Met nog ruim een week te gaan in het reguliere seizoen (waardoor de laatste MLB Watch ook pas na het weekend zal zijn) stapelen de verschillende beslissingen zich op. Zo hebben Milwaukee en LA Dodgers hun divisie al binnen, deden Ozzie Albies en de Braves vorige week prima zaken en houden de Red Sox ook zonder de geblesseerde Rafaela de touwtjes in handen wat betreft de wildcards.
DUTCH WATCH
ALBIES EN BRAVES KLOPPEN PHILLIES, ZEKER VAN PLAY-OFFS
Een voorsprong in de NL East van vier gewonnen wedstrijden. Dat stond er vorig weekend op het spel toen Atlanta Braves naaste belager Philadelphia Phillies ontving voor een serie van drie wedstrijden. Een week eerder wist Atlanta in Philadelphia de aanval af te slaan. Een serie van vier werd daar gelijk verdeeld over deze twee rivalen. Wilden de Phillies nog iets doen richting een eventuele eerste plaats, dan moest het voor hen hier gebeuren. De bezoekers hadden op vrijdag 11 september ook de beste papieren voor winst in het eerste duel. Philadelphia genoot lang van een 1-3 voorsprong, zag deze kleiner worden na een solo homerun van Austin Riley in de zevende en vervolgens volledig verdwijnen in de negende inning.
In de noodzakelijke extra innings was het stuivertje wisselen. Eerst nam Atlanta de leiding en vervolgens de Phillies wederom. Bij een 4-5 achterstand in de elfde inning begon Ozzie Albies (0-for-5) als automatische honkloper op het tweede honk. Daar leek hij ook te blijven toen de Braves al rap twee nullen op het bord hadden staan. Echter verpestte een RBI-single van Ha-Seong Kim het feest voor de Phillies. Albies scoorde de gelijkmakende run en zag even later Drake Baldwin doorkomen met de allesbeslissende RBI-double. Die 6-5 overwinning voelde heerlijk voor Atlanta, maar een dag later werd het voor hen nog veel mooier. Spannend was het allerminst in die wedstrijd. Met 8 runs in de vierde inning walsten de Braves dit keer volledig over de rivaal heen. Albies was 1-for-3 met een double, een walk, een sac fly en 2 runs op weg naar een hele duidelijke 12-2.
NIET OPGEWASSEN TEGEN CUBS
Duidelijke cijfers stonden er ook zondag na de series finale op het bord. Nu in het voordeel van de Phillies, die met 4-9 uithaalden. Albies bleef in 5 at-bats zonder hit, maar had met zijn Braves de voorsprong in de NL East na dit weekend wel uitgebouwd naar 5 gewonnen wedstrijden. De tegenstander in dit drieluik zou de volgende serie van de Braves ook met bovengemiddelde belangstelling volgen. Atlanta ging op bezoek bij de Chicago Cubs en dat is dan weer een concurrent voor de Phillies in de wildcard-race. Deze Cubs hadden maandag weinig te duchten van Albies en zijn maten. Onze landgenoot was 0-for-4 en ging opnieuw hard onderuit: 3-7. Met onder meer een 2-run homeruns (zijn 42e dit seizoen) en in totaal 4 RBIs was Pete Crow-Armstrong niet voor het eerst dit seizoen heel belangrijk voor Chicago.
Na die toch wat kansloze nederlaag in die eerste wedstrijd verging het de Braves beter in de tweede. Overigens leek het daar aanvankelijk totaal niet op. De thuisploeg nam een snelle 3-0 voorsprong, maar drie 2-run homeruns draaiden het duel volledig om. De tweede van die drie kwam op naam van Ozzie Albies. In de zevende inning sloeg hij de Braves in één klap van een 2-3 achterstand naar een 4-3 voorsprong. Die 22e homerun zette niet alleen de Braves op de route naar een 6-3 overwinning, maar hielp tevens Milwaukee aan de divisietitel in de NL Central. Atlanta zelf kon het natuurlijk ook goed gebruiken om de Phillies op afstand te houden.
