Op dinsdag 29 september (23:00 uur Nederlandse tijd) schieten Carolina Hurricanes en Florida Panthers het seizoen 2026 – 2027 in gang. Het aftellen is begonnen en bij SportAmerika doen we dat traditioneel met onze voorbeschouwingen. De komende 32 dagen nemen we elke dag een team onder de loep in onze 32-in-32 serie. We eindigen op 29 september met titelhouder Carolina Hurricanes en vandaag de franchise die afgelopen seizoen voor het eerst in haar nog zeer jonge geschiedenis de play-offs behaalde: Utah Mammoth.
Als er een woord het seizoen 2025 – 2026 van Utah Mammoth het beste omschrijft is dat wel: historisch. Niet omdat Utah zich plotseling tot Stanley Cup contender opwierp, maar omdat de franchise iets bereikte waar de franchise sinds de overstap vanuit Arizona in Salt Lake City naartoe werkte: play-offs.
Na een veelbelovende vuurdoop als (toen nog) Utah Hockey Club kreeg het roster na een 89 puntencampagne — met op bepaalde momenten steengoed ijshockey — toch wel wat hooggespannen verwachtingen vanuit de media en fanschare over zich heen. Met een nieuwe naam, identiteit en een jaar extra in de benen van de jonge core was het tijd voor de volgende stap in het proces.
En uiteindelijk kwam die volgende stap in het proces meer dan goed. Het was niet iedere speelronde rozengeur en maneschijn en kreeg het de nodige tegenslagen te verduren, maar met een 43-33-6 record en 92 punten eindigde Utah als vierde in de Central Division en pakte het dik verdiend de eerste wildcard in de Western Conference.
EEN GOED BEGIN IS HET HALVE WERK
Zeker in de eerste paar weken was er geen houden aan de Mammoth. De ploeg van head coach Andre Tourigny vloog uit de startblokken en noteerde in de eerste tien wedstrijden een 8-2-0 record, waarmee de eerste gesprekken over een eventueel postseason al voorzichtig werden opgestart. Toch werd het bijna een herhaling van zetten ten opzichte van ‘24 – ‘25, want ook het voorbije seizoen vierden blessures, wankele stabiliteit en de duur van het seizoen hoogtij.
Toch was het onderaan de streep voornamelijk hosanna in Salt Lake City en dan kunnen we niet om Clayton Keller heen. De 28-jarige Amerikaan is al jaren (ook in de woestijn van Arizona) het centrale middelpunt van de franchise en verzamelde in 82 wedstrijden maar liefst 88 punten (26 goals, 62 assists). Dylan Guenther zette op zijn beurt een enorme stap voorwaarts in zijn ontwikkeling en schoot voor het eerst in zijn nog altijd jonge carrière veertig treffers tegen de touwen, maakte Logan Cooley de hooggespannen verwachtingen waar en was ook Barrett Hayton een bepalende schakel in de aanvallende machine.
Misschien nog wel belangrijker in het succes van de Mammoth was de echte teamprestatie. Niet langer leunde Utah op de individuele nummers — zoals geregeld het geval was in Arizona —, maar waren de verschillende speelstijlen en lijnen de basis voor het eerste postseason ticket uit de franchise historie.
HISTORY, BABY!
Uiteindelijk moest iedereen die Utah Mammoth inmiddels een warm hart toedraagt wachten tot 9 april, alvorens de champagne ontkurkt kon worden. Met een 4-1 overwinning op Nashville Predators (en de nederlaag van Anaheim Ducks) schreef Utah NHL-geschiedenis.
In de eerste ronde van de play-offs kruiste het de degens met Vegas Golden Knights, die in een nek-aan-nek race uiteindelijk Edmonton Oilers en Anaheim Ducks van zich afhielden en andermaal een Pacific Division titel aan het palmares mocht toevoegen. Van te voren was er al veel te doen omtrent de match-up tussen beide ploegen, daar de franchise uit Sin City luttele speelronden voor aanvang van de play-offs plotsklaps head coach Bruce Cassidy eruit bonjourde en John Tortorella als vervanger voor de groep zette.
