Op dinsdag 29 september (23:00 uur Nederlandse tijd) schieten Carolina Hurricanes en Florida Panthers het seizoen 2026 – 2027 in gang. Het aftellen is begonnen en bij SportAmerika doen we dat traditioneel met onze voorbeschouwingen. De komende 32 dagen nemen we elke dag een team onder de loep in onze 32-in-32 serie. We eindigen op 29 september met titelhouder Carolina Hurricanes. Vandaag komen we aan bij een club die de NHL deze zomer op z’n kop zette, maar wel met lege handen stond: Philadelphia Flyers.
TERUGBLIK OP HET SEIZOEN 2025-2026
Bijna drie seizoenen John Tortorella leverde Philadelphia Flyers weinig op. De play-offs werden niet gehaald, er zat te weinig ontwikkeling in de ploeg en dus werd de flamboyante Torts vervangen door Rick Tocchet. Onder de voormalig speler van de club moest de gang naar boven ingezet worden. Het was lang niet altijd goed of vermakelijk wat de Flyers lieten zien, maar als alleen de resultaten tellen, dan heeft Tocchet het prima gedaan in zijn eerste seizoen. In veel aanvallende statistieken vonden we de Flyers echter terug in de onderste regionen. Niet dat dit nu veel zegt, want hetzelfde geldt voor een team als Dallas Stars. En daar ging het toch ook best aardig vorig seizoen.
Waar het onder Tortorella een paar keer volledig misging in de slotfase van het seizoen, daar was dit nu juist de fase waarin de Flyers toesloegen. Ze wonnen 12 van de laatste 16 wedstrijden en legden zodoende beslag op de derde plaats in de Metropolitan. De beloning voor Travis Konecny, Trevor Zegras en consorten kwam er in de vorm van een Battle of Pennsylvania in de eerste ronde van de play-offs. Voor velen was tegenstander Pittsburgh Penguins de favoriet in die serie, maar de Flyers maakten na zes wedstrijden gehakt van dat idee. Een ronde later maakte Carolina dan weer gehakt van de Flyers. In een zeer eenzijdige best-of-7 was de latere kampioen al na vier wedstrijden klaar met Philadelphia.
OFFSEASON
Zonder dat Philadelphia Flyers nu zelf zo ontzettend veel deed, hebben ze wel een gigantische steen in de vijver die NHL heet gegooid. Zach Aston-Reese tekende op 1 juli voor de club, Trevor Zegras, Tyson Foerster en Dan Vladar verlengden bij de Flyers, maar in het geheugen gegrift staat vooral die ene deal die niét doorging. General manager Daniel Briere liet de NHL op de grondvesten schudden toen hij vriend en vijand verraste met een aanbieding die van RFA Leo Carlsson op dat moment de bestbetaalde speler in de league maakte.
Na dit offer sheet begin juli had Anaheim Ducks, de werkgever van Carlsson, een week de tijd om die aanbieding van $ 18 miljoen aan jaarsalaris over de komende vijf seizoenen te evenaren. Eigenlijk hadden de Ducks geen keus. Ze hielden daarom Carlsson aan boord, maar tegelijkertijd werkten ze zichzelf daarmee in de salary cap-problemen. Niet alleen hun salarishuis, maar dat van veel franchises ging door deze stap van Briere volledig op de kop. Echter had ’t lijdend voorwerp daar zelf achteraf niet veel aan. Briere kreeg geen topspeler in Carlsson en een alternatief is tot op de dag van vandaag ook uitgebleven.
Briere zat dus niet stil deze zomer. Hij verlengde met een paar sterkhouders én meldde zich in Detroit voor Dylan Larkin. Datzelfde Detroit, of Larkin vooral, wees Briere ook alweer snel de deur. Philadelphia stond niet op het lijstje met gewenste clubs van Larkin, dus kon daar een streep over. Zo deed Briere aardig aan Big Name Hunting de laatste namen. Helaas voor de Flyers gingen die grote namen niet in op de avances uit Philly. Desondanks kan de GM zichzelf wel degelijk een krappe voldoende geven nu Zegras, Foerster, Drysdale en Vladar stuk voor stuk meerjarige contracten hebben ondertekend. Oh ja, het aantrekken van Joseph Woll kan voor deze Flyers ook nog wel eens heel goed uitpakken. Maar daarover later meer.
