Een hele luide wake-up call, zo kunnen we de overwinning van Montreal Canadiens in Game 1 van de Eastern Conference Final toch wel noemen. Een hele matige eerste periode werd Carolina Hurricanes fataal en de kampioen van de Metropolitan Division weet inmiddels dat deze Canadiens van andere orde zijn dan Ottawa en Philadelphia uit de eerste twee rondes van dit postseason.
EASTERN CONFERENCE FINALE
(Best-Of-7)
GAME 2: CAROLINA HURRICANES – MONTREAL CANADIENS
Bij Montreal wisten ze dat Carolina Hurricanes na hun nederlaag in Game 1 vol vuur aan Game 2 zouden beginnen. Dat verraste de Canadiens dan ook niet. Zoals te doen gebruikelijk vlogen de Canes er van quitte af aan vol in. Dit bleef ook niet zonder beloning, al kwam die beloning wel wat opmerkelijk tot stand. Na zo’n drie minuten werd een totaal ongevaarlijk schotje van William Carrier dusdanig door Eric Robinson van richting veranderd dat Jakub Dobes kansloos was. Een tegenvaller voor de doorgaans zo betrouwbare Tsjechische sluitpost, maar tegelijkertijd natuurlijk een enorme opsteker voor Carolina.
Die voorsprong kwam de Canes ook toe. Zelf zochten ze vaak de aanval, maar vaak werden de schoten door de Habs in de kiem gesmoord. Diezelfde Habs kwamen zelf nauwelijks aan aanvallen toe. Halverwege de eerste periode hadden ze nog geen enkel officieel shot on goal. Dat veranderde na twaalf minuten. De allereerste doelpoging van de bezoekers verdween direct achter Frederik Andersen in het doel. Josh Anderson, op aangeven van Phillip Danault, was de man die de 1-1 op zijn naam kreeg.
DANISH DYNAMITE
In Tampa Bay weten ze dat Montreal niet veel SOG nodig heeft om wedstrijden te winnen. Immers bleven de Habs daar in Game 7 steken op 9 SOG. Carolina was dus gewaarschuwd. De Canes hadden echter andere zorgen. Zij waren de bovenliggende partij, kregen kansen, maar bliezen de Canadiens ook weer niet volledig van het ijs. Pas richting het einde van de tweede periode wisten de Hurricanes het overwicht eindelijk op het scorebord uit te drukken. Nikolaj Ehlers kreeg de puck door de legguards van Dobes voor de 2-1.
Het spelbeeld veranderde wat in de derde periode. Martin St. Louis zag dat zijn team iets meer naar voren ging. Logisch ook met een achterstand, maar je moet het tegen een sterk team als Carolina ook maar kunnen en durven. Er kwamen ook kansjes voor de Habs. Echter duurde het tot ver in de derde periode voordat één van die kansjes gepromoveerd werd tot goal. Weer was het Josh Anderson die het beslissende zetje gaf voor de 2-2. Een goal die het geloof bij Montreal nog wat meer aanwakkerde en bij Carolina een zaadje van twijfel plantte. Het zal toch niet dat, net als Colorado, ook wij die twee thuiswedstrijden verliezen?
Beide teams konden binnen de reguliere zestig minuten geen beslissing forceren. Er moest een overtime aan te pas komen. Eentje waarin de Canes op eieren moesten lopen, want elk foutje kon fataal zijn. In Carolina konden ze al vrij snel opgelucht ademhalen. De rappe Nikolaj Ehlers ontsnapte na vier minuten aan de defensie. Met een geplaatst schot klopte hij Dobes voor de tweede keer en schonk de Deen zijn Carolina die oh zo belangrijke overwinning in Game 2: 3-2.
UP NEXT
Dankzij Ehlers wisten de Hurricanes te voorkomen dat twee bezoekende teams voor het eerst sinds 1945 de Conference Finals startten met twee overwinningen. Carolina zal zich er echter nog meer dan voorheen van bewust zijn dat ze deze jonge Canadiens heel erg serieus moeten nemen. Bij de Habs waren sterkhouders als Cole Caufield en Juraj Slafkovsky vrijwel onzichtbaar in Game 2 en desondanks lagen er kansen op winst.
In de nacht van maandag op dinsdag (02.00 uur Nederlandse tijd) krijgen de Canadiens voor de ogen van een uitzinnig Bell Centre de kans om de leiding weer te pakken in de Eastern Conference Final. Het is dan wel de vraag hoe fit Lane Hutson is. Het jonge fenomeen leek afgelopen nacht niet okselfris uit de OT te komen.
Tussenstand in de serie: Teams in evenwicht 1-1
Cover photo: James Guillory/Imagn Images
