse tijd) wacht de Penguins een loodzware opdracht in Philadelphia. Hun coach moet voor die tijd zijn powerplay aan de praat zien te krijgen én ervoor zorgen dat de Flyers niet nog verder onder de huid van de Penguins kruipen. In Philadelphia zal vrijwel niemand hebben verwacht dat ze met een voorsprong thuiskwamen. Het is zelfs zo dat de Flyers in hun clubhistorie nog nooit een serie hebben verloren nadat zij de eerste twee wedstrijden wonnen.
Tussenstand in de serie: Philadelphia leidt met 2-0
GAME 2: CAROLINA HURRICANES – OTTAWA SENATORS
Ottawa Senators wachtte na Game 1 nog altijd op hun eerste goal in deze play-offs. Carolina speelde een 2-0 overwinning betrekkelijk simpel naar huis en had in Frederik Andersen een betrouwbare sluitpost. Het scheelde niet veel of Andersen en de Canes keken in Game 2 al rap tegen een achterstand aan. Tim Stutzle kreeg een grote kans namens de Senators, maar de jonge Duitser faalde in de afronding. Een vervelende misser. Zo bleek al snel. Op de powerplay liet Logan Stankoven na ruim zes minuten spelen namelijk zien hoe het wél moet. Hij zette de thuisploeg op voorsprong en dwong daarmee Ottawa dus opnieuw in de achtervolging.
Brady Tkachuk kreeg namens de Senators een grote kans op de gelijkmaker, maar ook deze was niet aan de bezoekers besteed. In de tweede periode zorgde Sebastian Aho voor een lekkere buffer namens de Hurricanes. De kampioen van de Metropolitan Division dacht nu mogelijk dat ze dit Canadese varkentje al hadden gewassen, maar kwamen bedrogen uit. Na iets meer dan 90 minuten spelen in deze eerste ronde was daar namelijk de eerste goal voor Ottawa. Drake Batherson was de man die voor aansluiting zorgde. En bracht daarmee tevens het geloof terug bij de Sens.
Dit geloof werd later in die periode nog eens versterkt. De gelijkmaker van Dylan Cozens, met nog ruim drie minuten op de klok, gaf Ottawa het vertrouwen dat er wel degelijk iets mogelijk was in deze serie. De Senators, die het seizoen zo sterk eindigden, konden nu gaan jagen op hun eerste voorsprong in deze best-of-7. Wat ze echter ook bereikten met die 2-2 was dat Carolina weer wakker werd geschud. Frederik Andersen hield de rest van de reguliere speeltijd zijn doel schoon en aangezien collega Linus Ullmark hetzelfde deed, moest er een verlenging aan te pas komen.
In die overtime kregen de Senators opnieuw kansen om dit duel naar zich toe te trekken. Zij lieten die kansen liggen en dat kwam Ottawa uiteindelijk duur te staan. Carolina had onderweg ook al wat mogelijkheden gehad, maar moesten wachten tot laat in de tweede verlenging voor ze mochten juichen. Op aangeven van Nikolaj Ehlers schoot Jordan Martinook de favoriete Canes naar een 3-2 overwinning en een 2-0 voorsprong in deze serie.
UP NEXT
Deze serie zit dichter bij elkaar dan de stand tot nu toe doet vermoeden. Bij de Senators zal Travis Green zijn troepen daar ook wel op wijzen. Ottawa zal vrijdag (01.30 uur Nederlandse tijd) zuiniger met de kansen om moeten springen om de Canes daadwerkelijk in verlegenheid te brengen. Bij diezelfde Hurricanes zal Rod Brind’Amour hameren op het belang van faceoffs. Zijn ploeg kwam in Game 2 nog niet eens aan 40%. Dit betekent automatisch dat je meer moet jagen op de puck in plaats van dat je zelf de dienst kunt uitmaken.
Tussenstand in de serie: Carolina leidt met 2-0
WESTERN CONFERENCE
Eerste ronde (Best-of-7)
GAME 1: EDMONTON OILERS – ANAHEIM DUCKS
Twee teams die lang moesten wachten op hun eerste wedstrijd in deze play-offs, maar voor de Ducks konden die paar dagen er ook nog wel bij. Zij zagen een einde komen aan een lange periode zonder postseason-ijshockey en waren allang blij dat ze voor het eerst sinds 2018 weer van de partij waren. Met een mooie mix van ervaring en talent was dit Anaheim niet direct een aantrekkelijke tegenstander. Zelfs niet voor Connor McDavid en de Oilers, die afgelopen nacht aan hun tocht begonnen die moet leiden naar de derde opeenvolgende Stanley Cup Final.
Die tocht werd ingezet mét Leon Draisaitl in de line-up. De Duitser raakte een paar weken geleden geblesseerd op bezoek bij de Predators, maar is op tijd fit voor het postseason. En Draisaitl liet zich ook direct gelden in Game 1. Dat deed hij nog niet bij de 1-0 van Jason Dickinson laat in de eerste periode. Op aangeven van Jake Wallman en Ty Emberson was het de voormalig Blackhhawk die de ban brak in deze serie. Draisaitl was wel betrokken bij de 2-0. Kasperi Kapanen gaf de Oilers wat ruimte op het scorebord en deed dit op aangeven van de Duitse superster.