DIEPTE
Hoewel het Briere en de Flyers tot dusver niet lukte om een écht grote naam aan het geheel toe te voegen, zit het aanvallend toch best goed in elkaar. Trevor Zegras lijkt zijn draai gevonden te hebben in Philadelphia. Het voormalig toptalent van de Ducks registreerde vorig seizoen 26 goals en 67 punten voor de Flyers. Zijn beste jaar in de league. Tot nu toe dan. Het bevalt hem in Philadelphia wel en blijft daarom nog zeker vier jaar langer plakken. Zijn mogelijke lijnmaatje Tyson Foerster deed daar met een nieuw achtjarig contract nog een schepje bovenop. De winger werd vorig seizoen geplaagd door blessures, maar liet eerder al zien het in zich te hebben om minimaal 20 goals te noteren. Die potentie heeft Matvei Michkov zeker ook. In zijn eerste twee seizoenen leek zijn mentaliteit hem wat in de weg te zitten. Michkov keerde bijvoorbeeld te zwaar en niet fit terug van zijn vakantie. Krijgt hij daar wat meer grip op, dan hebben de Flyers met hem nog altijd goud in handen.
Travis Konecny laat dat goud al een tijdje blinken. De tweevoudig All-Star en lid van de Canadese FourNations-ploeg was altijd al een afmaker, maar heeft het geven van assists inmiddels ook aan zijn repertoire toegevoegd. Dan hebben we naast de al genoemde spelers ook nog jongens als Owen Tippett, Noah Cates en Porter Martone die in aanmerking komen voor de twee top-aanvalslijnen. Martone debuteerde vorig seizoen en maakte in de minuten die hij kreeg al veel indruk. Tippett is sinds zijn komst naar Philly een paar jaar geleden omgetoverd tot een doelpuntenmaker, terwijl Cates een meer dan uitstekende defensieve forward is.
OUDE ROTTEN
Dat we nu een Sean Couturier en Christian Dvorak nog niet benoemd hebben, geeft wel aan dat het met de diepte wel snor zit. Captain Couturier is misschien niet meer de speler die hij een paar jaar geleden, voor zijn blessures, was. Toch is hij nog van enorm veel waarde voor dit roster. De nu 30-jarige Dvorak kende vorig seizoen onder Tocchet zijn beste periode in de NHL en hoopt daar op voort te borduren. Aanwinst Noel Acciari kwam over van de buren uit Pittsburgh. De 34-jarige veteraan wisselde daar goede momenten met veel minder goede momenten af. We raden hem aan om in Philadelphia een goede versie van zichzelf te laten zien, want anders vrezen we voor hem veel wedstrijden als toeschouwer in de press box. Jonge spelers als Denver Barkey, Nikita Grebenkin en Alex Bump staan bijvoorbeeld te popelen om nog meer dan vorig seizoen vaste waardes binnen de line-up te worden. En dan hebben ze nog een Carl Grundstrom achter de hand voor de momenten waarop het wat fysieker dreigt te worden.
WEINIG MUTATIES
Op de blauwe lijn veranderde er ook niet overdreven veel. In een trade met Toronto werden Emil Andrae en goalie Samuel Ersson verscheept in ruil voor Joseph Woll en de fysiek sterke Simon Benoit. Dit is een welkome aanvulling op een verdediging die er vorig seizoen goed opstond. Zo gaven de Flyers minder kansen weg dan het gemiddelde in de NHL en zaten ze wat betreft weggegeven scoring chances en high danger chances zelfs in de top van de league. Kijken we naar de namen op die blauwe lijn, dan is dit niet zo verrassend. Cam York is bijvoorbeeld een prima speler voor de Flyers, waar ook nog de nodige rek in zit. De 30-jarige Travis Sanheim zat bij de sterke Canadese olympische ploeg. Dat alleen al zegt genoeg over zijn kwaliteiten. Een incident was dat ook niet, want Sanheim was ook al van de partij tijdens de FourNations een jaar eerder.