AFSTAND
Met 8-4 bleken de Cubs weer te sterk in de series finale afgelopen woensdag. Albies was 1-for-4 en scoorde op een RBI-double van Mauricio Dubon in de negende inning. Bij de thuisploeg waren het Pete Crow-Armstrong met 2 homeruns en Alex Bregman met een homerun en 4 RBIs die de grootste schade veroorzaakten. Concurrent Philadelphia profiteerde deze week een klein beetje van deze misstappen, maar toch zeker niet optimaal. Met de Nationals en Mets hebben de Phillies tegenstanders die te pakken zijn, maar tegen Washington ging het bijvoorbeeld al een keer mis. Voor aanvang van dit weekend was de achterstand van de Phillies dan ook nog altijd 4 gewonnen wedstrijden.
De divisietitel hebben ze nog niet, maar dankzij de 6-2 overwinning – met onder meer de 40e homerun van Matt Olson – vrijdagavond in Houston zijn de Braves verzekerd van de play-offs. Atlanta zal voor de achtste keer in de laatste negen seizoenen z’n opwachting maken en start waarschijnlijk met een serie thuiswedstrijden in de National League Wild Card Series. Wie ze treffen in die serie is nog de grote vraag. Na vrijdag staan Chicago Cubs, Philadelphia Phillies en San Diego Padres op gelijke hoogte in die wildcard-race. Het team dat van die drie als laagste eindigt, moet naar Atlanta. Dit drietal begint met een voorsprong van 5 gewonnen wedstrijden op Arizona Diamondbacks aan de laatste acht dagen van het reguliere seizoen, dus de kans is levensgroot dat deze drie zich mogen opmaken voor ’t postseason.
BOGAERTS EN PADRES BLIJVEN WINNEN
De San Diego Padres deden zichzelf én hun fans een plezier door tijdens hun homestand vijf van de zes wedstrijden te winnen. Daarvan wonnen ze de laatste vier op rij, waardoor Xander Bogaerts en kompanen vorig weekend met een goed gevoel richting San Francisco vlogen. Zij hadden zojuist drie duels met Washington gehad en tijdens de road trip troffen ze nu in de Giants en Colorado Rockies opnieuw zwakke broeders. Met alle respect, natuurlijk. Het gaf de Padres wel de kans om uitstekende zaken te doen in de strijd om de wildcards. Al in de eerste wedstrijd in San Francisco grepen de Friars die mogelijkheid met beide handen aan.
Na een goede, productieve fase eind augustus en begin september stond Xander Bogaerts alweer een paar wedstrijden droog wat betreft RBIs. Vorige week vrijdag maakte hij in de derde inning een einde aan die droogte. Bij een 3-1 voorsprong sloeg Bogaerts de bal naar het linksveld voor een 2-run RBI-double en bracht daarmee de stand dus op 5-1. Het bleef zijn enige hit deze wedstrijd, maar wel een belangrijke. Achteraf was dit ook de belangrijkste inning van de wedstrijd. De Padres tilden hun voorsprong naar 7-1 en zouden uiteindelijk met 7-5 winnen. In de tweede ontmoeting deed het slaggemiddelde van Xander Bogaerts sublieme zaken. De Oranje-captain was 4-for-5 aan slag met een double, een gestolen honk en 2 gescoorde runs. Zijn eerste run scoorde Bogaerts in de tweede inning en z’n tweede in de zevende. Op dat moment bepaalde de infielder daarmee de score op 7-3. Hoe belangrijk deze run uiteindelijk nog was, blijkt wanneer je weet dat de eindstand op 7-6 werd bepaald.
TOCH EEN NEDERLAAG
San Diego had voor vertrek naar San Francisco de serie tegen Washington gesweept en kon dit nu ook tegen de Giants doen. Dan moest zondag die series finale wel even gewonnen worden. Met 0-for-4 leek de knuppel van Bogaerts even toe aan weekend, maar het deerde de Padres niet. Zij wonnen met 6-4 en boekten zo de zevende zege op rij. Met 1-for-3, een walk en 2 runs pakte Bogaerts de draad maandag alweer op. Thuis tegen de Rockies ging het allemaal niet vanzelf voor de Padres, maar mede dankzij die runs van Xander Bogaerts sleepten ze wel een nipte 8-7 overwinning uit het vuur. Na acht overwinningen op rij weet je dat die nederlaag dichterbij komt. In het geval van San Diego gebeurde dit dinsdag al. Bogaerts tekende voor één hit in 4 at-bats en zag de bezoekers met 3-9 winnen. Diezelfde cijfers stonden woensdag na de derde van vier duels op het bord, maar nu in het voordeel van de Padres. Bogaerts bleef verstoken van een hit, maar dwong wel twee keer vier wijd af.
