Op dinsdag 29 september (23:00 uur Nederlandse tijd) schieten Carolina Hurricanes en Florida Panthers het seizoen 2026 – 2027 in gang. Het aftellen is begonnen en bij SportAmerika doen we dat traditioneel met onze voorbeschouwingen. De komende 32 dagen nemen we elke dag een team onder de loep in onze 32-in-32 serie. We eindigen op 29 september met titelhouder Carolina Hurricanes. Vandaag kijken we naar de franchise die twee Stanley Cup Finals verloor in de laatste drie jaar en waar de tijd toch begint te dringen: Edmonton Oilers.
TERUGBLIK OP HET SEIZOEN 2025-2026
In 2024 én 2025 zagen de spelers van Edmonton Oilers van dichtbij hoe hun collega’s van Florida Panthers de Stanley Cup in ontvangst namen. Het bekende driemaal is scheepsrecht moest daarom maar eens gaan gelden voor Connor McDavid en consorten. Hoewel de echte pijnpunten in de zomer van 2025 niet werden aangepakt, was er veel vertrouwen in Oil Country. Vertrouwen dat ook al snel een deukje opliep toen ze vier van de eerste zes wedstrijden verloren. In een zwakke Pacific Division kon dit geen kwaad. Zeker niet als je beschikt over de beste spelers van dit moment en een geweldige adjudant. Connor McDavid en Leon Draisaitl, want over hen gaat dit natuurlijk, namen de Oilers wéér aan de hand. Al moeten we de rol van Evan Bouchard in deze ook niet onderschatten. Met 21 goals en 95 punten kende de Canadees een geweldig seizoen. Hij had zelfs misschien wel meer verdiend dan die vierde plek in de Norris…
Terug naar het ijs. Tijdens het seizoen nam de club afscheid van Stuart Skinner. De goalie lag vaak onder vuur bij de fanbase, maar vervanger Tristan Jarry kon toch ook niet bekoren. Met bijvoorbeeld een Jason Dickinson en Connor Murphy werd getracht wat meer defensieve zekerheid onder de aanvallers in te bouwen, maar de volgers konden zich niet aan de indruk onttrekken dat de Oilers minder aanwezig en dominant waren dan in de jaren daarvoor. Desondanks deden de Oilers tot het laatste moment mee om de divisietitel. Ze moesten die uiteindelijk aan Vegas laten, waardoor dit keer niet de Kings maar de Ducks als tegenstander uit de bus kwamen in de eerste ronde. Die jonge brigade van Joel Quenneville bleek in die openingsronde van de play-offs een stuk hongeriger, frisser en simpelweg beter dan Edmonton. Niks driemaal is scheepsrecht, maar gewoon klaar na zes wedstrijden…
OPMERKELIJKE KEUZE
Keer op keer bleven de Oilers doen wat ze altijd hadden gedaan de laatste jaren. Kijken naar McDavid en Draisaitl. Hier en daar aangevuld door Zach Hyman, Evan Bouchard en Ryan Nugent-Hopkins. Een line-up die met recht topzwaar genoemd mag worden. Een line-up ook die de laatste paar seizoenen in elkaar geknutseld werd door Kris Knoblauch. Na twee Stanley Cup Finals op rij en een verloren eerste ronde nam de club afscheid van Knoblauch. General manager Stan Bowman zocht blijkbaar een zondebok en vond deze in de coach. Niet het door Bowman verschafte materiaal, maar de bewerker kreeg de schuld van wéér een verloren seizoen. Met dat ontslag zette Bowman overigens een grote soap in gang. Mike Babcock moest de nieuwe coach van Edmonton worden en die keuze viel bij lang niet iedereen in goede aarde.
De reputatie van Babcock had nogal wat schade opgelopen de laatste tijd. In Columbus was hij al weg voor er ook maar één duel gespeeld was. Bij de Maple Leafs konden sommige spelers zijn bloed wel drinken en zelfs bij de Red Wings – waar Babock successen vierde – was de coach bepaald niet populair. Nee wacht, er werd in al die gevallen niet zozeer gewezen naar de coach Mike Babcock. Het was de mens Babcock die niet in de smaak viel. Iets wat mogelijk nog erger is. Die Mike Babcock krijgt nu dus in Edmonton de kans om te werken met de beste spelers ter wereld. In een wereld waarin het steeds belangrijker wordt om goed met mensen om te kunnen gaan, wordt het interessant om te zien of de 63-jarige coach geleerd heeft van zijn fouten in het verleden.