Rasmus Ristolainen is nog altijd een Flyer. De Fin begint aan het laatste jaar van zijn contract en stond vorig seizoen al op menig verlanglijstje. Ristolainen zal dan wel moeten bewijzen dat hij dit is. Dat was de laatste jaren nog wel eens een probleem voor de bijna 2 meter lange Finse dertiger. Mogelijk was dat voor Briere ook een reden om alvast Benoit binnen te hengelen als sterk alternatief. Jamie Drysdale loopt inmiddels alweer een tijdje rond in The City of Brotherly Love. Met z’n 24 jaar en 1.80 meter is Drysdale er niet één die ’t van zijn fysiek moet hebben. Hij ontwikkelt zich wel steeds beter als blueliner die de lijnen uitzet. Iets wat ze vroeger in Anaheim al in hem zagen, want anders pluk je hem niet als zesde op in de draft.
Net als Drysdale was ook David Jiricek een sixth-overall in de draft. De 22-jarige Tsjech vond in 2022 zijn huis in Columbus, maar een thuis werd dat nooit. Ondertussen is Jiricek via Minnesota bij Philadelphia beland. Voor hem wordt het nu eindelijk eens tijd om de hoge verwachtingen waar te maken. Jiricek heeft nog een contract voor twee seizoenen, maar gevoelsmatig is 2026-2027 voor hem toch wel een heel belangrijk jaar. Hij moet dat stempel van eeuwige talent afschudden en eindelijk eens doorbreken. Een routinier als Nick Seeler zal het dan weer niet zo erg vinden als die doorbraak uitblijft. Des te meer kansen liggen er voor hem.
STABIEL
We kwamen zijn naam al even tegen. Joseph Woll werd een jaar of 4 geleden gezien als de redder van de Maple Leafs. Met een .932 savepercentage schiep hij ook wel wat verwachtingen, maar die statistieken waren over slechts zeven wedstrijden in 2022-2023. Naarmate Woll meer verantwoordelijkheden kreeg in Toronto nam de druk toe en schoot dat percentage omlaag. Of dit alleen aan de goalie lag, zullen we niet weten. Woll werd door de Leafs in een pakketje gestopt en richting Philadelphia gestuurd. Daar mag hij nu met Dan Vladar uitvechten wie de status van starter krijgt en wie die van backup. Een gevecht waaraan Woll op basis van vorig seizoen met een achterstand begint.
In onze wekelijkse NHL Power Play Podcast noemden we het vastleggen van Dan Vladar door de Flyers vorig jaar al een hele goede zet. De Tsjech was één van de 23 goalies in de NHL met een savepercentage dat uiteindelijk boven de .900 lag. Dat is zeker knap als je weet dat Vladar pas voor het eerst in zijn loopbaan de verantwoordelijkheid kreeg die een starter met zich meebracht. Aangezien backups Ersson en Aleksei Kolosov niet best presteerden, werd de druk op de 29-jarige Tsjech nog wat groter. Dat hij daar prima mee omgaat, bewees Dan Vladar nog maar eens in de play-offs. In de tien wedstrijden die hij speelde, zette hij een keurig .922 sv% en 2.18 GAA neer. Hij kon daarmee overigens niet voorkomen dat het avontuur al na twee rondes eindigde voor de Flyers.
VOORSPELLING
De grote namen zijn (nog) niet gekomen, maar van het huidige roster worden we bij SportAmerika toch ook best blij. Zonder dat het spectaculair is, staat er namelijk gewoon een sterke groep. Waarschijnlijk zijn er niet veel teams te vinden die deze Flyers graag treffen in een serie over zeven wedstrijden. Dat zinnetje geeft aan dat we Tocchet en zijn mannen heel voorzichtig in het bracket voor de play-offs noteren. Eenvoudig zal dit zeker niet worden. In een divisie waarin Carolina en Washington naar verwachting de dienst uitmaken, strijden de Flyers met bijvoorbeeld New Jersey om die derde plek.
Tocchet bewees in Vancouver en ook vorig seizoen al dat hij z’n vak verstaat. In de breedte zijn deze Flyers er zeker niet minder op geworden. De talenten zijn weer een jaartje rijper en onder de lat hebben ze het goed voor elkaar. Op papier dan. Daarnaast verwachten we nog wel een soort van konijn uit de hoge hoed. Daniel Briere heeft deze zomer al laten zien dat hij niet bang is om een gooi te doen naar een (opkomende) ster in de league. Nadat hij miste bij Carlsson en Larkin zou het driemaal is scheepsrecht zomaar eens op kunnen gaan. Al moeten we hier wel bekennen dat we niet zo 1-2-3 weten voor wie…
Cover photo: Eric Hartline/Imagn Images