In de series finale besloot de Oranje-captain het missen van een hit maar even te compenseren. Sterker nog, donderdag miste Bogaerts op een haar na een magisch moment. De kortestop had het tegen de Rockies behoorlijk op de heupen. Bij een 0-1 achterstand joeg Xander Bogaerts in de tweede inning zijn twaalfde homerun de tribunes in. De infielder gaf daarmee de aanzet tot een wel erg productieve inning voor de Padres, want nog in diezelfde inning kwam Bogaerts opnieuw aan slag. Nu zette hij met een RBI-triple zijn ploeg op een hele veilige 7-1 voorsprong. Hij besloot de dag met een homerun, triple en een double. Bogaerts kreeg in de laatste innings nog zijn kans op een single om zijn de cycle compleet te maken, maar dat lieten de Rockies niet gebeuren. San Diego won voor de derde keer in vier wedstrijden van de Rockies, nu met 9-2. Zij pakten daarmee op dat moment een voorsprong van 4 gewonnen wedstrijden op Arizona voor de laatste wildcard in de NL.
KENLEY JANSEN NADERT DE 500
Voor Detroit Tigers gaat het seizoen als een nachtkaars uit, maar voor Kenley Jansen staat er nog wel degelijk iets op het spel. Na zijn save op 7 september tegen de Twins kwam zijn totaal op 494 saves. Jansen staat dus op de drempel van die magische 500. Een aantal dat alleen Mariano Rivera (652 saves) en Trevor Hoffman (601) wisten te bereiken. Met het oog op de moeizame CAO-onderhandelingen in Major League Baseball is het op dit moment nog niet duidelijk of er überhaupt gespeeld wordt in 2027. Voor Kenley Jansen zou het daarom wel lekker zijn om nu alvast die magische barrière te slechten. Vorige week vrijdag tegen de Rockies zette de international alvast de eerste stap.
Detroit begon thuis met een 6-1 voorsprong aan de negende inning, maar Brant Hurter maakte het nog even spannend door een run en twee bezette honken achter te laten voor zijn closer. Jansen kreeg op deze manier de kans op zijn negentiende save. Een kans die hij niet liet liggen, want na 4 pitches was het al klaar. Connor Norby werd met een strikeout aan de kant gezet. In het tweede treffen moest Jansen opnieuw aan de bak. Dit keer om de zojuist verkregen 11-7 voorsprong te verdedigen. Detroit draaide in de achtste inning een 4-7 achterstand om in een 11-7 voorsprong en A.J. Hinch liet Jansen het karwei afmaken. Hoewel Kyle Karros nog even op de honken kwam na een geraakt werper kwam Jansen geen moment in de problemen. Hij begon de inning met een strikeout en eindigde deze eveneens met een strikeout. De closer had 19 pitches nodig om de 11-7 zege veilig te stellen.
HOOFD KOEL IN TORONTO
Veel tijd om te herstellen kreeg Jansen niet. Al op maandag 14 september had zijn manager hem opnieuw nodig. Nu in Toronto om tegen de Blue Jays een 6-5 voorsprong vast te houden. De regerend kampioen van de American League mag na een sterke maand augustus, waarin Toronto 17 van de 28 wedstrijden won, nog heel stiekem hopen op de play-offs. Jansen weigerde die hoop te verstevigen, al begon hij de negende inning wel door George Springer met vier wijd op de honken te zetten. Vladimir Guerrero Jr. kreeg vervolgens een strikeout om z’n oren, waardoor de kansen van Toronto op een eventuele zege al slonken. Nadat Alejandro Kirk de bal in een dubbelspel sloeg, was die hoop helemaal vervlogen. Na 13 pitches had Jansen zijn twintigste save van het seizoen en zijn 496e in totaal. Het is de veertiende keer in de laatste vijftien jaar dat Jansen aan minimaal 20 saves komt. Alleen in het ingekorte covid-seizoen lukte hem dit niet.
