Op dinsdag 29 september (23:00 uur Nederlandse tijd) schieten Carolina Hurricanes en Florida Panthers het seizoen 2026 – 2027 in gang. Het aftellen is begonnen en bij SportAmerika doen we dat traditioneel met onze voorbeschouwingen. De komende 32 dagen nemen we elke dag een team onder de loep in onze 32-in-32 serie. We eindigen op 29 september met titelhouder Carolina Hurricanes en vandaag de franchise die krap tien jaar geleden groots op de cover van The Hockey News stond met een aankondiging van het winnen van de Stanley Cup, maar sindsdien alleen maar rumoer en interne brandjes kent: Toronto Maple Leafs.
Tijdens het seizoen lag het hoofd van Craig Berube al een paar keer op het hakblok. Toenmalig GM Brad Treliving weigerde echter in te grijpen en hield vast aan de door hem aangestelde head coach. Treliving is inmiddels ingeruild voor John Chayka en de nieuwe technische man had veel minder moeite om het mes te laten vallen. Midden mei viel het doek voor de 60-jarige Canadees. Verrassend was dit zeker niet, want niet alleen de Leafs hadden een hopeloos seizoen achter de rug, maar het gebrek aan chemie tussen Berube en zijn sterren werd bijna met de week duidelijker.
Auston Matthews en William Nylander hadden het niet naar de zin onder Berube. Hoewel de Zweed met 30 goals en 79 punten nog niet eens zo heel slecht presteerde, bleef AM34 ver achter bij zijn gebruikelijke productie. In 60 wedstrijden kwam de Amerikaan tot 27 goals en 53 punten. Vrij karig voor een speler van zijn kaliber. Echter moeten we in het geval van Matthews ook niet vergeten dat hij sinds zijn onbekende, slepende blessure in 2024 nooit meer helemaal de oude is geweest.
JIM HILLER KEERT TERUG
De volgende stap in het proces was het aanstellen van een nieuwe head coach: Jim Hiller. Er passeerden behoorlijk wat namen de revue bij een mogelijke aanstelling in Toronto, maar het Front Office kwam uiteindelijk uit bij de man die tussen 2015 en 2019 ook al onder contract stond in Canada.
Hoewel niet iedereen met mega veel enthousiasme de aanstelling van Hiller toejuicht, neemt de head coach wel genoeg ervaring mee in de bagage. Tot aan maart van dit jaar stond de Canadees aan het roer bij LA Kings, waar hij in drie seizoenen een 93-58-24 record bij elkaar verzamelde. In de periodes daarvoor spendeerde Hiller tijd bij Detroit Red Wings en New York Islanders.
Voor GM John Chayka betekende het Toronto-DNA dat Hiller toch wel bezit een van de redenen om de head coach naar de Scotiabank Arena te halen. Bovendien werd Hiller (grotendeels) op handen gedragen door de spelers in LA en kon hij in de begindagen van Auston Matthews carrière een gevoelige snaar bij de Amerikaanse superster van de Leafs raken.
GAVIN MCKENNA IN TOWN
Toronto Maple Leafs vangt het seizoen 2026 – 2027 met een behoorlijk andere aanvallende depth chart aan dan men de voorbije jaren gewend was. De zogeheten “Core Four” is met het vertrek van Mitch Marner naar Vegas Golden Knights vorig seizoen al naar het rijk der fabelen verwezen, maar Auston Matthews heeft sinds zijn blessure en bijbehorende behandeling in München zijn oude vorm niet teruggevonden en komt vadertje tijd bij John Tavares ook om de hoek kijken.
Auston Matthews blijft natuurlijk de allergrootste meneer in Toronto en is (mits fit) een van de absolute A-sterren in de NHL. Desondanks is zijn begin van het seizoen wezenlijk anders dan voorgaande jaren en zal er na kwakkelende 24 maanden een serieuze stap gezet moeten worden. Naast hem normaal gesproken William Nylander, die als één van de weinige Leafs wel grote delen van het seizoen op afspraak was en in 65 wedstrijden tot 79 punten (30 goals, 49 assists) kwam.