VERLOST VAN NURSE
Bowman was daarmee nog niet klaar. Darnell Nurse én zijn stevige contract van ruim $ 9.2 miljoen per jaar werd in z’n geheel naar de Sharks getrade. Nurse lag vaak onder vuur in Edmonton en veel fans zijn blij dat de blueliner vertrokken is. Als onderdeel van die trade kwam Shakir Mukhamadulin over uit San Jose. Een voormalig first-round draft pick van de Devils, die zijn ware doorbraak in de NHL nog moet beleven. Bij de Sharks ging dit met horten en stoten, maar met zijn 24 jaar is de Rus nog jong genoeg om te kunnen groeien. Met de 29-jarige Ryan Shea namen Bowman en de Oilers toch wel een gok. De blueliner heeft pas één volledig seizoen in de benen, deed het bij Pittsburgh vorig seizoen alleraardigst en werd nu voor vijf jaar vastgelegd in Edmonton.
Aanvallend verdween Jack Roslovic van het toneel in Edmonton. Daarmee leveren de Oilers ten opzichte van vorig seizoen wat goals in. Mathieu Joseph is bijvoorbeeld één van de nieuwe namen in de aanval. Een speler die drie jaar geleden in dienst van de Senators voor het laatst de dubbele cijfers haalde in zijn productie. Dat is toch een flink verschil met de 21 die Roslovic er vorig jaar voor zijn rekening nam. Nu hoeft dat op zich geen probleem te zijn. iemand als Zach Hyman is weer fit en zal ongetwijfeld wederom voor veel goals gaan zorgen. Waarschijnlijk mikken ze er in dat deel van Alberta ook op dat Matthew Savoie en Vasily Podkolzin nog makkelijk een volgende stap in hun ontwikkeling kunnen zetten. Savoie begint bijvoorbeeld pas aan zijn tweede volledige seizoen in de league. Podkolzin is een voormalig top tien draft pick die vorig seizoen die status pas voor het eerst een beetje waarmaakte.
TWEEKOPPIG MONSTER…EN DE REST
Laten we er verder maar niet omheen draaien. De meeste goals – met grote afstand – zullen ook dit seizoen weer komen van Connor McDavid en Leon Draisaitl. McDavid speelde vorig seizoen de volledige 82 wedstrijden en zette 138 punten op de borden. Draisaitl daarentegen kende voor het eerst sinds het covid-seizoen 2020-2021 een jaargang waarin hij niet aan minimaal 100 punten kwam. De Duitser speelde dan ook “maar” 65 duels en sloot af op 97 punten. We waarschuwen de concurrentie maar vast door te stellen dat Draisaitl vermoedelijk topfit aan ’t seizoen begint. Het tweekoppig monster van Edmonton is uitgerust en zint op wraak. Als dan ook Ryan Nugent-Hopkins nog even zijn duivels gaat ontbinden, hoeven we ons over het aanvallende deel van dit team totaal geen zorgen te maken. Het zou voor Babcock en de Oilers wel lekker zijn als iemand als RNH wat punten betreft iets dichter op de twee supersterren zit. Vorig seizoen noteerde Nugent-Hopkins bijvoorbeeld 41 punten minder dan Draisaitl.
Niet voor het eerst de laatste jaren ontbeert het deze Oilers op papier aan depth scoring. Een Joseph of Dickinson zal niet voor overdreven veel treffers vanuit de bottom six zorgen. Kasperi Kapanen zou dat wel kunnen, maar voor zijn laatste seizoen in de dubbele cijfers moeten we toch ook alweer terug naar het begin van dit decennium. Duiken we nog wat verder in die bottom six, dan zullen veel verdedigers toch ook niet bang worden van Trent Frederic, Colton Dach of Mattias Janmark. Stuk voor stuk aardige spelers, daar niet van. Echter voor een contender zoals de Oilers dat nog altijd behoren te zijn, is dit offensief gezien aan de magere kant. Bijvoorbeeld een Frederic of Dickinson heeft wel weer andere kwaliteiten waarmee ze dat compenseren.
EEN PAAR MUTATIES
Darnell Nurse is dus vertrokken van de blauwe lijn in Edmonton, maar we betwijfelen of daarmee nu alle problemen zijn opgelost. Over Evan Bouchard, ontwerper van de beruchte Bouch Bomb vanaf de blauwe lijn, niets dan lof. De 26-jarige verdediger ontwikkelt zich tot één van de betere blueliners in de NHL en had wel een plekje in de olympische selectie verdiend. Mattias Ekholm maakt een grote kans om samen met Bouchard het eerste defensive pair te vormen. Met z’n 36 jaar is de Zweed niet meer de jongste, maar Ekholm mist bijna geen wedstrijden. En weet zo nu en dan de weg naar de goal ook nog eens te vinden.