Detroit won ook de tweede van de drie wedstrijden in Toronto. Ze deden dit door de Blue Jays met maar liefst 10-1 te kloppen. Toronto sloeg woensdag terug in de series finale en trok deze met 5-1 naar zich toe. Zij maakten zo een einde aan de 6-game winning streak van Detroit. Nog altijd zijn die Blue Jays niet kansloos voor het postseason, maar na deze serie tegen de Tigers moesten ze wel de White Sox en Rangers voor zich dulden in de strijd om die laatste wildcard. Baltimore zit achter hen op het vinkentouw en is zeker ook nog niet uitgespeeld.
ANTWONE KELLY MAAKT KENNIS MET TOP VAN DE NL
Vorige week meldden we al dat Pirates-starter Braxton Ashcraft op de Injured List gezet was. De man die al 14 wedstrijden won voor Pittsburgh komt vermoedelijk niet meer in actie dit seizoen vanwege een blessure aan zijn rechterarm. Als reactie op deze blessure pleegde de hoofdmacht een belletje naar Antwone Kelly. De Oranje-international speelde zijn wedstrijden weer in Triple-A maar deed het eind augustus tegen de Dodgers zo goed, dat hij een volgende kans verdiende. Die kans kwam vorig weekend. En opnieuw niet tegen de minste tegenstander. De Pirates zetten gang naar Wrigley Field om het daar op te nemen tegen één van de beste teams in de National League, de Chicago Cubs.
Dat de Cubs goed zijn, merkten ook de Pirates. Al in de eerste innings van die eerste wedstrijd, op vrijdag 11 september, liep Chicago met grote stappen weg van de opponent. Zo kwam het dat Antwone Kelly in de zesde inning zijn opwachting mocht maken in een wedstrijd die al gespeeld was. De Cubs hadden een 9-1 voorsprong, maar lieten niet na om ook Kelly hard te raken. Drie hits en 2 runs kreeg de reliever uit Oranjestad te verwerken in zijn vijfde optreden in de majors. Toch mocht hij blijven staan voor de zevende inning. Daar liep Kelly tegen een leadoff-double van Padro Ramirez aan, een single van Carson Kelly en vervolgens maakte hij kennis met de slagkracht van Pete Crow-Armstrong. Een RBI-single van PCA tilde de stand naar 12-2. Daar besloot Kelly een streep te trekken. Hij kwam verder zonder kleerscheuren door de zevende en was in de achtste zelfs foutloos.
KNAPPE OUTING TEGEN BREWERS
Kelly werd dit keer niet terug naar de minors gestuurd, maar vier dagen later opnieuw voor de leeuwen gegooid. Soort van dan. In Pittsburgh ontvingen de Pirates de ploeg met het beste record in Major League Baseball en Antwone Kelly mocht dinsdag in de eerste ontmoeting proberen de achterstand van 0-5 niet verder op te laten lopen. De jonge reliever van dienst maakte in de zevende inning zijn opwachting en kreeg direct een tweehonkslag van Garrett Mitchell om zijn oren. Afgezien van de vier wijd voor Brice Turang was dit het enige foutje waarop we Kelly konden betrappen. Hij had 15 pitches nodig om door de inning te komen en hield de Brewers van scoren.
Dat hem dit ook in de achtste en negende inning lukte, zegt wel wat over de potentie van deze jonge werper. Antwone Kelly maakte deze wedstrijd (1-5) af voor de Pirates. Hij gaf in die drie innings 2 hits (beide doubles) en twee keer vier wijd weg, maar zette daar ook 3 K’s tegenover. Uiteindelijk stokte zijn pitch count bij 44 pitches. Donderdag wisten de Pirates een sweep te voorkomen door Milwaukee met 7-4 te verslaan. Veel impact zal deze nederlaag niet hebben voor de Brewers. Zij hebben de NL Central immers al op zak en hebben meer dan uitstekende papieren voor een bye in de National League Wild Card Series.
PALACIOS EN RAYS HEBBEN DIVISIE VOOR HET GRIJPEN
Richie Palacios begon subliem aan de laatste maand van het reguliere seizoen. Mede dankzij zijn 4 homeruns in de eerste zes duels die hij in september speelde, kreeg Tampa Bay Rays vorige week vrijdag al de kans om thuis tegen Houston dat felbegeerde ticket voor de play-offs alvast te boeken. Voor een team waar niet overdreven veel van verwacht werd, is dat ontzettend knap. Tegen de Astros waren de Rays op 11 september ontzettend effectief. Slechts 4 hits wisten ze te produceren, maar Tampa Bay kreeg Houston wel met 3-1 op de knieën. Eén van die hits kwam op naam van Richie Palacios. De Rays-infielder blijft maar aantonen dat er in september nauwelijks maat op hem staat. Dankzij die overwinning plaatsten de Rays zich voor het postseason. De club keert daarmee terug in de play-offs na twee jaar afwezigheid. Voor Palacios wordt ’t zelfs de eerste keer.