Er valt een hoop te zeggen en te schrijven over het verloop van de serie (en die was echt waanzinnig), maar onderaan de streep liepen de play-off rookies van Utah gigantisch in het geslepen gouden mes. De ploeg van ‘Torts’ had met name in de beginfase van de serie moeite met de energieke speelstijl van de Mammoth, kwam Utah na drie wedstrijden zelfs op een 2-1 voorsprong, maar stelde Vegas nadien orde op zaken. Wat restte voor de ploeg uit Salt Lake City was terechte trots en het ultieme bewijs van het juiste gekozen (beleids)pad.
WISSELINGEN VAN DE WACHT
Utah Mammoth vangt het seizoen 2026 – 2027 aan met een aanvallende depth chart die op cruciale posities toch de nodige wisselingen heeft ondergaan. GM Bill Armstrong heeft zijn core grotendeels bij elkaar kunnen houden, maar gaf de voorbije twee maanden met een aantal flinke moves een duidelijk signaal af dat de Mammoth niet bang zijn om te investeren en zich niet meer alleen op de lange termijn toespitsen.
De grootste (uitgaande) verandering is het vertrek van JJ Peterka. Na slechts één seizoen in Utah werd de 24-jarige Duitser tijdens de voorbije NHL Entry Draft in ruil voor twee first-round picks richting Boston Bruins verscheept. Peterka noteerde in 82 wedstrijden 25 goals en 47 punten, maar was vooral in het postseason onzichtbaar. Hoewel de Duitser een belangrijk onderdeel van de toekomst had kunnen zijn in Salt Lake City, gebruikte Armstrong de vergaarde 2026 first-round pick om een andere lijn te versterken (daarover later meer).
Daarmee pakken we direct door met de blockbuster betreffende Vincent Trocheck. De centre komt over van New York Rangers en gaf daar onder meer Sean Durzi en Cole Beaudoin (plus 2027 pick) voor op. Trocheck noteerde in zijn laatste seizoen in Madison Square Garden 53 punten in 67 wedstrijden en brengt juist hetgeen Utah vorig seizoen tekort kwam met zich mee: Play-off ervaring en de flexibiliteit om op meerdere posities uit de voeten te kunnen.
TOURIGNY KAN LEKKER GAAN HUSSELEN
Trocheck zal normaal gesproken op de eerste lijn het seizoen openen met Clayton Keller en Nick Schmaltz. Zoals zojuist benoemd is en blijft Keller de levensader van de Mammoth, terwijl Schmaltz een geweldig seizoen (74 punten) achter de rug heeft. Trocheck geeft op zijn beurt het duo een combinatie van alles en is ijzersterk in de face-off cirkel, in de eigen zone, op fysiek vlak en schroomt het vuile werk niet. Tel uit je winst.
Dat brengt ons direct bij het ‘hussel element’ als belangrijk wapen voor de bench, want ook Dylan Guenther en Logan Cooley zijn first-line materiaal. Guenther gaat op papier andermaal richting de grens van veertig treffers toewerken — wat zijn $7.142 miljoen AAV ten opzichte van de stijgende salary cap met de dag waardevoller maakt — en met de ervaren toevoeging van Trocheck kan Cooley meer in de luwte weer stappen in zijn ontwikkeling zetten.
Anders Lee is een andere interessante chip in de aanvallende line-up. De 36-jarige Amerikaan trekt na vijftien jaar de deuren op Long Island achter zich dicht en brengt in Utah niet alleen op het ijs, maar ook in de kleedkamer een bak aan ervaring met zich mee. Ook hier genoeg ‘hussel materiaal’ want ook Lawson Crouse, Jack McBain en Barret Hayton — die een offer sheet van New Jersey Devils gematcht zag worden door Utah — zijn klaar voor een top-six rol.
En dat is misschien nog wel de grootste aanvallende winst voor de Mammoth. Het vertrek van Peterka doet pijn, maar top-to-bottom is de depth chart nu meer in balans dan voor het vertrek van de Duitser en is de toevoeging van Trocheck een machtig antwoord van Bill Armstrong.
BLUE-LINE OOK MOOI IN BALANS
Waar de aanvallende depth chart al genoeg reden tot optimisme gaf, is ook de blue-line allesbehalve ondermaats. Met een uitstekend top paar, ervaring op de tweede lijn en een pak jonge blue-liners daarachter heeft Tourigny ook ‘achterop’ genoeg te kiezen.