Toch zal het vooral draaien om de komst van Gavin McKenna. De first overall pick van 2026 is nog slechts achttien lentes jong, maar de Leafs hebben geen oren naar voorzichtig in de luwte brengen van hun nieuwe superster. Het voorbije seizoen kwam de Canadees tot 51 punten bij Penn State University (NCAA) en schoot op het WJC veertien punten in zeven wedstrijden bij elkaar.
Wat McKenna vooral interessant maakt, is dat hij niet hetzelfde type is als Matthews. Waar Matthews vanuit het midden van het ijs met zijn schot en fysiek vermogen verdedigingen kapot kan spelen, is McKenna vooral een creatieve speler die ruimte ziet voordat die er daadwerkelijk is. Dat maakt hem een interessante aanvulling op de bestaande core. In de huidige projecties wordt hij op de tweede lijn naast Tavares en Nylander geplaatst, maar Toronto kan met verschillende combinaties experimenteren.
MEER DIEPTE OP DE BOTTOM SIX
Dat laatste is misschien wel de belangrijkste verandering. Toronto hoeft niet meer alle offensieve verantwoordelijkheid bij Matthews te leggen. McKenna kan die druk gedeeltelijk overnemen. En dat is precies wat de Leafs nodig hebben. De komst van Jack Roslovic geeft die aanval bovendien meer snelheid en diepte. Roslovic is geen speler die je als nieuwe superster moet zien, maar hij kan wel op verschillende posities in de top six worden ingezet. Zijn snelheid maakt hem bovendien interessant naast Matthews en Knies, terwijl hij met zijn ervaring ook een tweede of derde lijn kan dragen.
Daarachter heeft Toronto met Nick Paul, Teddy Blueger en Colton Sissons bewust gekozen voor een ander type forward. Geen van de drie spelers hoeft twintig doelpunten te maken, maar is hun belangrijkste taak de bottom six moeilijker te bespelen maken en zullen zij Matias Maccelli en Nick Robertson moeten doen vergeten. Paul brengt lengte en veelzijdigheid, terwijl Blueger en Sissons ervaring hebben als centre en defensief betrouwbaar zijn. Brandon Duhaime is voor hetzelfde doel gehaald. De 29-jarige winger maakte vorig seizoen bij Washington Capitals slechts negen punten, maar registreerde wel minstens 146 hits en speelt met een fysieke intensiteit die Toronto de afgelopen seizoenen geregeld miste.
KAN ALLEEN MAAR BETER ACHTEROP
Het positieve geluid over de aanvallende depth chart wordt door de blauwe lijn moeiteloos uit elkaar gehaald. Zowel de blue-line als de situatie tussen de palen gaf het Front Office genoeg kopzorgen. Zoals hierboven vermeldt kregen de Leafs in totaal gemiddeld 3.60 doelpunten per wedstrijd tegen en werden de defensieve problemen ook grotendeels door blessures bepaald. (Op papier) een van de dragende krachten in de persoon van Chris Tanev miste maar liefst 71 wedstrijden het voorbije seizoen.
Morgan Rielly is en blijft natuurlijk de defensieve leider van de blauwe lijn. De 32-jarige Canadees kreeg zeker het voorbije seizoen — in afwezigheid van Tanev — behoorlijk wat voor zijn kiezen en kwam dit zijn spel allesbehalve ten goede. Uiteraard wordt er van Rielly niet verwacht dat hij plotsklap in de Norris Trophy rankings zal verschijnen, maar met onder meer de toevoeging van Darren Raddysh valt er zeker een pak druk van zijn schouders af.
Raddysh komt over vanuit Tampa Bay (kreeg ook en passant 8 x $8.5 miljoen onder de neus geschoven) en noteerde vorig seizoen maar liefst 70 punten (22 goals, 48 assists) en geeft de Leafs in aanvallend opzicht genoeg variatie. Raddysh was een belangrijke schakel in het powerplay systeem van Jon Cooper vorig seizoen en men verwacht dat Hiller de Canadees ook op de powerplay van de Leafs gaat benutten.