Ook de Astros hadden vorig weekend de grootst mogelijke moeite om Palacios aan banden te leggen. Een dag nadat de ploeg het ticket had veiliggesteld, liet de international weer van zich horen. Hij noteerde één hit, maar wel een uiterst belangrijke in de vijfde inning. Bij een 0-1 achterstand kwam Palacios door met een 2-run RBI-single. Victor Mesa Jr. en Chandler Simpson konden scoren na die klap en zo de basis leggen voor de 3-2 overwinning. Twee wedstrijden gespeeld en twee keer was het dus best spannend in Tropicana Field. De derde en laatste wedstrijd tussen deze twee teams uit de American League was zondag een stuk minder spannend. Met 14-4 ging ook dit duel naar Tampa Bay en ook nu had Richie Palacios daar weer een handje in.
TERUG OP AARDE..VOOR EVEN
Het was alweer bijna een week geleden sinds hij z’n laatste homerun had geslagen. Dus vond Palacios het wel weer eens tijd worden. Bij een 4-0 voorsprong in de derde inning, met twee honken bezet, timmerde Palacios zijn tiende van het seizoen de tribunes in. Zijn beste prestatie wat longballs betreft, stamde uit 2023 toen hij in dienst van de Cardinals 6 homeruns sloeg. Dat persoonlijke record is dus al aan gruzelementen. Palacios zou de dag besluiten met 2-for-4, 2 runs, een homerun en 3 RBIs. Zijn slaggemiddelde steeg naar .235 waar dit aan het begin van de maand nog op .226 stond.
Helaas wist Palacios die topvorm niet vast te houden in de volgende serie. Tampa Bay kreeg de Athletics over de vloer en moest dinsdag alle zeilen bijzetten om die zwakke broeder met 2-1 te kloppen. Richie Palacios was 0-for-3 in dit duel, waarin in totaal maar 10 hits te bewonderen waren. In de tweede wedstrijd kwam hij pas laat van de bank. De infielder bleef 0-for-1 in zijn enige AB en was zo nog enigszins betrokken bij de vijfde zege op rij: 4-3. Meer inbreng had Palacios donderdag in de derde en laatste wedstrijd. Hij stond weer in de starting line-up en liet zich in de vierde inning gelden met een 2-run RBI-double. Richie Palacios zou zelf ook nog de thuisplaat passeren en zo een flink aandeel hebben in de bijzonder sterke vierde inning. Tampa Bay scoorde 6 runs en legde daar een stevig fundament voor de 10-1 overwinning. Met nog een week te gaan, is hun voorsprong in de divisie 5 gewonnen wedstrijden op de Yankees.
RONDJE LANGS DE VELDEN
NEW YORK GEEFT ALONSO WARM WELKOM
Zeven seizoenen speelde Pete Alonso voor de New York Mets. De eerstehonkman speelde 1008 wedstrijden voor de ploeg uit Queens, sloeg een recordaantal van 284 homeruns en tekende ook nog eens voor 712 RBIs in die periode. En toch namen ze bij de Mets niet de moeite om hem langer te binden. Pete Alonso zette daarom zijn krabbel onder een vijfjarig contract bij de Baltimore Orioles en keerde deze week voor het eerst sinds zijn vertrek terug in Citi Field. Het stadion dat hij zo goed kent en waar hij zo vaak de bal wegsloeg voor één van zijn vele homeruns. Afgelopen maandag bleek dat de Mets-fans hem ook niet waren vergeten. Hij kreeg een warm applaus bij zijn eerste at-bat en eigenlijk bij elke AB die daarna volgde.
