Op dinsdag 29 september (23:00 uur Nederlandse tijd) schieten Carolina Hurricanes en Florida Panthers het seizoen 2026 – 2027 in gang. Het aftellen is begonnen en bij SportAmerika doen we dat traditioneel met onze voorbeschouwingen. De komende 32 dagen nemen we elke dag een team onder de loep in onze 32-in-32 serie. We eindigen op 29 september met titelhouder Carolina Hurricanes en vandaag de franchise die na een wonderseizoen 2024 – 2025 het voorbije behoorlijk pas op de plaats heeft moeten maken en ook nog eens een gezicht van de franchise gaat kwijtraken: Winnipeg Jets.
Het seizoen 2025 – 2026 van Winnipeg Jets was in het kort samengevat een opeenstapeling van teleurstellingen en frustraties. Na een geweldige campagne in 2024 – 2025 waar er met 116 punten niet alleen een eerste divisietitel (als nieuwe Jets) gewonnen werd, maar er bovendien ook nog op de Presidents Trophy beslag werd gelegd trokken de Jets vol verwachtingen ten strijde.
Met een grotendeels intacte core én het aantrekken van de hometown hero Jonathan Toews lag niets een gevecht om de divisietitel in de weg. Helaas voor Winnipeg verliep vanaf speelronde één vrijwel niets zoals van te voren gepland met een abominabele 0-7-4 reeks tussen 15 december en 8 januari als “stralende middelpunt”. Natuurlijk kunnen we de blessures op het roster niet negeren met zowel Adam Lowry, Cole Perfetti, Dylan Samberg en Connor Hellebuyck allen geregeld langs de kant.
Zoomen we in op de statistieken van het roster ontkom je niet aan het feit dat de zo aanwezige diepte in ‘24 – ‘25 totaal niet meer thuis gaf in het voorbije seizoen. Winnipeg eindigde in haar recordseizoen op een totaal van 275 treffers, maar zag dat aantal naar 229 kelderen. Ook defensief hield het op sommige momenten totaal niet over, zeker in vergelijking met de twee voorgaande seizoenen.
POSITIEVE PUNTEN IN EEN GRAUW SEIZOEN
Uiteraard was niet alles bar en boos in Manitoba. Mark Scheifele was ouderwets op de brommer en beleefde het beste seizoen uit zijn carrière met 103 punten (36 goals, 67 assists). Hij werd daarmee bovendien de eerste Jets-speler — in de nieuwe Winnipeg Jets vorm —, die de grens van 100-punten doorkruiste. In het kielzog van Scheifele waren ook Kyle Connor en Gabriel Vilardi met respectievelijk 92 en 69 punten prima bij de pinken.
In de laatste weken van het seizoen leek het schier onmogelijke haast nog te gebeuren. Met een waanzinnige eindsprint maakten de Jets een achterstand van elf punten in de wildcard race goed en bedroeg het gat op een bepaald moment nog maar één punt. Uiteindelijk kwamen de blauwhemden in de laatste kilometer net tekort en werd een 6-2 nederlaag tegen Vegas Golden Knights de definitieve nekslag. Het betekende bovendien dat de Jets voor het eerst sinds 2021 – 2022 zich niet voor het postseason plaatsen.
KLEINE STATUS QUO OP DE FRONT
GM Kevin Cheveldayoff had genoeg reden tot nadenken na het missen van de play-offs. Desondanks blijft het op de aanvallende linies allemaal redelijk intact bij de Jets. Winnipeg heeft haar (aanvallende) core andermaal bij elkaar gehouden en heeft met her en der wat wisselingen van de wacht ook bepaald geen kwaliteit ingeleverd.
Op de eerste lijn heeft head coach Scott Arniel ook komend seizoen (op moment van schrijven) de beschikking over het top trio Connor – Scheifele – Vilardi. De drie sterkhouders waren het voorbije seizoen één van de meest productieve lijnen van de gehele NHL en noteerden een totaal van 47 treffers 5 v 5 (beste productie in de NHL).