De under the radar joker bij de Leafs dit offseason is misschien nog wel de toevoegin van Emil Andrae. De 24-jarige Zweed was de belangrijkste chip vanuit Philadelphia Flyers in de Joseph Woll – Simon Benoit trade en is zeker op de transitie een onderschatte waarde. Het geeft Jim Hiller qua defensieve upside genoeg positieve vibes, zeker ook met Oliver Ekman-Larsson en Jake McCabe nog op de depth chart.
SERGEI BOBROVSKY KIEST VOOR TORONTO
Als je een paar maanden geleden had gezegd dat Sergei Bobrovsky in het seizoen 2026 – 2027 het shirt van Toronto Maple Leafs zou aandoen, had iedere neutrale ijshockeyfan je allicht voor gek verklaard. Toch is juist dat hetgeen er exact gaat gebeuren eind deze maand.
Op papier is de move van de Leafs heel makkelijk uit te leggen. De goalie cijfers van Toronto waren het voorbije seizoen waardeloos (op zijn zachtst gezegd) en het Front Office schakelde in een eerder stadium al door Woll naar Philadelphia te verschepen (in ruil voor onder meer Samuel Ersson), maar de toevoeging van Bobrovsky geeft de goalie situatie een hele andere dimensie.
Lang was Bobrovsky met name onderwerp van gesprek in de NHL door zijn contractwaarde van $10 miljoen dollar, maar heeft de Rus de voorbije jaren de situatie 180 graden omgedraaid. In het shirt van de Panthers kreeg de goalie de wind in de zeilen en wonnen de Floridianen back-to-back Stanley Cups. Desondanks zijn er ook sceptici die met name de leeftijd van de Rus in twijfel trekken en dit vanuit het Front Office vooral (hoe gek het ook moge klinken) voor de bühne is gedaan. Extra bijzonder maakt het, dat de Florida-tandem van een aantal jaren geleden (Anthony Stolarz) weer in ere is hersteld.
VOORUITBLIK
De Toronto Maple Leafs beginnen aan het nieuwe seizoen met misschien wel meer vraagtekens dan ooit, maar tegelijkertijd ook met voldoende ingrediënten om het rampseizoen van 2025-2026 snel naar de achtergrond te verdrijven. John Chayka heeft in zijn eerste maanden als GM duidelijk gemaakt dat hij niet van halve maatregelen houdt. Met Jim Hiller als nieuwe head coach, een flink vernieuwde forward depth chart, een geherstructureerde blue-line en Sergei Bobrovsky tussen de palen is er in ieder geval weinig over van het roster dat vorig seizoen zo door het ijs zakte.
De grote vraag blijft echter of al die losse puzzelstukjes daadwerkelijk in elkaar vallen. Auston Matthews moet opnieuw de absolute superster worden die Toronto de voorbije jaren gewend was, terwijl William Nylander zijn uitstekende 2025-2026 een vervolg zal moeten geven. En dan is er natuurlijk Gavin McKenna. De achttienjarige Canadees kan zomaar de wildcard van dit team worden. Als hij zich direct aanpast aan het NHL-niveau en Toronto daadwerkelijk een extra offensieve dimensie geeft, verandert dat de mogelijkheden van Hiller aanzienlijk.
Achterin blijft vooral de gezondheid van Chris Tanev een belangrijk vraagteken, terwijl de Leafs hopen dat Darren Raddysh zijn verrassende breakout in Tampa Bay kan doortrekken. En dan is er Bobrovsky, die op 37-jarige leeftijd een antwoord zal moeten geven op de vraag of hij nog één keer een team kan dragen.
Kortom: Toronto heeft misschien niet de meest uitgebalanceerde selectie van de NHL, maar wel één met een enorm plafond. Als de sterren fit blijven en de nieuwe gezichten hun rol pakken, is een terugkeer naar de top van de Atlantic Division absoluut geen utopie. Als dat niet gebeurt, kan 2026-2027 opnieuw een lang en rumoerig seizoen worden in Toronto.
Cover photo: Bruce Bennett