Met een totaal van 299 homeruns in zijn loopbaan kwam Alonso met zijn nieuwe werkgever naar de Mets. Om de cirkel prachtig rond te maken, was het wachten op die driehonderdste. Uitgerekend in New York, uitgerekend tegen de Mets. Die mijlpaal bereikte hij maandag nog niet in de eerste wedstrijd terug. Een dag later was het wel raak. In de negende inning nog wel en bij een 2-3 achterstand. Zijn solo homerun, nummer 36 dit seizoen, zette de Orioles naast de thuisploeg, maar dat deerde de fans nauwelijks. Zij waren blij voor hun oud-speler en hebben de eigen ploeg toch al opgegeven dit seizoen. Na de 2-1 winst op maandag won Baltimore de tweede ontmoeting met 7-5 na elf innings. Met opnieuw een solo homerun van Alonso, nu in de eerste inning, wonnen de Orioles ook de series finale. Dankzij een duidelijke 7-1 zege mogen de O’s nog altijd met een schuin oog naar de wildcards kijken. Hun achterstand was na deze serie 2.5 gewonnen wedstrijden.
HOMERUN JUDGE HELPT YANKEES AAN TICKET
Vorige week meldden we op deze plek al de rentree van Aaron Judge. In die eerste drie wedstrijden terug, tegen de Mets, was wel te zien dat de Yankees-captain wat ritme miste. Judge was aan slag 1-for-10. Cijfers die niet helemaal passen bij een speler van zijn statuur. Waarschijnlijk had Judge dan ook pas op maandag 14 september het idee écht terug te zijn. In het eerste duel met Minnesota Twins keken de Yankees in de achtste inning tegen een 1-2 achterstand aan. Een RBI-single van Jose Caballero zorgde voor het evenwicht, maar de Yankees waren nog lang niet klaar.
Diezelfde Caballero had al, samen met Anthony Volpe, wat runs op het bord gebracht toen Aaron Judge zich richting het slagperk begaf. Met twee honken bezet knalde de Yankees-captain de vijfde pitch van A.J. Minter de tribunes in voor een 3-run homerun en een 7-2 voorsprong. Niet alleen was daarmee het vertrouwen van de Twins op een goede afloop aan diggelen, maar Judge speelde hiermee ook nog eens een belangrijke rol in het veiligstellen van een wildcard. New York won dit duel met 8-3 en dat was genoeg om minimaal zeker te zijn van één van de drie wildcards. Zonder Judge ging ook de tweede ontmoeting met 8-1 naar de Bronx Bombers. Mogelijk moeten ze daar weer even aan gaan wennen, want in de derde wedstrijd tegen Minnesota viel Judge geblesseerd uit. Hij had last van zijn rechteronderbeen en had zo wel iets anders aan zijn hoofd dan de 4-5 nederlaag na dertien innings. Inmiddels is Judge weer op de IL geplaatst met een kuitblessure, maar het is nog de vraag hoe lang hij uit de roulatie is.
DODGERS EVENAREN BRAVES
Afgelopen maandag was LA Dodgers met 4-1 te sterk voor Cincinnati Reds. Een eindstand waar je normaal gesproken niet al te lang bij stilstaat. In dit geval betekende het echter wel iets meer dan alleen een zege. De Dodgers plaatsten zich hiermee namelijk voor de play-offs en deden dit voor het veertiende jaar op rij. Daarmee moet Atlanta Braves hun record delen dat ze sinds 2005 in handen hadden. Zij behaalden tussen 1991 en 2005 ook veertien jaar op rij het postseason. Waar Atlanta in die periode “slechts” één keer de World Series won, daar staat de teller voor de Dodgers inmiddels al op drie. In 2020, 2024 en 2025 waren zij de beste van allemaal.
Sinds donderdag weten de Dodgers dat ze in elk geval al de beste zijn in hun divisie. In Cincinnati werden de Reds met 8-2 verslagen in een duel waarin met name Kyle Tucker het naar zijn zin had. De voormalig speler van de Astros en Cubs kwam al in de eerste inning door met een 2-run homerun en deed er in de tweede nog een RBI-double bij. Uiteindelijk bleef Tucker staat op 4 hits, maar bleef een cycle voor hem uit zicht. Het zal hem en de Dodgers een zorg zijn. Zij legden voor het vijfde jaar op rij beslag op de titel in de NL West en voor de dertiende keer in de laatste veertien jaar. Om op ’t vlak van divisietitel de Braves te evenaren, moeten de Dodgers nog even doorpakken. Tussen 1995 en 2005 won Atlanta namelijk elf keer op rij de NL East. Door die tweede plek achter de Giants in 2021 is dat record nog ver weg voor LA.
Cover photo: David Berding