De linie daarachter wordt het echter een stuk interessanter voor de Jets. Centraal in het middelpunt op de tweede lijn is Cole Perfetti, die het seizoen met een behoorlijk bak aan vertrouwen aanvangt. Het Front Office deelde een vijfjarig contract uit aan de 24-jarige winger, die hem tot 2031 aan boord houdt (5 x $6 miljoen) en vorig seizoen 32 punten in 68 wedstrijden produceerde. Adam Lowry en Alex Iafallo fungeren andermaal als sparringpartners van de jonge Canadees, of gaan we al de nieuwe Jets-parel aan het werk zien?
Viggo Björck werd krap twee maanden geleden door Winnipeg als achtste overall gedraft en lijkt in de huidige situatie al de stap naar de NHL te maken. De Zweed was samen met Ivar Stenberg één van de absolute revelaties in de SHL en noteerde in 42 wedstrijden bij Djurgardens IF vijftien punten. De echte klapper werd overigens tijdens het voorbije WK gemaakt, waar de pijlsnelle Björck in acht wedstrijden zes punten noteerde.
BOTTOM-SIX HUSSELT EEN BEETJE
Ook op de bottom-six hebben de Jets genoeg materiaal om een gooi te doen naar de play-offs aankomend seizoen. Brad Lambert (22) en Isak Rosen (23) springen daarmee direct in het oog als jonge honden. Beide wingers hebben in de huidige depth chart genoeg kansen om weer een stap te maken, waarbij Lambert het voorbije seizoen ook grotendeels zijn wedstrijden in de AHL afwerkte. Rosen kwam op zijn beurt over vanuit Buffalo tijdens de Trade Deadline en was samen met Lambert in de AHL niet te stoppen. Noah Gregor kwam overigens nog over van Florida Panthers, maar heeft met een two-way contract niet direct aanspraak op een top-six / derde lijn.
Daartegenover staan natuurlijk ook spelers die de deuren in Manitoba achter zich dicht trekken. Meest in het oog springende is het definitieve afscheid van Jonathan Toews van ‘zijn’ Winnipeg en de NHL. Na een legendarische carrière bij Chicago Blackhawks en lang blessureleed kon de veteraan uiteindelijk niet (ondanks dat hij alle 82 wedstrijden afwerkte) brengen wat hij er misschien zelfs nog het meest van had verwacht. Gustav Nyquist trok op zijn beurt als UFA de markt op en heeft tot op heden geen nieuwe franchise gevonden.
MARIO FERRARO VERSTERKT BLAUWE LIJN
Waar er aanvallend onderaan de streep niet zo denderend veel veranderd is, heeft het Front Office op de blauwe lijn wel spijkers met koppen geslagen en het zestal een stuk sneller en wendbaarder gemaakt.
Oud en vertrouwd posteert men Dylan DeMelo en Josh Morrissey op de top-lijn. Morrissey is al sinds jaar en dag de onbetwiste nummer één bij de Jets en hoewel het seizoen 2025 – 2026 met 55 punten in 77 wedstrijden niet tot het allersterkste uit zijn carrière gerekend kan worden, zal head coach Scott Arniel ook komend seizoen flink op de Canadees bouwen. DeMelo is daarbij zijn vaste kompaan, die met name op defensief vlak uitblinkt.
Ook op de defensieve tweede lijn wordt het interessant. Dylan Samberg heeft zich tot een onmisbare schakel voor Arniel ontwikkeld en het ligt in de lijn der verwachting dat hij met zijn fysieke en defensieve spel een ‘vaste plek’ op de tweede lijn krijgt toebedeeld. Naast hem komt er een tweestrijd tussen bekend gezicht Neal Pionk en kersverse aanwinst Mario Ferraro.