Beginnen we logischerwijs bij Mikael Sergachev. De 28-jarige Rus verzamelde het voorbije seizoen maar liefst 59 punten (tien goals, 49 assists) en is sinds zijn komst vanuit Tampa Bay de aanvallende machine van de Mammoth. In de underlying stats was Sergachev in ‘25 – ‘26 een vaste klant in de top vijftien in de NHL en krijgt aan zijn rechterzijde (voor het eerst een heel seizoen) de diensten van MacKenzie Weegar tot zijn beschikking.
De 32-jarige Canadees was een aantal jaren geleden een van de belangrijkste chips in de Matthew Tkachuk – Jonathan Huberdeau blockbuster, maar kon in zijn tijd bij Calgary Flames geen moment echt zijn stempel op de blauwe lijn drukken. Begin maart kwam de blue-liner naar Utah en was bij vlagen reeds de ideale sparringpartner van Sergachev.
Op de tweede lijn de vertrouwde gezichten van John Marino en Nate Schmidt. Marino is een typische blue-liner die niet in het centrale blauwe middelpunt wilt staan, wat de Amerikaan als een schoen past. Under the radar heeft Marino een arsenaal aan skills die met name op de transitie tot bloei komen. Het feit de 29-jarige blue-liner het voorbije seizoen weer eens geheel fit bleef, spreekt alleen maar (nog) meer in zijn voordeel. Schmidt op zijn beurt brengt aanvallend het nodige met zich mee het ijs op en zijn beiden goed genoeg voor een eventueel invallen op lijn één.
DEPTH MATTERS
De meest fascinerende en meest in het oog springende naam op de blauwe lijn is misschien nog wel Dmitri Simashev. De voormalig sixth overall pick heeft met een combinatie van fysiek, schaatsen en defensieve kwaliteiten alles wat een blue-liner dient te bezitten en ligt de weg voor een dragende kracht helemaal open. Vorig seizoen verdeelde de jonge Rus zijn tijd tussen de AHL en de NHL en kan zeker met de komst van Weegar zich in de luwte tot cornerstone gaan opwerken. Naast de jonge Rus (op papier) Andrew Peeke, die de naar Chicago Blackhawks vertrokken Ian Cole moet doen vergeten.
Dat brengt ons tot slot nog bij de goalie situatie, waar ook het nodige veranderde. Karel Vejmelka is en blijft de onbetwiste nummer één bij Utah en na een breakout in ‘24 – ‘25 speelde de Tsjech het voorbije seizoen maar liefst 64 van de 82 wedstrijden. Het leverde de goalie uiteindelijk een redelijk average 2.75 GAA en .896 sv% op, maar feit is wel dat Tourigny volledig op zijn Tsjechische sluitpost kan vertrouwen.
Dat vertrouwen wordt alleen maar meer met het aantrekken van Sebastian Cossa. De voormalig first-round pick van Detroit Red Wings staat al een aantal jaren te boek als een van de meest talentvolle goalies in de NHL-pipeline en gaat naar alle waarschijnlijkheid als back-up nu de stap naar de NHL maken. Met de vergaarde first-round pick in de Peterka deal poetst het Front Office daarmee direct haar situatie tussen de palen glansrijk op.
VOORUITBLIK
Voor 2026-2027 ligt de lat daardoor hoger. De jonge core heeft opnieuw een seizoen ervaring opgedaan en spelers als Clayton Keller, Dylan Guenther en Logan Cooley ontwikkelen zich steeds nadrukkelijker tot de bepalende krachten van het team. Tegelijkertijd heeft GM Bill Armstrong het roster met onder meer Trocheck en Lee op verschillende posities voorzien van meer ervaring en diepte.
Dat maakt Utah in onze ogen een completere ploeg dan twaalf maanden geleden. De blue line heeft met Mikhail Sergachev en MacKenzie Weegar een sterk fundament, terwijl ook in de aanvallende depth chart meer mogelijkheden zijn om lijnen te schuiven.
De grote vraag is daarom niet langer of Utah kan meedoen om een play-off plek, maar of het dat niveau ook kan vasthouden. De Mammoth hebben vorig seizoen de eerste belangrijke stap gezet. In 2026-2027 moeten ze laten zien dat de play-offs het begin van een nieuwe fase zijn en geen eenmalig hoogtepunt.
Cover photo: Rob Gray – Imagn Images
 meer.){kind=link}