Die ademruimte van de thuisploeg verdween als sneeuw voor de zon in de tweede periode. Het verschil tussen de twee teams was te verwaarlozen na 82 wedstrijden en de Ducks toonden nu hun ware gezicht. Troy Terry zette zijn ploeg op het bord na 19 tellen in die tweede periode en nog voor er 5 minuten waren gespeeld had Leo Carlsson de Ducks al naast Edmonton geschoten. De Oilers wisten zichzelf enigszins te herpakken daarna. Echter konden ze niet voorkomen dat Terry voor de tweede keer trefzeker was deze periode. Op de powerplay liet hij de Ducks voor de derde keer juichen.
Vorig seizoen verloren de Oilers hun eerste twee wedstrijden in de play-offs van de Kings. Het zorgde voor stress, maar ook een portie vastberadenheid. Dat laatste toonden ze nu al in de derde periode. Weer was het Jason Dickinson die het net wist te vinden voor de 3-3. Alsof we naar een kopie van die eerste periode keken, was het Kasperi Kapanen die heel laat in de wedstrijd voor de GWG zorgde. Het bracht Rogers Place op de banken, maar die 4-3 liet tegelijkertijd een nare smaak na in de mond van de Anaheim Ducks.
UP NEXT:
Een naam die we in deze samenvatting niet zijn tegengekomen, is die van Connor McDavid. De Ducks hebben de beste speler ter wereld knap aan banden gelegd in Game 1 en moeten dit volhouden om kans te maken in deze best-of-7. Tegelijkertijd zal Anaheim ook beseffen dat ’t ondoenlijk is om een speler met die kwaliteiten volledig lam te leggen. De Ducks zullen op hun beurt dan ook zoeken naar de depth scoring die hen in het reguliere seizoen veel heeft gebracht. Donderdag 04.00 uur Nederlandse tijd staat Game 2 op het programma. Ook dan is Edmonton plaats van handeling.
Tussenstand in de serie: Edmonton leidt met 1-0
GAME 2: DALLAS STARS – MINNESOTA WILD
De serie waar het meest van werd verwacht, stelde qua spanning misschien wel het meest teleur dit weekend. In Dallas liet Minnesota Wild de Stars namelijk alle hoeken van de eigen arena zien met een 6-1 overwinning als gevolg. Voor de Stars is dit overigens geen onbekend terrein. Zij komen vaak op achterstand in een serie om vervolgens er alsnog als winnaar uit te komen. Om dit ook nu voor elkaar te krijgen, is het wel noodzakelijk dat de grote jongens opstaan. Halverwege de bijzonder intense eerste periode gaf Wyatt Johnston met de 1-0 alvast gehoor aan die oproep.
Lang mochten ze niet genieten van die voorsprong. Al een paar minuten later was het Brock Faber met de gelijkmaker voor Minnesota. Een knappe goal gezien de vorm die Stars-goalie Jake Oettinger bij tijd en wijle etaleerde in deze wedstrijd. Met enkele briljante saves hield de Amerikaanse sluitpost zijn Stars zo in de wedstrijd en gaf hij Matt Duchene de kans om in de tweede periode middels een PPG voor 2-1 te zorgen.
OETTINGER ANTWOORDT
Oettinger kreeg na die nederlaag in Game 1 het nodige over zich heen, maar kwam in Game 2 met een passend antwoord op die kritiek. Geholpen door zijn aanval overigens, want Jason Robertson bracht de marge in de derde periode op 2 goals met de 3-1 voor Dallas. Weer was het Brock Faber die met een snel antwoord kwam, maar zijn tweede van de avond had de achterstand nog niet weggepoetst. Daarvoor moest Minnesota meer risico’s gaan nemen in de laatste minuten van de wedstrijd.
Dat slotoffensief liep voor John Hynes en zijn Wild niet goed af. Met Jesper Wallstedt, die wederom de voorkeur kreeg in deze wedstrijd, op de bank was het Dallas dat profiteerde. Wyatt Johnston had in de eerste periode de ban gebroken en hij had ook het laatste woord. Zijn empty-netter maakte er 4-2 van en daarmee konden ze in Big D opgelucht ademhalen. Hun Stars gingen niet met een achterstand in deze serie naar Minnesota.
UP NEXT
Is het een verrassing dat deze twee grootmachten elk een wedstrijd wonnen in Dallas? Niet echt. Tijdens het reguliere seizoen was het vrijwel elk duel ontzettend spannend en de verwachting was en is dan ook dat ’t in de play-offs niet anders is. Die Game 1 moeten we dan ook zien als schoonheidsfoutje van de Stars. Echter zorgt die verloren eerste wedstrijd er wel voor dat de Stars één van de duels in St. Paul moeten winnen. De eerste kans daarvoor krijgen ze komende donderdag (03.30 uur Nederlandse tijd). Dat staat daar namelijk Game 3 op het menu.
Tussenstand in de serie: teams in evenwicht 1-1
Cover photo: Jonathan Kozub