De 27-jarige Canadees tekende op 1 juli een driejarig contract (3 x $4 miljoen) en spendeerde de laatste zes seizoenen bij San Jose Sharks en noteerde het voorbije seizoen 23 punten in 82 wedstrijden. Ferraro staat bekend om zijn veelzijdige spel en heeft prima schaatskwaliteiten, is mobiel en kan als spelmaker ook redelijk uit de voeten. Het aantrekken van Ferraro volgt logischerwijs op de vertrekken van Logan Stanley en Luke Schenn, die tijdens de Trade Deadline naar Buffalo Sabres verkasten.
CONNOR HELLEBUYCK DIENT TRADE VERZOEK IN
Laten we maar direct met de deur in huis vallen. Connor Hellebuyck lijkt bezig aan zijn laatste weken als Winnipeg Jets goalie. Voor meer dan tien jaar is de Amerikaan de absolute A-ster tussen de palen geweest in Manitoba en won in zijn carrière reeds driemaal de Vezina Trophy en als klap op de vuurpijl de Hart Memorial Trophy in 2025.
De speculaties waren al geruime tijd aan de gang en was er op een haar na een akkoord met Buffalo Sabres (rondom de Entry Draft), maar kwam de goalie eind augustus zelf met een statement naar buiten. Interessant aan de situatie is het feit de Amerikaan nog een vijfjarig contract ($8.5 miljoen AAV) en daarbij een full no-trade clausule onder de pet heeft.
Hoewel er (op moment van schrijven) nog geen “witte rook” is omtrent de persoon Hellebuyck, heeft het Front Office de voorbije maanden niet stil gezeten. Stuart Skinner komt over vanuit Pittsburgh en tekende op 1 juli een tweejarig contract (2 x $3.75 miljoen) en Cheveldayoff lijkt daarbij al in een eerder stadium een stok achter de goalie-deur geplaatst te hebben en Skinner daarbij als nieuwe 1A binnengehaald. Als back-up is en blijft Eric Comrie de man, maar kijk er niet gek van op als er een goalie in een Hellebuyck-trade richting Winnipeg komt.
VOORUITBLIK
Winnipeg Jets begint aan het seizoen 2026 – 2027 met misschien wel meer vraagtekens dan de organisatie lief is. Op papier is er namelijk nog altijd genoeg kwaliteit aanwezig om mee te doen om een playoff-plek. Scheifele en Connor vormen een bewezen offensief duo, Morrissey blijft één van de betere puck-moving blue-liners in de NHL en met Perfetti, Vilardi, Lambert en Rosén ligt er bovendien voldoende potentie om de forward group nieuw elan te geven.
De olifant in de kamer luistert naar de naam Connor Hellebuyck. Zolang de drievoudig Vezina Trophy-winnaar tussen de palen staat, mogen de Jets zich tot de betere teams in de Central Division rekenen. Vertrekt hij echter daadwerkelijk, dan verandert het perspectief in één klap. Stuart Skinner is een interessante nieuwe 1A, maar verwachten dat hij zonder meer het niveau van Hellebuyck overneemt, zou erg optimistisch zijn. De komende weken kunnen daarmee bepalend worden voor de richting waarin deze franchise zich beweegt.
En precies daar ligt de crux voor Kevin Cheveldayoff. Winnipeg hoeft niet per se te rebuilden, maar moet wel voorkomen dat het blijft hangen in de NHL-middenmoot. De 2025–26-campagne liet zien dat een sterke core alleen niet voldoende is. De Jets scoorden te weinig, verdedigden bij vlagen ondermaats en kwamen uiteindelijk net tekort voor het postseason. De Jets staan daarmee op een kruispunt: óf opnieuw een serieuze contender worden, óf langzaam afscheid nemen van het tijdperk waarin Hellebuyck, Scheifele en Connor de franchise droegen. Eén ding lijkt zeker: in Winnipeg zal men dit seizoen niet nog een keer genoegen willen nemen met net niet.
Cover photo: Colby Spence