We sluiten niet uit dat het tweede verdedigende duo bestaat uit twee voormalig Sharks. Mukhamadullin en Jake Walman hebben samen een verleden in San Jose en voor hen is het te hopen dat ze ook een toekomst hebben in Edmonton. Met zijn lengte zou de Rus hier voor het fysiek moeten zorgen, terwijl Walman meer bedreven is met de puck op zijn stick. Helemaal zonder gevaar is dit koppel niet. De Sharks hadden immers jarenlang de slechtste verdediging in de NHL… Vlak voor de draft verlengde de 33-jarige Connor Murphy zijn contract in Edmonton met vijf seizoenen. Hij zal één van de stabiele krachten op die blauwe lijn moeten worden. Ook Murphy is niet zo van het avontuur, maar daar zijn anderen voor in Oil Country. Met bijvoorbeeld Ryan Shea en Ty Emberson heeft Babcock voldoende keuze om dat derde paar op te vullen. Of het kwalitatief goed genoeg is voor een contender, is ook hier weer de vraag.
LAST OP SCHOUDERS VAN FREDDIE
De positie tussen de palen ging ook nogal op de schop deze zomer. Eén van de goalies van vorig seizoen, Connor Ingram, maakte onlangs zijn pensioen wereldkundig. Dan is er nog Calvin Pickard die naar Minnesota trok en Stuart Skinner die dus in een trade richting Pittsburgh ging. Blijft over de aanwezigheid van Tristan Jarry. Vorig seizoen kon de voormalig Penguin niet imponeren bij de Oilers, zoals hij dat de laatste jaren ook lang niet altijd kon in Pittsburgh. Desondanks krijgt Jarry wel weer het vertrouwen van de club. Hij mag met aanwinst en routinier Frederik Andersen gaan uitvechten wie als eerste goalie op het wedstrijdformulier komt te staan.
De 36-jarige Deen was vorig seizoen onderdeel van het Hurricanes-tandem dat de Stanley Cup won. Andersen eindigde ook al een paar keer in de top 10 van de Vezina, maar net iets te vaak moeten we de laatste paar jaar vaststellen dat “Freddie” over zijn top is. Zijn statistieken geven dit ook aan. In het vorige reguliere seizoen had hij een savepercentage van slechts .874. In de play-offs presteerde Andersen (.910) beter, maar werd hij in de latere fase van de Stanley Cup Final wel vervangen door Brandon Bussi. Voor Edmonton wordt het dus afwachten welke versie van Andersen op komt dagen. Hij tekende overigens voor één seizoen en “slechts” $ 1 miljoen AAV, dus veel risico zit er ook weer niet in deze signing. Mocht de nood aan de man komen, dan hebben ze altijd nog de van Buffalo overgenomen Devon Levi. Een goalie die nog niet zo lang geleden een grote toekomst werd voorspeld.
VOORSPELLING
Alsof die ouderwetse langspeelplaat volledig vastgelopen is. Bij Edmonton Oilers is het namelijk weer hetzelfde liedje. Aanvallend behoort dit roster tot de absolute top van de NHL. Natuurlijk vooral door de aanwezigheid van McDavid, Draisaitl, Hyman, Bouchard en Nugent-Hopkins. Edmonton zal ook dit seizoen weer een aantal tegenstanders met grote cijfers van het ijs blazen. We twijfelen er ook niet aan dat deze groep meer dan genoeg kwaliteit heeft om de play-offs te halen. Misschien zit er zelfs wel een eerste divisietitel sinds – hou je even vast – 1987 in. Dan baseren we ons op de individuele kwaliteiten die dit team heeft ten opzichte van veel andere teams in deze Pacific Division.
Vraag je ons of wij Connor McDavid met dit roster zijn eerste Stanley Cup zien winnen, dan is het antwoord negatief. Begrijp ons niet verkeerd, dit Edmonton is door de aanwezigheid van McDavid en Draisaitl alleen al goed genoeg om één of twee rondjes te winnen in de play-offs. Vergelijk je deze Oilers in de breedte met de kleppers in bijvoorbeeld de Central Division, dan is de conclusie dat die ’t net wat beter voor elkaar hebben wat diepte betreft. Ook vrezen we voor Oil Country dat de problemen onder de lat niet weggenomen zijn. Wij vragen ons dan ook af of GM Stan Bowman zijn eigen functioneren nog eens tegen het licht gaat houden.
Cover photo: Curtis Comeau
